మహాభారతం · అధ్యాయం 5.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.9.1
कथमिन्द्रेण राजेन्द्र सभार्येण महात्मना ।
दुःखं प्राप्तं परं घोरमेतदिच्छामि वेदितुम् ॥ ५.९.१ ॥
రాజేంద్రా, మహాత్ముడైన ఇంద్రుడు తన భార్యతో కలిసి ఈ ఘోరమైన పరమ దుఃఖాన్ని ఎలా పొందాడు? దీనిని తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాను.
5.9.2
शृणु राजन्पुरावृत्तमितिहासं पुरातनम् ।
सभार्येण यथा प्राप्तं दुःखमिन्द्रेण भारत ॥ ५.९.२ ॥
రాజా, పూర్వకాలపు ఇతిహాసాన్ని విను. భారతా, ఇంద్రుడు తన భార్యతో కలిసి దుఃఖాన్ని ఎలా పొందాడో విను.
5.9.3
त्वष्टा प्रजापतिर्ह्यासीद्देवश्रेष्ठो महातपाः ।
स पुत्रं वै त्रिशिरसमिन्द्रद्रोहात्किलासृजत् ॥ ५.९.३ ॥
త్వష్ట ప్రజాపతి దేవతలలో శ్రేష్ఠుడు, గొప్ప తపస్సు చేసినవాడు. ఇంద్రునిపై ద్వేషంతో ఆయన మూడు తలల కుమారుని సృష్టించాడని చెబుతారు.
5.9.4
ऐन्द्रं स प्रार्थयत्स्थानं विश्वरूपो महाद्युतिः ।
तैस्त्रिभिर्वदनैर्घोरैः सूर्येन्दुज्वलनोपमैः ॥ ५.९.४ ॥
మహాతేజస్వి విశ్వరూపుడు ఇంద్ర స్థానాన్ని కోరాడు. సూర్య, చంద్ర, అగ్ని వంటి ఆ మూడు భయంకర ముఖాలతో.
5.9.5
वेदानेकेन सोऽधीते सुरामेकेन चापिबत् ।
एकेन च दिशः सर्वाः पिबन्निव निरीक्षते ॥ ५.९.५ ॥
ఒక ముఖంతో వేదాలను పఠించాడు, ఒకదానితో సురను త్రాగాడు, మరొకదానితో అన్ని దిశలను త్రాగినట్లుగా చూశాడు.
5.9.6
स तपस्वी मुदुर्दान्तो धर्मे तपसि चोद्यतः ।
तपस्तस्य महत्तीव्रं सुदुश्चरमरिन्दम ॥ ५.९.६ ॥
ఆయన తపస్వి, అణచడం కష్టమైనవాడు, ధర్మంలోనూ తపస్సులోనూ నిమగ్నుడై ఉన్నాడు. అరిందమా, ఆయన తపస్సు మహత్తరమైనది, తీవ్రమైనది, అత్యంత దుష్కరమైనది.
5.9.7
तस्य दृष्ट्वा तपोवीर्यं सत्यं चामिततेजसः ।
विषादमगमच्छक्र इन्द्रोऽयं मा भवेदिति ॥ ५.९.७ ॥
అమిత తేజస్వి అయిన అతని తపోవీర్యాన్ని, ఆ సత్యాన్ని చూసి ఇంద్రుడు విషాదానికి గురయ్యాడు, 'ఇతడు ఇంద్రుడే కాకూడదు' అని.
5.9.8
कथं सज्जेच्च भोगेषु न च तप्येन्महत्तपः ।
विवर्धमानस्त्रिशिराः सर्वं हि भुवनं ग्रसेत् ॥ ५.९.८ ॥
అతడు భోగాలలో ఎలా ఆసక్తి చెందడు, మహా తపస్సుతో ఎలా తపించడు? పెరుగుతున్న త్రిశిరుడు సమస్త లోకాలను మింగివేస్తాడు.
5.9.9
इति संचिन्त्य बहुधा बुद्धिमान्भरतर्षभ ।
आज्ञापयत्सोऽप्सरसस्त्वष्टृपुत्रप्रलोभने ॥ ५.९.९ ॥
భరత శ్రేష్ఠుడా, ఇలా అనేక విధాలుగా ఆలోచించి ఆ బుద్ధిమంతుడు త్వష్టృ పుత్రుడిని లోబరచుకోవడానికి అప్సరసలకు ఆజ్ఞాపించాడు.
5.9.10
यथा स सज्जेत्रिशिराः कामभोगेषु वै भृशम् ।
क्षिप्रं कुरुत गच्छध्वं प्रलोभयत माचिरम् ॥ ५.९.१० ॥
త్రిశిరుడు కామభోగాలలో ఎంతో ఆసక్తి చెందేలా, త్వరగా చేయండి, వెళ్లండి, ఆలస్యం లేకుండా అతడిని లోబరచుకోండి.
5.9.11
शृङ्गारवेषाः सुश्रोण्यो हारैर्युक्ता मनोहरैः ।
हावभावसमायुक्ताः सर्वाः सौन्दर्यशोभिताः ॥ ५.९.११ ॥
శృంగార వేషధారులై, సుందర కటి కలవారై, మనోహర హారాలు ధరించి, హావభావాలతో, సౌందర్యంతో శోభిస్తున్న వారందరూ.
5.9.12
प्रलोभयत भद्रं वः शमयध्वं भयं मम ।
अस्वस्थं ह्यात्मनात्मानं लक्षयामि वराङ्गनाः ॥ ५.९.१२ ॥
అతడిని లోబరచుకోండి, మీకు శుభం కలుగుగాక. నా భయాన్ని శాంతింపజేయండి. ఓ శ్రేష్ఠ స్త్రీలారా, నేను నన్ను అస్వస్థుడిగా గమనిస్తున్నాను.
5.9.13
भयं तन्मे महाघोरं क्षिप्रं नाशयताबलाः ।
तथा यत्नं करिष्यामः शक्र तस्य प्रलोभने।
यथा नावाप्स्यसि भयं तस्माद्बलनिषूदन ॥ ५.९.१३ ॥
ఆ భయం నాకు మహా భయంకరమైనది; ఓ అబలలారా, దాన్ని త్వరగా నాశనం చేయండి. ఓ శక్రా, అతడిని లోబరచుకునే ప్రయత్నం మేము చేస్తాము, తద్వారా మీకు భయం కలగదు; కాబట్టి, ఓ బలనిషూదనా.
5.9.14
निर्दहन्निव चक्षुर्भ्यां योऽसावास्ते तपोनिधिः ।
तं प्रलोयितुं देव गच्छामः सहिता वयम् ॥ ५.९.१४ ॥
కళ్లతో దహించివేస్తున్నట్లు అక్కడ కూర్చున్న అతడు తపస్సుల నిధి; ఓ దేవా, అతడిని లోబరచుకోవడానికి మేమందరం కలిసి వెళ్తున్నాము.
5.9.15
यतिष्यामो वशे कर्तुं व्यपनेतुं च ते भयम् ।
इन्द्रेण तास्त्वनुज्ञाता जग्मुस्त्रिशिरसोऽन्तिकम्।
तत्र ता विविधैर्भावैर्लोभयन्त्यो वराङ्गनाः ॥ ५.९.१५ ॥
నీ భయాన్ని పోగొట్టి అతడిని వశపరచుకోవడానికి మేము ప్రయత్నిస్తాము. ఇంద్రుని అనుమతితో వారు త్రిశిరుని సమీపానికి వెళ్లారు; అక్కడ ఆ శ్రేష్ఠ స్త్రీలు నానా విధ భావాలతో అతడిని లోబరచుకున్నారు.
5.9.16
नृत्तं संदर्शयामासुस्तथैवाङ्गेषु सौष्ठवम् ।
नाभ्यगच्छत्प्रहर्षं ताः स पश्यन्सुमहातपाः ॥ ५.९.१६ ॥
వారు నృత్యాన్ని, తమ అంగాల సౌందర్యాన్ని అలాగే ప్రదర్శించారు; కానీ వారిని చూస్తున్నా ఆ మహాతపస్వికి సంతోషం కలగలేదు.
5.9.17
इन्द्रियाणि वशे कृत्वा पूर्णसागरसन्निभः ।
तास्तु यत्नं परं कृत्वा पुनः शक्रमुपस्थिताः ॥ ५.९.१७ ॥
ఇంద్రియాలను వశపరచుకొని, నిండిన సముద్రంలా అతడు నిలిచాడు; తరువాత వారు గొప్ప ప్రయత్నం చేసి మళ్లీ శక్రుని వద్దకు చేరుకున్నారు.
5.9.18
कृताञ्जलिपुटाः सर्वा देवराजमथाब्रुवन् ।
न स शक्यः सुदुर्धर्षो धैर्याच्चालयितुं प्रभो ॥ ५.९.१८ ॥
చేతులు జోడించిన వారందరూ దేవరాజుతో ఇలా అన్నారు: 'ఓ ప్రభూ, అతడు అతి దుర్ధర్షుడు; ధైర్యం నుండి అతడిని కదిలించడం సాధ్యం కాదు.'
5.9.19
यत्ते कार्यं महाभाग क्रियतां तदनन्तरम् ।
संपूज्याप्सरसः शक्रो विसृज्य च महामतिः ॥ ५.९.१९ ॥
ఓ మహాభాగా, ఇక నీ కర్తవ్యాన్ని నిర్వర్తించు. మహామతి అయిన ఇంద్రుడు అప్సరసలను సత్కరించి పంపాడు.
5.9.20
चिन्तयामास तस्यैव वधोपायं युधिष्ठिर ।
स तूष्णीं चिन्तयन्वीरो देवराजः प्रतापवान् ॥ ५.९.२० ॥
ఓ యుధిష్ఠిరా, అతనిని చంపే ఉపాయాన్నే అతడు ఆలోచించాడు. వీరుడూ ప్రతాపవంతుడూ అయిన దేవరాజు మౌనంగా ఆలోచిస్తూ ఉన్నాడు.
5.9.21
विनिश्चितमतिर्धीमान्वधे त्रिशिरसोऽभवत् ।
वज्रमस्य क्षिपाम्यद्य स क्षिप्रं नभविष्यति ॥ ५.९.२१ ॥
బుద్ధిమంతుడైన ఇంద్రుడు త్రిశిరుడిని చంపాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. 'ఇప్పుడే వానిపై వజ్రాన్ని విసరుతాను; వాడు వెంటనే నశిస్తాడు' అని అతడు అనుకున్నాడు.
5.9.22
शत्रुः प्रवृद्धो नोपेक्ष्यो दुर्बलोऽपि बलीयसा ।
शास्त्रबुद्ध्या विनिश्चित्य कृत्वा बुद्धिं वधे दृढाम् ॥ ५.९.२२ ॥
పెరిగిన శత్రువు, బలహీనుడైనా బలవంతుడు నిర్లక్ష్యం చేయరాదు. శాస్త్రజ్ఞానంతో నిశ్చయించి, వధ కోసం దృఢమైన సంకల్పం చేయాలి.
5.9.23
अथ वैश्वानरनिभं घोररूपं भयावहम् ।
मुमोच वज्रं संक्रुद्धः शक्रस्त्रिशिरसं प्रति ॥ ५.९.२३ ॥
అప్పుడు కోపించిన ఇంద్రుడు వైశ్వానరాగ్ని వలె, భయంకరమైన రూపంతో, భయం కలిగించే వజ్రాన్ని త్రిశిరుని వైపు విడిచాడు.
5.9.24
स पपात हतस्तेन वज्रेण दृढमाहतः ।
पर्वतस्येव शिखरं प्रणुन्नं मेदिनीतले ॥ ५.९.२४ ॥
ఆ వజ్రంతో గట్టిగా కొట్టబడి అతడు కూలిపోయాడు; పర్వతశిఖరం పడగొట్టబడి భూమిపై పడినట్లు.
5.9.25
तं तु वज्रहतं दृष्ट्वा शयानमचलोपमम् ।
न शर्म लेभे देवेन्द्रो दीपिततस्तस्य तेजसा ॥ ५.९.२५ ॥
వజ్రంతో కొట్టబడి పర్వతంలా పడి ఉన్న అతన్ని చూసి దేవేంద్రునికి అతని ప్రకాశిస్తున్న తేజస్సు వల్ల శాంతి కలగలేదు.
5.9.26
हतोऽपि दीप्ततेजाः स जीवन्निव हि दृश्यते ।
घातितस्य शिरांस्याजौ जीवन्तीवाद्भुतानि वै ॥ ५.९.२६ ॥
చంపబడినప్పటికీ ప్రకాశించే తేజస్సుతో అతను జీవించి ఉన్నట్లు కనిపించాడు; యుద్ధంలో నరకబడిన అతని తలలు కూడా అద్భుతంగా జీవించినట్లుగా ఉన్నాయి.
5.9.27
शिरांसि तस्याजायन्त त्रीण्येव शकुनास्त्रयः ।
तित्तिरिः कलविङ्कश्च तथैव च कपिञ्जलः ।
विश्वरूपशिरांस्येव जायन्ते तानि भारत ॥ ५.९.२७ ॥
అతని తలలు మూడు పక్షులుగా పుట్టాయి — తిత్తిరి, కలవింకం, కపింజలం; ఓ భారతా, అవి విశ్వరూపుని తలలే.
5.9.28
ततोऽतिभीतगात्रस्तु शक्र आस्ते विचारयन् ।
अथाजगाम परशुं स्कन्धेनादाय वर्धकिः ॥ ५.९.२८ ॥
అప్పుడు అతి భయభీత శరీరుడైన ఇంద్రుడు ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయాడు; అంతలో భుజంపై గొడ్డలితో ఒక వడ్రంగి వచ్చాడు.
5.9.29
तदरण्यं महाराज यत्रास्तेऽसौ निपातितः ।
स भीतस्तत्र तक्षाणं घटमानं शचीपतिः ॥ ५.९.२९ ॥
మహారాజా, అతను పడగొట్టబడి పడి ఉన్న ఆ అరణ్యంలో, భయపడిన శచీపతి అక్కడ కష్టపడుతున్న వడ్రంగిని చూశాడు.
5.9.30
अपश्यदब्रवीच्चैनं सत्वरं पाकशासनः ।
क्षिप्रं छिन्धि शिरांस्यस्य कुरुष्व वचनं मम ॥ ५.९.३० ॥
పాకశాసనుడైన ఇంద్రుడు అతన్ని చూసి వేగంగా ఇలా అన్నాడు — 'ఇతని తలలను త్వరగా నరుకు; నా మాట చెయ్యి.'
5.9.31
महास्कन्धो भृशं ह्येष परशुर्नभविष्यति ।
कर्तुं चाहं न शक्ष्यामि कर्म राद्भिर्विगर्हितम् ॥ ५.९.३१ ॥
ఇతడు పెద్ద భుజములు కలవాడు; ఈ గొడ్డలి సరిపోదు. విజయం పొందిన దేవతలు నిందించిన ఈ కర్మను నేను చేయలేను.
5.9.32
मा भैस्त्वं शीघ्रमेतद्वै कुरुष्व वचनं मम ।
मत्प्रसादाद्धि ते शस्त्रं वज्रकल्पं भविष्यति ॥ ५.९.३२ ॥
భయపడకు; వెంటనే ఇది చేయి, నా మాట విను. నా అనుగ్రహంతో నీ ఆయుధం వజ్రంలా అవుతుంది.
5.9.33
कं भवन्तमहं विद्यां घोरकर्माणमद्य वै ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तत्त्वेन कथयस्व मे ॥ ५.९.३३ ॥
ఈ రోజు నేను మిమ్మల్ని ఏ భయంకర కర్మ చేసేవాడిగా తెలుసుకోవాలి? ఇది నిజంగా వినాలని కోరుతున్నాను; నాకు నిజంగా చెప్పండి.
5.9.34
अहमिन्द्रो देवराजस्तक्षन्विदितमस्तु ते ।
कुरुष्वैतद्यथोक्तं मे तक्षन्माऽत्र विचारय ॥ ५.९.३४ ॥
నేను ఇంద్రుడను, దేవతల రాజు. తక్షకా, ఇది నీకు తెలియనీ. నేను చెప్పినట్లే చేయి; తక్షకా, దీని గురించి ఆలోచించకు.
5.9.35
मया हि निहतः शेते त्रिशिरास्त्वं च विद्वि वै ।
स प्रह्वः प्राञ्जलिर्भूत्वा इदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.९.३५ ॥
నాచే చంపబడిన మూడు తలల వాడు పడి ఉన్నాడు; ఇది నీకు తెలుసు. అతడు వంగి, చేతులు జోడించి, ఈ మాట పలికాడు.
5.9.36
क्रूरेण नापत्रपसे कथं शक्रेह कर्मणा ।
ऋषिपुत्रमिमं हत्वा ब्रह्महत्याभयं न ते ॥ ५.९.३६ ॥
ఓ శక్రా, ఈ క్రూరమైన కర్మకు నీకు సిగ్గు ఎందుకు లేదు? ఈ ఋషిపుత్రుని చంపి నీకు బ్రహ్మహత్యా భయం లేదా?
5.9.37
पश्चाद्धर्मं चरिष्यामि पावनार्थ सुदुश्चरम् ।
शत्रुरेष महावीर्यो वज्रेण निहतो मया ॥ ५.९.३७ ॥
తరువాత నేను పవిత్రత కోసం అత్యంత కఠినమైన ధర్మాన్ని ఆచరిస్తాను. ఈ మహాబలవంతుడైన శత్రువు నాచే వజ్రంతో హతమయ్యాడు.
5.9.38
अद्यापि चाहमुद्विग्नस्तक्षन्नस्माद्बिभेमि वै ।
क्षिप्रं छिन्धि शिरांसि त्वं करिष्येऽनुग्रहं तव ॥ ५.९.३८ ॥
ఇప్పటికీ నేను అతని వలన కలవరపడి భయపడుతున్నాను. తక్షుడా, వేగంగా అతని శిరస్సులను ఖండించు; నేను నీకు అనుగ్రహం చూపుతాను.
5.9.39
शिरः पशोस्ते दास्यन्ति भागं यज्ञेषु मानवाः ।
एष तेऽनुग्रहस्तक्षन्क्षिप्रं कुरु मम प्रियम् ॥ ५.९.३९ ॥
యజ్ఞాలలో మానవులు పశువు తల యొక్క భాగాన్ని నీకు ఇస్తారు. ఇదే నీకు అనుగ్రహం. తక్షుడా, వేగంగా నాకు ప్రియమైనది చెయ్యి.
5.9.40
एतच्छ्रुत्वा तु तक्षा स महेन्द्रवचनात्तदा ।
शिरांस्यथ त्रिशिरसः कुठारेणाच्छिनत्तदा ॥ ५.९.४० ॥
ఇది విని తక్షుడు మహేంద్రుని వచనంతో అప్పుడు త్రిశిరుని తలలను గొడ్డలితో నరికాడు.
5.9.41
निकृत्तेषु ततस्तेषु निष्क्रामन्नण्डजास्त्वथ ।
कपिञ्जलास्तित्तिराश्च कलविङ्काश्च सर्वशः ॥ ५.९.४१ ॥
అవి నరికివేయబడినప్పుడు, అండజములైన పక్షులు బయటకు వచ్చాయి — కపింజలాలు, తిత్తిరాలు, కలవింకాలు, అన్నిచోట్ల నుండి.
5.9.42
येन वेदानधीते स्म पिबते सोममेव च ।
तस्माद्वक्रार्द्विनिश्चेरुः क्षिप्रं तस्य कपिञ्जलाः ॥ ५.९.४२ ॥
ఏ ముఖంతో అతడు వేదాలను పఠించేవాడో, సోమాన్ని త్రాగేవాడో, ఆ ముఖం నుండే అతని కపింజల పక్షులు వేగంగా బయటకు వచ్చాయి.
5.9.43
येन सर्वा दिशो राजन्पिबन्निव नीरीक्षते ।
तस्माद्वक्राद्विनिश्चेरुस्तित्तिरास्तस्य पाण्डव ॥ ५.९.४३ ॥
ఓ రాజా, ఏ ముఖంతో అతను అన్ని దిక్కులను త్రాగుతున్నట్లు చూశాడో, ఆ ముఖం నుండి, ఓ పాండవా, అతని కౌజులు బయటకు వచ్చాయి.
5.9.44
यत्सुरापं तु तस्यासीद्वक्रं त्रिशिरसस्तदा ।
कलविङ्काः समुत्पेतुः श्येनाश्च भरतर्षभ ॥ ५.९.४४ ॥
ఆ సమయంలో త్రిశిరస్సు యొక్క ఏ ముఖం మద్యం త్రాగిందో, ఆ ముఖం అలాగే ఉంది; ఓ భరతశ్రేష్ఠా, కలవింకాలు మరియు డేగలు ఎగిరిపోయాయి.
5.9.45
ततस्तेषु निकृत्तेषु विज्वरो मघवानथ ।
तक्ष्णे तथा वरं दत्त्वा प्रहृष्टस्त्रिदशेश्वरः ॥ ५.९.४५ ॥
అప్పుడు అవి నరకబడగా, జ్వరం లేని మఘవంతుడు; తరువాత తక్షునికి వరమిచ్చి సంతోషించిన దేవేంద్రుడు.
5.9.46
जगाम त्रिदिवं देवस्तक्षाऽपि स्वगृहान्ययौ ।
मेने कृतार्थमात्मानं हत्वा शत्रुं सुरारिहा ॥ ५.९.४६ ॥
దేవుడు (ఇంద్రుడు) స్వర్గానికి వెళ్ళాడు, తక్షకుడు కూడా తన ఇంటికి వెళ్ళాడు; శత్రువును చంపి తనను తాను కృతార్థుడిగా భావించాడు.
5.9.47
तक्षापि स्वगृहं गत्वा नैव शंसति कस्यचित् ।
अथैनं नाभिजानन्ति वर्षमेकं तथागतम् ॥ ५.९.४७ ॥
తక్షకుడు కూడా తన ఇంటికి వెళ్ళి ఎవరితోనూ ఏమీ చెప్పలేదు; తరువాత ఒక సంవత్సరం వరకు ఇలా వెళ్ళినవాడిని ఎవరూ గుర్తించలేదు.
5.9.48
अथ संवत्सरे पूर्णे भूताः पशुपतेः प्रभो ।
तमाक्रोशन्त मघवान्नः प्रभुर्ब्रह्महा इति। ॥ ५.९.४८ ॥
అప్పుడు ఒక సంవత్సరం పూర్తయ్యాక, ఓ ప్రభూ, పశుపతి (శివుడు) యొక్క భూతగణాలు అతన్ని నిందించాయి — 'మన ప్రభువు మఘవంతుడు (ఇంద్రుడు) బ్రహ్మహత్య చేసినవాడు' అని.
5.9.49
तत इन्द्रो व्रतं घोरमाचरत्पाकशासनः ।
तपसा च सुसंयुक्तः सह देवैर्मरुद्गणैः ॥ ५.९.४९ ॥
అప్పుడు పాకశాసనుడైన ఇంద్రుడు ఘోరమైన వ్రతాన్ని ఆచరించెను; తపస్సుతో కూడినవాడై, దేవతలు మరియు మరుద్గణాలతో కలిసి.
5.9.50
समुद्रेषु पृथिव्यां च वनस्पतिषु स्त्रीषु च ।
विभज्य ब्रह्महत्यां च तान्वरैरप्ययोजयत् ॥ ५.९.५० ॥
సముద్రాలలో, భూమిలో, వృక్షాలలో, స్త్రీలలో బ్రహ్మహత్యను విభజించి, వరాలతో వాటికి దానిని అప్పగించెను.
5.9.51
वरदस्तु वरं दत्त्वा पृथिव्यै सागराय च ।
वनस्पतिभ्यः स्त्रीभ्यश्च ब्रह्महत्यां नुनोद ताम् ॥ ५.९.५१ ॥
వరదాత పృథ్వికి, సముద్రానికి, వృక్షాలకు, స్త్రీలకు వరమిచ్చి, ఆ బ్రహ్మహత్యను వాటిలోకి పంపెను.
5.9.52
ततस्तु शुद्धो भगवान्देवैर्लोकैश्च पूजितः ।
इन्द्रस्थानमुपातिष्ठत्पूज्यमानो महर्षिभिः ॥ ५.९.५२ ॥
అప్పుడు శుద్ధుడైన భగవంతుడు ఇంద్రుడు, దేవతలచేత, లోకాలచేత పూజింపబడి, మహర్షులచేత గౌరవింపబడుతూ ఇంద్రస్థానానికి చేరెను.
5.9.53
त्वष्टा प्रजापतिः श्रुत्वा शक्रेणाथ हतं सुतम् ।
क्रोधसंरक्तनयन इदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.९.५३ ॥
ప్రజాపతి త్వష్టు, శక్రుడు తన కుమారుడిని చంపాడని విని, కోపంతో ఎర్రబడిన కన్నులతో ఈ మాటలు పలికెను.
5.9.54
तप्यमानं तपो नित्यं क्षान्तं दान्तं जितेन्द्रियम् ।
विनाऽपराधेन यतः पुत्रं हिंसितवान्मम ॥ ५.९.५४ ॥
నిత్యం తపస్సు చేస్తూ, క్షమాశీలుడు, దాంతుడు, ఇంద్రియజయుడైన నా కుమారుణ్ణి, ఏ అపరాధమూ లేకుండా నీవు హింసించావు.
5.9.55
तस्माच्छक्रविनाशाय वृत्रमुत्पादयाम्यहम् ।
लोकाः पश्यन्तु मे वीर्यं तपसश्च बलं महम् ।
स च पश्यतु देवेन्द्रो दुरात्मा पापचेतनः ॥ ५.९.५५ ॥
అందుచేత ఇంద్రుని వినాశం కోసం నేను వృత్రుడిని సృష్టిస్తున్నాను. లోకాలు నా పరాక్రమాన్ని, నా తపోబలాన్ని చూడాలి. ఆ దురాత్ముడు, పాపచిత్తుడైన దేవేంద్రుడూ చూడాలి.
5.9.56
उपस्पृश्य ततः क्रुद्धस्तपस्वी सुमहायशाः ।
अग्नौ हुत्वा समुत्पाद्य घोरं वृत्रमुवाच ह ॥ ५.९.५६ ॥
తరువాత ఆచమనం చేసి, కోపించిన, అత్యంత యశస్వియైన ఆ తపస్వి అగ్నిలో ఆహుతులు సమర్పించి, భయంకరుడైన వృత్రుని సృష్టించి అతనితో ఇలా అన్నాడు.
5.9.57
इन्द्रशत्रो विवर्धस्व प्रभावात्तपसो मम ।
सोऽवर्घत दिवं स्तब्ध्वा सूर्यवैश्वानरोपमः ॥ ५.९.५७ ॥
ఇంద్రుని శత్రువా, నా తపస్సు ప్రభావంతో పెరుగు. అతడు సూర్యుడు, వైశ్వానరుడు వంటి వాడై ఆకాశాన్ని నింపుతూ పెరిగాడు.
5.9.58
किं करोमीति चोवाच कालसूर्य इवोदितः ।
शक्रं जहीति चाप्युक्तो जगाम त्रिदिवं ततः ॥ ५.९.५८ ॥
"నేనేమి చేయాలి?" అని అన్నాడు. ప్రళయ సూర్యునిలా ఉదయించి, "శక్రుని చంపు" అని చెప్పబడి అప్పుడు త్రిదివానికి వెళ్ళాడు.
5.9.59
ततो युद्धं समभवद्वृत्रवासवयोर्महत् ।
संक्रुद्धयोर्महाघोरं प्रसक्तं कुरुसत्तम ॥ ५.९.५९ ॥
అప్పుడు వృత్రునికీ వాసవునికీ మహాయుద్ధం జరిగింది. ఇద్దరూ కోపంతో ఉన్నారు; కురుశ్రేష్ఠా, అది అతి భయంకరంగా, నిరంతరంగా సాగింది.
5.9.60
ततो जग्राह देवेन्द्रं वृत्रो वीरः शतक्रतुम् ।
अपावृत्याक्षिपद्वक्रे शक्रं कोपसमन्वितः ॥ ५.९.६० ॥
అప్పుడు వీరుడైన వృత్రుడు దేవేంద్రుడు శతక్రతువును పట్టుకున్నాడు. కోపంతో నిండి, నోరు తెరిచి శక్రుని అందులోకి విసిరాడు.
5.9.61
ग्रस्ते वृत्रेण शक्रे तु संभ्रान्तास्त्रिदिवेश्वराः ।
असृजंस्ते महासत्वा जृम्भिकां वृत्रनाशिनीम् ॥ ५.९.६१ ॥
వృత్రుడు ఇంద్రుని మ్రింగినప్పుడు త్రిదివేశ్వరులు కలత చెందారు. ఆ మహాబలులు వృత్రుని నాశనం చేసే ఆవులింతను సృష్టించారు.
5.9.62
विजृम्भमाणस्य ततो वृत्रस्यास्यादपावृतात् ।
स्वान्यङ्गान्यभिसंक्षिप्य निष्क्रान्तो बलनाशनः ॥ ५.९.६२ ॥
అప్పుడు ఆవులిస్తున్న వృత్రుని నోరు తెరుచుకోగా, తన అవయవాలను ముడుచుకుని బలనాశకుడు బయటకు వచ్చాడు.
5.9.63
ततः प्रभृति लोकस्य जृम्भिका प्राणिसंश्रिता ।
जहृषुश्च सुराः सर्वे शक्रं दृष्ट्वा विनिःसृतम् ॥ ५.९.६३ ॥
అప్పటి నుంచి లోకంలో ప్రాణులను ఆశ్రయించిన ఆవులింత ఉండిపోయింది. ఇంద్రుడు బయటకు రావడం చూసి దేవతలందరూ సంతోషించారు.
5.9.64
ततः प्रववृते युद्धं वृत्रवासवयोः पुनः ।
संरब्धयोस्तदा घोरं सुचिरं भरतर्षभ ॥ ५.९.६४ ॥
అప్పుడు వృత్రునికి, వాసవునికి మళ్లీ యుద్ధం మొదలైంది. ఓ భరతర్షభా, కోపంతో ఉన్న వారిద్దరి మధ్య ఆ భయంకర యుద్ధం చాలాసేపు సాగింది.
5.9.65
यदा व्यवर्धत रणे वृत्रो बलसमन्वितः ।
त्वष्टुस्तेजोबलाविद्धस्तदा शक्रो न्यवर्तत। ॥ ५.९.६५ ॥
యుద్ధంలో బలంతో కూడిన వృత్రుడు పెరిగినప్పుడు, త్వష్టృ తేజస్సు బలంతో దెబ్బతిన్న ఇంద్రుడు వెనక్కి తిరిగాడు.
5.9.66
निवृत्ते च तदा देवा विषादमगमन्परम् ।
समेत्य सह शक्रेण त्वष्टुस्तेजोविमोहिताः ॥ ५.९.६६ ॥
ఇంద్రుడు వెనక్కి తిరిగినప్పుడు దేవతలు మిక్కిలి విచారంలో పడ్డారు. ఇంద్రునితో కలిసి, త్వష్టృ తేజస్సుకు మోహితులైన వారు ఎంతో దుఃఖించారు.
5.9.67
अमन्त्रयन्त ते सर्वे मुनिभिः सह भारत ।
किं कार्यमिति वै राजन्विचिन्त्य भयमोहिताः ॥ ५.९.६७ ॥
ఓ భరతవంశీయుడా, అప్పుడు దేవతలంతా మునులతో కలిసి ఆలోచించారు. ఓ రాజా, భయంతో మోహితులైన వారు ఇప్పుడు ఏమి చేయాలో తలపోశారు.
5.9.68
जग्मुः सर्वे महात्मानं मनोभिर्विष्णुमव्ययम् ।
उपविष्टा मन्दराग्रे सर्वे वृत्रवधेप्सवः ॥ ५.९.६८ ॥
వారందరూ మనసుతో మహాత్ముడు, అవ్యయుడు అయిన విష్ణువు వద్దకు వెళ్లారు. వృత్రుని వధించాలని కోరిన వారందరూ మందర పర్వత శిఖరంపై కూర్చున్నారు.