Mahābhārata · Adhyāya 5.89
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.89.1
प्रातरुत्थाय कृष्णस्तु कृतवान्सर्वमाह्निकम् ।
ब्राह्मणैरभ्यनुज्ञातः प्रययौ नगरं प्रति ॥ ५.८९.१ ॥
Ao amanhecer Kṛṣṇa levantou-se, cumpriu todos os seus deveres diários e, com a licença dos brâmanes, partiu em direção à cidade.
5.89.2
तं प्रयान्तं महाबाहुमनुज्ञाप्य महाबलम् ।
पर्यवर्तन्त ते सर्वे वृकस्थलनिवासिनः ॥ ५.८९.२ ॥
Após despedir-se daquele de braços poderosos e grande força, quando partia, todos os habitantes de Vṛkasthala voltaram.
5.89.3
प्रददौ पुण्डरीकाक्षो रत्नानि च धनानि च ।
तान्प्रस्थाप्य महाबाहुरुपायात्कुरुसंसदम् ॥ ५.८९.३ ॥
O de olhos de lótus deu joias e riquezas; tendo-os despedido, o de braços poderosos seguiu para a assembleia dos Kurus.
5.89.4
धार्तराष्ट्रास्तमायान्तं प्रत्युञ्जग्मुः स्वलङ्कृताः ।
दुर्योधनादृते सर्वे भीष्मद्रोणकृपादयः ॥ ५.८९.४ ॥
Os filhos de Dhṛtarāṣṭra, exceto Duryodhana, com Bhīṣma, Droṇa, Kṛpa e os demais, bem adornados, saíram ao seu encontro ao chegar.
5.89.5
पौराश्च बहुला राजन्हृषीकेशं दिदृक्षवः ।
यानैर्बहुविधैरन्ये पद्भिरेव तथाऽपरे ॥ ५.८९.५ ॥
Ó rei, muitos habitantes da cidade, ansiosos por ver Hṛṣīkeśa, vieram em veículos de vários tipos, e outros a pé.
5.89.6
स वै पथि समागम्य भीष्मेणाक्लिष्टकर्मणा ।
द्रोणेन धार्तराष्ट्रैश्च तैर्वृतो नगरं ययौ ॥ ५.८९.६ ॥
No caminho encontrou Bhīṣma, de ações incansáveis, e Droṇa, e, cercado pelos filhos de Dhṛtarāṣṭra, seguiu para a cidade.
5.89.7
कृष्णसंमाननार्थं च नगरं समलङ्कृतम् ।
बभूव राजमार्गश्च बहुरत्नसमाचितः ॥ ५.८९.७ ॥
E a cidade foi inteiramente adornada em honra de Kṛṣṇa, e a estrada real estava repleta de muitas joias.
5.89.8
न च कश्चिद्गृहे राजंस्तदाऽऽसीद्भरतर्षभ ।
न स्त्री न वृद्धो न शिशुर्वासुदेवदिदृक्षया ॥ ५.८९.८ ॥
E, ó rei, ó touro dos Bhāratas, naquele tempo ninguém permaneceu nas casas por desejo de ver Vāsudeva — nem mulher, nem velho, nem criança.
5.89.9
राजमार्गे नरास्तस्मिन्संस्तुवन्त्यवनिं गताः ।
तस्मिन्काले महाराज हृषीकेशप्रवेशने ॥ ५.८९.९ ॥
Os homens naquela estrada real, tendo saído, inclinavam-se até a terra e o louvavam, ó grande rei, naquele momento da entrada de Hṛṣīkeśa.
5.89.10
आवृतानि वरस्त्रीभिर्गृहाणि सुमहान्त्यपि ।
प्रचलन्तीव भारेण दृश्यन्तेस्म महीतले ॥ ५.८९.१० ॥
Até as casas muito grandes, cobertas por excelentes mulheres, pareciam tremer sob o peso e eram vistas sobre a superfície da terra.
5.89.11
तथा च गतिमन्तस्ते वासुदेवस्य वाजिनः ।
प्रनष्टगतयोऽभूवन्राजमार्गे नरैर्वृते ॥ ५.८९.११ ॥
E igualmente os cavalos de Vāsudeva, embora tivessem movimento, perderam o seu andamento, cercados pelos homens na estrada real.
5.89.12
स गृहं धृतराष्ट्रस्य प्राविशच्छत्रुकर्शनः ।
पाण्डुरैः पुण्डरीकाक्षः प्रासादैरुपशोभितम् ॥ ५.८९.१२ ॥
Ele, o atormentador dos inimigos, de olhos de lótus, entrou na casa de Dhṛtarāṣṭra, adornada com palácios brancos.
5.89.13
तिस्रः कक्ष्या व्यतिक्रम्य केशवो राजवेश्मनः ।
वैचित्रवीर्यं राजानमभ्यगच्छदरिन्दमः ॥ ५.८९.१३ ॥
Tendo atravessado os três pátios do palácio real, Keśava, o domador de inimigos, aproximou-se do rei, filho de Vicitravīrya.
5.89.14
अभ्यागच्छति दाशार्हे प्रज्ञाचक्षुर्नराधिपः ।
तहैव द्रोणभीष्माभ्यामुदतिष्ठन्महायशाः ॥ ५.८९.१४ ॥
Quando o Dāśārha se aproximava, o rei de grande fama, cego, levantou-se junto com Droṇa e Bhīṣma.
5.89.15
कृपश्च सोमदत्तश्च महाराजश्च बाह्लिकः ।
आसनेभ्योऽचलन्सर्वे पूजयन्तो जनार्दनम् ॥ ५.८९.१५ ॥
Kṛpa, Somadatta, o grande rei e Bāhlika levantaram-se de seus assentos, honrando Janārdana.
5.89.16
ततो राजानमासाद्य धृतराष्ट्रं यशस्विनम् ।
सभीष्मं पूजयामास वार्ष्णेयो वाग्भिरञ्जसा ॥ ५.८९.१६ ॥
Então, aproximando-se do famoso rei Dhṛtarāṣṭra, o Vārṣṇeya honrou-o devidamente, junto com Bhīṣma, com palavras apropriadas.
5.89.17
तेषु धर्मानुपूर्वी तां प्रयुज्य मधुसूदनः ।
यथावयः समीयाय राजभिः सह माधवः ॥ ५.८९.१७ ॥
Observando a devida ordem do dever para com todos eles, Madhusūdana, Mādhava, encontrou os reis segundo a ordem de suas idades.
5.89.18
अथ द्रोणं सबाह्लीकं सपुत्रं च यशस्विनम् ।
कृपं च सोमदत्तं च समीयाय जनार्दनः ॥ ५.८९.१८ ॥
Então Janārdana encontrou o famoso Droṇa, com Bāhlīka e seu filho, e Kṛpa e Somadatta.
5.89.19
तत्रासीदूर्जितं मृष्टं काञ्चनं महदासनम् ।
शासनाद्धृतराष्ट्रस्य तत्रोपाविशदच्युतः ॥ ५.८९.१९ ॥
Ali, por ordem de Dhṛtarāṣṭra, havia um grande assento dourado, alto e polido; sobre ele sentou-se o Imperecível.
5.89.20
अथ गां मधुपर्कं चाप्युदकं च जनार्दने ।
उपजह्नुर्यथान्यायं धृतराष्ट्रपुरोहिताः ॥ ५.८९.२० ॥
Então os sacerdotes de Dhṛtarāṣṭra ofereceram a Janārdana, conforme a norma, uma vaca, o madhuparka e água.
5.89.21
कृतातिथ्यस्तु गोविन्दः सर्वान्परिहसन्कुरून् ।
आस्ते सांबन्धिकं कुर्वन्कुरुभिः परिवारितः ॥ ५.८९.२१ ॥
Govinda, tendo recebido a hospitalidade, permaneceu ali, cercado pelos Kurus, cumprindo os deveres de parentesco, como que zombando de todos os Kurus.
5.89.22
सोऽर्चितो धृतराष्ट्रेण पूजितश्च महायशाः ।
राजानं समनुज्ञाप्य निरक्रामदरिन्दमः ॥ ५.८९.२२ ॥
Honrado e reverenciado por Dhṛtarāṣṭra, aquele de grande fama, domador de inimigos, despediu-se do rei e partiu.
5.89.23
तैः समेत्य यथान्यायं कुरुभिः कुरुसंसदि ।
विदुरावसथं रम्यमुपातिष्ठत माधवः ॥ ५.८९.२३ ॥
Tendo encontrado devidamente os Kurus na assembleia dos Kurus, Mādhava dirigiu-se à agradável morada de Vidura.
5.89.24
विदुरः सर्वकल्याणैरभिगम्य जनार्दनम् ।
अर्चयामास दाशार्हं सर्वकामैरुपस्थितम् ॥ ५.८९.२४ ॥
Vidura, aproximando-se de Janārdana com todos os bens favoráveis, honrou o descendente de Daśārha, que chegara com tudo o que era desejado.
5.89.25
कृतातिथ्यं तु गोविन्दं विदुरः सर्वधर्मवित् ।
कुशलं पाण्डुपुत्राणामपृच्छन्मधुसूदनम् ॥ ५.८९.२५ ॥
Vidura, conhecedor de todo dharma, tendo recebido a hospitalidade de Govinda, perguntou a Madhusūdana sobre o bem-estar dos filhos de Pāṇḍu.
5.89.26
प्रीयमाणस्य सुहृदो विदुरो बुद्धिसत्तमः ।
धर्मार्थनित्यस्य सतो गतरोवस्य धीमतः ॥ ५.८९.२६ ॥
Vidura, o melhor em sabedoria, amigo contente, sempre devotado ao dharma e à riqueza, homem bom, livre de aflição, sábio.
5.89.27
तस्य सर्वं सविस्तारं पाण्डवानां विचेष्टितम् ।
क्षत्तुराचष्ट दाशार्हः सर्वं प्रत्यक्षदर्शिवान् ॥ ५.८९.२७ ॥
Dāśārha (Kṛṣṇa) relatou a Vidura, em todos os detalhes, a conduta dos Pāṇḍavas, pois tudo vira com os próprios olhos.