மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 5.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.99.1
एतत्तु नागलोकस्य नाभिस्थाने स्थितं पुरम् ।
पातालमिति विख्यातं दैत्यदानवसेवितम् ॥ ५.९९.१ ॥
இது நாகலோகத்தின் நாபி இடத்தில் அமைந்துள்ள நகரம்; பாதாளம் என்று புகழ்பெற்றது, தைத்தியர்களும் தானவர்களும் சேவிக்கும் இடம்.
5.99.2
इदमद्भिः समं प्राप्ता ये केचिद्भुवि जङ्गमाः ।
प्रविशन्तो महानादं नदन्ति भयपीडिताः ॥ ५.९९.२ ॥
பூமியில் உள்ள நகரும் உயிரினங்கள் சிலவை நீருடன் இங்கு வந்து சேர்கின்றன; அச்சத்தால் துன்பப்பட்டு உள்ளே நுழையும்போது பெரும் ஒலியுடன் கதறுகின்றன.
5.99.3
अत्रासुरोऽग्निः सततं दीप्यते वारिभोजनः ।
व्यापारेण धृतात्मानं निबद्धं समबुध्यत ॥ ५.९९.३ ॥
இங்கே நீரை உணவாகக் கொள்ளும் அசுர அக்னி எப்போதும் எரிகிறது; தன் செயலால் தன்னைத் தாங்கிக் கொண்டு கட்டுண்டதாகக் காணப்படுகிறது.
5.99.4
अत्रामृतं सुरैः पीत्वा निहितं निहतारिभिः ।
अतः सोमस्य हानिश्च वृद्धिश्चैव प्रदृश्यते ॥ ५.९९.४ ॥
இங்கே தேவர்கள் அமிர்தத்தைப் பருகி, பகைவரைக் கொன்றவர்களால் வைக்கப்பட்டுள்ளது; ஆகவே சோமனின் குறைவும் வளர்ச்சியும் காணப்படுகின்றன.
5.99.5
अत्रादित्यो हयशिराः काले पर्वणि पर्वणि ।
उत्तिष्ठति सुवर्णाख्यो वाग्भिरापूरयञ्जगत् ॥ ५.९९.५ ॥
இங்கே குதிரைத்தலையுடைய ஆதித்யன் காலத்தில், ஒவ்வொரு பர்வத்திலும், சுவர்ணன் என்ற பெயருடன் எழுகிறான்; தன் குரல்களால் உலகை நிரப்புகிறான்.
5.99.6
यस्मादलं समस्तास्ताः पतन्ति जलमूर्तयः ।
तस्मात्पातालमित्येव ख्यायते पुरमुत्तमम् ॥ ५.९९.६ ॥
ஏனெனில் நீர் வடிவான இவை அனைத்தும் இங்கே முழுவதுமாக விழுகின்றன; அதனால் இந்த உயர்ந்த நகரம் பாதாளம் என்றே அழைக்கப்படுகிறது.
5.99.7
ऐरावणोऽस्मात्सलिलं गृहीत्वा जगतो हितः ।
मेघेष्वामुञ्चते शीतं यन्महेन्द्रः प्रवर्षति ॥ ५.९९.७ ॥
ஐராவணன் இதிலிருந்து நீரை எடுத்து, உலகுக்கு நன்மை செய்பவனாக, மேகங்களில் குளிர்ந்த நீரை விடுகிறான்; அதை மகேந்திரன் மழையாகப் பொழிகிறான்.
5.99.8
ऐरावतो नागराजो वामनः कुमुदोऽञ्जनः ।
प्रसूताः सुप्रतीकस्य वंशे वारणसत्तमाः ॥ ५.९९.८ ॥
ஐராவதன், நாகராஜன், வாமனன், குமுதன், அஞ்சனன் — சுப்ரதீகனின் வம்சத்தில் பிறந்த சிறந்த யானைகள்.
5.99.9
अत्र नानाविधाकारास्तिमयो नैकरूपिणः ।
अप्सु सोमप्रभां पीत्वा वसन्ति जलचारिणः ॥ ५.९९.९ ॥
இங்கு பல வகை வடிவங்களும் பல உருவங்களும் கொண்ட திமி மீன்கள், நீரில் சோமனின் ஒளியைப் பருகி வாழ்கின்றன.
5.99.10
अत्र सूर्यांशुभिर्भिन्नाः पातालतलमाश्रिताः ।
मृता हि दिवसे सूत पुनर्जीवन्ति वै निशि ॥ ५.९९.१० ॥
இங்கே சூரியனின் கதிர்களால் தாக்கப்பட்டு பாதாளத்தின் அடியை அடைந்தவர்கள், ஓ சூதா, பகலில் இறந்து மீண்டும் இரவில் உயிர் பெறுகிறார்கள்.
5.99.11
उदयन्नित्यशश्चात्र चन्द्रमा रश्मिबाहुभिः ।
अमृतं स्पृश्य संस्पर्शात्संजीवयतिदेहिनः ॥ ५.९९.११ ॥
இங்கே சந்திரன் உதித்து, தன் கதிர் என்னும் கரங்களால் அமுதத்தைத் தொட்டு, அந்தத் தொடுதலால் உயிருள்ளவர்களை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கிறான்.
5.99.12
अत्र तेऽधर्मनिरता बद्धाः कालेन पीडिताः ।
दैतेया निवसन्ति स्म वासवेन हृतश्रियः ॥ ५.९९.१२ ॥
இங்கே அதர்மத்தில் ஈடுபட்ட அந்த தைத்தியர்கள், கட்டுண்டு, காலத்தால் வருத்தப்பட்டு, வாசவனால் செல்வம் பறிக்கப்பட்டு வாழ்ந்தனர்.
5.99.13
अत्र भूतपतिर्नाम सर्वभूतमहेश्वरः ।
भूतये सर्वभूतानामचरत्तप उत्तमम् ॥ ५.९९.१३ ॥
இங்கே பூதபதி என்ற பெயருடைய சர்வபூத மகேஸ்வரர் எல்லா உயிர்களின் நலனுக்காக உயர்ந்த தவத்தைச் செய்தார்.
5.99.14
अत्र गोव्रतिनो विप्राः स्वाध्यायाम्नायकर्शिताः ।
त्यक्तप्राणा जितस्वर्गा निवसन्ति महर्षयः ॥ ५.९९.१४ ॥
இங்கே கோவ்ரதர்களான அந்தணர்கள், சுவாத்தியாயம் மற்றும் வேத ஓதலால் மெலிந்து, உயிரை விட்டு, சொர்க்கத்தை வென்று மகரிஷிகளாக வாழ்கின்றனர்.
5.99.15
यत्रतत्रशयो नित्यं येनकेनचिदाशितः ।
येनकेनचिदाच्छन्नः स गोव्रत इहोच्यते ॥ ५.९९.१५ ॥
எங்கு கிடைத்தாலும் படுப்பவர், எது கிடைத்தாலும் உண்பவர், எது கிடைத்தாலும் உடுத்துபவர், அவரே இங்கு கோவ்ரதன் என்று சொல்லப்படுகிறார்.
5.99.16
पश्य यद्यत्र ते कश्चिद्रोचते गुणतो वरः ।
वरयिष्यामि तं गत्वा यत्नमास्थाय मातले ॥ ५.९९.१६ ॥
பார், இங்கே உனக்கு குணத்தால் எந்த மணமகன் விருப்பமாகத் தோன்றினாலும், மாதலியே, முயற்சியுடன் சென்று அவனை வரிப்பேன்.
5.99.17
अण्डमेतञ्जले न्यस्तं दीप्यमानमिव श्रिया ।
आप्रजानां निसर्गाद्वै नोद्भिद्यति न सर्पति ॥ ५.९९.१७ ॥
இந்த முட்டை நீரில் வைக்கப்பட்டுள்ளது; அது தன் ஒளியால் பிரகாசிப்பது போல இருக்கிறது. படைப்பு வரை இயல்பாகவே இது உடைவதுமில்லை, நகர்வதுமில்லை.
5.99.18
नास्य जातिं निसर्गं वा कथ्यमानं श्रृणोमि वै ।
पितरं मातरं चापि नास्य जानाति कश्चन ॥ ५.९९.१८ ॥
இதன் பிறப்பையோ தோற்றத்தையோ பற்றிச் சொல்லப்படுவதை நான் கேட்கவில்லை. இதன் தந்தையையோ தாயையோ யாரும் அறியவில்லை.
5.99.19
अतः किल महानग्निरन्तकाले समुत्थितः ।
धक्ष्यते मातले सर्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥ ५.९९.१९ ॥
ஆகையால் அழிவுக் காலத்தில் ஒரு பெரிய நெருப்பு எழும்; ஓ மாதலி! அது அசையும், அசையாத அனைத்துடன் மூவுலகையும் எரித்துவிடும்.
5.99.20
मातलिस्त्वब्रवीच्छ्रुत्वा नारदस्याथ भाषितम् ।
न मेऽत्र रोचते कश्चिदन्यतो व्रज माचिरम् ॥ ५.९९.२० ॥
நாரதரின் சொற்களைக் கேட்ட மாதலி கூறினான்: இங்கே எதுவும் எனக்கு உகக்கவில்லை; வேறிடம் செல், தாமதிக்காதே.