Mahābhārata · Adhyāya 6.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.33.1
इदं तु ते गुह्यतमं प्रवक्ष्याम्यनसूयवे ।
ज्ञानं विज्ञानसहितं यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥ ६.३३.१ ॥
Dir, der du nicht neidisch bist, werde ich dieses äußerst geheime Wissen samt seiner Erkenntnis verkünden; wenn du es kennst, wirst du vom Übel befreit.
6.33.2
राजविद्या राजगुह्यं पवित्रमिदमुत्तमम् ।
प्रत्यक्षावगमं धर्म्यं सुसुखं कर्तुमव्ययम् ॥ ६.३३.२ ॥
Dies ist das königliche Wissen, das königliche Geheimnis, reinigend und höchst; unmittelbar erfahrbar, dem Dharma gemäß, sehr leicht zu üben und unvergänglich.
6.33.3
अश्रद्दधानां पुरुषा धर्मस्यास्य परंतप ।
अप्राप्य मां निवर्तन्ते मृत्युसंसारवर्त्मनि ॥ ६.३३.३ ॥
O Vernichter der Feinde, die Menschen, denen der Glaube an diesen Dharma fehlt, kehren, ohne mich zu erlangen, auf den Pfad von Tod und Wiedergeburt zurück.
6.33.4
मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना ।
मत्स्थानि सर्वभूतानि न चाहं तेष्ववस्थितःक ॥ ६.३३.४ ॥
Von mir, dessen Gestalt unoffenbar ist, ist diese ganze Welt durchdrungen; alle Wesen ruhen in mir, ich aber ruhe nicht in ihnen.
6.33.5
न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम् ।
भूतभृन्न च भूतस्थो ममात्मा भूतभावनः ॥ ६.३३.५ ॥
Und die Wesen ruhen nicht in mir—schau meine göttliche Macht der Herrschaft. Mein Selbst, das die Wesen trägt und sie hervorbringt, ruht nicht in den Wesen.
6.33.6
यथाऽऽकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान् ।
तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय ॥ ६.३३.६ ॥
So wie der große Wind, der überallhin weht, stets im Raum ruht, so ruhen alle Wesen in mir — erkenne dies.
6.33.7
सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् ।
कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥ ६.३३.७ ॥
O Sohn der Kuntī, alle Wesen kehren am Ende eines Kalpa zu meiner Natur zurück; zu Beginn eines Kalpa sende ich sie wieder aus.
6.33.8
प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः ।
भूतग्राममिमं कृत्स्नमवशं प्रकृतेर्वशात् ॥ ६.३३.८ ॥
Mich auf meine eigene Natur stützend, sende ich immer wieder diese ganze Schar von Wesen aus, die unter der Macht der Natur hilflos ist.
6.33.9
न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनंजय ।
उदासीनवदासीनमसक्तं तेषु कर्मसु ॥ ६.३३.९ ॥
O Dhanaṃjaya, jene Handlungen binden mich nicht; ich verweile wie einer, der gleichgültig ist, ohne Anhaftung an jene Taten.
6.33.10
मयाऽऽध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते सचराचरम् ।
हेतुनाऽनेन कौन्तेय जगद्विपरिवर्तते ॥ ६.३३.१० ॥
Unter meiner Aufsicht bringt die Natur das Bewegliche und das Unbewegliche hervor; aus diesem Grund, O Sohn der Kuntī, dreht sich die Welt.
6.33.11
अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम् ।
परं भावमजानन्तो मम भूतमहेश्वरम् ॥ ६.३३.११ ॥
Die Verblendeten verachten mich, wenn ich einen menschlichen Leib angenommen habe, weil sie mein höchstes Wesen als großen Herrn der Wesen nicht kennen.
6.33.12
मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः ।
राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥ ६.३३.१२ ॥
Jene mit vergeblichen Hoffnungen, vergeblichen Taten, vergeblichem Wissen und verwirrtem Geist nehmen ihre Zuflucht zur dämonischen und asurischen, verblendenden Natur.
6.33.13
महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः ।
भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम् ॥ ६.३३.१३ ॥
O Sohn der Pṛthā, die großherzigen Menschen, die in der göttlichen Natur Zuflucht genommen haben, verehren mich mit ungeteiltem Geist, da sie wissen, dass ich der Ursprung der Wesen und der Unvergängliche bin.
6.33.14
सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः ।
नमस्यन्तश्च मां भक्त्या नित्ययुक्ता उपासते ॥ ६.३३.१४ ॥
Mich stets preisend, sich bemühend, fest in ihren Gelübden, sich mir in Hingabe verneigend, stets beständig, verehren sie mich.
6.33.15
ज्ञानयज्ञेन चाप्यन्ते यजन्तो मामुपासते ।
एकत्वेन पृथक्त्कवेन बहुधा विश्वतोमुम् ॥ ६.३३.१५ ॥
Andere, die mit dem Opfer der Erkenntnis opfern, verehren mich als Einen, als Getrennten und auf vielfache Weise, allseits gewandt.
6.33.16
अहं क्रतुरहं यज्ञः स्वधाऽहमहमौषधम् ।
मन्त्रोऽहमहमेवाज्यमहमग्निरहं हुतम् ॥ ६.३३.१६ ॥
Ich bin das Ritual, ich bin das Opfer, ich bin die Spende an die Ahnen, ich bin das Kraut; ich bin der Spruch, ich bin die geklärte Butter, ich bin das Feuer und ich bin die Opfergabe.
6.33.17
पिताऽहमस्य जगतो माता धाता पितामहः ।
वेद्यं पवित्रमोंकार ऋक् साम यजुरेव च ॥ ६.३३.१७ ॥
Ich bin der Vater dieser Welt, die Mutter, der Erhalter, der Großvater; ich bin das Wissenswerte, der Reiniger, die Silbe Om, der Ṛg, der Sāma und der Yajus.
6.33.18
गतिर्भर्ता प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत् ।
प्रभवः प्रलयः स्थानं निधानं बीजमव्ययम् ॥ ६.३३.१८ ॥
Ich bin das Ziel, der Erhalter, der Herr, der Zeuge, die Wohnstatt, die Zuflucht, der Freund; ich bin der Ursprung, die Auflösung, der Grund, der Schatz, der unvergängliche Same.
6.33.19
तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।
अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥ ६.३३.१९ ॥
Ich gebe die Hitze; ich halte den Regen zurück und lasse ihn frei. O Arjuna, Unsterblichkeit und Tod, Sein und Nichtsein – das bin ich.
6.33.20
त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा ।
यज्ञेरिष्ट्वा स्वर्गतिं प्रार्थयन्ते।
ते पुण्यमासाद्य सुरेन्द्रलोक-
मश्रन्ति दिव्यान्दिवि देवभोगान् ॥ ६.३३.२० ॥
Die in den drei Veden Bewanderten, die Soma-Trinker, von Sünde gereinigt, verehren mich durch Opfer und erbitten den Weg zum Himmel. Nachdem sie Verdienst erlangt haben, erreichen sie die Welt Indras und genießen im Himmel die göttlichen Freuden der Götter.
6.33.21
ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं ।
क्षीणो पुण्ये पर्त्यलोकं विशन्ति।
एवं त्रयीधर्ममनुप्रपन्ना ।
गतागतं कामकामा लभन्ते ॥ ६.३३.२१ ॥
Nachdem sie jene weite Himmelswelt genossen haben, treten sie, wenn ihr Verdienst erschöpft ist, in die sterbliche Welt ein. So erlangen die dem Dharma der drei Veden Folgenden, nach Begierden Verlangenden, Kommen und Gehen.
6.33.22
अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते ।
तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥ ६.३३.२२ ॥
Denen, die mich verehren, unablässig an mich denkend, ohne Zerstreuung, und stets mit mir verbunden – ihnen trage ich Gewinn und Sicherung.
6.33.23
येऽप्यन्यदेवताभक्ता यजन्ते श्रद्धयान्विताः ।
तेऽपि मामेव कौन्तेय यजन्त्यविधिपूर्वकम् ॥ ६.३३.२३ ॥
Auch jene, die anderen Göttern ergeben sind und ihnen mit Glauben opfern, o Sohn der Kuntī, verehren doch mich allein, wenn auch nicht nach der Vorschrift.
6.33.24
अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च ।
न तु मामभिजानन्ति तत्त्वेनातश्च्यवन्ति ते ॥ ६.३३.२४ ॥
Ich bin ja der Genießer und Herr aller Opfer; doch sie erkennen mich nicht in Wahrheit, und darum fallen sie.
6.33.25
यान्ति देवव्रता देवान्पितॄन्यान्ति पितृव्रताः ।
भूतानि यान्ति भूतेज्या यान्ति मद्याजिनोपि माम् ॥ ६.३३.२५ ॥
Die Verehrer der Götter gehen zu den Göttern, die Verehrer der Ahnen zu den Ahnen, die Verehrer der Geister zu den Geistern, und die, die mich verehren, kommen zu mir.
6.33.26
पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति ।
तदहं भक्त्युपहृतमश्नामि प्रयतात्मनः ॥ ६.३३.२६ ॥
Wer mir mit Hingabe ein Blatt, eine Blüte, eine Frucht oder Wasser darbringt, dieses aus Hingabe dargebrachte Opfer des Reinen nehme ich an.
6.33.27
यत्करोषि यदश्रासि यज्जुहोषि ददासि यत् ।
यत्तपस्यसि कौन्तेय तत्कुरुष्व मदर्पणम् ॥ ६.३३.२७ ॥
Was du auch tust, was du auch isst, was du auch ins Feuer opferst, was du auch gibst, welche Askese du auch übst, o Sohn der Kuntī, tu es als Opfer für mich.
6.33.28
शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः ।
संन्यासयोगयुक्तात्मा विमुक्तो मामुपैष्यसि ॥ ६.३३.२८ ॥
So wirst du von den Fesseln des Handelns mit ihren guten und schlechten Früchten befreit; mit dem Selbst im Yoga der Entsagung geeint, erlöst, wirst du zu mir kommen.
6.33.29
समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः ।
ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् ॥ ६.३३.२९ ॥
Ich bin allen Wesen gegenüber gleich; keiner ist mir verhasst, keiner lieb. Doch die mich in Hingabe verehren, sind in mir, und ich bin auch in ihnen.
6.33.30
अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् ।
साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः ॥ ६.३३.३० ॥
Auch wer sehr schlecht handelt, wenn er mich mit ungeteilter Hingabe verehrt, ist gewiss als gerecht anzusehen, denn er hat sich richtig entschieden.
6.33.31
क्षिप्रं भवति धर्मात्मा शश्वच्छान्तिं निगच्छति ।
कौन्तेय प्रतिजानीहि न मे भक्तः प्रणश्यति । ॥ ६.३३.३१ ॥
Bald wird er rechtschaffenen Geistes und erlangt ewigen Frieden. Sohn der Kuntī, wisse es gewiss: Mein Verehrer geht nicht zugrunde.
6.33.32
मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः ।
स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्रास्तेऽपि यान्ति परां गतिं ॥ ६.३३.३२ ॥
Sohn der Pṛthā, auch die von sündhafter Geburt, die bei mir Zuflucht nehmen — Frauen, Kaufleute und Diener — gelangen zum höchsten Ziel.
6.33.33
किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा ।
अनित्यमसुखं लोकमिमं प्राप्य भजस्व माम् ॥ ६.३३.३३ ॥
Um wie viel mehr die reinen Brahmanen und die königlichen Weisen, meine Verehrer! Nachdem du diese vergängliche, freudlose Welt erlangt hast, verehre mich.
6.33.34
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥ ६.३३.३४ ॥
Richte deinen Geist auf mich, werde mein Verehrer, opfere mir, verneige dich vor mir. So mit mir vereint, mich als höchste Zuflucht habend, wirst du gewiss zu mir gelangen.