ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 6.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.47.1
गतपूर्वाह्णभूयिष्ठि तस्मिन्नहनि दारुणे ।
वर्तमाने तथा रौद्रे महावीरवरक्षये ॥ ६.४७.१ ॥
ಆ ಭಯಂಕರ ದಿನದ ಪೂರ್ವಾಹ್ನ ಬಹುಮಟ್ಟಿಗೆ ಕಳೆದಿತ್ತು; ಮಹಾವೀರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಆ ರೌದ್ರ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
6.47.2
दुर्मुखः कृतवर्मा च कृपः शल्यो विविंशतिः ।
भीष्मं जुगुपुरासाद्य तव पुत्रेण चोदिताः ॥ ६.४७.२ ॥
ದುರ್ಮುಖ, ಕೃತವರ್ಮ, ಕೃಪ, ಶಲ್ಯ, ವಿವಿಂಶತಿ — ನಿನ್ನ ಮಗನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಭೀಷ್ಮರ ಬಳಿ ಬಂದು ಅವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದರು.
6.47.3
एतैरतिरथैर्गुप्तः पञ्चभिर्भरतर्षभः ।
पाण्डवानामनीकानि विजगाहे महारथः ॥ ६.४७.३ ॥
ಈ ಐವರು ಅತಿರಥರಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾದ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಮಹಾರಥರಾದ ಭೀಷ್ಮರು ಪಾಂಡವರ ಸೇನೆಗಳಲ್ಲಿ ನುಗ್ಗಿದರು.
6.47.4
चेदिकाशिकरूषेषु पञ्चालेषु च भारत ।
भीष्मस्य बहुधा तालश्चलत्केतुरदृश्यत ॥ ६.४७.४ ॥
ಓ ಭಾರತ! ಚೇದಿ, ಕಾಶಿ, ರೂಷ ಮತ್ತು ಪಾಂಚಾಲರ ನಡುವೆ ಭೀಷ್ಮರ ಅಲುಗಾಡುವ ತಾಳ-ಧ್ವಜ ಹಲವು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿತು.
6.47.5
स शिरांसि रणेऽरीणां रथांश्च सयुगध्वजान् ।
निचकर्त महावेगैर्भल्लैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.४७.५ ॥
ಅವರು ರಣದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳ ತಲೆಗಳನ್ನೂ, ನೊಗ ಮತ್ತು ಧ್ವಜಗಳೊಡನೆ ರಥಗಳನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿದರು; ಮಹಾವೇಗದ, ಬಾಗಿದ ಗಂಟುಗಳ ಭಲ್ಲ ಬಾಣಗಳಿಂದ.
6.47.6
नृत्यतो रथमार्गेषु भीष्मस्य भरतर्षभ ।
भृशमार्तस्वरं चक्रुर्नागा मर्मणि ताडिताः ॥ ६.४७.६ ॥
ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ! ರಥ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಭೀಷ್ಮರಿಂದ ಮರ್ಮಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆನೆಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಆರ್ತ ಧ್ವನಿ ಮಾಡಿದವು.
6.47.7
अभिमन्युः सुसंक्रुद्धः पिशह्गैस्तुरगोत्तमैः ।
संयुक्तं रथमास्थाय प्रायाद्भीष्मरथं प्रति ॥ ६.४७.७ ॥
ಅಭಿಮನ್ಯು ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡು, ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ರಥವನ್ನೇರಿ ಭೀಷ್ಮನ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
6.47.8
जाम्बूनदविचित्रेण कर्णिकारेण केतुना ।
अभ्यवर्तत भीष्मं च तांश्चैव रथसत्तमान् ॥ ६.४७.८ ॥
ಚಿನ್ನದಿಂದ ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿ ಅಲಂಕೃತ ಕರ್ಣಿಕಾರ ವೃಕ್ಷ ಚಿಹ್ನೆಯ ಧ್ವಜದೊಂದಿಗೆ ಅವನು ಭೀಷ್ಮನ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಕರ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
6.47.9
स तालकेतोस्तीक्ष्णेन केतुमाहत्य पत्रिणा ।
भीष्मेण युयुधे वीरस्तस्य चानुरथैः सह ॥ ६.४७.९ ॥
ಆ ವೀರನು ಭೀಷ್ಮನ ತಾಳಧ್ವಜವನ್ನು ಹರಿತ ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆದು ಭೀಷ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಅನುರಥಿಕರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನು.
6.47.10
कृतवर्माणमेकेन शल्यं पञ्चभिराशुगैः ।
विद्ध्वा नवभिरानर्च्छच्छिताग्रैः प्रतिपामहम् ॥ ६.४७.१० ॥
ಅವನು ಕೃತವರ್ಮನನ್ನು ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ, ಶಲ್ಯನನ್ನು ಐದು ವೇಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಇರಿದು, ನಂತರ ಹರಿತ ತುದಿಯ ಒಂಭತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪ್ರತಿಪಾಮಹನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
6.47.11
पूर्णायतविसृष्टेन सम्यक्प्रणिहितेन च ।
ध्वजमेकेन विव्याध जाम्बूनदपरिष्कृतम् ॥ ६.४७.११ ॥
ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಳೆದ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರಿಯಿಟ್ಟು ಬಿಟ್ಟ ಒಂದೇ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ಧ್ವಜವನ್ನು ಇರಿದನು.
6.47.12
दुर्मुखस्य तु भल्लेन सर्वावरणभेदिना ।
जहार सारथेः कायाच्छिरः सन्नतपर्वणा ॥ ६.४७.१२ ॥
ಆದರೆ ಎಲ್ಲ ಕವಚಗಳನ್ನು ಭೇದಿಸುವ ಬಾಗಿದ ಗಂಟಿನ ಭಲ್ಲ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನು ದುರ್ಮುಖನ ಸಾರಥಿಯ ತಲೆಯನ್ನು ದೇಹದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
6.47.13
धनुश्चिच्छेद भल्लेन कार्तस्वरविभूषितम् ।
कृपस्य निशिताग्रेण तांश्च तीक्ष्णमुखैः शरैः ॥ ६.४७.१३ ॥
ಅವನು ಕೃಪನ ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಒಂದು ಭಲ್ಲದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಅವುಗಳನ್ನೂ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಮುಖದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
6.47.14
जघान परमक्रुद्धो नृत्यन्निव महारथः ।
तस्य लाघवमुद्वीक्ष्य तुतुषुर्देवता अपि ॥ ६.४७.१४ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಕೋಪಗೊಂಡ ಆ ಮಹಾರಥಿ ಕುಣಿಯುವಂತೆ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿದನು; ಅವನ ಚುರುಕುತನವನ್ನು ನೋಡಿ ದೇವತೆಗಳೂ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
6.47.15
लब्धलक्षतया कार्ष्णेः सर्वे भीष्ममुखा रथाः ।
सत्ववन्तममन्यन्त साक्षादिव धनंजयम् ॥ ६.४७.१५ ॥
ಕಾರ್ಷ್ಣಿಯ ಗುರಿ ಭೇದನೆಯನ್ನು ಕಂಡು, ಭೀಷ್ಮನ ನೇತೃತ್ವದ ಎಲ್ಲ ರಥಿಕರು ಅವನನ್ನು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಧನಂಜಯನಂತೆ ಶೌರ್ಯವಂತನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.
6.47.16
तस्य लाघवमार्गस्थमलातसदृशप्रभम् ।
दिशः पर्यपतच्चापं गाण्डीवमिव घोषवत् ॥ ६.४७.१६ ॥
ಅವನ ಬಿಲ್ಲು, ಚುರುಕುತನದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಉರಿಯುವ ಕೊಳ್ಳಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಗಾಂಡೀವದಂತೆ ಘೋಷಿಸುತ್ತಾ ತಿರುಗಿತು.
6.47.17
तमासाद्य महावेगैर्भीष्मो नव्रभिराशुगैः ।
विव्याध समरे तूर्णमार्जुनिं परवीरहा ॥ ६.४७.१७ ॥
ಅವನನ್ನು ಸಮೀಪಿಸಿ, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಭೀಷ್ಮನು ಮಹಾ ವೇಗದಿಂದ ಒಂಬತ್ತು ವೇಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನಿಯನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಚುಚ್ಚಿದನು.
6.47.18
ध्वजं चास्य त्रिभिर्भल्लैश्चिच्छेद परमौजसः ।
सारथिं च त्रिभिर्बाणैराजघान यतव्रतः ॥ ६.४७.१८ ॥
ಅತ್ಯಂತ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಅವನ ಧ್ವಜವನ್ನು ಮೂರು ಭಲ್ಲಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ದೃಢವ್ರತನಾದ ಅವನು ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
6.47.19
तथैव कृतवर्मा च कृपः शल्यश्च मारिष ।
विद्ध्वा नाकम्पयत्कार्ष्णिं मैनाकमिव पर्वतम् ॥ ६.४७.१९ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಕೃತವರ್ಮ, ಕೃಪ ಮತ್ತು ಶಲ್ಯರೂ, ಓ ಮಾರಿಷ, ಕಾರ್ಷ್ಣಿಯನ್ನು (ಅರ್ಜುನನನ್ನು) ಚುಚ್ಚಿದರೂ ಅವನನ್ನು ಕಂಪಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಮೈನಾಕ ಪರ್ವತವನ್ನು ಕಂಪಿಸಲಾಗದಂತೆ.
6.47.20
स तैः परिवृतः शूरो धार्तराष्ट्रैर्महारथैः ।
ववर्ष शरवर्षाणि कार्ष्णिः पञ्चरथान्प्रति ॥ ६.४७.२० ॥
ಆ ಮಹಾರಥಿ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಶೂರ ಕಾರ್ಷ್ಣಿ, ಆ ಐವರು ರಥಿಕರ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದನು.
6.47.21
ततस्तेषां सहस्राणि संवार्य शरवृष्टिभिः ।
ननाद बलवान्कार्ष्णिर्भीष्माय विसृज्यञ्शरान् ॥ ६.४७.२१ ॥
ನಂತರ ಅವರ ಸಾವಿರಾರು ಯೋಧರನ್ನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಬಲಶಾಲಿ ಕಾರ್ಷ್ಣಿ ಭೀಷ್ಮನ ಕಡೆಗೆ ಬಾಣ ಬಿಡುತ್ತಾ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
6.47.22
तत्रास्य सुमहद्राजन्बाह्वोर्बलमदृश्यत ।
यतमानस्य समरे भीष्ममर्दयतः शरैः ॥ ६.४७.२२ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ತೋಳುಗಳ ಮಹಾಬಲ ಕಾಣಿಸಿತು.
6.47.23
पराक्रान्तस्य तस्यैव भीष्मोऽपि प्राहिणोच्छरान् ।
स तांश्चिच्छेद समरे भीष्मचापच्युताञ्शरान् ॥ ६.४७.२३ ॥
ಆ ಪರಾಕ್ರಮಿಯ ಮೇಲೆ ಭೀಷ್ಮನೂ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು; ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಂದ ಆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
6.47.24
ततो ध्वजमामोघेंषुर्भीष्मस्य नवभिः शरैः ।
चिच्छेद समरे वीरस्तत उच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ६.४७.२४ ॥
ಆಗ ಗುರಿತಪ್ಪದ ಬಾಣಗಳ ಆ ವೀರನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೀಷ್ಮನ ಧ್ವಜವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಆಗ ಜನರು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದರು.
6.47.25
स राजतो महास्कन्धस्तालो हेमविभूषितः ।
सौभद्रविशिखैश्छिन्नः पपात भुवि भारत ॥ ६.४७.२५ ॥
ಬೆಳ್ಳಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ದೊಡ್ಡ ಕಾಂಡದ, ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಆ ತಾಳವೃಕ್ಷ, ಸೌಭದ್ರನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಹೇ ಭಾರತ, ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿತು.
6.47.26
तं तु सौभद्रविशिखैः पातितं भरतर्षभ ।
दृष्ट्वा भीमो ननादोच्चैः सौभद्रमभिहर्षयन् ॥ ६.४७.२६ ॥
ಹೇ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಸೌಭದ್ರನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಉರುಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ವೃಕ್ಷವನ್ನು ನೋಡಿ, ಭೀಮನು ಸೌಭದ್ರನನ್ನು ಹರ್ಷಗೊಳಿಸುತ್ತಾ ಜೋರಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
6.47.27
अथ भीष्मो महास्राणि दिव्यानि सुबहूनि च ।
प्रादुश्चक्रे महारौद्रे रणे तस्मिन्महाबलः ॥ ६.४७.२७ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಭೀಷ್ಮನು ಆ ಭಯಂಕರ ರಣದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ದಿವ್ಯ ಮಹಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದನು.
6.47.28
ततः शरसहस्रेण सौभद्रं प्रतितामहः ।
अवाकिरदमेयात्मा तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.४७.२८ ॥
ನಂತರ ಅಪರಿಮಿತಾತ್ಮನಾದ ಪಿತಾಮಹ ಭೀಷ್ಮನು ಸೌಭದ್ರನ ಮೇಲೆ ಸಾವಿರ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು; ಅದು ಅದ್ಭುತದಂತೆ ತೋರಿತು.
6.47.29
ततो दश महेष्वासाः पाण्डवानां महारथाः ।
रक्षार्थमभ्यधावन्त सौभद्रं त्वरिता रथैः ॥ ६.४७.२९ ॥
ಆಗ ಪಾಂಡವರ ಹತ್ತು ಮಹಾಧನುರ್ಧರ ಮಹಾರಥರು ಸೌಭದ್ರನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಅವನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದರು.
6.47.30
विराटः सह पुत्रेण धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
भीमश्च केकयाश्चैव सात्यकिश्च विशांपते ॥ ६.४७.३० ॥
ವಿರಾಟನು ತನ್ನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ, ಪೃಷತನ ಮಗ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ, ಭೀಮ, ಕೇಕಯ ರಾಜಕುಮಾರರು ಮತ್ತು ಸಾತ್ಯಕಿ, ಹೇ ಪ್ರಜಾಪತಿ!
6.47.31
तेषां जवेनापततां भीष्मः शान्तनवो रणे ।
पाञ्चाल्यं त्रिभिरानर्च्छत्सात्यकिं नवभिः शरैः । ॥ ६.४७.३१ ॥
ಅವರು ವೇಗವಾಗಿ ಎರಗಿದಾಗ, ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮನು ರಣದಲ್ಲಿ ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜಕುಮಾರನನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
6.47.32
पूर्णायतविसृष्टेन क्षुरेण निशितेन च ।
ध्वजमेकेन चिच्छेद भीमसेनस्य पत्रिणा ॥ ६.४७.३२ ॥
ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಳೆದು ಬಿಟ್ಟ ಹರಿತವಾದ ಕ್ಷುರ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನು ಒಂದೇ ಬಾಣದಿಂದ ಭೀಮಸೇನನ ಧ್ವಜವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
6.47.33
जाम्बूनदमयः श्रीमान्केसरी स नरोत्तम ।
पपात भीमसेनस्य भीष्मेण मथितो रथात् ॥ ६.४७.३३ ॥
ಓ ನರೋತ್ತಮನೇ! ಚಿನ್ನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಆ ತೇಜಸ್ವಿ ಸಿಂಹ ಧ್ವಜವು ಭೀಷ್ಮನಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಭೀಮಸೇನನ ರಥದಿಂದ ಬಿದ್ದಿತು.
6.47.34
ततो भीमस्त्रिभिर्विद्ध्वा भीष्मं शान्तनवं रणे ।
कृपमेकेन विव्याध कृतवर्माणमष्टभिः ॥ ६.४७.३४ ॥
ನಂತರ ಭೀಮನು ರಣದಲ್ಲಿ ಶಂತನುವಿನ ಮಗ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಕೃಪನನ್ನು ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ ಮತ್ತು ಕೃತವರ್ಮನನ್ನು ಎಂಟು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು.
6.47.35
प्रगृहीताग्रहस्तेकन वैराटिरपि दन्तिना ।
अभ्यद्रवत राजानं मद्राधिपतिमुत्तरः ॥ ६.४७.३५ ॥
ವಿರಾಟನ ಮಗ ಉತ್ತರನು ಸಹ ಆನೆಯ ಮೇಲೆ, ಕೈಯ ಮುಂಭಾಗವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಮದ್ರಾಧಿಪತಿ ರಾಜನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದನು.
6.47.36
तस्य वारणराजस्य जवेनापततो रथे ।
शल्यो निवारयामास वेगमप्रतिमं शरैः । ॥ ६.४७.३६ ॥
ಆ ಗಜರಾಜನು ವೇಗವಾಗಿ ಎರಗಿದಾಗ, ಶಲ್ಯನು ರಥದಿಂದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅದರ ಅನುಪಮ ವೇಗವನ್ನು ತಡೆದನು.
6.47.37
तस्य क्रुद्धः स नागेन्द्रो बृहतः साधुवाहिनः ।
पदा युगमधिष्ठाय जघान चतुरो हयान् ॥ ६.४७.३७ ॥
ಕೋಪಗೊಂಡ ಆ ಗಜರಾಜನು, ದೊಡ್ಡದಾದ ಮತ್ತು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತರಬೇತಿ ಪಡೆದ ಆನೆಯು, ನೊಗದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕೊಂದಿತು.
6.47.38
स हताश्वे रथे तिष्ठन्मद्राधिपतिरायसीम् ।
उत्तरान्तकरीं शक्तिं चिक्षेप भुजगोपमाम् ॥ ६.४७.३८ ॥
ಕುದುರೆಗಳು ಹತವಾದ ರಥದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮದ್ರರಾಜನು, ಶತ್ರುವನ್ನು ಅಂತ್ಯಗೊಳಿಸುವ, ಹಾವಿನಂತಿದ್ದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಸೆದನು.
6.47.39
तया भिन्नतनुत्राणः प्रविश्य विपुलं तमः ।
स पपात गजस्कन्धात्परमुक्ताङ्कुशतोमरः ॥ ६.४७.३९ ॥
ಅದರಿಂದ ಅವನ ಕವಚ ಮತ್ತು ದೇಹ ಸೀಳಲ್ಪಟ್ಟು, ವಿಶಾಲವಾದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅವನು ಆನೆಯ ಭುಜದಿಂದ ಬಿದ್ದನು; ಅಂಕುಶ ಮತ್ತು ತೋಮರ ಕೈಬಿಟ್ಟುಹೋದವು.
6.47.40
असिमादाय शल्योऽपि अवप्लुत्य रथोत्तमात् ।
तस्य वारणराजस्य चिच्छेदाथ महाकरम् ॥ ६.४७.४० ॥
ಖಡ್ಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಶಲ್ಯನೂ ಉತ್ತಮ ರಥದಿಂದ ಹಾರಿ, ಆ ಗಜರಾಜನ ದೊಡ್ಡ ಸೊಂಡಿಲನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
6.47.41
भिन्नमर्मा शरशतैश्छिन्नहस्तः सवारणः ।
भीममार्तस्वरं कृत्वा पपात च ममार च ॥ ६.४७.४१ ॥
ನೂರಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮರ್ಮಸ್ಥಳಗಳು ಸೀಳಲ್ಪಟ್ಟು, ಸೊಂಡಿಲು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ಆನೆ ಭಯಂಕರ ಆರ್ತನಾದ ಮಾಡಿ ಬಿದ್ದು ಸತ್ತಿತು.
6.47.42
एतदीदृशकं कृत्वा मद्रराजो नराधिप ।
आरुरोह रथं तूर्णं भास्वरं कृतवर्मणः ॥ ६.४७.४२ ॥
ಓ ನರಾಧಿಪ, ಹೀಗೆ ಮಾಡಿ ಮದ್ರರಾಜನು ತ್ವರೆಯಾಗಿ ಕೃತವರ್ಮನ ಹೊಳೆಯುವ ರಥವನ್ನು ಏರಿದನು.
6.47.43
उत्तरं वै हतं दृष्ट्वा वैराटिर्भ्रातरं तदा ।
कृतवर्मणा च सहितं दृष्ट्वा शल्यमवस्थितम् ॥ ६.४७.४३ ॥
ಉತ್ತರನು ಹತನಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಗ ವಿರಾಟನ ಮಗನು ತನ್ನ ಸಹೋದರನನ್ನು ಮತ್ತು ಕೃತವರ್ಮನೊಂದಿಗೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಶಲ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
6.47.44
श्वेतः क्रोधात्प्रजज्वाल हविषा हव्यवाडिव ।
स विस्फार्य महच्चापं शक्रचापोपमं बली ॥ ६.४७.४४ ॥
ಶ್ವೇತನು ಕೋಪದಿಂದ ತುಪ್ಪದಿಂದ ಹವ್ಯವಾಹನನಂತೆ ಉರಿದೆದ್ದನು; ಆ ಬಲಶಾಲಿಯು ಇಂದ್ರಧನುಸ್ಸಿನಂತಿರುವ ಮಹಾಚಾಪವನ್ನು ಎಳೆದು...
6.47.45
अभ्यधावञ्जिघांसन्वै शल्यं मद्राधिपं बली ।
महता रथवंशेन समन्तात्परिवारितः ॥ ६.४७.४५ ॥
ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಆ ಬಲಶಾಲಿಯು ಮದ್ರರಾಜ ಶಲ್ಯನತ್ತ ಧಾವಿಸಿದನು; ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದಲೂ ದೊಡ್ಡ ರಥಸಮೂಹದಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು.
6.47.46
मुञ्चन्बाणमयं वर्षं प्रायाच्छल्यरथं प्रति ।
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य मत्तवारणविक्रमम् ॥ ६.४७.४६ ॥
ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾ ಅವನು ಶಲ್ಯನ ರಥದತ್ತ ಸಾಗಿದನು; ಮದಿಸಿದ ಆನೆಯ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಿರುವ ಅವನನ್ನು ಕಂಡು...
6.47.47
तावकानां रथाः सप्त समन्तात्पर्यवारयन् ।
मद्रराजमभीप्सन्तो मृत्योर्दंष्ट्रान्तरं गतम् ॥ ६.४७.४७ ॥
ನಿಮ್ಮ ಏಳು ರಥಗಳು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವು; ಮೃತ್ಯುವಿನ ಕೋರೆದಾಡೆಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಲುಕಿದ ಮದ್ರರಾಜನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ.
6.47.48
बृहद्बलश्च कौसल्यो जयत्सेनश्च मागधः ।
तथा रुक्मरथो राजञ्शल्यपुत्रः प्रतापवान् ॥ ६.४७.४८ ॥
ಬೃಹದ್ಬಲ ಕೋಸಲ ರಾಜಕುಮಾರ, ಜಯತ್ಸೇನ ಮಗಧದವನು; ರಾಜನೇ, ಶಲ್ಯನ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಮಗ ರುಕ್ಮರಥನೂ.
6.47.49
विन्दानुविन्दावावान्त्यौ काम्भोजश्च सुदक्षिणः ।
बृहत्क्षत्रस्य दायादः सैन्धवश्च जयद्रथः ॥ ६.४७.४९ ॥
ಅವಂತಿಯ ಇಬ್ಬರು ರಾಜಕುಮಾರರಾದ ವಿಂದ ಮತ್ತು ಅನುವಿಂದ, ಕಾಂಬೋಜದ ರಾಜ ಸುದಕ್ಷಿಣ, ಬೃಹತ್ಕ್ಷತ್ರನ ವಾರಸುದಾರ ಮತ್ತು ಸಿಂಧುವಿನ ಅಧಿಪತಿ ಜಯದ್ರಥ.
6.47.50
नानावर्णविचित्राणि धनूंषि च महात्मनाम् ।
विस्फारितानि दृश्यन्ते तोयदेष्विव विद्युतः ॥ ६.४७.५० ॥
ಮಹಾತ್ಮರ ಅನೇಕ ಬಣ್ಣಗಳಿಂದ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಬಿಲ್ಲುಗಳು ಎಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ಕಾಣಿಸಿದವು, ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನಂತೆ.
6.47.51
ते तु बाणमयं वर्षं श्वेतमूर्धन्यपातयन् ।
निदाघान्तेऽनिलोद्धूता मेघा इव नगे जलम् ॥ ६.४७.५१ ॥
ಅವರು ಶ್ವೇತನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರು, ಬೇಸಿಗೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಓಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಮೇಘಗಳು ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ನೀರು ಸುರಿಸುವಂತೆ.
6.47.52
ततः क्रुद्धो महेष्वासः सप्तभल्लैः सुतेजनैः ।
धनूंषि तेषामाच्छिद्य ममर्द पृतनापतिः ॥ ६.४७.५२ ॥
ಆಗ ಕೋಪಗೊಂಡ ಮಹಾಧನುರ್ಧರ ಸೇನಾಪತಿ, ಏಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹರಿತಗೊಳಿಸಿದ ಭಲ್ಲಗಳಿಂದ ಅವರ ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಹೊಸಕಿಹಾಕಿದನು.
6.47.53
निकृत्तान्येव तानि स्म समदृश्यन्त भारत ।
ततस्ते तु निमेषार्धात्प्रत्यपद्यन्धनूंषि च ॥ ६.४७.५३ ॥
ಭಾರತ, ಆ ಬಿಲ್ಲುಗಳು ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದವು; ಆದರೆ ಅರ್ಧ ರೆಪ್ಪೆಬಡಿತದಲ್ಲೇ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಪಡೆದರು.
6.47.54
सप्त चैव पृषत्कांश्च श्वेतस्योपर्यपातयन् ।
ततः पुनरमेयात्मा भल्लैः सप्तभिराशुगैः ।
निचकर्त महाबाहुस्तेषां चापानि धन्विनाम् ॥ ६.४७.५४ ॥
ಅವರು ಶ್ವೇತನ ಮೇಲೆ ಏಳು ಪೃಷತ್ ಬಾಣಗಳನ್ನೂ ಹಾಯಿಸಿದರು. ಆಗ ಅಮಿತಾತ್ಮನಾದ ಮಹಾಬಾಹು, ಏಳು ವೇಗದ ಭಲ್ಲಗಳಿಂದ ಆ ಧನುರ್ಧರರ ಬಿಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
6.47.55
ते निकृत्तमहाचापास्त्वरमाणा महारथाः ।
रथशक्तीः परामृश्य विनेदुर्भैरवान्रवान् ॥ ६.४७.५५ ॥
ಅವರ ದೊಡ್ಡ ಬಿಲ್ಲುಗಳು ತುಂಡಾದವು; ಆ ಮಹಾರಥರು ತ್ವರೆಯಿಂದ ರಥಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದರು.
6.47.56
अन्वयुर्भरतश्रेष्ठ सप्त श्वेतरथं प्रति ।
ततस्ता ज्वलिताः सप्त महेन्द्राशनिनिःस्वनाः ॥ ६.४७.५६ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಏಳು ಮಂದಿ ಶ್ವೇತನ ರಥದತ್ತ ಧಾವಿಸಿದರು; ನಂತರ ಆ ಏಳು ಮಂದಿ ಉರಿಯುತ್ತ ಮಹೇಂದ್ರನ ಸಿಡಿಲಿನಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದರು.
6.47.57
अप्राप्ताः सप्तभिर्भल्लैश्चिच्छेद परमास्त्रवित् ।
ततः समादाय शरं सर्वकायविदारणम् ॥ ६.४७.५७ ॥
ಪರಮಾಸ್ತ್ರ ಬಲ್ಲವನು, ಅವರು ಸಮೀಪಿಸುವ ಮೊದಲೇ ಏಳು ಭಲ್ಲ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ನಂತರ ಎಲ್ಲ ದೇಹಗಳನ್ನು ಸೀಳುವ ಒಂದು ಬಾಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು...
6.47.58
प्राहिणोद्भरतश्रेष्ठ श्वेतो रुक्मरथं प्रति ।
तस्य देहे निपतितो बाणो वज्रातिगो महान् ॥ ६.४७.५८ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಶ್ವೇತನು ರುಕ್ಮನ ರಥದತ್ತ ಬಾಣವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸಿದನು; ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ವಜ್ರಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮಿಗಿಲಾದ ಆ ಮಹಾಬಾಣ ಬಿದ್ದಿತು.
6.47.59
ततो रुक्मरथो राजन्सायकेन दृढाहतः ।
निषसाद रथोपस्थे कश्मलं चाविशन्महत् ॥ ६.४७.५९ ॥
ಆಗ ರಾಜನೇ, ರುಕ್ಮನ ರಥಿಕನು ಆ ಬಾಣದಿಂದ ಗಾಢವಾಗಿ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟು ರಥದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತನು; ಅವನಿಗೆ ಮಹಾ ಮೂರ್ಛೆ ಆವರಿಸಿತು.
6.47.60
तं विसंज्ञं विमनसं त्वरमाणस्तु सारथिः ।
अपोवाह नसंभ्रान्तः सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ६.४७.६० ॥
ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿ ವಿಷಣ್ಣನಾದ ಅವನನ್ನು ಸಾರಥಿ ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ, ಆದರೆ ಕಂಗಾಲಾಗದೆ, ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ ಕೊಂಡೊಯ್ದನು.
6.47.61
ततोऽन्यान्षट् समादाय श्वेतो हेमविभूषितान् ।
तेषां षण्मां महाबाहुर्ध्वजशीर्षण्यपातयत् ॥ ६.४७.६१ ॥
ಆಗ ಶ್ವೇತನು (ಅರ್ಜುನನು) ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಇನ್ನಾರು (ಬಾಣಗಳನ್ನು) ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಅವರಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಾಹು ಆರು ಧ್ವಜಾಗ್ರಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ ಬೀಳಿಸಿದನು.
6.47.62
हयांश्च तेषां निर्भिद्य सारथींश्च परंतप ।
शरैश्चैतान्समाकीर्य प्रायाच्छल्यरथं प्रति ॥ ६.४७.६२ ॥
ಪರಂತಪನೇ, ಅವರ ಕುದುರೆಗಳನ್ನೂ ಸಾರಥಿಗಳನ್ನೂ ಭೇದಿಸಿ, ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಶಲ್ಯನ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
6.47.63
ततो हलहलाशब्दस्तव सैन्येषु भारत ।
दृष्ट्वा सेनापतिं तूर्णं यान्तं शल्यरथं प्रति ॥ ६.४७.६३ ॥
ಭಾರತನೇ, ಆಗ ನಿನ್ನ ಸೈನ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸೇನಾಪತಿಯು ಶಲ್ಯನ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ತ್ವರೆಯಿಂದ ಹೋಗುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಹಲಹಲ ಶಬ್ದವು ಎದ್ದಿತು.
6.47.64
ततो भीष्मं पुरस्कृत्य तव पुत्रो महाबलः ।
वृतस्तु सर्वसैन्येन प्रायाच्छ्वेतरथं प्रति ॥ ६.४७.६४ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಲನಾದ ನಿನ್ನ ಮಗನು ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟು, ಸಮಸ್ತ ಸೈನ್ಯದಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಶ್ವೇತನ ರಥದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟನು.
6.47.65
मृत्योरास्यमनुप्राप्तं मद्रराजममोचयत् ।
ततो युद्धं समभवत्तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ ६.४७.६५ ॥
ಮೃತ್ಯುವಿನ ಬಾಯಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದ ಮದ್ರರಾಜನನ್ನು (ಶಲ್ಯನನ್ನು) (ಭೀಷ್ಮನು) ಬಿಡಿಸಿದನು. ಆಗ ರೋಮಾಂಚಕ ಘೋರ ಯುದ್ಧವು ಸಂಭವಿಸಿತು.
6.47.66
तावकानां परेषां च व्यतिषक्तरथद्विपम् ।
सौभद्रे भीमसेन च सात्यकौ च महारथे ॥ ६.४७.६६ ॥
ನಿನ್ನವರ ಮತ್ತು ಶತ್ರುಗಳ ರಥ-ಆನೆಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡವು; ಸೌಭದ್ರ (ಅಭಿಮನ್ಯು), ಭೀಮಸೇನ ಮತ್ತು ಸಾತ್ಯಕಿ ಮಹಾರಥರು ಅದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು.
6.47.67
कैकेये च विराटे च धृष्टद्युम्ने च पार्षते ।
एतेषु नरसिंहेषु चेदिमत्स्येषु चैव ह ।
ववर्ष शरवर्षाणि कुरुवृद्धः पितामहः ॥ ६.४७.६७ ॥
ಕೈಕೇಯರ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ವಿರಾಟನ ಮೇಲೆ, ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ ಮತ್ತು ಪಾರ್ಷತನ ಮೇಲೆ, ಈ ನರಸಿಂಹರ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಚೇದಿ-ಮತ್ಸ್ಯರ ಮೇಲೆ ಕೂಡ ಕುರುವೃದ್ಧ ಪಿತಾಮಹರು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗರೆದರು.