ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 5.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.99.1
एतत्तु नागलोकस्य नाभिस्थाने स्थितं पुरम् ।
पातालमिति विख्यातं दैत्यदानवसेवितम् ॥ ५.९९.१ ॥
ಇದು ನಾಗಲೋಕದ ನಾಭಿಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿರುವ ನಗರ; ಪಾತಾಳ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದದ್ದು, ದೈತ್ಯ ದಾನವರಿಂದ ಸೇವಿತವಾದದ್ದು.
5.99.2
इदमद्भिः समं प्राप्ता ये केचिद्भुवि जङ्गमाः ।
प्रविशन्तो महानादं नदन्ति भयपीडिताः ॥ ५.९९.२ ॥
ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಚಲಿಸುವ ಕೆಲವು ಜೀವಿಗಳು ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ; ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿ ಒಳಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾ ದೊಡ್ಡ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಗುತ್ತವೆ.
5.99.3
अत्रासुरोऽग्निः सततं दीप्यते वारिभोजनः ।
व्यापारेण धृतात्मानं निबद्धं समबुध्यत ॥ ५.९९.३ ॥
ಇಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನೇ ಆಹಾರವಾಗಿ ಸೇವಿಸುವ ಅಸುರ ಅಗ್ನಿ ಸದಾ ಉರಿಯುತ್ತದೆ; ತನ್ನ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂಧಿತನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
5.99.4
अत्रामृतं सुरैः पीत्वा निहितं निहतारिभिः ।
अतः सोमस्य हानिश्च वृद्धिश्चैव प्रदृश्यते ॥ ५.९९.४ ॥
ಇಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿದು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವರಿಂದ ಇರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಸೋಮನ ಕ್ಷೀಣತೆ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚಳ ಎರಡೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ.
5.99.5
अत्रादित्यो हयशिराः काले पर्वणि पर्वणि ।
उत्तिष्ठति सुवर्णाख्यो वाग्भिरापूरयञ्जगत् ॥ ५.९९.५ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಯ ತಲೆಯ ಆದಿತ್ಯನು ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ, ಪ್ರತಿ ಪರ್ವದಲ್ಲಿ, ಸುವರ್ಣ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಉದಯಿಸುತ್ತಾನೆ; ತನ್ನ ಧ್ವನಿಗಳಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾನೆ.
5.99.6
यस्मादलं समस्तास्ताः पतन्ति जलमूर्तयः ।
तस्मात्पातालमित्येव ख्यायते पुरमुत्तमम् ॥ ५.९९.६ ॥
ಜಲರೂಪಿ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಇಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೀಳುವುದರಿಂದ, ಈ ಉತ್ತಮ ನಗರವನ್ನು ಪಾತಾಳ ಎಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
5.99.7
ऐरावणोऽस्मात्सलिलं गृहीत्वा जगतो हितः ।
मेघेष्वामुञ्चते शीतं यन्महेन्द्रः प्रवर्षति ॥ ५.९९.७ ॥
ಐರಾವಣನು ಇದರಿಂದ ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಹಿತಕರನಾಗಿ, ಮೇಘಗಳಲ್ಲಿ ತಂಪಾದ ನೀರನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ; ಅದನ್ನು ಮಹೇಂದ್ರನು ಮಳೆಯಾಗಿ ಸುರಿಸುತ್ತಾನೆ.
5.99.8
ऐरावतो नागराजो वामनः कुमुदोऽञ्जनः ।
प्रसूताः सुप्रतीकस्य वंशे वारणसत्तमाः ॥ ५.९९.८ ॥
ಐರಾವತ, ನಾಗರಾಜ, ವಾಮನ, ಕುಮುದ, ಅಂಜನ — ಸುಪ್ರತೀಕನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆನೆಗಳು.
5.99.9
अत्र नानाविधाकारास्तिमयो नैकरूपिणः ।
अप्सु सोमप्रभां पीत्वा वसन्ति जलचारिणः ॥ ५.९९.९ ॥
ಇಲ್ಲಿ ನಾನಾ ವಿಧದ ಆಕಾರಗಳ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳ ತಿಮಿ ಮೀನುಗಳು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸೋಮನ ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ಕುಡಿದು ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ.
5.99.10
अत्र सूर्यांशुभिर्भिन्नाः पातालतलमाश्रिताः ।
मृता हि दिवसे सूत पुनर्जीवन्ति वै निशि ॥ ५.९९.१० ॥
ಇಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು ಪಾತಾಲತಲವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರು, ಓ ಸೂತ, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.
5.99.11
उदयन्नित्यशश्चात्र चन्द्रमा रश्मिबाहुभिः ।
अमृतं स्पृश्य संस्पर्शात्संजीवयतिदेहिनः ॥ ५.९९.११ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನು ಉದಯಿಸುತ್ತ, ತನ್ನ ಕಿರಣ ತೋಳುಗಳಿಂದ ಅಮೃತವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಆ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ದೇಹಧಾರಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
5.99.12
अत्र तेऽधर्मनिरता बद्धाः कालेन पीडिताः ।
दैतेया निवसन्ति स्म वासवेन हृतश्रियः ॥ ५.९९.१२ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಆ ದೈತ್ಯರು ಬಂಧಿತರಾಗಿ, ಕಾಲದಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ, ವಾಸವನಿಂದ ಶ್ರೀಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ವಾಸಿಸಿದರು.
5.99.13
अत्र भूतपतिर्नाम सर्वभूतमहेश्वरः ।
भूतये सर्वभूतानामचरत्तप उत्तमम् ॥ ५.९९.१३ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಭೂತಪತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಸರ್ವಭೂತ ಮಹೇಶ್ವರನು ಸಮಸ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಉತ್ತಮ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದನು.
5.99.14
अत्र गोव्रतिनो विप्राः स्वाध्यायाम्नायकर्शिताः ।
त्यक्तप्राणा जितस्वर्गा निवसन्ति महर्षयः ॥ ५.९९.१४ ॥
ಇಲ್ಲಿ ಗೋವ್ರತಿಗಳಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ವೇದಪಠನದಿಂದ ಕೃಶರಾಗಿ, ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿ, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಗೆದ್ದು ಮಹರ್ಷಿಗಳಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
5.99.15
यत्रतत्रशयो नित्यं येनकेनचिदाशितः ।
येनकेनचिदाच्छन्नः स गोव्रत इहोच्यते ॥ ५.९९.१५ ॥
ಎಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕರೂ ಮಲಗುವವನು, ಏನು ಸಿಕ್ಕರೂ ಊಟ ಮಾಡುವವನು, ಏನು ಸಿಕ್ಕರೂ ಹೊದ್ದುಕೊಳ್ಳುವವನು, ಅವನೇ ಇಲ್ಲಿ ಗೋವ್ರತಿ ಎನಿಸುತ್ತಾನೆ.
5.99.16
पश्य यद्यत्र ते कश्चिद्रोचते गुणतो वरः ।
वरयिष्यामि तं गत्वा यत्नमास्थाय मातले ॥ ५.९९.१६ ॥
ನೋಡು, ಇಲ್ಲಿ ಗುಣದಿಂದ ನಿನಗೆ ಯಾರಾದರೂ ವರನು ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾದರೆ, ಓ ಮಾತಲಿ, ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ವರಿಸುತ್ತೇನೆ.
5.99.17
अण्डमेतञ्जले न्यस्तं दीप्यमानमिव श्रिया ।
आप्रजानां निसर्गाद्वै नोद्भिद्यति न सर्पति ॥ ५.९९.१७ ॥
ಈ ಅಂಡವು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದು, ತನ್ನ ಕಾಂತಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವಂತಿದೆ. ಸೃಷ್ಟಿಯವರೆಗೆ ಸ್ವಭಾವತಃ ಇದು ಒಡೆಯುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಚಲಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
5.99.18
नास्य जातिं निसर्गं वा कथ्यमानं श्रृणोमि वै ।
पितरं मातरं चापि नास्य जानाति कश्चन ॥ ५.९९.१८ ॥
ಇದರ ಜಾತಿ ಅಥವಾ ಉದ್ಭವದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿಲ್ಲ. ಇದರ ತಂದೆ ಅಥವಾ ತಾಯಿಯನ್ನು ಯಾರೂ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.
5.99.19
अतः किल महानग्निरन्तकाले समुत्थितः ।
धक्ष्यते मातले सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥ ५.९९.१९ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಅಗ್ನಿ ಎದ್ದೇಳುವುದು; ಓ ಮಾತಲಿ, ಅದು ಚರಾಚರ ಸಹಿತ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಸುಟ್ಟುಬಿಡುವುದು.
5.99.20
मातलिस्त्वब्रवीच्छ्रुत्वा नारदस्याथ भाषितम् ।
न मेऽत्र रोचते कश्चिदन्यतो व्रज माचिरम् ॥ ५.९९.२० ॥
ನಾರದರ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಾತಲಿ ಹೇಳಿದನು: ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವುದೂ ಇಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ; ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹೋಗು, ತಡಮಾಡಬೇಡ.