മഹാഭാരതം · അധ്യായം 5.77
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.77.1
उक्तं युधिष्ठिरेणैव यावद्वाच्यं जनार्दन ।
तव वाक्यं तु मे श्रुत्वा प्रतिभाति परन्तप ॥ ५.७७.१ ॥
ജനാർദ്ദനാ, യുധിഷ്ഠിരൻ പറയേണ്ടതെല്ലാം നേരത്തേ പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞു. എന്നാൽ അങ്ങയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവ എനിക്കു ശരിയെന്നു തോന്നുന്നില്ല, പരന്തപാ.
5.77.2
नैव प्रशममत्र त्वं मन्यसे सुकरं प्रभो ।
लोभाद्वा धृतराष्ट्रस्य दैन्याद्वा समुपस्थितात् ॥ ५.७७.२ ॥
പ്രഭോ, ഇവിടെ സമാധാനം എളുപ്പമാണെന്ന് അങ്ങ് കരുതുന്നില്ല. അത് ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ ലോഭത്താലോ ദൈന്യത്താലോ ഉണ്ടായതാണ്.
5.77.3
अफलं मन्यसे वाऽपि पुरुषस्य पराक्रमम् ।
न चान्तरेण कर्माणि पौरुषेण बलोदयः ॥ ५.७७.३ ॥
മനുഷ്യന്റെ പരാക്രമത്തെ അങ്ങ് ഫലരഹിതമായി കരുതുന്നു. എന്നാൽ പൗരുഷവും കർമ്മങ്ങളും കൂടാതെ ബലം ഉദിക്കുന്നില്ല.
5.77.4
तदिदं भाषितं वाक्यं तथाचन तथैव तत् ।
न चैतदेवं द्रष्टव्यमसाध्यमपि किंचन ॥ ५.७७.४ ॥
അങ്ങ് പറഞ്ഞ ആ വാക്ക് അങ്ങനെതന്നെയാണ്. എന്നാൽ ഒന്നും സാധ്യമല്ലെന്ന രീതിയിൽ ഇതിനെ കാണരുത്.
5.77.5
किं चैतन्मन्यसे कृच्छ्रमस्माकमवसादकम् ।
कुर्वन्ति तेषां कर्माणि येषां नास्ति फलोदयः ॥ ५.७७.५ ॥
ഇത് ഞങ്ങൾക്ക് ദുഃഖവും തളർച്ചയും നൽകുന്ന കാര്യമെന്ന് അങ്ങ് എന്തിന് കരുതുന്നു? ഫലം ഉദിക്കാത്ത കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരുണ്ടല്ലോ.
5.77.6
संपाद्यमानं सम्यक्व स्यात्कर्म सफलं प्रभो ।
स तथा कृष्ण वर्तस्व यथा शर्म भवेत्परैः ॥ ५.७७.६ ॥
പ്രഭോ, ശരിയായി നിർവഹിക്കപ്പെടുന്ന കർമ്മം ഫലപ്രദമാകും. അതിനാൽ കൃഷ്ണാ, മറ്റുള്ളവർക്കും സുഖമുണ്ടാകുന്ന വിധം അങ്ങ് പ്രവർത്തിക്കണം.
5.77.7
पाण्डवानां कुरूणां च भवान्नः प्रथमः सुहृत् ।
सुराणामसुराणां च यथा वीर प्रजापतिः ॥ ५.७७.७ ॥
വീരാ, പ്രജാപതി ദേവന്മാർക്കും അസുരന്മാർക്കും എന്നപോലെ, നീയാണ് പാണ്ഡവർക്കും കുരുക്കൾക്കും ഞങ്ങൾക്കും പ്രഥമ സുഹൃത്ത്.
5.77.8
कुरूणां पाण्डवानां च प्रतिपत्स्व निरामयम् ।
अस्मद्धितमनुष्ठानं मन्ये तव न दुष्करम् ॥ ५.७७.८ ॥
കുരുക്കൾക്കും പാണ്ഡവർക്കും ക്ഷേമകരമായ സമാധാനം കൈവരുത്തുക; ഞങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായുള്ള ഈ പ്രവൃത്തി നിനക്ക് ദുഷ്കരമല്ലെന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു.
5.77.9
एवं च कार्यतामेति कार्यं तव जनार्दन ।
गमनादेवमेव त्वं करिष्यसि जनार्दन ॥ ५.७७.९ ॥
ജനാർദ്ദനാ, ഇങ്ങനെ നിന്റെ കാര്യം സാധിക്കും; ജനാർദ്ദനാ, നീ പോയി ഇപ്രകാരം തന്നെ ചെയ്യും.
5.77.10
चिकीर्षितमथान्यत्ते तस्मिन्वीर दुरात्मानि ।
भविष्यति च तत्सर्वं यथा तव चिकीर्षितम् ॥ ५.७७.१० ॥
വീരാ, ആ ദുരാത്മാവിനെക്കുറിച്ച് നീ മറ്റെന്തു ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ, അതെല്ലാം നിന്റെ ഇച്ഛപോലെ തന്നെ സംഭവിക്കും.
5.77.11
शर्म तैः सह वा नोऽस्तु तव वा यच्चिकीर्षितम् ।
विचार्यमाणो यः कामस्तव कृष्ण स नो गुरुः ॥ ५.७७.११ ॥
അവരുമായി ഞങ്ങൾക്ക് സമാധാനം ഉണ്ടാകട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ ഇഷ്ടം എന്തോ അതു; കൃഷ്ണാ, ആലോചിച്ചു നീ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആ ഇച്ഛയാണ് ഞങ്ങൾക്ക് ഗുരുവായത്.
5.77.12
न स नार्हति दुष्टात्मा वधं ससुतबान्धवः ।
येन धर्मसुते दृष्टा न सा श्रीरुपमर्षिता ॥ ५.७७.१२ ॥
ധർമ്മപുത്രനെ കണ്ട് ആ ശ്രീയെ സഹിക്കാത്ത ആ ദുരാത്മാവ് പുത്രന്മാരും ബന്ധുക്കളുമായി വധത്തിന് അർഹനല്ലെന്നല്ല.
5.77.13
यच्चाप्यपश्यतोपायं धर्मिष्ठं मधुसूदन ।
उपायेन नृशंसेन हृता दुर्द्यूतदेविना ॥ ५.७७.१३ ॥
മധുസൂദനാ, ധർമ്മിഷ്ഠൻ കാണാത്ത ഉപായത്താൽ, ക്രൂരമായ ഉപായത്താൽ ദുഷ്ട ദ്യൂതക്കാരൻ (അത്) അപഹരിച്ചു.
5.77.14
कथं हि पुरुषो जातः क्षत्रियेषु धनुर्धरः ।
समाहूतो निवर्तेत प्राणत्यागेऽप्युपस्थिते ॥ ५.७७.१४ ॥
ക്ഷത്രിയരിൽ വില്ലാളിയായി ജനിച്ച പുരുഷൻ, പ്രാണത്യാഗം മുന്നിൽ വന്നാലും, വിളിക്കപ്പെട്ടിട്ട് എങ്ങനെ പിന്മാറും?
5.77.15
अधर्मेण जितान्दृष्ट्वा वने प्रवृजितांस्तथा ।
वध्यतां मम वार्ष्णेय निर्गतोऽसौ सुयोधनः ॥ ५.७७.१५ ॥
അധർമ്മത്താൽ തോൽപ്പിക്കപ്പെട്ടവരെയും കാട്ടിൽ പ്രവ്രജിതരായവരെയും കണ്ട്, വാർഷ്ണേയാ, അവർ എന്നാൽ വധിക്കപ്പെടണം; ആ സുയോധനൻ പുറപ്പെട്ടുപോയിരിക്കുന്നു.
5.77.16
न चैतदद्भुतं कृष्ण मित्रार्थे यच्चिकीर्षसि ।
क्रिया कथंच मुख्या स्यान्मृदुना चेतरेण वा ॥ ५.७७.१६ ॥
കൃഷ്ണാ, സുഹൃത്തിനുവേണ്ടി നീ ചെയ്യാനാഗ്രഹിക്കുന്നത് അദ്ഭുതമല്ല; എന്നാൽ മൃദുവായോ മറ്റു മാർഗത്താലോ ഇതിലെ പ്രധാന കർമ്മം എങ്ങനെ സാധിക്കും?
5.77.17
अथवा मन्यसे ज्यायान्वधस्तेषामनन्तरम् ।
तदेव क्रियतामाशु न विचार्यमतस्त्वया ॥ ५.७७.१७ ॥
അല്ലെങ്കിൽ അവരെ വധിക്കുന്നതാണ് മെച്ചമെന്ന് നീ കരുതുന്നുവെങ്കിൽ, അതുതന്നെ വേഗം ചെയ്യുക; ഇതിൽ നീ ആലോചിക്കേണ്ടതില്ല.
5.77.18
जानासि हि यथैतेन द्रौपदी पापबुद्धिना ।
परिक्लिष्टा सभामध्ये तच्च तस्योपमर्षितम् ॥ ५.७७.१८ ॥
പാപബുദ്ധിയായ ഇവനാൽ ദ്രൗപദി സഭയുടെ നടുവിൽ എങ്ങനെ ക്ലേശിക്കപ്പെട്ടു എന്ന് നീ അറിയുന്നു; അവനാൽ അവൾക്കുണ്ടായ ആ അപമാനവും നീ അറിയുന്നു.
5.77.19
स नाम सम्यग्वर्तेत पाण्डवेष्विति माधव ।
न मे सञ्जायते बुद्धिर्बीजमुप्तमिवोषरे ॥ ५.७७.१९ ॥
അർജുനൻ പറഞ്ഞു: മാധവാ, അവൻ പാണ്ഡവരോട് നന്നായി പെരുമാറുമെന്ന ബുദ്ധി എനിക്ക് ഉണ്ടാകുന്നില്ല; തരിശുഭൂമിയിൽ വിതച്ച വിത്തുപോലെ.
5.77.20
तस्माद्यन्मन्यसे युक्तं पाण्डवानां हितं च यत् ।
तथाऽऽशु कुरु वार्ष्णेय यन्नः कार्यमनन्तरम् ॥ ५.७७.२० ॥
അതിനാൽ പാണ്ഡവർക്ക് യോഗ്യവും ഹിതകരവുമെന്ന് നീ കരുതുന്നത് വേഗം ചെയ്യുക; വാർഷ്ണേയാ, നമുക്ക് ഉടൻ ചെയ്യേണ്ടത്.