Mahābhārata · Adhyāya 6.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.33.1
इदं तु ते गुह्यतमं प्रवक्ष्याम्यनसूयवे ।
ज्ञानं विज्ञानसहितं यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥ ६.३३.१ ॥
A ti, que no envidias, te declararé este conocimiento secretísimo, junto con su comprensión; conociéndolo, te librarás del mal.
6.33.2
राजविद्या राजगुह्यं पवित्रमिदमुत्तमम् ।
प्रत्यक्षावगमं धर्म्यं सुसुखं कर्तुमव्ययम् ॥ ६.३३.२ ॥
Este es el conocimiento real, el secreto real, purificador y supremo; se comprende directamente, conforme al dharma, muy fácil de practicar e imperecedero.
6.33.3
अश्रद्दधानां पुरुषा धर्मस्यास्य परंतप ।
अप्राप्य मां निवर्तन्ते मृत्युसंसारवर्त्मनि ॥ ६.३३.३ ॥
Oh destructor de enemigos, los hombres que carecen de fe en este dharma, sin alcanzarme, regresan al camino de la muerte y del saṃsāra.
6.33.4
मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना ।
मत्स्थानि सर्वभूतानि न चाहं तेष्ववस्थितःक ॥ ६.३३.४ ॥
Por mí, en mi forma no manifestada, todo este mundo está penetrado; todos los seres moran en mí, pero yo no moro en ellos.
6.33.5
न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम् ।
भूतभृन्न च भूतस्थो ममात्मा भूतभावनः ॥ ६.३३.५ ॥
Y los seres no moran en mí: contempla mi poder divino soberano. Mi ser, el que sostiene a los seres y los hace nacer, no mora en los seres.
6.33.6
यथाऽऽकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान् ।
तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय ॥ ६.३३.६ ॥
Así como el gran viento, que se mueve por todas partes, siempre permanece en el espacio, así todos los seres moran en mí; comprende esto.
6.33.7
सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् ।
कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥ ६.३३.७ ॥
Oh hijo de Kuntī, todos los seres retornan a mi naturaleza al final de un kalpa; al comienzo de un kalpa los vuelvo a emitir.
6.33.8
प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः ।
भूतग्राममिमं कृत्स्नमवशं प्रकृतेर्वशात् ॥ ६.३३.८ ॥
Apoyándome en mi propia naturaleza, vuelvo a emitir una y otra vez esta multitud entera de seres, que es impotente bajo el poder de la naturaleza.
6.33.9
न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनंजय ।
उदासीनवदासीनमसक्तं तेषु कर्मसु ॥ ६.३३.९ ॥
Oh Dhanaṃjaya, esas acciones no me atan; permanezco como quien es indiferente, sin apego a esas acciones.
6.33.10
मयाऽऽध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते सचराचरम् ।
हेतुनाऽनेन कौन्तेय जगद्विपरिवर्तते ॥ ६.३३.१० ॥
Bajo mi supervisión, la naturaleza engendra lo móvil y lo inmóvil; por esta causa, oh hijo de Kuntī, el mundo gira.
6.33.11
अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम् ।
परं भावमजानन्तो मम भूतमहेश्वरम् ॥ ६.३३.११ ॥
Los necios me desprecian cuando he tomado un cuerpo humano, sin conocer mi naturaleza suprema como gran señor de los seres.
6.33.12
मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः ।
राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥ ६.३३.१२ ॥
Quienes tienen esperanzas vanas, acciones vanas, conocimiento vano y mente confusa se refugian en la naturaleza demoníaca y asúrica que engaña.
6.33.13
महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः ।
भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम् ॥ ६.३३.१३ ॥
Oh hijo de Pṛthā, las almas magnánimes que se acogen a la naturaleza divina me adoran con mente indivisa, sabiendo que soy el origen de los seres, el imperecedero.
6.33.14
सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः ।
नमस्यन्तश्च मां भक्त्या नित्ययुक्ता उपासते ॥ ६.३३.१४ ॥
Alabándome constantemente, esforzándose, firmes en sus votos, inclinándose ante mí con devoción, siempre perseverantes, me adoran.
6.33.15
ज्ञानयज्ञेन चाप्यन्ते यजन्तो मामुपासते ।
एकत्वेन पृथक्त्कवेन बहुधा विश्वतोमुम् ॥ ६.३३.१५ ॥
Otros, ofreciendo el sacrificio del conocimiento, me adoran como uno, como separado y de muchas maneras, con rostro en todas direcciones.
6.33.16
अहं क्रतुरहं यज्ञः स्वधाऽहमहमौषधम् ।
मन्त्रोऽहमहमेवाज्यमहमग्निरहं हुतम् ॥ ६.३३.१६ ॥
Yo soy el rito, yo soy el sacrificio, yo soy la ofrenda a los antepasados, yo soy la hierba; yo soy el mantra, yo soy la mantequilla clarificada, yo soy el fuego y yo soy la oblación.
6.33.17
पिताऽहमस्य जगतो माता धाता पितामहः ।
वेद्यं पवित्रमोंकार ऋक् साम यजुरेव च ॥ ६.३३.१७ ॥
Yo soy el padre de este mundo, la madre, el sustentador, el abuelo; yo soy lo que ha de conocerse, el purificador, la sílaba Om, el Ṛg, el Sāma y el Yajus.
6.33.18
गतिर्भर्ता प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत् ।
प्रभवः प्रलयः स्थानं निधानं बीजमव्ययम् ॥ ६.३३.१८ ॥
Yo soy la meta, el sustentador, el señor, el testigo, la morada, el refugio, el amigo; yo soy el origen, la disolución, el fundamento, el depósito, la semilla imperecedera.
6.33.19
तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।
अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥ ६.३३.१९ ॥
Yo doy el calor; yo retengo la lluvia y la libero. Oh Arjuna, la inmortalidad y la muerte, el ser y el no ser, soy yo.
6.33.20
त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा ।
यज्ञेरिष्ट्वा स्वर्गतिं प्रार्थयन्ते।
ते पुण्यमासाद्य सुरेन्द्रलोक-
मश्रन्ति दिव्यान्दिवि देवभोगान् ॥ ६.३३.२० ॥
Los versados en los tres Vedas, los bebedores de soma, purificados del pecado, me adoran con sacrificios y piden el camino al cielo. Habiendo alcanzado el mérito, llegan al mundo de Indra y disfrutan en el cielo los placeres divinos de los dioses.
6.33.21
ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं ।
क्षीणो पुण्ये पर्त्यलोकं विशन्ति।
एवं त्रयीधर्ममनुप्रपन्ना ।
गतागतं कामकामा लभन्ते ॥ ६.३३.२१ ॥
Habiendo disfrutado de aquel vasto mundo celestial, cuando su mérito se agota, entran en el mundo mortal. Así, siguiendo el deber de los tres Vedas y deseando deseos, obtienen el ir y venir.
6.33.22
अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते ।
तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥ ६.३३.२२ ॥
A aquellos que me adoran pensando en mí sin distracción, siempre unidos a mí, les llevo lo que obtienen y lo que conservan.
6.33.23
येऽप्यन्यदेवताभक्ता यजन्ते श्रद्धयान्विताः ।
तेऽपि मामेव कौन्तेय यजन्त्यविधिपूर्वकम् ॥ ६.३३.२३ ॥
Incluso los que son devotos de otros dioses, dotados de fe, que les sacrifican, oh hijo de Kuntī, también me adoran a mí, aunque no según la regla.
6.33.24
अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च ।
न तु मामभिजानन्ति तत्त्वेनातश्च्यवन्ति ते ॥ ६.३३.२४ ॥
Yo soy, en verdad, el disfrutador y el señor de todos los sacrificios; pero ellos no me conocen en verdad, y por eso caen.
6.33.25
यान्ति देवव्रता देवान्पितॄन्यान्ति पितृव्रताः ।
भूतानि यान्ति भूतेज्या यान्ति मद्याजिनोपि माम् ॥ ६.३३.२५ ॥
Los devotos de los dioses van a los dioses, los devotos de los antepasados van a los antepasados, los adoradores de los seres van a los seres, y quienes me adoran vienen a mí.
6.33.26
पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति ।
तदहं भक्त्युपहृतमश्नामि प्रयतात्मनः ॥ ६.३३.२६ ॥
Quien me ofrece con devoción una hoja, una flor, un fruto o agua, esa ofrenda hecha con devoción por quien tiene el alma pura, yo la acepto.
6.33.27
यत्करोषि यदश्रासि यज्जुहोषि ददासि यत् ।
यत्तपस्यसि कौन्तेय तत्कुरुष्व मदर्पणम् ॥ ६.३३.२७ ॥
Lo que hagas, lo que comas, lo que ofrezcas al fuego, lo que des, la austeridad que practiques, oh hijo de Kuntī, hazlo como ofrenda a mí.
6.33.28
शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः ।
संन्यासयोगयुक्तात्मा विमुक्तो मामुपैष्यसि ॥ ६.३३.२८ ॥
Así te liberarás de las ataduras de la acción, con sus frutos buenos y malos; con el alma unida al yoga de la renuncia, liberado, vendrás a mí.
6.33.29
समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः ।
ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् ॥ ६.३३.२९ ॥
Soy igual para todos los seres; no hay quien me sea odioso ni querido. Pero quienes me adoran con devoción están en mí, y yo también estoy en ellos.
6.33.30
अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् ।
साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः ॥ ६.३३.३० ॥
Incluso quien tiene una conducta muy perversa, si me adora con devoción exclusiva, debe ser considerado en verdad un justo, pues ha tomado la resolución correcta.
6.33.31
क्षिप्रं भवति धर्मात्मा शश्वच्छान्तिं निगच्छति ।
कौन्तेय प्रतिजानीहि न मे भक्तः प्रणश्यति । ॥ ६.३३.३१ ॥
Pronto se vuelve de alma justa y alcanza la paz perdurable. Hijo de Kuntī, ten por cierto que mi devoto no perece.
6.33.32
मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः ।
स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्रास्तेऽपि यान्ति परां गतिं ॥ ६.३३.३२ ॥
Hijo de Pṛthā, incluso los de nacimiento pecaminoso que se acogen a mí —mujeres, comerciantes y siervos— alcanzan también la meta suprema.
6.33.33
किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा ।
अनित्यमसुखं लोकमिमं प्राप्य भजस्व माम् ॥ ६.३३.३३ ॥
¡Cuánto más los brahmanes puros y los reyes sabios que son mis devotos! Habiendo obtenido este mundo impermanente y sin gozo, adórame.
6.33.34
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥ ६.३३.३४ ॥
Pon tu mente en mí, sé mi devoto, sacrifica para mí, inclínate ante mí. Así, uniendo tu ser a mí, teniéndome por suprema meta, ciertamente vendrás a mí.