ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 6.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.102.1
कथं द्रोणो महेष्वासः पाण्डवश्च धनञ्जयः ।
समीयतू रणे यत्तौ तावुभौ पुरुषर्षभौ ॥ ६.१०२.१ ॥
ମହାଧନୁର୍ଧର ଦ୍ରୋଣ ଓ ପାଣ୍ଡବ ଧନଞ୍ଜୟ ଯୁଦ୍ଧରେ କିପରି ସାମନା କଲେ? ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ଦୁଇଜଣ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ।
6.102.2
प्रियो हि पाण्डवो नित्यं भारद्वाजस्य धीमतः ।
आचार्यश्च रणे नित्यं प्रियः पार्थस्य सञ्जय ॥ ६.१०२.२ ॥
ହେ ସଞ୍ଜୟ, ପାଣ୍ଡବ ସର୍ବଦା ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭାରଦ୍ୱାଜ (ଦ୍ରୋଣ) ପ୍ରିୟ; ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ରୋଣ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ସର୍ବଦା ପାର୍ଥଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
6.102.3
तावुभौ रथिनो सङ्ख्ये हृष्टौ सिंहाविवोत्कटौ ।
कथं समीयतुर्यत्तौ भारद्वाजधनञ्जयौ ॥ ६.१०२.३ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ହର୍ଷିତ, ଉଗ୍ର ସିଂହ ଭଳି ସେହି ଦୁଇ ରଥୀ ଭାରଦ୍ୱାଜ (ଦ୍ରୋଣ) ଓ ଧନଞ୍ଜୟ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ କିପରି ସାମନା କଲେ?
6.102.4
न द्रोणः समरे पार्थं जानीते प्रियमात्मनः ।
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य पार्थो वा गुरुमाहवे ॥ ६.१०२.४ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୋଣ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ନିଜର ପ୍ରିୟ ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ଆଉ ପାର୍ଥ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଗଣନା କରନ୍ତି ନାହିଁ; ଦୁହେଁ କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମକୁ ଆଗରେ ରଖନ୍ତି।
6.102.5
न क्षत्रिया रणे राजन्वर्जयन्ति परस्परम् ।
निर्मर्यादं हि युध्यन्ते पितृभिर्भ्रातृभिः सह ॥ ६.१०२.५ ॥
ହେ ରାଜନ, ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ; ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଛାଡ଼ି ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ପିତୃଗଣ ଓ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ମଧ୍ୟ।
6.102.6
रणे भारत पार्थेन द्रोणो विद्धस्त्रिभिः शरैः ।
नाचिन्तयच्च तान्बाणान्पार्थचापच्युतान्युधि ॥ ६.१०२.६ ॥
ହେ ଭାରତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପାର୍ଥଙ୍କ ତିନି ଶରରେ ବିଦ୍ଧ ଦ୍ରୋଣ, ପାର୍ଥଙ୍କ ଧନୁରୁ ଛୁଟିଥିବା ସେହି ଶରଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରାହ୍ୟ କଲେ ନାହିଁ।
6.102.7
शरवृष्ट्या पुनः पार्थश्छादयामास तं रणे ।
स प्रजज्वाल रोषेण गहनेऽग्निरिवोर्जितः ॥ ६.१०२.७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ପାର୍ଥ ପୁଣି ଶରବର୍ଷଣରେ ତାଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ; ସେ କ୍ରୋଧରେ ଘୋର ବନରେ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଅଗ୍ନି ପରି ଜଳି ଉଠିଲେ।
6.102.8
ततोऽर्जुनं रणे द्रोणः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
छादयामास राजेन्द्र नचिरादेव भारत ॥ ६.१०२.८ ॥
ତା'ପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୋଣ ସିଧା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ଶରରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ; ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ହେ ଭାରତ, ଶୀଘ୍ର।
6.102.9
ततो दुर्योधनो राजा सुशर्माणमचोदयत् ।
द्रोणस्य समरे राजन्पार्ष्णिग्रहणकारणात् ॥ ६.१०२.९ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ସୁଶର୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଲେ; ହେ ରାଜନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ରଥର ପଛ ଭାଗ ଧରିବାରୁ।
6.102.10
त्रिगर्तराडपि क्रुद्धो भृशमायम्य कार्मुकम् ।
छादयामास समरे पार्थं बाणैरयोमुखैः ॥ ६.१०२.१० ॥
ତ୍ରିଗର୍ତ ରାଜା ମଧ୍ୟ କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଧନୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଟାଣି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଲୌହମୁଖ ଶରରେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ।
6.102.11
ताभ्यां मुक्ताः शरा राजन्नन्तरिक्षे विरेजिरे ।
हंसा इव महाराज शरत्काले नभस्तले ॥ ६.१०२.११ ॥
ସେ ଦୁହିଁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିକ୍ଷିପ୍ତ ଶର, ହେ ରାଜନ, ଆକାଶରେ ଶରତ୍କାଳରେ ଆକାଶତଳରେ ହଂସ ପରି ଶୋଭିଲେ, ହେ ମହାରାଜ।
6.102.12
ते शराः प्राप्य कौन्तेयं समन्ताद्विविशुः प्रभो ।
फलभारनतं यद्वत्स्वादुवृक्षं विहंगमाः ॥ ६.१०२.१२ ॥
ସେହି ଶରମାନେ କୌନ୍ତେୟଙ୍କୁ ପାଇ ଚାରିଆଡୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ହେ ପ୍ରଭୁ; ଫଳଭାରରେ ନତ ମଧୁର ଫଳଯୁକ୍ତ ବୃକ୍ଷରେ ପକ୍ଷୀ ପ୍ରବେଶ କରିବା ପରି।
6.102.13
अर्जुनस्तु रणे नादं विनद्य रथिनां वरः ।
त्रिगर्तराजं समरे सपुत्रं विव्यधे शरैः ॥ ६.१०२.१३ ॥
ରଣରେ ସିଂହନାଦ କରି, ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅର୍ଜୁନ ପୁତ୍ର ସହିତ ତ୍ରିଗର୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
6.102.14
ते वध्यमानाः पार्थेन कालेनेव युगक्षये ।
पार्थमेवाभ्यवर्तन्त मरणे कृतनिश्चयाः ।
मुमुचुः शरवृष्टिं च पाण्डवस्य रथं प्रति ॥ ६.१०२.१४ ॥
ପାର୍ଥଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ୍ୟମାନ ସେମାନେ, ଯୁଗକ୍ଷୟ କାଳ ପରି, ମରଣ ନିଶ୍ଚୟ କରି ପାର୍ଥଙ୍କ ପ୍ରତି ହିଁ ଆଗେଇଲେ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ରଥ ଦିଗରେ ବାଣବର୍ଷା କଲେ।
6.102.15
शरवृष्टिं ततस्तां तु शरवर्षैः समन्ततः ।
प्रतिजग्राह राजेन्द्र तोयवृष्टिमिवाचलः ॥ ६.१०२.१५ ॥
ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ସେତେବେଳେ ସେହି ବାଣବର୍ଷାକୁ ସେ ଚାରିଆଡ଼ୁ ବାଣବର୍ଷା ଦ୍ୱାରା ହିଁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ, ଯେପରି ପର୍ବତ ବର୍ଷାଧାରା ଗ୍ରହଣ କରେ।
6.102.16
तत्राद्भुतमपश्याम बीभत्सोर्हस्तलाघवम् ।
विमुक्तां बहुभिर्योधैः शस्त्रवृष्टिं दुरासदाम् ॥ ६.१०२.१६ ॥
ସେଠାରେ ଆମେ ବୀଭତ୍ସୁଙ୍କ (ଅର୍ଜୁନଙ୍କ) ହସ୍ତଲାଘବର ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲୁ; ବହୁ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିକ୍ଷିପ୍ତ ଅଜେୟ ଅସ୍ତ୍ରବର୍ଷାକୁ ସେ ରୋକିଲେ।
6.102.17
यदेको वारयामास मारुतोऽभ्रगणानिव ।
कर्मणा तेन पार्थस्य तुतुषुर्देवदानवाः ॥ ६.१०२.१७ ॥
ଏକା ପବନ ଯେପରି ମେଘସମୂହକୁ ରୋକେ, ସେହିପରି ସେ ଏକାକୀ କରିଥିବା ସେହି କର୍ମରେ, ପାର୍ଥଙ୍କ ସେ କର୍ମରେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
6.102.18
अथ क्रुद्धो रणे पार्थस्त्रिगर्तान्प्रति भारत ।
मुमोचास्त्रं महाराज वायव्यं पृतनामुखे ॥ ६.१०२.१८ ॥
ତେବେ, ହେ ଭାରତ, କ୍ରୋଧିତ ପାର୍ଥ ରଣରେ ତ୍ରିଗର୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରତି, ହେ ମହାରାଜ, ସେନା ଅଗ୍ରଭାଗରେ ବାୟବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
6.102.19
प्रादुरासीत्ततो वायुः क्षोभयाणो नभस्तलम् ।
पातयन्वै तरुगणान्विनिघ्नंश्चैव सैनिकान् ॥ ६.१०२.१९ ॥
ଏବେ ଆକାଶକୁ କମ୍ପାଇ ପବନ ପ୍ରକଟ ହେଲା; ସେ ବୃକ୍ଷସମୂହକୁ ପାତି ଦେଲା ଏବଂ ସୈନିକମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଘାତ କଲା।
6.102.20
ततो द्रोणोऽभिवीक्ष्यैव वायव्यास्त्रं सुदारुणम् ।
शैलमन्यन्महाराज घोरमस्त्रं मुमोच ह ॥ ६.१०२.२० ॥
ଏବେ ଦ୍ରୋଣ ସେହି ଅତି ଭୟଙ୍କର ବାୟବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ଦେଖି, ହେ ମହାରାଜ, ଅନ୍ୟ ଏକ ଘୋର ଶୈଳାସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
6.102.21
द्रोणेन युधि निर्मुक्ते तस्मिन्नस्त्रे नराधिप ।
प्रशशाम ततो वयुः प्रसन्नाश्च दिशो दश ॥ ६.१०२.२१ ॥
ହେ ନରାଧିପ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦ୍ରୋଣ ସେହି ଅସ୍ତ୍ର ନିକ୍ଷେପ କଲେ ପବନ ଶାନ୍ତ ହେଲା; ଦଶ ଦିଗ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲା।
6.102.22
ततः पाण्डुसुतो वीरस्त्रिगर्तस्य रथव्रजान् ।
निरुत्साहान्रणे चक्रे विमुखान्विपराक्रमान् ॥ ६.१०२.२२ ॥
ଏବେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ବୀର ଯୁଦ୍ଧରେ ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତଙ୍କ ରଥସମୂହକୁ ଉତ୍ସାହହୀନ, ବିମୁଖ ଏବଂ ବିକ୍ରମହୀନ କଲେ।
6.102.23
ततो दुर्योधनश्चैव कृपश्च रथिनां वरः ।
अश्वत्थामा तथा शल्यः काम्भोजश्च सुदक्षिणः ॥ ६.१०२.२३ ॥
ଏବେ ଦୁର୍ଯୋଧନ, ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୃପ, ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା, ଶଲ୍ୟ ଏବଂ କାମ୍ବୋଜ ସୁଦକ୍ଷିଣ ଆଗକୁ ଆସିଲେ।
6.102.24
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ बाह्लिकः सह बाह्लिकैः ।
महता रथवंशेन पार्थस्यावारयन्दिशः ॥ ६.१०२.२४ ॥
ବିନ୍ଦ ଓ ଅନୁବିନ୍ଦ, ଆବନ୍ତ୍ୟ ଏବଂ ବାହ୍ଲିକ ନିଜ ବାହ୍ଲିକମାନଙ୍କ ସହ ବିଶାଳ ରଥସମୂହ ଦ୍ୱାରା ପାର୍ଥଙ୍କ ଦିଗ ରୋକିଲେ।
6.102.25
तथैव भगदत्तश्च श्रतायुश्च महाबलः ।
गजानीकेन भीमस्य ताववारयतां दिशः ॥ ६.१०२.२५ ॥
ସେହିପରି ଭଗଦତ୍ତ ଓ ମହାବଳ ଶ୍ରୁତାୟୁ ହସ୍ତୀସେନାରେ ଭୀମଙ୍କ ଦିଗଗୁଡ଼ିକୁ ଅବରୋଧ କଲେ।
6.102.26
भूरिश्रवाः शलश्चैव सौबलश्च विशांपते ।
शरौघैर्विमलैस्तीक्ष्णैर्माद्रीपुत्राववारयन् ॥ ६.१०२.२६ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଭୂରିଶ୍ରବା, ଶଲ୍ୟ ଓ ସୁବଳପୁତ୍ର ନିର୍ମଳ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶରଧାରାରେ ମାଦ୍ରୀର ଦୁଇ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଅବରୋଧ କଲେ।
6.102.27
भीष्मस्तु संहतः सङ्ख्ये धार्तराष्ट्रैः ससैनिकैः ।
युधिष्ठिरं समासाद्य सर्वतः पर्यवारयत् ॥ ६.१०२.२७ ॥
କିନ୍ତୁ ଭୀଷ୍ମ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଓ ସେମାନଙ୍କ ସୈନିକଙ୍କ ସହ ସଂହତ ହୋଇ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ ସବୁ ଦିଗରୁ ତାଙ୍କୁ ଘେରିଲେ।
6.102.28
आपतन्तं गजानीकं दृष्ट्वा पार्थो वृकोदरः ।
लोलिहन्सृक्किणी वीरो मृगराडिव कानने ॥ ६.१०२.२८ ॥
ଆକ୍ରମଣ କରି ଆସୁଥିବା ହସ୍ତୀସେନା ଦେଖି ପୃଥାପୁତ୍ର ବୃକୋଦର ବୀର, ବନର ସିଂହ ପରି ନିଜ ଓଠର କୋଣ ଚାଟିଲେ।
6.102.29
भीमस्तु रथिनां श्रेष्ठो गदां गृह्य महाहवे ।
अवप्लुत्य रथात्तूर्णं तव सैन्यान्यभीषयत् ॥ ६.१०२.२९ ॥
କିନ୍ତୁ ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୀମ ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଗଦା ଧରି, ରଥରୁ ଶୀଘ୍ର ଡେଇଁ ଆପଣଙ୍କ ସେନାକୁ ଭୟଭୀତ କଲେ।
6.102.30
तमुद्वीक्ष्य गदाहस्तं ततस्ते गजसादिनः ।
परिवव्रू रणे यत्ता भीमसेनं समन्ततः ॥ ६.१०२.३० ॥
ଗଦା ଧରିଥିବା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ସେହି ହସ୍ତୀ-ସବାରମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସତର୍କ ହୋଇ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ସବୁ ଦିଗରୁ ଘେରିଲେ।
6.102.31
गजमध्यमनुप्राप्तः पाण्डवः स व्यराजत ।
मेघजालस्य महतो यथा मध्यगतो रविः ॥ ६.१०२.३१ ॥
ହାତୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ପହଞ୍ଚିଥିବା ସେହି ପାଣ୍ଡବ ବିଶାଳ ମେଘପୁଞ୍ଜ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଶୋଭିତ ହେଲେ।
6.102.32
व्यधमत्स गजानीकं गदया पाण्डवर्षभः ।
महाभ्रजालमतुलं मातरिश्वेव सन्ततम् ॥ ६.१०२.३२ ॥
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ଗଦା ଦ୍ୱାରା ହାତୀ ସେନାକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ, ଯେପରି ପବନ ନିରନ୍ତର ଅତୁଳ ବିଶାଳ ମେଘପୁଞ୍ଜକୁ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କରେ।
6.102.33
ते वध्यमाना बलिना भीमसेनेन दन्तिनः ।
आर्तनादं रणे चक्रुर्गर्जन्तो जलदा इव ॥ ६.१०२.३३ ॥
ବଳବାନ ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଉଥିବା ସେହି ହାତୀମାନେ ଗର୍ଜନ କରୁଥିବା ମେଘ ପରି ରଣରେ ଆର୍ତ୍ତନାଦ କଲେ।
6.102.34
बहुधा दारितश्चैव विषाणैस्तत्र दन्तिभिः ।
फुल्लाशोकनिभः पार्थः शुशुभे रणमूर्धनि ॥ ६.१०२.३४ ॥
ସେଠାରେ ହାତୀମାନଙ୍କ ଦାନ୍ତରେ ବହୁ ପ୍ରକାରେ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ପୃଥାପୁତ୍ର ରଣମୁଖରେ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ଅଶୋକ ବୃକ୍ଷ ପରି ଶୋଭିତ ହେଲେ।
6.102.35
सादिनां शस्त्रवृष्टिं च व्यधमद्गदया ततः ।
वायुवेगसमायुक्तो व्यचरत्पाण्डवो युधि ॥ ६.१०२.३५ ॥
ତା'ପରେ ସେ ଅଶ୍ୱାରୋହୀମାନଙ୍କ ଶସ୍ତ୍ରବୃଷ୍ଟିକୁ ଗଦା ଦ୍ୱାରା ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ କଲେ; ପବନ ବେଗରେ ଯୁକ୍ତ ସେ ପାଣ୍ଡବ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଚରଣ କଲେ।
6.102.36
विषाणोल्लिखितैर्गात्रौर्विषाणाभिहतो भृशम् ।
विषाणे दन्तिनं गृह्य निर्विषाणमथाकरोत् ॥ ६.१०२.३६ ॥
ହାତୀ ଦାନ୍ତରେ ଶରୀର କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ଓ ଦାନ୍ତ ଆଘାତରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଆହତ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ସେ ଏକ ହାତୀର ଦାନ୍ତ ଧରି ତାକୁ ଦାନ୍ତହୀନ କରିଦେଲେ।
6.102.37
विषाणेन च तेनैव कुम्भोऽभ्याहत्य दन्तिनम् ।
पातयामास समरे दण्डहस्त इवान्तकः ॥ ६.१०२.३७ ॥
କୁମ୍ଭ ସେହି ଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ହାତୀକୁ ଆଘାତ କରି ଯୁଦ୍ଧରେ ତାକୁ ପକାଇଲା; ହାତରେ ଦଣ୍ଡ ଧରିଥିବା ଅନ୍ତକ ପରି ସେ ଦେଖାଗଲା।
6.102.38
शोणिताक्तां गदां बिभ्रन्मेदोभञ्जाकृतच्छविः ।
कृताभ्यङ्गः शोणितेन रुद्रवत्प्रत्यदृश्यत ॥ ६.१०२.३८ ॥
ରକ୍ତରେ ଭିଜିଥିବା ଗଦା ଧାରଣ କରି, ମେଦ ଚୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିବା ପରି ଦେହକାନ୍ତି ସହିତ, ରକ୍ତରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇ ସେ ରୁଦ୍ର ପରି ଦେଖାଗଲା।
6.102.39
एवं के वध्यमानाश्च हतशेषा महागजाः ।
प्राद्रवन्त दिशो राजन्विमृद्गन्तः स्वकं बलम् ॥ ६.१०२.३९ ॥
ଏହିପରି ମରୁଥିବା ବଞ୍ଚିଥିବା କେତେକ ମହାହସ୍ତୀ, ହେ ରାଜନ୍, ନିଜ ସୈନ୍ୟକୁ ଦଳି ଦିଗ ଦିଗକୁ ପଳାଇଲେ।
6.102.40
द्रवद्भिस्तैर्महानागैः समन्ताद्भरतर्षभ ।
दुर्योधनबलं सर्वं पुनरासीत्पराङ्भुखम् ॥ ६.१०२.४० ॥
ପଳାଉଥିବା ସେହି ମହାହସ୍ତୀମାନଙ୍କ ଯୋଗୁଁ, ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଚାରିପାଖରୁ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ପୁନର୍ବାର ପିଠି ଦେଖାଇ ପଳାଇଲା।