ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 6.33
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.33.1
इदं तु ते गुह्यतमं प्रवक्ष्याम्यनसूयवे ।
ज्ञानं विज्ञानसहितं यज्ज्ञात्वा मोक्ष्यसेऽशुभात् ॥ ६.३३.१ ॥
ଅସୂୟାହୀନ ତୁମକୁ ମୁଁ ଏହି ଅତି ଗୁହ୍ୟ ଜ୍ଞାନ, ବିଜ୍ଞାନ ସହିତ କହିବି; ଯାହା ଜାଣି ତୁମେ ଅଶୁଭରୁ ମୁକ୍ତ ହେବ।
6.33.2
राजविद्या राजगुह्यं पवित्रमिदमुत्तमम् ।
प्रत्यक्षावगमं धर्म्यं सुसुखं कर्तुमव्ययम् ॥ ६.३३.२ ॥
ଏହା ରାଜବିଦ୍ୟା, ରାଜଗୁହ୍ୟ, ପବିତ୍ର ଓ ଉତ୍ତମ; ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଅନୁଭବଯୋଗ୍ୟ, ଧର୍ମାନୁକୂଳ, ଅତି ସହଜରେ ଆଚରଣୀୟ ଓ ଅବିନାଶୀ।
6.33.3
अश्रद्दधानां पुरुषा धर्मस्यास्य परंतप ।
अप्राप्य मां निवर्तन्ते मृत्युसंसारवर्त्मनि ॥ ६.३३.३ ॥
ହେ ପରନ୍ତପ, ଯେଉଁ ମଣିଷମାନେ ଏହି ଧର୍ମରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ରଖନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ମୋତେ ନ ପାଇ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ସଂସାରର ପଥକୁ ଫେରନ୍ତି।
6.33.4
मया ततमिदं सर्वं जगदव्यक्तमूर्तिना ।
मत्स्थानि सर्वभूतानि न चाहं तेष्ववस्थितःक ॥ ६.३३.४ ॥
ଅବ୍ୟକ୍ତ ରୂପ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ ବ୍ୟାପ୍ତ; ସମସ୍ତ ଭୂତ ମୋଠାରେ ସ୍ଥିତ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କଠାରେ ସ୍ଥିତ ନୁହେଁ।
6.33.5
न च मत्स्थानि भूतानि पश्य मे योगमैश्वरम् ।
भूतभृन्न च भूतस्थो ममात्मा भूतभावनः ॥ ६.३३.५ ॥
ଭୂତସମୂହ ମୋଠାରେ ସ୍ଥିତ ନୁହନ୍ତି—ମୋର ଈଶ୍ୱର ଯୋଗ ଦେଖ। ଭୂତଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଓ ଭୂତଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରୁଥିବା ମୋର ଆତ୍ମା ଭୂତଙ୍କଠାରେ ସ୍ଥିତ ନୁହେଁ।
6.33.6
यथाऽऽकाशस्थितो नित्यं वायुः सर्वत्रगो महान् ।
तथा सर्वाणि भूतानि मत्स्थानीत्युपधारय ॥ ६.३३.६ ॥
ସର୍ବତ୍ର ବିଚରଣ କରୁଥିବା ମହାନ ବାୟୁ ଯେପରି ସଦା ଆକାଶରେ ସ୍ଥିତ, ସେପରି ସମସ୍ତ ଭୂତ ମୋଠାରେ ସ୍ଥିତ ବୋଲି ଜାଣ।
6.33.7
सर्वभूतानि कौन्तेय प्रकृतिं यान्ति मामिकाम् ।
कल्पक्षये पुनस्तानि कल्पादौ विसृजाम्यहम् ॥ ६.३३.७ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ! କଳ୍ପକ୍ଷୟରେ ସମସ୍ତ ଭୂତ ମୋର ପ୍ରକୃତିରେ ଲୀନ ହୁଅନ୍ତି; କଳ୍ପାଦିରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ପୁନର୍ବାର ସୃଷ୍ଟି କରେ।
6.33.8
प्रकृतिं स्वामवष्टभ्य विसृजामि पुनः पुनः ।
भूतग्राममिमं कृत्स्नमवशं प्रकृतेर्वशात् ॥ ६.३३.८ ॥
ନିଜ ପ୍ରକୃତିକୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ ଭୂତସମୂହକୁ ବାରମ୍ବାର ସୃଷ୍ଟି କରେ; ତାହା ପ୍ରକୃତିର ବଶରେ ଅସହାୟ ଅଟେ।
6.33.9
न च मां तानि कर्माणि निबध्नन्ति धनंजय ।
उदासीनवदासीनमसक्तं तेषु कर्मसु ॥ ६.३३.९ ॥
ହେ ଧନଞ୍ଜୟ! ସେହି କର୍ମସବୁ ମୋତେ ବାନ୍ଧନ୍ତି ନାହିଁ; ସେହି କର୍ମରେ ଅନାସକ୍ତ ରହି ଉଦାସୀନ ପରି ମୁଁ ଅବସ୍ଥାନ କରେ।
6.33.10
मयाऽऽध्यक्षेण प्रकृतिः सूयते सचराचरम् ।
हेतुनाऽनेन कौन्तेय जगद्विपरिवर्तते ॥ ६.३३.१० ॥
ମୋ ଅଧ୍ୟକ୍ଷତାରେ ପ୍ରକୃତି ଚରାଚରକୁ ପ୍ରସବ କରେ; ହେ କୌନ୍ତେୟ! ଏହି ହେତୁରୁ ଜଗତ ଆବର୍ତ୍ତିତ ହୁଏ।
6.33.11
अवजानन्ति मां मूढा मानुषीं तनुमाश्रितम् ।
परं भावमजानन्तो मम भूतमहेश्वरम् ॥ ६.३३.११ ॥
ମାନୁଷୀ ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିବା ମୋତେ ମୂଢ଼ମାନେ ଅବଜ୍ଞା କରନ୍ତି; ଭୂତମାନଙ୍କ ମହେଶ୍ୱର ମୋର ପରମ ଭାବ ସେମାନେ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ।
6.33.12
मोघाशा मोघकर्माणो मोघज्ञाना विचेतसः ।
राक्षसीमासुरीं चैव प्रकृतिं मोहिनीं श्रिताः ॥ ६.३३.१२ ॥
ବ୍ୟର୍ଥ ଆଶା, ବ୍ୟର୍ଥ କର୍ମ ଓ ବ୍ୟର୍ଥ ଜ୍ଞାନଧାରୀ, ବିକଳ ଚିତ୍ତ ଲୋକମାନେ ରାକ୍ଷସୀ ଓ ଆସୁରୀ ମୋହିନୀ ପ୍ରକୃତିକୁ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି।
6.33.13
महात्मानस्तु मां पार्थ दैवीं प्रकृतिमाश्रिताः ।
भजन्त्यनन्यमनसो ज्ञात्वा भूतादिमव्ययम् ॥ ६.३३.१३ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ଦୈବୀ ପ୍ରକୃତିର ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ମହାତ୍ମାମାନେ ଅନନ୍ୟ ମନରେ ମୋତେ ଭଜନ୍ତି, ମୁଁ ଭୂତମାନଙ୍କର ଆଦି ଓ ଅବ୍ୟୟ ଜାଣି।
6.33.14
सततं कीर्तयन्तो मां यतन्तश्च दृढव्रताः ।
नमस्यन्तश्च मां भक्त्या नित्ययुक्ता उपासते ॥ ६.३३.१४ ॥
ସେମାନେ ସର୍ବଦା ମୋର କୀର୍ତ୍ତନ କରନ୍ତି, ଦୃଢ଼ବ୍ରତୀ ହୋଇ ଯତ୍ନ କରନ୍ତି, ଭକ୍ତିରେ ମୋତେ ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି ଏବଂ ନିତ୍ୟଯୁକ୍ତ ହୋଇ ମୋର ଉପାସନା କରନ୍ତି।
6.33.15
ज्ञानयज्ञेन चाप्यन्ते यजन्तो मामुपासते ।
एकत्वेन पृथक्त्कवेन बहुधा विश्वतोमुम् ॥ ६.३३.१५ ॥
କେହି କେହି ଜ୍ଞାନଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଯଜନ କରି ମୋର ଉପାସନା କରନ୍ତି; ଏକତ୍ୱରେ, ପୃଥକ୍ତ୍ୱରେ, ବହୁ ପ୍ରକାରରେ, ସର୍ବମୁଖ ମୋତେ ସେମାନେ ଉପାସନା କରନ୍ତି।
6.33.16
अहं क्रतुरहं यज्ञः स्वधाऽहमहमौषधम् ।
मन्त्रोऽहमहमेवाज्यमहमग्निरहं हुतम् ॥ ६.३३.१६ ॥
ମୁଁ କ୍ରତୁ, ମୁଁ ଯଜ୍ଞ, ମୁଁ ସ୍ୱଧା, ମୁଁ ଔଷଧ; ମୁଁ ମନ୍ତ୍ର, ମୁଁ ଘୃତ, ମୁଁ ଅଗ୍ନି ଏବଂ ମୁଁ ହୁତ।
6.33.17
पिताऽहमस्य जगतो माता धाता पितामहः ।
वेद्यं पवित्रमोंकार ऋक् साम यजुरेव च ॥ ६.३३.१७ ॥
ମୁଁ ଏହି ଜଗତର ପିତା, ମାତା, ଧାତା ଓ ପିତାମହ; ମୁଁ ବେଦ୍ୟ, ପବିତ୍ର, ଓଁକାର, ଋକ୍, ସାମ ଓ ଯଜୁ।
6.33.18
गतिर्भर्ता प्रभुः साक्षी निवासः शरणं सुहृत् ।
प्रभवः प्रलयः स्थानं निधानं बीजमव्ययम् ॥ ६.३३.१८ ॥
ମୁଁ ଗତି, ଭର୍ତ୍ତା, ପ୍ରଭୁ, ସାକ୍ଷୀ, ନିବାସ, ଶରଣ, ସୁହୃଦ; ମୁଁ ଉତ୍ପତ୍ତି, ପ୍ରଳୟ, ସ୍ଥାନ, ନିଧାନ ଓ ଅବ୍ୟୟ ବୀଜ।
6.33.19
तपाम्यहमहं वर्षं निगृह्णाम्युत्सृजामि च ।
अमृतं चैव मृत्युश्च सदसच्चाहमर्जुन ॥ ६.३३.१९ ॥
ମୁଁ ହିଁ ତାପ ଦିଏ; ମୁଁ ହିଁ ବର୍ଷାକୁ ରୋକେ ଏବଂ ଛାଡ଼େ। ହେ ଅର୍ଜୁନ, ଅମୃତ ଓ ମୃତ୍ୟୁ, ସତ୍ ଓ ଅସତ୍ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ହିଁ।
6.33.20
त्रैविद्या मां सोमपाः पूतपापा ।
यज्ञेरिष्ट्वा स्वर्गतिं प्रार्थयन्ते।
ते पुण्यमासाद्य सुरेन्द्रलोक-
मश्रन्ति दिव्यान्दिवि देवभोगान् ॥ ६.३३.२० ॥
ତିନି ବେଦଜ୍ଞ, ସୋମପାୟୀ, ପାପମୁକ୍ତ ଲୋକମାନେ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ପୂଜା କରି ସ୍ୱର୍ଗଗତି ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି। ସେମାନେ ପୁଣ୍ୟ ପାଇ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକରେ ପହଞ୍ଚି ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦିବ୍ୟ ଦେବଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି।
6.33.21
ते तं भुक्त्वा स्वर्गलोकं विशालं ।
क्षीणो पुण्ये पर्त्यलोकं विशन्ति।
एवं त्रयीधर्ममनुप्रपन्ना ।
गतागतं कामकामा लभन्ते ॥ ६.३३.२१ ॥
ସେମାନେ ସେହି ବିଶାଳ ସ୍ୱର୍ଗଲୋକ ଭୋଗ କରି, ପୁଣ୍ୟ କ୍ଷୀଣ ହେଲେ ମର୍ତ୍ୟଲୋକରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ତ୍ରୟୀଧର୍ମ ଅନୁସରଣ କରିବା କାମନାକାରୀମାନେ ଯିବା ଓ ଆସିବା ପାଆନ୍ତି।
6.33.22
अनन्याश्चिन्तयन्तो मां ये जनाः पर्युपासते ।
तेषां नित्याभियुक्तानां योगक्षेमं वहाम्यहम् ॥ ६.३३.२२ ॥
ଅନନ୍ୟ ଭାବରେ ମୋର ଚିନ୍ତନ କରି ଯେଉଁ ଲୋକମାନେ ମୋତେ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ନିତ୍ୟ ଯୁକ୍ତ ସେମାନଙ୍କର ଯୋଗକ୍ଷେମ ମୁଁ ବହନ କରେ।
6.33.23
येऽप्यन्यदेवताभक्ता यजन्ते श्रद्धयान्विताः ।
तेऽपि मामेव कौन्तेय यजन्त्यविधिपूर्वकम् ॥ ६.३३.२३ ॥
ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କ ଭକ୍ତ ହୋଇ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ହେ କୌନ୍ତେୟ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ବିଧିହୀନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ହିଁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
6.33.24
अहं हि सर्वयज्ञानां भोक्ता च प्रभुरेव च ।
न तु मामभिजानन्ति तत्त्वेनातश्च्यवन्ति ते ॥ ६.३३.२४ ॥
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଭୋକ୍ତା ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ମୁଁ ହିଁ। କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ମୋତେ ତତ୍ତ୍ୱତଃ ଜାଣନ୍ତି ନାହିଁ, ତେଣୁ ସେମାନେ ପତିତ ହୁଅନ୍ତି।
6.33.25
यान्ति देवव्रता देवान्पितॄन्यान्ति पितृव्रताः ।
भूतानि यान्ति भूतेज्या यान्ति मद्याजिनोपि माम् ॥ ६.३३.२५ ॥
ଦେବବ୍ରତମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଯାଆନ୍ତି, ପିତୃବ୍ରତମାନେ ପିତୃଙ୍କୁ ଯାଆନ୍ତି, ଭୂତପୂଜକମାନେ ଭୂତଙ୍କୁ ଯାଆନ୍ତି; ଏବଂ ମୋର ଯଜନକାରୀମାନେ ମୋତେ ହିଁ ଯାଆନ୍ତି।
6.33.26
पत्रं पुष्पं फलं तोयं यो मे भक्त्या प्रयच्छति ।
तदहं भक्त्युपहृतमश्नामि प्रयतात्मनः ॥ ६.३३.२६ ॥
ଯିଏ ଭକ୍ତିରେ ମୋତେ ପତ୍ର, ପୁଷ୍ପ, ଫଳ, ଜଳ ଅର୍ପଣ କରେ, ଶୁଦ୍ଧଚିତ୍ତ ତାହାର ଭକ୍ତିରେ ଅର୍ପିତ ସେହି ବସ୍ତୁ ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରେ।
6.33.27
यत्करोषि यदश्रासि यज्जुहोषि ददासि यत् ।
यत्तपस्यसि कौन्तेय तत्कुरुष्व मदर्पणम् ॥ ६.३३.२७ ॥
ହେ କୌନ୍ତେୟ, ତୁମେ ଯାହା କର, ଯାହା ଖାଅ, ଯାହା ହୋମ କର, ଯାହା ଦାନ କର, ଯାହା ତପସ୍ୟା କର, ତାହା ମୋ ଅର୍ପଣ ଭାବେ କର।
6.33.28
शुभाशुभफलैरेवं मोक्ष्यसे कर्मबन्धनैः ।
संन्यासयोगयुक्तात्मा विमुक्तो मामुपैष्यसि ॥ ६.३३.२८ ॥
ଏହିପରି ଶୁଭାଶୁଭ ଫଳଦାୟୀ କର୍ମବନ୍ଧନରୁ ତୁମେ ମୁକ୍ତ ହେବ; ସନ୍ନ୍ୟାସଯୋଗରେ ଯୁକ୍ତାତ୍ମା ହୋଇ, ବିମୁକ୍ତ ହୋଇ ତୁମେ ମୋତେ ହିଁ ପାଇବ।
6.33.29
समोऽहं सर्वभूतेषु न मे द्वेष्योऽस्ति न प्रियः ।
ये भजन्ति तु मां भक्त्या मयि ते तेषु चाप्यहम् ॥ ६.३३.२९ ॥
ମୁଁ ସର୍ବଭୂତଙ୍କ ପ୍ରତି ସମାନ; ମୋ ପାଇଁ କେହି ଦ୍ୱେଷ୍ୟ ନାହିଁ, ପ୍ରିୟ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିରେ ମୋତେ ଭଜନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋଠାରେ ଥାଆନ୍ତି, ଏବଂ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କଠାରେ ଥାଏ।
6.33.30
अपि चेत्सुदुराचारो भजते मामनन्यभाक् ।
साधुरेव स मन्तव्यः सम्यग्व्यवसितो हि सः ॥ ६.३३.३० ॥
ଅତି ଦୁରାଚାରୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଯଦି ଅନନ୍ୟଭାବରେ ମୋତେ ଭଜନ୍ତି, ତେବେ ତାହାକୁ ସାଧୁ ହିଁ ମନେ କରାଯିବା ଉଚିତ; କାରଣ ସେ ସମ୍ୟକ୍ ନିଶ୍ଚୟ କରିଛି।
6.33.31
क्षिप्रं भवति धर्मात्मा शश्वच्छान्तिं निगच्छति ।
कौन्तेय प्रतिजानीहि न मे भक्तः प्रणश्यति । ॥ ६.३३.३१ ॥
ସେ ଶୀଘ୍ର ଧର୍ମାତ୍ମା ହୁଏ ଏବଂ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଶାନ୍ତି ପାଏ। ହେ କୌନ୍ତେୟ, ନିଶ୍ଚିତ ଜାଣ ଯେ ମୋ ଭକ୍ତ ବିନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ।
6.33.32
मां हि पार्थ व्यपाश्रित्य येऽपि स्युः पापयोनयः ।
स्त्रियो वैश्यास्तथा शूद्रास्तेऽपि यान्ति परां गतिं ॥ ६.३३.३२ ॥
ହେ ପାର୍ଥ, ପାପଯୋନିରେ ଜନ୍ମିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସ୍ତ୍ରୀ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ମୋତେ ଆଶ୍ରୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପରମ ଗତି ପାଆନ୍ତି।
6.33.33
किं पुनर्ब्राह्मणाः पुण्या भक्ता राजर्षयस्तथा ।
अनित्यमसुखं लोकमिमं प्राप्य भजस्व माम् ॥ ६.३३.३३ ॥
ତେବେ ପବିତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ମୋ ଭକ୍ତ ରାଜର୍ଷିମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କ'ଣ କହିବି! ଏହି ଅନିତ୍ୟ ଓ ଦୁଃଖମୟ ଜଗତ ପାଇ ତୁ ମୋତେ ଭଜନା କର।
6.33.34
मन्मना भव मद्भक्तो मद्याजी मां नमस्कुरु ।
मामेवैष्यसि युक्त्वैवमात्मानं मत्परायणः ॥ ६.३३.३४ ॥
ମୋଠାରେ ମନ ରଖ, ମୋ ଭକ୍ତ ହୁଅ, ମୋର ଯଜନ କର, ମୋତେ ନମସ୍କାର କର। ଏହିପରି ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ମୋ ସହିତ ଯୋଗ କରି, ମୋତେ ପରମ ଆଶ୍ରୟ ମାନି ତୁ ମୋତେ ହିଁ ପାଇବୁ।