مهابهاراتا · أدهيايا 5.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.9.1
कथमिन्द्रेण राजेन्द्र सभार्येण महात्मना ।
दुःखं प्राप्तं परं घोरमेतदिच्छामि वेदितुम् ॥ ५.९.१ ॥
يا سيد الملوك، كيف نال إندرا العظيم النفس، مع زوجته، هذا العذاب الأعظم المروّع؟ أود أن أعرف ذلك.
5.9.2
शृणु राजन्पुरावृत्तमितिहासं पुरातनम् ।
सभार्येण यथा प्राप्तं दुःखमिन्द्रेण भारत ॥ ५.९.२ ॥
اسمع، أيها الملك، التاريخ القديم للأحداث الماضية، يا سليل بهارتا، كيف نال إندرا وزوجته العذاب.
5.9.3
त्वष्टा प्रजापतिर्ह्यासीद्देवश्रेष्ठो महातपाः ।
स पुत्रं वै त्रिशिरसमिन्द्रद्रोहात्किलासृजत् ॥ ५.९.३ ॥
كان تفشتري سيد الخلائق حقاً أفضل الآلهة وذا تقشف عظيم؛ يُقال إنه من عداوته لإندرا خلق ابناً ذا ثلاثة رؤوس.
5.9.4
ऐन्द्रं स प्रार्थयत्स्थानं विश्वरूपो महाद्युतिः ।
तैस्त्रिभिर्वदनैर्घोरैः सूर्येन्दुज्वलनोपमैः ॥ ५.९.४ ॥
اشتهى فيشفاروبا، ذو السطوع العظيم، مقام إندرا، بتلك الوجوه الثلاثة المرعبة التي تشبه الشمس والقمر والنار.
5.9.5
वेदानेकेन सोऽधीते सुरामेकेन चापिबत् ।
एकेन च दिशः सर्वाः पिबन्निव निरीक्षते ॥ ५.९.५ ॥
بفم واحد كان يتلو الفيدا، وبآخر يشرب الخمر، وبثالث ينظر إلى الجهات كلها كأنه يشربها.
5.9.6
स तपस्वी मुदुर्दान्तो धर्मे तपसि चोद्यतः ।
तपस्तस्य महत्तीव्रं सुदुश्चरमरिन्दम ॥ ५.९.६ ॥
كان زاهداً صعب القهر، منقطعاً للدرمة والتقشف. يا قاهر الأعداء، كان تقشفه عظيماً شديداً بالغ الصعوبة.
5.9.7
तस्य दृष्ट्वा तपोवीर्यं सत्यं चामिततेजसः ।
विषादमगमच्छक्र इन्द्रोऽयं मा भवेदिति ॥ ५.९.७ ॥
لما رأى إندرا قوة تقشفه وحقيقته، ذي الإشراق اللامتناهي، أصابه الهم قائلاً: «لعلّ هذا لا يصير إندرا».
5.9.8
कथं सज्जेच्च भोगेषु न च तप्येन्महत्तपः ।
विवर्धमानस्त्रिशिराः सर्वं हि भुवनं ग्रसेत् ॥ ५.९.८ ॥
كيف لا يتعلق بالملذات، وكيف لا يحترق بالتقشف العظيم؟ إن ذا الرؤوس الثلاثة إذ يتعاظم سيبتلع العالم كله.
5.9.9
इति संचिन्त्य बहुधा बुद्धिमान्भरतर्षभ ।
आज्ञापयत्सोऽप्सरसस्त्वष्टृपुत्रप्रलोभने ॥ ५.९.९ ॥
يا ثور البهارتا، لما تأمل بهذا بوجوه كثيرة، أمر الحكيم الأبسرات بإغواء ابن تفشتري.
5.9.10
यथा स सज्जेत्रिशिराः कामभोगेषु वै भृशम् ।
क्षिप्रं कुरुत गच्छध्वं प्रलोभयत माचिरम् ॥ ५.९.१० ॥
لكي يتعلق ذو الرؤوس الثلاثة كثيراً بالشهوات والملذات، افعلوا ذلك سريعاً؛ اذهبوا وأغروه دون تأخير.
5.9.11
शृङ्गारवेषाः सुश्रोण्यो हारैर्युक्ता मनोहरैः ।
हावभावसमायुक्ताः सर्वाः सौन्दर्यशोभिताः ॥ ५.९.११ ॥
متزينات بزينة الشهوة، جميلات الأرداف، متحليات بقلائد ساحرة، مليئات بالإيماءات الغنجة، مشرقات بالجمال كلهن.
5.9.12
प्रलोभयत भद्रं वः शमयध्वं भयं मम ।
अस्वस्थं ह्यात्मनात्मानं लक्षयामि वराङ्गनाः ॥ ५.९.१२ ॥
أغروه، ولكم الخير؛ وأزيلوا خوفي. أيتها النساء الفاضلات، أرى نفسي مضطرباً غير معافى.
5.9.13
भयं तन्मे महाघोरं क्षिप्रं नाशयताबलाः ।
तथा यत्नं करिष्यामः शक्र तस्य प्रलोभने।
यथा नावाप्स्यसि भयं तस्माद्बलनिषूदन ॥ ५.९.१३ ॥
ذلك الخوف عظيم الرهبة في نفسي؛ أيتها الضعيفات، فاجعلنه يزول سريعًا. يا شكرا، سنبذل جهدنا في إغوائه حتى لا ينالك خوف؛ لذلك، يا مُبيد القوة.
5.9.14
निर्दहन्निव चक्षुर्भ्यां योऽसावास्ते तपोनिधिः ।
तं प्रलोयितुं देव गच्छामः सहिता वयम् ॥ ५.९.१४ ॥
ذلك الجالس هناك، كأنه يحرق بعينيه، هو كنز التقشف؛ أيها الإله، نذهب معًا لإغوائه.
5.9.15
यतिष्यामो वशे कर्तुं व्यपनेतुं च ते भयम् ।
इन्द्रेण तास्त्वनुज्ञाता जग्मुस्त्रिशिरसोऽन्तिकम्।
तत्र ता विविधैर्भावैर्लोभयन्त्यो वराङ्गनाः ॥ ५.९.१५ ॥
سنسعى إلى إخضاعه وإزالة خوفك. فلما أذن لهن إندرا، ذهبن إلى تريشيراس؛ وهناك أغوينه أولئك النساء الفاضلات بإشارات شتى.
5.9.16
नृत्तं संदर्शयामासुस्तथैवाङ्गेषु सौष्ठवम् ।
नाभ्यगच्छत्प्रहर्षं ताः स पश्यन्सुमहातपाः ॥ ५.९.१६ ॥
عرضن رقصهن وكذلك رشاقة أعضائهن؛ غير أن ذلك الزاهد العظيم، وإن كان ينظر إليهن، لم يمتلئ سرورًا.
5.9.17
इन्द्रियाणि वशे कृत्वा पूर्णसागरसन्निभः ।
तास्तु यत्नं परं कृत्वा पुनः शक्रमुपस्थिताः ॥ ५.९.१७ ॥
وقد ضبط حواسه، فبقي كبحر ممتلئ؛ ثم عدن بجهد عظيم فوقفن مرة أخرى أمام شكرا.
5.9.18
कृताञ्जलिपुटाः सर्वा देवराजमथाब्रुवन् ।
न स शक्यः सुदुर्धर्षो धैर्याच्चालयितुं प्रभो ॥ ५.९.१८ ॥
قلن جميعًا وهن مطبقات الأكف لملك الآلهة: «أيها السيد، إنه عصيّ جدًا على الإقدام؛ لا يمكن أن يُزحزح عن ثباته.»
5.9.19
यत्ते कार्यं महाभाग क्रियतां तदनन्तरम् ।
संपूज्याप्सरसः शक्रो विसृज्य च महामतिः ॥ ५.९.१९ ॥
أيها المبارك العظيم، فليُنجز الآن ما يجب عليك. فأكرم إندرا، ذو العقل الكبير، الأبسراس ثم صرفهن.
5.9.20
चिन्तयामास तस्यैव वधोपायं युधिष्ठिर ।
स तूष्णीं चिन्तयन्वीरो देवराजः प्रतापवान् ॥ ५.९.२० ॥
يا يودهيشثيرا، فكّر في وسيلة لقتله. وكان البطل، ملك الآلهة الجبّار، يفكّر في صمت.
5.9.21
विनिश्चितमतिर्धीमान्वधे त्रिशिरसोऽभवत् ।
वज्रमस्य क्षिपाम्यद्य स क्षिप्रं नभविष्यति ॥ ५.९.२१ ॥
عزم إندرا الحكيم على قتل ذي الرؤوس الثلاثة. «سأقذف الصاعقة عليه الآن؛ سيفنى سريعاً».
5.9.22
शत्रुः प्रवृद्धो नोपेक्ष्यो दुर्बलोऽपि बलीयसा ।
शास्त्रबुद्ध्या विनिश्चित्य कृत्वा बुद्धिं वधे दृढाम् ॥ ५.९.२२ ॥
لا ينبغي للقوي أن يُهمل العدو الذي قد تعاظم، ولو كان ضعيفاً. وبعد أن يقرر بحكمة الشاسترا، ينبغي أن يعقد عزماً ثابتاً على قتله.
5.9.23
अथ वैश्वानरनिभं घोररूपं भयावहम् ।
मुमोच वज्रं संक्रुद्धः शक्रस्त्रिशिरसं प्रति ॥ ५.९.२३ ॥
فقذف إندرا، وقد غضب، الصاعقة نحو ذي الرؤوس الثلاثة، مثل نار فايشفانارا، مخيفة الهيئة، جالبة للرعب.
5.9.24
स पपात हतस्तेन वज्रेण दृढमाहतः ।
पर्वतस्येव शिखरं प्रणुन्नं मेदिनीतले ॥ ५.९.२४ ॥
فسقط، مضروباً بقوة بتلك الصاعقة، كذروة جبل تتحطم وتُقذف على وجه الأرض.
5.9.25
तं तु वज्रहतं दृष्ट्वा शयानमचलोपमम् ।
न शर्म लेभे देवेन्द्रो दीपिततस्तस्य तेजसा ॥ ५.९.२५ ॥
لما رأى إندرا، ملك الآلهة، ذاك الذي ضربه الصاعقة وهو مطروح كالجبل، لم ينل طمأنينة، لأن بهاءه المتوهج ما زال يلمع.
5.9.26
हतोऽपि दीप्ततेजाः स जीवन्निव हि दृश्यते ।
घातितस्य शिरांस्याजौ जीवन्तीवाद्भुतानि वै ॥ ५.९.२६ ॥
وإن كان قد قُتل، فقد بدا حيًّا يتوهج بهاءً، وبدت رؤوسه المقطوعة في المعركة حيّة بشكل عجيب.
5.9.27
शिरांसि तस्याजायन्त त्रीण्येव शकुनास्त्रयः ।
तित्तिरिः कलविङ्कश्च तथैव च कपिञ्जलः ।
विश्वरूपशिरांस्येव जायन्ते तानि भारत ॥ ५.९.२७ ॥
نشأ من رؤوسه ثلاثة طيور: الحجل والعصفور والقبّرة؛ يا بهارتا، كانت تلك رؤوس فيشفاروبا.
5.9.28
ततोऽतिभीतगात्रस्तु शक्र आस्ते विचारयन् ।
अथाजगाम परशुं स्कन्धेनादाय वर्धकिः ॥ ५.९.२८ ॥
فبقي إندرا، وقد ارتعد جسده رعبًا، متأملًا؛ ثم جاء نجّار يحمل فأسًا على كتفه.
5.9.29
तदरण्यं महाराज यत्रास्तेऽसौ निपातितः ।
स भीतस्तत्र तक्षाणं घटमानं शचीपतिः ॥ ५.९.२९ ॥
أيها الملك العظيم، في تلك الغابة حيث يرقد صريعًا، رأى زوج شاتشي الخائف النجّار يكدّ في عمله.
5.9.30
अपश्यदब्रवीच्चैनं सत्वरं पाकशासनः ।
क्षिप्रं छिन्धि शिरांस्यस्य कुरुष्व वचनं मम ॥ ५.९.३० ॥
رآه معاقب باكا فقال له مسرعًا: «اقطع رأسه بسرعة، وأطع أمري.»
5.9.31
महास्कन्धो भृशं ह्येष परशुर्नभविष्यति ।
कर्तुं चाहं न शक्ष्यामि कर्म राद्भिर्विगर्हितम् ॥ ५.९.३१ ॥
كتفاه عظيمتان جدًا، ولن تكفي هذه الفأس. لا أستطيع أن أفعل ذلك العمل الذي تذمّه الآلهة المنتصرة.
5.9.32
मा भैस्त्वं शीघ्रमेतद्वै कुरुष्व वचनं मम ।
मत्प्रसादाद्धि ते शस्त्रं वज्रकल्पं भविष्यति ॥ ५.९.३२ ॥
لا تخف؛ افعل هذا سريعًا، وأطِع قولي. بفضلي سيصير سلاحك كالصاعقة الفاجرا.
5.9.33
कं भवन्तमहं विद्यां घोरकर्माणमद्य वै ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तत्त्वेन कथयस्व मे ॥ ५.९.३३ ॥
من أنت، يا فاعل الأعمال الرهيبة، حتى أعرفك اليوم؟ هذا أريد أن أسمعه حقًا؛ فأخبرني بالحقيقة.
5.9.34
अहमिन्द्रो देवराजस्तक्षन्विदितमस्तु ते ।
कुरुष्वैतद्यथोक्तं मे तक्षन्माऽत्र विचारय ॥ ५.९.३४ ॥
أنا إندرا، ملك الآلهة. ليكن هذا معلومًا لك أيها النجّار. افعل كما أمرتُك؛ أيها النجّار، لا تتردّد في هذا.
5.9.35
मया हि निहतः शेते त्रिशिरास्त्वं च विद्वि वै ।
स प्रह्वः प्राञ्जलिर्भूत्वा इदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.९.३५ ॥
لقد قُتل ذو الرؤوس الثلاثة على يدي وهو راقد؛ فاعلم ذلك. فانحنى، ورفع كفّيه متضرعًا، وقال هذا القول.
5.9.36
क्रूरेण नापत्रपसे कथं शक्रेह कर्मणा ।
ऋषिपुत्रमिमं हत्वा ब्रह्महत्याभयं न ते ॥ ५.९.३६ ॥
يا شakra، أما تستحي من هذا الفعل القاسي؟ أبعد أن قتلتَ ابن هذا الحكيم، أفلا تخاف إثم قتل البراهمة؟
5.9.37
पश्चाद्धर्मं चरिष्यामि पावनार्थ सुदुश्चरम् ।
शत्रुरेष महावीर्यो वज्रेण निहतो मया ॥ ५.९.३७ ॥
سأمارس لاحقاً دharma شاقاً جداً من أجل التطهير. هذا العدو عظيم القوة قد قتلته بالصاعقة فاجرا.
5.9.38
अद्यापि चाहमुद्विग्नस्तक्षन्नस्माद्बिभेमि वै ।
क्षिप्रं छिन्धि शिरांसि त्वं करिष्येऽनुग्रहं तव ॥ ५.९.३८ ॥
وحتى الآن أنا مضطرب وأخافه. أيها النجار، اقطع رؤوسه سريعاً؛ وسأمنحك فضلاً.
5.9.39
शिरः पशोस्ते दास्यन्ति भागं यज्ञेषु मानवाः ।
एष तेऽनुग्रहस्तक्षन्क्षिप्रं कुरु मम प्रियम् ॥ ५.९.३९ ॥
وفي القرابين سيعطيك الناس نصيباً من رأس الحيوان المقدّم. هذا فضلك. أيها النجار، افعل سريعاً ما هو محبب إليّ.
5.9.40
एतच्छ्रुत्वा तु तक्षा स महेन्द्रवचनात्तदा ।
शिरांस्यथ त्रिशिरसः कुठारेणाच्छिनत्तदा ॥ ५.९.४० ॥
فلما سمع النجار هذا بأمر ماهيندرا قطع بالفأس رؤوس ذي الرؤوس الثلاثة.
5.9.41
निकृत्तेषु ततस्तेषु निष्क्रामन्नण्डजास्त्वथ ।
कपिञ्जलास्तित्तिराश्च कलविङ्काश्च सर्वशः ॥ ५.९.४१ ॥
وحين قُطعت خرجت من كل جانب الطيور المولودة من البيض: الكابينجالا والدراج والعصافير.
5.9.42
येन वेदानधीते स्म पिबते सोममेव च ।
तस्माद्वक्रार्द्विनिश्चेरुः क्षिप्रं तस्य कपिञ्जलाः ॥ ५.९.४२ ॥
ومن الفم نفسه الذي كان يتلو به الفيدا ويشرب به السوما خرجت الكابينجالا مسرعة.
5.9.43
येन सर्वा दिशो राजन्पिबन्निव नीरीक्षते ।
तस्माद्वक्राद्विनिश्चेरुस्तित्तिरास्तस्य पाण्डव ॥ ५.९.४३ ॥
أيها الملك، من ذلك الفم الذي كان ينظر به إلى الجهات كلها كأنه يشربها، خرجت يا بانداوا حجَل ذلك الرجل.
5.9.44
यत्सुरापं तु तस्यासीद्वक्रं त्रिशिरसस्तदा ।
कलविङ्काः समुत्पेतुः श्येनाश्च भरतर्षभ ॥ ५.९.४४ ॥
كان فم ذي الرؤوس الثلاثة الذي كان يشرب به الخمر على حاله آنذاك؛ يا ثور البهاراتا، طارت العصافير والصقور.
5.9.45
ततस्तेषु निकृत्तेषु विज्वरो मघवानथ ।
तक्ष्णे तथा वरं दत्त्वा प्रहृष्टस्त्रिदशेश्वरः ॥ ५.९.४५ ॥
ثم لما قُطعت تلك، تخلّص مغوان من الحمى، وسيّد الآلهة، بعد أن منح تاكشا نعمة، فرح.
5.9.46
जगाम त्रिदिवं देवस्तक्षाऽपि स्वगृहान्ययौ ।
मेने कृतार्थमात्मानं हत्वा शत्रुं सुरारिहा ॥ ५.९.४६ ॥
ذهب الإله إلى السماء، وذهب تاكشا أيضاً إلى بيته؛ ورأى قاتل أعداء الآلهة نفسه مُنجَزاً بعد أن قتل العدو.
5.9.47
तक्षापि स्वगृहं गत्वा नैव शंसति कस्यचित् ।
अथैनं नाभिजानन्ति वर्षमेकं तथागतम् ॥ ५.९.४७ ॥
ولم يكن تاكشا، بعد أن ذهب إلى بيته، يخبر أحداً بشيء؛ ولمدة عام لم يعرفه أحد، وقد ذهب على هذا النحو.
5.9.48
अथ संवत्सरे पूर्णे भूताः पशुपतेः प्रभो ।
तमाक्रोशन्त मघवान्नः प्रभुर्ब्रह्महा इति। ॥ ५.९.४८ ॥
ثم لما اكتملت السنة، أيها السيد، لعنه كائنات باشوباتي (شيفا) قائلين: «سيدنا ماغافان (إندرا) قاتل برهمن».
5.9.49
तत इन्द्रो व्रतं घोरमाचरत्पाकशासनः ।
तपसा च सुसंयुक्तः सह देवैर्मरुद्गणैः ॥ ५.९.४९ ॥
فشرع إندرا، قاهر باكا، في نذرٍ مُرعِب، مقترناً بالتقشف، مع الآلهة وجماعة الماروتا.
5.9.50
समुद्रेषु पृथिव्यां च वनस्पतिषु स्त्रीषु च ।
विभज्य ब्रह्महत्यां च तान्वरैरप्ययोजयत् ॥ ५.९.५० ॥
وبعد أن قسّم إثم قتل البراهمي بين البحار والأرض والأشجار والنساء، ألزمها به بالمنح.
5.9.51
वरदस्तु वरं दत्त्वा पृथिव्यै सागराय च ।
वनस्पतिभ्यः स्त्रीभ्यश्च ब्रह्महत्यां नुनोद ताम् ॥ ५.९.५१ ॥
ولمّا منح المُنعِم الأرضَ والبحرَ والأشجارَ والنساءَ منحةً، دفع بإثم قتل البراهمي إليها.
5.9.52
ततस्तु शुद्धो भगवान्देवैर्लोकैश्च पूजितः ।
इन्द्रस्थानमुपातिष्ठत्पूज्यमानो महर्षिभिः ॥ ५.९.५२ ॥
ثم تطهّر المبارك إندرا، وكرّمته الآلهة والعوالم، وأجلّه كبار الحكماء، فعاد إلى مقام إندرا.
5.9.53
त्वष्टा प्रजापतिः श्रुत्वा शक्रेणाथ हतं सुतम् ।
क्रोधसंरक्तनयन इदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.९.५३ ॥
لمّا سمع تفاشتر سيّد المخلوقات أن ابنه قتله شاكرا، تكلّم بهذه الكلمات وعيناه محمرّتان من الغضب.
5.9.54
तप्यमानं तपो नित्यं क्षान्तं दान्तं जितेन्द्रियम् ।
विनाऽपराधेन यतः पुत्रं हिंसितवान्मम ॥ ५.९.५४ ॥
لقد قتلتَ ابني، وكان دائم التقشف، صابراً، ضابطاً لنفسه، مالكاً لحواسه، من غير ذنب.
5.9.55
तस्माच्छक्रविनाशाय वृत्रमुत्पादयाम्यहम् ।
लोकाः पश्यन्तु मे वीर्यं तपसश्च बलं महम् ।
स च पश्यतु देवेन्द्रो दुरात्मा पापचेतनः ॥ ५.९.५५ ॥
فلأجل هلاك شكرا (إندرا) سأُخرج فريتْرا. فلترَ العوالمُ قوّتي وقوةَ تقشّفي. وليرَ ذلك أيضًا ملكُ الآلهة، الشرّيرُ النفسِ، الخبيثُ الفكرِ.
5.9.56
उपस्पृश्य ततः क्रुद्धस्तपस्वी सुमहायशाः ।
अग्नौ हुत्वा समुत्पाद्य घोरं वृत्रमुवाच ह ॥ ५.९.५६ ॥
ثم، بعد أن تطهّر بالماء، أطلق الزاهدُ الغاضبُ، عظيمُ الشهرة، القرابينَ في النار، وأخرج الفريتْرا المرعب، وخاطبه.
5.9.57
इन्द्रशत्रो विवर्धस्व प्रभावात्तपसो मम ।
सोऽवर्घत दिवं स्तब्ध्वा सूर्यवैश्वानरोपमः ॥ ५.९.५७ ॥
«أيها عدوُّ إندرا، فلتنمُ بقوة تقشّفي!» فنما، مالئًا السماء، كالشمس ونار فايشفانارا.
5.9.58
किं करोमीति चोवाच कालसूर्य इवोदितः ।
शक्रं जहीति चाप्युक्तो जगाम त्रिदिवं ततः ॥ ५.९.५८ ॥
«ماذا أفعل؟» قال، ناهضًا كشمس القيامة. ولما قيل له: «اقتل شكرا»، مضى حينئذٍ إلى العوالم الثلاثة.
5.9.59
ततो युद्धं समभवद्वृत्रवासवयोर्महत् ।
संक्रुद्धयोर्महाघोरं प्रसक्तं कुरुसत्तम ॥ ५.९.५९ ॥
ثم نشبت حربٌ عظيمةٌ بين فريتْرا وفاسافا. وكان كلاهما غاضبًا؛ يا خيرَ الكورو، كانت شديدةَ الرهبةِ متصلةً لا تنقطع.
5.9.60
ततो जग्राह देवेन्द्रं वृत्रो वीरः शतक्रतुम् ।
अपावृत्याक्षिपद्वक्रे शक्रं कोपसमन्वितः ॥ ५.९.६० ॥
ثم أمسك البطلُ فريتْرا بملكِ الآلهة شتكراتو. وامتلأ غضبًا، ففتح فمه وألقى شكرا فيه.
5.9.61
ग्रस्ते वृत्रेण शक्रे तु संभ्रान्तास्त्रिदिवेश्वराः ।
असृजंस्ते महासत्वा जृम्भिकां वृत्रनाशिनीम् ॥ ५.९.६१ ॥
lamma amsaka Vṛtra Indra iḍṭarabat sādat al-samāʾ fa-khalaqa tilk al-kāʾināt al-ʿaẓīma tathāʾuban yaqḍī ʿalā Vṛtra.
5.9.62
विजृम्भमाणस्य ततो वृत्रस्यास्यादपावृतात् ।
स्वान्यङ्गान्यभिसंक्षिप्य निष्क्रान्तो बलनाशनः ॥ ५.९.६२ ॥
Thumma lammā tathāʾaba Vṛtra wa infataḥa fāhu, qabaḍa mudhākir al-quwwa aʿḍāʾahu wa kharaja.
5.9.63
ततः प्रभृति लोकस्य जृम्भिका प्राणिसंश्रिता ।
जहृषुश्च सुराः सर्वे शक्रं दृष्ट्वा विनिःसृतम् ॥ ५.९.६३ ॥
Wa mundhu dhālika al-ḥīna baqiyat al-tathāʾub al-sākina fī al-kāʾināt al-ḥayya fī al-ʿālam, wa fariḥa al-ʾālihatu jamīʿan lammā raʾaw Indra yakhruju.
5.9.64
ततः प्रववृते युद्धं वृत्रवासवयोः पुनः ।
संरब्धयोस्तदा घोरं सुचिरं भरतर्षभ ॥ ५.९.६४ ॥
Thumma indalaʿa al-qitāl bayna Vṛtra wa Vāsava min jadīd, wa daʾma dhālika al-qitāl al-hāʾil zamanan ṭawīlan bayna al-ghāḍibayn, yā thawr al-Bhāratiyyīn.
5.9.65
यदा व्यवर्धत रणे वृत्रो बलसमन्वितः ।
त्वष्टुस्तेजोबलाविद्धस्तदा शक्रो न्यवर्तत। ॥ ५.९.६५ ॥
Lammā ishtaddat quwwat Vṛtra fī al-maʿraka, rajaʿa Indra mahzūman bi-tījān Tvaṣṭṛ wa quwwatihi.
5.9.66
निवृत्ते च तदा देवा विषादमगमन्परम् ।
समेत्य सह शक्रेण त्वष्टुस्तेजोविमोहिताः ॥ ५.९.६६ ॥
Lammā rajaʿa Indra, waqaʿa al-ālihah fī yaʾs shadīd; wa lammā ijtamaʿū maʿa Indra wa ḥāratū bi-tījān Tvaṣṭṛ, ghariqū fī al-ḥuzn.
5.9.67
अमन्त्रयन्त ते सर्वे मुनिभिः सह भारत ।
किं कार्यमिति वै राजन्विचिन्त्य भयमोहिताः ॥ ५.९.६७ ॥
يا سليل بharata، فتشاور جميع الآلهة مع الحكماء. أيها الملك، وقد أرباهم الخوف، فكّروا فيما ينبغي فعله الآن.
5.9.68
जग्मुः सर्वे महात्मानं मनोभिर्विष्णुमव्ययम् ।
उपविष्टा मन्दराग्रे सर्वे वृत्रवधेप्सवः ॥ ५.९.६८ ॥
ذهبوا جميعًا بقلوبهم إلى فيشنو العظيم الذي لا يفنى. وهم يرغبون في قتل فريتْرا، جلسوا جميعًا على قمة جبل ماندارا.