Mahābhārata · Adhyāya 6.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.47.1
गतपूर्वाह्णभूयिष्ठि तस्मिन्नहनि दारुणे ।
वर्तमाने तथा रौद्रे महावीरवरक्षये ॥ ६.४७.१ ॥
Der Vormittag jenes schrecklichen Tages war größtenteils vergangen, und jene grausame Schlacht, die Vernichtung der besten unter den großen Helden, tobte weiter.
6.47.2
दुर्मुखः कृतवर्मा च कृपः शल्यो विविंशतिः ।
भीष्मं जुगुपुरासाद्य तव पुत्रेण चोदिताः ॥ ६.४७.२ ॥
Durmukha, Kṛtavarman, Kṛpa, Śalya und Vivviṃśati, von deinem Sohn angespornt, traten zu Bhīṣma und schützten ihn.
6.47.3
एतैरतिरथैर्गुप्तः पञ्चभिर्भरतर्षभः ।
पाण्डवानामनीकानि विजगाहे महारथः ॥ ६.४७.३ ॥
Von diesen fünf großen Wagenkriegern beschützt, stürzte sich der Stier der Bharatas, der große Wagenlenker Bhīṣma, in die Heere der Pāṇḍavas.
6.47.4
चेदिकाशिकरूषेषु पञ्चालेषु च भारत ।
भीष्मस्य बहुधा तालश्चलत्केतुरदृश्यत ॥ ६.४७.४ ॥
O Bhārata, unter den Cedis, Kāśis, Rūṣas und Pañcālas war Bhīṣmas flatternde Palmenbanner vielfach zu sehen.
6.47.5
स शिरांसि रणेऽरीणां रथांश्च सयुगध्वजान् ।
निचकर्त महावेगैर्भल्लैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.४७.५ ॥
Im Kampf schlug er den Feinden die Köpfe ab und zerschmetterte ihre Wagen samt Jochen und Bannern mit gewaltig schnellen Bhalla-Pfeilen, deren Gelenke gebogen waren.
6.47.6
नृत्यतो रथमार्गेषु भीष्मस्य भरतर्षभ ।
भृशमार्तस्वरं चक्रुर्नागा मर्मणि ताडिताः ॥ ६.४७.६ ॥
O Stier der Bharatas, als Bhīṣma schnell auf den Wagenwegen hin und her sprang, stießen die Elefanten, an ihren lebenswichtigen Stellen getroffen, einen angstvollen Schrei aus.
6.47.7
अभिमन्युः सुसंक्रुद्धः पिशह्गैस्तुरगोत्तमैः ।
संयुक्तं रथमास्थाय प्रायाद्भीष्मरथं प्रति ॥ ६.४७.७ ॥
Abhimanyu, von heftigem Zorn erfüllt, bestieg einen mit tawnyfarbenen, vortrefflichen Pferden bespannten Wagen und fuhr auf Bhīṣmas Wagen zu.
6.47.8
जाम्बूनदविचित्रेण कर्णिकारेण केतुना ।
अभ्यवर्तत भीष्मं च तांश्चैव रथसत्तमान् ॥ ६.४७.८ ॥
Mit einer goldverzierten Fahne, die das Karṇikāra-Baumzeichen trug, rückte er gegen Bhīṣma und jene vortrefflichen Wagenkämpfer vor.
6.47.9
स तालकेतोस्तीक्ष्णेन केतुमाहत्य पत्रिणा ।
भीष्मेण युयुधे वीरस्तस्य चानुरथैः सह ॥ ६.४७.९ ॥
Jener Held traf Bhīṣmas Palmenbanner mit einem scharfen Pfeil und kämpfte gegen Bhīṣma und seine Gefolgs-Wagenkämpfer.
6.47.10
कृतवर्माणमेकेन शल्यं पञ्चभिराशुगैः ।
विद्ध्वा नवभिरानर्च्छच्छिताग्रैः प्रतिपामहम् ॥ ६.४७.१० ॥
Er durchbohrte Kṛtavarman mit einem Pfeil, Śalya mit fünf schnellen Pfeilen, und traf dann Pratipāmaha mit neun scharfspitzigen Pfeilen.
6.47.11
पूर्णायतविसृष्टेन सम्यक्प्रणिहितेन च ।
ध्वजमेकेन विव्याध जाम्बूनदपरिष्कृतम् ॥ ६.४७.११ ॥
Mit einem einzigen Pfeil, aus voll gespanntem Bogen wohlgezielt abgeschossen, durchbohrte er die mit Gold geschmückte Fahne.
6.47.12
दुर्मुखस्य तु भल्लेन सर्वावरणभेदिना ।
जहार सारथेः कायाच्छिरः सन्नतपर्वणा ॥ ६.४७.१२ ॥
Doch mit einem Bhalla-Pfeil mit gebogener Spitze, der jeden Panzer durchbohrte, trennte er dem Wagenlenker Durmukhas den Kopf vom Körper.
6.47.13
धनुश्चिच्छेद भल्लेन कार्तस्वरविभूषितम् ।
कृपस्य निशिताग्रेण तांश्च तीक्ष्णमुखैः शरैः ॥ ६.४७.१३ ॥
Er zerschnitt Kṛpas goldgeschmückten Bogen mit einem breitköpfigen Pfeil, und auch jene mit scharfen Spitzen.
6.47.14
जघान परमक्रुद्धो नृत्यन्निव महारथः ।
तस्य लाघवमुद्वीक्ष्य तुतुषुर्देवता अपि ॥ ६.४७.१४ ॥
Der große Streitwagenkämpfer, zornentbrannt, schlug zu, als tanze er; als die Götter seine Gewandtheit sahen, freuten sie sich.
6.47.15
लब्धलक्षतया कार्ष्णेः सर्वे भीष्ममुखा रथाः ।
सत्ववन्तममन्यन्त साक्षादिव धनंजयम् ॥ ६.४७.१५ ॥
Als sie sahen, dass Kārṣṇi das Ziel traf, hielten ihn alle Wagenkämpfer unter Bhīṣma für ebenso tapfer wie Dhanaṃjaya selbst.
6.47.16
तस्य लाघवमार्गस्थमलातसदृशप्रभम् ।
दिशः पर्यपतच्चापं गाण्डीवमिव घोषवत् ॥ ६.४७.१६ ॥
Sein Bogen, der auf dem Pfad der Gewandtheit verweilte, leuchtend wie eine Fackel, flog in alle Richtungen und tönte wie das Gāṇḍīva.
6.47.17
तमासाद्य महावेगैर्भीष्मो नव्रभिराशुगैः ।
विव्याध समरे तूर्णमार्जुनिं परवीरहा ॥ ६.४७.१७ ॥
Mit großer Wucht herantretend, durchbohrte Bhīṣma, der Töter feindlicher Helden, im Kampf rasch den Sohn Arjunas mit neun schnellen Pfeilen.
6.47.18
ध्वजं चास्य त्रिभिर्भल्लैश्चिच्छेद परमौजसः ।
सारथिं च त्रिभिर्बाणैराजघान यतव्रतः ॥ ६.४७.१८ ॥
Er zerschlug das Banner jenes überaus mächtigen Kämpfers mit drei breitköpfigen Pfeilen, und der gelübdetreue traf seinen Wagenlenker mit drei Pfeilen.
6.47.19
तथैव कृतवर्मा च कृपः शल्यश्च मारिष ।
विद्ध्वा नाकम्पयत्कार्ष्णिं मैनाकमिव पर्वतम् ॥ ६.४७.१९ ॥
Ebenso konnten Kṛtavarman, Kṛpa und Śalya, o Herr, den Sohn der Kṛṣṇā, obwohl sie ihn durchbohrten, nicht erschüttern, wie man den Berg Mainaka nicht erschüttern kann.
6.47.20
स तैः परिवृतः शूरो धार्तराष्ट्रैर्महारथैः ।
ववर्ष शरवर्षाणि कार्ष्णिः पञ्चरथान्प्रति ॥ ६.४७.२० ॥
Von jenen großen Wagenkämpfern, den Söhnen Dhṛtarāṣṭras, umzingelt, ließ jener Held, der Sohn der Kṛṣṇā, einen Pfeilregen auf die fünf Wagenkämpfer niedergehen.
6.47.21
ततस्तेषां सहस्राणि संवार्य शरवृष्टिभिः ।
ननाद बलवान्कार्ष्णिर्भीष्माय विसृज्यञ्शरान् ॥ ६.४७.२१ ॥
Dann, Tausende von ihnen mit Pfeilregen bedeckend, brüllte der mächtige Sohn der Kṛṣṇā und schoss seine Pfeile auf Bhīṣma.
6.47.22
तत्रास्य सुमहद्राजन्बाह्वोर्बलमदृश्यत ।
यतमानस्य समरे भीष्ममर्दयतः शरैः ॥ ६.४७.२२ ॥
Dort, o König, zeigte sich die gewaltige Kraft seiner Arme, als er im Kampf rang und Bhīṣma mit seinen Pfeilen quälte.
6.47.23
पराक्रान्तस्य तस्यैव भीष्मोऽपि प्राहिणोच्छरान् ।
स तांश्चिच्छेद समरे भीष्मचापच्युताञ्शरान् ॥ ६.४७.२३ ॥
Auch Bhīṣma schoss Pfeile auf jenen Tapferen, und jener zerschnitt im Kampf die Pfeile, die von Bhīṣmas Bogen geschnellt waren.
6.47.24
ततो ध्वजमामोघेंषुर्भीष्मस्य नवभिः शरैः ।
चिच्छेद समरे वीरस्तत उच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ६.४७.२४ ॥
Dann zerschlug jener Held, dessen Pfeile niemals fehlten, im Kampf mit neun Pfeilen Bhīṣmas Banner, und da schrien die Menschen laut auf.
6.47.25
स राजतो महास्कन्धस्तालो हेमविभूषितः ।
सौभद्रविशिखैश्छिन्नः पपात भुवि भारत ॥ ६.४७.२५ ॥
Jener Palmbaum, silbern, mit mächtigem Stamm und mit Gold geschmückt, von den Pfeilen Saubhadras gefällt, stürzte zu Boden, o Bhārata.
6.47.26
तं तु सौभद्रविशिखैः पातितं भरतर्षभ ।
दृष्ट्वा भीमो ननादोच्चैः सौभद्रमभिहर्षयन् ॥ ६.४७.२६ ॥
Als er jenen Baum von Saubhadras Pfeilen gefällt sah, o Stier der Bharatas, brüllte Bhīma laut und erfreute Saubhadra.
6.47.27
अथ भीष्मो महास्राणि दिव्यानि सुबहूनि च ।
प्रादुश्चक्रे महारौद्रे रणे तस्मिन्महाबलः ॥ ६.४७.२७ ॥
Da ließ Bhīṣma, der Mächtige, in jener schrecklichen Schlacht viele göttliche große Waffen hervortreten.
6.47.28
ततः शरसहस्रेण सौभद्रं प्रतितामहः ।
अवाकिरदमेयात्मा तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.४७.२८ ॥
Da überschüttete der Großvater Bhīṣma, von unermesslicher Seele, Saubhadra mit tausend Pfeilen, und es wurde wie ein Wunder.
6.47.29
ततो दश महेष्वासाः पाण्डवानां महारथाः ।
रक्षार्थमभ्यधावन्त सौभद्रं त्वरिता रथैः ॥ ६.४७.२९ ॥
Da stürmten zehn große Bogenschützen, große Wagenkämpfer der Pāṇḍavas, eilig auf ihren Wagen zu Saubhadra, um ihn zu schützen.
6.47.30
विराटः सह पुत्रेण धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
भीमश्च केकयाश्चैव सात्यकिश्च विशांपते ॥ ६.४७.३० ॥
Virāṭa zusammen mit seinem Sohn, Dhṛṣṭadyumna, der Sohn Pṛṣatas, Bhīma, die Kekaya-Prinzen und auch Sātyaki, o Herr der Völker.
6.47.31
तेषां जवेनापततां भीष्मः शान्तनवो रणे ।
पाञ्चाल्यं त्रिभिरानर्च्छत्सात्यकिं नवभिः शरैः । ॥ ६.४७.३१ ॥
Als sie mit Schnelligkeit heranstürmten, traf Bhīṣma, der Sohn Śantanus, im Kampf den Prinzen der Pāñcālas mit drei Pfeilen und Sātyaki mit neun Pfeilen.
6.47.32
पूर्णायतविसृष्टेन क्षुरेण निशितेन च ।
ध्वजमेकेन चिच्छेद भीमसेनस्य पत्रिणा ॥ ६.४७.३२ ॥
Mit einem scharfen Rasierpfeil, aus voll gespanntem Bogen abgeschossen, schlug er mit einem einzigen Pfeil Bhīmasenas Banner nieder.
6.47.33
जाम्बूनदमयः श्रीमान्केसरी स नरोत्तम ।
पपात भीमसेनस्य भीष्मेण मथितो रथात् ॥ ६.४७.३३ ॥
O Bester der Männer, jenes prächtige Löwenbanner aus Gold fiel von Bhīmasenas Wagen, von Bhīṣma niedergeschlagen.
6.47.34
ततो भीमस्त्रिभिर्विद्ध्वा भीष्मं शान्तनवं रणे ।
कृपमेकेन विव्याध कृतवर्माणमष्टभिः ॥ ६.४७.३४ ॥
Dann durchbohrte Bhīma im Kampf Bhīṣma, den Sohn Śantanus, mit drei Pfeilen, verwundete Kṛpa mit einem und Kṛtavarman mit acht.
6.47.35
प्रगृहीताग्रहस्तेकन वैराटिरपि दन्तिना ।
अभ्यद्रवत राजानं मद्राधिपतिमुत्तरः ॥ ६.४७.३५ ॥
Uttara, der Sohn Virāṭas, ebenfalls auf einem Elefanten, den vorderen Teil seiner Hand fest umklammernd, stürzte sich auf den König, den Herrn der Madras.
6.47.36
तस्य वारणराजस्य जवेनापततो रथे ।
शल्यो निवारयामास वेगमप्रतिमं शरैः । ॥ ६.४७.३६ ॥
Als dieser König der Elefanten mit unvergleichlicher Schnelligkeit heranstürmte, hielt Śalya seinen Ansturm mit Pfeilen von seinem Wagen aus auf.
6.47.37
तस्य क्रुद्धः स नागेन्द्रो बृहतः साधुवाहिनः ।
पदा युगमधिष्ठाय जघान चतुरो हयान् ॥ ६.४७.३७ ॥
Zornig, jener Herrscher der Elefanten, groß und wohl abgerichtet, stellte sich mit dem Fuß auf das Joch und erschlug die vier Pferde.
6.47.38
स हताश्वे रथे तिष्ठन्मद्राधिपतिरायसीम् ।
उत्तरान्तकरीं शक्तिं चिक्षेप भुजगोपमाम् ॥ ६.४७.३८ ॥
Als seine Pferde erschlagen waren, schleuderte der Herr der Madras, auf dem Wagen stehend, einen eisernen Speer, dem Feind den Tod bringend, schlangengleich.
6.47.39
तया भिन्नतनुत्राणः प्रविश्य विपुलं तमः ।
स पपात गजस्कन्धात्परमुक्ताङ्कुशतोमरः ॥ ६.४७.३९ ॥
Durch sie wurden Rüstung und Körper durchbohrt; er trat in die weite Finsternis ein und fiel von der Schulter des Elefanten, Stachel und Speer entglitten ihm.
6.47.40
असिमादाय शल्योऽपि अवप्लुत्य रथोत्तमात् ।
तस्य वारणराजस्य चिच्छेदाथ महाकरम् ॥ ६.४७.४० ॥
Auch Śalya ergriff ein Schwert, sprang vom vorzüglichen Wagen herab und hieb den großen Rüssel jenes Elefantenkönigs ab.
6.47.41
भिन्नमर्मा शरशतैश्छिन्नहस्तः सवारणः ।
भीममार्तस्वरं कृत्वा पपात च ममार च ॥ ६.४७.४१ ॥
Von hunderten Pfeilen an den Lebensstellen durchbohrt, mit abgeschnittenem Rüssel, stieß der Elefant einen furchtbaren Schmerzensschrei aus, fiel und starb.
6.47.42
एतदीदृशकं कृत्वा मद्रराजो नराधिप ।
आरुरोह रथं तूर्णं भास्वरं कृतवर्मणः ॥ ६.४७.४२ ॥
Nachdem er dies getan hatte, o Herr der Menschen, bestieg der König der Madras eilends den strahlenden Wagen Kṛtavarmans.
6.47.43
उत्तरं वै हतं दृष्ट्वा वैराटिर्भ्रातरं तदा ।
कृतवर्मणा च सहितं दृष्ट्वा शल्यमवस्थितम् ॥ ६.४७.४३ ॥
Als er Uttara erschlagen sah, erblickte der Sohn Virāṭas seinen Bruder und Śalya, der mit Kṛtavarman dastand.
6.47.44
श्वेतः क्रोधात्प्रजज्वाल हविषा हव्यवाडिव ।
स विस्फार्य महच्चापं शक्रचापोपमं बली ॥ ६.४७.४४ ॥
Śveta loderte vor Zorn auf wie das mit Butterschmalz genährte Opferfeuer. Der Starke spannte seinen großen Bogen, gleich dem Bogen Indras...
6.47.45
अभ्यधावञ्जिघांसन्वै शल्यं मद्राधिपं बली ।
महता रथवंशेन समन्तात्परिवारितः ॥ ६.४७.४५ ॥
Begierig, ihn zu erschlagen, stürmte der Starke auf Śalya zu, den Herrn der Madras, von allen Seiten von einer großen Wagenreihe umgeben.
6.47.46
मुञ्चन्बाणमयं वर्षं प्रायाच्छल्यरथं प्रति ।
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य मत्तवारणविक्रमम् ॥ ६.४७.४६ ॥
Einen Pfeilregen entsendend, zog er gegen Śalyas Wagen. Als er ihn mit der Kühnheit eines rasenden Elefanten auf sich zustürmen sah...
6.47.47
तावकानां रथाः सप्त समन्तात्पर्यवारयन् ।
मद्रराजमभीप्सन्तो मृत्योर्दंष्ट्रान्तरं गतम् ॥ ६.४७.४७ ॥
Sieben eurer Wagen umringten ihn von allen Seiten, begierig, den König der Madras zu schützen, der zwischen die Kiefer des Todes geraten war.
6.47.48
बृहद्बलश्च कौसल्यो जयत्सेनश्च मागधः ।
तथा रुक्मरथो राजञ्शल्यपुत्रः प्रतापवान् ॥ ६.४७.४८ ॥
Bṛhadbala, der Kosala-Prinz, und Jayatsena der Magadhaner; ebenso Rukmaratha, o König, der mächtige Sohn Śalyas.
6.47.49
विन्दानुविन्दावावान्त्यौ काम्भोजश्च सुदक्षिणः ।
बृहत्क्षत्रस्य दायादः सैन्धवश्च जयद्रथः ॥ ६.४७.४९ ॥
Vinda und Anuvinda, die beiden Prinzen von Avanti, Sudakṣiṇa, König von Kāmboja, der Erbe Bṛhatkṣatras, und Jayadratha, Herr von Sindhu.
6.47.50
नानावर्णविचित्राणि धनूंषि च महात्मनाम् ।
विस्फारितानि दृश्यन्ते तोयदेष्विव विद्युतः ॥ ६.४७.५० ॥
Die Bögen der hochherzigen Helden, in vielen Farben bunt, sah man weit gespannt, wie Blitze in den Wolken.
6.47.51
ते तु बाणमयं वर्षं श्वेतमूर्धन्यपातयन् ।
निदाघान्तेऽनिलोद्धूता मेघा इव नगे जलम् ॥ ६.४७.५१ ॥
Sie ließen einen Pfeilregen auf Śvetas Haupt niedergehen, wie Wolken, vom Wind getrieben am Ende des Sommers, Wasser auf einen Berg gießen.
6.47.52
ततः क्रुद्धो महेष्वासः सप्तभल्लैः सुतेजनैः ।
धनूंषि तेषामाच्छिद्य ममर्द पृतनापतिः ॥ ६.४७.५२ ॥
Da zerschnitt der wutentbrannte große Bogenschütze, der Heerführer, mit sieben scharf geschliffenen Bhalla-Pfeilen ihre Bögen und zermalmte sie.
6.47.53
निकृत्तान्येव तानि स्म समदृश्यन्त भारत ।
ततस्ते तु निमेषार्धात्प्रत्यपद्यन्धनूंषि च ॥ ६.४७.५३ ॥
O Bhārata, jene Bögen sah man zerschnitten; doch im Augenblick eines halben Blinzelns erlangten sie wieder Bögen.
6.47.54
सप्त चैव पृषत्कांश्च श्वेतस्योपर्यपातयन् ।
ततः पुनरमेयात्मा भल्लैः सप्तभिराशुगैः ।
निचकर्त महाबाहुस्तेषां चापानि धन्विनाम् ॥ ६.४७.५४ ॥
Auch ließen sie sieben Pṛṣatka-Pfeile auf Śveta niederfallen. Dann zerschnitt der Großarmige von unermesslicher Seele mit sieben schnellen Bhalla-Pfeilen die Bögen jener Bogenschützen.
6.47.55
ते निकृत्तमहाचापास्त्वरमाणा महारथाः ।
रथशक्तीः परामृश्य विनेदुर्भैरवान्रवान् ॥ ६.४७.५५ ॥
Ihre großen Bögen zerschnitten, griffen die großen Wagenkämpfer eilig nach ihren Wagenspeeren und stießen furchtbare Schreie aus.
6.47.56
अन्वयुर्भरतश्रेष्ठ सप्त श्वेतरथं प्रति ।
ततस्ता ज्वलिताः सप्त महेन्द्राशनिनिःस्वनाः ॥ ६.४७.५६ ॥
O Bester der Bharatas, sieben folgten dem Wagen Śvetas; dann jene sieben, flammend, mit einem Getöse wie der Donnerkeil des großen Indra.
6.47.57
अप्राप्ताः सप्तभिर्भल्लैश्चिच्छेद परमास्त्रवित् ।
ततः समादाय शरं सर्वकायविदारणम् ॥ ६.४७.५७ ॥
Der Kenner der höchsten Waffen zerschnitt sie, bevor sie ihn erreichten, mit sieben Bhalla-Pfeilen; dann nahm er einen Pfeil, der jeden Körper zerreißt...
6.47.58
प्राहिणोद्भरतश्रेष्ठ श्वेतो रुक्मरथं प्रति ।
तस्य देहे निपतितो बाणो वज्रातिगो महान् ॥ ६.४७.५८ ॥
O Bester der Bharatas, Śveta schoss einen Pfeil auf Rukmas Wagen; und in seinen Körper fiel ein großer Pfeil, der den Donnerkeil übertraf.
6.47.59
ततो रुक्मरथो राजन्सायकेन दृढाहतः ।
निषसाद रथोपस्थे कश्मलं चाविशन्महत् ॥ ६.४७.५९ ॥
Dann, o König, setzte sich der Wagenkämpfer Rukmas, von dem Pfeil heftig getroffen, auf den Wagenboden, und eine große Ohnmacht überkam ihn.
6.47.60
तं विसंज्ञं विमनसं त्वरमाणस्तु सारथिः ।
अपोवाह नसंभ्रान्तः सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ६.४७.६० ॥
Ihn, bewusstlos und niedergeschlagen, trug der Wagenlenker eilig, doch ohne Verwirrung davon, während alle Welt zusah.
6.47.61
ततोऽन्यान्षट् समादाय श्वेतो हेमविभूषितान् ।
तेषां षण्मां महाबाहुर्ध्वजशीर्षण्यपातयत् ॥ ६.४७.६१ ॥
Dann nahm Śveta (Arjuna) sechs weitere, mit Gold geschmückte Pfeile und schlug den Bannerspitzen von sechsen von ihnen ab, der Starkarmige.
6.47.62
हयांश्च तेषां निर्भिद्य सारथींश्च परंतप ।
शरैश्चैतान्समाकीर्य प्रायाच्छल्यरथं प्रति ॥ ६.४७.६२ ॥
O Bezwinger der Feinde, nachdem er ihre Pferde und Wagenlenker durchbohrt und alle mit Pfeilen bedeckt hatte, zog er weiter zu Śalyas Wagen.
6.47.63
ततो हलहलाशब्दस्तव सैन्येषु भारत ।
दृष्ट्वा सेनापतिं तूर्णं यान्तं शल्यरथं प्रति ॥ ६.४७.६३ ॥
Da erhob sich, o Bhārata, unter deinen Truppen ein lautes Alarmgeschrei, als sie sahen, wie der Feldherr rasch zu Śalyas Wagen eilte.
6.47.64
ततो भीष्मं पुरस्कृत्य तव पुत्रो महाबलः ।
वृतस्तु सर्वसैन्येन प्रायाच्छ्वेतरथं प्रति ॥ ६.४७.६४ ॥
Dann rückte dein mächtiger Sohn vor, Bhīṣma an der Spitze, von der ganzen Armee umgeben, auf Śvetas Wagen zu.
6.47.65
मृत्योरास्यमनुप्राप्तं मद्रराजममोचयत् ।
ततो युद्धं समभवत्तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ ६.४७.६५ ॥
Er befreite den König der Madras (Śalya), der bis zum Rachen des Todes gelangt war. Dann entbrannte ein tosender, haarsträubender Kampf.
6.47.66
तावकानां परेषां च व्यतिषक्तरथद्विपम् ।
सौभद्रे भीमसेन च सात्यकौ च महारथे ॥ ६.४७.६६ ॥
Deine Wagen und Elefanten und die des Feindes verstrickten sich ineinander; die großen Wagenkämpfer Saubhadra (Abhimanyu), Bhīmasena und Sātyaki waren darin verwickelt.
6.47.67
कैकेये च विराटे च धृष्टद्युम्ने च पार्षते ।
एतेषु नरसिंहेषु चेदिमत्स्येषु चैव ह ।
ववर्ष शरवर्षाणि कुरुवृद्धः पितामहः ॥ ६.४७.६७ ॥
Über die Kaikeyas und Virāṭa, über Dhṛṣṭadyumna und den Sohn Pṛṣatas, über diese Löwenmenschen und auch über die Cedis und Matsyas ließ der Ältere der Kurus, der Großvater, einen Pfeilregen niedergehen.