Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.89

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

5.89.1

प्रातरुत्थाय कृष्णस्तु कृतवान्सर्वमाह्निकम् ।
ब्राह्मणैरभ्यनुज्ञातः प्रययौ नगरं प्रति ॥ ५.८९.१ ॥

காலையில் எழுந்து கிருஷ்ணர் அனைத்து நித்திய கடமைகளையும் செய்தார்; பிராமணர்களின் அனுமதி பெற்று நகரத்தை நோக்கி புறப்பட்டார்.

5.89.2

तं प्रयान्तं महाबाहुमनुज्ञाप्य महाबलम् ।
पर्यवर्तन्त ते सर्वे वृकस्थलनिवासिनः ॥ ५.८९.२ ॥

புறப்பட்ட அந்த மகாபாகுவும் மகாபலனும் ஆன கிருஷ்ணரிடம் விடை பெற்று, வ்ருகஸ்தலத்தின் குடிமக்கள் அனைவரும் திரும்பினர்.

5.89.3

प्रददौ पुण्डरीकाक्षो रत्नानि च धनानि च ।
तान्प्रस्थाप्य महाबाहुरुपायात्कुरुसंसदम् ॥ ५.८९.३ ॥

தாமரைக் கண்ணன் ரத்தினங்களையும் செல்வங்களையும் கொடுத்தார்; அவர்களை அனுப்பிய பின் மகாபாகு குரு-சபைக்குச் சென்றார்.

5.89.4

धार्तराष्ट्रास्तमायान्तं प्रत्युञ्जग्मुः स्वलङ्कृताः ।
दुर्योधनादृते सर्वे भीष्मद्रोणकृपादयः ॥ ५.८९.४ ॥

திருதராஷ்டிரனின் மகன்கள் — துரியோதனனைத் தவிர — பீஷ்மர், துரோணர், கிருபர் முதலானோர் அனைவரும் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டு அவரை எதிர்கொள்ள வந்தனர்.

5.89.5

पौराश्च बहुला राजन्हृषीकेशं दिदृक्षवः ।
यानैर्बहुविधैरन्ये पद्भिरेव तथाऽपरे ॥ ५.८९.५ ॥

அரசே! ஹ்ருஷீகேசனைக் காண விரும்பிய நகர மக்கள் பலர் பல வகையான வாகனங்களிலும், சிலர் நடந்தேயும் வந்தனர்.

5.89.6

स वै पथि समागम्य भीष्मेणाक्लिष्टकर्मणा ।
द्रोणेन धार्तराष्ट्रैश्च तैर्वृतो नगरं ययौ ॥ ५.८९.६ ॥

அவர் வழியில் அயராத செயலுடைய பீஷ்மரையும் துரோணரையும் சந்தித்து, திருதராஷ்டிரனின் மகன்களால் சூழப்பட்டு நகரத்திற்குச் சென்றார்.

5.89.7

कृष्णसंमाननार्थं च नगरं समलङ्कृतम् ।
बभूव राजमार्गश्च बहुरत्नसमाचितः ॥ ५.८९.७ ॥

கிருஷ்ணரை கௌரவிக்க நகரம் முழுவதும் அலங்கரிக்கப்பட்டது; அரச வீதி பல ரத்தினங்களால் நிரம்பியிருந்தது.

5.89.8

न च कश्चिद्गृहे राजंस्तदाऽऽसीद्भरतर्षभ ।
न स्त्री न वृद्धो न शिशुर्वासुदेवदिदृक्षया ॥ ५.८९.८ ॥

ஓ அரசே, ஓ பரதர்களின் காளையே, அப்போது வாசுதேவனைக் காணும் ஆவலால் வீடுகளில் ஒருவரும் இல்லை — பெண்ணும் இல்லை, முதியவரும் இல்லை, குழந்தையும் இல்லை.

5.89.9

राजमार्गे नरास्तस्मिन्संस्तुवन्त्यवनिं गताः ।
तस्मिन्काले महाराज हृषीकेशप्रवेशने ॥ ५.८९.९ ॥

அந்த அரச வீதியில் சென்ற மனிதர்கள் பூமியில் வணங்கி துதித்துக் கொண்டிருந்தனர். ஓ மகாராஜா, அந்த நேரத்தில், ஹ்ருஷீகேசனின் நுழைவின்போது.

5.89.10

आवृतानि वरस्त्रीभिर्गृहाणि सुमहान्त्यपि ।
प्रचलन्तीव भारेण दृश्यन्तेस्म महीतले ॥ ५.८९.१० ॥

சிறந்த பெண்களால் நிரம்பியிருந்த மிகப் பெரிய வீடுகளும் பூமியில் பாரத்தால் நடுங்குவது போலத் தெரிந்தன.

5.89.11

तथा च गतिमन्तस्ते वासुदेवस्य वाजिनः ।
प्रनष्टगतयोऽभूवन्राजमार्गे नरैर्वृते ॥ ५.८९.११ ॥

அதுபோலவே வாசுதேவனின் குதிரைகள், இயங்கக் கூடியவையாயிருந்தும், அரச வீதியில் மக்கள் சூழ்ந்ததால் தங்கள் வேகத்தை இழந்தன.

5.89.12

स गृहं धृतराष्ट्रस्य प्राविशच्छत्रुकर्शनः ।
पाण्डुरैः पुण्डरीकाक्षः प्रासादैरुपशोभितम् ॥ ५.८९.१२ ॥

எதிரிகளை வாட்டுபவரும், தாமரைக் கண்ணரும் ஆகிய அவர், வெண்மையான மாளிகைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட திருதராஷ்டிரனின் மாளிகைக்குள் நுழைந்தார்.

5.89.13

तिस्रः कक्ष्या व्यतिक्रम्य केशवो राजवेश्मनः ।
वैचित्रवीर्यं राजानमभ्यगच्छदरिन्दमः ॥ ५.८९.१३ ॥

அரசு மாளிகையின் மூன்று முற்றங்களைக் கடந்து, பகைவரை அடக்குபவரான கேசவன் விசித்திரவீரியனின் மகனான அரசனை அணுகினார்.

5.89.14

अभ्यागच्छति दाशार्हे प्रज्ञाचक्षुर्नराधिपः ।
तहैव द्रोणभीष्माभ्यामुदतिष्ठन्महायशाः ॥ ५.८९.१४ ॥

தாசார்ஹர் (கிருஷ்ணர்) வந்துகொண்டிருந்தபோது, பார்வையற்றவரும் பெரும் புகழ்பெற்றவருமான அரசன் துரோணர் மற்றும் பீஷ்மருடன் எழுந்து நின்றார்.

5.89.15

कृपश्च सोमदत्तश्च महाराजश्च बाह्लिकः ।
आसनेभ्योऽचलन्सर्वे पूजयन्तो जनार्दनम् ॥ ५.८९.१५ ॥

கிருபரும், சோமதத்தரும், மகாராஜரும், பாஹ்லீகரும் அனைவரும் தங்கள் இருக்கைகளிலிருந்து எழுந்து ஜனார்த்தனரை வணங்கினர்.

5.89.16

ततो राजानमासाद्य धृतराष्ट्रं यशस्विनम् ।
सभीष्मं पूजयामास वार्ष्णेयो वाग्भिरञ्जसा ॥ ५.८९.१६ ॥

பின்னர் புகழ்பெற்ற அரசன் திருதராஷ்டிரனை அணுகி, வார்ஷ்ணேயர் பீஷ்மருடன் சேர்த்து முறையான சொற்களால் அவரை வணங்கினார்.

5.89.17

तेषु धर्मानुपूर्वी तां प्रयुज्य मधुसूदनः ।
यथावयः समीयाय राजभिः सह माधवः ॥ ५.८९.१७ ॥

அவர்களிடம் தர்மத்திற்கேற்ற முறையைக் கடைப்பிடித்து, மதுசூதனரான மாதவர் வயதின் வரிசைப்படி அரசர்களைச் சந்தித்தார்.

5.89.18

अथ द्रोणं सबाह्लीकं सपुत्रं च यशस्विनम् ।
कृपं च सोमदत्तं च समीयाय जनार्दनः ॥ ५.८९.१८ ॥

பின்னர் ஜனார்த்தனர் புகழ்பெற்ற துரோணரையும், பாஹ்லீகருடனும் அவரது மகனுடனும், கிருபரையும் சோமதத்தரையும் சந்தித்தார்.

5.89.19

तत्रासीदूर्जितं मृष्टं काञ्चनं महदासनम् ।
शासनाद्धृतराष्ट्रस्य तत्रोपाविशदच्युतः ॥ ५.८९.१९ ॥

அங்கே திருதராஷ்டிரனின் ஆணையால் உயர்ந்த, மெருகூட்டப்பட்ட, பொன்னாலான பெரிய ஆசனம் இருந்தது; அதில் அச்யுதன் அமர்ந்தார்.

5.89.20

अथ गां मधुपर्कं चाप्युदकं च जनार्दने ।
उपजह्नुर्यथान्यायं धृतराष्ट्रपुरोहिताः ॥ ५.८९.२० ॥

பின்னர் திருதராஷ்டிரனின் புரோகிதர்கள் முறைப்படி ஜனார்தனனுக்கு பசு, மதுபர்க்கம், நீர் ஆகியவற்றை அர்ப்பணித்தனர்.

5.89.21

कृतातिथ्यस्तु गोविन्दः सर्वान्परिहसन्कुरून् ।
आस्ते सांबन्धिकं कुर्वन्कुरुभिः परिवारितः ॥ ५.८९.२१ ॥

விருந்தோம்பல் பெற்ற கோவிந்தன், எல்லா குருக்களையும் கேலி செய்வது போல, சுற்றத்தாருக்குரிய உறவைச் செய்து, குருக்களால் சூழப்பட்டு இருந்தார்.

5.89.22

सोऽर्चितो धृतराष्ट्रेण पूजितश्च महायशाः ।
राजानं समनुज्ञाप्य निरक्रामदरिन्दमः ॥ ५.८९.२२ ॥

திருதராஷ்டிரனால் கௌரவிக்கப்பட்டு, வழிபடப்பட்ட அந்த மகாயசஸ்வி, எதிரிகளை அடக்குபவர் அரசனிடம் விடைபெற்று புறப்பட்டார்.

5.89.23

तैः समेत्य यथान्यायं कुरुभिः कुरुसंसदि ।
विदुरावसथं रम्यमुपातिष्ठत माधवः ॥ ५.८९.२३ ॥

குருசபையில் குருக்களுடன் முறைப்படி சந்தித்த பின், மாதவன் விதுரரின் இனிய இல்லத்தை அடைந்தார்.

5.89.24

विदुरः सर्वकल्याणैरभिगम्य जनार्दनम् ।
अर्चयामास दाशार्हं सर्वकामैरुपस्थितम् ॥ ५.८९.२४ ॥

விதுரர் எல்லா நல்ல பொருட்களுடன் ஜனார்தனனை அணுகி, எல்லா விருப்பப் பொருட்களுடன் வந்திருந்த தாசார்ஹனை வழிபட்டார்.

5.89.25

कृतातिथ्यं तु गोविन्दं विदुरः सर्वधर्मवित् ।
कुशलं पाण्डुपुत्राणामपृच्छन्मधुसूदनम् ॥ ५.८९.२५ ॥

விதுரர், அனைத்து தர்மங்களையும் அறிந்தவர், விருந்தோம்பல் பெற்ற கோவிந்தரிடம் (மதுசூதனரிடம்) பாண்டுவின் புதல்வர்களின் நலத்தைக் கேட்டார்.

5.89.26

प्रीयमाणस्य सुहृदो विदुरो बुद्धिसत्तमः ।
धर्मार्थनित्यस्य सतो गतरोवस्य धीमतः ॥ ५.८९.२६ ॥

நண்பர் மகிழ்ந்திருக்க, அறிவில் சிறந்த விதுரர் — எப்போதும் தர்மத்திலும் பொருளிலும் நிலைத்தவர், நல்லோர், துன்பமற்றவர், ஞானி.

5.89.27

तस्य सर्वं सविस्तारं पाण्डवानां विचेष्टितम् ।
क्षत्तुराचष्ट दाशार्हः सर्वं प्रत्यक्षदर्शिवान् ॥ ५.८९.२७ ॥

தாசார்ஹர் (கிருஷ்ணர்) பாண்டவர்களின் அனைத்துச் செயல்களையும் விரிவாக விதுரருக்குக் கூறினார்; அவர் அனைத்தையும் நேரில் கண்டவர்.