มหาภารตะ · อัธยายะ 6.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.33.1
इदं तु ते गुह्यतमं प्रवक्ष्याम्यनसूयवे ।
ज्ञानं विज्ञानसहितं यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥ ६.३३.१ ॥
ข้าพเจ้าจะกล่าวความรู้อันลับยิ่งนี้แก่เจ้า ผู้ไม่ริษยา พร้อมทั้งวิชาที่รู้แจ้ง เมื่อรู้แล้ว เจ้าจะพ้นจากความชั่วร้าย
6.33.2
राजविद्या राजगुह्यं पवित्रमिदमुत्तमम् ।
प्रत्यक्षावगमं धर्म्यं सुसुखं कर्तुमव्ययम् ॥ ६.३३.२ ॥
นี่คือวิชาของกษัตริย์ เป็นความลับของกษัตริย์ บริสุทธิ์และสูงสุด เห็นประจักษ์ได้ สอดคล้องกับธรรม ปฏิบัติได้ง่ายยิ่ง และไม่รู้เสื่อมสูญ
6.33.3
अश्रद्दधानां पुरुषा धर्मस्यास्य परंतप ।
अप्राप्य मां निवर्तन्ते मृत्युसंसारवर्त्मनि ॥ ६.३३.३ ॥
โอ้ผู้ปราบศัตรู บุรุษผู้ไม่มีศรัทธาในธรรมนี้ เมื่อไม่บรรลุถึงข้าพเจ้า ย่อมหวนกลับไปสู่หนทางแห่งความตายและการเวียนว่ายตาย
6.33.4
मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना ।
मत्स्थानि सर्वभूतानि न चाहं तेष्ववस्थितःक ॥ ६.३३.४ ॥
โลกทั้งสิ้นนี้ถูกข้าพเจ้าผู้มีรูปอันไม่ปรากฏแผ่ซ่านไปทั่ว สรรพสัตว์ทั้งปวงดำรงอยู่ในข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้าไม่ได้ดำรงอยู่ในสรรพสัตว์เหล่านั้น
6.33.5
न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम् ।
भूतभृन्न च भूतस्थो ममात्मा भूतभावनः ॥ ६.३३.५ ॥
และสรรพสัตว์ก็ไม่ได้ดำรงอยู่ในข้าพเจ้า จงดูโยคะอันเป็นอิสริยะของข้าพเจ้าเถิด อาตมันของข้าพเจ้าเป็นผู้ค้ำจุนสรรพสัตว์และเป็นผู้ให้กำเนิดสรรพสัตว์ แต่ไม่ได้ดำรงอยู่ในสรรพสัตว์
6.33.6
यथाऽऽकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान् ।
तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय ॥ ६.३३.६ ॥
เฉกเช่นลมอันยิ่งใหญ่ที่พัดไปทั่วทุกแห่ง ดำรงอยู่ในอากาศอยู่เสมอ สรรพสัตว์ทั้งปวงก็ดำรงอยู่ในข้าพเจ้าฉันนั้น จงเข้าใจเช่นนี้เถิด
6.33.7
सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् ।
कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥ ६.३३.७ ॥
โอ้บุตรของกุนตี สรรพสัตว์ทั้งปวงย่อมกลับคืนสู่ธรรมชาติของข้าพเจ้าเมื่อกัลปะสิ้นสุด และเมื่อกัลปะเริ่มต้น ข้าพเจ้าก็ส่งสรรพสัตว์เหล่านั้นออกมาอีก
6.33.8
प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः ।
भूतग्राममिमं कृत्स्नमवशं प्रकृतेर्वशात् ॥ ६.३३.८ ॥
อาศัยธรรมชาติของตนเอง ข้าพเจ้าปล่อยสรรพสัตว์ทั้งหมดนี้ออกมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฝูงสัตว์ทั้งสิ้นนี้ไร้อำนาจ ตกอยู่ใต้อำนาจของธรรมชาติ
6.33.9
न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनंजय ।
उदासीनवदासीनमसक्तं तेषु कर्मसु ॥ ६.३३.९ ॥
โอ้ธนัญชัย การกระทำเหล่านั้นไม่ผูกมัดข้าพเจ้า ข้าพเจ้าดำรงอยู่ดุจผู้วางเฉย ไม่ยึดติดกับการกระทำเหล่านั้น
6.33.10
मयाऽऽध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते सचराचरम् ।
हेतुनाऽनेन कौन्तेय जगद्विपरिवर्तते ॥ ६.३३.१० ॥
ภายใต้การกำกับของข้าพเจ้า ธรรมชาติให้กำเนิดสิ่งที่เคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหว โอ้บุตรของกุนตี ด้วยเหตุนี้โลกจึงหมุนเวียนไป
6.33.11
अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम् ।
परं भावमजानन्तो मम भूतमहेश्वरम् ॥ ६.३३.११ ॥
คนโง่เขลาดูหมิ่นข้าพเจ้า เมื่อข้าพเจ้าได้รับร่างมนุษย์ เพราะไม่รู้ภาวะอันสูงสุดของข้าพเจ้า ซึ่งเป็นพระมเหศวรแห่งสรรพสัตว์
6.33.12
मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः ।
राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥ ६.३३.१२ ॥
ผู้ที่หวังสิ่งไร้ผล กระทำการไร้ผล มีความรู้ไร้ผล และมีจิตสับสน ย่อมพึ่งพาธรรมชาติแบบรากษสและอสุระอันเป็นเหตุให้หลงผิด
6.33.13
महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः ।
भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम् ॥ ६.३३.१३ ॥
โอ้บุตรของปฤถา ส่วนผู้มีจิตใหญ่ที่พึ่งพาธรรมชาติอันเป็นทิพย์ เคารพบูชาข้าพเจ้าด้วยจิตที่ไม่แยกจากกัน รู้ว่าข้าพเจ้าคือต้นกำเนิดของสรรพสัตว์และผู้ไม่รู้เสื่อมสูญ
6.33.14
सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः ।
नमस्यन्तश्च मां भक्त्या नित्ययुक्ता उपासते ॥ ६.३३.१४ ॥
ผู้ที่สรรเสริญข้าพเจ้าอยู่เสมอ พยายามอยู่เสมอ มั่นคงในข้อปฏิบัติ น้อมไหว้ข้าพเจ้าด้วยภักดี และมั่นคงอยู่เสมอ ย่อมบูชาข้าพเจ้า
6.33.15
ज्ञानयज्ञेन चाप्यन्ते यजन्तो मामुपासते ।
एकत्वेन पृथक्त्कवेन बहुधा विश्वतोमुम् ॥ ६.३३.१५ ॥
อีกพวกหนึ่ง บูชาด้วยยัญแห่งปัญญา บูชาข้าพเจ้าในฐานะหนึ่งเดียว ในฐานะแยกจากกัน และในหลายรูป หันหน้าไปทุกทิศทาง
6.33.16
अहं क्रतुरहं यज्ञः स्वधाऽहमहमौषधम् ।
मन्त्रोऽहमहमेवाज्यमहमग्निरहं हुतम् ॥ ६.३३.१६ ॥
ข้าพเจ้าคือโหตฤ ข้าพเจ้าคือยัญ ข้าพเจ้าคือสวธา ข้าพเจ้าคือโอสถ ข้าพเจ้าคือมนตร์ ข้าพเจ้าคือเนยใส ข้าพเจ้าคือไฟ และข้าพเจ้าคือเครื่องบูชาที่ถวาย
6.33.17
पिताऽहमस्य जगतो माता धाता पितामहः ।
वेद्यं पवित्रमोंकार ऋक् साम यजुरेव च ॥ ६.३३.१७ ॥
ข้าพเจ้าคือบิดาของโลกนี้ คือมารดา ผู้ค้ำจุน และปู่ ข้าพเจ้าคือสิ่งที่พึงรู้ คือสิ่งบริสุทธิ์ คือพยางค์โอม คือฤคเวท สามเวท และยชุรเวท
6.33.18
गतिर्भर्ता प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत् ।
प्रभवः प्रलयः स्थानं निधानं बीजमव्ययम् ॥ ६.३३.१८ ॥
ข้าพเจ้าคือจุดหมาย ผู้ค้ำจุน เป็นเจ้า เป็นผู้เห็น เป็นที่อยู่ เป็นที่พึ่ง เป็นมิตรสหาย ข้าพเจ้าคือต้นกำเนิด การดับสลาย ที่ตั้ง คลังเก็บ และเมล็ดพันธุ์อันไม่รู้เสื่อมสูญ
6.33.19
तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।
अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥ ६.३३.१९ ॥
ข้าพเจ้าให้ความร้อน ข้าพเจ้ากักฝนไว้และปล่อยมันออกมา โอ้อรชุน อมตะและความตาย สิ่งที่มีอยู่และไม่มีอยู่ ล้วนเป็นข้าพเจ้าทั้งสิ้น
6.33.20
त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा ।
यज्ञेरिष्ट्वा स्वर्गतिं प्रार्थयन्ते।
ते पुण्यमासाद्य सुरेन्द्रलोक-
मश्रन्ति दिव्यान्दिवि देवभोगान् ॥ ६.३३.२० ॥
ผู้รู้พระเวททั้งสามและดื่มโสม บริสุทธิ์จากบาป บูชาข้าพเจ้าด้วยยัญ และอธิษฐานขอหนทางสู่สวรรค์ เมื่อได้บุญแล้ว ย่อมถึงโลกของพระอินทร์ และเสวยทิพยโภคของเทวดาบนสวรรค์
6.33.21
ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं ।
क्षीणो पुण्ये पर्त्यलोकं विशन्ति।
एवं त्रयीधर्ममनुप्रपन्ना ।
गतागतं कामकामा लभन्ते ॥ ६.३३.२१ ॥
เมื่อได้เสวยสวรรคโลกอันกว้างใหญ่นั้นแล้ว เมื่อบุญหมดสิ้น พวกเขาก็เข้าสู่มนุษยโลก เช่นนี้ผู้ดำเนินตามธรรมแห่งไตรเวท และปรารถนาสิ่งที่ตนปรารถนา ย่อมได้มาซึ่งการไปและการมา
6.33.22
अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते ।
तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥ ६.३३.२२ ॥
สำหรับผู้คนที่บูชาเรา คิดถึงเราโดยไม่แยกใจไปทางอื่น และเป็นผู้ประกอบอยู่กับเราเสมอ เราจะนำพาสิ่งที่เขาได้มาและความมั่นคงของสิ่งนั้นไป
6.33.23
येऽप्यन्यदेवताभक्ता यजन्ते श्रद्धयान्विताः ।
तेऽपि मामेव कौन्तेय यजन्त्यविधिपूर्वकम् ॥ ६.३३.२३ ॥
แม้ผู้ที่ภักดีต่อเทวดาองค์อื่น บูชาด้วยศรัทธา โอ กเนยะ เขาเหล่านั้นก็บูชาเราเท่านั้น แม้มิได้ทำตามพิธีกรรมที่กำหนดไว้
6.33.24
अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च ।
न तु मामभिजानन्ति तत्त्वेनातश्च्यवन्ति ते ॥ ६.३३.२४ ॥
เราเป็นผู้รับและเป็นเจ้าแห่งยัญทั้งปวงโดยแท้ แต่เขาเหล่านั้นไม่รู้จักเราตามความเป็นจริง และเพราะเหตุนั้นจึงตกต่ำไป
6.33.25
यान्ति देवव्रता देवान्पितॄन्यान्ति पितृव्रताः ।
भूतानि यान्ति भूतेज्या यान्ति मद्याजिनोपि माम् ॥ ६.३३.२५ ॥
ผู้ภักดีต่อเทวดาย่อมไปหาเทวดา ผู้ภักดีต่อบรรพบุรุษย่อมไปหาบรรพบุรุษ ผู้บูชาภูตผีย่อมไปหาภูตผี ส่วนผู้บูชาเราย่อมมาหาเรา
6.33.26
पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति ।
तदहं भक्त्युपहृतमश्नामि प्रयतात्मनः ॥ ६.३३.२६ ॥
ผู้ใดถวายใบไม้ ดอกไม้ ผลไม้ หรือน้ำแด่เรา ด้วยความภักดี เราย่อมรับเครื่องบูชาที่ถวายด้วยความภักดีนั้นจากผู้มีใจบริสุทธิ์
6.33.27
यत्करोषि यदश्रासि यज्जुहोषि ददासि यत् ।
यत्तपस्यसि कौन्तेय तत्कुरुष्व मदर्पणम् ॥ ६.३३.२७ ॥
สิ่งใดที่เจ้าทำ สิ่งใดที่เจ้ากิน สิ่งใดที่เจ้าบูชาในกองไฟ สิ่งใดที่เจ้าให้ทาน สิ่งใดที่เจ้าบำเพ็ญตบะ โอ กเนยะ จงทำสิ่งนั้นถวายแด่เรา
6.33.28
शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः ।
संन्यासयोगयुक्तात्मा विमुक्तो मामुपैष्यसि ॥ ६.३३.२८ ॥
เช่นนี้เจ้าจะพ้นจากบ่วงแห่งกรรมซึ่งให้ผลดีและผลร้าย เมื่อจิตของเจ้าประกอบอยู่ในโยคะแห่งการสละ เจ้าจะหลุดพ้นและมาถึงเรา
6.33.29
समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः ।
ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् ॥ ६.३३.२९ ॥
เราเสมอกันต่อสัตว์ทั้งปวง ไม่มีผู้ใดที่เราเกลียดชังหรือรักใคร่เป็นพิเศษ แต่ผู้ที่บูชาเราด้วยความภักดี ย่อมอยู่ในเรา และเราก็อยู่ในเขาเหล่านั้นด้วย
6.33.30
अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् ।
साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः ॥ ६.३३.३० ॥
แม้ผู้ที่มีความประพฤติชั่วร้ายอย่างยิ่ง หากบูชาเราด้วยใจที่ไม่แยกไปทางอื่น ก็ควรถือว่าเป็นผู้ชอบธรรมแท้จริง เพราะเขาได้ตัดสินใจไว้อย่างถูกต้องแล้ว
6.33.31
क्षिप्रं भवति धर्मात्मा शश्वच्छान्तिं निगच्छति ।
कौन्तेय प्रतिजानीहि न मे भक्तः प्रणश्यति । ॥ ६.३३.३१ ॥
ไม่นานเขาก็จะกลายเป็นผู้มีจิตชอบธรรม และบรรลุความสงบอย่างยั่งยืน โอ บุตรแห่งกุนตี จงรู้ไว้โดยแน่นอนว่า ผู้ภักดีต่อเราย่อมไม่พินาศ
6.33.32
मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः ।
स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्रास्तेऽपि यान्ति परां गतिं ॥ ६.३३.३२ ॥
โอ บุตรแห่งปฤถา แม้ผู้ที่เกิดจากกำเนิดบาป คือสตรี ไวศยะ และศูทร ผู้ที่เข้าพึ่งพาเรา ก็ย่อมบรรลุคติอันสูงสุดเช่นกัน
6.33.33
किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा ।
अनित्यमसुखं लोकमिमं प्राप्य भजस्व माम् ॥ ६.३३.३३ ॥
ยิ่งกว่านั้นเล่า พราหมณ์ผู้บริสุทธิ์และราชฤๅษีผู้เป็นภักดีของเราจะยิ่งบรรลุเช่นนั้นเพียงใด เมื่อได้มาซึ่งโลกนี้ที่ไม่เที่ยงและปราศจากความสุข จงบูชาเราเถิด
6.33.34
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥ ६.३३.३४ ॥
จงตั้งจิตไว้ที่เรา จงเป็นผู้ภักดีต่อเรา จงบูชาเรา จงนอบน้อมต่อเรา เมื่อเจ้าประสานตนเข้ากับเราเช่นนี้ และมีเราเป็นที่พึ่งสูงสุด เจ้าจะมาถึงเราอย่างแน่นอน