มหาภารตะ · อัธยายะ 5.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.9.1
कथमिन्द्रेण राजेन्द्र सभार्येण महात्मना ।
दुःखं प्राप्तं परं घोरमेतदिच्छामि वेदितुम् ॥ ५.९.१ ॥
ข้าแต่จอมกษัตริย์ พระอินทร์ผู้ยิ่งใหญ่กับพระชายาได้รับความทุกข์อันสูงสุดและน่ากลัวนี้เพราะเหตุใด ข้าพเจ้าปรารถนาจะทราบเรื่องนี้
5.9.2
शृणु राजन्पुरावृत्तमितिहासं पुरातनम् ।
सभार्येण यथा प्राप्तं दुःखमिन्द्रेण भारत ॥ ५.९.२ ॥
ข้าแต่พระราชา จงฟังประวัติเก่าแก่ของเหตุการณ์ในอดีต ข้าแต่ทายาทของภรตะ ว่าพระอินทร์กับพระชายาได้รับความทุกข์อย่างไร
5.9.3
त्वष्टा प्रजापतिर्ह्यासीद्देवश्रेष्ठो महातपाः ।
स पुत्रं वै त्रिशिरसमिन्द्रद्रोहात्किलासृजत् ॥ ५.९.३ ॥
พระตวัษฏฤ เจ้าแห่งสิ่งมีชีวิตทั้งปวง เป็นผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่เทพและมีตบะยิ่งใหญ่ ว่ากันว่าด้วยความอาฆาตต่อพระอินทร์ ท่านจึงสร้างบุตรผู้มีสามเศียรขึ้น
5.9.4
ऐन्द्रं स प्रार्थयत्स्थानं विश्वरूपो महाद्युतिः ।
तैस्त्रिभिर्वदनैर्घोरैः सूर्येन्दुज्वलनोपमैः ॥ ५.९.४ ॥
วิศวรูปผู้เรืองรองยิ่ง ปรารถนาตำแหน่งของพระอินทร์ ด้วยใบหน้าอันน่ากลัวทั้งสามที่เปรียบได้กับดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ และไฟ
5.9.5
वेदानेकेन सोऽधीते सुरामेकेन चापिबत् ।
एकेन च दिशः सर्वाः पिबन्निव निरीक्षते ॥ ५.९.५ ॥
ด้วยปากหนึ่งเขาท่องพระเวท ด้วยปากหนึ่งเขาดื่มสุรา และด้วยปากหนึ่งเขามองไปทุกทิศราวกับจะดื่มมันเสีย
5.9.6
स तपस्वी मुदुर्दान्तो धर्मे तपसि चोद्यतः ।
तपस्तस्य महत्तीव्रं सुदुश्चरमरिन्दम ॥ ५.९.६ ॥
เขาเป็นนักพรตผู้ข่มได้ยาก มุ่งมั่นในธรรมและตบะ ข้าแต่ผู้ปราบศัตรู ตบะของเขายิ่งใหญ่ เข้มข้น และยากยิ่งที่จะบำเพ็ญได้
5.9.7
तस्य दृष्ट्वा तपोवीर्यं सत्यं चामिततेजसः ।
विषादमगमच्छक्र इन्द्रोऽयं मा भवेदिति ॥ ५.९.७ ॥
เมื่อพระอินทร์เห็นพลังแห่งตบะของเขาและความจริงของผู้มีรัศมีอันหาประมาณมิได้ ก็เกิดความหวั่นวิตก คิดว่า ขออย่าให้ผู้นี้กลายเป็นพระอินทร์เลย
5.9.8
कथं सज्जेच्च भोगेषु न च तप्येन्महत्तपः ।
विवर्धमानस्त्रिशिराः सर्वं हि भुवनं ग्रसेत् ॥ ५.९.८ ॥
เขาจะไม่ติดข้องในกามสุขได้อย่างไร และจะไม่ถูกตบะอันยิ่งใหญ่เผาไหม้ได้อย่างไร ผู้มีสามเศียรที่เติบโตขึ้นเรื่อย ๆ จะกลืนกินโลกทั้งสิ้นเป็นแน่
5.9.9
इति संचिन्त्य बहुधा बुद्धिमान्भरतर्षभ ।
आज्ञापयत्सोऽप्सरसस्त्वष्टृपुत्रप्रलोभने ॥ ५.९.९ ॥
ข้าแต่ผู้ประเสริฐแห่งภรตะ พระอินทร์ผู้มีปัญญาครุ่นคิดเช่นนี้หลายประการแล้ว จึงสั่งให้นางอัปสรทั้งหลายไปล่อลวงบุตรของพระตวัษฏฤ
5.9.10
यथा स सज्जेत्रिशिराः कामभोगेषु वै भृशम् ।
क्षिप्रं कुरुत गच्छध्वं प्रलोभयत माचिरम् ॥ ५.९.१० ॥
เพื่อให้ผู้มีสามเศียรนั้นติดข้องในกามและความสุขอย่างยิ่ง พวกเจ้าจงรีบกระทำ จงไปล่อลวงเขาโดยไม่รอช้า
5.9.11
शृङ्गारवेषाः सुश्रोण्यो हारैर्युक्ता मनोहरैः ।
हावभावसमायुक्ताः सर्वाः सौन्दर्यशोभिताः ॥ ५.९.११ ॥
นางทั้งหลายแต่งกายประดับตกแต่งด้วยเครื่องงามแห่งความปรารถนา มีสะโพกงาม สวมสร้อยที่น่าพิศมัย เต็มไปด้วยท่าทางยั่วยวนและท่วงทีแพรวพราว รุ่งเรืองด้วยความงามทั้งสิ้น
5.9.12
प्रलोभयत भद्रं वः शमयध्वं भयं मम ।
अस्वस्थं ह्यात्मनात्मानं लक्षयामि वराङ्गनाः ॥ ५.९.१२ ॥
จงไปล่อลวงเขาเถิด ขอให้พวกเจ้าโชคดี และช่วยดับความกลัวของข้าด้วย ข้าแต่สตรีผู้ประเสริฐ ข้าพเจ้ารู้สึกว่าตนเองไม่สบาย
5.9.13
भयं तन्मे महाघोरं क्षिप्रं नाशयताबलाः ।
तथा यत्नं करिष्यामः शक्र तस्य प्रलोभने।
यथा नावाप्स्यसि भयं तस्माद्बलनिषूदन ॥ ५.९.१३ ॥
ความกลัวของข้านั้นน่ากลัวยิ่งนัก ข้าแต่หญิงผู้อ่อนแอ ขอจงทำลายมันอย่างรวดเร็ว ข้าแต่ศักระ พวกเราจะพยายามล่อลวงเขาเพื่อให้ท่านไม่ต้องประสบความกลัวนั้น ข้าแต่ผู้ทำลายกำลัง
5.9.14
निर्दहन्निव चक्षुर्भ्यां योऽसावास्ते तपोनिधिः ।
तं प्रलोयितुं देव गच्छामः सहिता वयम् ॥ ५.९.१४ ॥
ผู้ที่นั่งอยู่ตรงนั้นราวกับเผาไหม้ด้วยดวงตา เป็นขุมคลังแห่งตบะ ข้าแต่เทพ พวกเราจะไปล่อลวงเขาด้วยกัน
5.9.15
यतिष्यामो वशे कर्तुं व्यपनेतुं च ते भयम् ।
इन्द्रेण तास्त्वनुज्ञाता जग्मुस्त्रिशिरसोऽन्तिकम्।
तत्र ता विविधैर्भावैर्लोभयन्त्यो वराङ्गनाः ॥ ५.९.१५ ॥
พวกเราจะพยายามทำให้เขาอยู่ในอำนาจ และขจัดความกลัวของท่านให้หมดไป พระอินทร์ทรงอนุญาต นางทั้งหลายจึงไปยังสถานที่ใกล้ผู้มีสามเศียร และที่นั่นสตรีผู้ประเสริฐเหล่านั้นได้ล่อลวงเขาด้วยท่าทางต่าง ๆ นานา
5.9.16
नृत्तं संदर्शयामासुस्तथैवाङ्गेषु सौष्ठवम् ।
नाभ्यगच्छत्प्रहर्षं ताः स पश्यन्सुमहातपाः ॥ ५.९.१६ ॥
นางทั้งหลายแสดงการร่ายรำ และอวดความงามแห่งอวัยวะของตน แต่ฤๅษีผู้มีตบะยิ่งใหญ่ แม้จะมองดูพวกนาง ก็มิได้เกิดความยินดีขึ้นเลย
5.9.17
इन्द्रियाणि वशे कृत्वा पूर्णसागरसन्निभः ।
तास्तु यत्नं परं कृत्वा पुनः शक्रमुपस्थिताः ॥ ५.९.१७ ॥
ท่านข่มอินทรีย์ไว้ได้ ดุจมหาสมุทรที่เต็มเปี่ยม ส่วนนางเหล่านั้นพยายามอย่างยิ่งแล้ว ก็กลับมายังหน้าพระศักระอีกครั้ง
5.9.18
कृताञ्जलिपुटाः सर्वा देवराजमथाब्रुवन् ।
न स शक्यः सुदुर्धर्षो धैर्याच्चालयितुं प्रभो ॥ ५.९.१८ ॥
นางทั้งหลายประนมมือทั้งสองกล่าวแก่จอมเทพว่า ข้าแต่พระองค์ เขาเป็นผู้ที่ยากจะเข้าใกล้ยิ่งนัก ไม่อาจทำให้เขาหวั่นไหวจากความมั่นคงของตนได้เลย
5.9.19
यत्ते कार्यं महाभाग क्रियतां तदनन्तरम् ।
संपूज्याप्सरसः शक्रो विसृज्य च महामतिः ॥ ५.९.१९ ॥
ข้าแต่ผู้มีโชคยิ่ง บัดนี้จงทำสิ่งที่พระองค์ต้องทำต่อไปเถิด พระศักระผู้มีปัญญาอันยิ่งใหญ่ จึงสักการะนางอัปสรทั้งหลายแล้วส่งกลับไป
5.9.20
चिन्तयामास तस्यैव वधोपायं युधिष्ठिर ।
स तूष्णीं चिन्तयन्वीरो देवराजः प्रतापवान् ॥ ५.९.२० ॥
ข้าแต่ยุธิษฐิระ พระองค์ทรงคิดหาวิธีสังหารผู้นั้น วีรบุรุษผู้เป็นจอมเทพผู้ทรงอานุภาพ ทรงครุ่นคิดอย่างเงียบ ๆ
5.9.21
विनिश्चितमतिर्धीमान्वधे त्रिशिरसोऽभवत् ।
वज्रमस्य क्षिपाम्यद्य स क्षिप्रं नभविष्यति ॥ ५.९.२१ ॥
อินทร์ผู้มีปัญญาเฉียบแหลมตัดสินใจแล้วว่าจะสังหารผู้มีสามเศียร "บัดนี้เราจะขว้างสายฟ้าใส่มัน มันจะพินาศไปอย่างรวดเร็ว"
5.9.22
शत्रुः प्रवृद्धो नोपेक्ष्यो दुर्बलोऽपि बलीयसा ।
शास्त्रबुद्ध्या विनिश्चित्य कृत्वा बुद्धिं वधे दृढाम् ॥ ५.९.२२ ॥
ศัตรูที่เติบใหญ่แล้วไม่ควรมองข้าม แม้จะอ่อนแอ สำหรับผู้ที่แข็งแกร่งกว่า เมื่อได้ตัดสินใจด้วยปัญญาแห่งคัมภีร์แล้ว ควรตั้งความคิดให้มั่นคงที่จะสังหารมัน
5.9.23
अथ वैश्वानरनिभं घोररूपं भयावहम् ।
मुमोच वज्रं संक्रुद्धः शक्रस्त्रिशिरसं प्रति ॥ ५.९.२३ ॥
ครั้นแล้ว ท้าวศักระผู้โกรธจัด ได้ขว้างสายฟ้าไปยังผู้มีสามเศียร สายฟ้านั้นดุจเปลวไฟแห่งพระไวศวานร มีรูปร่างน่ากลัว ก่อให้เกิดความหวาดกลัว
5.9.24
स पपात हतस्तेन वज्रेण दृढमाहतः ।
पर्वतस्येव शिखरं प्रणुन्नं मेदिनीतले ॥ ५.९.२४ ॥
มันถูกสายฟ้าฟาดเข้าอย่างจัง ก็ล้มลง ดุจยอดเขาที่แตกหักและถูกโค่นลงสู่พื้นพิภพ
5.9.25
तं तु वज्रहतं दृष्ट्वा शयानमचलोपमम् ।
न शर्म लेभे देवेन्द्रो दीपिततस्तस्य तेजसा ॥ ५.९.२५ ॥
เมื่อพระอินทร์เห็นมันถูกสายฟ้าฟาดนอนอยู่ดุจภูเขา พระผู้เป็นใหญ่แห่งเทวดาก็ไม่รู้สึกสงบ เพราะรัศมีอันรุ่งโรจน์ของมันยังคงส่องแสงอยู่
5.9.26
हतोऽपि दीप्ततेजाः स जीवन्निव हि दृश्यते ।
घातितस्य शिरांस्याजौ जीवन्तीवाद्भुतानि वै ॥ ५.९.२६ ॥
แม้ถูกฆ่าแล้ว มันก็ยังปรากฏเหมือนมีชีวิตอยู่ รัศมีเจิดจ้า และศีรษะทั้งหลายที่ถูกตัดในสนามรบ ก็ดูประหนึ่งยังมีชีวิตอยู่อย่างน่าอัศจรรย์
5.9.27
शिरांसि तस्याजायन्त त्रीण्येव शकुनास्त्रयः ।
तित्तिरिः कलविङ्कश्च तथैव च कपिञ्जलः ।
विश्वरूपशिरांस्येव जायन्ते तानि भारत ॥ ५.९.२७ ॥
จากศีรษะของมันได้บังเกิดนกสามตัว คือ นกติตติระ นกกลวิงก และนกกปิญชละ ดังนั้น โอ้ภารตะ ศีรษะเหล่านั้นจึงเป็นศีรษะของวิศวรูป
5.9.28
ततोऽतिभीतगात्रस्तु शक्र आस्ते विचारयन् ।
अथाजगाम परशुं स्कन्धेनादाय वर्धकिः ॥ ५.९.२८ ॥
ครั้นแล้ว ท้าวศักระผู้ตัวสั่นด้วยความหวาดกลัวอย่างยิ่ง ได้ยืนครุ่นคิดอยู่ จากนั้น ช่างไม้ผู้หนึ่งก็มาถึง แบกขวานไว้บนบ่า
5.9.29
तदरण्यं महाराज यत्रास्तेऽसौ निपातितः ।
स भीतस्तत्र तक्षाणं घटमानं शचीपतिः ॥ ५.९.२९ ॥
มหาราชเอ๋ย ในป่าที่มันถูกโค่นล้มนอนอยู่นั้น เจ้าแห่งศจี ผู้หวาดกลัว ได้เห็นช่างไม้กำลังขะมักเขม้นทำงานอยู่ที่นั่น
5.9.30
अपश्यदब्रवीच्चैनं सत्वरं पाकशासनः ।
क्षिप्रं छिन्धि शिरांस्यस्य कुरुष्व वचनं मम ॥ ५.९.३० ॥
พระผู้ลงโทษปากะ เมื่อเห็นช่างไม้ก็รีบกล่าวกับเขาว่า "จงตัดศีรษะของมันโดยเร็ว จงทำตามคำสั่งของเรา"
5.9.31
महास्कन्धो भृशं ह्येष परशुर्नभविष्यति ।
कर्तुं चाहं न शक्ष्यामि कर्म राद्भिर्विगर्हितम् ॥ ५.९.३१ ॥
บ่าของมันใหญ่โตมาก และขวานนี้คงจะทำไม่ได้ ข้าพเจ้าไม่อาจกระทำการอันเทวดาผู้ชนะแล้วประณามนี้ได้
5.9.32
मा भैस्त्वं शीघ्रमेतद्वै कुरुष्व वचनं मम ।
मत्प्रसादाद्धि ते शस्त्रं वज्रकल्पं भविष्यति ॥ ५.९.३२ ॥
อย่ากลัวเลย จงรีบทำสิ่งนี้เถิด จงทำตามคำของเรา ด้วยพระคุณของเรา อาวุธของเจ้าจะกลายเป็นดุจสายฟ้า
5.9.33
कं भवन्तमहं विद्यां घोरकर्माणमद्य वै ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तत्त्वेन कथयस्व मे ॥ ५.९.३३ ॥
ท่านเป็นผู้ใดกัน ผู้กระทำการอันน่ากลัว ที่ข้าพเจ้าควรรู้จักในวันนี้ ข้าพเจ้าปรารถนาจะฟังสิ่งนี้อย่างแท้จริง โปรดบอกความจริงแก่ข้าพเจ้าเถิด
5.9.34
अहमिन्द्रो देवराजस्तक्षन्विदितमस्तु ते ।
कुरुष्वैतद्यथोक्तं मे तक्षन्माऽत्र विचारय ॥ ५.९.३४ ॥
ข้าคืออินทร์ ราชาแห่งเทวดา ขอให้ท่านช่างไม้จงทราบไว้ จงทำตามที่เราได้สั่งไว้ ช่างไม้เอ๋ย อย่าครุ่นคิดในเรื่องนี้เลย
5.9.35
मया हि निहतः शेते त्रिशिरास्त्वं च विद्वि वै ।
स प्रह्वः प्राञ्जलिर्भूत्वा इदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.९.३५ ॥
ผู้มีสามเศียรนอนตายด้วยน้ำมือของเรา ท่านจงทราบเรื่องนี้ไว้ ครั้นแล้ว ช่างไม้ก้มศีรษะลงประนมมือ จึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้
5.9.36
क्रूरेण नापत्रपसे कथं शक्रेह कर्मणा ।
ऋषिपुत्रमिमं हत्वा ब्रह्महत्याभयं न ते ॥ ५.९.३६ ॥
โอ้ศักระ ท่านไม่ละอายต่อการกระทำอันโหดร้ายนี้ได้อย่างไร เมื่อฆ่าบุตรของฤๅษีผู้นี้แล้ว ท่านไม่กลัวบาปแห่งการฆ่าพราหมณ์บ้างหรือ
5.9.37
पश्चाद्धर्मं चरिष्यामि पावनार्थ सुदुश्चरम् ।
शत्रुरेष महावीर्यो वज्रेण निहतो मया ॥ ५.९.३७ ॥
ภายหลังข้าพเจ้าจะประพฤติธรรมอันยากยิ่งเพื่อการชำระบาป ศัตรูผู้มีกำลังมหาศาลนี้ ข้าพเจ้าได้ฟาดลงด้วยสายฟ้าแล้ว
5.9.38
अद्यापि चाहमुद्विग्नस्तक्षन्नस्माद्बिभेमि वै ।
क्षिप्रं छिन्धि शिरांसि त्वं करिष्येऽनुग्रहं तव ॥ ५.९.३८ ॥
แม้บัดนี้ ข้าพเจ้ายังคงกระวนกระวายและหวาดกลัวมัน โอ้ช่างไม้ จงตัดศีรษะของมันโดยเร็ว เราจะตอบแทนความดีของท่าน
5.9.39
शिरः पशोस्ते दास्यन्ति भागं यज्ञेषु मानवाः ।
एष तेऽनुग्रहस्तक्षन्क्षिप्रं कुरु मम प्रियम् ॥ ५.९.३९ ॥
มนุษย์จะถวายส่วนแห่งศีรษะของสัตว์บูชายัญแก่ท่านในพิธียัญทั้งหลาย นี่คือความโปรดปรานของเรา โอ้ช่างไม้ จงรีบทำสิ่งที่เราปรารถนาเถิด
5.9.40
एतच्छ्रुत्वा तु तक्षा स महेन्द्रवचनात्तदा ।
शिरांस्यथ त्रिशिरसः कुठारेणाच्छिनत्तदा ॥ ५.९.४० ॥
ช่างไม้ได้ฟังดังนั้นแล้ว ด้วยถ้อยคำของพระมเหนทร ครั้นแล้วก็ใช้ขวานตัดศีรษะทั้งสามของผู้มีสามเศียรในทันที
5.9.41
निकृत्तेषु ततस्तेषु निष्क्रामन्नण्डजास्त्वथ ।
कपिञ्जलास्तित्तिराश्च कलविङ्काश्च सर्वशः ॥ ५.९.४१ ॥
เมื่อถูกตัดออกแล้ว นกที่เกิดจากไข่ก็บินออกมาจากพวกนั้นทุกทิศทาง คือ กปิญชละ นกกระทา และนกกระจอก
5.9.42
येन वेदानधीते स्म पिबते सोममेव च ।
तस्माद्वक्रार्द्विनिश्चेरुः क्षिप्रं तस्य कपिञ्जलाः ॥ ५.९.४२ ॥
จากปากเดียวกันนั้นเองที่เขาใช้สวดพระเวทและดื่มโสม นกกปิญชละก็รีบบินออกมาอย่างรวดเร็ว
5.9.43
येन सर्वा दिशो राजन्पिबन्निव नीरीक्षते ।
तस्माद्वक्राद्विनिश्चेरुस्तित्तिरास्तस्य पाण्डव ॥ ५.९.४३ ॥
ข้าแต่พระราชา จากปากเดียวกันที่เขาใช้จ้องมองไปทุกทิศราวกับดื่มกินทั้งสี่ทิศ ข้าแต่ปาณฑวะ นกกระทาก็บินออกมาจากปากของเขา
5.9.44
यत्सुरापं तु तस्यासीद्वक्रं त्रिशिरसस्तदा ।
कलविङ्काः समुत्पेतुः श्येनाश्च भरतर्षभ ॥ ५.९.४४ ॥
ปากของผู้มีสามศีรษะที่ใช้ดื่มสุรา ณ เวลานั้นยังคงอยู่เช่นเดิม ข้าแต่ผู้ประเสริฐแห่งภรตะ นกกระจอกและนกเหยี่ยวก็บินขึ้นจากปากนั้น
5.9.45
ततस्तेषु निकृत्तेषु विज्वरो मघवानथ ।
तक्ष्णे तथा वरं दत्त्वा प्रहृष्टस्त्रिदशेश्वरः ॥ ५.९.४५ ॥
ครั้นพวกนั้นถูกตัดลงแล้ว พระมฆวานผู้หายจากไข้ ผู้เป็นเจ้าแห่งเทวดา ก็ทรงยินดียิ่ง หลังจากประทานพรแก่ตักษัน
5.9.46
जगाम त्रिदिवं देवस्तक्षाऽपि स्वगृहान्ययौ ।
मेने कृतार्थमात्मानं हत्वा शत्रुं सुरारिहा ॥ ५.९.४६ ॥
เทวดาเสด็จสู่สวรรค์ ตักษันก็กลับไปยังบ้านของตน ผู้ทำลายศัตรูของเทวดาเห็นว่าตนได้สำเร็จประโยชน์แล้ว เมื่อสังหารศัตรูได้
5.9.47
तक्षापि स्वगृहं गत्वा नैव शंसति कस्यचित् ।
अथैनं नाभिजानन्ति वर्षमेकं तथागतम् ॥ ५.९.४७ ॥
ตักษันเมื่อกลับถึงบ้านแล้วก็มิได้เอ่ยกับผู้ใดเลย ต่อมาเป็นเวลาหนึ่งปี ก็ไม่มีใครจำเขาได้ในสภาพที่เป็นอยู่เช่นนั้น
5.9.48
अथ संवत्सरे पूर्णे भूताः पशुपतेः प्रभो ।
तमाक्रोशन्त मघवान्नः प्रभुर्ब्रह्महा इति। ॥ ५.९.४८ ॥
ครั้นเวลาหนึ่งปีผ่านไป ข้าแต่พระผู้เป็นใหญ่ สรรพสัตว์ของพระปศุบดีได้สาปแช่งเขาว่า "พระมฆวานของพวกเรานั้นเป็นฆาตกรพราหมณ์"
5.9.49
तत इन्द्रो व्रतं घोरमाचरत्पाकशासनः ।
तपसा च सुसंयुक्तः सह देवैर्मरुद्गणैः ॥ ५.९.४९ ॥
ครั้งนั้น พระอินทร์ผู้ลงโทษพกะ ได้ทรงประพฤติวัตรอันเคร่งครัด ประกอบด้วยตบะ ร่วมกับเหล่าเทวดาและหมู่มรุต
5.9.50
समुद्रेषु पृथिव्यां च वनस्पतिषु स्त्रीषु च ।
विभज्य ब्रह्महत्यां च तान्वरैरप्ययोजयत् ॥ ५.९.५० ॥
พระองค์ทรงแบ่งบาปแห่งการฆ่าพราหมณ์ให้แก่มหาสมุทร แผ่นดิน ต้นไม้ และสตรี แล้วทรงมอบให้แก่สิ่งเหล่านั้นด้วยพร
5.9.51
वरदस्तु वरं दत्त्वा पृथिव्यै सागराय च ।
वनस्पतिभ्यः स्त्रीभ्यश्च ब्रह्महत्यां नुनोद ताम् ॥ ५.९.५१ ॥
ผู้ประทานพร เมื่อประทานพรแก่แผ่นดิน มหาสมุทร ต้นไม้ และสตรีแล้ว ก็ทรงขับไล่บาปแห่งการฆ่าพราหมณ์ให้เข้าไปอยู่ในสิ่งเหล่านั้น
5.9.52
ततस्तु शुद्धो भगवान्देवैर्लोकैश्च पूजितः ।
इन्द्रस्थानमुपातिष्ठत्पूज्यमानो महर्षिभिः ॥ ५.९.५२ ॥
ต่อมา พระอินทร์ผู้ทรงบริสุทธิ์และทรงเป็นที่เคารพ ได้รับการสักการะจากเทวดาและโลกทั้งหลาย ได้เสด็จกลับคืนสู่ตำแหน่งอินทร์ ขณะที่มหาฤๅษีทั้งหลายสักการะอยู่
5.9.53
त्वष्टा प्रजापतिः श्रुत्वा शक्रेणाथ हतं सुतम् ।
क्रोधसंरक्तनयन इदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.९.५३ ॥
ตวัษฏาประชาบดี ครั้นทราบว่าบุตรของตนถูกศักระสังหารแล้ว ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธ จึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้
5.9.54
तप्यमानं तपो नित्यं क्षान्तं दान्तं जितेन्द्रियम् ।
विनाऽपराधेन यतः पुत्रं हिंसितवान्मम ॥ ५.९.५४ ॥
บุตรของข้าเป็นผู้บำเพ็ญตบะอยู่เสมอ อดทน ข่มใจได้ และควบคุมอินทรีย์ได้ แต่ท่านได้สังหารเขาโดยไม่มีความผิดใด ๆ
5.9.55
तस्माच्छक्रविनाशाय वृत्रमुत्पादयाम्यहम् ।
लोकाः पश्यन्तु मे वीर्यं तपसश्च बलं महम् ।
स च पश्यतु देवेन्द्रो दुरात्मा पापचेतनः ॥ ५.९.५५ ॥
เพราะฉะนั้น เพื่อทำลายศักระ ข้าจะให้วฤตระถือกำเนิดขึ้น ขอให้โลกทั้งหลายได้เห็นอำนาจของข้า และกำลังแห่งตบะของข้า ขอให้เทวดาผู้เป็นใหญ่ผู้มีจิตชั่วร้ายและใจบาปนั้นได้เห็นด้วยเช่นกัน
5.9.56
उपस्पृश्य ततः क्रुद्धस्तपस्वी सुमहायशाः ।
अग्नौ हुत्वा समुत्पाद्य घोरं वृत्रमुवाच ह ॥ ५.९.५६ ॥
ครั้นนั้น ฤๅษีผู้ทรงตบะ ผู้มียศยิ่งใหญ่ ผู้โกรธเกรี้ยว ได้ชำระตนด้วยการจิบน้ำ แล้วถวายเครื่องบูชาในไฟ ให้กำเนิดวฤตผู้น่าสะพรึงกลัว และกล่าวกับเขาว่า
5.9.57
इन्द्रशत्रो विवर्धस्व प्रभावात्तपसो मम ।
सोऽवर्घत दिवं स्तब्ध्वा सूर्यवैश्वानरोपमः ॥ ५.९.५७ ॥
"ข้าแต่ศัตรูของอินทร์ จงเติบโตขึ้นด้วยอานุภาพแห่งตบะของเรา" วฤตก็เติบโตขึ้น เต็มท้องฟ้า เหมือนดวงอาทิตย์และไฟแห่งเทวดา
5.9.58
किं करोमीति चोवाच कालसूर्य इवोदितः ।
शक्रं जहीति चाप्युक्तो जगाम त्रिदिवं ततः ॥ ५.९.५८ ॥
"ข้าต้องทำอย่างไร?" เขาถามเหมือนดวงอาทิตย์แห่งกาลที่ขึ้นมา และเมื่อได้รับคำสั่งว่า "จงฆ่าศักระ" เขาก็ไปยังสวรรค์ทั้งสาม
5.9.59
ततो युद्धं समभवद्वृत्रवासवयोर्महत् ।
संक्रुद्धयोर्महाघोरं प्रसक्तं कुरुसत्तम ॥ ५.९.५९ ॥
ต่อมา การรบอันยิ่งใหญ่ได้เกิดขึ้นระหว่างวฤตกับวาสวะ ทั้งสองต่างโกรธเกรี้ยว ข้าแต่ผู้ประเสริฐแห่งกุรุ การต่อสู้นั้นน่าสะพรึงกลัวยิ่งและดำเนินต่อเนื่องไม่หยุด
5.9.60
ततो जग्राह देवेन्द्रं वृत्रो वीरः शतक्रतुम् ।
अपावृत्याक्षिपद्वक्रे शक्रं कोपसमन्वितः ॥ ५.९.६० ॥
ครั้นนั้น วฤตผู้กล้าได้จับพระอินทร์ผู้เป็นเจ้าแห่งเทวดา คือศตกรตุ ด้วยความโกรธ เขาอ้าปากกว้างแล้วเหวี่ยงศักระเข้าไปในปากนั้น
5.9.61
ग्रस्ते वृत्रेण शक्रे तु संभ्रान्तास्त्रिदिवेश्वराः ।
असृजंस्ते महासत्वा जृम्भिकां वृत्रनाशिनीम् ॥ ५.९.६१ ॥
เมื่อวฤตรจับพระอินทร์ไว้ได้ เหล่าเจ้าแห่งสวรรค์ก็ตระหนกตกใจ เทพผู้ทรงพลังเหล่านั้นจึงทำให้เกิดการหาวอันทำลายวฤตร
5.9.62
विजृम्भमाणस्य ततो वृत्रस्यास्यादपावृतात् ।
स्वान्यङ्गान्यभिसंक्षिप्य निष्क्रान्तो बलनाशनः ॥ ५.९.६२ ॥
เมื่อวฤตรอ้าปากหาว ปากนั้นก็เปิดกว้าง ผู้ทำลายกำลังจึงหดอวัยวะของตนเข้ามาแล้วออกมาจากที่นั้น
5.9.63
ततः प्रभृति लोकस्य जृम्भिका प्राणिसंश्रिता ।
जहृषुश्च सुराः सर्वे शक्रं दृष्ट्वा विनिःसृतम् ॥ ५.९.६३ ॥
ตั้งแต่นั้นมา การหาวที่อาศัยอยู่ในสรรพสัตว์ก็คงอยู่ในโลก ฝ่ายเทพทั้งหลายเมื่อเห็นพระอินทร์ออกมาได้ก็ปีติยินดียิ่งนัก
5.9.64
ततः प्रववृते युद्धं वृत्रवासवयोः पुनः ।
संरब्धयोस्तदा घोरं सुचिरं भरतर्षभ ॥ ५.९.६४ ॥
ต่อจากนั้น การรบระหว่างวฤตรกับวาสวะก็เริ่มขึ้นอีก ทั้งสองผู้โกรธเกรี้ยวต่อสู้กันอย่างน่าสะพรึงกลัวเป็นเวลานาน ข้าแต่ราชสิงห์แห่งเผ่าภรต
5.9.65
यदा व्यवर्धत रणे वृत्रो बलसमन्वितः ।
त्वष्टुस्तेजोबलाविद्धस्तदा शक्रो न्यवर्तत। ॥ ५.९.६५ ॥
เมื่อวฤตรผู้เพียบพร้อมด้วยกำลังเติบใหญ่ขึ้นในการรบ พระอินทร์ถูกรัศมีและพลังของตวัษฏฤทำให้ปวดร้าว จึงถอยกลับ
5.9.66
निवृत्ते च तदा देवा विषादमगमन्परम् ।
समेत्य सह शक्रेण त्वष्टुस्तेजोविमोहिताः ॥ ५.९.६६ ॥
เมื่อพระอินทร์ถอยกลับแล้ว เหล่าเทพก็เศร้าโศกอย่างยิ่ง ทั้งหมดมารวมกับพระอินทร์ ต่างงุนงงด้วยรัศมีของตวัษฏฤ และจมอยู่ในความทุกข์
5.9.67
अमन्त्रयन्त ते सर्वे मुनिभिः सह भारत ।
किं कार्यमिति वै राजन्विचिन्त्य भयमोहिताः ॥ ५.९.६७ ॥
ข้าแต่ผู้สืบเชื้อสายภรต ในกาลนั้น เทพทั้งปวงได้ปรึกษาหารือกับเหล่าฤๅษี ข้าแต่พระราชา ด้วยความงุนงงเพราะความกลัว พวกเขาไตร่ตรองว่าควรทำอย่างไรต่อไป
5.9.68
जग्मुः सर्वे महात्मानं मनोभिर्विष्णुमव्ययम् ।
उपविष्टा मन्दराग्रे सर्वे वृत्रवधेप्सवः ॥ ५.९.६८ ॥
เทพทั้งปวงได้น้อมใจไปหาพระวิษณุผู้ยิ่งใหญ่และไม่รู้เสื่อม แล้วทุกองค์ก็นั่งลงบนยอดเขามันทร ปรารถนาจะให้วฤตรถูกสังหาร