மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.32.1
किं तद्ब्रह्म किमध्यात्मं किं कर्म पुरुषोत्तम् ।
अधिभूतं च किं प्रोक्तमधिदैवं किमुच्यते ॥ ६.३२.१ ॥
புருஷோத்தமா! அந்த பிரம்மம் என்ன? அத்யாத்மம் என்ன? கர்மம் என்ன? அதிபூதம் என்று எதைச் சொல்கிறார்கள், அதிதைவம் என்று எதைச் சொல்கிறார்கள்?
6.32.2
अधियज्ञः कथं कोऽत्र देहेऽस्मिन्मधुसीदन ।
प्रयाणकाले च कथं ज्ञेयोऽसि नियतात्मभिः ॥ ६.३२.२ ॥
மதுசூதனா! இந்த உடலில் அதியஜ்ஞன் யார், எவ்வாறு இருக்கிறான்? மரண நேரத்தில் கட்டுப்பாடுடைய மனிதர்களால் நீ எவ்வாறு அறியப்படுகிறாய்?
6.32.3
अक्षरं ब्रह्म परमं स्वभावोऽध्यात्ममुच्यते ।
भूतभावोद्भवकरो विसर्गः कर्मसंज्ञितः ॥ ६.३२.३ ॥
அழியாததே மேலான பிரம்மம். தன் இயல்பே அத்யாத்மம் எனப்படும். உயிர்களின் இருப்பையும் தோற்றத்தையும் உண்டாக்கும் விசர்கம் கர்மம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
6.32.4
अधिभूतं क्षरो भावः पुरुषश्चाधिदैवतम् ।
अधियज्ञोऽहमेवात्र देहे देहभृतां वर ॥ ६.३२.४ ॥
அழியும் நிலையே அதிபூதம்; புருஷனே அதிதைவம். தேகதாரிகளில் சிறந்தவனே! இந்த உடலில் அதியஜ்ஞன் நானே.
6.32.5
अन्तकाले च मामेव स्मरन्मुक्त्वा कलेवरम् ।
यः प्रयाति स मद्भावं याति नास्त्यत्र संशयः ॥ ६.३२.५ ॥
மரணகாலத்தில் என்னையே நினைத்தவாறு உடலை விட்டுப் புறப்படுபவன் என் நிலையை அடைகிறான்; இதில் ஐயமில்லை.
6.32.6
यं यं वापि स्मरन्भावं त्यजत्यन्ते कलेवरम् ।
तं तमेवैति कौन्तेय सदा तद्भावभावितः ॥ ६.३२.६ ॥
குந்தியின் மகனே! இறுதியில் எந்த எந்த நிலையை நினைத்தவாறு உடலை விடுகிறானோ, அந்த நிலையிலேயே எப்போதும் ஆழ்ந்திருந்ததால், அதையே அடைகிறான்.
6.32.7
तस्मात्सर्वेषु कालेषु मामनुस्मर युध्य च ।
मय्यर्पितमनोबुद्धिर्मामेवैष्यस्यसंशयः ॥ ६.३२.७ ॥
ஆகவே எல்லா நேரத்திலும் என்னை நினைவு கொள். போரிடு. உன் மனத்தையும் புத்தியையும் என்னிடம் அர்ப்பணித்தால் நீ என்னையே அடைவாய், ஐயமில்லை.
6.32.8
अभ्यासयोगयुक्तेन चेतसाऽनान्यगामिना ।
परमं पुरुषं दिव्यं याति पार्थानुचिन्तयन् ॥ ६.३२.८ ॥
பயிற்சி யோகத்தால் இணைந்து, வேறெங்கும் அலையாத மனத்தோடு, பார்த்தா, இடைவிடாது தியானிப்பவன் அந்த உயர்ந்த தெய்வீகப் புருஷனை அடைகிறான்.
6.32.9
कविं पुराणमनुशासितार-
मणोरणीयांसमनुस्मरेद्यः ।
सर्वस्य धातारमचिन्त्यरूप-
मादित्यवर्णं तमसः परस्तात् ॥ ६.३२.९ ॥
கவி, பழையவன், ஆளுபவன், அணுவை விடச் சிறியவன், அனைத்தையும் தாங்குபவன், சிந்திக்க முடியாத வடிவினன், ஆதித்யனைப் போன்ற ஒளியுடையவன், இருளுக்கு அப்பாற்பட்டவன் ஆகியவனை நினைப்பவன்.
6.32.10
प्रयाणकाले मनसाऽचलेन ।
भक्त्या युक्तो योगबलेन चैव।
भ्रुवोर्मध्ये प्राणमावेश्य सम्य-
क्स तं परं पुरुषमुपैति दिव्यम् ॥ ६.३२.१० ॥
இறக்கும் வேளையில் அசையாத மனத்தோடு, பக்தியோடும் யோக வலிமையோடும் இணைந்து, புருவங்களுக்கு நடுவே பிராணனை நன்கு நிலைநிறுத்தி, அவன் அந்த உயர்ந்த தெய்வீகப் புருஷனை அடைகிறான்.
6.32.11
यदक्षरं वेदविदो वदन्ति ।
विशन्ति यद्यतयो वीतरागाः ।
यदिच्छन्तो ब्रह्मचर्यं चरन्ति ।
तत्ते पदं संग्रहेण प्रवक्ष्ये ॥ ६.३२.११ ॥
வேதம் அறிந்தோர் அழியாததென்று சொல்வதும், பற்றற்ற துறவிகள் புகுவதும், விரும்பி பிரம்மச்சரியம் பயில்வதும் ஆகிய அந்த நிலையை உனக்குச் சுருக்கமாகச் சொல்வேன்.
6.32.12
सर्वद्वाराणि संयम्य मनो हृदि निरुध्य च ।
मूर्ध्न्याधायात्मनः प्राणमास्थितो योगधारणां ॥ ६.३२.१२ ॥
எல்லா வாயில்களையும் அடக்கி, மனத்தை இதயத்தில் நிறுத்தி, தன் பிராணனை உச்சியில் வைத்து, யோக தாரணையில் நிலைபெற்று.
6.32.13
ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म व्याहरन्मामनुस्मरन् ।
यः प्रयाति त्यजन्दें स याति परमां गतिम् ॥ ६.३२.१३ ॥
ஓம் என்ற ஒற்றை எழுத்தாகிய பிரம்மத்தை உச்சரித்து, என்னை நினைவுகூர்ந்தபடி உடலை விட்டுப் புறப்படுபவன் உயர்ந்த கதியை அடைகிறான்.
6.32.14
अनन्यचेताः सततं यो मां स्मरति नित्यशः ।
तस्याहं सुलभः पार्थ नित्ययुक्तस्य योगिनः ॥ ६.३२.१४ ॥
ஒருமனத்துடன் இடைவிடாமல் நாள்தோறும் என்னை நினைப்பவனுக்கு, பார்த்தா, நான் எளிதில் கிடைக்கிறேன்; அவன் எப்போதும் யோகத்தில் நிலைத்த யோகி.
6.32.15
मामुपेत्य पुनर्जन्म दुःखालयमशाश्वतम् ।
नाप्नुवन्ति महात्मानः संसिद्धिं परमां गताः ॥ ६.३२.१५ ॥
என்னை அடைந்த மகாத்மாக்கள் துன்பத்தின் உறைவிடமும் நிலையற்றதுமான மறுபிறப்பை அடைவதில்லை; அவர்கள் உயர்ந்த சித்தியை அடைந்தவர்கள்.
6.32.16
आब्रह्मभुवनाल्लोकाः पुनरावर्तिनोऽर्जुन ।
मामुपेत्य तु कौन्तेय पुनर्जन्म न विद्यते ॥ ६.३२.१६ ॥
அர்ஜுனா, பிரம்மலோகம் வரையுள்ள உலகங்கள் அனைத்தும் திரும்பி வருபவை; ஆனால் கௌந்தேயா, என்னை அடைந்தால் மறுபிறப்பு இல்லை.
6.32.17
सहस्रयुगपर्यन्तमहर्यद्ब्रह्मणो विदुः ।
रात्रिं युगसहस्रां तां तेऽहोरात्रविदो जनाः ॥ ६.३२.१७ ॥
பிரம்மாவின் பகல் ஆயிரம் யுகங்கள் வரை நீடிக்கும் என்றும், அதே அளவு ஆயிரம் யுகங்கள் கொண்ட இரவும் உள்ளதென்றும், பகலிரவு அறிந்தவர்கள் அறிவார்கள்.
6.32.18
अव्यक्ताद्व्यक्तयः सर्वाः प्रभवन्त्यहरागमे ।
रात्र्यामे प्रलीयन्ते तत्रैवाव्यक्तसंज्ञके ॥ ६.३२.१८ ॥
பகல் வரும்போது அனைத்து வெளிப்பட்டவையும் அவ்யக்தத்திலிருந்து தோன்றுகின்றன; இரவு வரும்போது அவை அந்த அவ்யக்தம் என்ற பெயருள்ளதிலேயே ஒடுங்குகின்றன.
6.32.19
भूतग्रामः स एवायं भूत्वा भूत्वा प्रलीयते ।
रात्र्यगमेऽवशः पार्थत प्रभवत्यहरागमे ॥ ६.३२.१९ ॥
பார்த்தா, இதே உயிர்த்தொகுதி மீண்டும் மீண்டும் தோன்றி, இரவு வரும்போது தன்னையறியாமல் ஒடுங்குகிறது; பகல் வரும்போது மீண்டும் தோன்றுகிறது.
6.32.20
परस्तस्मात्तु भावोऽन्यो व्यक्तोऽव्यक्तात्सनातनः ।
यः स सर्वेषु भूतेषुक नश्यत्सु न विनश्यति ॥ ६.३२.२० ॥
ஆனால் அந்த அவ்யக்தத்திற்கு அப்பால் வேறொரு சனாதனமான நிலை உள்ளது; அது வ்யக்தமானதும் அல்ல, அவ்யக்தமானதும் அல்ல; எல்லா உயிர்களும் அழிந்தாலும் அது அழிவதில்லை.
6.32.21
अव्यक्तोऽक्षर इत्युक्तस्तमाहुः परमां गतिम् ।
यं प्राप्य न निवर्तन्ते तद्धाम परमं मम ॥ ६.३२.२१ ॥
அதுவே அவ்யக்தம், அக்ஷரம் என்று சொல்லப்படுகிறது; அதை உயர்ந்த கதி என்று கூறுவர்; அதை அடைந்தவர்கள் திரும்புவதில்லை; அது என்னுடைய உயர்ந்த இருப்பிடம்.
6.32.22
पुरुषः स परः पार्थ भक्त्या लभ्यस्त्वनन्यया ।
यस्यान्तस्थानि भूतानि येन सर्वमिदं ततम् ॥ ६.३२.२२ ॥
பார்த்தா, அந்த உயர்ந்த புருஷன் அனன்யமான பக்தியால் மட்டுமே அடையப்படுகிறான்; அவனுக்குள் எல்லா உயிர்களும் நிலைத்துள்ளன; அவனால் இவையனைத்தும் வியாபிக்கப்பட்டுள்ளன.
6.32.23
यत्र काले त्वनावृत्तिमावृत्तिं चैव योगिनः ।
प्रयाता यान्ति तं कालं वक्ष्यामि भरतर्षभ ॥ ६.३२.२३ ॥
பரதர்களின் காளையே, எந்தக் காலத்தில் இறந்துபோகும் யோகிகள் திரும்புகிறார்கள் அல்லது திரும்புவதில்லை என்பதை அந்தக் காலத்தை உனக்குச் சொல்வேன்.
6.32.24
अग्निर्ज्योतिरहः शुक्लः षण्मासा उत्तरायणम् ।
तत्र प्रयाता गच्छन्ति ब्रह्म ब्रह्मविदो जनाः ॥ ६.३२.२४ ॥
அக்னி, ஒளி, பகல், சுக்லபக்ஷம், உத்தராயணத்தின் ஆறு மாதங்கள்—அந்த வழியில் சென்ற பிரம்மஞானிகள் பிரம்மத்தை அடைகிறார்கள்.
6.32.25
धूमो रात्रिस्तथा कृष्णः षण्मसा दक्षिणायनम् ।
तत्र चान्द्रमसं ज्योतिर्योगी प्राप्य निवर्तते ॥ ६.३२.२५ ॥
புகை, இரவு, அதுபோல் கருமை, தெற்கு அயனத்தின் ஆறு மாதங்கள் — அங்கே சந்திர ஒளியை அடைந்த யோகி திரும்புகிறான்.
6.32.26
शुक्लकृष्णे गती ह्येते जगतः शाश्वते मते ।
एकया यात्यनावृत्तिमन्ययाऽऽवर्तते पुनः ॥ ६.३२.२६ ॥
வெண்மையும் கருமையுமான இந்த இரண்டு வழிகளும் உலகின் நித்திய வழிகள் என்று கருதப்படுகின்றன. ஒன்றால் மீளாத நிலைக்குச் செல்கிறான்; மற்றொன்றால் மீண்டும் திரும்புகிறான்.
6.32.27
नैते सृती पार्थ जानन्योगी मुह्यति कश्चन ।
तस्मात्सर्वेषु कालेषु योगयुक्तो भवार्जुन ॥ ६.३२.२७ ॥
பார்த்தா, இந்த இரு வழிகளையும் அறிந்த யோகி எவனும் மயங்குவதில்லை. ஆகவே, அர்ஜுனா, எல்லாக் காலங்களிலும் யோகத்தில் நிலைபெற்றிரு.
6.32.28
वेदेषु यज्ञेषु तपःसु चैव ।
दानेषु यत्पुण्यफलं प्रदिष्टम्।
अत्येति तत्सर्वमिदं विदित्वा ।
योगी परं स्थानमुपैति चाद्यम् ॥ ६.३२.२८ ॥
வேதங்களிலும் யாகங்களிலும் தவங்களிலும் தானங்களிலும் கூறப்பட்ட புண்ணிய பலன் அனைத்தையும் இதை அறிந்து யோகி கடந்து செல்கிறான்; பரமும் ஆதியுமான நிலையை அடைகிறான்.