મહાભારત · અધ્યાય 6.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.47.1
गतपूर्वाह्णभूयिष्ठि तस्मिन्नहनि दारुणे ।
वर्तमाने तथा रौद्रे महावीरवरक्षये ॥ ६.४७.१ ॥
તે ભયાનક દિવસનો પૂર્વાહ્ન ઘણો વીતી ગયો હતો; મહાવીરોમાંના શ્રેષ્ઠોના સંહારરૂપ એ રૌદ્ર યુદ્ધ ચાલી રહ્યું હતું.
6.47.2
दुर्मुखः कृतवर्मा च कृपः शल्यो विविंशतिः ।
भीष्मं जुगुपुरासाद्य तव पुत्रेण चोदिताः ॥ ६.४७.२ ॥
દુર્મુખ, કૃતવર્મા, કૃપ, શલ્ય અને વિવિંશતિ — તમારા પુત્રથી પ્રેરાઈને ભીષ્મ પાસે આવીને તેમનું રક્ષણ કર્યું.
6.47.3
एतैरतिरथैर्गुप्तः पञ्चभिर्भरतर्षभः ।
पाण्डवानामनीकानि विजगाहे महारथः ॥ ६.४७.३ ॥
આ પાંચ અતિરથીઓથી રક્ષિત ભરતશ્રેષ્ઠ મહારથી ભીષ્મ પાંડવોની સેનાઓમાં પ્રવેશ્યા.
6.47.4
चेदिकाशिकरूषेषु पञ्चालेषु च भारत ।
भीष्मस्य बहुधा तालश्चलत्केतुरदृश्यत ॥ ६.४७.४ ॥
હે ભારત! ચેદિ, કાશી, રૂષ અને પાંચાલોની વચ્ચે ભીષ્મનો ફરકતો તાલધ્વજ અનેક રીતે દેખાયો.
6.47.5
स शिरांसि रणेऽरीणां रथांश्च सयुगध्वजान् ।
निचकर्त महावेगैर्भल्लैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.४७.५ ॥
તેમણે યુદ્ધમાં શત્રુઓનાં માથાં અને ધૂંસરી-ધ્વજ સહિતના રથો કાપી નાખ્યા; મહાવેગી, વળેલા ગાંઠવાળા ભલ્લ બાણોથી.
6.47.6
नृत्यतो रथमार्गेषु भीष्मस्य भरतर्षभ ।
भृशमार्तस्वरं चक्रुर्नागा मर्मणि ताडिताः ॥ ६.४७.६ ॥
હે ભરતશ્રેષ્ઠ! રથમાર્ગો પર નાચતા ભીષ્મના મર્મસ્થાને પ્રહાર પામેલા હાથીઓ અત્યંત આર્ત સ્વરે ચીસ પાડી ઊઠ્યા.
6.47.7
अभिमन्युः सुसंक्रुद्धः पिशह्गैस्तुरगोत्तमैः ।
संयुक्तं रथमास्थाय प्रायाद्भीष्मरथं प्रति ॥ ६.४७.७ ॥
અભિમન્યુ અત્યંત ક્રોધે ભરાઈને પીળા ઉત્તમ ઘોડાઓથી જોડાયેલા રથ પર સવાર થઈ ભીષ્મના રથ તરફ ગયો.
6.47.8
जाम्बूनदविचित्रेण कर्णिकारेण केतुना ।
अभ्यवर्तत भीष्मं च तांश्चैव रथसत्तमान् ॥ ६.४७.८ ॥
સોનાથી વિચિત્ર બનાવેલા કર્ણિકાર વૃક્ષના ચિહ્નવાળી ધ્વજા સાથે તે ભીષ્મ તરફ અને તે શ્રેષ્ઠ રથીઓ તરફ આગળ વધ્યો.
6.47.9
स तालकेतोस्तीक्ष्णेन केतुमाहत्य पत्रिणा ।
भीष्मेण युयुधे वीरस्तस्य चानुरथैः सह ॥ ६.४७.९ ॥
તે વીરે ભીષ્મના તાલધ્વજને તીક્ષ્ણ બાણથી પ્રહાર કરીને ભીષ્મ અને તેમના અનુરથીઓ સાથે યુદ્ધ કર્યું.
6.47.10
कृतवर्माणमेकेन शल्यं पञ्चभिराशुगैः ।
विद्ध्वा नवभिरानर्च्छच्छिताग्रैः प्रतिपामहम् ॥ ६.४७.१० ॥
તેણે કૃતવર્માને એક બાણથી, શલ્યને પાંચ વેગવાન બાણોથી વીંધી; પછી તીક્ષ્ણ અગ્રવાળા નવ બાણોથી પ્રતિપામહને પ્રહાર કર્યો.
6.47.11
पूर्णायतविसृष्टेन सम्यक्प्रणिहितेन च ।
ध्वजमेकेन विव्याध जाम्बूनदपरिष्कृतम् ॥ ६.४७.११ ॥
પૂર્ણ ખેંચેલા ધનુષ્યથી સારી રીતે લક્ષ્ય તાકીને છોડેલા એક બાણથી તેણે સોનાથી શણગારેલી ધ્વજાને વીંધી.
6.47.12
दुर्मुखस्य तु भल्लेन सर्वावरणभेदिना ।
जहार सारथेः कायाच्छिरः सन्नतपर्वणा ॥ ६.४७.१२ ॥
પરંતુ બધા બખ્તરને ભેદનારા વાંકા ગાંઠવાળા ભલ્લ બાણથી તેણે દુર્મુખના સારથિનું માથું ધડથી અલગ કર્યું.
6.47.13
धनुश्चिच्छेद भल्लेन कार्तस्वरविभूषितम् ।
कृपस्य निशिताग्रेण तांश्च तीक्ष्णमुखैः शरैः ॥ ६.४७.१३ ॥
તેણે એક ભલ્લથી કૃપનું સુવર્ણ-અલંકૃત ધનુષ્ય કાપ્યું; અને તીક્ષ્ણ અગ્રવાળા બાણોથી તેમને પણ કાપ્યા.
6.47.14
जघान परमक्रुद्धो नृत्यन्निव महारथः ।
तस्य लाघवमुद्वीक्ष्य तुतुषुर्देवता अपि ॥ ६.४७.१४ ॥
અત્યંત ક્રોધિત એ મહારથીએ જાણે નાચતા હોય તેમ પ્રહાર કર્યો; તેની ચપળતા જોઈને દેવતાઓ પણ પ્રસન્ન થયા.
6.47.15
लब्धलक्षतया कार्ष्णेः सर्वे भीष्ममुखा रथाः ।
सत्ववन्तममन्यन्त साक्षादिव धनंजयम् ॥ ६.४७.१५ ॥
કાર્ષ્ણિની લક્ષ્યભેદીતા જોઈને ભીષ્મ-મુખ્ય સર્વ રથીઓએ તેને સાક્ષાત ધનંજય જેવો સત્ત્વશાળી માન્યો.
6.47.16
तस्य लाघवमार्गस्थमलातसदृशप्रभम् ।
दिशः पर्यपतच्चापं गाण्डीवमिव घोषवत् ॥ ६.४७.१६ ॥
તેનું ધનુષ્ય, લાઘવના માર્ગે સ્થિત, અગ્નિજ્વાલા જેવી પ્રભાવાળું, ગાંડીવની જેમ ઘોષ કરતું સર્વ દિશાઓમાં ફરતું હતું.
6.47.17
तमासाद्य महावेगैर्भीष्मो नव्रभिराशुगैः ।
विव्याध समरे तूर्णमार्जुनिं परवीरहा ॥ ६.४७.१७ ॥
તેની પાસે પહોંચીને શત્રુવીરોનો સંહાર કરનાર ભીષ્મે મહાવેગથી નવ શીઘ્રગામી બાણોથી યુદ્ધમાં અર્જુનિને તરત વીંધ્યો.
6.47.18
ध्वजं चास्य त्रिभिर्भल्लैश्चिच्छेद परमौजसः ।
सारथिं च त्रिभिर्बाणैराजघान यतव्रतः ॥ ६.४७.१८ ॥
તે પરમ તેજસ્વીનો ધ્વજ ત્રણ ભલ્લોથી કાપ્યો; અને દૃઢવ્રતી તેણે સારથિને ત્રણ બાણોથી પ્રહાર કર્યો.
6.47.19
तथैव कृतवर्मा च कृपः शल्यश्च मारिष ।
विद्ध्वा नाकम्पयत्कार्ष्णिं मैनाकमिव पर्वतम् ॥ ६.४७.१९ ॥
એ જ રીતે કૃતવર્મા, કૃપ અને શલ્યે પણ, હે મારિષ, કાર્ષ્ણિ (અર્જુન)ને વીંધવા છતાં તેને કંપાવી ન શક્યા, જેમ મૈનાક પર્વતને કંપાવી ન શકાય.
6.47.20
स तैः परिवृतः शूरो धार्तराष्ट्रैर्महारथैः ।
ववर्ष शरवर्षाणि कार्ष्णिः पञ्चरथान्प्रति ॥ ६.४७.२० ॥
તે મહારથી ધૃતરાષ્ટ્રપુત્રોથી ઘેરાયેલા શૂર કાર્ષ્ણિએ તે પાંચ રથીઓ પર બાણોની વર્ષા કરી.
6.47.21
ततस्तेषां सहस्राणि संवार्य शरवृष्टिभिः ।
ननाद बलवान्कार्ष्णिर्भीष्माय विसृज्यञ्शरान् ॥ ६.४७.२१ ॥
પછી તેમના હજારો યોદ્ધાઓને બાણોની વર્ષાથી ઢાંકી દઈને, બળવાન કાર્ષ્ણિએ ભીષ્મ તરફ બાણો છોડતાં ગર્જના કરી.
6.47.22
तत्रास्य सुमहद्राजन्बाह्वोर्बलमदृश्यत ।
यतमानस्य समरे भीष्ममर्दयतः शरैः ॥ ६.४७.२२ ॥
હે રાજન, ત્યાં યુદ્ધમાં પ્રયત્ન કરતા, બાણોથી ભીષ્મને પીડિત કરતા તેના બાહુઓનું અત્યંત બળ દેખાયું.
6.47.23
पराक्रान्तस्य तस्यैव भीष्मोऽपि प्राहिणोच्छरान् ।
स तांश्चिच्छेद समरे भीष्मचापच्युताञ्शरान् ॥ ६.४७.२३ ॥
તે પરાક્રમી પર ભીષ્મે પણ બાણો છોડ્યા; તેણે યુદ્ધમાં ભીષ્મના ધનુષ્યમાંથી છૂટેલા તે બાણો કાપી નાખ્યા.
6.47.24
ततो ध्वजमामोघेंषुर्भीष्मस्य नवभिः शरैः ।
चिच्छेद समरे वीरस्तत उच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ६.४७.२४ ॥
ત્યારે અચૂક બાણવાળા તે વીરે યુદ્ધમાં નવ બાણોથી ભીષ્મની ધ્વજા કાપી નાખી; ત્યારે લોકો જોરથી પોકારી ઊઠ્યા.
6.47.25
स राजतो महास्कन्धस्तालो हेमविभूषितः ।
सौभद्रविशिखैश्छिन्नः पपात भुवि भारत ॥ ६.४७.२५ ॥
ચાંદી જેવું, મોટા થડવાળું, સોનાથી શણગારેલું એ તાડવૃક્ષ સૌભદ્રના બાણોથી કપાઈને, હે ભારત, ભૂમિ પર પડ્યું.
6.47.26
तं तु सौभद्रविशिखैः पातितं भरतर्षभ ।
दृष्ट्वा भीमो ननादोच्चैः सौभद्रमभिहर्षयन् ॥ ६.४७.२६ ॥
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, સૌભદ્રના બાણોથી પડેલા એ વૃક્ષને જોઈને ભીમે સૌભદ્રને હર્ષ પમાડતાં ઊંચા સ્વરે ગર્જના કરી.
6.47.27
अथ भीष्मो महास्राणि दिव्यानि सुबहूनि च ।
प्रादुश्चक्रे महारौद्रे रणे तस्मिन्महाबलः ॥ ६.४७.२७ ॥
ત્યારે મહાબળવાન ભીષ્મે એ ભયંકર રણમાં અનેક દિવ્ય મહાસ્ત્રો પ્રગટ કર્યા.
6.47.28
ततः शरसहस्रेण सौभद्रं प्रतितामहः ।
अवाकिरदमेयात्मा तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.४७.२८ ॥
પછી અમેય આત્મા ધરાવતા પિતામહ ભીષ્મે સૌભદ્ર પર હજાર બાણોનો વરસાદ વરસાવ્યો; તે અદ્ભુત જેવું થયું.
6.47.29
ततो दश महेष्वासाः पाण्डवानां महारथाः ।
रक्षार्थमभ्यधावन्त सौभद्रं त्वरिता रथैः ॥ ६.४७.२९ ॥
ત્યારે પાંડવોના દસ મહાધનુર્ધર મહારથીઓ સૌભદ્રની રક્ષા માટે ઝડપથી રથો સાથે તેની તરફ દોડ્યા.
6.47.30
विराटः सह पुत्रेण धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
भीमश्च केकयाश्चैव सात्यकिश्च विशांपते ॥ ६.४७.३० ॥
વિરાટ પોતાના પુત્ર સાથે, પૃષતનો પુત્ર ધૃષ્ટદ્યુમ્ન, ભીમ, કેકયો અને સાત્યકી પણ, હે પ્રજાપતિ!
6.47.31
तेषां जवेनापततां भीष्मः शान्तनवो रणे ।
पाञ्चाल्यं त्रिभिरानर्च्छत्सात्यकिं नवभिः शरैः । ॥ ६.४७.३१ ॥
તેઓ વેગથી ધસી આવતા હતા ત્યારે, શંતનુના પુત્ર ભીષ્મે યુદ્ધમાં પાંચાલ રાજકુમારને ત્રણ બાણોથી અને સાત્યકિને નવ બાણોથી પ્રહાર કર્યો.
6.47.32
पूर्णायतविसृष्टेन क्षुरेण निशितेन च ।
ध्वजमेकेन चिच्छेद भीमसेनस्य पत्रिणा ॥ ६.४७.३२ ॥
પૂરેપૂરા ખેંચીને છોડેલા તીક્ષ્ણ ક્ષુર બાણથી તેણે એક જ બાણથી ભીમસેનની ધ્વજા કાપી નાખી.
6.47.33
जाम्बूनदमयः श्रीमान्केसरी स नरोत्तम ।
पपात भीमसेनस्य भीष्मेण मथितो रथात् ॥ ६.४७.३३ ॥
હે નરોત્તમ! સોનાનો બનેલો એ તેજસ્વી સિંહધ્વજ ભીષ્મે પ્રહાર કરીને ભીમસેનના રથ પરથી પડી ગયો.
6.47.34
ततो भीमस्त्रिभिर्विद्ध्वा भीष्मं शान्तनवं रणे ।
कृपमेकेन विव्याध कृतवर्माणमष्टभिः ॥ ६.४७.३४ ॥
પછી ભીમે યુદ્ધમાં શંતનુના પુત્ર ભીષ્મને ત્રણ બાણોથી વીંધ્યા, કૃપને એક બાણથી અને કૃતવર્માને આઠ બાણોથી ઘાયલ કર્યા.
6.47.35
प्रगृहीताग्रहस्तेकन वैराटिरपि दन्तिना ।
अभ्यद्रवत राजानं मद्राधिपतिमुत्तरः ॥ ६.४७.३५ ॥
વિરાટનો પુત્ર ઉત્તર પણ હાથી પર બેસીને, હાથનો આગળનો ભાગ મજબૂતીથી પકડીને, મદ્રાધિપતિ રાજા તરફ ધસી ગયો.
6.47.36
तस्य वारणराजस्य जवेनापततो रथे ।
शल्यो निवारयामास वेगमप्रतिमं शरैः । ॥ ६.४७.३६ ॥
તે ગજરાજ વેગથી ધસી આવતો હતો ત્યારે, શલ્યે રથ પરથી બાણોથી તેના અનુપમ વેગને રોક્યો.
6.47.37
तस्य क्रुद्धः स नागेन्द्रो बृहतः साधुवाहिनः ।
पदा युगमधिष्ठाय जघान चतुरो हयान् ॥ ६.४७.३७ ॥
ક્રોધે ભરાયેલા તે ગજરાજે, વિશાળ અને સારી રીતે તાલીમ પામેલા હાથીએ, ધૂંસરી પર પગ મૂકીને ચારેય ઘોડાઓને પગથી મારી નાખ્યા.
6.47.38
स हताश्वे रथे तिष्ठन्मद्राधिपतिरायसीम् ।
उत्तरान्तकरीं शक्तिं चिक्षेप भुजगोपमाम् ॥ ६.४७.३८ ॥
ઘોડા હણાઈ ગયેલા રથ પર ઊભેલા મદ્રરાજે શત્રુનો અંત લાવનારી, સર્પ જેવી લોખંડી શક્તિ ફેંકી.
6.47.39
तया भिन्नतनुत्राणः प्रविश्य विपुलं तमः ।
स पपात गजस्कन्धात्परमुक्ताङ्कुशतोमरः ॥ ६.४७.३९ ॥
તેનાથી તેનું બખ્તર અને શરીર છેદાયું; વિશાળ અંધકારમાં પ્રવેશીને તે હાથીના ખભા પરથી પડ્યો, તેનો અંકુશ અને તોમર છૂટી ગયા.
6.47.40
असिमादाय शल्योऽपि अवप्लुत्य रथोत्तमात् ।
तस्य वारणराजस्य चिच्छेदाथ महाकरम् ॥ ६.४७.४० ॥
તલવાર લઈને શલ્ય પણ ઉત્તમ રથ પરથી કૂદીને તે ગજરાજની મોટી સૂંઢ કાપી નાખી.
6.47.41
भिन्नमर्मा शरशतैश्छिन्नहस्तः सवारणः ।
भीममार्तस्वरं कृत्वा पपात च ममार च ॥ ६.४७.४१ ॥
સેંકડો બાણોથી મર્મસ્થાનો વીંધાઈ ગયેલો, સૂંઢ કપાયેલો તે હાથી ભયંકર આર્તનાદ કરીને પડી ગયો અને મરી ગયો.
6.47.42
एतदीदृशकं कृत्वा मद्रराजो नराधिप ।
आरुरोह रथं तूर्णं भास्वरं कृतवर्मणः ॥ ६.४७.४२ ॥
હે નરાધિપ, આવું કરીને મદ્રરાજ ઝડપથી કૃતવર્માના ચમકતા રથ પર ચડ્યા.
6.47.43
उत्तरं वै हतं दृष्ट्वा वैराटिर्भ्रातरं तदा ।
कृतवर्मणा च सहितं दृष्ट्वा शल्यमवस्थितम् ॥ ६.४७.४३ ॥
ઉત્તરને મરાયેલો જોઈને, ત્યારે વિરાટપુત્રે પોતાના ભાઈને અને કૃતવર્મા સાથે ઊભેલા શલ્યને જોયો.
6.47.44
श्वेतः क्रोधात्प्रजज्वाल हविषा हव्यवाडिव ।
स विस्फार्य महच्चापं शक्रचापोपमं बली ॥ ६.४७.४४ ॥
શ્વેત ક્રોધથી ઘીથી હવ્યવાહનની જેમ સળગી ઊઠ્યો; ઇન્દ્રધનુષ સમાન મહાન ધનુષ્ય ખેંચીને તે બળવાન...
6.47.45
अभ्यधावञ्जिघांसन्वै शल्यं मद्राधिपं बली ।
महता रथवंशेन समन्तात्परिवारितः ॥ ६.४७.४५ ॥
મારવાની ઇચ્છાથી તે બળવાન મદ્રરાજ શલ્ય તરફ દોડ્યો; ચારેબાજુથી મોટા રથસમૂહે ઘેરાયેલો.
6.47.46
मुञ्चन्बाणमयं वर्षं प्रायाच्छल्यरथं प्रति ।
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य मत्तवारणविक्रमम् ॥ ६.४७.४६ ॥
બાણોની વૃષ્ટિ કરતો તે શલ્યના રથ તરફ ગયો; મદોન્મત્ત હાથીના પરાક્રમથી પોતાના પર ધસી આવતા તેને જોઈને...
6.47.47
तावकानां रथाः सप्त समन्तात्पर्यवारयन् ।
मद्रराजमभीप्सन्तो मृत्योर्दंष्ट्रान्तरं गतम् ॥ ६.४७.४७ ॥
તમારા સાત રથો ચારેબાજુથી તેને ઘેરવા લાગ્યા; મૃત્યુના દાઢાઓ વચ્ચે ગયેલા મદ્રરાજને બચાવવાની ઇચ્છાથી.
6.47.48
बृहद्बलश्च कौसल्यो जयत्सेनश्च मागधः ।
तथा रुक्मरथो राजञ्शल्यपुत्रः प्रतापवान् ॥ ६.४७.४८ ॥
બૃહદ્બળ કોસળનો રાજકુમાર, જયત્સેન મગધનો; હે રાજન્, શલ્યનો પરાક્રમી પુત્ર રુક્મરથ પણ.
6.47.49
विन्दानुविन्दावावान्त्यौ काम्भोजश्च सुदक्षिणः ।
बृहत्क्षत्रस्य दायादः सैन्धवश्च जयद्रथः ॥ ६.४७.४९ ॥
અવંતીના બે રાજકુમારો વિંદ અને અનુવિંદ, કંબોજનો રાજા સુદક્ષિણ, બૃહત્ક્ષત્રનો વારસ અને સિંધુનો સ્વામી જયદ્રથ.
6.47.50
नानावर्णविचित्राणि धनूंषि च महात्मनाम् ।
विस्फारितानि दृश्यन्ते तोयदेष्विव विद्युतः ॥ ६.४७.५० ॥
મહાત્માઓનાં અનેક રંગોથી વિચિત્ર ધનુષ્યો ખેંચાયેલાં દેખાતાં હતાં, વાદળોમાં વીજળીની જેમ.
6.47.51
ते तु बाणमयं वर्षं श्वेतमूर्धन्यपातयन् ।
निदाघान्तेऽनिलोद्धूता मेघा इव नगे जलम् ॥ ६.४७.५१ ॥
તેમણે શ્વેતના મસ્તક પર બાણોનો વરસાદ વરસાવ્યો, ગ્રીષ્મના અંતે પવનથી ઉડેલા મેઘો પર્વત પર જળ વરસાવે તેમ.
6.47.52
ततः क्रुद्धो महेष्वासः सप्तभल्लैः सुतेजनैः ।
धनूंषि तेषामाच्छिद्य ममर्द पृतनापतिः ॥ ६.४७.५२ ॥
ત્યારે ક્રોધિત મહાધનુર્ધર સેનાપતિએ સાત સુતીક્ષ્ણ ભલ્લોથી તેમનાં ધનુષ્ય કાપીને તેમને કચડી નાખ્યા.
6.47.53
निकृत्तान्येव तानि स्म समदृश्यन्त भारत ।
ततस्ते तु निमेषार्धात्प्रत्यपद्यन्धनूंषि च ॥ ६.४७.५३ ॥
હે ભારત, તે ધનુષ્યો કપાયેલાં દેખાયાં; પણ અર્ધી પલકમાં તેમણે ફરી ધનુષ્યો મેળવી લીધાં.
6.47.54
सप्त चैव पृषत्कांश्च श्वेतस्योपर्यपातयन् ।
ततः पुनरमेयात्मा भल्लैः सप्तभिराशुगैः ।
निचकर्त महाबाहुस्तेषां चापानि धन्विनाम् ॥ ६.४७.५४ ॥
તેમણે શ્વેત પર સાત પૃષત બાણો પણ વરસાવ્યાં. પછી અમિત આત્માવાળા મહાબાહુએ સાત વેગવાન ભલ્લોથી તે ધનુર્ધરોનાં ધનુષ્ય કાપી નાખ્યાં.
6.47.55
ते निकृत्तमहाचापास्त्वरमाणा महारथाः ।
रथशक्तीः परामृश्य विनेदुर्भैरवान्रवान् ॥ ६.४७.५५ ॥
તેમના મોટા ધનુષ્યો કપાઈ ગયાં હતાં; તે મહારથીઓએ ઉતાવળે રથશક્તિઓ ઉપાડી ભયંકર ગર્જના કરી.
6.47.56
अन्वयुर्भरतश्रेष्ठ सप्त श्वेतरथं प्रति ।
ततस्ता ज्वलिताः सप्त महेन्द्राशनिनिःस्वनाः ॥ ६.४७.५६ ॥
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, સાત જણ શ્વેતના રથ તરફ દોડ્યા; પછી તે પ્રજ્વલિત સાતે ઇન્દ્રના વજ્ર જેવો ગડગડાટ કર્યો.
6.47.57
अप्राप्ताः सप्तभिर्भल्लैश्चिच्छेद परमास्त्रवित् ।
ततः समादाय शरं सर्वकायविदारणम् ॥ ६.४७.५७ ॥
પરમાસ્ત્રોના જ્ઞાતાએ, તેઓ પહોંચે તે પહેલાં સાત ભલ્લ બાણોથી તેમને કાપ્યા; પછી સર્વ શરીરને ચીરનાર એક બાણ લઈને...
6.47.58
प्राहिणोद्भरतश्रेष्ठ श्वेतो रुक्मरथं प्रति ।
तस्य देहे निपतितो बाणो वज्रातिगो महान् ॥ ६.४७.५८ ॥
હે ભરતશ્રેષ્ઠ, શ્વેતે રુક્મના રથ તરફ બાણ છોડ્યું; તેના દેહમાં વજ્રથી પણ ચઢિયાતું તે મહાન બાણ પડ્યું.
6.47.59
ततो रुक्मरथो राजन्सायकेन दृढाहतः ।
निषसाद रथोपस्थे कश्मलं चाविशन्महत् ॥ ६.४७.५९ ॥
પછી હે રાજન, રુક્મનો રથી તે બાણથી ગાઢ ઘવાયો અને રથની ભૂમિ પર બેસી ગયો; તેને મહા મૂર્છા ઘેરી વળી.
6.47.60
तं विसंज्ञं विमनसं त्वरमाणस्तु सारथिः ।
अपोवाह नसंभ्रान्तः सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ६.४७.६० ॥
બેભાન અને ઉદાસ તેને સારથિએ ઉતાવળે, પણ ગભરાયા વિના, બધાના જોતાં દૂર લઈ ગયો.
6.47.61
ततोऽन्यान्षट् समादाय श्वेतो हेमविभूषितान् ।
तेषां षण्मां महाबाहुर्ध्वजशीर्षण्यपातयत् ॥ ६.४७.६१ ॥
ત્યારે શ્વેત (અર્જુન)એ સોનાથી શણગારેલા બીજા છ (બાણો) લઈને, તેમના છ ધ્વજાગ્રો મહાબાહુએ કાપી પાડ્યા.
6.47.62
हयांश्च तेषां निर्भिद्य सारथींश्च परंतप ।
शरैश्चैतान्समाकीर्य प्रायाच्छल्यरथं प्रति ॥ ६.४७.६२ ॥
હે પરંતપ, તેમના ઘોડા અને સારથિઓને વીંધીને, આ સૌને બાણોથી ઢાંકીને તે શલ્યના રથ તરફ આગળ વધ્યો.
6.47.63
ततो हलहलाशब्दस्तव सैन्येषु भारत ।
दृष्ट्वा सेनापतिं तूर्णं यान्तं शल्यरथं प्रति ॥ ६.४७.६३ ॥
હે ભારત, ત્યારે તમારા સૈન્યોમાં સેનાપતિને શલ્યના રથ તરફ ઝડપથી જતા જોઈને હલહલ શબ્દ ઊઠ્યો.
6.47.64
ततो भीष्मं पुरस्कृत्य तव पुत्रो महाबलः ।
वृतस्तु सर्वसैन्येन प्रायाच्छ्वेतरथं प्रति ॥ ६.४७.६४ ॥
ત્યારે મહાબળવાન તમારા પુત્રે ભીષ્મને આગળ રાખીને, સમગ્ર સૈન્યથી ઘેરાઈને શ્વેતના રથ તરફ પ્રયાણ કર્યું.
6.47.65
मृत्योरास्यमनुप्राप्तं मद्रराजममोचयत् ।
ततो युद्धं समभवत्तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ ६.४७.६५ ॥
મૃત્યુના મુખે પહોંચેલા મદ્રરાજ (શલ્ય)ને (ભીષ્મે) છોડાવ્યા. ત્યારે રોમાંચ ઉપજાવે એવું ભયંકર યુદ્ધ થયું.
6.47.66
तावकानां परेषां च व्यतिषक्तरथद्विपम् ।
सौभद्रे भीमसेन च सात्यकौ च महारथे ॥ ६.४७.६६ ॥
તારા અને શત્રુઓના રથ-હાથી એકબીજામાં ફસાયા; સૌભદ્ર (અભિમન્યુ), ભીમસેન અને સાત્યકિ મહારથીઓ તેમાં લાગ્યા.
6.47.67
कैकेये च विराटे च धृष्टद्युम्ने च पार्षते ।
एतेषु नरसिंहेषु चेदिमत्स्येषु चैव ह ।
ववर्ष शरवर्षाणि कुरुवृद्धः पितामहः ॥ ६.४७.६७ ॥
કૈકેયો પર અને વિરાટ પર, ધૃષ્ટદ્યુમ્ન પર અને પાર્ષત પર, આ નરસિંહો પર અને ચેદિ-મત્સ્યો પર પણ કુરુવૃદ્ધ પિતામહે બાણોની વર્ષા કરી.