Mahābhārata · Adhyāya 5.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.9.1
कथमिन्द्रेण राजेन्द्र सभार्येण महात्मना ।
दुःखं प्राप्तं परं घोरमेतदिच्छामि वेदितुम् ॥ ५.९.१ ॥
Ó senhor dos reis, como Indra, o magnânimo, junto com sua esposa, sofreu esta dor suprema e terrível? Desejo saber.
5.9.2
शृणु राजन्पुरावृत्तमितिहासं पुरातनम् ।
सभार्येण यथा प्राप्तं दुःखमिन्द्रेण भारत ॥ ५.९.२ ॥
Ouve, ó rei, a antiga história dos acontecimentos passados, ó descendente de Bharata, de como Indra, junto com sua esposa, sofreu.
5.9.3
त्वष्टा प्रजापतिर्ह्यासीद्देवश्रेष्ठो महातपाः ।
स पुत्रं वै त्रिशिरसमिन्द्रद्रोहात्किलासृजत् ॥ ५.९.३ ॥
Tvaṣṭṛ, o senhor das criaturas, era de fato o melhor dos deuses e de grande austeridade; por hostilidade a Indra, diz-se, criou um filho de três cabeças.
5.9.4
ऐन्द्रं स प्रार्थयत्स्थानं विश्वरूपो महाद्युतिः ।
तैस्त्रिभिर्वदनैर्घोरैः सूर्येन्दुज्वलनोपमैः ॥ ५.९.४ ॥
O de grande esplendor Viśvarūpa desejou a posição de Indra, com aqueles três rostos terríveis semelhantes ao sol, à lua e ao fogo.
5.9.5
वेदानेकेन सोऽधीते सुरामेकेन चापिबत् ।
एकेन च दिशः सर्वाः पिबन्निव निरीक्षते ॥ ५.९.५ ॥
Com uma boca recitava os Vedas, com outra bebia licor, e com outra contemplava todas as direções como se as bebesse.
5.9.6
स तपस्वी मुदुर्दान्तो धर्मे तपसि चोद्यतः ।
तपस्तस्य महत्तीव्रं सुदुश्चरमरिन्दम ॥ ५.९.६ ॥
Era um asceta, difícil de subjugar, devotado ao dharma e à austeridade. Ó vencedor dos inimigos, sua austeridade era grande, intensa e muito difícil de praticar.
5.9.7
तस्य दृष्ट्वा तपोवीर्यं सत्यं चामिततेजसः ।
विषादमगमच्छक्र इन्द्रोऽयं मा भवेदिति ॥ ५.९.७ ॥
Ao ver o poder de sua ascese e a verdade daquele de radiância imensurável, Indra foi tomado de aflição: «Que este não se torne Indra».
5.9.8
कथं सज्जेच्च भोगेषु न च तप्येन्महत्तपः ।
विवर्धमानस्त्रिशिराः सर्वं हि भुवनं ग्रसेत् ॥ ५.९.८ ॥
Como não se apegaria aos prazeres, e como não seria consumido pela grande ascese? O trícefalo, crescendo, devoraria todo o mundo.
5.9.9
इति संचिन्त्य बहुधा बुद्धिमान्भरतर्षभ ।
आज्ञापयत्सोऽप्सरसस्त्वष्टृपुत्रप्रलोभने ॥ ५.९.९ ॥
Ó touro dos Bharatas, tendo ponderado assim de muitas maneiras, o sábio ordenou às apsaras que seduzissem o filho de Tvaṣṭṛ.
5.9.10
यथा स सज्जेत्रिशिराः कामभोगेषु वै भृशम् ।
क्षिप्रं कुरुत गच्छध्वं प्रलोभयत माचिरम् ॥ ५.९.१० ॥
Para que o trícefalo se apegue muito aos desejos e prazeres, façam-no depressa; vão e seduzam-no sem demora.
5.9.11
शृङ्गारवेषाः सुश्रोण्यो हारैर्युक्ता मनोहरैः ।
हावभावसमायुक्ताः सर्वाः सौन्दर्यशोभिताः ॥ ५.९.११ ॥
Adornadas com a vestimenta do desejo, de belas ancas, enfeitadas com colares encantadores, cheias de gestos coquetes, todas radiantes de beleza.
5.9.12
प्रलोभयत भद्रं वः शमयध्वं भयं मम ।
अस्वस्थं ह्यात्मनात्मानं लक्षयामि वराङ्गनाः ॥ ५.९.१२ ॥
Seduzam-no, que a sorte esteja convosco; acalmem meu temor. Ó excelentes mulheres, percebo-me abalado.
5.9.13
भयं तन्मे महाघोरं क्षिप्रं नाशयताबलाः ।
तथा यत्नं करिष्यामः शक्र तस्य प्रलोभने।
यथा नावाप्स्यसि भयं तस्माद्बलनिषूदन ॥ ५.९.१३ ॥
Esse medo é extremamente terrível para mim; ó mulheres frágeis, destruí-o depressa. Ó Śakra, faremos tal esforço para seduzi-lo que não sentirás temor; por isso, ó destruidor da força.
5.9.14
निर्दहन्निव चक्षुर्भ्यां योऽसावास्ते तपोनिधिः ।
तं प्रलोयितुं देव गच्छामः सहिता वयम् ॥ ५.९.१४ ॥
Aquele que ali está sentado, como que queimando com os olhos, é um tesouro de ascese; ó deus, vamos juntas seduzi-lo.
5.9.15
यतिष्यामो वशे कर्तुं व्यपनेतुं च ते भयम् ।
इन्द्रेण तास्त्वनुज्ञाता जग्मुस्त्रिशिरसोऽन्तिकम्।
तत्र ता विविधैर्भावैर्लोभयन्त्यो वराङ्गनाः ॥ ५.९.१५ ॥
Esforçar-nos-emos para dominá-lo e afastar o teu temor. Permitidas por Indra, foram até junto de Triśiras; ali, aquelas excelentes mulheres o seduziram com diversos gestos.
5.9.16
नृत्तं संदर्शयामासुस्तथैवाङ्गेषु सौष्ठवम् ।
नाभ्यगच्छत्प्रहर्षं ताः स पश्यन्सुमहातपाः ॥ ५.९.१६ ॥
Mostraram a sua dança e, igualmente, a graça dos seus membros; mas aquele grande asceta, embora as olhasse, não se alegrou.
5.9.17
इन्द्रियाणि वशे कृत्वा पूर्णसागरसन्निभः ।
तास्तु यत्नं परं कृत्वा पुनः शक्रमुपस्थिताः ॥ ५.९.१७ ॥
Tendo dominado os sentidos, permanecia como um oceano cheio; então elas, fazendo grande esforço, voltaram à presença de Śakra.
5.9.18
कृताञ्जलिपुटाः सर्वा देवराजमथाब्रुवन् ।
न स शक्यः सुदुर्धर्षो धैर्याच्चालयितुं प्रभो ॥ ५.९.१८ ॥
De mãos postas, todas disseram ao rei dos deuses: « Ó senhor, ele é extremamente invencível; não é possível abalá-lo da sua firmeza. »
5.9.19
यत्ते कार्यं महाभाग क्रियतां तदनन्तरम् ।
संपूज्याप्सरसः शक्रो विसृज्य च महामतिः ॥ ५.९.१९ ॥
Ó tu, de grande fortuna, que se faça agora o que deves fazer. Indra, de grande intelecto, tendo honrado as apsarases, despediu-as.
5.9.20
चिन्तयामास तस्यैव वधोपायं युधिष्ठिर ।
स तूष्णीं चिन्तयन्वीरो देवराजः प्रतापवान् ॥ ५.९.२० ॥
Ó Yudhiṣṭhira, ele ponderou o meio de matá-lo. O herói, o poderoso rei dos deuses, ponderava em silêncio.
5.9.21
विनिश्चितमतिर्धीमान्वधे त्रिशिरसोऽभवत् ।
वज्रमस्य क्षिपाम्यद्य स क्षिप्रं नभविष्यति ॥ ५.९.२१ ॥
O sábio Indra decidiu matar o de três cabeças. "Vou lançar o raio contra ele agora; logo ele desaparecerá."
5.9.22
शत्रुः प्रवृद्धो नोपेक्ष्यो दुर्बलोऽपि बलीयसा ।
शास्त्रबुद्ध्या विनिश्चित्य कृत्वा बुद्धिं वधे दृढाम् ॥ ५.९.२२ ॥
Um inimigo que cresceu não deve ser negligenciado pelo forte, mesmo que seja fraco. Tendo decidido pela sabedoria das escrituras, deve-se formar uma resolução firme para matá-lo.
5.9.23
अथ वैश्वानरनिभं घोररूपं भयावहम् ।
मुमोच वज्रं संक्रुद्धः शक्रस्त्रिशिरसं प्रति ॥ ५.९.२३ ॥
Então Indra, enfurecido, lançou contra o de três cabeças o raio, semelhante ao fogo de Vaiśvānara, de forma terrível e que traz temor.
5.9.24
स पपात हतस्तेन वज्रेण दृढमाहतः ।
पर्वतस्येव शिखरं प्रणुन्नं मेदिनीतले ॥ ५.९.२४ ॥
Atingido firmemente por aquele raio, caiu, como o cume de uma montanha quebrado e atirado à superfície da terra.
5.9.25
तं तु वज्रहतं दृष्ट्वा शयानमचलोपमम् ।
न शर्म लेभे देवेन्द्रो दीपिततस्तस्य तेजसा ॥ ५.९.२५ ॥
Ao vê-lo, atingido pelo raio e jazendo como uma montanha, Indra, senhor dos deuses, não encontrou paz, pois seu esplendor flamejante ainda brilhava.
5.9.26
हतोऽपि दीप्ततेजाः स जीवन्निव हि दृश्यते ।
घातितस्य शिरांस्याजौ जीवन्तीवाद्भुतानि वै ॥ ५.९.२६ ॥
Embora morto, parecia ainda vivo, resplandecente de esplendor; e suas cabeças, cortadas na batalha, pareciam maravilhosamente vivas.
5.9.27
शिरांसि तस्याजायन्त त्रीण्येव शकुनास्त्रयः ।
तित्तिरिः कलविङ्कश्च तथैव च कपिञ्जलः ।
विश्वरूपशिरांस्येव जायन्ते तानि भारत ॥ ५.९.२७ ॥
De suas cabeças nasceram três aves: a perdiz, o pardal e o francolim. Ó Bhārata, essas eram as cabeças de Viśvarūpa.
5.9.28
ततोऽतिभीतगात्रस्तु शक्र आस्ते विचारयन् ।
अथाजगाम परशुं स्कन्धेनादाय वर्धकिः ॥ ५.९.२८ ॥
Então Indra, com o corpo profundamente aterrorizado, ficou refletindo; e então chegou um carpinteiro, com um machado no ombro.
5.9.29
तदरण्यं महाराज यत्रास्तेऽसौ निपातितः ।
स भीतस्तत्र तक्षाणं घटमानं शचीपतिः ॥ ५.९.२९ ॥
Grande rei, naquela floresta onde ele jaz abatido, o temeroso senhor de Śacī viu o carpinteiro empenhado em seu trabalho.
5.9.30
अपश्यदब्रवीच्चैनं सत्वरं पाकशासनः ।
क्षिप्रं छिन्धि शिरांस्यस्य कुरुष्व वचनं मम ॥ ५.९.३० ॥
Vendo-o, o castigador de Pāka disse-lhe depressa: 'Corta logo suas cabeças; faz o que te ordeno.'
5.9.31
महास्कन्धो भृशं ह्येष परशुर्नभविष्यति ।
कर्तुं चाहं न शक्ष्यामि कर्म राद्भिर्विगर्हितम् ॥ ५.९.३१ ॥
Seus ombros são muito grandes, e este machado não bastará. Não poderei realizar essa ação, condenada pelos deuses vitoriosos.
5.9.32
मा भैस्त्वं शीघ्रमेतद्वै कुरुष्व वचनं मम ।
मत्प्रसादाद्धि ते शस्त्रं वज्रकल्पं भविष्यति ॥ ५.९.३२ ॥
Não temas; faz isto depressa, obedece à minha palavra. Pela minha graça, a tua arma será como o raio vajra.
5.9.33
कं भवन्तमहं विद्यां घोरकर्माणमद्य वै ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तत्त्वेन कथयस्व मे ॥ ५.९.३३ ॥
Quem sois vós, autor de ações terríveis, para que eu vos conheça hoje? Isto desejo verdadeiramente ouvir; dizei-mo com verdade.
5.9.34
अहमिन्द्रो देवराजस्तक्षन्विदितमस्तु ते ।
कुरुष्वैतद्यथोक्तं मे तक्षन्माऽत्र विचारय ॥ ५.९.३४ ॥
Eu sou Indra, rei dos deuses. Seja isto conhecido por ti, carpinteiro. Faz como te ordenei; carpinteiro, não delibereis sobre isto.
5.9.35
मया हि निहतः शेते त्रिशिरास्त्वं च विद्वि वै ।
स प्रह्वः प्राञ्जलिर्भूत्वा इदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.९.३५ ॥
O de três cabeças jaz morto por mim; sabei-o. Inclinado, com as mãos juntas, proferiu estas palavras.
5.9.36
क्रूरेण नापत्रपसे कथं शक्रेह कर्मणा ।
ऋषिपुत्रमिमं हत्वा ब्रह्महत्याभयं न ते ॥ ५.९.३६ ॥
Ó Śakra, por que não te envergonhas deste ato cruel? Tendo matado este filho de sábio, não temes o pecado do assassínio de um brâmane?
5.9.37
पश्चाद्धर्मं चरिष्यामि पावनार्थ सुदुश्चरम् ।
शत्रुरेष महावीर्यो वज्रेण निहतो मया ॥ ५.९.३७ ॥
Depois praticarei um dharma muito difícil para a purificação. Este inimigo de grande poder foi abatido por mim com o raio vajra.
5.9.38
अद्यापि चाहमुद्विग्नस्तक्षन्नस्माद्बिभेमि वै ।
क्षिप्रं छिन्धि शिरांसि त्वं करिष्येऽनुग्रहं तव ॥ ५.९.३८ ॥
Ainda agora estou inquieto e o temo. Ó carpinteiro, corta depressa as suas cabeças; concederei a ti o meu favor.
5.9.39
शिरः पशोस्ते दास्यन्ति भागं यज्ञेषु मानवाः ।
एष तेऽनुग्रहस्तक्षन्क्षिप्रं कुरु मम प्रियम् ॥ ५.९.३९ ॥
Nos sacrifícios os homens te darão uma parte da cabeça do animal sacrificial. Este é o teu favor. Ó carpinteiro, faze depressa o que me é querido.
5.9.40
एतच्छ्रुत्वा तु तक्षा स महेन्द्रवचनात्तदा ।
शिरांस्यथ त्रिशिरसः कुठारेणाच्छिनत्तदा ॥ ५.९.४० ॥
Ao ouvir isto, o carpinteiro, pela palavra de Mahendra, cortou então com um machado as cabeças do de três cabeças.
5.9.41
निकृत्तेषु ततस्तेषु निष्क्रामन्नण्डजास्त्वथ ।
कपिञ्जलास्तित्तिराश्च कलविङ्काश्च सर्वशः ॥ ५.९.४१ ॥
Quando foram cortadas, saíram por todos os lados as aves nascidas de ovos: os kapiñjalas, os francolins e os pardais.
5.9.42
येन वेदानधीते स्म पिबते सोममेव च ।
तस्माद्वक्रार्द्विनिश्चेरुः क्षिप्रं तस्य कपिञ्जलाः ॥ ५.९.४२ ॥
Da própria boca com que recitava os Vedas e bebia soma, saíram rapidamente os seus kapiñjalas.
5.9.43
येन सर्वा दिशो राजन्पिबन्निव नीरीक्षते ।
तस्माद्वक्राद्विनिश्चेरुस्तित्तिरास्तस्य पाण्डव ॥ ५.९.४३ ॥
Ó rei, da boca com que olhava em todas as direções como se bebesse, ó Pāṇḍava, saíram as suas perdizes.
5.9.44
यत्सुरापं तु तस्यासीद्वक्रं त्रिशिरसस्तदा ।
कलविङ्काः समुत्पेतुः श्येनाश्च भरतर्षभ ॥ ५.९.४४ ॥
A boca do de três cabeças, com a qual bebia vinho, era então como era; ó touro dos Bharatas, pardais e falcões voaram.
5.9.45
ततस्तेषु निकृत्तेषु विज्वरो मघवानथ ।
तक्ष्णे तथा वरं दत्त्वा प्रहृष्टस्त्रिदशेश्वरः ॥ ५.९.४५ ॥
Então, quando foram abatidos, Indra, livre da febre, senhor dos deuses, tendo concedido uma dádiva a Takṣan, alegrou-se.
5.9.46
जगाम त्रिदिवं देवस्तक्षाऽपि स्वगृहान्ययौ ।
मेने कृतार्थमात्मानं हत्वा शत्रुं सुरारिहा ॥ ५.९.४६ ॥
O deus foi para o céu, e Takṣan também foi para a sua casa; o matador dos inimigos dos deuses considerou-se realizado, tendo abatido o inimigo.
5.9.47
तक्षापि स्वगृहं गत्वा नैव शंसति कस्यचित् ।
अथैनं नाभिजानन्ति वर्षमेकं तथागतम् ॥ ५.९.४७ ॥
Takṣan também, tendo ido para a sua casa, não falava com ninguém; durante um ano ninguém o reconheceu, assim ido.
5.9.48
अथ संवत्सरे पूर्णे भूताः पशुपतेः प्रभो ।
तमाक्रोशन्त मघवान्नः प्रभुर्ब्रह्महा इति। ॥ ५.९.४८ ॥
Então, completado o ano, ó senhor, os seres de Paśupati (Śiva) amaldiçoaram-no, dizendo: 'O nosso senhor Maghavan (Indra) é um matador de brâmane.'
5.9.49
तत इन्द्रो व्रतं घोरमाचरत्पाकशासनः ।
तपसा च सुसंयुक्तः सह देवैर्मरुद्गणैः ॥ ५.९.४९ ॥
Então Indra, o castigador de Pāka, empreendeu um voto terrível, unido à austeridade, junto com os deuses e a hoste dos Maruts.
5.9.50
समुद्रेषु पृथिव्यां च वनस्पतिषु स्त्रीषु च ।
विभज्य ब्रह्महत्यां च तान्वरैरप्ययोजयत् ॥ ५.९.५० ॥
Dividindo o pecado de matar um brâmane entre os oceanos, a terra, as árvores e as mulheres, atribuiu-o a eles por meio de dádivas.
5.9.51
वरदस्तु वरं दत्त्वा पृथिव्यै सागराय च ।
वनस्पतिभ्यः स्त्रीभ्यश्च ब्रह्महत्यां नुनोद ताम् ॥ ५.९.५१ ॥
O doador de bênçãos, tendo concedido um dom à terra, ao oceano, às árvores e às mulheres, afastou para eles o pecado de matar um brâmane.
5.9.52
ततस्तु शुद्धो भगवान्देवैर्लोकैश्च पूजितः ।
इन्द्रस्थानमुपातिष्ठत्पूज्यमानो महर्षिभिः ॥ ५.९.५२ ॥
Então o venerável Indra, purificado e honrado pelos deuses e pelos mundos, dirigiu-se à morada de Indra, venerado pelos grandes sábios.
5.9.53
त्वष्टा प्रजापतिः श्रुत्वा शक्रेणाथ हतं सुतम् ।
क्रोधसंरक्तनयन इदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.९.५३ ॥
Tvaṣṭar, senhor das criaturas, ao ouvir que seu filho fora morto por Śakra, com os olhos avermelhados de ira, pronunciou estas palavras.
5.9.54
तप्यमानं तपो नित्यं क्षान्तं दान्तं जितेन्द्रियम् ।
विनाऽपराधेन यतः पुत्रं हिंसितवान्मम ॥ ५.९.५४ ॥
Mataste meu filho, que sempre praticava a austeridade, paciente, autocontido e senhor de seus sentidos, sem qualquer ofensa.
5.9.55
तस्माच्छक्रविनाशाय वृत्रमुत्पादयाम्यहम् ।
लोकाः पश्यन्तु मे वीर्यं तपसश्च बलं महम् ।
स च पश्यतु देवेन्द्रो दुरात्मा पापचेतनः ॥ ५.९.५५ ॥
Por isso, para a destruição de Śakra, farei surgir Vṛtra. Que os mundos vejam o meu poder e a força da minha austeridade. E que o senhor dos deuses, de alma perversa e pensamento maligno, também o veja.
5.9.56
उपस्पृश्य ततः क्रुद्धस्तपस्वी सुमहायशाः ।
अग्नौ हुत्वा समुत्पाद्य घोरं वृत्रमुवाच ह ॥ ५.९.५६ ॥
Então, tendo-se purificado com água, o asceta irado, de grande renome, ofereceu oblações ao fogo, fez surgir o terrível Vṛtra e falou-lhe.
5.9.57
इन्द्रशत्रो विवर्धस्व प्रभावात्तपसो मम ।
सोऽवर्घत दिवं स्तब्ध्वा सूर्यवैश्वानरोपमः ॥ ५.९.५७ ॥
«Ó inimigo de Indra, cresce pelo poder da minha austeridade!» Ele cresceu, enchendo o céu, como o sol e o fogo Vaiśvānara.
5.9.58
किं करोमीति चोवाच कालसूर्य इवोदितः ।
शक्रं जहीति चाप्युक्तो जगाम त्रिदिवं ततः ॥ ५.९.५८ ॥
«Que devo fazer?», disse ele, erguendo-se como o sol do fim dos tempos. Tendo sido dito: «Mata Śakra», partiu então para os três céus.
5.9.59
ततो युद्धं समभवद्वृत्रवासवयोर्महत् ।
संक्रुद्धयोर्महाघोरं प्रसक्तं कुरुसत्तम ॥ ५.९.५९ ॥
Então travou-se uma grande batalha entre Vṛtra e Vāsava. Ambos estavam enfurecidos; ó melhor dos Kurus, foi extremamente terrível e incessante.
5.9.60
ततो जग्राह देवेन्द्रं वृत्रो वीरः शतक्रतुम् ।
अपावृत्याक्षिपद्वक्रे शक्रं कोपसमन्वितः ॥ ५.९.६० ॥
Então o herói Vṛtra agarrou o senhor dos deuses, Śatakratu. Cheio de ira, abriu a boca e lançou Śakra para dentro dela.
5.9.61
ग्रस्ते वृत्रेण शक्रे तु संभ्रान्तास्त्रिदिवेश्वराः ।
असृजंस्ते महासत्वा जृम्भिकां वृत्रनाशिनीम् ॥ ५.९.६१ ॥
Quando Vṛtra apanhou Indra, os senhores do céu ficaram perturbados; aqueles seres de grande poder criaram um bocejo que destrói Vṛtra.
5.9.62
विजृम्भमाणस्य ततो वृत्रस्यास्यादपावृतात् ।
स्वान्यङ्गान्यभिसंक्षिप्य निष्क्रान्तो बलनाशनः ॥ ५.९.६२ ॥
Então, enquanto Vṛtra bocejava e sua boca se abria, o destruidor da força encolheu os próprios membros e saiu.
5.9.63
ततः प्रभृति लोकस्य जृम्भिका प्राणिसंश्रिता ।
जहृषुश्च सुराः सर्वे शक्रं दृष्ट्वा विनिःसृतम् ॥ ५.९.६३ ॥
Desde então, o bocejo, que habita os seres vivos, permaneceu no mundo; e todos os deuses se alegraram ao ver Indra sair.
5.9.64
ततः प्रववृते युद्धं वृत्रवासवयोः पुनः ।
संरब्धयोस्तदा घोरं सुचिरं भरतर्षभ ॥ ५.९.६४ ॥
Então a batalha entre Vṛtra e Vāsava recomeçou; e por muito tempo aquele terrível combate se travou entre os dois enfurecidos, ó touro dos Bharatas.
5.9.65
यदा व्यवर्धत रणे वृत्रो बलसमन्वितः ।
त्वष्टुस्तेजोबलाविद्धस्तदा शक्रो न्यवर्तत। ॥ ५.९.६५ ॥
Quando Vṛtra, dotado de força, cresceu em poder na batalha, Indra, ferido pelo esplendor e pelo poder de Tvaṣṭṛ, retirou-se.
5.9.66
निवृत्ते च तदा देवा विषादमगमन्परम् ।
समेत्य सह शक्रेण त्वष्टुस्तेजोविमोहिताः ॥ ५.९.६६ ॥
Quando Indra se retirou, os deuses caíram em profundo desalento; reunidos com Indra, perturbados pelo esplendor de Tvaṣṭṛ, mergulharam na tristeza.
5.9.67
अमन्त्रयन्त ते सर्वे मुनिभिः सह भारत ।
किं कार्यमिति वै राजन्विचिन्त्य भयमोहिताः ॥ ५.९.६७ ॥
Ó descendente de Bharata, então todos os deuses deliberaram com os sábios. Ó rei, perturbados pelo medo, ponderaram o que deveria ser feito.
5.9.68
जग्मुः सर्वे महात्मानं मनोभिर्विष्णुमव्ययम् ।
उपविष्टा मन्दराग्रे सर्वे वृत्रवधेप्सवः ॥ ५.९.६८ ॥
Todos foram em espírito ao grande e imperecível Viṣṇu. Desejosos de matar Vṛtra, todos se sentaram no cume do Mandara.