Mahābhārata · Adhyāya 6.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.32.1
किं तद्ब्रह्म किमध्यात्मं किं कर्म पुरुषोत्तम् ।
अधिभूतं च किं प्रोक्तमधिदैवं किमुच्यते ॥ ६.३२.१ ॥
Ó melhor dos homens! O que é aquele brahman? O que é o adhyātma? O que é a ação? O que se diz ser o adhibhūta, e o que se chama adhidaiva?
6.32.2
अधियज्ञः कथं कोऽत्र देहेऽस्मिन्मधुसीदन ।
प्रयाणकाले च कथं ज्ञेयोऽसि नियतात्मभिः ॥ ६.३२.२ ॥
Ó Madhusūdana! Quem é aqui, neste corpo, o senhor do sacrifício, e como é ele? E como és conhecido, no momento da morte, por aqueles de si controlado?
6.32.3
अक्षरं ब्रह्म परमं स्वभावोऽध्यात्ममुच्यते ।
भूतभावोद्भवकरो विसर्गः कर्मसंज्ञितः ॥ ६.३२.३ ॥
O imperecível é o brahman supremo. A própria natureza chama-se adhyātma. A emissão que causa o surgimento e a existência dos seres é denominada karma.
6.32.4
अधिभूतं क्षरो भावः पुरुषश्चाधिदैवतम् ।
अधियज्ञोऽहमेवात्र देहे देहभृतां वर ॥ ६.३२.४ ॥
O estado perecível é o adhibhūta, e a Pessoa é o adhidaiva. Ó melhor dos seres encarnados! Aqui, neste corpo, eu mesmo sou o adhiyajña.
6.32.5
अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् ।
यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥ ६.३२.५ ॥
Quem parte, deixando o corpo no momento da morte, lembrando-se somente de mim, alcança o meu estado de ser. Não há dúvida sobre isso.
6.32.6
यं यं वापि स्मरन्भावं त्यजत्यन्ते कलेवरम् ।
तं तमेवैति कौन्तेय सदा तद्भावभावितः ॥ ६.३२.६ ॥
Filho de Kuntī, qualquer estado que um homem recorda ao deixar o corpo no fim, a esse mesmo ele vai, pois sempre esteve absorto nesse estado.
6.32.7
तस्मात्सर्वेषु कालेषु मामनुस्मर युध्य च ।
मय्यर्पितमनोबुद्धिर्मामेवैष्यस्यसंशयः ॥ ६.३२.७ ॥
Portanto, lembra-te de mim em todos os tempos e luta. Com a mente e o intelecto entregues a mim, sem dúvida virás a mim.
6.32.8
अभ्यासयोगयुक्तेन चेतसाऽनान्यगामिना ।
परमं पुरुषं दिव्यं याति पार्थानुचिन्तयन् ॥ ६.३२.८ ॥
Com a mente unida pelo yoga da prática, não se desviando para outro lugar, e meditando constantemente, ó Pārtha, alguém vai àquele Puruṣa supremo e divino.
6.32.9
कविं पुराणमनुशासितार-
मणोरणीयांसमनुस्मरेद्यः ।
सर्वस्य धातारमचिन्त्यरूप-
मादित्यवर्णं तमसः परस्तात् ॥ ६.३२.९ ॥
Quem recorda o vidente, o antigo, o governante, menor que o menor átomo, sustentador de tudo, de forma inconcebível, da cor do sol, além das trevas.
6.32.10
प्रयाणकाले मनसाऽचलेन ।
भक्त्या युक्तो योगबलेन चैव।
भ्रुवोर्मध्ये प्राणमावेश्य सम्य-
क्स तं परं पुरुषमुपैति दिव्यम् ॥ ६.३२.१० ॥
No momento da partida, com a mente imóvel, unido pela devoção e pelo poder do yoga, tendo fixado bem o sopro vital entre as sobrancelhas, ele vai àquele Puruṣa supremo e divino.
6.32.11
यदक्षरं वेदविदो वदन्ति ।
विशन्ति यद्यतयो वीतरागाः ।
यदिच्छन्तो ब्रह्मचर्यं चरन्ति ।
तत्ते पदं संग्रहेण प्रवक्ष्ये ॥ ६.३२.११ ॥
Aquilo que os conhecedores do Veda chamam o imperecível, no qual entram os ascetas livres da paixão, desejando o qual praticam a castidade, esse estado eu te declararei em resumo.
6.32.12
सर्वद्वाराणि संयम्य मनो हृदि निरुध्य च ।
मूर्ध्न्याधायात्मनः प्राणमास्थितो योगधारणां ॥ ६.३२.१२ ॥
Tendo contido todas as portas, retido a mente no coração, colocado o próprio sopro vital no alto da cabeça, e permanecido na concentração do yoga.
6.32.13
ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म व्याहरन्मामनुस्मरन् ।
यः प्रयाति त्यजन्दें स याति परमां गतिम् ॥ ६.३२.१३ ॥
Aquele que, proferindo a sílaba única Oṃ, que é Brahman, e lembrando-se de Mim, parte deixando o corpo, alcança o destino supremo.
6.32.14
अनन्यचेताः सततं यो मां स्मरति नित्यशः ।
तस्याहं सुलभः पार्थ नित्ययुक्तस्य योगिनः ॥ ६.३२.१४ ॥
Para o iogue que, com a mente não dividida, me lembra constantemente, dia após dia, ó filho de Pṛthā, Eu sou fácil de alcançar, ele que está sempre firme no yoga.
6.32.15
मामुपेत्य पुनर्जन्म दुःखालयमशाश्वतम् ।
नाप्नुवन्ति महात्मानः संसिद्धिं परमां गताः ॥ ६.३२.१५ ॥
Tendo-me alcançado, as grandes almas não obtêm o renascimento, morada do sofrimento e transitório; alcançaram a perfeição suprema.
6.32.16
आब्रह्मभुवनाल्लोकाः पुनरावर्तिनोऽर्जुन ।
मामुपेत्य तु कौन्तेय पुनर्जन्म न विद्यते ॥ ६.३२.१६ ॥
Todos os mundos até o de Brahmā estão sujeitos ao retorno, ó Arjuna; mas, tendo-me alcançado, ó filho de Kuntī, não há renascimento.
6.32.17
सहस्रयुगपर्यन्तमहर्यद्ब्रह्मणो विदुः ।
रात्रिं युगसहस्रां तां तेऽहोरात्रविदो जनाः ॥ ६.३२.१७ ॥
Os que conhecem o dia e a noite sabem que o dia de Brahmā dura mil yugas, e sua noite tem também mil yugas.
6.32.18
अव्यक्ताद्व्यक्तयः सर्वाः प्रभवन्त्यहरागमे ।
रात्र्यामे प्रलीयन्ते तत्रैवाव्यक्तसंज्ञके ॥ ६.३२.१८ ॥
Ao chegar o dia, todas as manifestações surgem do não manifesto; ao chegar a noite, dissolvem-se naquilo mesmo chamado não manifesto.
6.32.19
भूतग्रामः स एवायं भूत्वा भूत्वा प्रलीयते ।
रात्र्यगमेऽवशः पार्थत प्रभवत्यहरागमे ॥ ६.३२.१९ ॥
Esta mesma multidão de seres, nascendo repetidamente, dissolve-se sem vontade ao chegar a noite, ó Pārtha, e surge de novo ao chegar o dia.
6.32.20
परस्तस्मात्तु भावोऽन्यो व्यक्तोऽव्यक्तात्सनातनः ।
यः स सर्वेषु भूतेषुक नश्यत्सु न विनश्यति ॥ ६.३२.२० ॥
Mas além daquele não manifesto existe outro estado, eterno, que não é manifesto nem não manifesto; quando todos os seres perecem, ele não perece.
6.32.21
अव्यक्तोऽक्षर इत्युक्तस्तमाहुः परमां गतिम् ।
यं प्राप्य न निवर्तन्ते तद्धाम परमं मम ॥ ६.३२.२१ ॥
Ele é chamado não manifesto e imperecível; dizem que é a meta suprema, e quem o alcança não retorna; essa é a minha morada suprema.
6.32.22
पुरुषः स परः पार्थ भक्त्या लभ्यस्त्वनन्यया ।
यस्यान्तस्थानि भूतानि येन सर्वमिदं ततम् ॥ ६.३२.२२ ॥
Esse Puruṣa supremo, ó Pārtha, é alcançado apenas pela devoção indivisa; nele habitam todos os seres, e por ele tudo isto é penetrado.
6.32.23
यत्र काले त्वनावृत्तिमावृत्तिं चैव योगिनः ।
प्रयाता यान्ति तं कालं वक्ष्यामि भरतर्षभ ॥ ६.३२.२३ ॥
Ó touro dos Bharatas, dir-te-ei o tempo em que os yogins que partiram não regressam, e o tempo em que regressam.
6.32.24
अग्निर्ज्योतिरहः शुक्लः षण्मासा उत्तरायणम् ।
तत्र प्रयाता गच्छन्ति ब्रह्म ब्रह्मविदो जनाः ॥ ६.३२.२४ ॥
Fogo, luz, dia, a quinzena clara, os seis meses do curso setentrional do sol: partindo por esse caminho, os conhecedores de Brahman vão a Brahman.
6.32.25
धूमो रात्रिस्तथा कृष्णः षण्मसा दक्षिणायनम् ।
तत्र चान्द्रमसं ज्योतिर्योगी प्राप्य निवर्तते ॥ ६.३२.२५ ॥
A fumaça, a noite, igualmente a quinzena escura e os seis meses do curso meridional do sol; ali, o yogin, tendo alcançado a luz lunar, retorna.
6.32.26
शुक्लकृष्णे गती ह्येते जगतः शाश्वते मते ।
एकया यात्यनावृत्तिमन्ययाऽऽवर्तते पुनः ॥ ६.३२.२६ ॥
Estes dois caminhos, o claro e o escuro, são considerados eternos para o mundo: por um vai-se ao não-retorno; pelo outro volta-se de novo.
6.32.27
नैते सृती पार्थ जानन्योगी मुह्यति कश्चन ।
तस्मात्सर्वेषु कालेषु योगयुक्तो भवार्जुन ॥ ६.३२.२७ ॥
Ó filho de Pṛthā, nenhum yogin que conheça estes dois caminhos se confunde. Portanto, Arjuna, em todos os tempos sê unido ao yoga.
6.32.28
वेदेषु यज्ञेषु तपःसु चैव ।
दानेषु यत्पुण्यफलं प्रदिष्टम्।
अत्येति तत्सर्वमिदं विदित्वा ।
योगी परं स्थानमुपैति चाद्यम् ॥ ६.३२.२८ ॥
Qualquer fruto de mérito declarado nos Vedas, nos sacrifícios, nas austeridades e nas doações, o yogin, sabendo isto, transcende tudo e alcança o lugar supremo e primordial.