ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 6.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.33.1
इदं तु ते गुह्यतमं प्रवक्ष्याम्यनसूयवे ।
ज्ञानं विज्ञानसहितं यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥ ६.३३.१ ॥
ਈਰਖਾ ਰਹਿਤ ਤੈਨੂੰ ਮੈਂ ਇਹ ਅਤਿ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ, ਵਿਗਿਆਨ ਸਹਿਤ, ਆਖਾਂਗਾ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਤੂੰ ਅਸ਼ੁਭ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇਂਗਾ।
6.33.2
राजविद्या राजगुह्यं पवित्रमिदमुत्तमम् ।
प्रत्यक्षावगमं धर्म्यं सुसुखं कर्तुमव्ययम् ॥ ६.३३.२ ॥
ਇਹ ਰਾਜਵਿੱਦਿਆ, ਰਾਜਗੁਹਯ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ; ਪ੍ਰਤੱਖ ਅਨੁਭਵ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਯੋਗ, ਧਰਮ ਅਨੁਕੂਲ, ਬਹੁਤ ਸੁਖ ਨਾਲ ਕਰਨ ਯੋਗ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੈ।
6.33.3
अश्रद्दधानां पुरुषा धर्मस्यास्य परंतप ।
अप्राप्य मां निवर्तन्ते मृत्युसंसारवर्त्मनि ॥ ६.३३.३ ॥
ਹੇ ਪਰੰਤਪ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਧਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਪਾਏ ਬਿਨਾਂ ਮੌਤ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਰਗ ਵੱਲ ਮੁੜ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।
6.33.4
मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना ।
मत्स्थानि सर्वभूतानि न चाहं तेष्ववस्थितःक ॥ ६.३३.४ ॥
ਅਵਿਅਕਤ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ ਇਹ ਸਾਰਾ ਜਗਤ ਵਿਆਪਤ ਹੈ; ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
6.33.5
न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम् ।
भूतभृन्न च भूतस्थो ममात्मा भूतभावनः ॥ ६.३३.५ ॥
ਜੀਵ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਨਹੀਂ ਹਨ—ਮੇਰਾ ਈਸ਼ਵਰੀ ਯੋਗ ਵੇਖ। ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਉਪਜਾਉਣ ਵਾਲਾ ਮੇਰਾ ਆਤਮਾ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਨਹੀਂ ਹੈ।
6.33.6
यथाऽऽकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान् ।
तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय ॥ ६.३३.६ ॥
ਜਿਵੇਂ ਸਰਬ-ਵਿਆਪੀ ਮਹਾਨ ਹਵਾ ਸਦਾ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹਨ—ਇਹ ਸਮਝ।
6.33.7
सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् ।
कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥ ६.३३.७ ॥
ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ! ਕਲਪ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਕਲਪ ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਰਚਦਾ ਹਾਂ।
6.33.8
प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः ।
भूतग्राममिमं कृत्स्नमवशं प्रकृतेर्वशात् ॥ ६.३३.८ ॥
ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈ ਕੇ ਮੈਂ ਇਸ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਣੀ-ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਰਚਦਾ ਹਾਂ; ਉਹ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦੇ ਵਸ ਵਿੱਚ ਬੇਬਸ ਹੈ।
6.33.9
न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनंजय ।
उदासीनवदासीनमसक्तं तेषु कर्मसु ॥ ६.३३.९ ॥
ਹੇ ਧਨੰਜਯ! ਉਹ ਕਰਮ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਬੰਨ੍ਹਦੇ; ਉਹਨਾਂ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਸਕਤ ਰਹਿ ਕੇ, ਉਦਾਸੀਨ ਵਾਂਗ ਮੈਂ ਬੈਠਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
6.33.10
मयाऽऽध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते सचराचरम् ।
हेतुनाऽनेन कौन्तेय जगद्विपरिवर्तते ॥ ६.३३.१० ॥
ਮੇਰੀ ਅਧਿਅਕਸ਼ਤਾ ਹੇਠ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਚਰਾਚਰ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੀ ਹੈ; ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ! ਇਸੇ ਕਾਰਣ ਜਗਤ ਘੁੰਮਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
6.33.11
अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम् ।
परं भावमजानन्तो मम भूतमहेश्वरम् ॥ ६.३३.११ ॥
ਮਨੁੱਖੀ ਦੇਹ ਧਾਰਨ ਕੀਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਤੁੱਛ ਸਮਝਦੇ ਹਨ; ਪ੍ਰਾਣੀਆਂ ਦੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਮੇਰੇ ਪਰਮ ਭਾਵ ਨੂੰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ।
6.33.12
मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः ।
राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥ ६.३३.१२ ॥
ਵਿਅਰਥ ਆਸਾਂ, ਵਿਅਰਥ ਕਰਮਾਂ ਅਤੇ ਵਿਅਰਥ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ, ਭਟਕੇ ਚਿੱਤ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਅਤੇ ਆਸੁਰੀ ਮੋਹਿਨੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।
6.33.13
महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः ।
भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम् ॥ ६.३३.१३ ॥
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਦੈਵੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਦਾ ਆਸਰਾ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਮਹਾਤਮਾ ਅਨਨਯ ਮਨ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਕਿ ਮੈਂ ਭੂਤਾਂ ਦਾ ਆਦਿ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹਾਂ।
6.33.14
सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः ।
नमस्यन्तश्च मां भक्त्या नित्ययुक्ता उपासते ॥ ६.३३.१४ ॥
ਉਹ ਸਦਾ ਮੇਰਾ ਕੀਰਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ ਵਰਤੀ ਹੋ ਕੇ ਯਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਦਾ ਯੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
6.33.15
ज्ञानयज्ञेन चाप्यन्ते यजन्तो मामुपासते ।
एकत्वेन पृथक्त्कवेन बहुधा विश्वतोमुम् ॥ ६.३३.१५ ॥
ਕੁਝ ਲੋਕ ਗਿਆਨ-ਯੱਗ ਨਾਲ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਇਕ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਵੱਖਰੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਅਨੇਕ ਢੰਗਾਂ ਨਾਲ, ਸਰਵ-ਮੁਖੀ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਉਪਾਸਦੇ ਹਨ।
6.33.16
अहं क्रतुरहं यज्ञः स्वधाऽहमहमौषधम् ।
मन्त्रोऽहमहमेवाज्यमहमग्निरहं हुतम् ॥ ६.३३.१६ ॥
ਮੈਂ ਕ੍ਰਤੂ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਯੱਗ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਸਵਧਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਔਸ਼ਧੀ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਮੰਤਰ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੀ ਘਿਉ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਅਗਨੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਹੀ ਹੁਤ ਹਾਂ।
6.33.17
पिताऽहमस्य जगतो माता धाता पितामहः ।
वेद्यं पवित्रमोंकार ऋक् साम यजुरेव च ॥ ६.३३.१७ ॥
ਮੈਂ ਇਸ ਜਗਤ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ, ਧਾਤਾ ਅਤੇ ਪਿਤਾਮਹ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਵੇਦ੍ਯ, ਪਵਿੱਤਰ, ਓਂਕਾਰ, ਰਿਕ, ਸਾਮ ਅਤੇ ਯਜੁ ਹਾਂ।
6.33.18
गतिर्भर्ता प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत् ।
प्रभवः प्रलयः स्थानं निधानं बीजमव्ययम् ॥ ६.३३.१८ ॥
ਮੈਂ ਗਤੀ, ਭਰਤਾ, ਪ੍ਰਭੂ, ਸਾਖੀ, ਨਿਵਾਸ, ਸ਼ਰਣ, ਸੁਹਿਰਦ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਉਤਪਤੀ, ਪ੍ਰਲਯ, ਥਾਂ, ਨਿਧਾਨ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਬੀਜ ਹਾਂ।
6.33.19
तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।
अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥ ६.३३.१९ ॥
ਮੈਂ ਹੀ ਤਪਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਹੀ ਮੀਂਹ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਅਤੇ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ। ਹੇ ਅਰਜੁਨ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਮੌਤ, ਸਤ ਅਤੇ ਅਸਤ ਵੀ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ।
6.33.20
त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा ।
यज्ञेरिष्ट्वा स्वर्गतिं प्रार्थयन्ते।
ते पुण्यमासाद्य सुरेन्द्रलोक-
मश्रन्ति दिव्यान्दिवि देवभोगान् ॥ ६.३३.२० ॥
ਤਿੰਨ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਏ ਲੋਕ ਯੱਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਸਵਰਗ ਦੀ ਗਤੀ ਮੰਗਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪੁੰਨ ਪਾ ਕੇ ਇੰਦਰਲੋਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਦਿਵ੍ਯ ਦੇਵਭੋਗ ਮਾਣਦੇ ਹਨ।
6.33.21
ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं ।
क्षीणो पुण्ये पर्त्यलोकं विशन्ति।
एवं त्रयीधर्ममनुप्रपन्ना ।
गतागतं कामकामा लभन्ते ॥ ६.३३.२१ ॥
ਉਹ ਉਸ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਵਰਗਲੋਕ ਨੂੰ ਭੋਗ ਕੇ, ਪੁੰਨ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੇ ਮਰਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤ੍ਰਯੀਧਰਮ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲੇ ਆਉਣ-ਜਾਣ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
6.33.22
अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते ।
तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥ ६.३३.२२ ॥
ਅਨਨਯ ਭਾਵ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦੇ ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਦਾ ਯੁਕਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਯੋਗਕਸ਼ੇਮ ਮੈਂ ਚੁੱਕਦਾ ਹਾਂ।
6.33.23
येऽप्यन्यदेवताभक्ता यजन्ते श्रद्धयान्विताः ।
तेऽपि मामेव कौन्तेय यजन्त्यविधिपूर्वकम् ॥ ६.३३.२३ ॥
ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ ਜਿਹੜੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਭਗਤ ਬਣ ਕੇ ਯੱਗ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਉਹ ਵੀ ਵਿਧੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪੂਜਦੇ ਹਨ।
6.33.24
अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च ।
न तु मामभिजानन्ति तत्त्वेनातश्च्यवन्ति ते ॥ ६.३३.२४ ॥
ਸਾਰੇ ਯੱਗਾਂ ਦਾ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਮੈਂ ਹੀ ਹਾਂ। ਪਰ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਤੱਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਡਿੱਗਦੇ ਹਨ।
6.33.25
यान्ति देवव्रता देवान्पितॄन्यान्ति पितृव्रताः ।
भूतानि यान्ति भूतेज्या यान्ति मद्याजिनोपि माम् ॥ ६.३३.२५ ॥
ਦੇਵਵ੍ਰਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਪਿਤ੍ਰਵ੍ਰਤ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਪੂਜਕ ਭੂਤਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
6.33.26
पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति ।
तदहं भक्त्युपहृतमश्नामि प्रयतात्मनः ॥ ६.३३.२६ ॥
ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੱਤਾ, ਫੁੱਲ, ਫਲ, ਜਲ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸ਼ੁੱਧ ਮਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਮੈਂ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
6.33.27
यत्करोषि यदश्रासि यज्जुहोषि ददासि यत् ।
यत्तपस्यसि कौन्तेय तत्कुरुष्व मदर्पणम् ॥ ६.३३.२७ ॥
ਹੇ ਕੌੰਤੇਯ, ਤੂੰ ਜੋ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਖਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਹਵਨ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਜੋ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਅਰਪਣ ਕਰਕੇ ਕਰ।
6.33.28
शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः ।
संन्यासयोगयुक्तात्मा विमुक्तो मामुपैष्यसि ॥ ६.३३.२८ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਭ-ਅਸ਼ੁਭ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਕਰਮ-ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਤੂੰ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਂਗਾ; ਸੰਨਿਆਸ ਯੋਗ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ, ਵਿਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਾਏਂਗਾ।
6.33.29
समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः ।
ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् ॥ ६.३३.२९ ॥
ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨ ਹਾਂ; ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਾ ਕੋਈ ਦ੍ਵੇਸ਼ ਯੋਗ ਹੈ, ਨਾ ਪਿਆਰਾ। ਪਰ ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਭਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਂ।
6.33.30
अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् ।
साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः ॥ ६.३३.३० ॥
ਜੇ ਅਤਿ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਵੀ ਅਨਨਯ ਭਾਵ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਭਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਸਾਧੂ ਹੀ ਸਮਝਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਭਲੀ ਪ੍ਰਕਾਰ ਨਿਸ਼ਚੈ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
6.33.31
क्षिप्रं भवति धर्मात्मा शश्वच्छान्तिं निगच्छति ।
कौन्तेय प्रतिजानीहि न मे भक्तः प्रणश्यति । ॥ ६.३३.३१ ॥
ਉਹ ਛੇਤੀ ਹੀ ਧਰਮਾਤਮਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਦਾ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਕੌਂਤੇਯ, ਪੱਕਾ ਜਾਣ ਲੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਨਾਸ਼ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
6.33.32
मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः ।
स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्रास्तेऽपि यान्ति परां गतिं ॥ ६.३३.३२ ॥
ਹੇ ਪਾਰਥ, ਪਾਪੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ ਹੋਣ, ਔਰਤਾਂ, ਵੈਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ੂਦਰ ਵੀ ਜੋ ਮੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਪਰਮ ਗਤੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ।
6.33.33
किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा ।
अनित्यमसुखं लोकमिमं प्राप्य भजस्व माम् ॥ ६.३३.३३ ॥
ਫਿਰ ਪਵਿੱਤਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਭਗਤ ਰਾਜਰਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਤਾਂ ਗੱਲ ਹੀ ਕੀ! ਇਸ ਅਨਿੱਤ ਅਤੇ ਦੁੱਖਮਈ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਪਾ ਕੇ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਹੀ ਭਜਨ ਕਰ।
6.33.34
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥ ६.३३.३४ ॥
ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਮਨ ਲਾ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਬਣ, ਮੇਰਾ ਯਜਨ ਕਰ, ਮੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪਰਮ ਆਸਰਾ ਮੰਨ ਕੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਹੀ ਪਾਵੇਂਗਾ।