Mahābhārata · Adhyāya 5.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.89.1
प्रातरुत्थाय कृष्णस्तु कृतवान्सर्वमाह्निकम् ।
ब्राह्मणैरभ्यनुज्ञातः प्रययौ नगरं प्रति ॥ ५.८९.१ ॥
Al amanecer Kṛṣṇa se levantó, cumplió todos sus deberes diarios y, con permiso de los brāhmaṇas, partió hacia la ciudad.
5.89.2
तं प्रयान्तं महाबाहुमनुज्ञाप्य महाबलम् ।
पर्यवर्तन्त ते सर्वे वृकस्थलनिवासिनः ॥ ५.८९.२ ॥
Tras despedir al de grandes brazos y gran fuerza mientras partía, todos los habitantes de Vṛkasthala regresaron.
5.89.3
प्रददौ पुण्डरीकाक्षो रत्नानि च धनानि च ।
तान्प्रस्थाप्य महाबाहुरुपायात्कुरुसंसदम् ॥ ५.८९.३ ॥
El de ojos de loto dio joyas y riquezas; tras despedirlos, el de grandes brazos se dirigió a la asamblea de los Kurus.
5.89.4
धार्तराष्ट्रास्तमायान्तं प्रत्युञ्जग्मुः स्वलङ्कृताः ।
दुर्योधनादृते सर्वे भीष्मद्रोणकृपादयः ॥ ५.८९.४ ॥
Los hijos de Dhṛtarāṣṭra, salvo Duryodhana, junto con Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa y los demás, bien engalanados, salieron a recibirlo al llegar.
5.89.5
पौराश्च बहुला राजन्हृषीकेशं दिदृक्षवः ।
यानैर्बहुविधैरन्ये पद्भिरेव तथाऽपरे ॥ ५.८९.५ ॥
Oh rey, muchos de los habitantes de la ciudad, deseosos de ver a Hṛṣīkeśa, vinieron en vehículos de diversas clases, y otros a pie.
5.89.6
स वै पथि समागम्य भीष्मेणाक्लिष्टकर्मणा ।
द्रोणेन धार्तराष्ट्रैश्च तैर्वृतो नगरं ययौ ॥ ५.८९.६ ॥
En el camino se encontró con Bhīṣma, de obras infatigables, y con Droṇa, y rodeado por los hijos de Dhṛtarāṣṭra, prosiguió hacia la ciudad.
5.89.7
कृष्णसंमाननार्थं च नगरं समलङ्कृतम् ।
बभूव राजमार्गश्च बहुरत्नसमाचितः ॥ ५.८९.७ ॥
Y la ciudad fue engalanada por completo en honor de Kṛṣṇa, y la calle real estaba llena de muchas joyas.
5.89.8
न च कश्चिद्गृहे राजंस्तदाऽऽसीद्भरतर्षभ ।
न स्त्री न वृद्धो न शिशुर्वासुदेवदिदृक्षया ॥ ५.८९.८ ॥
Y, oh rey, oh toro de los Bhāratas, en aquel tiempo no quedó nadie en las casas por el deseo de ver a Vāsudeva: ni mujer, ni anciano, ni niño.
5.89.9
राजमार्गे नरास्तस्मिन्संस्तुवन्त्यवनिं गताः ।
तस्मिन्काले महाराज हृषीकेशप्रवेशने ॥ ५.८९.९ ॥
Los hombres de aquella calle real, saliendo, se inclinaban hasta la tierra y lo alababan, oh gran rey, en aquel momento de la entrada de Hṛṣīkeśa.
5.89.10
आवृतानि वरस्त्रीभिर्गृहाणि सुमहान्त्यपि ।
प्रचलन्तीव भारेण दृश्यन्तेस्म महीतले ॥ ५.८९.१० ॥
Incluso las casas muy grandes, cubiertas por excelentes mujeres, parecían temblar bajo su peso y se veían sobre la superficie de la tierra.
5.89.11
तथा च गतिमन्तस्ते वासुदेवस्य वाजिनः ।
प्रनष्टगतयोऽभूवन्राजमार्गे नरैर्वृते ॥ ५.८९.११ ॥
Y asimismo los caballos de Vāsudeva, aunque tenían movimiento, perdieron su marcha, rodeados por la gente en la calle real.
5.89.12
स गृहं धृतराष्ट्रस्य प्राविशच्छत्रुकर्शनः ।
पाण्डुरैः पुण्डरीकाक्षः प्रासादैरुपशोभितम् ॥ ५.८९.१२ ॥
Él, el atormentador de enemigos, de ojos de loto, entró en la casa de Dhṛtarāṣṭra, adornada con palacios blancos.
5.89.13
तिस्रः कक्ष्या व्यतिक्रम्य केशवो राजवेश्मनः ।
वैचित्रवीर्यं राजानमभ्यगच्छदरिन्दमः ॥ ५.८९.१३ ॥
Tras atravesar los tres patios del palacio real, Keśava, el domador de enemigos, se acercó al rey, hijo de Vicitravīrya.
5.89.14
अभ्यागच्छति दाशार्हे प्रज्ञाचक्षुर्नराधिपः ।
तहैव द्रोणभीष्माभ्यामुदतिष्ठन्महायशाः ॥ ५.८९.१४ ॥
Cuando el Dāśārha se acercaba, el rey de gran renombre, ciego de nacimiento, se levantó junto con Droṇa y Bhīṣma.
5.89.15
कृपश्च सोमदत्तश्च महाराजश्च बाह्लिकः ।
आसनेभ्योऽचलन्सर्वे पूजयन्तो जनार्दनम् ॥ ५.८९.१५ ॥
Kṛpa, Somadatta, el gran rey y Bāhlika se levantaron de sus asientos, honrando a Janārdana.
5.89.16
ततो राजानमासाद्य धृतराष्ट्रं यशस्विनम् ।
सभीष्मं पूजयामास वार्ष्णेयो वाग्भिरञ्जसा ॥ ५.८९.१६ ॥
Entonces, acercándose al famoso rey Dhṛtarāṣṭra, el Vārṣṇeya lo honró debidamente, junto con Bhīṣma, con palabras apropiadas.
5.89.17
तेषु धर्मानुपूर्वी तां प्रयुज्य मधुसूदनः ।
यथावयः समीयाय राजभिः सह माधवः ॥ ५.८९.१७ ॥
Observando el orden debido de deber hacia todos ellos, Madhusūdana, Mādhava, se reunió con los reyes según el orden de su edad.
5.89.18
अथ द्रोणं सबाह्लीकं सपुत्रं च यशस्विनम् ।
कृपं च सोमदत्तं च समीयाय जनार्दनः ॥ ५.८९.१८ ॥
Luego Janārdana se reunió con el famoso Droṇa, con Bāhlīka y su hijo, y con Kṛpa y Somadatta.
5.89.19
तत्रासीदूर्जितं मृष्टं काञ्चनं महदासनम् ।
शासनाद्धृतराष्ट्रस्य तत्रोपाविशदच्युतः ॥ ५.८९.१९ ॥
Allí, por orden de Dhṛtarāṣṭra, había un gran asiento dorado, elevado y pulido; en él se sentó el Infalible.
5.89.20
अथ गां मधुपर्कं चाप्युदकं च जनार्दने ।
उपजह्नुर्यथान्यायं धृतराष्ट्रपुरोहिताः ॥ ५.८९.२० ॥
Luego los sacerdotes de Dhṛtarāṣṭra ofrecieron a Janārdana, según la norma, una vaca, el madhuparka y agua.
5.89.21
कृतातिथ्यस्तु गोविन्दः सर्वान्परिहसन्कुरून् ।
आस्ते सांबन्धिकं कुर्वन्कुरुभिः परिवारितः ॥ ५.८९.२१ ॥
Govinda, habiendo recibido la hospitalidad, permaneció allí rodeado por los Kurus, cumpliendo los deberes de parentesco, como burlándose de todos los Kurus.
5.89.22
सोऽर्चितो धृतराष्ट्रेण पूजितश्च महायशाः ।
राजानं समनुज्ञाप्य निरक्रामदरिन्दमः ॥ ५.८९.२२ ॥
Honrado y reverenciado por Dhṛtarāṣṭra, aquel de gran fama, domador de enemigos, se despidió del rey y partió.
5.89.23
तैः समेत्य यथान्यायं कुरुभिः कुरुसंसदि ।
विदुरावसथं रम्यमुपातिष्ठत माधवः ॥ ५.८९.२३ ॥
Tras encontrarse debidamente con los Kurus en la asamblea de los Kurus, Mādhava fue a la agradable morada de Vidura.
5.89.24
विदुरः सर्वकल्याणैरभिगम्य जनार्दनम् ।
अर्चयामास दाशार्हं सर्वकामैरुपस्थितम् ॥ ५.८९.२४ ॥
Vidura, acercándose a Janārdana con todos los bienes, honró al descendiente de Daśārha, que había llegado con todo lo deseado.
5.89.25
कृतातिथ्यं तु गोविन्दं विदुरः सर्वधर्मवित् ।
कुशलं पाण्डुपुत्राणामपृच्छन्मधुसूदनम् ॥ ५.८९.२५ ॥
Vidura, conocedor de todo dharma, habiendo recibido la hospitalidad de Govinda, preguntó a Madhusūdana por el bienestar de los hijos de Pāṇḍu.
5.89.26
प्रीयमाणस्य सुहृदो विदुरो बुद्धिसत्तमः ।
धर्मार्थनित्यस्य सतो गतरोवस्य धीमतः ॥ ५.८९.२६ ॥
Vidura, el mejor en sabiduría, amigo complacido, siempre dedicado al dharma y a la riqueza, hombre bueno, libre de aflicción, sabio.
5.89.27
तस्य सर्वं सविस्तारं पाण्डवानां विचेष्टितम् ।
क्षत्तुराचष्ट दाशार्हः सर्वं प्रत्यक्षदर्शिवान् ॥ ५.८९.२७ ॥
Dāśārha (Kṛṣṇa) relató a Vidura con todo detalle la conducta de los Pāṇḍava, pues lo había visto todo con sus propios ojos.