Mahābhārata · Adhyāya 6.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.102.1
कथं द्रोणो महेष्वासः पाण्डवश्च धनञ्जयः ।
समीयतू रणे यत्तौ तावुभौ पुरुषर्षभौ ॥ ६.१०२.१ ॥
Wie kamen der große Bogenschütze Droṇa und der Pāṇḍava Dhanañjaya im Kampf zusammen, jene beiden Stiere unter den Männern, beide kampfbegierig?
6.102.2
प्रियो हि पाण्डवो नित्यं भारद्वाजस्य धीमतः ।
आचार्यश्च रणे नित्यं प्रियः पार्थस्य सञ्जय ॥ ६.१०२.२ ॥
Sañjaya, der Pāṇḍava war dem weisen Bhāradvāja (Droṇa) stets lieb, und der Lehrer Droṇa war im Kampf stets Pārtha lieb.
6.102.3
तावुभौ रथिनो सङ्ख्ये हृष्टौ सिंहाविवोत्कटौ ।
कथं समीयतुर्यत्तौ भारद्वाजधनञ्जयौ ॥ ६.१०२.३ ॥
Wie kamen jene beiden Wagenkämpfer, im Kampf frohlockend wie wilde Löwen, Bhāradvāja (Droṇa) und Dhanañjaya, beide kampfbegierig, zusammen?
6.102.4
न द्रोणः समरे पार्थं जानीते प्रियमात्मनः ।
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य पार्थो वा गुरुमाहवे ॥ ६.१०२.४ ॥
Im Kampf hält Droṇa Pārtha nicht für sich lieb, und Pārtha achtet im Kampf nicht auf den Lehrer; beide stellen die Pflicht des Kriegers voran.
6.102.5
न क्षत्रिया रणे राजन्वर्जयन्ति परस्परम् ।
निर्मर्यादं हि युध्यन्ते पितृभिर्भ्रातृभिः सह ॥ ६.१०२.५ ॥
Im Kampf, o König, schonen die Krieger einander nicht; sie kämpfen ohne jede Schranke, selbst gegen Väter und Brüder.
6.102.6
रणे भारत पार्थेन द्रोणो विद्धस्त्रिभिः शरैः ।
नाचिन्तयच्च तान्बाणान्पार्थचापच्युतान्युधि ॥ ६.१०२.६ ॥
O Bhārata, im Kampf achtete Droṇa, von drei Pfeilen Pārthas getroffen, nicht auf jene Pfeile, die von Pārthas Bogen geschossen wurden.
6.102.7
शरवृष्ट्या पुनः पार्थश्छादयामास तं रणे ।
स प्रजज्वाल रोषेण गहनेऽग्निरिवोर्जितः ॥ ६.१०२.७ ॥
Im Kampf überschüttete Pārtha ihn erneut mit einem Pfeilhagel, und er loderte vor Zorn auf wie ein gewaltiges Feuer im dichten Dickicht.
6.102.8
ततोऽर्जुनं रणे द्रोणः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
छादयामास राजेन्द्र नचिरादेव भारत ॥ ६.१०२.८ ॥
Dann bedeckte Droṇa im Kampf Arjuna mit geraden, gelenkigen Pfeilen, o Herrscher der Könige, o Bhārata, bald darauf.
6.102.9
ततो दुर्योधनो राजा सुशर्माणमचोदयत् ।
द्रोणस्य समरे राजन्पार्ष्णिग्रहणकारणात् ॥ ६.१०२.९ ॥
Dann trieb König Duryodhana Suśarman an, o König, weil man im Kampf Droṇas Wagen von hinten gepackt hatte.
6.102.10
त्रिगर्तराडपि क्रुद्धो भृशमायम्य कार्मुकम् ।
छादयामास समरे पार्थं बाणैरयोमुखैः ॥ ६.१०२.१० ॥
Auch der König der Trigarta, zornentbrannt, spannte seinen Bogen straff und bedeckte Pārtha im Kampf mit eisenspitzigen Pfeilen.
6.102.11
ताभ्यां मुक्ताः शरा राजन्नन्तरिक्षे विरेजिरे ।
हंसा इव महाराज शरत्काले नभस्तले ॥ ६.१०२.११ ॥
Die von jenen beiden abgeschossenen Pfeile glänzten am Himmel, o König, wie Schwäne auf der Fläche des Himmels im Herbst, o großer König.
6.102.12
ते शराः प्राप्य कौन्तेयं समन्ताद्विविशुः प्रभो ।
फलभारनतं यद्वत्स्वादुवृक्षं विहंगमाः ॥ ६.१०२.१२ ॥
Jene Pfeile erreichten den Sohn der Kuntī und drangen von allen Seiten ein, o Herr, wie Vögel in einen süßfruchtigen Baum eindringen, der sich unter der Last seiner Früchte neigt.
6.102.13
अर्जुनस्तु रणे नादं विनद्य रथिनां वरः ।
त्रिगर्तराजं समरे सपुत्रं विव्यधे शरैः ॥ ६.१०२.१३ ॥
Arjuna, der Beste unter den Wagenkämpfern, stieß im Kampf einen Schrei aus und durchbohrte den König der Trigarta samt seinem Sohn mit Pfeilen.
6.102.14
ते वध्यमानाः पार्थेन कालेनेव युगक्षये ।
पार्थमेवाभ्यवर्तन्त मरणे कृतनिश्चयाः ।
मुमुचुः शरवृष्टिं च पाण्डवस्य रथं प्रति ॥ ६.१०२.१४ ॥
Von Pārtha erschlagen wie von der Zeit am Ende eines Weltalters, entschlossen zu sterben, stürmten sie gegen Pārtha vor und ließen einen Pfeilhagel auf den Wagen des Pāṇḍava niedergehen.
6.102.15
शरवृष्टिं ततस्तां तु शरवर्षैः समन्ततः ।
प्रतिजग्राह राजेन्द्र तोयवृष्टिमिवाचलः ॥ ६.१०२.१५ ॥
O Herr der Könige, er empfing jenen Pfeilhagel von allen Seiten mit einem Pfeilhagel der eigenen Pfeile, wie ein Berg einen Regenguss empfängt.
6.102.16
तत्राद्भुतमपश्याम बीभत्सोर्हस्तलाघवम् ।
विमुक्तां बहुभिर्योधैः शस्त्रवृष्टिं दुरासदाम् ॥ ६.१०२.१६ ॥
Dort sahen wir die wunderbare Behändigkeit der Hand Bībhatsus, als er den unaufhaltsamen Waffenhagel abwehrte, den viele Krieger entfesselten.
6.102.17
यदेको वारयामास मारुतोऽभ्रगणानिव ।
कर्मणा तेन पार्थस्य तुतुषुर्देवदानवाः ॥ ६.१०२.१७ ॥
Wie ein einziger Wind die Scharen der Wolken zurückhält, so erfreuten sich Götter und Dämonen an jener Tat, die Pārtha allein vollbracht hatte.
6.102.18
अथ क्रुद्धो रणे पार्थस्त्रिगर्तान्प्रति भारत ।
मुमोचास्त्रं महाराज वायव्यं पृतनामुखे ॥ ६.१०२.१८ ॥
Da schleuderte Pārtha, o Bhārata, im Kampf erzürnt, gegen die Trigarta an der Spitze des Heeres die Windwaffe, o großer König.
6.102.19
प्रादुरासीत्ततो वायुः क्षोभयाणो नभस्तलम् ।
पातयन्वै तरुगणान्विनिघ्नंश्चैव सैनिकान् ॥ ६.१०२.१९ ॥
Da erhob sich ein Wind, der das Himmelsgewölbe erschütterte, Scharen von Bäumen fällte und auch die Krieger niederschlug.
6.102.20
ततो द्रोणोऽभिवीक्ष्यैव वायव्यास्त्रं सुदारुणम् ।
शैलमन्यन्महाराज घोरमस्त्रं मुमोच ह ॥ ६.१०२.२० ॥
Da ließ Droṇa, als er jene schreckliche Vāyavya-Waffe sah, o großer König, eine andere furchtbare Waffe los, eine Berg-Waffe.
6.102.21
द्रोणेन युधि निर्मुक्ते तस्मिन्नस्त्रे नराधिप ।
प्रशशाम ततो वयुः प्रसन्नाश्च दिशो दश ॥ ६.१०२.२१ ॥
Als Droṇa in der Schlacht jene Waffe abgeschossen hatte, o Herr der Menschen, legte sich der Wind, und die zehn Himmelsrichtungen wurden klar.
6.102.22
ततः पाण्डुसुतो वीरस्त्रिगर्तस्य रथव्रजान् ।
निरुत्साहान्रणे चक्रे विमुखान्विपराक्रमान् ॥ ६.१०२.२२ ॥
Da machte der heldenhafte Sohn Pāṇḍus die Wagenscharen der Trigarta im Kampf mutlos, abgewandt und ihrer Tapferkeit beraubt.
6.102.23
ततो दुर्योधनश्चैव कृपश्च रथिनां वरः ।
अश्वत्थामा तथा शल्यः काम्भोजश्च सुदक्षिणः ॥ ६.१०२.२३ ॥
Da traten Duryodhana, Kṛpa, der beste der Wagenkämpfer, Aśvatthāman, Śalya und Sudakṣiṇa von Kāmboja vor.
6.102.24
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ बाह्लिकः सह बाह्लिकैः ।
महता रथवंशेन पार्थस्यावारयन्दिशः ॥ ६.१०२.२४ ॥
Vinda und Anuvinda, die Āvantya, und Bāhlika mit den Bāhlika, mit einer großen Menge von Wagen, versperrten Pārthas die Himmelsrichtungen.
6.102.25
तथैव भगदत्तश्च श्रतायुश्च महाबलः ।
गजानीकेन भीमस्य ताववारयतां दिशः ॥ ६.१०२.२५ ॥
Ebenso versperrten Bhagadatta und der gewaltige Śrutāyus mit ihrem Elefantenheer Bhīma die Richtungen.
6.102.26
भूरिश्रवाः शलश्चैव सौबलश्च विशांपते ।
शरौघैर्विमलैस्तीक्ष्णैर्माद्रीपुत्राववारयन् ॥ ६.१०२.२६ ॥
O Herr der Menschen, Bhūriśravas, Śalya und Subalas Sohn hielten die beiden Söhne der Mādrī mit Pfeilschauern aus klaren, scharfen Geschossen auf.
6.102.27
भीष्मस्तु संहतः सङ्ख्ये धार्तराष्ट्रैः ससैनिकैः ।
युधिष्ठिरं समासाद्य सर्वतः पर्यवारयत् ॥ ६.१०२.२७ ॥
Bhīṣma aber, mit den Söhnen Dhṛtarāṣṭras und ihren Kriegern fest geschlossen, trat im Kampf an Yudhiṣṭhira heran und umzingelte ihn von allen Seiten.
6.102.28
आपतन्तं गजानीकं दृष्ट्वा पार्थो वृकोदरः ।
लोलिहन्सृक्किणी वीरो मृगराडिव कानने ॥ ६.१०२.२८ ॥
Als er das heranstürmende Elefantenheer sah, leckte sich Bhīma, der Held und Sohn der Pṛthā, wie ein Löwe im Wald die Mundwinkel.
6.102.29
भीमस्तु रथिनां श्रेष्ठो गदां गृह्य महाहवे ।
अवप्लुत्य रथात्तूर्णं तव सैन्यान्यभीषयत् ॥ ६.१०२.२९ ॥
Bhīma aber, der beste unter den Wagenkriegern, ergriff in der großen Schlacht seine Keule, sprang rasch von seinem Wagen und versetzte deine Heere in Schrecken.
6.102.30
तमुद्वीक्ष्य गदाहस्तं ततस्ते गजसादिनः ।
परिवव्रू रणे यत्ता भीमसेनं समन्ततः ॥ ६.१०२.३० ॥
Als sie ihn mit der Keule in der Hand sahen, umringten ihn die Elefantenreiter, in der Schlacht wachsam, von allen Seiten, Bhīmasena.
6.102.31
गजमध्यमनुप्राप्तः पाण्डवः स व्यराजत ।
मेघजालस्य महतो यथा मध्यगतो रविः ॥ ६.१०२.३१ ॥
Im Gewühl der Elefanten angelangt, strahlte jener Pāṇḍava wie die Sonne inmitten einer gewaltigen Wolkenmasse.
6.102.32
व्यधमत्स गजानीकं गदया पाण्डवर्षभः ।
महाभ्रजालमतुलं मातरिश्वेव सन्ततम् ॥ ६.१०२.३२ ॥
Jener Stier der Pāṇḍavas zerschmetterte mit seiner Keule das Heer der Elefanten, wie der Wind unablässig eine gewaltige, unvergleichliche Wolkenmasse zerstreut.
6.102.33
ते वध्यमाना बलिना भीमसेनेन दन्तिनः ।
आर्तनादं रणे चक्रुर्गर्जन्तो जलदा इव ॥ ६.१०२.३३ ॥
Jene Elefanten, von dem mächtigen Bhīmasena erschlagen, stießen im Kampf einen Schmerzensschrei aus, gleich donnernden Wolken.
6.102.34
बहुधा दारितश्चैव विषाणैस्तत्र दन्तिभिः ।
फुल्लाशोकनिभः पार्थः शुशुभे रणमूर्धनि ॥ ६.१०२.३४ ॥
Obwohl dort von den Stoßzähnen der Elefanten vielfach zerrissen, glänzte der Sohn der Pṛthā wie ein blühender Aśoka-Baum an der Spitze der Schlacht.
6.102.35
सादिनां शस्त्रवृष्टिं च व्यधमद्गदया ततः ।
वायुवेगसमायुक्तो व्यचरत्पाण्डवो युधि ॥ ६.१०२.३५ ॥
Dann zerstreute er mit seiner Keule den Waffenregen der Reiter, und der Pāṇḍava, mit der Schnelle des Windes begabt, bewegte sich durch den Kampf.
6.102.36
विषाणोल्लिखितैर्गात्रौर्विषाणाभिहतो भृशम् ।
विषाणे दन्तिनं गृह्य निर्विषाणमथाकरोत् ॥ ६.१०२.३६ ॥
Mit von den Stoßzähnen zerkratzten Gliedern und heftig von ihnen getroffen, packte er einen Elefanten am Stoßzahn und machte ihn zahnlos.
6.102.37
विषाणेन च तेनैव कुम्भोऽभ्याहत्य दन्तिनम् ।
पातयामास समरे दण्डहस्त इवान्तकः ॥ ६.१०२.३७ ॥
Mit eben diesem Stoßzahn traf Kumbha den Elefanten und warf ihn im Kampf nieder, wie Antaka mit dem Stock in der Hand.
6.102.38
शोणिताक्तां गदां बिभ्रन्मेदोभञ्जाकृतच्छविः ।
कृताभ्यङ्गः शोणितेन रुद्रवत्प्रत्यदृश्यत ॥ ६.१०२.३८ ॥
Eine blutbeschmierte Keule tragend, mit einer Haut, als wäre sie vom Fett zerdrückt, mit Blut gesalbt, erschien er wie Rudra.
6.102.39
एवं के वध्यमानाश्च हतशेषा महागजाः ।
प्राद्रवन्त दिशो राजन्विमृद्गन्तः स्वकं बलम् ॥ ६.१०२.३९ ॥
So flohen, während sie erschlagen wurden, einige der übrigen großen Elefanten in alle Richtungen, o König, und zertrampelten ihr eigenes Heer.
6.102.40
द्रवद्भिस्तैर्महानागैः समन्ताद्भरतर्षभ ।
दुर्योधनबलं सर्वं पुनरासीत्पराङ्भुखम् ॥ ६.१०२.४० ॥
Durch jene großen Elefanten, die von allen Seiten flohen, o Stier der Bharatas, wandte sich das ganze Heer des Duryodhana wieder zur Flucht.