மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.33.1
इदं तु ते गुह्यतमं प्रवक्ष्याम्यनसूयवे ।
ज्ञानं विज्ञानसहितं यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥ ६.३३.१ ॥
அசூயையற்ற உனக்கு இந்த மிக ரகசியமான ஞானத்தை, விஞ்ஞானத்துடன் கூடியதை, நான் கூறுவேன்; இதை அறிந்து நீ அசுபத்திலிருந்து விடுபடுவாய்.
6.33.2
राजविद्या राजगुह्यं पवित्रमिदमुत्तमम् ।
प्रत्यक्षावगमं धर्म्यं सुसुखं कर्तुमव्ययम् ॥ ६.३३.२ ॥
இது அரச வித்தை, அரச ரகசியம், தூய்மையானது, மிகச் சிறந்தது; நேரடியாக உணரக்கூடியது, தர்மத்திற்கு உகந்தது, மிக எளிதாகச் செய்யக்கூடியது, அழியாதது.
6.33.3
अश्रद्दधानां पुरुषा धर्मस्यास्य परंतप ।
अप्राप्य मां निवर्तन्ते मृत्युसंसारवर्त्मनि ॥ ६.३३.३ ॥
பரந்தபா, இந்த தர்மத்தில் நம்பிக்கையற்ற மனிதர்கள் என்னை அடையாமல் மரணமும் சம்சாரமும் கொண்ட வழியில் திரும்பி வருகிறார்கள்.
6.33.4
मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना ।
मत्स्थानि सर्वभूतानि न चाहं तेष्ववस्थितःक ॥ ६.३३.४ ॥
வெளிப்படாத வடிவினனான என்னால் இந்த முழு உலகமும் வியாபிக்கப்பட்டுள்ளது; எல்லா உயிர்களும் என்னுள் நிலைத்துள்ளன, நானோ அவற்றில் நிலைத்திருக்கவில்லை.
6.33.5
न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम् ।
भूतभृन्न च भूतस्थो ममात्मा भूतभावनः ॥ ६.३३.५ ॥
உயிர்கள் என்னுள் நிலைக்கவில்லை—என் ஈஸ்வர யோகத்தைக் காண். உயிர்களைத் தாங்குபவனும் உயிர்களை உருவாக்குபவனுமான என் ஆத்மா உயிர்களில் நிலைக்கவில்லை.
6.33.6
यथाऽऽकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान् ।
तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय ॥ ६.३३.६ ॥
எங்கும் செல்லும் பெரிய காற்று எப்போதும் ஆகாயத்தில் நிலைத்திருப்பது போல, எல்லா உயிர்களும் என்னுள் நிலைத்துள்ளன என்று அறிந்துகொள்.
6.33.7
सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् ।
कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥ ६.३३.७ ॥
கௌந்தேயா! கல்பத்தின் முடிவில் எல்லா உயிர்களும் என் இயற்கைக்குள் செல்கின்றன; கல்பத்தின் தொடக்கத்தில் நான் மீண்டும் அவற்றை வெளிப்படுத்துகிறேன்.
6.33.8
प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः ।
भूतग्राममिमं कृत्स्नमवशं प्रकृतेर्वशात् ॥ ६.३३.८ ॥
என் சொந்த இயற்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டு, இந்த முழு உயிர்க்கூட்டத்தையும் மீண்டும் மீண்டும் வெளிப்படுத்துகிறேன்; அது இயற்கையின் வசத்தால் தன் சுதந்திரமின்றி இருக்கிறது.
6.33.9
न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनंजय ।
उदासीनवदासीनमसक्तं तेषु कर्मसु ॥ ६.३३.९ ॥
தனஞ்ஜயா! அந்த கர்மங்கள் என்னைக் கட்டுவதில்லை; அக்கர்மங்களில் பற்றின்றி, நடுநிலையாளன் போல நான் அமர்ந்திருக்கிறேன்.
6.33.10
मयाऽऽध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते सचराचरम् ।
हेतुनाऽनेन कौन्तेय जगद्विपरिवर्तते ॥ ६.३३.१० ॥
என் மேற்பார்வையின் கீழ் இயற்கை அசையும் அசையாப் பொருட்களைப் பெற்றெடுக்கிறது; கௌந்தேயா! இந்தக் காரணத்தால் உலகம் சுழல்கிறது.
6.33.11
अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम् ।
परं भावमजानन्तो मम भूतमहेश्वरम् ॥ ६.३३.११ ॥
மானுட உடலை ஏற்றுக்கொண்ட என்னை மூடர்கள் இகழ்கின்றனர்; உயிர்களின் மகேசுவரனான என் உயர்ந்த இயல்பை அவர்கள் அறியவில்லை.
6.33.12
मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः ।
राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥ ६.३३.१२ ॥
வீணான ஆசைகள், வீணான செயல்கள், வீணான ஞானம் கொண்டவர்களும், குழம்பிய மனமுடையவர்களும் ராட்சச மற்றும் ஆசுர மயக்கும் இயற்கையைச் சார்ந்தவர்கள்.
6.33.13
महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः ।
भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम् ॥ ६.३३.१३ ॥
பார்த்தா, தெய்வீக இயல்பை அடைந்த மகாத்மாக்கள் என்னை அனன்ய மனத்துடன் வழிபடுகின்றனர்; நான் உயிர்களின் ஆதியும் அழியாதவனும் என்று அறிந்து.
6.33.14
सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः ।
नमस्यन्तश्च मां भक्त्या नित्ययुक्ता उपासते ॥ ६.३३.१४ ॥
அவர்கள் எப்போதும் என்னைப் புகழ்ந்து, உறுதியான விரதத்துடன் முயன்று, பக்தியுடன் என்னை வணங்கி, எப்போதும் யோகத்தில் நிலைத்து என்னை உபாசிக்கின்றனர்.
6.33.15
ज्ञानयज्ञेन चाप्यन्ते यजन्तो मामुपासते ।
एकत्वेन पृथक्त्कवेन बहुधा विश्वतोमुम् ॥ ६.३३.१५ ॥
சிலர் ஞானயஜ்ஞத்தால் யஜித்து என்னை உபாசிக்கின்றனர்; என்னை ஒன்றாகவும், தனித்தனியாகவும், பல வகைகளிலும், எல்லா முகங்களுடனும் அவர்கள் வணங்குகின்றனர்.
6.33.16
अहं क्रतुरहं यज्ञः स्वधाऽहमहमौषधम् ।
मन्त्रोऽहमहमेवाज्यमहमग्निरहं हुतम् ॥ ६.३३.१६ ॥
நானே க்ரது, நானே யஜ்ஞம், நானே ஸ்வதா, நானே ஔஷதம்; நானே மந்த்ரம், நானே நெய், நானே அக்னி, நானே ஹுதம்.
6.33.17
पिताऽहमस्य जगतो माता धाता पितामहः ।
वेद्यं पवित्रमोंकार ऋक् साम यजुरेव च ॥ ६.३३.१७ ॥
நான் இவ்வுலகின் தந்தை, தாய், தாதா, பிதாமஹன்; நான் அறியப்பட வேண்டியது, பவித்திரம், ஓங்காரம், ரிக், சாமம், யஜுஸ் ஆகியவை.
6.33.18
गतिर्भर्ता प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत् ।
प्रभवः प्रलयः स्थानं निधानं बीजमव्ययम् ॥ ६.३३.१८ ॥
நானே கதி, பர்த்தா, பிரபு, சாட்சி, வாசம், சரணம், நண்பன்; நானே தோற்றம், லயம், நிலை, நிதானம், அழியாத விதை.
6.33.19
तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।
अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥ ६.३३.१९ ॥
நானே வெப்பத்தைத் தருகிறேன்; நானே மழையைத் தடுக்கிறேன், மீண்டும் விடுவிக்கிறேன். அர்ஜுனா, அமிர்தமும் மரணமும், இருப்பும் இன்மையும் நானே.
6.33.20
त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा ।
यज्ञेरिष्ट्वा स्वर्गतिं प्रार्थयन्ते।
ते पुण्यमासाद्य सुरेन्द्रलोक-
मश्रन्ति दिव्यान्दिवि देवभोगान् ॥ ६.३३.२० ॥
மூன்று வேதங்களை அறிந்தோர், சோமம் அருந்துவோர், பாவம் நீங்கியோர் யாகங்களால் என்னை வழிபட்டு சொர்க்கத்தை வேண்டுகின்றனர். அவர்கள் புண்ணியத்தை அடைந்து இந்திரலோகத்தை அடைந்து, சொர்க்கத்தில் தெய்வபோகங்களை அனுபவிக்கின்றனர்.
6.33.21
ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं ।
क्षीणो पुण्ये पर्त्यलोकं विशन्ति।
एवं त्रयीधर्ममनुप्रपन्ना ।
गतागतं कामकामा लभन्ते ॥ ६.३३.२१ ॥
அவர்கள் அந்த விசாலமான சொர்க்கலோகத்தை அனுபவித்து, புண்ணியம் தீர்ந்ததும் மர்த்திய லோகத்தில் நுழைகின்றனர். இவ்வாறு மூன்று வேததர்மத்தைப் பின்பற்றி, ஆசைகளை விரும்புவோர் போக்குவரத்தை அடைகின்றனர்.
6.33.22
अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते ।
तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥ ६.३३.२२ ॥
அனன்ய பக்தியுடன் என்னைச் சிந்தித்து என்னை வழிபடும் மனிதர்கள், எப்போதும் என்னுடன் இணைந்திருப்பவர்களுக்கு, அவர்களின் யோகக்ஷேமத்தை நானே ஏற்கிறேன்.
6.33.23
येऽप्यन्यदेवताभक्ता यजन्ते श्रद्धयान्विताः ।
तेऽपि मामेव कौन्तेय यजन्त्यविधिपूर्वकम् ॥ ६.३३.२३ ॥
சிரத்தையுடன் பிற தேவதைகளின் பக்தர்களாய் யாகம் செய்பவர்கள், குந்தியின் மகனே, அவர்களும் விதிமுறையின்றியே என்னையே வழிபடுகின்றனர்.
6.33.24
अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च ।
न तु मामभिजानन्ति तत्त्वेनातश्च्यवन्ति ते ॥ ६.३३.२४ ॥
நானே எல்லா யாகங்களின் அனுபவிப்பவனும் இறைவனும் ஆவேன்; ஆனால் அவர்கள் என்னை உண்மையில் அறியாததால், அவர்கள் வீழ்ச்சியடைகின்றனர்.
6.33.25
यान्ति देवव्रता देवान्पितॄन्यान्ति पितृव्रताः ।
भूतानि यान्ति भूतेज्या यान्ति मद्याजिनोपि माम् ॥ ६.३३.२५ ॥
தேவவிரதர்கள் தேவர்களை அடைவர்; பித்ருவிரதர்கள் பித்ருக்களை அடைவர்; பூதங்களை வழிபடுவோர் பூதங்களை அடைவர்; என்னை வழிபடுவோரும் என்னையே அடைவர்.
6.33.26
पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति ।
तदहं भक्त्युपहृतमश्नामि प्रयतात्मनः ॥ ६.३३.२६ ॥
யார் பக்தியுடன் எனக்கு இலை, மலர், பழம், நீர் அர்ப்பணிக்கிறாரோ, தூய மனம் கொண்ட அவரின் பக்தியால் வழங்கப்பட்ட அதை நான் ஏற்கிறேன்.
6.33.27
यत्करोषि यदश्रासि यज्जुहोषि ददासि यत् ।
यत्तपस्यसि कौन्तेय तत्कुरुष्व मदर्पणम् ॥ ६.३३.२७ ॥
குந்தியின் மகனே, நீ எது செய்தாலும், எதை உண்டாலும், எதை ஹோமம் செய்தாலும், எதை தானம் செய்தாலும், எதை தவம் செய்தாலும், அதை எனக்கு அர்ப்பணமாகச் செய்.
6.33.28
शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः ।
संन्यासयोगयुक्तात्मा विमुक्तो मामुपैष्यसि ॥ ६.३३.२८ ॥
இவ்வாறு நல்ல, தீய பலன்களைத் தரும் கர்மபந்தங்களிலிருந்து நீ விடுபடுவாய்; சந்நியாச யோகத்தில் நிலைபெற்ற ஆன்மாவுடன், விடுதலை பெற்று என்னை அடைவாய்.
6.33.29
समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः ।
ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् ॥ ६.३३.२९ ॥
நான் எல்லா உயிர்களிடத்தும் சமமானவன்; எனக்கு வெறுப்புக்குரியவனும் இல்லை, அன்புக்குரியவனும் இல்லை. ஆனால் பக்தியுடன் என்னை வழிபடுவோர் என்னுள் இருக்கின்றனர், நானும் அவர்களுள் இருக்கிறேன்.
6.33.30
अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् ।
साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः ॥ ६.३३.३० ॥
மிகவும் தீய நடத்தை கொண்டவன் கூட பிறரை நாடாது ஒருமனதுடன் என்னை வழிபட்டால், அவனை நல்லவனாகவே கருத வேண்டும்; ஏனெனில் அவன் நன்கு உறுதி கொண்டுள்ளான்.
6.33.31
क्षिप्रं भवति धर्मात्मा शश्वच्छान्तिं निगच्छति ।
कौन्तेय प्रतिजानीहि न मे भक्तः प्रणश्यति । ॥ ६.३३.३१ ॥
அவன் விரைவில் தர்மாத்மாவாகிறான், என்றென்றும் அமைதியை அடைகிறான். குந்தியின் மகனே, என் பக்தன் ஒருபோதும் அழிவதில்லை என்று உறுதியாக அறிந்துகொள்.
6.33.32
मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः ।
स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्रास्तेऽपि यान्ति परां गतिं ॥ ६.३३.३२ ॥
பார்த்தா, பாவப் பிறப்பினராக இருந்தாலும், பெண்களும் வைசியரும் சூத்திரரும், என்னை அடைக்கலமாகக் கொள்பவர்கள் அனைவரும் உயர்ந்த கதியை அடைகின்றனர்.
6.33.33
किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा ।
अनित्यमसुखं लोकमिमं प्राप्य भजस्व माम् ॥ ६.३३.३३ ॥
பின்னர் தூய்மையான பிராமணர்களும், என் பக்தர்களான அரசரிஷிகளும் பற்றி என்ன சொல்வது! நிலையற்ற, துன்பமயமான இவ்வுலகை அடைந்து என்னையே வழிபடு.
6.33.34
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥ ६.३३.३४ ॥
என்னிடத்தில் மனம் வைத்திரு, என் பக்தனாக இரு, எனக்கு யாகம் செய், என்னை வணங்கு. இவ்வாறு உன் ஆன்மாவை என்னுடன் இணைத்து, என்னையே பரம இலக்காகக் கொண்டு, நிச்சயமாக என்னையே அடைவாய்.