Mahābhārata · Adhyāya 6.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.33.1
इदं तु ते गुह्यतमं प्रवक्ष्याम्यनसूयवे ।
ज्ञानं विज्ञानसहितं यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥ ६.३३.१ ॥
A ti, que não és invejoso, declararei este conhecimento secretíssimo, junto com sua realização; conhecendo-o, serás libertado do mal.
6.33.2
राजविद्या राजगुह्यं पवित्रमिदमुत्तमम् ।
प्रत्यक्षावगमं धर्म्यं सुसुखं कर्तुमव्ययम् ॥ ६.३३.२ ॥
Este é o conhecimento real, o segredo real, purificador e supremo; é diretamente perceptível, conforme o dharma, muito fácil de praticar e imperecível.
6.33.3
अश्रद्दधानां पुरुषा धर्मस्यास्य परंतप ।
अप्राप्य मां निवर्तन्ते मृत्युसंसारवर्त्मनि ॥ ६.३३.३ ॥
Ó destruidor de inimigos, os homens que carecem de fé neste dharma, não me alcançando, voltam ao caminho da morte e do saṃsāra.
6.33.4
मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना ।
मत्स्थानि सर्वभूतानि न चाहं तेष्ववस्थितःक ॥ ६.३३.४ ॥
Por mim, de forma não manifesta, todo este mundo é penetrado; todos os seres habitam em mim, mas eu não habito neles.
6.33.5
न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम् ।
भूतभृन्न च भूतस्थो ममात्मा भूतभावनः ॥ ६.३३.५ ॥
E os seres não habitam em mim — contempla meu poder divino soberano. Meu eu, que sustenta os seres e os faz nascer, não habita nos seres.
6.33.6
यथाऽऽकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान् ।
तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय ॥ ६.३३.६ ॥
Assim como o grande vento, que se move por toda parte, sempre permanece no espaço, assim todos os seres habitam em mim — compreende isto.
6.33.7
सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् ।
कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥ ६.३३.७ ॥
Ó filho de Kuntī, todos os seres retornam à minha natureza no fim de um kalpa; no início de um kalpa eu os emito novamente.
6.33.8
प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः ।
भूतग्राममिमं कृत्स्नमवशं प्रकृतेर्वशात् ॥ ६.३३.८ ॥
Apoiando-me na minha própria natureza, emito repetidamente esta multidão inteira de seres, que é impotente sob o poder da natureza.
6.33.9
न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनंजय ।
उदासीनवदासीनमसक्तं तेषु कर्मसु ॥ ६.३३.९ ॥
Ó Dhanaṃjaya, essas ações não me prendem; permaneço como quem é indiferente, sem apego a essas ações.
6.33.10
मयाऽऽध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते सचराचरम् ।
हेतुनाऽनेन कौन्तेय जगद्विपरिवर्तते ॥ ६.३३.१० ॥
Sob a minha supervisão, a natureza gera o móvel e o imóvel; por esta causa, ó filho de Kuntī, o mundo gira.
6.33.11
अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम् ।
परं भावमजानन्तो मम भूतमहेश्वरम् ॥ ६.३३.११ ॥
Os insensatos me desprezam quando assumi um corpo humano, desconhecendo minha natureza suprema como grande senhor dos seres.
6.33.12
मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः ।
राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥ ६.३३.१२ ॥
Os de esperanças vãs, ações vãs, conhecimento vão e mente confusa refugiam-se na natureza demoníaca e asúrica, que ilude.
6.33.13
महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः ।
भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम् ॥ ६.३३.१३ ॥
Ó filho de Pṛthā, as almas magnânimas que se refugiam na natureza divina me adoram com mente indivisa, sabendo que sou a origem dos seres, o imperecível.
6.33.14
सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः ।
नमस्यन्तश्च मां भक्त्या नित्ययुक्ता उपासते ॥ ६.३३.१४ ॥
Louvando-me constantemente, esforçando-se, firmes em seus votos, prostrando-se diante de mim com devoção, sempre constantes, me adoram.
6.33.15
ज्ञानयज्ञेन चाप्यन्ते यजन्तो मामुपासते ।
एकत्वेन पृथक्त्कवेन बहुधा विश्वतोमुम् ॥ ६.३३.१५ ॥
Outros, oferecendo o sacrifício do conhecimento, me adoram como um, como separado e de muitas maneiras, com face voltada para todos os lados.
6.33.16
अहं क्रतुरहं यज्ञः स्वधाऽहमहमौषधम् ।
मन्त्रोऽहमहमेवाज्यमहमग्निरहं हुतम् ॥ ६.३३.१६ ॥
Eu sou o rito, eu sou o sacrifício, eu sou a oferenda aos antepassados, eu sou a erva; eu sou o mantra, eu sou a manteiga clarificada, eu sou o fogo e eu sou a oblação.
6.33.17
पिताऽहमस्य जगतो माता धाता पितामहः ।
वेद्यं पवित्रमोंकार ऋक् साम यजुरेव च ॥ ६.३३.१७ ॥
Eu sou o pai deste mundo, a mãe, o sustentador, o avô; eu sou o que deve ser conhecido, o purificador, a sílaba Om, o Ṛg, o Sāma e o Yajus.
6.33.18
गतिर्भर्ता प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत् ।
प्रभवः प्रलयः स्थानं निधानं बीजमव्ययम् ॥ ६.३३.१८ ॥
Eu sou a meta, o sustentador, o senhor, a testemunha, a morada, o refúgio, o amigo; eu sou a origem, a dissolução, o fundamento, o tesouro, a semente imperecível.
6.33.19
तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।
अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥ ६.३३.१९ ॥
Eu dou o calor; eu retenho a chuva e a libero. Ó Arjuna, a imortalidade e a morte, o ser e o não ser, sou eu.
6.33.20
त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा ।
यज्ञेरिष्ट्वा स्वर्गतिं प्रार्थयन्ते।
ते पुण्यमासाद्य सुरेन्द्रलोक-
मश्रन्ति दिव्यान्दिवि देवभोगान् ॥ ६.३३.२० ॥
Os versados nos três Vedas, bebedores de soma, purificados do pecado, me adoram com sacrifícios e pedem o caminho do céu. Tendo alcançado o mérito, chegam ao mundo de Indra e desfrutam no céu dos prazeres divinos dos deuses.
6.33.21
ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं ।
क्षीणो पुण्ये पर्त्यलोकं विशन्ति।
एवं त्रयीधर्ममनुप्रपन्ना ।
गतागतं कामकामा लभन्ते ॥ ६.३३.२१ ॥
Tendo desfrutado daquele vasto mundo celestial, quando o mérito se esgota, entram no mundo mortal. Assim, seguindo o dever das três Vedas e desejando desejos, obtêm o ir e vir.
6.33.22
अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते ।
तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥ ६.३३.२२ ॥
Àqueles que me adoram, pensando em mim sem divisão, sempre unidos a mim, eu carrego a aquisição e a segurança do que possuem.
6.33.23
येऽप्यन्यदेवताभक्ता यजन्ते श्रद्धयान्विताः ।
तेऽपि मामेव कौन्तेय यजन्त्यविधिपूर्वकम् ॥ ६.३३.२३ ॥
Mesmo aqueles devotos de outros deuses, dotados de fé, que lhes sacrificam, ó filho de Kuntī, também me adoram a mim, embora não segundo a regra.
6.33.24
अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च ।
न तु मामभिजानन्ति तत्त्वेनातश्च्यवन्ति ते ॥ ६.३३.२४ ॥
Eu sou, de fato, o desfrutador e o senhor de todos os sacrifícios; mas eles não me conhecem em verdade, e por isso caem.
6.33.25
यान्ति देवव्रता देवान्पितॄन्यान्ति पितृव्रताः ।
भूतानि यान्ति भूतेज्या यान्ति मद्याजिनोपि माम् ॥ ६.३३.२५ ॥
Os devotos dos deuses vão aos deuses, os devotos dos ancestrais vão aos ancestrais, os adoradores dos seres vão aos seres, e os que me adoram vêm a mim.
6.33.26
पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति ।
तदहं भक्त्युपहृतमश्नामि प्रयतात्मनः ॥ ६.३३.२६ ॥
Quem me oferece com devoção uma folha, uma flor, um fruto ou água, essa oferenda feita com devoção por quem tem a alma pura, eu a aceito.
6.33.27
यत्करोषि यदश्रासि यज्जुहोषि ददासि यत् ।
यत्तपस्यसि कौन्तेय तत्कुरुष्व मदर्पणम् ॥ ६.३३.२७ ॥
O que fizeres, o que comeres, o que oferecerés ao fogo, o que deres, a austeridade que praticares, ó filho de Kuntī, faze-o como oferenda a mim.
6.33.28
शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः ।
संन्यासयोगयुक्तात्मा विमुक्तो मामुपैष्यसि ॥ ६.३३.२८ ॥
Assim serás libertado dos laços da ação, com seus frutos bons e maus; com o espírito unido ao yoga da renúncia, libertado, virás a mim.
6.33.29
समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः ।
ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् ॥ ६.३३.२९ ॥
Sou igual para todos os seres; ninguém me é odioso ou querido. Mas os que me adoram com devoção estão em mim, e eu também estou neles.
6.33.30
अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् ।
साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः ॥ ६.३३.३० ॥
Mesmo quem tem conduta muito perversa, se me adora com devoção exclusiva, deve ser considerado justo, pois resolveu bem.
6.33.31
क्षिप्रं भवति धर्मात्मा शश्वच्छान्तिं निगच्छति ।
कौन्तेय प्रतिजानीहि न मे भक्तः प्रणश्यति । ॥ ६.३३.३१ ॥
Logo se torna de alma justa e alcança paz duradoura. Filho de Kuntī, saiba com certeza: meu devoto não perece.
6.33.32
मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः ।
स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्रास्तेऽपि यान्ति परां गतिं ॥ ६.३३.३२ ॥
Filho de Pṛthā, mesmo os de nascimento pecaminoso que se refugiam em mim — mulheres, comerciantes e servos — também alcançam a meta suprema.
6.33.33
किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा ।
अनित्यमसुखं लोकमिमं प्राप्य भजस्व माम् ॥ ६.३३.३३ ॥
Quanto mais os brâmanes puros e os sábios reais, meus devotos! Tendo obtido este mundo impermanente e sem alegria, adora-me.
6.33.34
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥ ६.३३.३४ ॥
Fixa tua mente em mim, torna-te meu devoto, sacrifica para mim, prostra-te diante de mim. Assim, unindo teu ser a mim, tendo-me como suprema meta, certamente virás a mim.