Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 6.40

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

6.40.1

अभयं सत्वसंशुद्धिर्ज्ञानयोगव्यवस्थितिः ।
दानं दमश्च यज्ञश्च स्वाध्यायस्तप आर्जवम् ॥ ६.४०.१ ॥

ความไม่กลัว ความบริสุทธิ์แห่งจิตใจ ความมั่นคงในโยคะแห่งญาณ การให้ทาน การข่มใจ ยัญ การศึกษาคัมภีร์ ตบะ และความซื่อตรง

6.40.2

अहिंसा सत्यमक्रोधस्त्यागः शान्तिरपैशुनम् ।
दया भूतेष्वलोलुत्वं मार्दवं ह्रीरचापलम् ॥ ६.४०.२ ॥

ความไม่เบียดเบียน ความจริง ความไม่โกรธ การสละ ความสงบ ความไม่ส่อเสียด ความเอ็นดูต่อสรรพสัตว์ ความไม่โลภ ความอ่อนโยน ความละอาย และความมั่นคง

6.40.3

तेजः क्षमा धृतिः शौचमद्रोहो नातिमानिता ।
भवन्ति संपदं दैवीमभिजातस्य भारत ॥ ६.४०.३ ॥

ความรุ่งเรือง ความอดทนให้อภัย ความมั่นคงของใจ ความสะอาด การไม่คิดทำร้ายผู้อื่น และการไม่ถือตัวเกินควร สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นเป็นสมบัติอันเป็นทิพย์ของผู้ที่เกิดมาพร้อมด้วยสิ่งนั้น ข้าแต่ภารตะ

6.40.4

दम्भो दर्पोऽभिमानश्च क्रोधः पारुष्यमेव च ।
अज्ञानं चाभिजातस्य पार्थ संपदमासुरीम् ॥ ६.४०.४ ॥

ความหน้าไหว้หลังหลอก ความทะนงตน ความถือตัว ความโกรธ ความกระด้าง และความไม่รู้ สิ่งเหล่านี้เป็นสมบัติแห่งอสูรของผู้ที่เกิดมาพร้อมด้วยสิ่งนั้น ข้าแต่บุตรของปฤถา

6.40.5

दैवी संपद्विमोक्षाय निबन्धायासुरी मता ।
मा शुचः संपदं दैवीमभिजातोऽसि पाण्डव ॥ ६.४०.५ ॥

สมบัติทิพย์ถูกถือว่านำไปสู่การหลุดพ้น ส่วนสมบัติอสูรนำไปสู่การผูกมัด อย่าโศกเศร้าเลย ข้าแต่ปาณฑพ ท่านเกิดมาพร้อมด้วยสมบัติทิพย์แล้ว

6.40.6

द्वौ भूतसर्गौ लोकेऽस्मिन्दैव आसुर एव च ।
दैवो विस्तरशः प्रोक्त आसुरं पार्थ मे शृणु ॥ ६.४०.६ ॥

ในโลกนี้มีการกำเนิดของสรรพสัตว์สองประเภท คือประเภททิพย์และประเภทอสูร ประเภททิพย์ได้ถูกกล่าวไว้โดยพิสดารแล้ว บัดนี้จงฟังจากเราเถิด ข้าแต่บุตรของปฤถา ถึงประเภทอสูร

6.40.7

प्रवृत्तिं च निवृत्तिं च जना न विदुरासुराः ।
न शौचं नापि चाचारो न सत्यं तेषु विद्यते ॥ ६.४०.७ ॥

คนอสูรไม่รู้จักทั้งการดำเนินไปในโลกและการงดเว้น ในพวกเขาไม่มีทั้งความบริสุทธิ์ ไม่มีทั้งความประพฤติที่ถูกต้อง และไม่มีความจริง

6.40.8

असत्यमप्रतिष्ठं ते जगदाहुरनीश्वरम् ।
अपरस्परसंभूतं किमन्यत्कामहैतुकम् ॥ ६.४०.८ ॥

พวกเขากล่าวว่าโลกนี้เป็นสิ่งเท็จ ไม่มีรากฐาน ไม่มีเจ้าผู้ปกครอง เกิดขึ้นจากเหตุซึ่งกันและกัน นอกเหนือจากนี้จะมีอะไรอีกเล่า โลกนี้มีกามตัณหาเป็นเหตุเท่านั้น

6.40.9

एतां दृष्टिमवष्टभ्य नष्टात्मानोऽल्पबुद्धयः ।
प्रभवन्त्युग्रकर्माणः क्षयाय जगतोऽहिताः ॥ ६.४०.९ ॥

ยึดมั่นอยู่กับทัศนะนี้ ผู้มีจิตวิญญาณพินาศและมีปัญญาน้อย ผู้กระทำการอันโหดร้าย เป็นศัตรูต่อโลก ย่อมเจริญขึ้นเพื่อความพินาศของโลก

6.40.10

काममाश्रित्य दुष्पूरं दम्भमानमदान्विताः ।
मोहाद्गृहीत्वाऽसद्ग्राहान्प्रवर्तन्तेऽशुचिव्रताः ॥ ६.४०.१० ॥

อาศัยกามตัณหาที่เติมให้เต็มได้ยาก ผู้เต็มไปด้วยความหน้าไหว้หลังหลอก ความทะนงตน และความมัวเมา ถือความเห็นผิดด้วยความหลง ดำเนินไปด้วยวัตรอันไม่บริสุทธิ์

6.40.11

चिन्तामपरिमेयां च प्रलयान्तामुपाश्रिताः ।
कामोपभोगपरमा एतावदिति निश्चिताः ॥ ६.४०.११ ॥

อาศัยความกังวลที่หาที่สิ้นสุดมิได้ซึ่งคงอยู่จนถึงความตาย มุ่งมั่นในการเสพกามสุข และเชื่อมั่นว่า "มีเท่านี้เป็นทั้งหมด"

6.40.12

आशापाशशतैर्बद्धाः कामक्रोधपरायणाः ।
ईहन्तो कामभोगार्थमन्यायेनार्थसंचयान् ॥ ६.४०.१२ ॥

ถูกผูกไว้ด้วยบ่วงแห่งความหวังนับร้อย มุ่งมั่นในกามและความโกรธ ขวนขวายสะสมทรัพย์โดยไม่เป็นธรรม เพื่อการเสพกามสุข

6.40.13

इदमद्य मया लब्धमिमं प्राप्स्ये मनोरथम् ।
इदमस्तीदमपि मे भविष्यति पुनर्धनम् ॥ ६.४०.१३ ॥

วันนี้ข้าได้สิ่งนี้มาแล้ว ข้าจะได้ความปรารถนานี้ด้วย สิ่งนี้เป็นของข้า และทรัพย์นี้จะเป็นของข้าอีกด้วย

6.40.14

असौ मया हतः शत्रुर्हनिष्ये चापरानपि ।
ईश्वरोऽहमहं भोगी सिद्धोऽहं बलवान्सुखी ॥ ६.४०.१४ ॥

ศัตรูผู้นั้นข้าได้สังหารแล้ว และคนอื่นอีกข้าก็จะสังหาร ข้าคือเจ้าผู้เป็นใหญ่ ข้าคือผู้เสวยสุข ข้าสำเร็จแล้ว ข้ามีกำลัง ข้ามีความสุข

6.40.15

आढ्योऽभिजनवानस्मि कोऽन्योस्ति सदृशो मया ।
यक्ष्ये दास्यामि मोदिष्य इत्यज्ञानविमोहिताः ॥ ६.४०.१५ ॥

ข้ามั่งคั่งและเกิดในตระกูลสูง ใครอื่นเล่าจะเสมอข้า ข้าจะบูชายัญ ข้าจะให้ทาน ข้าจะเปรมปรีดิ์ดังนี้ ถูกความไม่รู้ทำให้หลงใหล

6.40.16

अनेकचित्तविभ्रान्त मोहजालसमावृताः ।
प्रसक्ताः कामभोगेषु पतन्ति नरकेऽशुचौ ॥ ६.४०.१६ ॥

ถูกความคิดนานาประการทำให้หลงทาง ถูกข่ายแห่งความหลงล้อมไว้ ยึดติดอยู่กับกามสุข ย่อมตกลงสู่นรกอันไม่บริสุทธิ์

6.40.17

आत्मसंभाविताः स्तब्धा धनमानमदान्विताः ।
यजन्ते नामयज्ञैस्ते दम्भेनाविधिपूर्वकम् ॥ ६.४०.१७ ॥

หลงตัวว่าประเสริฐ ดื้อดึง เต็มไปด้วยความมัวเมาในทรัพย์และเกียรติ พวกเขาบูชายัญเพียงในนาม ด้วยความหน้าไหว้หลังหลอก โดยมิได้ทำตามพิธีที่ถูกต้อง

6.40.18

अहङ्कारं बलं दर्पं कामं क्रोधं च संश्रिताः ।
मामत्मपरदेहेषु प्रद्विषन्तोऽभ्यसूयकाः ॥ ६.४०.१८ ॥

อาศัยอัตตา กำลัง ความทะนง กามและความโกรธ เกลียดชังเรา ผู้สถิตอยู่ในร่างกายของตนและในร่างกายของผู้อื่น และเต็มไปด้วยความริษยา

6.40.19

तानहं द्विषतः क्रूरान्संसारेषु नराधमान् ।
क्षिपाम्यजस्रमशुभानासुरीष्वेव योनिषु ॥ ६.४०.१९ ॥

เราโยนคนเหล่านั้นผู้เกลียดชัง โหดร้าย และเป็นคนต่ำช้าที่สุดในวัฏสงสาร ลงไปสู่ครรภ์อสูรอันไม่เป็นมงคลอยู่เสมอ

6.40.20

आसुरीं योनिमापन्ना मूढा जन्मनिजन्मनि ।
मामप्राप्यैव कौन्तेय ततो यान्त्यधमां गतिम् ॥ ६.४०.२० ॥

คนโง่เขลาที่เข้าสู่ครรภ์อสูร เกิดแล้วเกิดอีก ไม่เคยถึงเรา ข้าแต่บุตรของกุนตี พวกเขาย่อมไปสู่คติที่ต่ำช้า

6.40.21

त्रिविधं नरकस्येदं द्वारं नाशनमात्मनः ।
कामः क्रोधस्तथा लोभस्तस्मादेतत्रयं त्यजेत् ॥ ६.४०.२१ ॥

ประตูทั้งสามนี้ของนรกทำลายอาตมัน คือ กาม โกรธ และโลภ ฉะนั้นควรละทั้งสามนี้

6.40.22

एतैर्विमुक्तः कौन्तेय तमोद्वारैस्त्रिभिर्नरः ।
आचरत्यात्मनः श्रेयस्ततो याति परां गतिम् ॥ ६.४०.२२ ॥

ข้าแต่โอรสของกุนตี เมื่อนรชนพ้นจากประตูแห่งความมืดทั้งสามนี้แล้ว ย่อมประพฤติสิ่งที่เป็นประโยชน์แก่อาตมันของตน แล้วจึงไปถึงคติอันสูงสุด

6.40.23

यः शास्त्रविधिमुत्सृज्य वर्तते कामकारतः ।
न स सिद्धिमवाप्नोति न सुखं न परां गतिम् ॥ ६.४०.२३ ॥

ผู้ใดละทิ้งข้อบัญญัติของคัมภีร์ศาสตร์แล้วประพฤติไปตามความปรารถนาของตน ผู้นั้นย่อมไม่ได้รับความสำเร็จ ไม่ได้ความสุข และไม่ได้คติอันสูงสุด

6.40.24

तस्माच्छास्त्रं प्रमाणं ते कार्याकार्यव्यवस्थितौ ।
ज्ञात्वा शास्त्रविधानोक्तं कर्म कर्तुमिहार्हसि ॥ ६.४०.२४ ॥

ฉะนั้น ให้คัมภีร์ศาสตร์เป็นหลักฐานแก่เจ้าในการกำหนดว่าสิ่งใดควรทำและสิ่งใดไม่ควรทำ เมื่อรู้กรรมที่คัมภีร์ศาสตร์ระบุไว้ในข้อบัญญัติแล้ว เจ้าก็ควรประกอบกรรมนั้นในที่นี้