ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 6.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.102.1
कथं द्रोणो महेष्वासः पाण्डवश्च धनञ्जयः ।
समीयतू रणे यत्तौ तावुभौ पुरुषर्षभौ ॥ ६.१०२.१ ॥
ಮಹಾಧನುರ್ಧರ ದ್ರೋಣನೂ ಪಾಂಡವ ಧನಂಜಯನೂ ರಣದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಎದುರಾದರು? ನರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಸನ್ನದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು.
6.102.2
प्रियो हि पाण्डवो नित्यं भारद्वाजस्य धीमतः ।
आचार्यश्च रणे नित्यं प्रियः पार्थस्य सञ्जय ॥ ६.१०२.२ ॥
ಸಂಜಯ, ಪಾಂಡವನು ಸದಾ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಭಾರದ್ವಾಜ (ದ್ರೋಣ)ನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು; ಆಚಾರ್ಯ ದ್ರೋಣನೂ ರಣದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನು.
6.102.3
तावुभौ रथिनो सङ्ख्ये हृष्टौ सिंहाविवोत्कटौ ।
कथं समीयतुर्यत्तौ भारद्वाजधनञ्जयौ ॥ ६.१०२.३ ॥
ರಣದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಗೊಂಡ, ಉಗ್ರ ಸಿಂಹಗಳಂತಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ರಥಿಗಳು, ಭಾರದ್ವಾಜ (ದ್ರೋಣ) ಮತ್ತು ಧನಂಜಯ, ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಹೇಗೆ ಎದುರಾದರು?
6.102.4
न द्रोणः समरे पार्थं जानीते प्रियमात्मनः ।
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य पार्थो वा गुरुमाहवे ॥ ६.१०२.४ ॥
ರಣದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನು ಪಾರ್ಥನನ್ನು ತನಗೆ ಪ್ರಿಯನೆಂದು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ; ಪಾರ್ಥನೂ ರಣದಲ್ಲಿ ಗುರುವನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇಬ್ಬರೂ ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮವನ್ನೇ ಮುಂದಿಡುತ್ತಾರೆ.
6.102.5
न क्षत्रिया रणे राजन्वर्जयन्ति परस्परम् ।
निर्मर्यादं हि युध्यन्ते पितृभिर्भ्रातृभिः सह ॥ ६.१०२.५ ॥
ಅರಸನೇ, ರಣದಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಮರ್ಯಾದೆ ಮೀರಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಾರೆ, ತಂದೆಗಳೊಂದಿಗೂ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೂ ಸಹ.
6.102.6
रणे भारत पार्थेन द्रोणो विद्धस्त्रिभिः शरैः ।
नाचिन्तयच्च तान्बाणान्पार्थचापच्युतान्युधि ॥ ६.१०२.६ ॥
ಭಾರತ, ರಣದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನಿಂದ ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ದ್ರೋಣನು, ಪಾರ್ಥನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಹೊರಟ ಆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಲೆಕ್ಕಿಸಲಿಲ್ಲ.
6.102.7
शरवृष्ट्या पुनः पार्थश्छादयामास तं रणे ।
स प्रजज्वाल रोषेण गहनेऽग्निरिवोर्जितः ॥ ६.१०२.७ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನು ಮತ್ತೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು; ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ದಟ್ಟ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಭುಗಿಲೆದ್ದನು.
6.102.8
ततोऽर्जुनं रणे द्रोणः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
छादयामास राजेन्द्र नचिरादेव भारत ॥ ६.१०२.८ ॥
ನಂತರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ನೇರವಾದ ಗಂಟುಗಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದನು; ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಭಾರತನೇ, ಬಹುಬೇಗನೆ.
6.102.9
ततो दुर्योधनो राजा सुशर्माणमचोदयत् ।
द्रोणस्य समरे राजन्पार्ष्णिग्रहणकारणात् ॥ ६.१०२.९ ॥
ನಂತರ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ಸುಶರ್ಮನನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸಿದನು; ರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನ ರಥದ ಹಿಂಭಾಗವನ್ನು ಹಿಡಿದ ಕಾರಣದಿಂದ.
6.102.10
त्रिगर्तराडपि क्रुद्धो भृशमायम्य कार्मुकम् ।
छादयामास समरे पार्थं बाणैरयोमुखैः ॥ ६.१०२.१० ॥
ತ್ರಿಗರ್ತರ ರಾಜನೂ ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಪೂರ್ತಿ ಎಳೆದು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿಣದ ತುದಿಯ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
6.102.11
ताभ्यां मुक्ताः शरा राजन्नन्तरिक्षे विरेजिरे ।
हंसा इव महाराज शरत्काले नभस्तले ॥ ६.१०२.११ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರು ಬಿಟ್ಟ ಬಾಣಗಳು, ರಾಜನೇ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಶರತ್ಕಾಲದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಹಂಸಗಳಂತೆ ಹೊಳೆದವು, ಮಹಾರಾಜನೇ.
6.102.12
ते शराः प्राप्य कौन्तेयं समन्ताद्विविशुः प्रभो ।
फलभारनतं यद्वत्स्वादुवृक्षं विहंगमाः ॥ ६.१०२.१२ ॥
ಆ ಬಾಣಗಳು ಕೌಂತೇಯನನ್ನು ತಲುಪಿ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ನುಗ್ಗಿದವು, ಪ್ರಭುವೇ; ಹಣ್ಣಿನ ಭಾರದಿಂದ ಬಾಗಿದ ಸಿಹಿ ಹಣ್ಣಿನ ಮರಕ್ಕೆ ಪಕ್ಷಿಗಳು ನುಗ್ಗುವಂತೆ.
6.102.13
अर्जुनस्तु रणे नादं विनद्य रथिनां वरः ।
त्रिगर्तराजं समरे सपुत्रं विव्यधे शरैः ॥ ६.१०२.१३ ॥
ರಣದಲ್ಲಿ ಸಿಂಹನಾದಗೈದು, ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅರ್ಜುನನು ಸಮರದಲ್ಲಿ ಮಗನೊಡನಿದ್ದ ತ್ರಿಗರ್ತ ರಾಜನನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು.
6.102.14
ते वध्यमानाः पार्थेन कालेनेव युगक्षये ।
पार्थमेवाभ्यवर्तन्त मरणे कृतनिश्चयाः ।
मुमुचुः शरवृष्टिं च पाण्डवस्य रथं प्रति ॥ ६.१०२.१४ ॥
ಪಾರ್ಥನಿಂದ ಹತರಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಅವರು, ಯುಗಾಂತ ಕಾಲದಂತೆ, ಮರಣವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ ಪಾರ್ಥನತ್ತಲೇ ನುಗ್ಗಿ ಪಾಂಡವನ ರಥದತ್ತ ಬಾಣವರ್ಷ ಸುರಿಸಿದರು.
6.102.15
शरवृष्टिं ततस्तां तु शरवर्षैः समन्ततः ।
प्रतिजग्राह राजेन्द्र तोयवृष्टिमिवाचलः ॥ ६.१०२.१५ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಆಗ ಆ ಬಾಣವರ್ಷವನ್ನು ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದಲೂ ಬಾಣವರ್ಷದಿಂದಲೇ ಎದುರಿಸಿದನು, ಪರ್ವತವು ಮಳೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವಂತೆ.
6.102.16
तत्राद्भुतमपश्याम बीभत्सोर्हस्तलाघवम् ।
विमुक्तां बहुभिर्योधैः शस्त्रवृष्टिं दुरासदाम् ॥ ६.१०२.१६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಬೀಭತ್ಸುವಿನ (ಅರ್ಜುನನ) ಕೈಚಳಕದ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ನಾವು ಕಂಡೆವು; ಅನೇಕ ಯೋಧರು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದ ತಡೆಯಲಸಾಧ್ಯವಾದ ಶಸ್ತ್ರವರ್ಷವನ್ನು ಅವನು ತಡೆದನು.
6.102.17
यदेको वारयामास मारुतोऽभ्रगणानिव ।
कर्मणा तेन पार्थस्य तुतुषुर्देवदानवाः ॥ ६.१०२.१७ ॥
ಒಂದೇ ಗಾಳಿಯು ಮೋಡಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ತಡೆಯುವಂತೆ, ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ ಮಾಡಿದ ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ, ಪಾರ್ಥನ ಆ ಕರ್ಮದಿಂದ ದೇವದಾನವರು ಸಂತುಷ್ಟರಾದರು.
6.102.18
अथ क्रुद्धो रणे पार्थस्त्रिगर्तान्प्रति भारत ।
मुमोचास्त्रं महाराज वायव्यं पृतनामुखे ॥ ६.१०२.१८ ॥
ಆಗ, ಭಾರತ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಪಾರ್ಥನು ರಣದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಗರ್ತರ ಮೇಲೆ, ಮಹಾರಾಜ, ಸೇನೆಯ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ವಾಯವ್ಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
6.102.19
प्रादुरासीत्ततो वायुः क्षोभयाणो नभस्तलम् ।
पातयन्वै तरुगणान्विनिघ्नंश्चैव सैनिकान् ॥ ६.१०२.१९ ॥
ಆಗ ಆಕಾಶವನ್ನು ಕಂಪಿಸುವಂತೆ ಗಾಳಿ ಎದ್ದಿತು; ಅದು ಮರಗಳ ಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಬೀಳಿಸಿ ಸೈನಿಕರನ್ನೂ ಹೊಡೆಯಿತು.
6.102.20
ततो द्रोणोऽभिवीक्ष्यैव वायव्यास्त्रं सुदारुणम् ।
शैलमन्यन्महाराज घोरमस्त्रं मुमोच ह ॥ ६.१०२.२० ॥
ಆಗ ದ್ರೋಣನು ಆ ಅತಿ ಭೀಕರ ವಾಯವ್ಯಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿ, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ಮತ್ತೊಂದು ಘೋರವಾದ ಪರ್ವತಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು.
6.102.21
द्रोणेन युधि निर्मुक्ते तस्मिन्नस्त्रे नराधिप ।
प्रशशाम ततो वयुः प्रसन्नाश्च दिशो दश ॥ ६.१०२.२१ ॥
ಓ ನರಾಧಿಪ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನು ಆ ಅಸ್ತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದಾಗ ಗಾಳಿ ಶಾಂತವಾಯಿತು; ಹತ್ತೂ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಪ್ರಸನ್ನವಾದವು.
6.102.22
ततः पाण्डुसुतो वीरस्त्रिगर्तस्य रथव्रजान् ।
निरुत्साहान्रणे चक्रे विमुखान्विपराक्रमान् ॥ ६.१०२.२२ ॥
ಆಗ ಪಾಂಡುವಿನ ವೀರಪುತ್ರನು ತ್ರಿಗರ್ತರ ರಥಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಉತ್ಸಾಹವಿಲ್ಲದವರನ್ನಾಗಿಯೂ, ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿದವರನ್ನಾಗಿಯೂ, ಪರಾಕ್ರಮ ಕುಂದಿದವರನ್ನಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿದನು.
6.102.23
ततो दुर्योधनश्चैव कृपश्च रथिनां वरः ।
अश्वत्थामा तथा शल्यः काम्भोजश्च सुदक्षिणः ॥ ६.१०२.२३ ॥
ಆಗ ದುರ್ಯೋಧನನು, ರಥಿಕರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕೃಪನು, ಅಶ್ವತ್ಥಾಮ, ಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಕಾಂಬೋಜ ಸುದಕ್ಷಿಣರು ಮುಂದೆ ಬಂದರು.
6.102.24
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ बाह्लिकः सह बाह्लिकैः ।
महता रथवंशेन पार्थस्यावारयन्दिशः ॥ ६.१०२.२४ ॥
ವಿಂದ ಮತ್ತು ಅನುವಿಂದ, ಅವಂತ್ಯರು, ಬಾಹ್ಲಿಕನು ತನ್ನ ಬಾಹ್ಲಿಕರೊಂದಿಗೆ, ದೊಡ್ಡ ರಥಸಮೂಹದಿಂದ ಪಾರ್ಥನ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತಡೆದರು.
6.102.25
तथैव भगदत्तश्च श्रतायुश्च महाबलः ।
गजानीकेन भीमस्य ताववारयतां दिशः ॥ ६.१०२.२५ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಭಗದತ್ತನೂ ಮಹಾಬಲನಾದ ಶ್ರುತಾಯುವೂ ಭೀಮನ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಆನೆಸೇನೆಯಿಂದ ತಡೆದರು.
6.102.26
भूरिश्रवाः शलश्चैव सौबलश्च विशांपते ।
शरौघैर्विमलैस्तीक्ष्णैर्माद्रीपुत्राववारयन् ॥ ६.१०२.२६ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಭೂರಿಶ್ರವ, ಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಬಲನ ಮಗ ನಿರ್ಮಲ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಮಾದ್ರಿಯ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಡೆದರು.
6.102.27
भीष्मस्तु संहतः सङ्ख्ये धार्तराष्ट्रैः ससैनिकैः ।
युधिष्ठिरं समासाद्य सर्वतः पर्यवारयत् ॥ ६.१०२.२७ ॥
ಆದರೆ ಭೀಷ್ಮನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಅವರ ಸೈನಿಕರೊಂದಿಗೆ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದನು.
6.102.28
आपतन्तं गजानीकं दृष्ट्वा पार्थो वृकोदरः ।
लोलिहन्सृक्किणी वीरो मृगराडिव कानने ॥ ६.१०२.२८ ॥
ಆಕ್ರಮಿಸಿ ಬರುತ್ತಿರುವ ಆನೆಸೇನೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಪೃಥೆಯ ಮಗ ವೃಕೋದರನು ಕಾಡಿನ ಸಿಂಹದಂತೆ ತನ್ನ ಬಾಯ ಮೂಲೆಗಳನ್ನು ನೆಕ್ಕಿದನು.
6.102.29
भीमस्तु रथिनां श्रेष्ठो गदां गृह्य महाहवे ।
अवप्लुत्य रथात्तूर्णं तव सैन्यान्यभीषयत् ॥ ६.१०२.२९ ॥
ಆದರೆ ರಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭೀಮನು ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ರಥದಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಹಾರಿ ನಿನ್ನ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಭಯಭೀತಗೊಳಿಸಿದನು.
6.102.30
तमुद्वीक्ष्य गदाहस्तं ततस्ते गजसादिनः ।
परिवव्रू रणे यत्ता भीमसेनं समन्ततः ॥ ६.१०२.३० ॥
ಗದೆ ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಆನೆ ಸವಾರರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸನ್ನದ್ಧರಾಗಿ ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದರು.
6.102.31
गजमध्यमनुप्राप्तः पाण्डवः स व्यराजत ।
मेघजालस्य महतो यथा मध्यगतो रविः ॥ ६.१०२.३१ ॥
ಆನೆಗಳ ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದ ಆ ಪಾಂಡವನು, ದೊಡ್ಡ ಮೇಘಸಮೂಹದ ನಡುವೆ ಇರುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
6.102.32
व्यधमत्स गजानीकं गदया पाण्डवर्षभः ।
महाभ्रजालमतुलं मातरिश्वेव सन्ततम् ॥ ६.१०२.३२ ॥
ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು ತನ್ನ ಗದೆಯಿಂದ ಆನೆಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ಚದುರಿಸಿದನು; ಗಾಳಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಅಪಾರ ಮೇಘಸಮೂಹವನ್ನು ಚದುರಿಸುವಂತೆ.
6.102.33
ते वध्यमाना बलिना भीमसेनेन दन्तिनः ।
आर्तनादं रणे चक्रुर्गर्जन्तो जलदा इव ॥ ६.१०२.३३ ॥
ಬಲಶಾಲಿ ಭೀಮಸೇನನಿಂದ ಹತವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಆನೆಗಳು ಗರ್ಜಿಸುವ ಮೇಘಗಳಂತೆ ರಣದಲ್ಲಿ ಆರ್ತನಾದ ಮಾಡಿದವು.
6.102.34
बहुधा दारितश्चैव विषाणैस्तत्र दन्तिभिः ।
फुल्लाशोकनिभः पार्थः शुशुभे रणमूर्धनि ॥ ६.१०२.३४ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆನೆಗಳ ದಂತಗಳಿಂದ ಹಲವು ಬಗೆಯಲ್ಲಿ ಗಾಯಗೊಂಡರೂ, ರಣದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ಅಶೋಕ ವೃಕ್ಷದಂತೆ ಪೃಥೆಯ ಮಗ ಶೋಭಿಸಿದನು.
6.102.35
सादिनां शस्त्रवृष्टिं च व्यधमद्गदया ततः ।
वायुवेगसमायुक्तो व्यचरत्पाण्डवो युधि ॥ ६.१०२.३५ ॥
ನಂತರ ಅವನು ಸವಾರರ ಶಸ್ತ್ರವೃಷ್ಟಿಯನ್ನೂ ಗದೆಯಿಂದ ಚದುರಿಸಿದನು; ವಾಯುವೇಗದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಪಾಂಡವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದನು.
6.102.36
विषाणोल्लिखितैर्गात्रौर्विषाणाभिहतो भृशम् ।
विषाणे दन्तिनं गृह्य निर्विषाणमथाकरोत् ॥ ६.१०२.३६ ॥
ಆನೆಗಳ ದಂತಗಳಿಂದ ಗೀರಲ್ಪಟ್ಟ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ, ದಂತಗಳ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಬಹಳ ಗಾಯಗೊಂಡರೂ, ಅವನು ಒಂದು ಆನೆಯ ದಂತವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅದನ್ನು ದಂತರಹಿತವಾಗಿಸಿದನು.
6.102.37
विषाणेन च तेनैव कुम्भोऽभ्याहत्य दन्तिनम् ।
पातयामास समरे दण्डहस्त इवान्तकः ॥ ६.१०२.३७ ॥
ಕುಂಭನು ಅದೇ ದಂತದಿಂದ ಆನೆಯನ್ನು ಹೊಡೆದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಬೀಳಿಸಿದನು; ಕೈಯಲ್ಲಿ ದಂಡ ಹಿಡಿದ ಅಂತಕನಂತೆ ಅವನು ಕಂಡನು.
6.102.38
शोणिताक्तां गदां बिभ्रन्मेदोभञ्जाकृतच्छविः ।
कृताभ्यङ्गः शोणितेन रुद्रवत्प्रत्यदृश्यत ॥ ६.१०२.३८ ॥
ರಕ್ತದಿಂದ ತೋಯ್ದ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮೇದಸ್ಸು ಹೊಸಕಿದಂತೆ ತೋರುವ ದೇಹಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವನಾಗಿ, ರಕ್ತದಿಂದ ಲೇಪಿತನಾಗಿ ಅವನು ರುದ್ರನಂತೆ ಕಂಡನು.
6.102.39
एवं के वध्यमानाश्च हतशेषा महागजाः ।
प्राद्रवन्त दिशो राजन्विमृद्गन्तः स्वकं बलम् ॥ ६.१०२.३९ ॥
ಹೀಗೆ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ, ಉಳಿದಿದ್ದ ಕೆಲವು ಮಹಾಗಜಗಳು, ಓ ರಾಜನೇ, ತಮ್ಮದೇ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ತುಳಿದುಕೊಂಡು ದಿಕ್ಕುದಿಕ್ಕಿಗೆ ಓಡಿದವು.
6.102.40
द्रवद्भिस्तैर्महानागैः समन्ताद्भरतर्षभ ।
दुर्योधनबलं सर्वं पुनरासीत्पराङ्भुखम् ॥ ६.१०२.४० ॥
ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಗಜಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯಿಂದಲೂ, ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದುರ್ಯೋಧನನ ಇಡೀ ಸೈನ್ಯವು ಮತ್ತೆ ಬೆನ್ನು ತಿರುಗಿಸಿ ಓಡಿತು.