Mahābhārata · Adhyāya 6.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.102.1
कथं द्रोणो महेष्वासः पाण्डवश्च धनञ्जयः ।
समीयतू रणे यत्तौ तावुभौ पुरुषर्षभौ ॥ ६.१०२.१ ॥
Como se encontraram em batalha o grande arqueiro Droṇa e o Pāṇḍava Dhanañjaya, aqueles dois touros entre os homens, ambos ansiosos por lutar?
6.102.2
प्रियो हि पाण्डवो नित्यं भारद्वाजस्य धीमतः ।
आचार्यश्च रणे नित्यं प्रियः पार्थस्य सञ्जय ॥ ६.१०२.२ ॥
Sañjaya, o Pāṇḍava sempre foi querido pelo sábio Bhāradvāja (Droṇa), e o mestre Droṇa sempre foi querido por Pārtha na batalha.
6.102.3
तावुभौ रथिनो सङ्ख्ये हृष्टौ सिंहाविवोत्कटौ ।
कथं समीयतुर्यत्तौ भारद्वाजधनञ्जयौ ॥ ६.१०२.३ ॥
Como se encontraram aqueles dois guerreiros de carro, exultantes na batalha como leões ferozes, Bhāradvāja (Droṇa) e Dhanañjaya, ambos ansiosos?
6.102.4
न द्रोणः समरे पार्थं जानीते प्रियमात्मनः ।
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य पार्थो वा गुरुमाहवे ॥ ६.१०२.४ ॥
Na batalha, Droṇa não considera Pārtha querido a si mesmo, nem Pārtha considera o seu mestre; ambos colocam diante de si o dever do guerreiro.
6.102.5
न क्षत्रिया रणे राजन्वर्जयन्ति परस्परम् ।
निर्मर्यादं हि युध्यन्ते पितृभिर्भ्रातृभिः सह ॥ ६.१०२.५ ॥
Na batalha, ó rei, os guerreiros não poupam uns aos outros; lutam sem qualquer limite, mesmo contra pais e irmãos.
6.102.6
रणे भारत पार्थेन द्रोणो विद्धस्त्रिभिः शरैः ।
नाचिन्तयच्च तान्बाणान्पार्थचापच्युतान्युधि ॥ ६.१०२.६ ॥
Ó Bhārata, na batalha Droṇa, atingido por três flechas de Pārtha, não deu atenção àquelas flechas disparadas do arco de Pārtha.
6.102.7
शरवृष्ट्या पुनः पार्थश्छादयामास तं रणे ।
स प्रजज्वाल रोषेण गहनेऽग्निरिवोर्जितः ॥ ६.१०२.७ ॥
Na batalha, Pārtha o cobriu novamente com uma chuva de flechas, e ele ardeu de ira como um fogo impetuoso numa densa floresta.
6.102.8
ततोऽर्जुनं रणे द्रोणः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
छादयामास राजेन्द्र नचिरादेव भारत ॥ ६.१०२.८ ॥
Então, na batalha, Droṇa cobriu Arjuna com flechas de juntas retas, ó senhor dos reis, ó Bhārata, logo em seguida.
6.102.9
ततो दुर्योधनो राजा सुशर्माणमचोदयत् ।
द्रोणस्य समरे राजन्पार्ष्णिग्रहणकारणात् ॥ ६.१०२.९ ॥
Então o rei Duryodhana incitou Suśarman, ó rei, por causa da captura da traseira do carro de Droṇa na batalha.
6.102.10
त्रिगर्तराडपि क्रुद्धो भृशमायम्य कार्मुकम् ।
छादयामास समरे पार्थं बाणैरयोमुखैः ॥ ६.१०२.१० ॥
O rei dos Trigarta também, enfurecido, retesou fortemente o arco e cobriu Pārtha na batalha com flechas de ponta de ferro.
6.102.11
ताभ्यां मुक्ताः शरा राजन्नन्तरिक्षे विरेजिरे ।
हंसा इव महाराज शरत्काले नभस्तले ॥ ६.१०२.११ ॥
As flechas lançadas pelos dois brilharam no céu, ó rei, como cisnes na face do céu no outono, ó grande rei.
6.102.12
ते शराः प्राप्य कौन्तेयं समन्ताद्विविशुः प्रभो ।
फलभारनतं यद्वत्स्वादुवृक्षं विहंगमाः ॥ ६.१०२.१२ ॥
Aquelas flechas, alcançando o filho de Kuntī, penetraram por todos os lados, ó senhor, como pássaros que mergulham numa árvore de frutos doces vergada pelo seu peso.
6.102.13
अर्जुनस्तु रणे नादं विनद्य रथिनां वरः ।
त्रिगर्तराजं समरे सपुत्रं विव्यधे शरैः ॥ ६.१०२.१३ ॥
Arjuna, o melhor dos condutores de carro, rugiu na batalha e atravessou com flechas o rei dos Trigarta, junto com seu filho.
6.102.14
ते वध्यमानाः पार्थेन कालेनेव युगक्षये ।
पार्थमेवाभ्यवर्तन्त मरणे कृतनिश्चयाः ।
मुमुचुः शरवृष्टिं च पाण्डवस्य रथं प्रति ॥ ६.१०२.१४ ॥
Feridos por Pārtha como pelo tempo no fim de uma era, resolvidos a morrer, avançaram contra Pārtha e lançaram uma chuva de flechas contra o carro do Pāṇḍava.
6.102.15
शरवृष्टिं ततस्तां तु शरवर्षैः समन्ततः ।
प्रतिजग्राह राजेन्द्र तोयवृष्टिमिवाचलः ॥ ६.१०२.१५ ॥
Ó senhor dos reis, ele recebeu aquela chuva de flechas por todos os lados com uma chuva das suas próprias flechas, como uma montanha recebe a chuva.
6.102.16
तत्राद्भुतमपश्याम बीभत्सोर्हस्तलाघवम् ।
विमुक्तां बहुभिर्योधैः शस्त्रवृष्टिं दुरासदाम् ॥ ६.१०२.१६ ॥
Ali presenciamos a maravilhosa destreza das mãos de Bībhatsu, quando ele deteve a chuva irresistível de armas lançada por muitos guerreiros.
6.102.17
यदेको वारयामास मारुतोऽभ्रगणानिव ।
कर्मणा तेन पार्थस्य तुतुषुर्देवदानवाः ॥ ६.१०२.१७ ॥
Como um único vento detém as multidões de nuvens, pelo feito dele sozinho, o feito de Pārtha, deuses e demônios ficaram satisfeitos.
6.102.18
अथ क्रुद्धो रणे पार्थस्त्रिगर्तान्प्रति भारत ।
मुमोचास्त्रं महाराज वायव्यं पृतनामुखे ॥ ६.१०२.१८ ॥
Então, ó Bhārata, enfurecido na batalha, Pārtha lançou a arma do vento contra os Trigarta, à frente do exército, ó grande rei.
6.102.19
प्रादुरासीत्ततो वायुः क्षोभयाणो नभस्तलम् ।
पातयन्वै तरुगणान्विनिघ्नंश्चैव सैनिकान् ॥ ६.१०२.१९ ॥
Então surgiu um vento que agitou a abóbada do céu, derrubando multidões de árvores e abatendo também os soldados.
6.102.20
ततो द्रोणोऽभिवीक्ष्यैव वायव्यास्त्रं सुदारुणम् ।
शैलमन्यन्महाराज घोरमस्त्रं मुमोच ह ॥ ६.१०२.२० ॥
Então Droṇa, tendo visto aquela arma vāyavya terrível, ó grande rei, lançou outra arma terrível, uma arma-montanha.
6.102.21
द्रोणेन युधि निर्मुक्ते तस्मिन्नस्त्रे नराधिप ।
प्रशशाम ततो वयुः प्रसन्नाश्च दिशो दश ॥ ६.१०२.२१ ॥
Quando Droṇa lançou aquela arma na batalha, ó senhor dos homens, o vento se acalmou e as dez direções ficaram serenas.
6.102.22
ततः पाण्डुसुतो वीरस्त्रिगर्तस्य रथव्रजान् ।
निरुत्साहान्रणे चक्रे विमुखान्विपराक्रमान् ॥ ६.१०२.२२ ॥
Então o herói, filho de Pāṇḍu, deixou as multidões de carros dos Trigarta desanimadas na batalha, voltadas para trás e sem valor.
6.102.23
ततो दुर्योधनश्चैव कृपश्च रथिनां वरः ।
अश्वत्थामा तथा शल्यः काम्भोजश्च सुदक्षिणः ॥ ६.१०२.२३ ॥
Então Duryodhana, Kṛpa, o melhor dos guerreiros de carro, Aśvatthāman, Śalya e Sudakṣiṇa de Kāmboja avançaram.
6.102.24
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ बाह्लिकः सह बाह्लिकैः ।
महता रथवंशेन पार्थस्यावारयन्दिशः ॥ ६.१०२.२४ ॥
Vinda e Anuvinda, os Āvantya, e Bāhlika com os Bāhlika, com uma grande hoste de carros, bloquearam as direções de Pārtha.
6.102.25
तथैव भगदत्तश्च श्रतायुश्च महाबलः ।
गजानीकेन भीमस्य ताववारयतां दिशः ॥ ६.१०२.२५ ॥
Da mesma forma, Bhagadatta e o poderoso Śrutāyus bloquearam as direções de Bhīma com a divisão de elefantes.
6.102.26
भूरिश्रवाः शलश्चैव सौबलश्च विशांपते ।
शरौघैर्विमलैस्तीक्ष्णैर्माद्रीपुत्राववारयन् ॥ ६.१०२.२६ ॥
Ó senhor dos homens, Bhūriśravas, Śalya e o filho de Subala detiveram os dois filhos de Mādrī com torrentes de flechas brilhantes e afiadas.
6.102.27
भीष्मस्तु संहतः सङ्ख्ये धार्तराष्ट्रैः ससैनिकैः ।
युधिष्ठिरं समासाद्य सर्वतः पर्यवारयत् ॥ ६.१०२.२७ ॥
Mas Bhīṣma, firmemente unido aos filhos de Dhṛtarāṣṭra e seus soldados, aproximou-se de Yudhiṣṭhira na batalha e cercou-o por todos os lados.
6.102.28
आपतन्तं गजानीकं दृष्ट्वा पार्थो वृकोदरः ।
लोलिहन्सृक्किणी वीरो मृगराडिव कानने ॥ ६.१०२.२८ ॥
Ao ver a divisão de elefantes que avançava, Bhīma, o herói filho de Pṛthā, lambeu os cantos da boca como um leão na floresta.
6.102.29
भीमस्तु रथिनां श्रेष्ठो गदां गृह्य महाहवे ।
अवप्लुत्य रथात्तूर्णं तव सैन्यान्यभीषयत् ॥ ६.१०२.२९ ॥
Mas Bhīma, o melhor dos guerreiros em carros, empunhou sua maça na grande batalha, saltou rapidamente do carro e aterrorizou os teus exércitos.
6.102.30
तमुद्वीक्ष्य गदाहस्तं ततस्ते गजसादिनः ।
परिवव्रू रणे यत्ता भीमसेनं समन्ततः ॥ ६.१०२.३० ॥
Ao vê-lo com a maça na mão, aqueles cavaleiros de elefantes, atentos na batalha, cercaram Bhīmasena por todos os lados.
6.102.31
गजमध्यमनुप्राप्तः पाण्डवः स व्यराजत ।
मेघजालस्य महतो यथा मध्यगतो रविः ॥ ६.१०२.३१ ॥
Ao chegar ao meio dos elefantes, aquele Pāṇḍava brilhou como o sol no meio de uma grande massa de nuvens.
6.102.32
व्यधमत्स गजानीकं गदया पाण्डवर्षभः ।
महाभ्रजालमतुलं मातरिश्वेव सन्ततम् ॥ ६.१०२.३२ ॥
Aquele touro dos Pāṇḍavas esmagou com sua maça a hoste de elefantes, como o vento dispersa sem cessar uma imensa e incomparável massa de nuvens.
6.102.33
ते वध्यमाना बलिना भीमसेनेन दन्तिनः ।
आर्तनादं रणे चक्रुर्गर्जन्तो जलदा इव ॥ ६.१०२.३३ ॥
Aqueles elefantes, sendo abatidos pelo poderoso Bhīmasena, soltaram na batalha um grito de angústia, como nuvens que trovejam.
6.102.34
बहुधा दारितश्चैव विषाणैस्तत्र दन्तिभिः ।
फुल्लाशोकनिभः पार्थः शुशुभे रणमूर्धनि ॥ ६.१०२.३४ ॥
Embora dilacerado de muitas formas ali pelas presas dos elefantes, o filho de Pṛthā brilhou como uma árvore aśoka em flor na frente da batalha.
6.102.35
सादिनां शस्त्रवृष्टिं च व्यधमद्गदया ततः ।
वायुवेगसमायुक्तो व्यचरत्पाण्डवो युधि ॥ ६.१०२.३५ ॥
Em seguida dispersou com sua maça a chuva de armas dos cavaleiros, e o Pāṇḍava, dotado da velocidade do vento, moveu-se pela batalha.
6.102.36
विषाणोल्लिखितैर्गात्रौर्विषाणाभिहतो भृशम् ।
विषाणे दन्तिनं गृह्य निर्विषाणमथाकरोत् ॥ ६.१०२.३६ ॥
Com os membros arranhados pelas presas e gravemente atingido por elas, agarrou um elefante pela presa e o deixou sem presas.
6.102.37
विषाणेन च तेनैव कुम्भोऽभ्याहत्य दन्तिनम् ।
पातयामास समरे दण्डहस्त इवान्तकः ॥ ६.१०२.३७ ॥
Com essa mesma presa, Kumbha atingiu o elefante e o derrubou na batalha, como Antaka com o bastão na mão.
6.102.38
शोणिताक्तां गदां बिभ्रन्मेदोभञ्जाकृतच्छविः ।
कृताभ्यङ्गः शोणितेन रुद्रवत्प्रत्यदृश्यत ॥ ६.१०२.३८ ॥
Empunhando uma clava manchada de sangue, com a pele como se esmagada pela gordura, ungido de sangue, apareceu como Rudra.
6.102.39
एवं के वध्यमानाश्च हतशेषा महागजाः ।
प्राद्रवन्त दिशो राजन्विमृद्गन्तः स्वकं बलम् ॥ ६.१०२.३९ ॥
Assim, enquanto eram abatidos, alguns dos grandes elefantes que restavam fugiram em todas as direções, ó rei, pisoteando o próprio exército.
6.102.40
द्रवद्भिस्तैर्महानागैः समन्ताद्भरतर्षभ ।
दुर्योधनबलं सर्वं पुनरासीत्पराङ्भुखम् ॥ ६.१०२.४० ॥
Por causa daqueles grandes elefantes fugindo por todos os lados, ó melhor dos Bharatas, todo o exército de Duryodhana voltou a virar as costas.