ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 6.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.106.1
ततः पिता तव क्रुद्धो निशितैः सायकोत्तमैः ।
आजघान रणे पार्थान्सहसेनान्समन्ततः ॥ ६.१०६.१ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹರಿತವಾದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೃಥೆಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಅವರ ಸೇನೆಗಳ ಸಹಿತ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
6.106.2
भीमं द्वादशभिर्विद्ध्वा सात्यकिं नवभिः शरैः ।
नकुलं च त्रिभिर्विद्ध्वा सहदेवं च सप्तभिः ॥ ६.१०६.२ ॥
ಭೀಮನನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ನಕುಲನನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಸಹದೇವನನ್ನು ಏಳು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಿ.
6.106.3
युधिष्ठिरं द्वादशभिर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ।
धृष्टद्युम्नं ततो विद्ध्वा ननाद सुमहाबलः ॥ ६.१०६.३ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ತೋಳುಗಳಿಗೂ ಎದೆಗೂ ಚುಚ್ಚಿ, ನಂತರ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
6.106.4
तं द्वादशाख्यैर्नकुलो माधवश्च त्रिभिः शरैः ।
धृष्टद्युम्नश्च सप्तत्या भीमसेनश्च सप्तभिः ।
युधिष्ठिरो द्वादशभिः प्रत्यविध्यत्पितामहम् ॥ ६.१०६.४ ॥
ನಕುಲನು ಹನ್ನೆರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಮಾಧವ (ಸಾತ್ಯಕಿ) ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನು ಎಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಭೀಮಸೇನನು ಏಳು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹನ್ನೆರಡು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪಿತಾಮಹನನ್ನು (ಭೀಷ್ಮನನ್ನು) ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಹೊಡೆದರು.
6.106.5
द्रोणस्तु सात्यकिं विद्ध्वा भीमसेनमविध्यत ।
एकैकं पञ्चभिर्बाणैर्यमदण्डोपमैः शितैः ॥ ६.१०६.५ ॥
ಆದರೆ ದ್ರೋಣನು ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಚುಚ್ಚಿ, ಭೀಮಸೇನನನ್ನೂ ಯಮದಂಡದಂತಿರುವ ಐದು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಒಂದೊಂದನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದನು.
6.106.6
तौ च तं प्रत्यविध्येतां त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः ।
तोत्रैरिव महानागं द्रोणं ब्राह्मणपुङ्गवम् ॥ ६.१०६.६ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಅವನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹಾರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮೂರು ಮೂರರಂತೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಚುಚ್ಚಿದರು, ಅಂಕುಶಗಳಿಂದ ಮಹಾಗಜವನ್ನು ಚುಚ್ಚುವಂತೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ರೋಣನನ್ನು.
6.106.7
सौवीरा कितवाः प्राच्याः प्रतीच्योदीच्यमालवाः ।
अभीषाहाः शूरसेनाः शिबयोऽथ वसातयः।
संग्रमे नाजहुर्भीष्मं वध्यमानाः शितैः शरैः ॥ ६.१०६.७ ॥
ಸೌವೀರರು, ಕಿತವರು, ಪೂರ್ವದವರು, ಪಶ್ಚಿಮ, ಉತ್ತರ, ಮಾಳವರು, ಅಭೀಷಾಹರು, ಶೂರಸೇನರು, ಶಿಬಿಗಳು, ವಸಾತಿಗಳು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ.
6.106.8
तथैवान्ये महीपाला नानादेशसमागताः ।
पाण्डवानभ्यवर्तन्त विविधायुधपाणयः ।
तथैव पाण्डवा राजन्परिवव्रुः पितामहम् ॥ ६.१०६.८ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ವಿವಿಧ ದೇಶಗಳಿಂದ ಬಂದ ಇತರ ರಾಜರು ಬಗೆಬಗೆಯ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಪಾಂಡವರ ಮೇಲೆ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದರು. ಓ ರಾಜನೇ, ಹಾಗೆಯೇ ಪಾಂಡವರು ಪಿತಾಮಹನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
6.106.9
स समन्तात्परिवृतो रथौघैरपराजितः ।
गहनेऽग्निरिवोत्सृष्टः प्रजज्वाल दहन्परान् ॥ ६.१०६.९ ॥
ಅವರು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ರಥಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಅಪರಾಜಿತರಾಗಿ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುತ್ತಾ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸಿದರು.
6.106.10
रथाग्न्यगारश्चापार्चिरसिशक्तिगजेन्धनः ।
शरस्फुलिङ्गो भीष्माग्निर्ददाह क्षत्रियर्षभान् ॥ ६.१०६.१० ॥
ರಥಗಳೇ ಅದರ ಅಗ್ನಿಗೃಹ, ಬಿಲ್ಲುಗಳೇ ಅದರ ಜ್ವಾಲೆ, ಖಡ್ಗ, ಶಕ್ತಿ, ಆನೆಗಳೇ ಇಂಧನ, ಬಾಣಗಳೇ ಕಿಡಿಗಳು — ಅಂತಹ ಭೀಷ್ಮಾಗ್ನಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠರನ್ನು ದಹಿಸಿತು.
6.106.11
यथा हि सुमहानग्निः कक्षे चरसि सानिलः ।
तथा भीष्मो महाराज दिव्यमस्त्रमुदीरयन् ॥ ६.१०६.११ ॥
ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಬೆಂಕಿ ಹರಡುವಂತೆ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಭೀಷ್ಮನು ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸುತ್ತಾ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು.
6.106.12
सुवर्णपुङ्खैरिषुभिर्गार्ध्रपक्षैः सुतेजनैः ।
कर्णिनालीकनाराचैश्छादयामास तद्बलम् ॥ ६.१०६.१२ ॥
ಚಿನ್ನದ ರೆಕ್ಕೆಗಳ, ಹದ್ದಿನ ರೆಕ್ಕೆಗಳ ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ — ಕರ್ಣಿ, ನಾಲ, ಈಕ ಮತ್ತು ನಾರಾಚ ಬಾಣಗಳಿಂದ — ಅವನು ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ಮುಚ್ಚಿದನು.
6.106.13
अपातयद्ध्वजांश्चैव रथिनश्च शितैः शरैः ।
मुण्डतालवनानीव चकार स रथव्रजान् ॥ ६.१०६.१३ ॥
ಅವನು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಧ್ವಜಗಳನ್ನೂ ರಥಿಕರನ್ನೂ ಕೆಡವಿದನು. ತಲೆ ಕತ್ತರಿಸಿದ ತಾಳವನಗಳಂತೆ ರಥಸಮೂಹಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು.
6.106.14
निर्मनुष्यान्रथान्राजन्गजानश्वांश्च संयुगे ।
अकरोत्स महाबाहुः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ६.१०६.१४ ॥
ರಾಜನೇ, ಆ ಮಹಾಬಾಹು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಮನುಷ್ಯರಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ಅವನು ಸರ್ವ ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.
6.106.15
तस्य ज्यातलनिर्घोषं विस्फूर्जितमिवाशनेः ।
निशम्य सर्वभूतानि समकम्पन्त भारत ॥ ६.१०६.१५ ॥
ಭಾರತ, ಅವನ ಬಿಲ್ಲಿನ ದಾರದ ಸದ್ದನ್ನು, ಸಿಡಿಲಿನ ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಡುಗಿದವು.
6.106.16
अमोघा ह्यपत्नबाणाः पितुस्ते भरतर्षभ ।
नासज्जन्त तनुत्रेषु भीष्मचापच्युताः शराः ॥ ६.१०६.१६ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಭೀಷ್ಮನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಿಟ್ಟ ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ (ಪಕ್ಷದ) ಆ ಅಮೋಘ ಬಾಣಗಳು ಕವಚಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.
6.106.17
हतवीरान्रथान्राजन्संयुक्ताञ्जवनैर्हयैः ।
अपश्याम महाराज ह्रियमाणान्रणाजिरे ॥ ६.१०६.१७ ॥
ರಾಜನೇ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವೀರರು ಹತರಾಗಿ, ವೇಗದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ರಥಗಳು ಎಳೆಯಲ್ಪಡುವುದನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದೆವು.
6.106.18
चेदिकाशिकरूषाणां सहस्राणि चतुर्दश ।
महारथाः समाख्याताः कलपुत्रास्तनुत्यजः ।
अपरावर्तिनः सर्वे सुवर्णविकृतध्वजाः ॥ ६.१०६.१८ ॥
ಚೇದಿ, ಕಾಶಿ, ರೂಷರ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಸಾವಿರ ಮಹಾರಥರು. ಕಾಲಪುತ್ರರೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರು, ದೇಹತ್ಯಾಗಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರು. ಎಲ್ಲರೂ ಹಿಂದಿರುಗದವರು, ಚಿನ್ನದ ಧ್ವಜಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದವರು.
6.106.19
संग्रामे भीष्ममासाद्य व्यादितास्यमिवान्तकम् ।
निमग्नाः परलोकाय सवाजिरथकुञ्जराः ॥ ६.१०६.१९ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಬಾಯ್ತೆರೆದ ಅಂತಕನಂತೆ, ಕುದುರೆ, ರಥ, ಆನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರು ಪರಲೋಕಕ್ಕೆ ಮುಳುಗಿದರು.
6.106.20
भग्नाक्षोपस्करान्कांश्चिद्भग्नचक्रांश्च भारत ।
अपश्याम महाराज शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१०६.२० ॥
ಓ ಭಾರತ! ಅಚ್ಚು ಮತ್ತು ಸಾಮಗ್ರಿಗಳು ಮುರಿದ ಕೆಲವು ರಥಗಳನ್ನೂ, ಚಕ್ರಗಳು ಮುರಿದವುಗಳನ್ನೂ, ಓ ಮಹಾರಾಜ, ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ನೋಡಿದೆವು.
6.106.21
सवरूथै रथैर्भग्नै रथिभिश्च निपातितैः ।
शरैः सुकवचैश्छिन्नैः पट्टसैश्च विशांपते ॥ ६.१०६.२१ ॥
ಛತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುರಿದ ರಥಗಳು, ಬಿದ್ದ ರಥಿಕರು, ಉತ್ತಮ ಕವಚದೊಂದಿಗೆ ತುಂಡಾದ ಬಾಣಗಳು, ಖಡ್ಗಗಳಿಂದ, ಓ ಪ್ರಭುವೇ!
6.106.22
गदाभिर्भिण्डिपालैश्च निशितैश्च शिलीमुखैः ।
अनुकर्षैरुपासङ्गैश्चक्रैर्भग्नैश्च मारिष ॥ ६.१०६.२२ ॥
ಗದೆಗಳು, ಭಿಂಡಿಪಾಲಗಳು, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಶಿಲೀಮುಖ ಬಾಣಗಳು, ಅನುಕರ್ಷಗಳು, ಉಪಾಸಂಗಗಳು, ಮುರಿದ ಚಕ್ರಗಳು, ಓ ಮಾರಿಷ!
6.106.23
बाहुभिः कार्मुकैः खङ्गैः शिरोभिश्च सकुण्डलैः ।
तलत्रैरङ्गुलित्रैश्च ध्वजैश्च विनिपातितैः।
चापैश्च बहुधा च्छिन्नैः समास्तीर्यत मेदिनी ॥ ६.१०६.२३ ॥
ಬಾಹುಗಳು, ಬಿಲ್ಲುಗಳು, ಖಡ್ಗಗಳು, ಕುಂಡಲಗಳೊಂದಿಗೆ ತಲೆಗಳು, ತಲತ್ರಗಳು, ಅಂಗುಲಿತ್ರಗಳು, ಧ್ವಜಗಳು ಉರುಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಹಲವು ರೀತಿ ತುಂಡಾದ ಬಿಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಭೂಮಿ ಹಾಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
6.106.24
गजारोहा गजान्राजन्हयांश्च हयसादिनः ।
अभिपेतुर्द्रुतं तत्र शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१०६.२४ ॥
ಓ ರಾಜ! ಆನೆಯ ಸವಾರರು ಆನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಕುದುರೆ ಸವಾರರು ಕುದುರೆಗಳ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದರು.
6.106.25
यतमानाश्च ते वीरा द्रवमाणान्महारथान् ।
नाशक्नुवन्वारयितुं भीष्मबाणप्रपीडितान् ॥ ६.१०६.२५ ॥
ಹೋರಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ ಆ ವೀರರು ಭೀಷ್ಮನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾರಥರನ್ನು ತಡೆಯಲಾರದೆ ಹೋದರು.
6.106.26
महेन्द्रसमवीर्येण वध्यमाना महाचमूः ।
अभज्यत महाराज न च द्वौ समधावताम् ॥ ६.१०६.२६ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಿಂದ ವಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಮಹಾಸೇನೆ ಚದುರಿಹೋಯಿತು; ಇಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಓಡಲಿಲ್ಲ.
6.106.27
आविद्धरथनागाश्वं पतितध्वजसंकुलम् ।
अनीकं पाण्डुपुत्राणां हाहाभूतमचेतनम् ॥ ६.१०६.२७ ॥
ಪಾಂಡುಪುತ್ರರ ಆ ಸೇನೆ, ರಥ, ಆನೆ, ಕುದುರೆಗಳು ಚದುರಿ, ಬಿದ್ದ ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಹಾಹಾಕಾರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಪ್ರಜ್ಞೆಯಿಲ್ಲದಂತಾಯಿತು.
6.106.28
जघानात्र पिता पुत्रं पुत्रश्च पितरं तथ ।
प्रियं सखाय चाक्रन्दे सखा दैवबलात्कृतः ॥ ६.१०६.२८ ॥
ಇಲ್ಲಿ ತಂದೆ ಮಗನನ್ನು, ಮಗ ತಂದೆಯನ್ನು ಕೊಂದನು; ಪ್ರಿಯ ಗೆಳೆಯ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ಕರೆದ, ಗೆಳೆಯ ದೈವಬಲದಿಂದ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟ.
6.106.29
विमुच्य कवचानन्ये पाण्डुपुत्रस्य सैनिकाः ।
प्रकीर्य केशान्धावन्तः प्रत्यदृश्यन्त सर्वशः ॥ ६.१०६.२९ ॥
ಪಾಂಡುಪುತ್ರನ ಇತರ ಸೈನಿಕರು ಕವಚಗಳನ್ನು ಕಳಚಿ, ಕೂದಲು ಬಿಚ್ಚಿ ಓಡುತ್ತಾ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣಿಸಿದರು.
6.106.30
तद्गोकुलमिवोद्भ्रान्तमुद्भान्तरथकूबरम् ।
ददृशे पाण्डुपुत्रस्य सैन्यमार्तस्वरं तदा ॥ ६.१०६.३० ॥
ಆಗ ಪಾಂಡುಪುತ್ರನ ಆ ಸೇನೆ, ಗೋಸಮೂಹದಂತೆ ಭ್ರಾಂತಗೊಂಡು ಚದುರಿ, ರಥದ ನೊಗಗಳು ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿರಲು, ಆರ್ತಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಅಳುವಂತೆ ಕಂಡಿತು.
6.106.31
प्रभज्यमानं सैन्यं तु दृष्ट्वा यादवनन्दनः ।
उवाच पार्थं बीभत्सुं निगृह्य रथमुत्तमम् ॥ ६.१०६.३१ ॥
ಸೈನ್ಯವು ಚದುರಿ ಓಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡ ಯಾದವರ ಆನಂದ ಕೃಷ್ಣನು ಉತ್ತಮ ರಥವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಬೀಭತ್ಸು ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
6.106.32
अयं स कालः संप्राप्तः पार्थ यः काङ्क्षितस्तव ।
प्रहरास्मै नरव्याघ्र भीष्मायाहवशोभिने ॥ ६.१०६.३२ ॥
ಪಾರ್ಥ, ನೀನು ಬಯಸಿದ ಆ ಕಾಲ ಈಗ ಬಂದಿದೆ. ನರವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶೋಭಿಸುವ ಈ ಭೀಷ್ಮನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡು.
6.106.33
यत्पुरा कथितं वीर त्वया राज्ञां समागमे ।
विराटनगरे तात सञ्जयस्य समीपतः ॥ ६.१०६.३३ ॥
ವೀರನೇ, ಹಿಂದೆ ವಿರಾಟ ನಗರದಲ್ಲಿ ರಾಜರ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಸಂಜಯನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು.
6.106.34
भीष्मद्रोणमुखान्सर्वान्धार्तराष्ट्रस्य सैनिकान् ।
सानुबन्धान्हनिष्यामि ये मां योत्स्यन्ति सङ्गरे ॥ ६.१०६.३४ ॥
ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ದ್ರೋಣರನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟಿರುವ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನ ಎಲ್ಲಾ ಸೈನಿಕರನ್ನು, ಅವರ ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನೊಡನೆ ಹೋರಾಡುವವರನ್ನು ನಾನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು.
6.106.35
इति तत्कुरु कौन्तेय सत्यं वाक्यमरिन्दम ।
क्षत्रधर्ममनुस्मृत्य युध्यस्व विगतज्वरः ॥ ६.१०६.३५ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡು. ಅರಿಂದಮ, ಇದು ಸತ್ಯವಾದ ಮಾತು. ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ದುಃಖರಹಿತನಾಗಿ ಯುದ್ಧಮಾಡು.
6.106.36
इत्युक्तो वासुदेवेन तिर्यग्दृष्टिरधोमुखः ।
अकाम इव बीभत्सुरिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.१०६.३६ ॥
ವಾಸುದೇವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಓರೆ ನೋಟ ಮತ್ತು ಕೆಳಗಿನ ಮುಖದಿಂದ, ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದವನಂತೆ ಬೀಭತ್ಸು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
6.106.37
अवध्यानां वधं कृत्वा राज्यं वा नरकोत्तरम् ।
दुःखानि वनवासे वा किं नु मे सुकृतं भवेत् ॥ ६.१०६.३७ ॥
ವಧಿಸಬಾರದವರನ್ನು ವಧಿಸಿ ರಾಜ್ಯ ಪಡೆಯುವುದೋ, ಅಥವಾ ನರಕಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ದುಃಖವೋ, ಅಥವಾ ವನವಾಸದ ಕಷ್ಟಗಳೋ — ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾವ ಪುಣ್ಯ ಲಭಿಸೀತು?
6.106.38
चोदयाश्वान्यतो भीष्मः करिष्ये वचनं तव ।
पातयिष्यामि दुर्धर्षं भीष्मं कुरुपितामहम् ॥ ६.१०६.३८ ॥
"ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿಸು; ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಂತೆ ಮಾಡುವೆನು. ದುರ್ಧರ್ಷನಾದ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು, ಕುರುಗಳ ಪಿತಾಮಹನನ್ನು, ಕೆಡವುವೆನು."
6.106.39
स चाश्वान्रजतप्रख्यांश्चोदयामास माधवः ।
यतो भीष्मस्ततो राजन्दुष्प्रेक्ष्यो रश्मिवानिव । ॥ ६.१०६.३९ ॥
ಮಾಧವನು ಬೆಳ್ಳಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು; ಭೀಷ್ಮನಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ, ರಾಜನೇ — ಕಿರಣಗಳುಳ್ಳ ಸೂರ್ಯನಂತೆ, ನೋಡಲಾಗದ ತೇಜದಿಂದ ಅವು ಸಾಗಿದವು.
6.106.40
ततस्तत्पुनरावृत्तं युधिष्ठिरबलं महत् ।
दृष्ट्वा पार्थं महाबाहुं भीष्मायोद्यतमाहवे ॥ ६.१०६.४० ॥
ಆಗ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಆ ಮಹಾಸೇನೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿತು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನತ್ತ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿದ್ದ ಮಹಾಬಾಹು ಪಾರ್ಥನನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಕಂಡು.
6.106.41
ततो भीष्मः कुरुश्रेष्ठः सिंहवद्विनदन्मुहुः ।
धनंजयरथं शीघ्रं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ६.१०६.४१ ॥
ಆಗ ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ ಭೀಷ್ಮನು ಸಿಂಹದಂತೆ ಪದೇಪದೇ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಧನಂಜಯನ (ಅರ್ಜುನನ) ರಥವನ್ನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದನು.
6.106.42
क्षणेन स रथस्तस्य सहयः सहसारथिः ।
शरवर्षेण महता न प्राज्ञायत भारत ॥ ६.१०६.४२ ॥
ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ ಅವನ ಆ ರಥವು, ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಾರಥಿಯೊಂದಿಗೆ, ಆ ಮಹಾ ಬಾಣವರ್ಷದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಹೋಯಿತು; ಓ ಭಾರತ, ಅದು ಕಾಣದಂತಾಯಿತು.
6.106.43
वासुदेवस्त्वसंभ्रान्तो धैर्यमास्थाय सत्वरः ।
चोदयामास तानश्वान्विनुन्नान्भीष्मसायकैः ॥ ६.१०६.४३ ॥
ಆದರೆ ವಾಸುದೇವನು ಕಳವಳಗೊಳ್ಳದೆ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ, ಭೀಷ್ಮನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಿದನು.
6.106.44
ततः पार्थो धनुर्गृह्य दिव्यं जलदनिःस्वनम् ।
पातयामास भीष्मस्य धनुश्छित्त्वा शितैः शरैः ॥ ६.१०६.४४ ॥
ಆಗ ಪಾರ್ಥನು ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತಹ ದಿವ್ಯ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೀಷ್ಮನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಬೀಳಿಸಿದನು.
6.106.45
स च्छिन्नधन्वा कौरव्यः पुनरन्यन्महद्धनुः ।
निमेषान्तरमात्रेण सज्यं चक्रे पिता तव ॥ ६.१०६.४५ ॥
ಧನುಸ್ಸು ಮುರಿದ ಆ ಕೌರವನು ಮತ್ತೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಪುನಃ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೆ ಹೆದೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದನು.
6.106.46
चकर्ष च ततो दोर्भ्यां धनुर्जलदनिःस्वनम् ।
अथास्य तदपि क्रुद्धश्चिच्छेद धनुरर्जुनः ।
तस्य तत्पूजयामास लाघवं शन्तनोः सुतः ॥ ६.१०६.४६ ॥
ಅವನು ಎರಡೂ ಭುಜಗಳಿಂದ ಮೇಘಗರ್ಜನೆಯಂತಹ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎಳೆದನು; ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಅರ್ಜುನನು ಅದನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿದನು. ಶಂತನುವಿನ ಮಗನು ಅವನ ಚುರುಕುತನವನ್ನು ಹೊಗಳಿದನು.
6.106.47
गाङ्गेयस्त्वब्रवीत्पार्थं धन्विश्रेष्ठमरिंदम ।
साधुसाधु महाबाहो साधु कुन्तीसुतेति च ॥ ६.१०६.४७ ॥
ಆದರೆ ಗಾಂಗೇಯನು ಬಿಲ್ಲುಗಾರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಮಿಸುವವನೂ ಆದ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು — "ಸಾಧು, ಸಾಧು! ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ಕುಂತೀಪುತ್ರನೇ, ಸಾಧು!"
6.106.48
समाभाष्यैवमपरं प्रगृह्य रुचिरं धनुः ।
मुमोच समरे भीष्मः शरान्पार्थरथं प्रति ॥ ६.१०६.४८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಭೀಷ್ಮನು ಮತ್ತೊಂದು ಸುಂದರ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
6.106.49
अदर्शयद्वसुदेवो हययाने परं बलम् ।
मोघान्कुर्वञ्शरांस्तस्य मण्डलानि निदर्शयन् ॥ ६.१०६.४९ ॥
ವಸುದೇವನು ಕುದುರೆ ಕಟ್ಟಿದ ರಥದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಲವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು; ಅವನ ಬಾಣಗಳನ್ನು ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ವೃತ್ತಾಕಾರದ ಚಲನೆಗಳನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದನು.
6.106.50
शुशुभाते नरव्याघ्रौ तौ भीष्मशरविक्षतौ ।
गोवृषाविव संरब्धौ विषाणोल्लिखिताङ्कितौ ॥ ६.१०६.५० ॥
ಭೀಷ್ಮನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಆ ಇಬ್ಬರು ನರವ್ಯಾಘ್ರರು, ಕೊಂಬುಗಳಿಂದ ಗೀರಿದ ಗುರುತುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಕೋಪಗೊಂಡ ಎತ್ತುಗಳಂತೆ ಹೊಳೆದರು.
6.106.51
वासुदेवस्तु संप्रेक्ष्य पार्थस्य मृदुयुद्धताम् ।
भीष्मं च शरवर्षाणि सृजन्तमनिशं युधि ॥ ६.१०६.५१ ॥
ಆದರೆ ವಾಸುದೇವನು ಪಾರ್ಥನ ಮೃದು ಯುದ್ಧ ರೀತಿಯನ್ನೂ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬಾಣವರ್ಷ ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಭೀಷ್ಮನನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದನು.
6.106.52
प्रतपन्तमिवादित्यं मध्यमासाद्य सेनयोः ।
वरान्वरान्विनिघ्नन्तं पाण्डुपुत्रस्य सैनिकान् ॥ ६.१०६.५२ ॥
ಎರಡು ಸೇನೆಗಳ ಮಧ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತಾ, ಪಾಂಡುಪುತ್ರನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಾಗಿ ಸಂಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
6.106.53
युगान्तमिव कुर्वाणं भीष्मं यौधिष्ठिरे बले ।
नामृष्यत महाबाहुर्माधवः परवीरहा ॥ ६.१०६.५३ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಯುಗಾಂತದಂತೆ ವಿನಾಶ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಕಂಡು, ಮಹಾಬಾಹು ಮಾಧವನು ಸಹಿಸಲಾರದಾದನು; ಅವನು ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು.
6.106.54
उत्सृज्य रजतप्रख्यान्हयान्पार्थस्य मारिष ।
वासुदेवस्ततो योगी प्रचस्कन्द महारथात् ॥ ६.१०६.५४ ॥
ಮಾರಿಷ, ಆಗ ಯೋಗಿ ವಾಸುದೇವನು ಪಾರ್ಥನ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಬಣ್ಣದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮಹಾರಥದಿಂದ ಜಿಗಿದನು.
6.106.55
अभिदुद्राव भीष्मं स भुजप्रहरणो बली ।
प्रतोदपाणिस्तेजस्वी सिंहवद्विनदन्मुहुः ॥ ६.१०६.५५ ॥
ತೋಳುಗಳನ್ನೇ ಆಯುಧವನ್ನಾಗಿಸಿದ ಬಲಶಾಲಿಯೂ ತೇಜಸ್ವಿಯೂ ಆದ ಅವನು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಅಂಕುಶ ಹಿಡಿದು, ಸಿಂಹದಂತೆ ಪದೇಪದೇ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತ ಭೀಷ್ಮನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
6.106.56
दारयन्निव पद्भ्यां स जगतीं जगदीश्वरः ।
क्रोधताम्रेक्षणः कृष्णो जिघांसुरमितद्युतिः ॥ ६.१०६.५६ ॥
ತಮ್ಮ ಪಾದಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನೇ ಸೀಳುವಂತೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನೂ ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವನೂ ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನವನೂ ಆದ ಕೃಷ್ಣನು ಕೊಲ್ಲುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಮುನ್ನುಗ್ಗಿದನು.
6.106.57
ग्रसन्निव च तेजांसि तावकानां महाहवे ।
दृष्ट्वा माधवमाक्रन्दे भीष्मायोद्यतमन्तिके ॥ ६.१०६.५७ ॥
ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಯೋಧರ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ನುಂಗುವಂತೆ, ಭೀಷ್ಮನ ಬಳಿ ಮೇಲೆತ್ತಿದ ಮಾಧವನನ್ನು ಕಂಡು,
6.106.58
हतो भीष्मो हतो भीष्म इति तत्रस्म सैनिकाः ।
क्रोशन्तः प्राद्रवन्सर्वे वासुदेवभयातुराः ॥ ६.१०६.५८ ॥
"ಭೀಷ್ಮ ಸತ್ತ! ಭೀಷ್ಮ ಸತ್ತ!" ಎಂದು ಕೂಗುತ್ತ ವಾಸುದೇವನ ಭಯದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟ ಸೈನಿಕರೆಲ್ಲರೂ ಓಡಿದರು.
6.106.59
पीतकौशेयसंवीतो मणिश्यामो जनार्दनः ।
शुशुभे विद्रवन्भीष्मं विद्युन्माली यथाम्बुदः ॥ ६.१०६.५९ ॥
ಹಳದಿ ರೇಷ್ಮೆ ಉಟ್ಟು, ಮಣಿಯಂತೆ ಕಪ್ಪಾದ ಜನಾರ್ದನನು ಭೀಷ್ಮನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸುತ್ತ, ಮಿಂಚಿನ ಮಾಲೆ ಧರಿಸಿದ ಮೇಘದಂತೆ ಹೊಳೆದನು.
6.106.60
स सिंह इव मातङ्गं यथर्षभ इवर्षभम् ।
अभिदुद्राव वेगेन विनदन्यादवर्षभः ॥ ६.१०६.६० ॥
ಸಿಂಹ ಆನೆಯ ಮೇಲೆ, ಹೋರಿ ಹೋರಿಯ ಮೇಲೆ ಎರಗುವಂತೆ, ಯಾದವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಗರ್ಜಿಸುತ್ತ ವೇಗದಿಂದ ಭೀಷ್ಮನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
6.106.61
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य पुण्डरीकाक्षमाहवे ।
असंभ्रमं रणे भीष्मो विचकर्ष महद्धनुः ।
उवाच चैव गोविन्दमसंभ्रान्तेन चेतसा ॥ ६.१०६.६१ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನತ್ತ ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಿರುವ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷನನ್ನು ನೋಡಿ, ಭೀಷ್ಮನು ರಣದಲ್ಲಿ ಕಳವಳವಿಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ದೊಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆದು, ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಗೋವಿಂದನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
6.106.62
एह्येहि पुण्डरीकाक्ष देवदेव नमोस्तु ते ।
मामद्य सात्वतश्रेष्ठ तापयस्त महाहवे ॥ ६.१०६.६२ ॥
ಬಾ, ಬಾ, ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ, ದೇವದೇವ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸಾತ್ವತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇಂದು ಈ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಪೀಡಿಸು.
6.106.63
त्वया हि देव संग्रामे हतस्यापि ममानघ ।
श्रेय एव परं कृष्ण लोके भवति सर्वतः ॥ ६.१०६.६३ ॥
ದೇವ, ಪಾಪರಹಿತನೇ, ಕೃಷ್ಣ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಿಂದ ಹತನಾದರೂ ನನಗೆ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಶ್ರೇಯಸ್ಸೇ ಆಗುತ್ತದೆ.
6.106.64
संभावितोऽस्मि गोविन्द त्रैलोक्येनाद्य संयुगे ।
प्रहरस्व यथेष्टं वै दासोऽस्मि तव चानघ ॥ ६.१०६.६४ ॥
ಗೋವಿಂದ, ಇಂದು ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಾನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಪ್ರಹರಿಸು, ನಿರ್ದೋಷನೇ; ನಾನು ನಿನ್ನ ದಾಸ.
6.106.65
अन्वगेव ततः पार्थः समभिद्रुत्य केशवम् ।
निजग्राह महाबाहुर्बाहुभ्यां परिगृह्य वै ॥ ६.१०६.६५ ॥
ಆಗ ಪಾರ್ಥನು ತಕ್ಷಣ ಓಡಿ ಕೇಶವನ ಬಳಿ ಧಾವಿಸಿ, ಆ ಮಹಾಬಾಹುವು ಎರಡು ತೋಳುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
6.106.66
निगृह्यमाणः पार्थेन कृष्णो राजीवलोचनः ।
जगामैवैनमादाय वेगेन पुरुषोत्तमः ॥ ६.१०६.६६ ॥
ಪಾರ್ಥನಿಂದ ಹಿಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ, ಕಮಲನಯನ ಕೃಷ್ಣ, ಪುರುಷೋತ್ತಮನು ಅವನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದನು.
6.106.67
पार्थस्तु विष्टभ्य बलाच्चरणौ परवीरहा ।
निजग्राह हृषीकेशं कथंचिद्दशमे पदे ॥ ६.१०६.६७ ॥
ಪಾರ್ಥನು ಬಲದಿಂದ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನಾಗಿ, ಹೃಷೀಕೇಶನನ್ನು ಹತ್ತನೆಯ ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೋ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
6.106.68
तत एवमुवाचार्तः क्रोधपर्याकुलेक्षणम् ।
निःश्वसन्तं यथा नागमर्जुनः प्रणयात्सखा ॥ ६.१०६.६८ ॥
ಆಗ ನೊಂದ ಅರ್ಜುನನು, ಕೋಪದಿಂದ ಕಲಕಿದ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ, ಆನೆಯಂತೆ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ ತನ್ನ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
6.106.69
निवर्तस्व महाबाहो नानृतं कर्तुमर्हसि ।
यत्त्वया कथितं पूर्वं न योत्स्यामीति केशव ॥ ६.१०६.६९ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಹಿಂತಿರುಗು; ಸುಳ್ಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ಕೇಶವ, ನಾನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನೀನು ಮೊದಲು ಹೇಳಿದ್ದೆಯಲ್ಲವೇ.
6.106.70
मिथ्यावादीति लोकास्त्वां कथयिष्यन्ति माधव ।
ममैष भारः सर्वो हि हनिष्यामि पितामहम् ॥ ६.१०६.७० ॥
ಜನರು ನಿನ್ನನ್ನು ಸುಳ್ಳುಗಾರ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಮಾಧವ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಹೊಣೆ ನನ್ನದು; ಪಿತಾಮಹನನ್ನು ನಾನು ಸಂಹರಿಸುವೆನು.
6.106.71
शपे केशव शस्त्रेण सत्येन सुकृतेन च ।
अन्तं यथा गमिष्यामि शत्रूणां शत्रुसूदन ॥ ६.१०६.७१ ॥
ಕೇಶವ, ಶಸ್ತ್ರದ ಮೇಲೆ, ಸತ್ಯದ ಮೇಲೆ, ಸತ್ಕರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಆಣೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಶತ್ರುಸೂದನನೇ, ನಾನು ಶತ್ರುಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಖಂಡಿತ ತಲುಪುವೆನು.
6.106.72
अद्यैव पश्य दुर्धर्षं पात्यमानं महारथम् ।
तारापतिमिवापूर्णमन्तकाले यदृच्छया ॥ ६.१०६.७२ ॥
ಇಂದೇ ನೋಡು, ಎದುರಿಸಲಸಾಧ್ಯನಾದ ಆ ಮಹಾರಥನು ಕೆಡವಲ್ಪಡುವುದನ್ನು; ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯದೃಚ್ಛೆಯಿಂದ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದ ತಾರಾಪತಿ ಚಂದ್ರನಂತೆ.
6.106.73
माधवस्तु वचः श्रुत्वा फल्गुनस्य महात्मनः ।
अभवत्परमप्रीतो दृष्ट्वा पार्थस्य विक्रमम्।
न किंचिदुक्त्वा सक्रोध आरुरोह रथं पुनः ॥ ६.१०६.७३ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ಫಲ್ಗುನನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪಾರ್ಥನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ ಮಾಧವನು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಏನನ್ನೂ ಹೇಳದೆ, ಕೋಪದಿಂದ ಮತ್ತೆ ರಥವನ್ನೇರಿದನು.
6.106.74
तौ रथस्थौ नरव्याघ्रौ भीष्मः शान्तनवः पुनः ।
ववर्ष शरवर्षेण मेघो वृष्ट्या यथाऽचलौ ॥ ६.१०६.७४ ॥
ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು ನರವ್ಯಾಘ್ರರ ಮೇಲೆ ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮನು ಮತ್ತೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದನು, ಮೇಘವು ಮಳೆಯಿಂದ ಎರಡು ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುವಂತೆ.
6.106.75
प्राणानादत्त योधानां पिता देवव्रतस्तव ।
गभस्तिभिरिवादित्यस्तेजांसि शिशिरात्यये ॥ ६.१०६.७५ ॥
ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ದೇವವ್ರತನು ಯೋಧರ ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಸೆಳೆದುಕೊಂಡನು, ಶಿಶಿರ ಋತು ಮುಗಿಯುವಾಗ ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಹೀರುವಂತೆ.
6.106.76
यथा कुरूणां सैन्यानि बभञ्जुर्युधि पाण्डवाः ।
तथा पाण्डवसैन्यानि बभञ्ज युधि ते पिता ॥ ६.१०६.७६ ॥
ಪಾಂಡವರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೌರವರ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಮುರಿದಂತೆ, ನಿಮ್ಮ ತಂದೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಮುರಿದನು.
6.106.77
हतविद्रुतसैन्यास्तु निरुत्साहा विचेतसः ।
निरीक्षितुं न शेकुस्ते भीष्ममप्रतिमं रणे ॥ ६.१०६.७७ ॥
ಹತವಾಗಿ ಚದುರಿ ಓಡಿದ ಸೇನೆಗಳು, ಉತ್ಸಾಹವಿಲ್ಲದೆ ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಸಮಾನ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ನೋಡಲೂ ಶಕ್ತರಾಗಲಿಲ್ಲ.
6.106.78
मध्यं गतमिवादित्यं प्रतपन्तं स्वतेजसा ।
ते वध्यमाना भीष्मेण शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१०६.७८ ॥
ಮಧ್ಯಾಹ್ನಕ್ಕೆ ಬಂದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸುಡುತ್ತಿದ್ದ ಭೀಷ್ಮನಿಂದ ಅವರು ನೂರಾರು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು.
6.106.79
कुर्वाणं समरे कर्माण्यतिमानुषविक्रमम् ।
वीक्षांचक्रुर्महाराज पाण्डवा भयपीडिताः ॥ ६.१०६.७९ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯಾತೀತ ಪರಾಕ್ರಮದ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನು ಭಯಪೀಡಿತರಾದ ಪಾಂಡವರು ನೋಡಿದರು.
6.106.80
तथा पाण्डवसैन्यानि द्राव्यमाणानि भारत ।
त्रातारं नाध्यगच्छन्त गावः पङ्कगता इव।
पिपीलिका इव क्षुण्णा दुर्बला बलिना रणे ॥ ६.१०६.८० ॥
ಭಾರತನೇ, ಹೀಗೆ ಪಾಂಡವ ಸೇನೆಗಳು ಓಡಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಕೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ ಹಸುಗಳಂತೆ ರಕ್ಷಕನನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ; ಬಲಿಷ್ಠನಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲ ಇರುವೆಗಳಂತೆ ಹೊಸಕಲ್ಪಟ್ಟವು.
6.106.81
तथैव योधा राजेन्द्र भीष्मेणामित्रघातिना ।
समरे मृदिताः सर्वे पाण्डवाः सह सृञ्जयैः ॥ ६.१०६.८१ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಅಂತೆಯೇ ಶತ್ರುಘಾತಕ ಭೀಷ್ಮನಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವ ಯೋಧರು ಮತ್ತು ಸೃಂಜಯರು ಎಲ್ಲರೂ ಹೊಸಕಲ್ಪಟ್ಟರು.
6.106.82
महारथं भारत दुष्प्रकम्पं ।
शरौघिणं प्रतपन्तं नरेन्द्रान्।
भीष्मं न शेकुः प्रतिवीक्षितुं ते ।
शरार्चिषं सूर्यमिवातपन्तम् ॥ ६.१०६.८२ ॥
ಭಾರತನೇ, ಮಹಾರಥನೂ, ಅಲುಗಾಡಿಸಲಾರದವನೂ, ಬಾಣವೃಷ್ಟಿ ಸುರಿಸುವವನೂ, ರಾಜರನ್ನು ಸುಡುವವನೂ ಆದ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು, ಬಾಣದ ಜ್ವಾಲೆಯ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಸುಡುವವನನ್ನು ಅವರು ನೋಡಲಾರದೆ ಹೋದರು.
6.106.83
विमृद्गतस्तस्य तु पाण्डुसेना-
मस्तं जगामाथ सहस्ररश्मिः।
ततो हि भीष्मः सबलान्ससैन्या-
न्न्यवारयत्पाण्डुसुताञ्शरौघैः ॥ ६.१०६.८३ ॥
ಅವನಿಂದ ಪಾಂಡವ ಸೇನೆ ಹೊಸಕಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಸಹಸ್ರರಶ್ಮಿ ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸಿದನು; ಆಗ ಭೀಷ್ಮನು ಸೈನ್ಯ-ಬಲಸಹಿತ ಪಾಂಡುಪುತ್ರರನ್ನು ಬಾಣಗಳ ಧಾರೆಯಿಂದ ತಡೆದನು.
6.106.84
मनोऽवहारं प्रति संबभूव ॥ ६.१०६.८४ ॥
ಮನಸ್ಸು ಹಿಂದೆ ಸರಿಯುವ ಸ್ಥಿತಿ ಉಂಟಾಯಿತು.