മഹാഭാരതം · അധ്യായം 6.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.33.1
इदं तु ते गुह्यतमं प्रवक्ष्याम्यनसूयवे ।
ज्ञानं विज्ञानसहितं यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥ ६.३३.१ ॥
അസൂയയില്ലാത്ത നിനക്ക് ഈ അതിരഹസ്യമായ ജ്ഞാനം, വിജ്ഞാനസഹിതം, ഞാൻ പറയാം; ഇത് അറിഞ്ഞ് നീ അശുഭത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും.
6.33.2
राजविद्या राजगुह्यं पवित्रमिदमुत्तमम् ।
प्रत्यक्षावगमं धर्म्यं सुसुखं कर्तुमव्ययम् ॥ ६.३३.२ ॥
ഇത് രാജവിദ്യയും രാജരഹസ്യവും പവിത്രവും ഉത്തമവുമാണ്; പ്രത്യക്ഷമായി അനുഭവിക്കാവുന്നതും ധർമ്മത്തിന് യോജിച്ചതും അതിസുഖമായി ആചരിക്കാവുന്നതും നാശമില്ലാത്തതുമാണ്.
6.33.3
अश्रद्दधानां पुरुषा धर्मस्यास्य परंतप ।
अप्राप्य मां निवर्तन्ते मृत्युसंसारवर्त्मनि ॥ ६.३३.३ ॥
പരന്തപാ, ഈ ധർമ്മത്തിൽ ശ്രദ്ധയില്ലാത്ത മനുഷ്യർ എന്നെ പ്രാപിക്കാതെ മരണ-സംസാര മാർഗ്ഗത്തിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു.
6.33.4
मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना ।
मत्स्थानि सर्वभूतानि न चाहं तेष्ववस्थितःक ॥ ६.३३.४ ॥
അവ്യക്തരൂപനായ എന്നാൽ ഈ സമസ്ത ജഗത്തും വ്യാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എല്ലാ ഭൂതങ്ങളും എന്നിൽ സ്ഥിതമാണ്; ഞാൻ അവയിൽ സ്ഥിതനല്ല.
6.33.5
न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम् ।
भूतभृन्न च भूतस्थो ममात्मा भूतभावनः ॥ ६.३३.५ ॥
ഭൂതങ്ങൾ എന്നിൽ സ്ഥിതമല്ല—എന്റെ ഈശ്വരയോഗം കാണുക. ഭൂതങ്ങളെ താങ്ങുന്നവനും ഭൂതങ്ങളെ ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നവനുമായ എന്റെ ആത്മാവ് ഭൂതങ്ങളിൽ സ്ഥിതമല്ല.
6.33.6
यथाऽऽकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान् ।
तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय ॥ ६.३३.६ ॥
എല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിക്കുന്ന മഹത്തായ വായു എപ്പോഴും ആകാശത്തിൽ സ്ഥിതനായിരിക്കുന്നതുപോലെ, സകല ഭൂതങ്ങളും എന്നിൽ സ്ഥിതമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുക.
6.33.7
सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् ।
कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥ ६.३३.७ ॥
കൗന്തേയാ! കൽപ്പാന്തത്തിൽ സർവ്വഭൂതങ്ങളും എന്റെ പ്രകൃതിയിൽ ലയിക്കുന്നു; കൽപ്പാരംഭത്തിൽ ഞാൻ അവയെ വീണ്ടും സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
6.33.8
प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः ।
भूतग्राममिमं कृत्स्नमवशं प्रकृतेर्वशात् ॥ ६.३३.८ ॥
എന്റെ സ്വന്തം പ്രകൃതിയെ ആശ്രയിച്ച് ഈ സകല ഭൂതസമൂഹത്തെയും ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും സൃഷ്ടിക്കുന്നു; അത് പ്രകൃതിയുടെ വശത്താൽ നിസ്സഹായമായിരിക്കുന്നു.
6.33.9
न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनंजय ।
उदासीनवदासीनमसक्तं तेषु कर्मसु ॥ ६.३३.९ ॥
ധനഞ്ജയാ! ആ കർമ്മങ്ങൾ എന്നെ ബന്ധിക്കുന്നില്ല; അവയിൽ ആസക്തിയില്ലാതെ, ഉദാസീനനെപ്പോലെ ഞാൻ ഇരിക്കുന്നു.
6.33.10
मयाऽऽध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते सचराचरम् ।
हेतुनाऽनेन कौन्तेय जगद्विपरिवर्तते ॥ ६.३३.१० ॥
എന്റെ അധ്യക്ഷതയിൽ പ്രകൃതി ചരാചരങ്ങളെ പ്രസവിക്കുന്നു; കൗന്തേയാ! ഈ കാരണത്താൽ ജഗത്ത് പരിവർത്തനം ചെയ്യുന്നു.
6.33.11
अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम् ।
परं भावमजानन्तो मम भूतमहेश्वरम् ॥ ६.३३.११ ॥
മാനുഷ ശരീരം സ്വീകരിച്ച എന്നെ മൂഢന്മാർ അവജ്ഞിക്കുന്നു; ഭൂതങ്ങളുടെ മഹേശ്വരനായ എന്റെ പരമഭാവം അവർ അറിയുന്നില്ല.
6.33.12
मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः ।
राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥ ६.३३.१२ ॥
വ്യർത്ഥമായ ആശകളും വ്യർത്ഥ കർമ്മങ്ങളും വ്യർത്ഥ ജ്ഞാനവുമുള്ള, ചിത്തം ഭ്രമിച്ചവർ രാക്ഷസവും ആസുരവുമായ മോഹിനി പ്രകൃതിയെ ആശ്രയിക്കുന്നു.
6.33.13
महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः ।
भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम् ॥ ६.३३.१३ ॥
പാർത്ഥാ, ദൈവിക പ്രകൃതിയെ ആശ്രയിച്ച മഹാത്മാക്കൾ അനന്യമനസ്സോടെ എന്നെ ഭജിക്കുന്നു; ഞാൻ ഭൂതങ്ങളുടെ ആദിയും അവ്യയനുമാണെന്നറിഞ്ഞ്.
6.33.14
सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः ।
नमस्यन्तश्च मां भक्त्या नित्ययुक्ता उपासते ॥ ६.३३.१४ ॥
അവർ എപ്പോഴും എന്നെ കീർത്തിച്ചും ദൃഢവ്രതരായി പരിശ്രമിച്ചും ഭക്തിയോടെ വണങ്ങിയും നിത്യയുക്തരായി എന്നെ ഉപാസിക്കുന്നു.
6.33.15
ज्ञानयज्ञेन चाप्यन्ते यजन्तो मामुपासते ।
एकत्वेन पृथक्त्कवेन बहुधा विश्वतोमुम् ॥ ६.३३.१५ ॥
മറ്റു ചിലർ ജ്ഞാനയജ്ഞത്താൽ യജിച്ച് എന്നെ ഉപാസിക്കുന്നു; ഏകത്വമായും പൃഥക്ത്വമായും പലവിധത്തിലും സർവ്വമുഖനായ എന്നെ അവർ ഉപാസിക്കുന്നു.
6.33.16
अहं क्रतुरहं यज्ञः स्वधाऽहमहमौषधम् ।
मन्त्रोऽहमहमेवाज्यमहमग्निरहं हुतम् ॥ ६.३३.१६ ॥
ഞാൻ ക്രതുവാണ്, ഞാൻ യജ്ഞമാണ്, ഞാൻ സ്വധയാണ്, ഞാൻ ഔഷധമാണ്; ഞാൻ മന്ത്രമാണ്, ഞാൻ തന്നെ നെയ്യാണ്, ഞാൻ അഗ്നിയാണ്, ഞാൻ ഹുതമാണ്.
6.33.17
पिताऽहमस्य जगतो माता धाता पितामहः ।
वेद्यं पवित्रमोंकार ऋक् साम यजुरेव च ॥ ६.३३.१७ ॥
ഈ ജഗത്തിന്റെ പിതാവും മാതാവും ധാതാവും പിതാമഹനുമാണ് ഞാൻ; അറിയേണ്ടതും പവിത്രവും ഓങ്കാരവും ഋക്കും സാമവും യജുസ്സും ഞാനാണ്.
6.33.18
गतिर्भर्ता प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत् ।
प्रभवः प्रलयः स्थानं निधानं बीजमव्ययम् ॥ ६.३३.१८ ॥
ഞാൻ ഗതിയാണ്, ഭർത്താവാണ്, പ്രഭുവാണ്, സാക്ഷിയാണ്, നിവാസമാണ്, ശരണമാണ്, സുഹൃത്താണ്; ഞാൻ ഉത്ഭവവും പ്രളയവും സ്ഥാനവും നിധാനവും അവ്യയ ബീജവുമാണ്.
6.33.19
तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।
अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥ ६.३३.१९ ॥
ഞാൻ തന്നെ ചൂട് നൽകുന്നു; ഞാൻ തന്നെ മഴ തടയുകയും വിടുകയും ചെയ്യുന്നു. അർജുനാ, അമൃതും മൃത്യുവും, സത്തും അസത്തും ഞാൻ തന്നെ.
6.33.20
त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा ।
यज्ञेरिष्ट्वा स्वर्गतिं प्रार्थयन्ते।
ते पुण्यमासाद्य सुरेन्द्रलोक-
मश्रन्ति दिव्यान्दिवि देवभोगान् ॥ ६.३३.२० ॥
മൂന്നു വേദങ്ങൾ അറിയുന്നവരും സോമം കുടിക്കുന്നവരും പാപം കഴുകിയവരുമായവർ യജ്ഞങ്ങളാൽ എന്നെ ആരാധിച്ച് സ്വർഗ്ഗഗതി ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവർ പുണ്യം നേടി ഇന്ദ്രലോകത്തെത്തി സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദിവ്യദേവഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.
6.33.21
ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं ।
क्षीणो पुण्ये पर्त्यलोकं विशन्ति।
एवं त्रयीधर्ममनुप्रपन्ना ।
गतागतं कामकामा लभन्ते ॥ ६.३३.२१ ॥
അവർ ആ വിശാലമായ സ്വർഗ്ഗലോകം അനുഭവിച്ച്, പുണ്യം ക്ഷയിച്ചപ്പോൾ മർത്യലോകത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ത്രയീധർമ്മം പിന്തുടരുന്നവർ, കാമനകൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, പോക്കും വരവും നേടുന്നു.
6.33.22
अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते ।
तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥ ६.३३.२२ ॥
അനന്യചിന്തയോടെ എന്നെ ധ്യാനിച്ച് ആരാധിക്കുന്ന മനുഷ്യരുടെ, എപ്പോഴും യുക്തരായവരുടെ യോഗക്ഷേമം ഞാൻ വഹിക്കുന്നു.
6.33.23
येऽप्यन्यदेवताभक्ता यजन्ते श्रद्धयान्विताः ।
तेऽपि मामेव कौन्तेय यजन्त्यविधिपूर्वकम् ॥ ६.३३.२३ ॥
ശ്രദ്ധയോടെ മറ്റു ദേവതകളുടെ ഭക്തരായി യജിക്കുന്നവർ, കൗന്തേയാ, അവരും വിധിയില്ലാതെയെങ്കിലും എന്നെത്തന്നെ യജിക്കുന്നു.
6.33.24
अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च ।
न तु मामभिजानन्ति तत्त्वेनातश्च्यवन्ति ते ॥ ६.३३.२४ ॥
എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളുടെയും ഭോക്താവും പ്രഭുവും ഞാൻ തന്നെ. എന്നാൽ അവർ എന്നെ തത്ത്വത്തിൽ അറിയുന്നില്ല; അതിനാൽ അവർ വീഴുന്നു.
6.33.25
यान्ति देवव्रता देवान्पितॄन्यान्ति पितृव्रताः ।
भूतानि यान्ति भूतेज्या यान्ति मद्याजिनोपि माम् ॥ ६.३३.२५ ॥
ദേവവ്രതന്മാർ ദേവന്മാരിലേക്കും പിതൃവ്രതന്മാർ പിതൃക്കളിലേക്കും ഭൂതേജ്യന്മാർ ഭൂതങ്ങളിലേക്കും പോകുന്നു; എന്നെ യജിക്കുന്നവരും എന്നിലേക്കുതന്നെ പോകുന്നു.
6.33.26
पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति ।
तदहं भक्त्युपहृतमश्नामि प्रयतात्मनः ॥ ६.३३.२६ ॥
ആര് ഭക്തിയോടെ എനിക്ക് ഇല, പുഷ്പം, ഫലം, ജലം സമർപ്പിക്കുന്നുവോ, ശുദ്ധമനസ്കന്റെ ഭക്തിയാൽ സമർപ്പിച്ചതു ഞാൻ സ്വീകരിക്കുന്നു.
6.33.27
यत्करोषि यदश्रासि यज्जुहोषि ददासि यत् ।
यत्तपस्यसि कौन्तेय तत्कुरुष्व मदर्पणम् ॥ ६.३३.२७ ॥
കൗന്തേയാ, നീ എന്തു ചെയ്യുന്നുവോ, എന്തു ഭക്ഷിക്കുന്നുവോ, എന്തു ഹോമിക്കുന്നുവോ, എന്തു ദാനം ചെയ്യുന്നുവോ, എന്തു തപസ്സു ചെയ്യുന്നുവോ, അതു എനിക്കുള്ള അർപ്പണമായി ചെയ്യുക.
6.33.28
शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः ।
संन्यासयोगयुक्तात्मा विमुक्तो मामुपैष्यसि ॥ ६.३३.२८ ॥
ഇങ്ങനെ ശുഭാശുഭഫലങ്ങളുള്ള കർമബന്ധനങ്ങളിൽനിന്ന് നീ മോചിതനാകും; സന്യാസയോഗത്തിൽ യുക്താത്മാവായി വിമുക്തനായി നീ എന്നെ പ്രാപിക്കും.
6.33.29
समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः ।
ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् ॥ ६.३३.२९ ॥
ഞാൻ സർവഭൂതങ്ങളിലും സമനാണ്; എനിക്ക് ദ്വേഷ്യനായ ആരുമില്ല, പ്രിയനായ ആരുമില്ല. എന്നാൽ ഭക്തിയോടെ എന്നെ ഭജിക്കുന്നവർ എന്നിലുണ്ട്; ഞാനും അവരിലുണ്ട്.
6.33.30
अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् ।
साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः ॥ ६.३३.३० ॥
അതിദുരാചാരിയായവനും അനന്യഭാവത്തിൽ എന്നെ ഭജിക്കുന്നുവെങ്കിൽ അവനെ സാധുവായിത്തന്നെ കരുതണം; കാരണം അവൻ ശരിയായി നിശ്ചയിച്ചവനാണ്.
6.33.31
क्षिप्रं भवति धर्मात्मा शश्वच्छान्तिं निगच्छति ।
कौन्तेय प्रतिजानीहि न मे भक्तः प्रणश्यति । ॥ ६.३३.३१ ॥
അവൻ വേഗം ധർമ്മാത്മാവായിത്തീരുന്നു, എന്നേക്കുമായി ശാന്തി നേടുന്നു. കൗന്തേയാ, എന്റെ ഭക്തൻ നശിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പായി അറിയുക.
6.33.32
मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः ।
स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्रास्तेऽपि यान्ति परां गतिं ॥ ६.३३.३२ ॥
പാർത്ഥാ, പാപജന്മമുള്ളവരായാലും, സ്ത്രീകളും വൈശ്യരും ശൂദ്രരും എന്നെ ആശ്രയിച്ചാൽ അവരും പരമഗതി പ്രാപിക്കുന്നു.
6.33.33
किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा ।
अनित्यमसुखं लोकमिमं प्राप्य भजस्व माम् ॥ ६.३३.३३ ॥
പിന്നെ പുണ്യബ്രാഹ്മണരെക്കുറിച്ചും എന്റെ ഭക്തരായ രാജർഷികളെക്കുറിച്ചും പറയേണ്ടതുണ്ടോ! അനിത്യവും ദുഃഖപൂർണ്ണവുമായ ഈ ലോകം ലഭിച്ച് നീ എന്നെ ഭജിക്കുക.
6.33.34
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥ ६.३३.३४ ॥
എന്നിൽ മനസ്സുറപ്പിക്കുക, എന്റെ ഭക്തനാകുക, എനിക്ക് യജ്ഞം ചെയ്യുക, എന്നെ നമസ്കരിക്കുക. ഇങ്ങനെ നിന്റെ ആത്മാവിനെ എന്നോട് യോജിപ്പിച്ച്, എന്നെ പരമലക്ഷ്യമാക്കി നീ എന്നെത്തന്നെ പ്രാപിക്കും.