ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 6.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.32.1
किं तद्ब्रह्म किमध्यात्मं किं कर्म पुरुषोत्तम् ।
अधिभूतं च किं प्रोक्तमधिदैवं किमुच्यते ॥ ६.३२.१ ॥
ಓ ಪುರುಷೋತ್ತಮ! ಆ ಬ್ರಹ್ಮ ಯಾವುದು? ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಯಾವುದು? ಕರ್ಮ ಯಾವುದು? ಅಧಿಭೂತವೆಂದು ಯಾವುದನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಅಧಿದೈವವೆಂದು ಯಾವುದನ್ನು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ?
6.32.2
अधियज्ञः कथं कोऽत्र देहेऽस्मिन्मधुसीदन ।
प्रयाणकाले च कथं ज्ञेयोऽसि नियतात्मभिः ॥ ६.३२.२ ॥
ಓ ಮಧುಸೂದನ! ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅಧಿಯಜ್ಞನು ಯಾರು, ಹೇಗೆ ಇರುತ್ತಾನೆ? ಮರಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಿಯತಾತ್ಮರಿಂದ ನೀನು ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುತ್ತೀಯೆ?
6.32.3
अक्षरं ब्रह्म परमं स्वभावोऽध्यात्ममुच्यते ।
भूतभावोद्भवकरो विसर्गः कर्मसंज्ञितः ॥ ६.३२.३ ॥
ಅಕ್ಷರವೇ ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮ. ಸ್ವಭಾವವೇ ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಎಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಜೀವಿಗಳ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ವಿಸರ್ಗವು ಕರ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
6.32.4
अधिभूतं क्षरो भावः पुरुषश्चाधिदैवतम् ।
अधियज्ञोऽहमेवात्र देहे देहभृतां वर ॥ ६.३२.४ ॥
ಕ್ಷರವಾದ ಭಾವವೇ ಅಧಿಭೂತ; ಪುರುಷನೇ ಅಧಿದೈವ. ದೇಹಧಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ! ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಅಧಿಯಜ್ಞನು ನಾನೇ.
6.32.5
अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् ।
यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥ ६.३२.५ ॥
ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನೇ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವವನು ನನ್ನ ಭಾವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
6.32.6
यं यं वापि स्मरन्भावं त्यजत्यन्ते कलेवरम् ।
तं तमेवैति कौन्तेय सदा तद्भावभावितः ॥ ६.३२.६ ॥
ಓ ಕೌಂತೇಯ! ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ಭಾವವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಆ ಭಾವದಲ್ಲಿಯೇ ಸದಾ ತಲ್ಲೀನನಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅದನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
6.32.7
तस्मात्सर्वेषु कालेषु मामनुस्मर युध्य च ।
मय्यर्पितमनोबुद्धिर्मामेवैष्यस्यसंशयः ॥ ६.३२.७ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು, ಯುದ್ಧ ಮಾಡು. ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ನೀನು ನನ್ನನ್ನೇ ಪಡೆಯುವೆ, ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
6.32.8
अभ्यासयोगयुक्तेन चेतसाऽनान्यगामिना ।
परमं पुरुषं दिव्यं याति पार्थानुचिन्तयन् ॥ ६.३२.८ ॥
ಅಭ್ಯಾಸಯೋಗದಿಂದ ಕೂಡಿ, ಬೇರೆಡೆಗೆ ಹೋಗದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಪಾರ್ಥನೇ, ನಿರಂತರ ಚಿಂತಿಸುವವನು ಆ ಪರಮ ದಿವ್ಯ ಪುರುಷನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
6.32.9
कविं पुराणमनुशासितार-
मणोरणीयांसमनुस्मरेद्यः ।
सर्वस्य धातारमचिन्त्यरूप-
मादित्यवर्णं तमसः परस्तात् ॥ ६.३२.९ ॥
ಕವಿ, ಪುರಾತನ, ಆಳುವವನು, ಅಣುವಿಗಿಂತಲೂ ಸೂಕ್ಷ್ಮನಾದವನು, ಸರ್ವವನ್ನು ಧರಿಸುವವನು, ಅಚಿಂತ್ಯರೂಪನು, ಆದಿತ್ಯವರ್ಣನು, ತಮಸ್ಸಿನ ಆಚೆಗಿರುವವನು ಆತನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವವನು.
6.32.10
प्रयाणकाले मनसाऽचलेन ।
भक्त्या युक्तो योगबलेन चैव।
भ्रुवोर्मध्ये प्राणमावेश्य सम्य-
क्स तं परं पुरुषमुपैति दिव्यम् ॥ ६.३२.१० ॥
ಪ್ರಯಾಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅಚಲ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿ, ಯೋಗಬಲದಿಂದ, ಹುಬ್ಬುಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದವನು ಆ ಪರಮ ದಿವ್ಯ ಪುರುಷನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
6.32.11
यदक्षरं वेदविदो वदन्ति ।
विशन्ति यद्यतयो वीतरागाः ।
यदिच्छन्तो ब्रह्मचर्यं चरन्ति ।
तत्ते पदं संग्रहेण प्रवक्ष्ये ॥ ६.३२.११ ॥
ವೇದವಿದರು ಅಕ್ಷರವೆಂದು ಕರೆಯುವುದು, ವೀತರಾಗಿ ಯತಿಗಳು ಪ್ರವೇಶಿಸುವುದು, ಯಾವುದನ್ನು ಬಯಸಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ ಆ ಪದವನ್ನು ನಿನಗೆ ಸಂಕ್ಷೇಪವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
6.32.12
सर्वद्वाराणि संयम्य मनो हृदि निरुध्य च ।
मूर्ध्न्याधायात्मनः प्राणमास्थितो योगधारणां ॥ ६.३२.१२ ॥
ಎಲ್ಲ ದ್ವಾರಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನಿರೋಧಿಸಿ, ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಮೂರ್ಧ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ, ಯೋಗಧಾರಣೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡು.
6.32.13
ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म व्याहरन्मामनुस्मरन् ।
यः प्रयाति त्यजन्दें स याति परमां गतिम् ॥ ६.३२.१३ ॥
ಓಂ ಎಂಬ ಏಕಾಕ್ಷರ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾ, ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಹೋಗುವವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
6.32.14
अनन्यचेताः सततं यो मां स्मरति नित्यशः ।
तस्याहं सुलभः पार्थ नित्ययुक्तस्य योगिनः ॥ ६.३२.१४ ॥
ಅನನ್ಯ ಚಿತ್ತದಿಂದ ನಿರಂತರ ಪ್ರತಿದಿನ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವವನಿಗೆ, ಪಾರ್ಥ, ನಾನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದೊರೆಯುತ್ತೇನೆ; ಆ ನಿತ್ಯಯುಕ್ತ ಯೋಗಿಗೆ.
6.32.15
मामुपेत्य पुनर्जन्म दुःखालयमशाश्वतम् ।
नाप्नुवन्ति महात्मानः संसिद्धिं परमां गताः ॥ ६.३२.१५ ॥
ನನ್ನನ್ನು ಸೇರಿದ ಮಹಾತ್ಮರು ದುಃಖದ ಆಲಯವೂ ಅಶಾಶ್ವತವೂ ಆದ ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ಪರಮ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದವರು.
6.32.16
आब्रह्मभुवनाल्लोकाः पुनरावर्तिनोऽर्जुन ।
मामुपेत्य तु कौन्तेय पुनर्जन्म न विद्यते ॥ ६.३२.१६ ॥
ಅರ್ಜುನ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದವರೆಗಿನ ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲವೂ ಮರಳಿ ಬರುವವು; ಆದರೆ ಕೌಂತೇಯ, ನನ್ನನ್ನು ಸೇರಿದರೆ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಇಲ್ಲ.
6.32.17
सहस्रयुगपर्यन्तमहर्यद्ब्रह्मणो विदुः ।
रात्रिं युगसहस्रां तां तेऽहोरात्रविदो जनाः ॥ ६.३२.१७ ॥
ಬ್ರಹ್ಮನ ಒಂದು ಹಗಲು ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳ ಕಾಲ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅಷ್ಟೇ ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳ ರಾತ್ರಿ ಎಂದು ಹಗಲಿರುಳಿನ ತಿಳಿದವರು ಬಲ್ಲರು.
6.32.18
अव्यक्ताद्व्यक्तयः सर्वाः प्रभवन्त्यहरागमे ।
रात्र्यामे प्रलीयन्ते तत्रैवाव्यक्तसंज्ञके ॥ ६.३२.१८ ॥
ಹಗಲು ಬಂದಾಗ ವ್ಯಕ್ತವಾದವೆಲ್ಲವೂ ಅವ್ಯಕ್ತದಿಂದ ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ; ರಾತ್ರಿ ಬಂದಾಗ ಅವು ಅದೇ ಅವ್ಯಕ್ತ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತವೆ.
6.32.19
भूतग्रामः स एवायं भूत्वा भूत्वा प्रलीयते ।
रात्र्यगमेऽवशः पार्थत प्रभवत्यहरागमे ॥ ६.३२.१९ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಇದೇ ಭೂತಸಮೂಹವು ಪದೇ ಪದೇ ಹುಟ್ಟಿ, ರಾತ್ರಿ ಬಂದಾಗ ಅವಶವಾಗಿ ಲೀನವಾಗುತ್ತದೆ; ಹಗಲು ಬಂದಾಗ ಮತ್ತೆ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೆ.
6.32.20
परस्तस्मात्तु भावोऽन्यो व्यक्तोऽव्यक्तात्सनातनः ।
यः स सर्वेषु भूतेषुक नश्यत्सु न विनश्यति ॥ ६.३२.२० ॥
ಆದರೆ ಆ ಅವ್ಯಕ್ತಕ್ಕಿಂತ ಪರವಾದ ಬೇರೊಂದು ಸನಾತನ ಭಾವವಿದೆ; ಅದು ವ್ಯಕ್ತವೂ ಅಲ್ಲ, ಅವ್ಯಕ್ತವೂ ಅಲ್ಲ; ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳು ನಾಶವಾದರೂ ಅದು ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
6.32.21
अव्यक्तोऽक्षर इत्युक्तस्तमाहुः परमां गतिम् ।
यं प्राप्य न निवर्तन्ते तद्धाम परमं मम ॥ ६.३२.२१ ॥
ಅದನ್ನೇ ಅವ್ಯಕ್ತ, ಅಕ್ಷರ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಅದನ್ನು ಪರಮ ಗತಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಅದನ್ನು ಪಡೆದವರು ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ನನ್ನ ಪರಮ ಧಾಮ.
6.32.22
पुरुषः स परः पार्थ भक्त्या लभ्यस्त्वनन्यया ।
यस्यान्तस्थानि भूतानि येन सर्वमिदं ततम् ॥ ६.३२.२२ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಆ ಪರಮ ಪುರುಷನನ್ನು ಅನನ್ಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ಪಡೆಯಬಹುದು; ಆತನೊಳಗೆ ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳು ನೆಲೆಸಿವೆ; ಆತನಿಂದಲೇ ಇದೆಲ್ಲವೂ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದೆ.
6.32.23
यत्र काले त्वनावृत्तिमावृत्तिं चैव योगिनः ।
प्रयाता यान्ति तं कालं वक्ष्यामि भरतर्षभ ॥ ६.३२.२३ ॥
ಭರತರ್ಷಭ, ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊರಟ ಯೋಗಿಗಳು ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಹಿಂದಿರುಗುವುದಿಲ್ಲವೋ ಆ ಕಾಲವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
6.32.24
अग्निर्ज्योतिरहः शुक्लः षण्मासा उत्तरायणम् ।
तत्र प्रयाता गच्छन्ति ब्रह्म ब्रह्मविदो जनाः ॥ ६.३२.२४ ॥
ಅಗ್ನಿ, ಜ್ಯೋತಿ, ಹಗಲು, ಶುಕ್ಲ ಪಕ್ಷ, ಉತ್ತರಾಯಣದ ಆರು ತಿಂಗಳುಗಳು—ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೊರಟ ಬ್ರಹ್ಮವೇತ್ತರು ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
6.32.25
धूमो रात्रिस्तथा कृष्णः षण्मसा दक्षिणायनम् ।
तत्र चान्द्रमसं ज्योतिर्योगी प्राप्य निवर्तते ॥ ६.३२.२५ ॥
ಹೊಗೆ, ರಾತ್ರಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಕಪ್ಪು ಪಕ್ಷ, ದಕ್ಷಿಣಾಯನದ ಆರು ತಿಂಗಳುಗಳು — ಅಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಪಡೆದು ಯೋಗಿ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾನೆ.
6.32.26
शुक्लकृष्णे गती ह्येते जगतः शाश्वते मते ।
एकया यात्यनावृत्तिमन्ययाऽऽवर्तते पुनः ॥ ६.३२.२६ ॥
ಶುಕ್ಲ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣ — ಈ ಎರಡು ಮಾರ್ಗಗಳು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಶಾಶ್ವತವೆಂದು ಪರಿಗಣಿತವಾಗಿವೆ. ಒಂದರಿಂದ ಅನಾವೃತ್ತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತೊಂದರಿಂದ ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾನೆ.
6.32.27
नैते सृती पार्थ जानन्योगी मुह्यति कश्चन ।
तस्मात्सर्वेषु कालेषु योगयुक्तो भवार्जुन ॥ ६.३२.२७ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಈ ಎರಡು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಅರಿತ ಯೋಗಿ ಯಾರೂ ಮೋಹಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅರ್ಜುನ, ಎಲ್ಲ ಕಾಲಗಳಲ್ಲೂ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಯುಕ್ತನಾಗಿರು.
6.32.28
वेदेषु यज्ञेषु तपःसु चैव ।
दानेषु यत्पुण्यफलं प्रदिष्टम्।
अत्येति तत्सर्वमिदं विदित्वा ।
योगी परं स्थानमुपैति चाद्यम् ॥ ६.३२.२८ ॥
ವೇದಗಳಲ್ಲಿ, ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ, ತಪಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ, ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾದ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನೆಲ್ಲ ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ಯೋಗಿ ಮೀರುತ್ತಾನೆ; ಪರಮವೂ ಆದಿಯೂ ಆದ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.