Mahābhārata · Adhyāya 6.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.47.1
गतपूर्वाह्णभूयिष्ठि तस्मिन्नहनि दारुणे ।
वर्तमाने तथा रौद्रे महावीरवरक्षये ॥ ६.४७.१ ॥
La mañana de aquel día terrible había transcurrido en gran parte, y continuaba aquella cruel batalla, la destrucción de los mejores de los grandes héroes.
6.47.2
दुर्मुखः कृतवर्मा च कृपः शल्यो विविंशतिः ।
भीष्मं जुगुपुरासाद्य तव पुत्रेण चोदिताः ॥ ६.४७.२ ॥
Durmukha, Kṛtavarman, Kṛpa, Śalya y Vivviṃśati, instigados por tu hijo, llegaron junto a Bhīṣma y lo protegieron.
6.47.3
एतैरतिरथैर्गुप्तः पञ्चभिर्भरतर्षभः ।
पाण्डवानामनीकानि विजगाहे महारथः ॥ ६.४७.३ ॥
Protegido por estos cinco grandes guerreros de carro, el toro de los Bharatas, el gran auriga Bhīṣma, se internó en los ejércitos de los Pāṇḍavas.
6.47.4
चेदिकाशिकरूषेषु पञ्चालेषु च भारत ।
भीष्मस्य बहुधा तालश्चलत्केतुरदृश्यत ॥ ६.४७.४ ॥
Oh Bhārata, entre los Cedis, Kāśis, Rūṣas y Pañcālas, el estandarte de palmera de Bhīṣma, ondeando, se veía de muchas maneras.
6.47.5
स शिरांसि रणेऽरीणां रथांश्च सयुगध्वजान् ।
निचकर्त महावेगैर्भल्लैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.४७.५ ॥
En la batalla cortó las cabezas de los enemigos y sus carros con yugos y estandartes, con flechas bhalla de gran velocidad y juntas dobladas.
6.47.6
नृत्यतो रथमार्गेषु भीष्मस्य भरतर्षभ ।
भृशमार्तस्वरं चक्रुर्नागा मर्मणि ताडिताः ॥ ६.४७.६ ॥
Oh toro de los Bharatas, mientras Bhīṣma se movía ágilmente por las sendas de los carros, los elefantes, heridos en sus partes vitales, lanzaron un grito de angustia.
6.47.7
अभिमन्युः सुसंक्रुद्धः पिशह्गैस्तुरगोत्तमैः ।
संयुक्तं रथमास्थाय प्रायाद्भीष्मरथं प्रति ॥ ६.४७.७ ॥
Abhimanyu, muy enfurecido, subió a un carro uncido con excelentes caballos fulvos y avanzó hacia el carro de Bhīṣma.
6.47.8
जाम्बूनदविचित्रेण कर्णिकारेण केतुना ।
अभ्यवर्तत भीष्मं च तांश्चैव रथसत्तमान् ॥ ६.४७.८ ॥
Con un estandarte de árbol karṇikāra, maravillosamente adornado con oro, avanzó contra Bhīṣma y contra aquellos excelentes aurigas.
6.47.9
स तालकेतोस्तीक्ष्णेन केतुमाहत्य पत्रिणा ।
भीष्मेण युयुधे वीरस्तस्य चानुरथैः सह ॥ ६.४७.९ ॥
Aquel héroe, tras golpear el estandarte palmera de Bhīṣma con una flecha afilada, combatió contra Bhīṣma y sus auxiliares en carro.
6.47.10
कृतवर्माणमेकेन शल्यं पञ्चभिराशुगैः ।
विद्ध्वा नवभिरानर्च्छच्छिताग्रैः प्रतिपामहम् ॥ ६.४७.१० ॥
Traspasó a Kṛtavarman con una flecha y a Śalya con cinco flechas veloces, y luego hirió a Pratipāmaha con nueve flechas de punta afilada.
6.47.11
पूर्णायतविसृष्टेन सम्यक्प्रणिहितेन च ।
ध्वजमेकेन विव्याध जाम्बूनदपरिष्कृतम् ॥ ६.४७.११ ॥
Con una sola flecha, disparada desde un arco completamente tensado y bien apuntada, atravesó el estandarte adornado de oro.
6.47.12
दुर्मुखस्य तु भल्लेन सर्वावरणभेदिना ।
जहार सारथेः कायाच्छिरः सन्नतपर्वणा ॥ ६.४७.१२ ॥
Pero con una flecha bhalla de articulación doblada, que atravesaba toda armadura, le cortó la cabeza del cuerpo al auriga de Durmukha.
6.47.13
धनुश्चिच्छेद भल्लेन कार्तस्वरविभूषितम् ।
कृपस्य निशिताग्रेण तांश्च तीक्ष्णमुखैः शरैः ॥ ६.४७.१३ ॥
Cortó el arco de Kṛpa, adornado con oro, con una flecha de punta ancha, y también aquellas con sus afiladas puntas.
6.47.14
जघान परमक्रुद्धो नृत्यन्निव महारथः ।
तस्य लाघवमुद्वीक्ष्य तुतुषुर्देवता अपि ॥ ६.४७.१४ ॥
El gran auriga, muy airado, golpeó como si danzara; al ver su destreza, incluso los dioses se complacieron.
6.47.15
लब्धलक्षतया कार्ष्णेः सर्वे भीष्ममुखा रथाः ।
सत्ववन्तममन्यन्त साक्षादिव धनंजयम् ॥ ६.४७.१५ ॥
Al ver que Kārṣṇi había alcanzado su blanco, todos los aurigas encabezados por Bhīṣma lo consideraron tan valiente como el propio Dhanaṃjaya.
6.47.16
तस्य लाघवमार्गस्थमलातसदृशप्रभम् ।
दिशः पर्यपतच्चापं गाण्डीवमिव घोषवत् ॥ ६.४७.१६ ॥
Su arco, fiel al camino de la rapidez, brillando como una antorcha, volaba en todas direcciones, resonando como el Gāṇḍīva.
6.47.17
तमासाद्य महावेगैर्भीष्मो नव्रभिराशुगैः ।
विव्याध समरे तूर्णमार्जुनिं परवीरहा ॥ ६.४७.१७ ॥
Acercándose a él con gran fuerza, Bhīṣma, matador de héroes enemigos, hirió rápidamente en la batalla al hijo de Arjuna con nueve flechas veloces.
6.47.18
ध्वजं चास्य त्रिभिर्भल्लैश्चिच्छेद परमौजसः ।
सारथिं च त्रिभिर्बाणैराजघान यतव्रतः ॥ ६.४७.१८ ॥
Cortó el estandarte de aquel guerrero supremamente poderoso con tres flechas de punta ancha, y el de voto firme hirió a su auriga con tres saetas.
6.47.19
तथैव कृतवर्मा च कृपः शल्यश्च मारिष ।
विद्ध्वा नाकम्पयत्कार्ष्णिं मैनाकमिव पर्वतम् ॥ ६.४७.१९ ॥
Asimismo Kṛtavarman, Kṛpa y Śalya, oh señor, aunque hirieron al hijo de Kṛṣṇā, no lograron hacerlo temblar, como no se puede sacudir la montaña Mainaka.
6.47.20
स तैः परिवृतः शूरो धार्तराष्ट्रैर्महारथैः ।
ववर्ष शरवर्षाणि कार्ष्णिः पञ्चरथान्प्रति ॥ ६.४७.२० ॥
Rodeado por aquellos grandes guerreros en carro, los hijos de Dhṛtarāṣṭra, aquel héroe, el hijo de Kṛṣṇā, llovió lluvias de flechas sobre los cinco guerreros en carro.
6.47.21
ततस्तेषां सहस्राणि संवार्य शरवृष्टिभिः ।
ननाद बलवान्कार्ष्णिर्भीष्माय विसृज्यञ्शरान् ॥ ६.४७.२१ ॥
Entonces, cubriendo a miles de ellos con lluvias de flechas, el poderoso hijo de Kṛṣṇā rugió, disparando sus flechas hacia Bhīṣma.
6.47.22
तत्रास्य सुमहद्राजन्बाह्वोर्बलमदृश्यत ।
यतमानस्य समरे भीष्ममर्दयतः शरैः ॥ ६.४७.२२ ॥
Allí, oh rey, se vio la inmensa fuerza de sus brazos, mientras luchaba en la batalla, atormentando a Bhīṣma con sus flechas.
6.47.23
पराक्रान्तस्य तस्यैव भीष्मोऽपि प्राहिणोच्छरान् ।
स तांश्चिच्छेद समरे भीष्मचापच्युताञ्शरान् ॥ ६.४७.२३ ॥
También Bhīṣma lanzó flechas contra aquel valiente, y él cortó en la batalla las flechas disparadas del arco de Bhīṣma.
6.47.24
ततो ध्वजमामोघेंषुर्भीष्मस्य नवभिः शरैः ।
चिच्छेद समरे वीरस्तत उच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ६.४७.२४ ॥
Entonces aquel héroe, cuyas flechas nunca fallaban, derribó el estandarte de Bhīṣma con nueve flechas en la batalla, y entonces la gente clamó en voz alta.
6.47.25
स राजतो महास्कन्धस्तालो हेमविभूषितः ।
सौभद्रविशिखैश्छिन्नः पपात भुवि भारत ॥ ६.४७.२५ ॥
Aquella palmera, plateada, de gran tronco y adornada de oro, cortada por las flechas de Saubhadra, cayó al suelo, oh Bhārata.
6.47.26
तं तु सौभद्रविशिखैः पातितं भरतर्षभ ।
दृष्ट्वा भीमो ननादोच्चैः सौभद्रमभिहर्षयन् ॥ ६.४७.२६ ॥
Al ver aquel árbol derribado por las flechas de Saubhadra, oh toro de los Bharatas, Bhīma rugió con fuerza, alentando a Saubhadra.
6.47.27
अथ भीष्मो महास्राणि दिव्यानि सुबहूनि च ।
प्रादुश्चक्रे महारौद्रे रणे तस्मिन्महाबलः ॥ ६.४७.२७ ॥
Entonces Bhīṣma, el poderoso, hizo surgir en aquella terrible batalla muchas armas divinas y grandiosas.
6.47.28
ततः शरसहस्रेण सौभद्रं प्रतितामहः ।
अवाकिरदमेयात्मा तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.४७.२८ ॥
Entonces el abuelo Bhīṣma, de alma inconmensurable, cubrió a Saubhadra con mil flechas, y aquello pareció maravilloso.
6.47.29
ततो दश महेष्वासाः पाण्डवानां महारथाः ।
रक्षार्थमभ्यधावन्त सौभद्रं त्वरिता रथैः ॥ ६.४७.२९ ॥
Entonces diez grandes arqueros, grandes guerreros de carro de los Pāṇḍavas, se lanzaron presurosos hacia Saubhadra en sus carros para protegerlo.
6.47.30
विराटः सह पुत्रेण धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
भीमश्च केकयाश्चैव सात्यकिश्च विशांपते ॥ ६.४७.३० ॥
Virāṭa junto con su hijo, Dhṛṣṭadyumna hijo de Pṛṣata, Bhīma, los príncipes de Kekaya y también Sātyaki, oh señor de los pueblos.
6.47.31
तेषां जवेनापततां भीष्मः शान्तनवो रणे ।
पाञ्चाल्यं त्रिभिरानर्च्छत्सात्यकिं नवभिः शरैः । ॥ ६.४७.३१ ॥
Mientras ellos avanzaban con velocidad, Bhīṣma, hijo de Śantanu, golpeó en la batalla al príncipe de Pāñcāla con tres flechas y a Sātyaki con nueve flechas.
6.47.32
पूर्णायतविसृष्टेन क्षुरेण निशितेन च ।
ध्वजमेकेन चिच्छेद भीमसेनस्य पत्रिणा ॥ ६.४७.३२ ॥
Con una flecha afilada de cabeza de navaja, disparada desde el arco totalmente tensado, cortó con una sola flecha el estandarte de Bhīmasena.
6.47.33
जाम्बूनदमयः श्रीमान्केसरी स नरोत्तम ।
पपात भीमसेनस्य भीष्मेण मथितो रथात् ॥ ६.४७.३३ ॥
Oh, el mejor de los hombres, aquel glorioso estandarte de león de oro cayó del carro de Bhīmasena, derribado por Bhīṣma.
6.47.34
ततो भीमस्त्रिभिर्विद्ध्वा भीष्मं शान्तनवं रणे ।
कृपमेकेन विव्याध कृतवर्माणमष्टभिः ॥ ६.४७.३४ ॥
Entonces Bhīma, tras herir con tres flechas en la batalla a Bhīṣma, hijo de Śantanu, hirió a Kṛpa con una y a Kṛtavarman con ocho.
6.47.35
प्रगृहीताग्रहस्तेकन वैराटिरपि दन्तिना ।
अभ्यद्रवत राजानं मद्राधिपतिमुत्तरः ॥ ६.४७.३५ ॥
Uttara, hijo de Virāṭa, también sobre un elefante, sujetando con firmeza la parte delantera de su mano, se lanzó contra el rey, señor de los Madras.
6.47.36
तस्य वारणराजस्य जवेनापततो रथे ।
शल्यो निवारयामास वेगमप्रतिमं शरैः । ॥ ६.४७.३६ ॥
Cuando aquel rey de los elefantes se lanzó con una velocidad incomparable, Śalya detuvo su embestida con flechas desde su carro.
6.47.37
तस्य क्रुद्धः स नागेन्द्रो बृहतः साधुवाहिनः ।
पदा युगमधिष्ठाय जघान चतुरो हयान् ॥ ६.४७.३७ ॥
Enfurecido, aquel rey de los elefantes, grande y bien adiestrado, apoyando la pata sobre el yugo, derribó a los cuatro caballos.
6.47.38
स हताश्वे रथे तिष्ठन्मद्राधिपतिरायसीम् ।
उत्तरान्तकरीं शक्तिं चिक्षेप भुजगोपमाम् ॥ ६.४७.३८ ॥
Con sus caballos muertos, el señor de los Madras, de pie en su carro, arrojó una lanza de hierro, mortal para el enemigo, semejante a una serpiente.
6.47.39
तया भिन्नतनुत्राणः प्रविश्य विपुलं तमः ।
स पपात गजस्कन्धात्परमुक्ताङ्कुशतोमरः ॥ ६.४७.३९ ॥
Atravesado en su armadura y cuerpo por ella, entró en la vasta oscuridad y cayó del hombro del elefante, con el aguijón y la lanza soltados.
6.47.40
असिमादाय शल्योऽपि अवप्लुत्य रथोत्तमात् ।
तस्य वारणराजस्य चिच्छेदाथ महाकरम् ॥ ६.४७.४० ॥
Tomando una espada, Śalya también saltó del excelente carro y cortó la gran trompa de aquel rey de los elefantes.
6.47.41
भिन्नमर्मा शरशतैश्छिन्नहस्तः सवारणः ।
भीममार्तस्वरं कृत्वा पपात च ममार च ॥ ६.४७.४१ ॥
Con sus partes vitales atravesadas por cientos de flechas y la trompa cortada, el elefante lanzó un terrible grito de angustia, cayó y murió.
6.47.42
एतदीदृशकं कृत्वा मद्रराजो नराधिप ।
आरुरोह रथं तूर्णं भास्वरं कृतवर्मणः ॥ ६.४७.४२ ॥
Habiendo hecho esto, oh señor de los hombres, el rey de los Madras subió rápidamente al resplandeciente carro de Kṛtavarman.
6.47.43
उत्तरं वै हतं दृष्ट्वा वैराटिर्भ्रातरं तदा ।
कृतवर्मणा च सहितं दृष्ट्वा शल्यमवस्थितम् ॥ ६.४७.४३ ॥
Al ver muerto a Uttara, entonces el hijo de Virāṭa vio a su hermano y a Śalya de pie junto a Kṛtavarman.
6.47.44
श्वेतः क्रोधात्प्रजज्वाल हविषा हव्यवाडिव ।
स विस्फार्य महच्चापं शक्रचापोपमं बली ॥ ६.४७.४४ ॥
Śveta ardió de ira como el fuego del sacrificio alimentado con mantequilla clarificada. Aquel poderoso, tensando su gran arco semejante al arco de Indra...
6.47.45
अभ्यधावञ्जिघांसन्वै शल्यं मद्राधिपं बली ।
महता रथवंशेन समन्तात्परिवारितः ॥ ६.४७.४५ ॥
Deseando matarlo, el poderoso se lanzó contra Śalya, señor de los Madra, rodeado por todas partes por una gran hilera de carros.
6.47.46
मुञ्चन्बाणमयं वर्षं प्रायाच्छल्यरथं प्रति ।
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य मत्तवारणविक्रमम् ॥ ६.४७.४६ ॥
Lanzando una lluvia de flechas, avanzó hacia el carro de Śalya. Al verlo abalanzarse sobre él con la bravura de un elefante enloquecido...
6.47.47
तावकानां रथाः सप्त समन्तात्पर्यवारयन् ।
मद्रराजमभीप्सन्तो मृत्योर्दंष्ट्रान्तरं गतम् ॥ ६.४७.४७ ॥
Siete de vuestros carros lo rodearon por todos lados, deseando proteger al rey de los Madra, que había caído entre las fauces de la muerte.
6.47.48
बृहद्बलश्च कौसल्यो जयत्सेनश्च मागधः ।
तथा रुक्मरथो राजञ्शल्यपुत्रः प्रतापवान् ॥ ६.४७.४८ ॥
Bṛhadbala, el príncipe de Kosala, y Jayatsena el de Magadha; asimismo Rukmaratha, oh rey, el poderoso hijo de Śalya.
6.47.49
विन्दानुविन्दावावान्त्यौ काम्भोजश्च सुदक्षिणः ।
बृहत्क्षत्रस्य दायादः सैन्धवश्च जयद्रथः ॥ ६.४७.४९ ॥
Vinda y Anuvinda, los dos príncipes de Avanti, Sudakṣiṇa, rey de Kāmboja, el heredero de Bṛhatkṣatra y Jayadratha, señor de Sindhu.
6.47.50
नानावर्णविचित्राणि धनूंषि च महात्मनाम् ।
विस्फारितानि दृश्यन्ते तोयदेष्विव विद्युतः ॥ ६.४७.५० ॥
Los arcos de los magnánimos, variados en muchos colores, se veían tensados, como relámpagos en las nubes.
6.47.51
ते तु बाणमयं वर्षं श्वेतमूर्धन्यपातयन् ।
निदाघान्तेऽनिलोद्धूता मेघा इव नगे जलम् ॥ ६.४७.५१ ॥
Hicieron caer sobre la cabeza de Śveta un aguacero de flechas, como nubes impulsadas por el viento al final del estío derraman agua sobre una montaña.
6.47.52
ततः क्रुद्धो महेष्वासः सप्तभल्लैः सुतेजनैः ।
धनूंषि तेषामाच्छिद्य ममर्द पृतनापतिः ॥ ६.४७.५२ ॥
Entonces el comandante del ejército, gran arquero encolerizado, cortó sus arcos con siete flechas bhalla bien afiladas y los aplastó.
6.47.53
निकृत्तान्येव तानि स्म समदृश्यन्त भारत ।
ततस्ते तु निमेषार्धात्प्रत्यपद्यन्धनूंषि च ॥ ६.४७.५३ ॥
Oh Bhārata, aquellos arcos se veían cortados; pero en medio parpadeo volvieron a obtener arcos.
6.47.54
सप्त चैव पृषत्कांश्च श्वेतस्योपर्यपातयन् ।
ततः पुनरमेयात्मा भल्लैः सप्तभिराशुगैः ।
निचकर्त महाबाहुस्तेषां चापानि धन्विनाम् ॥ ६.४७.५४ ॥
También hicieron caer siete flechas pṛṣatka sobre Śveta. Luego el de brazos poderosos, de alma inmensurable, cortó los arcos de aquellos arqueros con siete flechas bhalla veloces.
6.47.55
ते निकृत्तमहाचापास्त्वरमाणा महारथाः ।
रथशक्तीः परामृश्य विनेदुर्भैरवान्रवान् ॥ ६.४७.५५ ॥
Con sus grandes arcos cortados, los grandes guerreros de carro, apresurándose, tomaron sus lanzas de carro y lanzaron terribles gritos.
6.47.56
अन्वयुर्भरतश्रेष्ठ सप्त श्वेतरथं प्रति ।
ततस्ता ज्वलिताः सप्त महेन्द्राशनिनिःस्वनाः ॥ ६.४७.५६ ॥
Oh, mejor de los Bharatas, siete lo siguieron hacia el carro de Śveta; entonces aquellos siete, ardiendo, con estruendos como el rayo del gran Indra.
6.47.57
अप्राप्ताः सप्तभिर्भल्लैश्चिच्छेद परमास्त्रवित् ।
ततः समादाय शरं सर्वकायविदारणम् ॥ ६.४७.५७ ॥
El conocedor de las armas supremas, antes de que llegaran a él, los cortó con siete flechas bhalla; luego, tomando una flecha que desgarra todos los cuerpos...
6.47.58
प्राहिणोद्भरतश्रेष्ठ श्वेतो रुक्मरथं प्रति ।
तस्य देहे निपतितो बाणो वज्रातिगो महान् ॥ ६.४७.५८ ॥
Oh, mejor de los Bharatas, Śveta lanzó una flecha hacia el carro de Rukma; y en su cuerpo cayó una gran flecha que superaba al rayo.
6.47.59
ततो रुक्मरथो राजन्सायकेन दृढाहतः ।
निषसाद रथोपस्थे कश्मलं चाविशन्महत् ॥ ६.४७.५९ ॥
Entonces, oh rey, el guerrero del carro de Rukma, firmemente herido por la flecha, se sentó en el suelo del carro, y una gran desfallecencia lo invadió.
6.47.60
तं विसंज्ञं विमनसं त्वरमाणस्तु सारथिः ।
अपोवाह नसंभ्रान्तः सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ६.४७.६० ॥
A él, sin sentido y abatido, el auriga, apresurándose pero sin turbarse, se lo llevó mientras todo el mundo miraba.
6.47.61
ततोऽन्यान्षट् समादाय श्वेतो हेमविभूषितान् ।
तेषां षण्मां महाबाहुर्ध्वजशीर्षण्यपातयत् ॥ ६.४७.६१ ॥
Entonces, tomando otras seis flechas adornadas de oro, el de brazos poderosos Śveta (Arjuna) derribó las puntas de seis de sus banderas.
6.47.62
हयांश्च तेषां निर्भिद्य सारथींश्च परंतप ।
शरैश्चैतान्समाकीर्य प्रायाच्छल्यरथं प्रति ॥ ६.४७.६२ ॥
Oh abrasador de enemigos, atravesando sus caballos y aurigas, cubriéndolos a todos de flechas, avanzó hacia el carro de Śalya.
6.47.63
ततो हलहलाशब्दस्तव सैन्येषु भारत ।
दृष्ट्वा सेनापतिं तूर्णं यान्तं शल्यरथं प्रति ॥ ६.४७.६३ ॥
Entonces, oh Bhārata, cuando tus tropas vieron al comandante avanzar rápidamente hacia el carro de Śalya, surgió entre ellas un grito de alarma.
6.47.64
ततो भीष्मं पुरस्कृत्य तव पुत्रो महाबलः ।
वृतस्तु सर्वसैन्येन प्रायाच्छ्वेतरथं प्रति ॥ ६.४७.६४ ॥
Entonces tu poderoso hijo, poniendo a Bhīṣma al frente y rodeado de todo el ejército, avanzó hacia el carro de Śveta.
6.47.65
मृत्योरास्यमनुप्राप्तं मद्रराजममोचयत् ।
ततो युद्धं समभवत्तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ ६.४७.६५ ॥
Libró al rey de los Madras (Śalya), que había llegado a la boca misma de la muerte. Entonces surgió una batalla tumultuosa, que erizaba el cabello.
6.47.66
तावकानां परेषां च व्यतिषक्तरथद्विपम् ।
सौभद्रे भीमसेन च सात्यकौ च महारथे ॥ ६.४७.६६ ॥
Los carros y elefantes tuyos y de los enemigos se enredaron entre sí; los grandes guerreros Saubhadra (Abhimanyu), Bhīmasena y Sātyaki se entregaron a la lucha.
6.47.67
कैकेये च विराटे च धृष्टद्युम्ने च पार्षते ।
एतेषु नरसिंहेषु चेदिमत्स्येषु चैव ह ।
ववर्ष शरवर्षाणि कुरुवृद्धः पितामहः ॥ ६.४७.६७ ॥
Sobre los Kaikeyas y Virāṭa, sobre Dhṛṣṭadyumna y el hijo de Pṛṣata, sobre estos hombres leones, y también sobre los Cedis y los Matsyas, el anciano de los Kurus, el abuelo, hizo llover lluvias de flechas.