ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 6.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.33.1
इदं तु ते गुह्यतमं प्रवक्ष्याम्यनसूयवे ।
ज्ञानं विज्ञानसहितं यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥ ६.३३.१ ॥
ಅಸೂಯೆಯಿಲ್ಲದ ನಿನಗೆ ಈ ಅತ್ಯಂತ ಗುಹ್ಯವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು, ವಿಜ್ಞಾನ ಸಹಿತವಾಗಿ, ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ನೀನು ಅಶುಭದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುವೆ.
6.33.2
राजविद्या राजगुह्यं पवित्रमिदमुत्तमम् ।
प्रत्यक्षावगमं धर्म्यं सुसुखं कर्तुमव्ययम् ॥ ६.३३.२ ॥
ಇದು ರಾಜವಿದ್ಯೆ, ರಾಜಗುಹ್ಯ, ಪವಿತ್ರ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ; ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಗಿ ಅರಿಯಬಹುದಾದದ್ದು, ಧರ್ಮಾನುಕೂಲ, ಬಹು ಸುಲಭವಾಗಿ ಆಚರಿಸಬಹುದಾದದ್ದು, ಅವ್ಯಯ.
6.33.3
अश्रद्दधानां पुरुषा धर्मस्यास्य परंतप ।
अप्राप्य मां निवर्तन्ते मृत्युसंसारवर्त्मनि ॥ ६.३३.३ ॥
ಪರಂತಪ, ಈ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಲ್ಲದ ಮನುಷ್ಯರು ನನ್ನನ್ನು ಹೊಂದದೆ ಮೃತ್ಯು-ಸಂಸಾರ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾರೆ.
6.33.4
मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना ।
मत्स्थानि सर्वभूतानि न चाहं तेष्ववस्थितःक ॥ ६.३३.४ ॥
ಅವ್ಯಕ್ತ ರೂಪನಾದ ನನ್ನಿಂದ ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿದೆ; ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ, ನಾನು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಲ್ಲ.
6.33.5
न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम् ।
भूतभृन्न च भूतस्थो ममात्मा भूतभावनः ॥ ६.३३.५ ॥
ಭೂತಗಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಲ್ಲ—ನನ್ನ ಈಶ್ವರ ಯೋಗವನ್ನು ನೋಡು. ಭೂತಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವನೂ, ಭೂತಗಳನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವವನೂ ಆದ ನನ್ನ ಆತ್ಮ ಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಲ್ಲ.
6.33.6
यथाऽऽकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान् ।
तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय ॥ ६.३३.६ ॥
ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಮಹಾ ವಾಯು ಸದಾ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿ.
6.33.7
सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् ।
कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥ ६.३३.७ ॥
ಓ ಕೌಂತೇಯ! ಕಲ್ಪದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ನನ್ನ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತವೆ; ಕಲ್ಪದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅವುಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ.
6.33.8
प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः ।
भूतग्राममिमं कृत्स्नमवशं प्रकृतेर्वशात् ॥ ६.३३.८ ॥
ನನ್ನ ಸ್ವಂತ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಈ ಸಮಸ್ತ ಜೀವಿಸಮೂಹವನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ವಶದಿಂದ ಅಸಹಾಯವಾಗಿದೆ.
6.33.9
न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनंजय ।
उदासीनवदासीनमसक्तं तेषु कर्मसु ॥ ६.३३.९ ॥
ಓ ಧನಂಜಯ! ಆ ಕರ್ಮಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಬಂಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅನಾಸಕ್ತನಾಗಿ, ಉದಾಸೀನನಂತೆ ನಾನು ಕುಳಿತಿರುತ್ತೇನೆ.
6.33.10
मयाऽऽध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते सचराचरम् ।
हेतुनाऽनेन कौन्तेय जगद्विपरिवर्तते ॥ ६.३३.१० ॥
ನನ್ನ ಅಧ್ಯಕ್ಷತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿ ಚರಾಚರವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ; ಓ ಕೌಂತೇಯ! ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಜಗತ್ತು ಪರಿವರ್ತನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
6.33.11
अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम् ।
परं भावमजानन्तो मम भूतमहेश्वरम् ॥ ६.३३.११ ॥
ಮಾನುಷ ದೇಹವನ್ನು ಧರಿಸಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಮೂಢರು ತಿರಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ; ಜೀವಿಗಳ ಮಹೇಶ್ವರನಾದ ನನ್ನ ಪರಮ ಭಾವವನ್ನು ಅವರು ಅರಿಯರು.
6.33.12
मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः ।
राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥ ६.३३.१२ ॥
ವ್ಯರ್ಥ ಆಶೆಗಳು, ವ್ಯರ್ಥ ಕರ್ಮಗಳು, ವ್ಯರ್ಥ ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳ, ವಿಚಲಿತ ಮನಸ್ಸಿನವರು ರಾಕ್ಷಸೀ ಮತ್ತು ಆಸುರೀ ಮೋಹಿನೀ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ.
6.33.13
महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः ।
भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम् ॥ ६.३३.१३ ॥
ಓ ಪಾರ್ಥ, ದೈವೀ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಮಹಾತ್ಮರು ಅನನ್ಯ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತಾರೆ; ನಾನು ಭೂತಗಳ ಆದಿಯೂ ಅವ್ಯಯನೂ ಎಂದು ತಿಳಿದು.
6.33.14
सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः ।
नमस्यन्तश्च मां भक्त्या नित्ययुक्ता उपासते ॥ ६.३३.१४ ॥
ಅವರು ಸತತವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾ, ದೃಢವ್ರತರಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾ, ಸದಾ ಯುಕ್ತರಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
6.33.15
ज्ञानयज्ञेन चाप्यन्ते यजन्तो मामुपासते ।
एकत्वेन पृथक्त्कवेन बहुधा विश्वतोमुम् ॥ ६.३३.१५ ॥
ಕೆಲವರು ಜ್ಞಾನಯಜ್ಞದಿಂದ ಯಜಿಸುತ್ತಾ ನನ್ನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಏಕತ್ವದಲ್ಲಿ, ಪೃಥಕ್ತ್ವದಲ್ಲಿ, ಬಹುವಿಧವಾಗಿ, ಸರ್ವಮುಖನಾದ ನನ್ನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
6.33.16
अहं क्रतुरहं यज्ञः स्वधाऽहमहमौषधम् ।
मन्त्रोऽहमहमेवाज्यमहमग्निरहं हुतम् ॥ ६.३३.१६ ॥
ನಾನೇ ಕ್ರತು, ನಾನೇ ಯಜ್ಞ, ನಾನೇ ಸ್ವಧಾ, ನಾನೇ ಔಷಧಿ; ನಾನೇ ಮಂತ್ರ, ನಾನೇ ತುಪ್ಪ, ನಾನೇ ಅಗ್ನಿ, ನಾನೇ ಹವಿಸ್ಸು.
6.33.17
पिताऽहमस्य जगतो माता धाता पितामहः ।
वेद्यं पवित्रमोंकार ऋक् साम यजुरेव च ॥ ६.३३.१७ ॥
ನಾನು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಧಾತೃ, ಪಿತಾಮಹ; ನಾನು ವೇದ್ಯ, ಪವಿತ್ರ, ಓಂಕಾರ, ಋಕ್, ಸಾಮ ಮತ್ತು ಯಜುಸ್.
6.33.18
गतिर्भर्ता प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत् ।
प्रभवः प्रलयः स्थानं निधानं बीजमव्ययम् ॥ ६.३३.१८ ॥
ನಾನು ಗತಿ, ಭರ್ತಾ, ಪ್ರಭು, ಸಾಕ್ಷಿ, ನಿವಾಸ, ಶರಣ, ಸುಹೃತ್; ನಾನು ಉತ್ಪತ್ತಿ, ಪ್ರಳಯ, ಸ್ಥಾನ, ನಿಧಾನ, ಅವ್ಯಯ ಬೀಜ.
6.33.19
तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।
अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥ ६.३३.१९ ॥
ನಾನೇ ಶಾಖವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೇನೆ; ನಾನೇ ಮಳೆಯನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಓ ಅರ್ಜುನ, ಅಮೃತ ಮತ್ತು ಮೃತ್ಯು, ಸತ್ ಮತ್ತು ಅಸತ್ ಕೂಡ ನಾನೇ.
6.33.20
त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा ।
यज्ञेरिष्ट्वा स्वर्गतिं प्रार्थयन्ते।
ते पुण्यमासाद्य सुरेन्द्रलोक-
मश्रन्ति दिव्यान्दिवि देवभोगान् ॥ ६.३३.२० ॥
ಮೂರು ವೇದಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವರು, ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿಯುವವರು, ಪಾಪ ತೊಳೆದವರು ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ ಸ್ವರ್ಗಗತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಇಂದ್ರಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ದೇವಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.
6.33.21
ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं ।
क्षीणो पुण्ये पर्त्यलोकं विशन्ति।
एवं त्रयीधर्ममनुप्रपन्ना ।
गतागतं कामकामा लभन्ते ॥ ६.३३.२१ ॥
ಅವರು ಆ ವಿಶಾಲ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದಾಗ ಮರ್ತ್ಯಲೋಕವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೀಗೆ ತ್ರಯೀಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಹೋಗುವುದು ಮತ್ತು ಬರುವುದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
6.33.22
अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते ।
तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥ ६.३३.२२ ॥
ಅನನ್ಯ ಭಾವದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾ ನನ್ನನ್ನು ಉಪಾಸಿಸುವ ಜನರ, ನಿತ್ಯ ಯುಕ್ತರಾದವರ ಯೋಗಕ್ಷೇಮವನ್ನು ನಾನೇ ಹೊರುತ್ತೇನೆ.
6.33.23
येऽप्यन्यदेवताभक्ता यजन्ते श्रद्धयान्विताः ।
तेऽपि मामेव कौन्तेय यजन्त्यविधिपूर्वकम् ॥ ६.३३.२३ ॥
ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೂಡಿ ಇತರ ದೇವತೆಗಳ ಭಕ್ತರಾಗಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವರು, ಓ ಕೌಂತೇಯ, ಅವರೂ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನನ್ನನ್ನೇ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
6.33.24
अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च ।
न तु मामभिजानन्ति तत्त्वेनातश्च्यवन्ति ते ॥ ६.३३.२४ ॥
ನಾನೇ ಎಲ್ಲಾ ಯಜ್ಞಗಳ ಭೋಕ್ತಾರನು ಮತ್ತು ಪ್ರಭುವು. ಆದರೆ ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ತತ್ತ್ವತಃ ಅರಿಯರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರು ಜಾರುತ್ತಾರೆ.
6.33.25
यान्ति देवव्रता देवान्पितॄन्यान्ति पितृव्रताः ।
भूतानि यान्ति भूतेज्या यान्ति मद्याजिनोपि माम् ॥ ६.३३.२५ ॥
ದೇವವ್ರತರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದುವರು, ಪಿತೃವ್ರತರು ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಹೊಂದುವರು, ಭೂತಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರು ಭೂತಗಳನ್ನು ಹೊಂದುವರು; ನನ್ನನ್ನು ಯಜಿಸುವವರು ನನ್ನನ್ನೇ ಹೊಂದುವರು.
6.33.26
पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति ।
तदहं भक्त्युपहृतमश्नामि प्रयतात्मनः ॥ ६.३३.२६ ॥
ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನಗೆ ಎಲೆ, ಹೂವು, ಹಣ್ಣು, ನೀರು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ, ಶುದ್ಧಮನಸ್ಕನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅರ್ಪಿತವಾದದ್ದನ್ನು ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
6.33.27
यत्करोषि यदश्रासि यज्जुहोषि ददासि यत् ।
यत्तपस्यसि कौन्तेय तत्कुरुष्व मदर्पणम् ॥ ६.३३.२७ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ನೀನು ಏನು ಮಾಡಿದರೂ, ಏನು ತಿಂದರೂ, ಏನು ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೂ, ಏನು ದಾನ ಮಾಡಿದರೂ, ಏನು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರೂ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಅರ್ಪಣೆಯಾಗಿ ಮಾಡು.
6.33.28
शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः ।
संन्यासयोगयुक्तात्मा विमुक्तो मामुपैष्यसि ॥ ६.३३.२८ ॥
ಹೀಗೆ ಶುಭಾಶುಭ ಫಲಗಳ ಕರ್ಮಬಂಧನದಿಂದ ನೀನು ಮುಕ್ತನಾಗುವೆ; ಸಂನ್ಯಾಸಯೋಗದಲ್ಲಿ ಯುಕ್ತಾತ್ಮನಾಗಿ, ವಿಮುಕ್ತನಾಗಿ ನನ್ನನ್ನೇ ಹೊಂದುವೆ.
6.33.29
समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः ।
ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् ॥ ६.३३.२९ ॥
ನಾನು ಸರ್ವಭೂತಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಮಾನನು; ನನಗೆ ದ್ವೇಷ್ಯನೂ ಇಲ್ಲ, ಪ್ರಿಯನೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುವವರು ನನ್ನಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ, ನಾನೂ ಅವರಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ.
6.33.30
अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् ।
साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः ॥ ६.३३.३० ॥
ಅತ್ಯಂತ ದುರಾಚಾರಿಯಾದವನೂ ಅನನ್ಯ ಭಾವದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸಿದರೆ, ಅವನನ್ನು ಸಾಧುವೆಂದೇ ಭಾವಿಸಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಸಮ್ಯಕ್ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿದವನು.
6.33.31
क्षिप्रं भवति धर्मात्मा शश्वच्छान्तिं निगच्छति ।
कौन्तेय प्रतिजानीहि न मे भक्तः प्रणश्यति । ॥ ६.३३.३१ ॥
ಅವನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಶಾಶ್ವತ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಕೌಂತೇಯ, ನನ್ನ ಭಕ್ತನು ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ತಿಳಿ.
6.33.32
मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः ।
स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्रास्तेऽपि यान्ति परां गतिं ॥ ६.३३.३२ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಪಾಪಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವರಾದರೂ, ಸ್ತ್ರೀಯರು, ವೈಶ್ಯರು, ಶೂದ್ರರು ಕೂಡ ನನ್ನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರೆ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
6.33.33
किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा ।
अनित्यमसुखं लोकमिमं प्राप्य भजस्व माम् ॥ ६.३३.३३ ॥
ಇನ್ನು ಪುಣ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ನನ್ನ ಭಕ್ತರಾದ ರಾಜರ್ಷಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಬೇಕೇ! ಅನಿತ್ಯವಾದ, ದುಃಖಭರಿತ ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆದು ನನ್ನನ್ನೇ ಭಜಿಸು.
6.33.34
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥ ६.३३.३४ ॥
ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಡು, ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾಗು, ನನಗೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡು, ನನ್ನನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸು. ಹೀಗೆ ನಿನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಯೋಗಗೊಳಿಸಿ, ನನ್ನನ್ನೇ ಪರಮಾಶ್ರಯವಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ನನ್ನನ್ನೇ ಪಡೆಯುವೆ.