மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.102
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.102.1
कथं द्रोणो महेष्वासः पाण्डवश्च धनञ्जयः ।
समीयतू रणे यत्तौ तावुभौ पुरुषर्षभौ ॥ ६.१०२.१ ॥
மகா வில்வீரன் துரோணரும் பாண்டவன் தனஞ்சயனும் போரில் எவ்வாறு எதிர்கொண்டனர்? ஆண்களில் சிறந்த அவ்விருவரும் ஆர்வத்துடன் போருக்குத் தயாராக இருந்தனர்.
6.102.2
प्रियो हि पाण्डवो नित्यं भारद्वाजस्य धीमतः ।
आचार्यश्च रणे नित्यं प्रियः पार्थस्य सञ्जय ॥ ६.१०२.२ ॥
சஞ்சயா, பாண்டவன் எப்போதும் அறிவாளி பரத்வாஜரான துரோணருக்குப் பிரியமானவன்; ஆசிரியர் துரோணரும் போரில் எப்போதும் பார்த்தனுக்குப் பிரியமானவர்.
6.102.3
तावुभौ रथिनो सङ्ख्ये हृष्टौ सिंहाविवोत्कटौ ।
कथं समीयतुर्यत्तौ भारद्वाजधनञ्जयौ ॥ ६.१०२.३ ॥
போரில் மகிழ்ச்சியுடன் பயங்கரமான சிங்கங்களைப் போன்ற அவ்விரு தேர்வீரர்களும், பரத்வாஜ துரோணரும் தனஞ்சயனும் ஆர்வத்துடன் எவ்வாறு எதிர்கொண்டனர்?
6.102.4
न द्रोणः समरे पार्थं जानीते प्रियमात्मनः ।
क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य पार्थो वा गुरुमाहवे ॥ ६.१०२.४ ॥
போரில் துரோணர் பார்த்தனைத் தனக்குப் பிரியமானவனாக அறியவில்லை; பார்த்தனும் போரில் குருவைக் கருதவில்லை; இருவரும் க்ஷத்ரிய தர்மத்தை முன்னிறுத்துகின்றனர்.
6.102.5
न क्षत्रिया रणे राजन्वर्जयन्ति परस्परम् ।
निर्मर्यादं हि युध्यन्ते पितृभिर्भ्रातृभिः सह ॥ ६.१०२.५ ॥
அரசே, போரில் க்ஷத்ரியர்கள் ஒருவரையொருவர் விட்டுவைப்பதில்லை; எல்லை கடந்து போரிடுகின்றனர், தந்தையரோடும் சகோதரரோடும் கூட.
6.102.6
रणे भारत पार्थेन द्रोणो विद्धस्त्रिभिः शरैः ।
नाचिन्तयच्च तान्बाणान्पार्थचापच्युतान्युधि ॥ ६.१०२.६ ॥
பாரதா, போரில் பார்த்தனால் மூன்று அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட துரோணர், பார்த்தனின் வில்லிலிருந்து பாய்ந்த அந்த அம்புகளைப் பொருட்படுத்தவில்லை.
6.102.7
शरवृष्ट्या पुनः पार्थश्छादयामास तं रणे ।
स प्रजज्वाल रोषेण गहनेऽग्निरिवोर्जितः ॥ ६.१०२.७ ॥
போரில் பார்த்தன் மீண்டும் அம்பு மழையால் அவனை மறைத்தான்; அவன் சினத்தால் அடர்ந்த காட்டில் எழுந்த பெரும் நெருப்பைப் போல் பற்றி எரிந்தான்.
6.102.8
ततोऽर्जुनं रणे द्रोणः शरैः सन्नतपर्वभिः ।
छादयामास राजेन्द्र नचिरादेव भारत ॥ ६.१०२.८ ॥
பின்னர் போரில் துரோணர் அர்ஜுனனை நேராகக் கணுக்களுள்ள அம்புகளால் மறைத்தார்; ராஜேந்திரனே, பாரதனே, விரைவிலேயே.
6.102.9
ततो दुर्योधनो राजा सुशर्माणमचोदयत् ।
द्रोणस्य समरे राजन्पार्ष्णिग्रहणकारणात् ॥ ६.१०२.९ ॥
பின்னர் அரசன் துரியோதனன் சுசர்மனைத் தூண்டினான்; அரசே, போரில் துரோணரின் தேர்ப்பின்புறத்தைப் பற்றியதால்.
6.102.10
त्रिगर्तराडपि क्रुद्धो भृशमायम्य कार्मुकम् ।
छादयामास समरे पार्थं बाणैरयोमुखैः ॥ ६.१०२.१० ॥
த்ரிகர்த்த அரசனும் சினந்து தன் வில்லை முழுதாக இழுத்து, போரில் இரும்பு முனைகளுள்ள அம்புகளால் பார்த்தனை மறைத்தான்.
6.102.11
ताभ्यां मुक्ताः शरा राजन्नन्तरिक्षे विरेजिरे ।
हंसा इव महाराज शरत्काले नभस्तले ॥ ६.१०२.११ ॥
அவ்விருவராலும் எய்யப்பட்ட அம்புகள், அரசே, வானில் ஒளிர்ந்தன; மகாராஜனே, சரத் காலத்தில் வானப் பரப்பில் அன்னப்பறவைகள் போல.
6.102.12
ते शराः प्राप्य कौन्तेयं समन्ताद्विविशुः प्रभो ।
फलभारनतं यद्वत्स्वादुवृक्षं विहंगमाः ॥ ६.१०२.१२ ॥
அந்த அம்புகள் குந்தியின் மகனை அடைந்து எல்லாப் பக்கங்களிலும் ஊடுருவின, பிரபுவே; பழப்பாரத்தால் வளைந்த இனிய கனிகள் நிறைந்த மரத்தில் பறவைகள் புகுவது போல்.
6.102.13
अर्जुनस्तु रणे नादं विनद्य रथिनां वरः ।
त्रिगर्तराजं समरे सपुत्रं विव्यधे शरैः ॥ ६.१०२.१३ ॥
போரில் சிங்க முழக்கமிட்டு, தேர்வீரர்களில் சிறந்த அர்ஜுனன், போர்க்களத்தில் மகனுடன் இருந்த த்ரிகர்த்த மன்னனை அம்புகளால் துளைத்தான்.
6.102.14
ते वध्यमानाः पार्थेन कालेनेव युगक्षये ।
पार्थमेवाभ्यवर्तन्त मरणे कृतनिश्चयाः ।
मुमुचुः शरवृष्टिं च पाण्डवस्य रथं प्रति ॥ ६.१०२.१४ ॥
பார்த்தனால் கொல்லப்பட்டவர்கள், யுகமுடிவின் காலம் போல, மரணத்தை உறுதி செய்துகொண்டு பார்த்தனையே நோக்கி முன்னேறி, பாண்டவனின் தேரை நோக்கி அம்பு மழையைப் பொழிந்தனர்.
6.102.15
शरवृष्टिं ततस्तां तु शरवर्षैः समन्ततः ।
प्रतिजग्राह राजेन्द्र तोयवृष्टिमिवाचलः ॥ ६.१०२.१५ ॥
அரசர்களின் அரசே, அப்பொழுது அந்த அம்புமழையை அவன் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அம்புமழையாலேயே தாங்கினான், மலை மழைநீரைத் தாங்குவது போல.
6.102.16
तत्राद्भुतमपश्याम बीभत्सोर्हस्तलाघवम् ।
विमुक्तां बहुभिर्योधैः शस्त्रवृष्टिं दुरासदाम् ॥ ६.१०२.१६ ॥
அங்கே பீபத்சுவின் (அர்ஜுனனின்) கைத்திறனின் அற்புதத்தைக் கண்டோம்; பல வீரர்கள் எய்த, எதிர்கொள்ள முடியாத ஆயுதமழையை அவன் தடுத்தான்.
6.102.17
यदेको वारयामास मारुतोऽभ्रगणानिव ।
कर्मणा तेन पार्थस्य तुतुषुर्देवदानवाः ॥ ६.१०२.१७ ॥
காற்று ஒன்றே மேகக் கூட்டங்களைத் தடுப்பது போல, அவன் தனியாகச் செய்த அந்தச் செயலால், பார்த்தனின் அச்செயலால், தேவர்களும் தானவர்களும் மகிழ்ந்தனர்.
6.102.18
अथ क्रुद्धो रणे पार्थस्त्रिगर्तान्प्रति भारत ।
मुमोचास्त्रं महाराज वायव्यं पृतनामुखे ॥ ६.१०२.१८ ॥
அப்பொழுது, பாரதா, கோபமுற்ற பார்த்தன் போரில் த்ரிகர்த்தர்களை நோக்கி, மகாராஜாவே, படையின் முன்பகுதியில் வாயவ்ய அஸ்திரத்தை விடுத்தான்.
6.102.19
प्रादुरासीत्ततो वायुः क्षोभयाणो नभस्तलम् ।
पातयन्वै तरुगणान्विनिघ्नंश्चैव सैनिकान् ॥ ६.१०२.१९ ॥
அப்போது வானத்தை அதிரச் செய்தபடி காற்று எழுந்தது; அது மரக்கூட்டங்களை வீழ்த்தியது, வீரர்களையும் தாக்கியது.
6.102.20
ततो द्रोणोऽभिवीक्ष्यैव वायव्यास्त्रं सुदारुणम् ।
शैलमन्यन्महाराज घोरमस्त्रं मुमोच ह ॥ ६.१०२.२० ॥
அப்போது துரோணர் அந்த மிகக் கொடிய வாயவ்யாஸ்திரத்தைக் கண்டு, ஓ மன்னா, மற்றொரு பயங்கரமான மலை-அஸ்திரத்தை ஏவினார்.
6.102.21
द्रोणेन युधि निर्मुक्ते तस्मिन्नस्त्रे नराधिप ।
प्रशशाम ततो वयुः प्रसन्नाश्च दिशो दश ॥ ६.१०२.२१ ॥
ஓ மன்னா, போரில் துரோணரால் அந்த அஸ்திரம் ஏவப்பட்டதும் காற்று அடங்கியது; பத்துத் திசைகளும் தெளிவடைந்தன.
6.102.22
ततः पाण्डुसुतो वीरस्त्रिगर्तस्य रथव्रजान् ।
निरुत्साहान्रणे चक्रे विमुखान्विपराक्रमान् ॥ ६.१०२.२२ ॥
அப்போது பாண்டுவின் வீர மகன் போரில் திரிகர்த்தர்களின் தேர்ப்படைகளை ஊக்கமிழந்தவர்களாகவும், முகம் திருப்பியவர்களாகவும், வீரம் குன்றியவர்களாகவும் ஆக்கினான்.
6.102.23
ततो दुर्योधनश्चैव कृपश्च रथिनां वरः ।
अश्वत्थामा तथा शल्यः काम्भोजश्च सुदक्षिणः ॥ ६.१०२.२३ ॥
அப்போது துரியோதனனும், தேர்வீரர்களில் சிறந்த கிருபரும், அசுவத்தாமனும், சல்லியனும், காம்போஜ சுதக்ஷிணனும் வந்தனர்.
6.102.24
विन्दानुविन्दावावन्त्यौ बाह्लिकः सह बाह्लिकैः ।
महता रथवंशेन पार्थस्यावारयन्दिशः ॥ ६.१०२.२४ ॥
விந்தனும் அனுவிந்தனும், அவந்திகளும், பாஹ்லிகனும் பாஹ்லிகர்களுடன் சேர்ந்து, பெரிய தேர்ப்படையால் பார்த்தனின் திசைகளைத் தடுத்தனர்.
6.102.25
तथैव भगदत्तश्च श्रतायुश्च महाबलः ।
गजानीकेन भीमस्य ताववारयतां दिशः ॥ ६.१०२.२५ ॥
அதேபோல பகதத்தனும் மகாபலனான சுருதாயுவும் பீமனின் திசைகளை யானைப் படையால் தடுத்தனர்.
6.102.26
भूरिश्रवाः शलश्चैव सौबलश्च विशांपते ।
शरौघैर्विमलैस्तीक्ष्णैर्माद्रीपुत्राववारयन् ॥ ६.१०२.२६ ॥
அரசே, பூரிசிரவஸும் சல்யனும் சுபலனின் மகனும் தூய்மையான கூர்மையான அம்புத் தொடர்களால் மாத்ரியின் இரு மகன்களைத் தடுத்தனர்.
6.102.27
भीष्मस्तु संहतः सङ्ख्ये धार्तराष्ट्रैः ससैनिकैः ।
युधिष्ठिरं समासाद्य सर्वतः पर्यवारयत् ॥ ६.१०२.२७ ॥
ஆனால் பீஷ்மர் தார்தராஷ்டிரர்களோடும் அவர்களின் வீரர்களோடும் உறுதியாக அணிவகுத்து, போரில் யுதிஷ்டிரனை அணுகி எல்லாப் பக்கமும் சூழ்ந்தார்.
6.102.28
आपतन्तं गजानीकं दृष्ट्वा पार्थो वृकोदरः ।
लोलिहन्सृक्किणी वीरो मृगराडिव कानने ॥ ६.१०२.२८ ॥
பாய்ந்து வரும் யானைப் படையைக் கண்ட பிருதையின் மகனும் வீரனுமான வ்ருகோதரன், காட்டில் சிங்கம் போல தன் வாயின் ஓரங்களை நக்கினான்.
6.102.29
भीमस्तु रथिनां श्रेष्ठो गदां गृह्य महाहवे ।
अवप्लुत्य रथात्तूर्णं तव सैन्यान्यभीषयत् ॥ ६.१०२.२९ ॥
ஆனால் தேர்வீரர்களில் சிறந்த பீமன் பெரும்போரில் கதையை எடுத்து, விரைவாகத் தேரிலிருந்து குதித்து உமது படைகளை அச்சுறுத்தினான்.
6.102.30
तमुद्वीक्ष्य गदाहस्तं ततस्ते गजसादिनः ।
परिवव्रू रणे यत्ता भीमसेनं समन्ततः ॥ ६.१०२.३० ॥
கதையைக் கையில் ஏந்திய அவனைக் கண்டு, அந்த யானை வீரர்கள் போரில் விழிப்புடன் பீமசேனனை எல்லாப் பக்கமும் சூழ்ந்தனர்.
6.102.31
गजमध्यमनुप्राप्तः पाण्डवः स व्यराजत ।
मेघजालस्य महतो यथा मध्यगतो रविः ॥ ६.१०२.३१ ॥
யானைகளின் நடுவில் வந்தடைந்த அந்தப் பாண்டவன் பெரிய மேகக் கூட்டத்தின் நடுவில் நின்ற சூரியனைப் போல் ஒளிர்ந்தான்.
6.102.32
व्यधमत्स गजानीकं गदया पाण्डवर्षभः ।
महाभ्रजालमतुलं मातरिश्वेव सन्ततम् ॥ ६.१०२.३२ ॥
பாண்டவர்களில் சிறந்தவன் தனது கதாயுதத்தால் யானைப் படையை நொறுக்கினான்; காற்று ஓயாமல் பெரும் மேகக் கூட்டத்தைச் சிதறடிப்பது போல்.
6.102.33
ते वध्यमाना बलिना भीमसेनेन दन्तिनः ।
आर्तनादं रणे चक्रुर्गर्जन्तो जलदा इव ॥ ६.१०२.३३ ॥
வலிமையான பீமசேனனால் வதைக்கப்பட்ட அந்த யானைகள் போரில் கதறின; இடியிடிக்கும் மேகங்களைப் போல்.
6.102.34
बहुधा दारितश्चैव विषाणैस्तत्र दन्तिभिः ।
फुल्लाशोकनिभः पार्थः शुशुभे रणमूर्धनि ॥ ६.१०२.३४ ॥
அங்கே யானைகளின் தந்தங்களால் பல வகையில் கிழிக்கப்பட்டும், போர்முனையில் பூத்த அசோக மரம் போல் பார்த்தன் ஒளிர்ந்தான்.
6.102.35
सादिनां शस्त्रवृष्टिं च व्यधमद्गदया ततः ।
वायुवेगसमायुक्तो व्यचरत्पाण्डवो युधि ॥ ६.१०२.३५ ॥
பின்னர் குதிரைவீரர்களின் ஆயுதமழையையும் அவன் கதாயுதத்தால் சிதறடித்தான்; காற்றின் வேகத்துடன் அந்தப் பாண்டவன் போரில் சுற்றித் திரிந்தான்.
6.102.36
विषाणोल्लिखितैर्गात्रौर्विषाणाभिहतो भृशम् ।
विषाणे दन्तिनं गृह्य निर्विषाणमथाकरोत् ॥ ६.१०२.३६ ॥
தந்தங்களால் கீறப்பட்ட உடல்களுடனும், தந்தங்களால் மிகக் கடுமையாகத் தாக்கப்பட்டும், அவன் ஒரு யானையின் தந்தத்தைப் பற்றி அதைத் தந்தமற்றதாக்கினான்.
6.102.37
विषाणेन च तेनैव कुम्भोऽभ्याहत्य दन्तिनम् ।
पातयामास समरे दण्डहस्त इवान्तकः ॥ ६.१०२.३७ ॥
கும்பன் அதே தந்தத்தால் யானையைத் தாக்கி போரில் அதை வீழ்த்தினான்; கையில் தண்டமேந்திய அந்தகனைப் போல் அவன் இருந்தான்.
6.102.38
शोणिताक्तां गदां बिभ्रन्मेदोभञ्जाकृतच्छविः ।
कृताभ्यङ्गः शोणितेन रुद्रवत्प्रत्यदृश्यत ॥ ६.१०२.३८ ॥
இரத்தத்தில் தோய்ந்த கதையைத் தாங்கி, கொழுப்பு நசுக்கியது போன்ற உடலொளியுடன், இரத்தத்தால் பூசப்பட்டவனாக அவன் ருத்திரனைப் போல் காணப்பட்டான்.
6.102.39
एवं के वध्यमानाश्च हतशेषा महागजाः ।
प्राद्रवन्त दिशो राजन्विमृद्गन्तः स्वकं बलम् ॥ ६.१०२.३९ ॥
இவ்வாறு கொல்லப்பட்டு எஞ்சிய சில பெரிய யானைகள், அரசே, தங்கள் சொந்தப் படையை மிதித்துக்கொண்டு திசைகளை நோக்கி ஓடின.
6.102.40
द्रवद्भिस्तैर्महानागैः समन्ताद्भरतर्षभ ।
दुर्योधनबलं सर्वं पुनरासीत्पराङ्भुखम् ॥ ६.१०२.४० ॥
ஓடிய அந்தப் பெரிய யானைகளால் எல்லாப் பக்கங்களிலும், பரதர்களில் காளையே, துரியோதனனின் முழுப் படையும் மீண்டும் புறமுதுகிட்டது.