Mahābhārata · Adhyāya 6.106
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.106.1
ततः पिता तव क्रुद्धो निशितैः सायकोत्तमैः ।
आजघान रणे पार्थान्सहसेनान्समन्ततः ॥ ६.१०६.१ ॥
Da schlug dein Vater, zornentbrannt, im Kampf mit scharfen, ausgezeichneten Pfeilen die Söhne Pṛthās samt ihren Heeren von allen Seiten.
6.106.2
भीमं द्वादशभिर्विद्ध्वा सात्यकिं नवभिः शरैः ।
नकुलं च त्रिभिर्विद्ध्वा सहदेवं च सप्तभिः ॥ ६.१०६.२ ॥
Bhīma mit zwölf Pfeilen, Sātyaki mit neun, Nakula mit dreien und Sahadeva mit sieben durchbohrend.
6.106.3
युधिष्ठिरं द्वादशभिर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ।
धृष्टद्युम्नं ततो विद्ध्वा ननाद सुमहाबलः ॥ ६.१०६.३ ॥
Yudhiṣṭhira mit zwölf Pfeilen in Arme und Brust treffend, dann Dhṛṣṭadyumna durchbohrend, brüllte der überaus Starke.
6.106.4
तं द्वादशाख्यैर्नकुलो माधवश्च त्रिभिः शरैः ।
धृष्टद्युम्नश्च सप्तत्या भीमसेनश्च सप्तभिः ।
युधिष्ठिरो द्वादशभिः प्रत्यविध्यत्पितामहम् ॥ ६.१०६.४ ॥
Nakula mit zwölf Pfeilen, Mādhava mit dreien, Dhṛṣṭadyumna mit siebzig, Bhīmasena mit sieben und Yudhiṣṭhira mit zwölf schlugen dem Großvater (Bhīṣma) entgegen.
6.106.5
द्रोणस्तु सात्यकिं विद्ध्वा भीमसेनमविध्यत ।
एकैकं पञ्चभिर्बाणैर्यमदण्डोपमैः शितैः ॥ ६.१०६.५ ॥
Doch Droṇa, nachdem er Sātyaki durchbohrt hatte, durchbohrte auch Bhīmasena, jeden mit fünf scharfen Pfeilen gleich Yamas Stab.
6.106.6
तौ च तं प्रत्यविध्येतां त्रिभिस्त्रिभिरजिह्मगैः ।
तोत्रैरिव महानागं द्रोणं ब्राह्मणपुङ्गवम् ॥ ६.१०६.६ ॥
Beide schlugen ebenfalls zurück, je drei gerade fliegende Pfeile, wie Treibstöcke einen großen Elefanten stechen — gegen Droṇa, den besten der Brahmanen.
6.106.7
सौवीरा कितवाः प्राच्याः प्रतीच्योदीच्यमालवाः ।
अभीषाहाः शूरसेनाः शिबयोऽथ वसातयः।
संग्रमे नाजहुर्भीष्मं वध्यमानाः शितैः शरैः ॥ ६.१०६.७ ॥
Die Sauvīras, die Kitavas, die Völker des Ostens, Westens und Nordens, die Mālavas, die Abhīṣāhas, die Śūrasenas, die Śibis und die Vasātis verließen Bhīṣma im Kampf nicht, obwohl sie von scharfen Pfeilen getroffen wurden.
6.106.8
तथैवान्ये महीपाला नानादेशसमागताः ।
पाण्डवानभ्यवर्तन्त विविधायुधपाणयः ।
तथैव पाण्डवा राजन्परिवव्रुः पितामहम् ॥ ६.१०६.८ ॥
Ebenso griffen andere Könige, aus vielen Ländern gekommen, mit verschiedenen Waffen in den Händen die Pāṇḍavas an. O König, ebenso umringten die Pāṇḍavas den Großvater.
6.106.9
स समन्तात्परिवृतो रथौघैरपराजितः ।
गहनेऽग्निरिवोत्सृष्टः प्रजज्वाल दहन्परान् ॥ ६.१०६.९ ॥
Obwohl er von allen Seiten von Wagenscharen umringt war, blieb er unbesiegt und loderte wie ein Feuer, das im Dickicht entfesselt wurde, und verbrannte seine Feinde.
6.106.10
रथाग्न्यगारश्चापार्चिरसिशक्तिगजेन्धनः ।
शरस्फुलिङ्गो भीष्माग्निर्ददाह क्षत्रियर्षभान् ॥ ६.१०६.१० ॥
Mit den Wagen als Feuerstätte, den Bögen als Flammen, Schwertern, Speeren und Elefanten als Brennstoff und den Pfeilen als Funken verbrannte dieses Feuer Bhīṣmas die Stiere unter den Kṣatriyas.
6.106.11
यथा हि सुमहानग्निः कक्षे चरसि सानिलः ।
तथा भीष्मो महाराज दिव्यमस्त्रमुदीरयन् ॥ ६.१०६.११ ॥
So wie ein großes Feuer mit dem Wind durch das Dickicht zieht, so schritt auch Bhīṣma voran und entfesselte göttliche Waffen, o großer König.
6.106.12
सुवर्णपुङ्खैरिषुभिर्गार्ध्रपक्षैः सुतेजनैः ।
कर्णिनालीकनाराचैश्छादयामास तद्बलम् ॥ ६.१०६.१२ ॥
Mit goldgefiederten, mit Geierfedern versehenen, wohlgeschärften Pfeilen, mit Karṇi-, Nāla-, Īka- und Nārāca-Geschossen bedeckte er jenes Heer.
6.106.13
अपातयद्ध्वजांश्चैव रथिनश्च शितैः शरैः ।
मुण्डतालवनानीव चकार स रथव्रजान् ॥ ६.१०६.१३ ॥
Mit scharfen Pfeilen streckte er Banner und Wagenkrieger nieder und machte die Wagenschwärme wie Palmenhaine mit abgeschlagenen Wipfeln.
6.106.14
निर्मनुष्यान्रथान्राजन्गजानश्वांश्च संयुगे ।
अकरोत्स महाबाहुः सर्वशस्त्रभृतां वरः ॥ ६.१०६.१४ ॥
O König, der Starkarmige ließ im Kampf Wagen, Elefanten und Pferde ohne ihre Männer zurück. Er war der Beste aller Waffenträger.
6.106.15
तस्य ज्यातलनिर्घोषं विस्फूर्जितमिवाशनेः ।
निशम्य सर्वभूतानि समकम्पन्त भारत ॥ ६.१०६.१५ ॥
O Bhārata, als alle Wesen das Schnalzen seiner Bogensehne wie den Donnerschlag des Blitzes hörten, bebten sie gemeinsam.
6.106.16
अमोघा ह्यपत्नबाणाः पितुस्ते भरतर्षभ ।
नासज्जन्त तनुत्रेषु भीष्मचापच्युताः शराः ॥ ६.१०६.१६ ॥
O Stier der Bharatas, jene unfehlbaren, gefiederten Pfeile deines Vaters, von Bhīṣmas Bogen abgeschossen, blieben nicht in den Panzern stecken.
6.106.17
हतवीरान्रथान्राजन्संयुक्ताञ्जवनैर्हयैः ।
अपश्याम महाराज ह्रियमाणान्रणाजिरे ॥ ६.१०६.१७ ॥
O König, o großer König, wir sahen auf dem Schlachtfeld Wagen, an schnelle Pferde gespannt, fortgeschleppt, ihre Helden erschlagen.
6.106.18
चेदिकाशिकरूषाणां सहस्राणि चतुर्दश ।
महारथाः समाख्याताः कलपुत्रास्तनुत्यजः ।
अपरावर्तिनः सर्वे सुवर्णविकृतध्वजाः ॥ ६.१०६.१८ ॥
Vierzehntausend große Wagenkrieger der Cedis, Kāśis und Rūṣas, berühmt als Söhne des Kala, bereit, ihren Leib hinzugeben, alle nie zurückweichend, mit Bannern aus getriebenem Gold.
6.106.19
संग्रामे भीष्ममासाद्य व्यादितास्यमिवान्तकम् ।
निमग्नाः परलोकाय सवाजिरथकुञ्जराः ॥ ६.१०६.१९ ॥
Im Kampf auf Bhīṣma gestoßen, wie der Tod mit geöffnetem Rachen, versanken sie samt Rossen, Wagen und Elefanten in der Anderswelt.
6.106.20
भग्नाक्षोपस्करान्कांश्चिद्भग्नचक्रांश्च भारत ।
अपश्याम महाराज शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१०६.२० ॥
O Bhārata, großer König, sahen wir Wagen mit gebrochenen Achsen und Beschlägen, mit zerbrochenen Rädern, hunderte und tausende.
6.106.21
सवरूथै रथैर्भग्नै रथिभिश्च निपातितैः ।
शरैः सुकवचैश्छिन्नैः पट्टसैश्च विशांपते ॥ ६.१०६.२१ ॥
Mit zerbrochenen Wagen samt Dächern, gefällten Wagenkämpfern, zerschnittenen Pfeilen und Schwertern gegen gut gepanzerte Krieger, o Herr der Menschen.
6.106.22
गदाभिर्भिण्डिपालैश्च निशितैश्च शिलीमुखैः ।
अनुकर्षैरुपासङ्गैश्चक्रैर्भग्नैश्च मारिष ॥ ६.१०६.२२ ॥
Durch Keulen, Bhindipāla-Wurfspeere, scharfe Śilīmukha-Pfeile, Zugseile, Köcher und zerbrochene Räder, o Edler.
6.106.23
बाहुभिः कार्मुकैः खङ्गैः शिरोभिश्च सकुण्डलैः ।
तलत्रैरङ्गुलित्रैश्च ध्वजैश्च विनिपातितैः।
चापैश्च बहुधा च्छिन्नैः समास्तीर्यत मेदिनी ॥ ६.१०६.२३ ॥
Mit Armen, Bögen, Schwertern, Häuptern mit Ohrringen, Handschutzen, Fingerschutzen und Bannern niedergestreckt, und mit auf vielerlei Weise zerbrochenen Bögen wurde die Erde bedeckt.
6.106.24
गजारोहा गजान्राजन्हयांश्च हयसादिनः ।
अभिपेतुर्द्रुतं तत्र शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१०६.२४ ॥
O König, die Elefantenreiter auf ihren Elefanten und die Reiter auf ihren Pferden stürmten dort eilig herbei, zu Hunderten und Tausenden.
6.106.25
यतमानाश्च ते वीरा द्रवमाणान्महारथान् ।
नाशक्नुवन्वारयितुं भीष्मबाणप्रपीडितान् ॥ ६.१०६.२५ ॥
Obwohl sich jene Helden bemühten, konnten sie die fliehenden großen Wagenkämpfer nicht aufhalten, die von Bhīṣmas Pfeilen gequält wurden.
6.106.26
महेन्द्रसमवीर्येण वध्यमाना महाचमूः ।
अभज्यत महाराज न च द्वौ समधावताम् ॥ ६.१०६.२६ ॥
O großer König, jenes große Heer, von dem an Tapferkeit Indra gleichen Mann erschlagen, zerbrach; nicht einmal zwei liefen gemeinsam.
6.106.27
आविद्धरथनागाश्वं पतितध्वजसंकुलम् ।
अनीकं पाण्डुपुत्राणां हाहाभूतमचेतनम् ॥ ६.१०६.२७ ॥
Das Heer der Söhne Pāṇḍus, mit verstreuten Wagen, Elefanten und Pferden, voller gefallener Banner, in Wehklagen versunken und ohne Besinnung.
6.106.28
जघानात्र पिता पुत्रं पुत्रश्च पितरं तथ ।
प्रियं सखाय चाक्रन्दे सखा दैवबलात्कृतः ॥ ६.१०६.२८ ॥
Hier erschlug ein Vater seinen Sohn und ein Sohn seinen Vater; ein lieber Freund rief seinen Freund, und der Freund wurde durch die Macht des Schicksals gezwungen.
6.106.29
विमुच्य कवचानन्ये पाण्डुपुत्रस्य सैनिकाः ।
प्रकीर्य केशान्धावन्तः प्रत्यदृश्यन्त सर्वशः ॥ ६.१०६.२९ ॥
Andere Krieger des Sohnes Pāṇḍus, die ihre Panzer abgelegt und ihr Haar gelöst hatten, sah man überall laufen.
6.106.30
तद्गोकुलमिवोद्भ्रान्तमुद्भान्तरथकूबरम् ।
ददृशे पाण्डुपुत्रस्य सैन्यमार्तस्वरं तदा ॥ ६.१०६.३० ॥
Da sah man das Heer des Sohnes Pāṇḍus, verwirrt und zerstreut wie eine Herde Rinder, die Wagendeichseln wild schwankend, in Klagelauten weinend.
6.106.31
प्रभज्यमानं सैन्यं तु दृष्ट्वा यादवनन्दनः ।
उवाच पार्थं बीभत्सुं निगृह्य रथमुत्तमम् ॥ ६.१०६.३१ ॥
Als er sah, wie das Heer zerbrach, hielt der Wonnespross der Yādava den vortrefflichen Wagen an und sprach zu Pārtha, dem furchtbaren Bībhatsu.
6.106.32
अयं स कालः संप्राप्तः पार्थ यः काङ्क्षितस्तव ।
प्रहरास्मै नरव्याघ्र भीष्मायाहवशोभिने ॥ ६.१०६.३२ ॥
Pārtha, jener Augenblick, den du ersehntest, ist gekommen. Schlage auf ihn ein, auf Bhīṣma, der im Kampf erstrahlt, o Tiger unter den Menschen.
6.106.33
यत्पुरा कथितं वीर त्वया राज्ञां समागमे ।
विराटनगरे तात सञ्जयस्य समीपतः ॥ ६.१०६.३३ ॥
O Held, Lieber, was du einst bei Sañjaya in der Versammlung der Könige in der Stadt Virāṭa verkündet hast.
6.106.34
भीष्मद्रोणमुखान्सर्वान्धार्तराष्ट्रस्य सैनिकान् ।
सानुबन्धान्हनिष्यामि ये मां योत्स्यन्ति सङ्गरे ॥ ६.१०६.३४ ॥
Ich werde alle Krieger des Sohnes des Dhṛtarāṣṭra töten, angeführt von Bhīṣma und Droṇa, samt ihrem Gefolge, die im Kampf gegen mich kämpfen werden.
6.106.35
इति तत्कुरु कौन्तेय सत्यं वाक्यमरिन्दम ।
क्षत्रधर्ममनुस्मृत्य युध्यस्व विगतज्वरः ॥ ६.१०६.३५ ॥
Darum tue, Sohn der Kuntī, genau dies. Dies ist ein wahres Wort, o Bezwinger der Feinde. Eingedenk der Pflicht des Kriegers, kämpfe, frei vom Fieber des Kummers.
6.106.36
इत्युक्तो वासुदेवेन तिर्यग्दृष्टिरधोमुखः ।
अकाम इव बीभत्सुरिदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.१०६.३६ ॥
So von Vāsudeva angesprochen, sprach Bībhatsu mit schrägem Blick und gesenktem Gesicht, wie widerwillig, diese Worte.
6.106.37
अवध्यानां वधं कृत्वा राज्यं वा नरकोत्तरम् ।
दुःखानि वनवासे वा किं नु मे सुकृतं भवेत् ॥ ६.१०६.३७ ॥
Nachdem ich jene erschlagen habe, die nicht getötet werden dürfen, sei es ein Reich, das schlimmer als die Hölle erkauft wurde, oder Leid im Waldexil — welches Verdienst könnte mir daraus erwachsen?
6.106.38
चोदयाश्वान्यतो भीष्मः करिष्ये वचनं तव ।
पातयिष्यामि दुर्धर्षं भीष्मं कुरुपितामहम् ॥ ६.१०६.३८ ॥
"Lenke die Pferde anderswohin; ich werde tun, was du sagst. Ich werde den unbezwingbaren Bhīṣma niederstrecken, den Ahnherrn der Kurus."
6.106.39
स चाश्वान्रजतप्रख्यांश्चोदयामास माधवः ।
यतो भीष्मस्ततो राजन्दुष्प्रेक्ष्यो रश्मिवानिव । ॥ ६.१०६.३९ ॥
Und Mādhava trieb jene silbern glänzenden Pferde dorthin, wo Bhīṣma war, o König — sie zogen dahin wie die strahlende Sonne, schwer anzusehen.
6.106.40
ततस्तत्पुनरावृत्तं युधिष्ठिरबलं महत् ।
दृष्ट्वा पार्थं महाबाहुं भीष्मायोद्यतमाहवे ॥ ६.१०६.४० ॥
Da wandte sich das große Heer Yudhiṣṭhiras wieder um, als es den starkarmigen Pārtha sah, der im Kampf auf Bhīṣma zuschritt.
6.106.41
ततो भीष्मः कुरुश्रेष्ठः सिंहवद्विनदन्मुहुः ।
धनंजयरथं शीघ्रं शरवर्षैरवाकिरत् ॥ ६.१०६.४१ ॥
Da überschüttete Bhīṣma, der Beste der Kurus, der immer wieder wie ein Löwe brüllte, rasch den Wagen Dhanaṃjayas mit einem Pfeilhagel.
6.106.42
क्षणेन स रथस्तस्य सहयः सहसारथिः ।
शरवर्षेण महता न प्राज्ञायत भारत ॥ ६.१०६.४२ ॥
In einem Augenblick war sein Wagen mit Pferden und Wagenlenker vom gewaltigen Pfeilregen bedeckt, o Bhārata, so dass er nicht mehr zu erkennen war.
6.106.43
वासुदेवस्त्वसंभ्रान्तो धैर्यमास्थाय सत्वरः ।
चोदयामास तानश्वान्विनुन्नान्भीष्मसायकैः ॥ ६.१०६.४३ ॥
Vāsudeva aber, unerschüttert und standhaft, trieb rasch die Pferde an, die von Bhīṣmas Pfeilen getroffen waren.
6.106.44
ततः पार्थो धनुर्गृह्य दिव्यं जलदनिःस्वनम् ।
पातयामास भीष्मस्य धनुश्छित्त्वा शितैः शरैः ॥ ६.१०६.४४ ॥
Da ergriff Pārtha seinen göttlichen Bogen, dessen Klang dem Donner der Wolken glich, und mit scharfen Pfeilen zerschnitt und zerbrach er Bhīṣmas Bogen.
6.106.45
स च्छिन्नधन्वा कौरव्यः पुनरन्यन्महद्धनुः ।
निमेषान्तरमात्रेण सज्यं चक्रे पिता तव ॥ ६.१०६.४५ ॥
Da nahm der Kaurava, dessen Bogen zerschnitten war, einen anderen großen Bogen und spannte ihn im Nu, dein Vater.
6.106.46
चकर्ष च ततो दोर्भ्यां धनुर्जलदनिःस्वनम् ।
अथास्य तदपि क्रुद्धश्चिच्छेद धनुरर्जुनः ।
तस्य तत्पूजयामास लाघवं शन्तनोः सुतः ॥ ६.१०६.४६ ॥
Dann spannte er mit beiden Armen einen weiteren Bogen, dessen Klang dem Donner der Wolken glich; doch der zornige Arjuna zerschnitt auch diesen. Der Sohn Śantanus pries seine Geschicklichkeit.
6.106.47
गाङ्गेयस्त्वब्रवीत्पार्थं धन्विश्रेष्ठमरिंदम ।
साधुसाधु महाबाहो साधु कुन्तीसुतेति च ॥ ६.१०६.४७ ॥
Gāṅgeya aber sprach zu Pārtha, dem besten der Bogenschützen, dem Bezwinger der Feinde: »Gut, gut! Gut, o Sohn Kuntīs mit den mächtigen Armen!«
6.106.48
समाभाष्यैवमपरं प्रगृह्य रुचिरं धनुः ।
मुमोच समरे भीष्मः शरान्पार्थरथं प्रति ॥ ६.१०६.४८ ॥
So gesprochen, ergriff Bhīṣma einen anderen schönen Bogen und ließ im Kampf Pfeile gegen Pārthas Wagen fliegen.
6.106.49
अदर्शयद्वसुदेवो हययाने परं बलम् ।
मोघान्कुर्वञ्शरांस्तस्य मण्डलानि निदर्शयन् ॥ ६.१०६.४९ ॥
Vāsudeva zeigte seine höchste Stärke im pferdebespannten Wagen, machte Bhīṣmas Pfeile wirkungslos und führte kreisförmige Manöver vor.
6.106.50
शुशुभाते नरव्याघ्रौ तौ भीष्मशरविक्षतौ ।
गोवृषाविव संरब्धौ विषाणोल्लिखिताङ्कितौ ॥ ६.१०६.५० ॥
Die beiden Tiger unter den Menschen, von Bhīṣmas Pfeilen verwundet, leuchteten wie zwei erzürnte Stiere, gezeichnet von den Kratzspuren ihrer Hörner.
6.106.51
वासुदेवस्तु संप्रेक्ष्य पार्थस्य मृदुयुद्धताम् ।
भीष्मं च शरवर्षाणि सृजन्तमनिशं युधि ॥ ६.१०६.५१ ॥
Vāsudeva aber beobachtete genau Arjunas sanfte Kampfweise und Bhīṣma, der in der Schlacht unablässig Pfeilregen niedergehen ließ.
6.106.52
प्रतपन्तमिवादित्यं मध्यमासाद्य सेनयोः ।
वरान्वरान्विनिघ्नन्तं पाण्डुपुत्रस्य सैनिकान् ॥ ६.१०६.५२ ॥
In die Mitte der beiden Heere gelangt, glühend wie die Sonne, erschlug er einen nach dem anderen die besten Krieger des Pāṇḍu-Sohnes.
6.106.53
युगान्तमिव कुर्वाणं भीष्मं यौधिष्ठिरे बले ।
नामृष्यत महाबाहुर्माधवः परवीरहा ॥ ६.१०६.५३ ॥
Als er sah, wie Bhīṣma im Heer Yudhiṣṭhiras eine Vernichtung wie den Weltuntergang anrichtete, konnte der starkarmige Mādhava, Töter feindlicher Helden, dies nicht ertragen.
6.106.54
उत्सृज्य रजतप्रख्यान्हयान्पार्थस्य मारिष ।
वासुदेवस्ततो योगी प्रचस्कन्द महारथात् ॥ ६.१०६.५४ ॥
Dann, o Verehrter, ließ Vāsudeva, der Yogin, Arjunas silberglänzende Pferde los und sprang vom großen Wagen herab.
6.106.55
अभिदुद्राव भीष्मं स भुजप्रहरणो बली ।
प्रतोदपाणिस्तेजस्वी सिंहवद्विनदन्मुहुः ॥ ६.१०६.५५ ॥
Mit seinen Armen als Waffen, mächtig und strahlend, den Treibstachel in der Hand, brüllte er wie ein Löwe immer wieder und stürmte auf Bhīṣma zu.
6.106.56
दारयन्निव पद्भ्यां स जगतीं जगदीश्वरः ।
क्रोधताम्रेक्षणः कृष्णो जिघांसुरमितद्युतिः ॥ ६.१०६.५६ ॥
Als wollte er die Erde mit seinen Füßen spalten, schritt Kṛṣṇa, Herr der Welt, mit zornrot glühenden Augen, den Wunsch zu töten im Herzen, von unermesslichem Glanz voran.
6.106.57
ग्रसन्निव च तेजांसि तावकानां महाहवे ।
दृष्ट्वा माधवमाक्रन्दे भीष्मायोद्यतमन्तिके ॥ ६.१०६.५७ ॥
Als verschlänge er die Pracht deiner Krieger in der großen Schlacht, sah man Mādhava im Geschrei nahe bei Bhīṣma erhoben,
6.106.58
हतो भीष्मो हतो भीष्म इति तत्रस्म सैनिकाः ।
क्रोशन्तः प्राद्रवन्सर्वे वासुदेवभयातुराः ॥ ६.१०६.५८ ॥
»Bhīṣma ist erschlagen! Bhīṣma ist erschlagen!«, so schreiend, flohen alle Soldaten dort, von Furcht vor Vāsudeva ergriffen.
6.106.59
पीतकौशेयसंवीतो मणिश्यामो जनार्दनः ।
शुशुभे विद्रवन्भीष्मं विद्युन्माली यथाम्बुदः ॥ ६.१०६.५९ ॥
In gelbe Seide gehüllt, dunkel wie ein Edelstein, leuchtete Janārdana, als er auf Bhīṣma zustürzte, wie eine mit Blitzen geschmückte Wolke.
6.106.60
स सिंह इव मातङ्गं यथर्षभ इवर्षभम् ।
अभिदुद्राव वेगेन विनदन्यादवर्षभः ॥ ६.१०६.६० ॥
Wie ein Löwe sich auf einen Elefanten stürzt, ein Stier auf einen Stier, so stürzte der Beste der Yādavas brüllend mit Macht auf Bhīṣma.
6.106.61
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य पुण्डरीकाक्षमाहवे ।
असंभ्रमं रणे भीष्मो विचकर्ष महद्धनुः ।
उवाच चैव गोविन्दमसंभ्रान्तेन चेतसा ॥ ६.१०६.६१ ॥
Als er den lotusäugigen Helden auf sich zustürmen sah, spannte Bhīṣma im Kampf ohne Erregung seinen großen Bogen und sprach mit unerschütterlichem Gemüt zu Govinda.
6.106.62
एह्येहि पुण्डरीकाक्ष देवदेव नमोस्तु ते ।
मामद्य सात्वतश्रेष्ठ तापयस्त महाहवे ॥ ६.१०६.६२ ॥
Komm, komm, Lotusäugiger, Gott der Götter, dir sei Verehrung. Bester der Sātvatas, heute in dieser großen Schlacht, quäle mich.
6.106.63
त्वया हि देव संग्रामे हतस्यापि ममानघ ।
श्रेय एव परं कृष्ण लोके भवति सर्वतः ॥ ६.१०६.६३ ॥
O Gott, makelloser Kṛṣṇa, selbst wenn ich von dir im Kampf erschlagen werde, kommt für mich das höchste Heil von allen Seiten in der Welt.
6.106.64
संभावितोऽस्मि गोविन्द त्रैलोक्येनाद्य संयुगे ।
प्रहरस्व यथेष्टं वै दासोऽस्मि तव चानघ ॥ ६.१०६.६४ ॥
Govinda, heute in dieser Schlacht bin ich von den drei Welten geehrt. Schlag zu, wie du willst, Makelloser; ich bin dein Diener.
6.106.65
अन्वगेव ततः पार्थः समभिद्रुत्य केशवम् ।
निजग्राह महाबाहुर्बाहुभ्यां परिगृह्य वै ॥ ६.१०६.६५ ॥
Da eilte Pārtha ihm nach, erreichte Keśava, und der Starkarmige packte ihn und hielt ihn mit beiden Armen fest umschlungen.
6.106.66
निगृह्यमाणः पार्थेन कृष्णो राजीवलोचनः ।
जगामैवैनमादाय वेगेन पुरुषोत्तमः ॥ ६.१०६.६६ ॥
Obwohl von Pārtha ergriffen, trug der lotusäugige Kṛṣṇa, der höchste Mann, ihn mit sich fort und schritt rasch voran.
6.106.67
पार्थस्तु विष्टभ्य बलाच्चरणौ परवीरहा ।
निजग्राह हृषीकेशं कथंचिद्दशमे पदे ॥ ६.१०६.६७ ॥
Arjuna, Sohn der Pṛthā, Bezwinger feindlicher Helden, packte mit Gewalt Kṛṣṇas Füße und ergriff den Herrn der Sinne irgendwie am zehnten Schritt.
6.106.68
तत एवमुवाचार्तः क्रोधपर्याकुलेक्षणम् ।
निःश्वसन्तं यथा नागमर्जुनः प्रणयात्सखा ॥ ६.१०६.६८ ॥
Da sprach der betrübte Arjuna aus Zuneigung so zu seinem Freund, dessen Augen vor Zorn bewegt waren und der wie ein Elefant schnaubte.
6.106.69
निवर्तस्व महाबाहो नानृतं कर्तुमर्हसि ।
यत्त्वया कथितं पूर्वं न योत्स्यामीति केशव ॥ ६.१०६.६९ ॥
Kehre um, o Starkarmiger; du darfst nicht falsch handeln. O Keśava, du hast zuvor gesagt: 'Ich werde nicht kämpfen.'
6.106.70
मिथ्यावादीति लोकास्त्वां कथयिष्यन्ति माधव ।
ममैष भारः सर्वो हि हनिष्यामि पितामहम् ॥ ६.१०६.७० ॥
Die Leute werden dich einen Lügner nennen, o Mādhava. Diese ganze Last ist mein; ich werde den Großvater gewiss erschlagen.
6.106.71
शपे केशव शस्त्रेण सत्येन सुकृतेन च ।
अन्तं यथा गमिष्यामि शत्रूणां शत्रुसूदन ॥ ६.१०६.७१ ॥
Ich schwöre bei meiner Waffe, bei der Wahrheit und bei guten Taten, o Keśava, dass ich das Ende der Feinde gewiss erreichen werde, o Vernichter der Feinde.
6.106.72
अद्यैव पश्य दुर्धर्षं पात्यमानं महारथम् ।
तारापतिमिवापूर्णमन्तकाले यदृच्छया ॥ ६.१०६.७२ ॥
Sieh heute, wie jener unbezwingliche große Wagenkämpfer gefällt wird, wie der Herr der Sterne, der Mond, der am Todestag zufällig schwindet.
6.106.73
माधवस्तु वचः श्रुत्वा फल्गुनस्य महात्मनः ।
अभवत्परमप्रीतो दृष्ट्वा पार्थस्य विक्रमम्।
न किंचिदुक्त्वा सक्रोध आरुरोह रथं पुनः ॥ ६.१०६.७३ ॥
Als Mādhava die Worte des großmütigen Phalguna hörte und Pārthas Tapferkeit sah, war er sehr erfreut. Ohne etwas zu sagen, stieg er zornig wieder auf den Wagen.
6.106.74
तौ रथस्थौ नरव्याघ्रौ भीष्मः शान्तनवः पुनः ।
ववर्ष शरवर्षेण मेघो वृष्ट्या यथाऽचलौ ॥ ६.१०६.७४ ॥
Auf jene beiden Tiger unter den Männern, die auf dem Wagen standen, ließ Bhīṣma, der Sohn Śantanus, wieder einen Pfeilregen niedergehen, wie eine Wolke mit Regen zwei Berge überschüttet.
6.106.75
प्राणानादत्त योधानां पिता देवव्रतस्तव ।
गभस्तिभिरिवादित्यस्तेजांसि शिशिरात्यये ॥ ६.१०६.७५ ॥
Dein Vater Devavrata nahm den Kriegern das Leben, wie die Sonne am Ende des Winters mit ihren Strahlen die Helligkeit an sich nimmt.
6.106.76
यथा कुरूणां सैन्यानि बभञ्जुर्युधि पाण्डवाः ।
तथा पाण्डवसैन्यानि बभञ्ज युधि ते पिता ॥ ६.१०६.७६ ॥
So wie die Pāṇḍavas im Kampf die Heere der Kuru zerschlagen hatten, so zerschlug dein Vater im Kampf die Heere der Pāṇḍavas.
6.106.77
हतविद्रुतसैन्यास्तु निरुत्साहा विचेतसः ।
निरीक्षितुं न शेकुस्ते भीष्ममप्रतिमं रणे ॥ ६.१०६.७७ ॥
Die Heere, geschlagen und zerstreut, ohne Mut und verwirrt, konnten den unvergleichlichen Bhīṣma im Kampf nicht einmal ansehen.
6.106.78
मध्यं गतमिवादित्यं प्रतपन्तं स्वतेजसा ।
ते वध्यमाना भीष्मेण शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.१०६.७८ ॥
Wie die Sonne, die den Mittag erreicht hat und mit eigenem Glanz brennt, wurden sie von Bhīṣma zu Hunderten und Tausenden erschlagen.
6.106.79
कुर्वाणं समरे कर्माण्यतिमानुषविक्रमम् ।
वीक्षांचक्रुर्महाराज पाण्डवा भयपीडिताः ॥ ६.१०६.७९ ॥
O großer König, die von Furcht gequälten Pāṇḍavas sahen ihn in der Schlacht übermenschliche Heldentaten vollbringen.
6.106.80
तथा पाण्डवसैन्यानि द्राव्यमाणानि भारत ।
त्रातारं नाध्यगच्छन्त गावः पङ्कगता इव।
पिपीलिका इव क्षुण्णा दुर्बला बलिना रणे ॥ ६.१०६.८० ॥
O Nachkomme Bharatas, die Heere der Pāṇḍavas, so in die Flucht getrieben, fanden keinen Beschützer, wie Kühe im Schlamm; im Kampf vom Starken zermalmt wie schwache Ameisen.
6.106.81
तथैव योधा राजेन्द्र भीष्मेणामित्रघातिना ।
समरे मृदिताः सर्वे पाण्डवाः सह सृञ्जयैः ॥ ६.१०६.८१ ॥
O Herr der Könige, ebenso wurden alle Krieger der Pāṇḍavas zusammen mit den Sṛñjayas im Kampf von Bhīṣma, dem Feindvernichter, zermalmt.
6.106.82
महारथं भारत दुष्प्रकम्पं ।
शरौघिणं प्रतपन्तं नरेन्द्रान्।
भीष्मं न शेकुः प्रतिवीक्षितुं ते ।
शरार्चिषं सूर्यमिवातपन्तम् ॥ ६.१०६.८२ ॥
O Nachkomme Bharatas, sie konnten Bhīṣma nicht einmal anschauen, den großen Wagenkämpfer, schwer zu erschüttern, der einen Pfeilhagel ergoss, die Herren der Menschen versengte und von Pfeilflammen glühte wie die brennende Sonne.
6.106.83
विमृद्गतस्तस्य तु पाण्डुसेना-
मस्तं जगामाथ सहस्ररश्मिः।
ततो हि भीष्मः सबलान्ससैन्या-
न्न्यवारयत्पाण्डुसुताञ्शरौघैः ॥ ६.१०६.८३ ॥
Während das Heer der Pāṇḍavas von ihm zermalmt wurde, ging die tausendstrahlige Sonne unter; da hielt Bhīṣma die Söhne Pāṇḍus mit ihren Kräften und Heeren durch Pfeilströme zurück.
6.106.84
मनोऽवहारं प्रति संबभूव ॥ ६.१०६.८४ ॥
Es entstand ein Zurückwenden des Geistes.