Mahābhārata · Adhyāya 5.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.9.1
कथमिन्द्रेण राजेन्द्र सभार्येण महात्मना ।
दुःखं प्राप्तं परं घोरमेतदिच्छामि वेदितुम् ॥ ५.९.१ ॥
Oh señor de reyes, ¿cómo sufrió Indra, el magnánimo, junto con su esposa, este dolor supremo y terrible? Deseo saberlo.
5.9.2
शृणु राजन्पुरावृत्तमितिहासं पुरातनम् ।
सभार्येण यथा प्राप्तं दुःखमिन्द्रेण भारत ॥ ५.९.२ ॥
Escucha, oh rey, la antigua historia de los sucesos pasados, oh descendiente de Bharata, de cómo Indra, junto con su esposa, sufrió el dolor.
5.9.3
त्वष्टा प्रजापतिर्ह्यासीद्देवश्रेष्ठो महातपाः ।
स पुत्रं वै त्रिशिरसमिन्द्रद्रोहात्किलासृजत् ॥ ५.९.३ ॥
Tvaṣṭṛ, el señor de las criaturas, era en verdad el mejor de los dioses y de gran austeridad; por hostilidad hacia Indra, se dice, creó un hijo de tres cabezas.
5.9.4
ऐन्द्रं स प्रार्थयत्स्थानं विश्वरूपो महाद्युतिः ।
तैस्त्रिभिर्वदनैर्घोरैः सूर्येन्दुज्वलनोपमैः ॥ ५.९.४ ॥
El de gran resplandor Viśvarūpa deseó la posición de Indra, con aquellos tres rostros terribles semejantes al sol, la luna y el fuego.
5.9.5
वेदानेकेन सोऽधीते सुरामेकेन चापिबत् ।
एकेन च दिशः सर्वाः पिबन्निव निरीक्षते ॥ ५.९.५ ॥
Con una boca recitaba los Vedas, con otra bebía licor, y con otra miraba todas las direcciones como si las bebiera.
5.9.6
स तपस्वी मुदुर्दान्तो धर्मे तपसि चोद्यतः ।
तपस्तस्य महत्तीव्रं सुदुश्चरमरिन्दम ॥ ५.९.६ ॥
Era un asceta, difícil de dominar, dedicado al dharma y a la austeridad. Oh domador de enemigos, su austeridad era grande, intensa y muy difícil de practicar.
5.9.7
तस्य दृष्ट्वा तपोवीर्यं सत्यं चामिततेजसः ।
विषादमगमच्छक्र इन्द्रोऽयं मा भवेदिति ॥ ५.९.७ ॥
Al ver el poder de su ascetismo y la verdad de aquel de radiancia inmensurable, Indra cayó en la aflicción: «Que este no llegue a ser Indra».
5.9.8
कथं सज्जेच्च भोगेषु न च तप्येन्महत्तपः ।
विवर्धमानस्त्रिशिराः सर्वं हि भुवनं ग्रसेत् ॥ ५.९.८ ॥
¿Cómo no se apegaría a los placeres y cómo no se consumiría con el gran ascetismo? El trícéfalo, creciendo, devoraría todo el mundo.
5.9.9
इति संचिन्त्य बहुधा बुद्धिमान्भरतर्षभ ।
आज्ञापयत्सोऽप्सरसस्त्वष्टृपुत्रप्रलोभने ॥ ५.९.९ ॥
Oh toro de los Bharatas, habiendo reflexionado así de muchas maneras, el sabio ordenó a las apsaras seducir al hijo de Tvaṣṭṛ.
5.9.10
यथा स सज्जेत्रिशिराः कामभोगेषु वै भृशम् ।
क्षिप्रं कुरुत गच्छध्वं प्रलोभयत माचिरम् ॥ ५.९.१० ॥
Para que el trícéfalo se apegue mucho a los deseos y placeres, hacedlo rápidamente; id y seducidlo sin demora.
5.9.11
शृङ्गारवेषाः सुश्रोण्यो हारैर्युक्ता मनोहरैः ।
हावभावसमायुक्ताः सर्वाः सौन्दर्यशोभिताः ॥ ५.९.११ ॥
Ataviadas con el adorno erótico, de bellas caderas, adornadas con collares encantadores, llenas de gestos coquetos, todas resplandecientes de belleza.
5.9.12
प्रलोभयत भद्रं वः शमयध्वं भयं मम ।
अस्वस्थं ह्यात्मनात्मानं लक्षयामि वराङ्गनाः ॥ ५.९.१२ ॥
Seducidlo, que os vaya bien; calmad mi temor. Oh excelentes mujeres, me percibo a mí mismo como turbado.
5.9.13
भयं तन्मे महाघोरं क्षिप्रं नाशयताबलाः ।
तथा यत्नं करिष्यामः शक्र तस्य प्रलोभने।
यथा नावाप्स्यसि भयं तस्माद्बलनिषूदन ॥ ५.९.१३ ॥
Ese temor mío es sumamente terrible; oh mujeres débiles, destruidlo pronto. Oh Śakra, haremos el esfuerzo de seducirlo para que no sufras temor; por ello, oh destructor de la fuerza.
5.9.14
निर्दहन्निव चक्षुर्भ्यां योऽसावास्ते तपोनिधिः ।
तं प्रलोयितुं देव गच्छामः सहिता वयम् ॥ ५.९.१४ ॥
Aquel que está sentado allí, como si quemara con sus ojos, es un tesoro de austeridad; oh dios, vamos juntas a seducirlo.
5.9.15
यतिष्यामो वशे कर्तुं व्यपनेतुं च ते भयम् ।
इन्द्रेण तास्त्वनुज्ञाता जग्मुस्त्रिशिरसोऽन्तिकम्।
तत्र ता विविधैर्भावैर्लोभयन्त्यो वराङ्गनाः ॥ ५.९.१५ ॥
Nos esforzaremos por dominarlo y apartar tu temor. Con el permiso de Indra, fueron cerca de Triśiras; allí, aquellas excelentes mujeres lo sedujeron con diversos ademanes.
5.9.16
नृत्तं संदर्शयामासुस्तथैवाङ्गेषु सौष्ठवम् ।
नाभ्यगच्छत्प्रहर्षं ताः स पश्यन्सुमहातपाः ॥ ५.९.१६ ॥
Mostraron su danza y asimismo la gracia de sus miembros; pero aquel gran asceta, aunque los miraba, no se llenó de alegría.
5.9.17
इन्द्रियाणि वशे कृत्वा पूर्णसागरसन्निभः ।
तास्तु यत्नं परं कृत्वा पुनः शक्रमुपस्थिताः ॥ ५.९.१७ ॥
Habiendo sometido sus sentidos, permanecía como un océano lleno; entonces ellas, haciendo gran esfuerzo, volvieron ante Śakra.
5.9.18
कृताञ्जलिपुटाः सर्वा देवराजमथाब्रुवन् ।
न स शक्यः सुदुर्धर्षो धैर्याच्चालयितुं प्रभो ॥ ५.९.१८ ॥
Con las palmas juntas, todas dijeron al rey de los dioses: 'Oh señor, él es sumamente invencible; no es posible hacerlo vacilar desde su firmeza.'
5.9.19
यत्ते कार्यं महाभाग क्रियतां तदनन्तरम् ।
संपूज्याप्सरसः शक्रो विसृज्य च महामतिः ॥ ५.९.१९ ॥
Oh tú, de gran fortuna, que se haga ahora lo que debes hacer. Indra, de gran intelecto, tras honrar a las apsarases, las despidió.
5.9.20
चिन्तयामास तस्यैव वधोपायं युधिष्ठिर ।
स तूष्णीं चिन्तयन्वीरो देवराजः प्रतापवान् ॥ ५.९.२० ॥
Oh Yudhiṣṭhira, meditó el medio para matarlo. El héroe, el poderoso rey de los dioses, meditaba en silencio.
5.9.21
विनिश्चितमतिर्धीमान्वधे त्रिशिरसोऽभवत् ।
वज्रमस्य क्षिपाम्यद्य स क्षिप्रं नभविष्यति ॥ ५.९.२१ ॥
El sabio Indra se decidió a matar al de tres cabezas. "Ahora lanzaré el rayo contra él; pronto desaparecerá."
5.9.22
शत्रुः प्रवृद्धो नोपेक्ष्यो दुर्बलोऽपि बलीयसा ।
शास्त्रबुद्ध्या विनिश्चित्य कृत्वा बुद्धिं वधे दृढाम् ॥ ५.९.२२ ॥
Un enemigo que ha crecido no debe ser despreciado por el poderoso, aunque sea débil. Tras decidir con la sabiduría de las escrituras, debe formarse una firme resolución de matarlo.
5.9.23
अथ वैश्वानरनिभं घोररूपं भयावहम् ।
मुमोच वज्रं संक्रुद्धः शक्रस्त्रिशिरसं प्रति ॥ ५.९.२३ ॥
Entonces Indra, enfurecido, lanzó contra el de tres cabezas el rayo, semejante al fuego de Vaiśvānara, de forma terrible y que infunde temor.
5.9.24
स पपात हतस्तेन वज्रेण दृढमाहतः ।
पर्वतस्येव शिखरं प्रणुन्नं मेदिनीतले ॥ ५.९.२४ ॥
Herido con firmeza por aquel rayo, cayó, como la cima de una montaña quebrada y arrojada sobre la superficie de la tierra.
5.9.25
तं तु वज्रहतं दृष्ट्वा शयानमचलोपमम् ।
न शर्म लेभे देवेन्द्रो दीपिततस्तस्य तेजसा ॥ ५.९.२५ ॥
Al verlo, golpeado por el rayo y yaciendo como una montaña, Indra, señor de los dioses, no halló paz, pues su resplandor ardiente aún brillaba.
5.9.26
हतोऽपि दीप्ततेजाः स जीवन्निव हि दृश्यते ।
घातितस्य शिरांस्याजौ जीवन्तीवाद्भुतानि वै ॥ ५.९.२६ ॥
Aunque muerto, con su resplandor ardiente parecía vivo; y sus cabezas, cortadas en la batalla, parecían maravillosamente vivas.
5.9.27
शिरांसि तस्याजायन्त त्रीण्येव शकुनास्त्रयः ।
तित्तिरिः कलविङ्कश्च तथैव च कपिञ्जलः ।
विश्वरूपशिरांस्येव जायन्ते तानि भारत ॥ ५.९.२७ ॥
De sus cabezas nacieron tres aves: la perdiz, el gorrión y el francolín. Oh Bhārata, esas eran las cabezas de Viśvarūpa.
5.9.28
ततोऽतिभीतगात्रस्तु शक्र आस्ते विचारयन् ।
अथाजगाम परशुं स्कन्धेनादाय वर्धकिः ॥ ५.९.२८ ॥
Entonces Indra, con el cuerpo sumamente aterrado, quedó reflexionando; y entonces llegó un carpintero con un hacha al hombro.
5.9.29
तदरण्यं महाराज यत्रास्तेऽसौ निपातितः ।
स भीतस्तत्र तक्षाणं घटमानं शचीपतिः ॥ ५.९.२९ ॥
Gran rey, en aquel bosque donde yace derribado, el temeroso esposo de Śacī vio al carpintero afanándose en su labor.
5.9.30
अपश्यदब्रवीच्चैनं सत्वरं पाकशासनः ।
क्षिप्रं छिन्धि शिरांस्यस्य कुरुष्व वचनं मम ॥ ५.९.३० ॥
Al verlo, el castigador de Pāka le dijo con prisa: 'Corta pronto sus cabezas; haz lo que te mando.'
5.9.31
महास्कन्धो भृशं ह्येष परशुर्नभविष्यति ।
कर्तुं चाहं न शक्ष्यामि कर्म राद्भिर्विगर्हितम् ॥ ५.९.३१ ॥
Sus hombros son muy grandes, y este hacha no bastará. No podré realizar esa acción, condenada por los dioses victoriosos.
5.9.32
मा भैस्त्वं शीघ्रमेतद्वै कुरुष्व वचनं मम ।
मत्प्रसादाद्धि ते शस्त्रं वज्रकल्पं भविष्यति ॥ ५.९.३२ ॥
No temas; haz esto pronto, obedece mi palabra. Por mi favor, tu arma será como el rayo vajra.
5.9.33
कं भवन्तमहं विद्यां घोरकर्माणमद्य वै ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं तत्त्वेन कथयस्व मे ॥ ५.९.३३ ॥
¿Quién sois, autor de acciones terribles, para que hoy os conozca? Deseo oírlo en verdad; decídmelo con verdad.
5.9.34
अहमिन्द्रो देवराजस्तक्षन्विदितमस्तु ते ।
कुरुष्वैतद्यथोक्तं मे तक्षन्माऽत्र विचारय ॥ ५.९.३४ ॥
Yo soy Indra, rey de los dioses. Sea esto conocido por ti, carpintero. Haz como te he ordenado; carpintero, no lo consideres.
5.9.35
मया हि निहतः शेते त्रिशिरास्त्वं च विद्वि वै ।
स प्रह्वः प्राञ्जलिर्भूत्वा इदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.९.३५ ॥
El de tres cabezas yace muerto a mis manos; sabedlo. Inclinado, con las manos juntas, pronunció estas palabras.
5.9.36
क्रूरेण नापत्रपसे कथं शक्रेह कर्मणा ।
ऋषिपुत्रमिमं हत्वा ब्रह्महत्याभयं न ते ॥ ५.९.३६ ॥
¡Oh Śakra!, ¿cómo no te avergüenzas de esta acción cruel? Tras matar a este hijo de sabio, ¿no temes el pecado de matar a un brahmán?
5.9.37
पश्चाद्धर्मं चरिष्यामि पावनार्थ सुदुश्चरम् ।
शत्रुरेष महावीर्यो वज्रेण निहतो मया ॥ ५.९.३७ ॥
Después practicaré un dharma muy difícil para la purificación. Este enemigo de gran poder ha sido abatido por mí con el rayo vajra.
5.9.38
अद्यापि चाहमुद्विग्नस्तक्षन्नस्माद्बिभेमि वै ।
क्षिप्रं छिन्धि शिरांसि त्वं करिष्येऽनुग्रहं तव ॥ ५.९.३८ ॥
Incluso ahora estoy inquieto y le temo. Oh carpintero, corta rápidamente sus cabezas; te concederé mi favor.
5.9.39
शिरः पशोस्ते दास्यन्ति भागं यज्ञेषु मानवाः ।
एष तेऽनुग्रहस्तक्षन्क्षिप्रं कुरु मम प्रियम् ॥ ५.९.३९ ॥
En los sacrificios los hombres te darán una parte de la cabeza del animal sacrificial. Este es tu favor. Oh carpintero, haz rápidamente lo que me es querido.
5.9.40
एतच्छ्रुत्वा तु तक्षा स महेन्द्रवचनात्तदा ।
शिरांस्यथ त्रिशिरसः कुठारेणाच्छिनत्तदा ॥ ५.९.४० ॥
Al oír esto, el carpintero, por palabra de Mahendra, entonces cortó con un hacha las cabezas del de tres cabezas.
5.9.41
निकृत्तेषु ततस्तेषु निष्क्रामन्नण्डजास्त्वथ ।
कपिञ्जलास्तित्तिराश्च कलविङ्काश्च सर्वशः ॥ ५.९.४१ ॥
Cuando fueron cortados, salieron de ellos, por todas partes, las aves nacidas de huevos: los kapiñjalas, los francolines y los gorriones.
5.9.42
येन वेदानधीते स्म पिबते सोममेव च ।
तस्माद्वक्रार्द्विनिश्चेरुः क्षिप्रं तस्य कपिञ्जलाः ॥ ५.९.४२ ॥
De la misma boca con la que recitaba los Vedas y bebía soma, salieron rápidamente sus kapiñjalas.
5.9.43
येन सर्वा दिशो राजन्पिबन्निव नीरीक्षते ।
तस्माद्वक्राद्विनिश्चेरुस्तित्तिरास्तस्य पाण्डव ॥ ५.९.४३ ॥
Oh rey, de la boca con la que miraba en todas direcciones como si bebiera, oh Pāṇḍava, salieron sus perdices.
5.9.44
यत्सुरापं तु तस्यासीद्वक्रं त्रिशिरसस्तदा ।
कलविङ्काः समुत्पेतुः श्येनाश्च भरतर्षभ ॥ ५.९.४४ ॥
La boca del de tres cabezas, con la que bebía licor, estaba entonces tal como era; oh toro de los Bharatas, gorriones y halcones alzaron el vuelo.
5.9.45
ततस्तेषु निकृत्तेषु विज्वरो मघवानथ ।
तक्ष्णे तथा वरं दत्त्वा प्रहृष्टस्त्रिदशेश्वरः ॥ ५.९.४५ ॥
Entonces, cuando fueron cortados, Indra, libre de fiebre, señor de los dioses, habiendo concedido un favor a Takṣan, se alegró.
5.9.46
जगाम त्रिदिवं देवस्तक्षाऽपि स्वगृहान्ययौ ।
मेने कृतार्थमात्मानं हत्वा शत्रुं सुरारिहा ॥ ५.९.४६ ॥
El dios se fue al cielo, y Takṣan también se fue a su casa; el matador de los enemigos de los dioses se consideró cumplido tras matar al enemigo.
5.9.47
तक्षापि स्वगृहं गत्वा नैव शंसति कस्यचित् ।
अथैनं नाभिजानन्ति वर्षमेकं तथागतम् ॥ ५.९.४७ ॥
Takṣan, también, al ir a su casa, no hablaba con nadie; durante un año nadie lo reconoció, así ido.
5.9.48
अथ संवत्सरे पूर्णे भूताः पशुपतेः प्रभो ।
तमाक्रोशन्त मघवान्नः प्रभुर्ब्रह्महा इति। ॥ ५.९.४८ ॥
Entonces, cuando el año se completó, oh señor, los seres de Paśupati (Śiva) lo maldijeron diciendo: 'Nuestro señor Maghavan (Indra) es un matador de brahmanes.'
5.9.49
तत इन्द्रो व्रतं घोरमाचरत्पाकशासनः ।
तपसा च सुसंयुक्तः सह देवैर्मरुद्गणैः ॥ ५.९.४९ ॥
Entonces Indra, el castigador de Paka, emprendió un voto terrible, unido a la austeridad, junto con los dioses y la hueste de los Marutas.
5.9.50
समुद्रेषु पृथिव्यां च वनस्पतिषु स्त्रीषु च ।
विभज्य ब्रह्महत्यां च तान्वरैरप्ययोजयत् ॥ ५.९.५० ॥
Dividiendo el pecado de matar a un brahmán entre los océanos, la tierra, los árboles y las mujeres, se lo asignó a ellos mediante dones.
5.9.51
वरदस्तु वरं दत्त्वा पृथिव्यै सागराय च ।
वनस्पतिभ्यः स्त्रीभ्यश्च ब्रह्महत्यां नुनोद ताम् ॥ ५.९.५१ ॥
El dador de dones, tras conceder un don a la tierra, al océano, a los árboles y a las mujeres, desvió hacia ellos el pecado de matar a un brahmán.
5.9.52
ततस्तु शुद्धो भगवान्देवैर्लोकैश्च पूजितः ।
इन्द्रस्थानमुपातिष्ठत्पूज्यमानो महर्षिभिः ॥ ५.९.५२ ॥
Entonces el venerable Indra, purificado y honrado por los dioses y los mundos, regresó a su morada de Indra, siendo venerado por los grandes sabios.
5.9.53
त्वष्टा प्रजापतिः श्रुत्वा शक्रेणाथ हतं सुतम् ।
क्रोधसंरक्तनयन इदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.९.५३ ॥
Tvaṣṭar, señor de las criaturas, al oír que su hijo había sido muerto por Śakra, con los ojos enrojecidos de ira, pronunció estas palabras.
5.9.54
तप्यमानं तपो नित्यं क्षान्तं दान्तं जितेन्द्रियम् ।
विनाऽपराधेन यतः पुत्रं हिंसितवान्मम ॥ ५.९.५४ ॥
Mataste a mi hijo, que practicaba siempre la austeridad, paciente, dominado a sí mismo y señor de sus sentidos, sin ninguna ofensa.
5.9.55
तस्माच्छक्रविनाशाय वृत्रमुत्पादयाम्यहम् ।
लोकाः पश्यन्तु मे वीर्यं तपसश्च बलं महम् ।
स च पश्यतु देवेन्द्रो दुरात्मा पापचेतनः ॥ ५.९.५५ ॥
Por tanto, para la destrucción de Śakra, haré surgir a Vṛtra. Que los mundos vean mi poder y la fuerza de mi austeridad. Y que lo vea también el señor de los dioses, de alma perversa y pensamiento malvado.
5.9.56
उपस्पृश्य ततः क्रुद्धस्तपस्वी सुमहायशाः ।
अग्नौ हुत्वा समुत्पाद्य घोरं वृत्रमुवाच ह ॥ ५.९.५६ ॥
Entonces, tras purificarse con agua, el asceta airado, de gran renombre, ofreció oblaciones al fuego, hizo surgir al terrible Vṛtra y le habló.
5.9.57
इन्द्रशत्रो विवर्धस्व प्रभावात्तपसो मम ।
सोऽवर्घत दिवं स्तब्ध्वा सूर्यवैश्वानरोपमः ॥ ५.९.५७ ॥
«¡Oh enemigo de Indra, crece por el poder de mi austeridad!». Él creció, llenando el cielo, como el sol y el fuego Vaiśvānara.
5.9.58
किं करोमीति चोवाच कालसूर्य इवोदितः ।
शक्रं जहीति चाप्युक्तो जगाम त्रिदिवं ततः ॥ ५.९.५८ ॥
«¿Qué debo hacer?», dijo, alzándose como el sol del fin del mundo. Y, tras haber sido instruido: «Mata a Śakra», marchó entonces a los tres cielos.
5.9.59
ततो युद्धं समभवद्वृत्रवासवयोर्महत् ।
संक्रुद्धयोर्महाघोरं प्रसक्तं कुरुसत्तम ॥ ५.९.५९ ॥
Entonces surgió una gran batalla entre Vṛtra y Vāsava. Ambos estaban airados; oh mejor de los Kurus, fue extraordinariamente terrible y continua.
5.9.60
ततो जग्राह देवेन्द्रं वृत्रो वीरः शतक्रतुम् ।
अपावृत्याक्षिपद्वक्रे शक्रं कोपसमन्वितः ॥ ५.९.६० ॥
Entonces el héroe Vṛtra agarró al señor de los dioses, Śatakratu. Lleno de ira, abrió la boca y arrojó a Śakra dentro.
5.9.61
ग्रस्ते वृत्रेण शक्रे तु संभ्रान्तास्त्रिदिवेश्वराः ।
असृजंस्ते महासत्वा जृम्भिकां वृत्रनाशिनीम् ॥ ५.९.६१ ॥
Cuando Vṛtra atrapó a Indra, los señores del cielo quedaron confundidos; aquellos seres de gran poder crearon un bostezo que destruye a Vṛtra.
5.9.62
विजृम्भमाणस्य ततो वृत्रस्यास्यादपावृतात् ।
स्वान्यङ्गान्यभिसंक्षिप्य निष्क्रान्तो बलनाशनः ॥ ५.९.६२ ॥
Entonces, mientras Vṛtra bostezaba y su boca se abrió, el destructor de la fuerza encogió sus propios miembros y salió.
5.9.63
ततः प्रभृति लोकस्य जृम्भिका प्राणिसंश्रिता ।
जहृषुश्च सुराः सर्वे शक्रं दृष्ट्वा विनिःसृतम् ॥ ५.९.६३ ॥
Desde entonces el bostezo, que habita en los seres vivos, permaneció en el mundo; y todos los dioses se regocijaron al ver salir a Indra.
5.9.64
ततः प्रववृते युद्धं वृत्रवासवयोः पुनः ।
संरब्धयोस्तदा घोरं सुचिरं भरतर्षभ ॥ ५.९.६४ ॥
Entonces la batalla entre Vṛtra y Vāsava comenzó de nuevo; y durante mucho tiempo aquel terrible combate se libró entre los dos airados, oh toro de los Bharatas.
5.9.65
यदा व्यवर्धत रणे वृत्रो बलसमन्वितः ।
त्वष्टुस्तेजोबलाविद्धस्तदा शक्रो न्यवर्तत। ॥ ५.९.६५ ॥
Cuando Vṛtra, dotado de fuerza, crecía en la batalla, Indra, herido por el esplendor y el poder de Tvaṣṭṛ, dio la vuelta.
5.9.66
निवृत्ते च तदा देवा विषादमगमन्परम् ।
समेत्य सह शक्रेण त्वष्टुस्तेजोविमोहिताः ॥ ५.९.६६ ॥
Cuando Indra se retiró, los dioses cayeron en gran desaliento; reunidos con Indra, confundidos por el esplendor de Tvaṣṭṛ, se hundieron en la tristeza.
5.9.67
अमन्त्रयन्त ते सर्वे मुनिभिः सह भारत ।
किं कार्यमिति वै राजन्विचिन्त्य भयमोहिताः ॥ ५.९.६७ ॥
Oh descendiente de Bharata, entonces todos los dioses deliberaron con los sabios. Oh rey, confundidos por el temor, reflexionaron sobre lo que debía hacerse.
5.9.68
जग्मुः सर्वे महात्मानं मनोभिर्विष्णुमव्ययम् ।
उपविष्टा मन्दराग्रे सर्वे वृत्रवधेप्सवः ॥ ५.९.६८ ॥
Todos ellos acudieron en espíritu al gran y imperecedero Viṣṇu. Deseosos de la muerte de Vṛtra, todos se sentaron en la cima del Mandara.