மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.47.1
गतपूर्वाह्णभूयिष्ठि तस्मिन्नहनि दारुणे ।
वर्तमाने तथा रौद्रे महावीरवरक्षये ॥ ६.४७.१ ॥
அந்த பயங்கரமான நாளில் முற்பகுதி பெரும்பாலும் கழிந்திருந்தது; மாபெரும் வீரர்களில் சிறந்தவர்களின் அழிவாக இருந்த அந்த கொடிய போர் நடந்துகொண்டிருந்தது.
6.47.2
दुर्मुखः कृतवर्मा च कृपः शल्यो विविंशतिः ।
भीष्मं जुगुपुरासाद्य तव पुत्रेण चोदिताः ॥ ६.४७.२ ॥
துர்முகனும், கிருதவர்மனும், கிருபரும், சல்யனும், விவிம்சதியும் உன் மகனால் தூண்டப்பட்டு பீஷ்மரை அணுகி அவரைப் பாதுகாத்தனர்.
6.47.3
एतैरतिरथैर्गुप्तः पञ्चभिर्भरतर्षभः ।
पाण्डवानामनीकानि विजगाहे महारथः ॥ ६.४७.३ ॥
இந்த ஐந்து அதிரதர்களால் காக்கப்பட்ட பரதர்களின் காளையாகிய மகாரதர் பாண்டவர்களின் படைகளுக்குள் புகுந்தார்.
6.47.4
चेदिकाशिकरूषेषु पञ्चालेषु च भारत ।
भीष्मस्य बहुधा तालश्चलत्केतुरदृश्यत ॥ ६.४७.४ ॥
பாரதனே! சேதி, காசி, ரூஷ மற்றும் பாஞ்சாலர்களின் நடுவே பீஷ்மரின் அசையும் தாலக் கொடி பலவிதமாகக் காணப்பட்டது.
6.47.5
स शिरांसि रणेऽरीणां रथांश्च सयुगध्वजान् ।
निचकर्त महावेगैर्भल्लैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.४७.५ ॥
அவர் போரில் எதிரிகளின் தலைகளையும், நுகத்தடி, கொடிகளுடன் கூடிய தேர்களையும் வெட்டினார்; மகாவேகமுள்ள, வளைந்த கணுக்களுடைய பல்ல அம்புகளால்.
6.47.6
नृत्यतो रथमार्गेषु भीष्मस्य भरतर्षभ ।
भृशमार्तस्वरं चक्रुर्नागा मर्मणि ताडिताः ॥ ६.४७.६ ॥
பரதர்களின் காளையே! தேர்ப்பாதைகளில் சுழன்று ஆடிய பீஷ்மரால் மர்மஸ்தானத்தில் தாக்கப்பட்ட யானைகள் மிகுந்த துன்பக் குரலை எழுப்பின.
6.47.7
अभिमन्युः सुसंक्रुद्धः पिशह्गैस्तुरगोत्तमैः ।
संयुक्तं रथमास्थाय प्रायाद्भीष्मरथं प्रति ॥ ६.४७.७ ॥
அபிமன்யு மிகவும் கோபமடைந்து, பொன்னிறக் குதிரைகள் பூட்டிய சிறந்த தேரில் ஏறி பீஷ்மரின் தேரை நோக்கிச் சென்றான்.
6.47.8
जाम्बूनदविचित्रेण कर्णिकारेण केतुना ।
अभ्यवर्तत भीष्मं च तांश्चैव रथसत्तमान् ॥ ६.४७.८ ॥
பொன்னால் அழகுறச் செய்யப்பட்ட கர்ணிகார மரச் சின்னம் கொண்ட கொடியுடன் அவன் பீஷ்மரையும், அந்த சிறந்த தேர்வீரர்களையும் எதிர்த்துச் சென்றான்.
6.47.9
स तालकेतोस्तीक्ष्णेन केतुमाहत्य पत्रिणा ।
भीष्मेण युयुधे वीरस्तस्य चानुरथैः सह ॥ ६.४७.९ ॥
அந்த வீரன் பீஷ்மரின் தாலக்கொடியை கூரிய அம்பால் தாக்கி, பீஷ்மருடனும் அவரது பின்னணித் தேர்வீரர்களுடனும் போரிட்டான்.
6.47.10
कृतवर्माणमेकेन शल्यं पञ्चभिराशुगैः ।
विद्ध्वा नवभिरानर्च्छच्छिताग्रैः प्रतिपामहम् ॥ ६.४७.१० ॥
அவன் கிருதவர்மனை ஒரு அம்பாலும், சல்யனை ஐந்து விரைவு அம்புகளாலும் துளைத்தான்; பின்னர் கூரிய முனையுள்ள ஒன்பது அம்புகளால் பிரதிபாமகனைத் தாக்கினான்.
6.47.11
पूर्णायतविसृष्टेन सम्यक्प्रणिहितेन च ।
ध्वजमेकेन विव्याध जाम्बूनदपरिष्कृतम् ॥ ६.४७.११ ॥
முழுதாக இழுக்கப்பட்ட வில்லிலிருந்து நன்கு குறிவைத்து விடப்பட்ட ஒரே அம்பால் அவன் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கொடியைத் துளைத்தான்.
6.47.12
दुर्मुखस्य तु भल्लेन सर्वावरणभेदिना ।
जहार सारथेः कायाच्छिरः सन्नतपर्वणा ॥ ६.४७.१२ ॥
ஆனால், எல்லா கவசங்களையும் துளைக்கும் வளைந்த முனையுள்ள பல்ல அம்பால் அவன் துர்முகனின் சாரதியின் தலையை உடலிலிருந்து வெட்டி எடுத்தான்.
6.47.13
धनुश्चिच्छेद भल्लेन कार्तस्वरविभूषितम् ।
कृपस्य निशिताग्रेण तांश्च तीक्ष्णमुखैः शरैः ॥ ६.४७.१३ ॥
அவன் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கிருபரின் வில்லை ஒரு பல்லத்தால் அறுத்தான்; அவற்றையும் கூரிய முனைகள் கொண்ட அம்புகளால் அறுத்தான்.
6.47.14
जघान परमक्रुद्धो नृत्यन्निव महारथः ।
तस्य लाघवमुद्वीक्ष्य तुतुषुर्देवता अपि ॥ ६.४७.१४ ॥
மிகவும் சினந்த அந்த மகாரதன் நடனமாடுவது போல் தாக்கினான்; அவனுடைய விரைவைக் கண்டு தேவர்களும் மகிழ்ந்தனர்.
6.47.15
लब्धलक्षतया कार्ष्णेः सर्वे भीष्ममुखा रथाः ।
सत्ववन्तममन्यन्त साक्षादिव धनंजयम् ॥ ६.४७.१५ ॥
கார்ஷ்ணியின் குறி தவறாத தாக்குதலைக் கண்டு, பீஷ்மரை முன்னிட்ட அனைத்து ரதர்களும் அவனை நேரில் தனஞ்சயனைப் போன்ற வீரன் என்று எண்ணினர்.
6.47.16
तस्य लाघवमार्गस्थमलातसदृशप्रभम् ।
दिशः पर्यपतच्चापं गाण्डीवमिव घोषवत् ॥ ६.४७.१६ ॥
அவனுடைய வில், விரைவின் பாதையில் நிலைத்து, தீப்பந்தம் போன்ற ஒளியுடன் எல்லாத் திசைகளிலும் பறந்தது; காண்டீவம் போல முழங்கிக்கொண்டு.
6.47.17
तमासाद्य महावेगैर्भीष्मो नव्रभिराशुगैः ।
विव्याध समरे तूर्णमार्जुनिं परवीरहा ॥ ६.४७.१७ ॥
அவனை அடைந்து, பகைவீரர்களை அழிப்பவரான பீஷ்மர் பெரும் வேகத்துடன் ஒன்பது விரைவுப் பாணங்களால் போரில் விரைவாக அர்ஜுனியை துளைத்தார்.
6.47.18
ध्वजं चास्य त्रिभिर्भल्लैश्चिच्छेद परमौजसः ।
सारथिं च त्रिभिर्बाणैराजघान यतव्रतः ॥ ६.४७.१८ ॥
மிகுந்த ஆற்றல் கொண்டவனின் கொடியை மூன்று பல்லங்களால் அறுத்தார்; உறுதியான விரதமுடைய அவர் சாரதியை மூன்று பாணங்களால் தாக்கினார்.
6.47.19
तथैव कृतवर्मा च कृपः शल्यश्च मारिष ।
विद्ध्वा नाकम्पयत्कार्ष्णिं मैनाकमिव पर्वतम् ॥ ६.४७.१९ ॥
அதேபோல் கிருதவர்மாவும், கிருபரும், சல்யரும், ஓ மாரிஷா, கார்ஷ்ணியை (அர்ஜுனனை) துளைத்தும் அவரை அசைக்கவில்லை; மைநாக மலையை அசைக்க முடியாதது போல்.
6.47.20
स तैः परिवृतः शूरो धार्तराष्ट्रैर्महारथैः ।
ववर्ष शरवर्षाणि कार्ष्णिः पञ्चरथान्प्रति ॥ ६.४७.२० ॥
அந்த மகாரதர்களான திருதராஷ்டிரரின் மகன்களால் சூழப்பட்ட அந்த வீரன் கார்ஷ்ணி, அந்த ஐந்து தேர்வீரர்கள் மீது அம்பு மழை பொழிந்தான்.
6.47.21
ततस्तेषां सहस्राणि संवार्य शरवृष्टिभिः ।
ननाद बलवान्कार्ष्णिर्भीष्माय विसृज्यञ्शरान् ॥ ६.४७.२१ ॥
பின்னர் அவர்களின் ஆயிரக்கணக்கானவர்களை அம்பு மழையால் மறைத்து, பலம்வாய்ந்த கார்ஷ்ணி பீஷ்மரை நோக்கி அம்புகளை எய்தபடி முழங்கினான்.
6.47.22
तत्रास्य सुमहद्राजन्बाह्वोर्बलमदृश्यत ।
यतमानस्य समरे भीष्ममर्दयतः शरैः ॥ ६.४७.२२ ॥
அரசே, அங்கே போரில் முயன்று, அம்புகளால் பீஷ்மரை வருத்திய அவனுடைய கைகளின் மிகப்பெரிய வலிமை தெரிந்தது.
6.47.23
पराक्रान्तस्य तस्यैव भीष्मोऽपि प्राहिणोच्छरान् ।
स तांश्चिच्छेद समरे भीष्मचापच्युताञ्शरान् ॥ ६.४७.२३ ॥
அந்த வீரன் மீது பீஷ்மரும் அம்புகளை ஏவினார்; அவனோ போரில் பீஷ்மரின் வில்லிலிருந்து வந்த அந்த அம்புகளை அறுத்தான்.
6.47.24
ततो ध्वजमामोघेंषुर्भीष्मस्य नवभिः शरैः ।
चिच्छेद समरे वीरस्तत उच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ६.४७.२४ ॥
பின்னர் தவறாத அம்புகளைக் கொண்ட அந்த வீரன், போரில் ஒன்பது அம்புகளால் பீஷ்மரின் கொடியை அறுத்தான்; அப்போது மக்கள் உரத்து ஆரவாரித்தனர்.
6.47.25
स राजतो महास्कन्धस्तालो हेमविभूषितः ।
सौभद्रविशिखैश्छिन्नः पपात भुवि भारत ॥ ६.४७.२५ ॥
வெள்ளியைப் போன்ற, பெரிய தண்டுடைய, பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்தத் தாலமரம், சௌபத்ரனின் அம்புகளால் வெட்டப்பட்டு, ஹே பாரதா, பூமியில் விழுந்தது.
6.47.26
तं तु सौभद्रविशिखैः पातितं भरतर्षभ ।
दृष्ट्वा भीमो ननादोच्चैः सौभद्रमभिहर्षयन् ॥ ६.४७.२६ ॥
ஹே பரதர்களில் சிறந்தவனே, சௌபத்ரனின் அம்புகளால் வீழ்த்தப்பட்ட அதைக் கண்டு, பீமன் உரத்த குரலில் கர்ஜித்தான், சௌபத்ரனை மகிழ்வித்தபடி.
6.47.27
अथ भीष्मो महास्राणि दिव्यानि सुबहूनि च ।
प्रादुश्चक्रे महारौद्रे रणे तस्मिन्महाबलः ॥ ६.४७.२७ ॥
அப்போது மஹாபலனான பீஷ்மர், அந்தக் கொடிய போரில் பல திவ்ய மஹாஸ்திரங்களை வெளிப்படுத்தினார்.
6.47.28
ततः शरसहस्रेण सौभद्रं प्रतितामहः ।
अवाकिरदमेयात्मा तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.४७.२८ ॥
பின்னர் அளவற்ற ஆன்மா கொண்ட பிதாமகர் பீஷ்மர், சௌபத்ரன் மீது ஆயிரம் அம்புகளைப் பொழிந்தார்; அது அற்புதம் போல் ஆனது.
6.47.29
ततो दश महेष्वासाः पाण्डवानां महारथाः ।
रक्षार्थमभ्यधावन्त सौभद्रं त्वरिता रथैः ॥ ६.४७.२९ ॥
பின்னர் பாண்டவர்களின் பத்து மஹாதனுர்தாரிகளான மஹாரதர்கள், சௌபத்ரனைக் காக்கும் பொருட்டு விரைவாகத் தேர்களில் அவனை நோக்கி விரைந்தனர்.
6.47.30
विराटः सह पुत्रेण धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
भीमश्च केकयाश्चैव सात्यकिश्च विशांपते ॥ ६.४७.३० ॥
விராடன் தன் மகனுடன், பிருஷதன் மகன் திருஷ்டத்யும்னன், பீமன், கேகயர்கள், சாத்யகி ஆகியோரும், ஹே மக்களின் தலைவரே!
6.47.31
तेषां जवेनापततां भीष्मः शान्तनवो रणे ।
पाञ्चाल्यं त्रिभिरानर्च्छत्सात्यकिं नवभिः शरैः । ॥ ६.४७.३१ ॥
அவர்கள் வேகமாகப் பாய்ந்து வந்தபோது, சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர் போரில் பாஞ்சால இளவரசனை மூன்று அம்புகளாலும், சாத்யகியை ஒன்பது அம்புகளாலும் தாக்கினார்.
6.47.32
पूर्णायतविसृष्टेन क्षुरेण निशितेन च ।
ध्वजमेकेन चिच्छेद भीमसेनस्य पत्रिणा ॥ ६.४७.३२ ॥
முழுவதும் இழுத்து விடப்பட்ட கூர்மையான கூரிய அம்பால் அவர் ஒரே அம்பினால் பீமசேனனின் கொடியை அறுத்தார்.
6.47.33
जाम्बूनदमयः श्रीमान्केसरी स नरोत्तम ।
पपात भीमसेनस्य भीष्मेण मथितो रथात् ॥ ६.४७.३३ ॥
நரர்களில் சிறந்தவனே! தங்கத்தால் ஆன அந்த ஒளிமிக்க சிங்கக் கொடி பீஷ்மரால் வீழ்த்தப்பட்டு பீமசேனனின் தேரிலிருந்து விழுந்தது.
6.47.34
ततो भीमस्त्रिभिर्विद्ध्वा भीष्मं शान्तनवं रणे ।
कृपमेकेन विव्याध कृतवर्माणमष्टभिः ॥ ६.४७.३४ ॥
பின்னர் பீமன் போரில் சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மரை மூன்று அம்புகளால் தாக்கி, கிருபரை ஒரு அம்பாலும், கிருதவர்மனை எட்டு அம்புகளாலும் காயப்படுத்தினான்.
6.47.35
प्रगृहीताग्रहस्तेकन वैराटिरपि दन्तिना ।
अभ्यद्रवत राजानं मद्राधिपतिमुत्तरः ॥ ६.४७.३५ ॥
விராடனின் மகன் உத்தரனும் யானையின் மீதிருந்து, கையின் நுனியை இறுக்கிப் பிடித்தபடி, மத்ர நாட்டு அரசனான சல்யனை நோக்கி விரைந்து பாய்ந்தான்.
6.47.36
तस्य वारणराजस्य जवेनापततो रथे ।
शल्यो निवारयामास वेगमप्रतिमं शरैः । ॥ ६.४७.३६ ॥
அந்த யானைகளின் அரசன் வேகமாகப் பாய்ந்து வந்தபோது, சல்யன் தேரிலிருருந்து அம்புகளால் அதன் ஒப்பற்ற வேகத்தைத் தடுத்தான்.
6.47.37
तस्य क्रुद्धः स नागेन्द्रो बृहतः साधुवाहिनः ।
पदा युगमधिष्ठाय जघान चतुरो हयान् ॥ ६.४७.३७ ॥
கோபமடைந்த அந்த யானைத் தலைவன், பெரியதும் நன்கு பயிற்சி பெற்றதுமான அது, நுகத்தடியின் மேல் கால் வைத்து நான்கு குதிரைகளையும் கொன்றது.
6.47.38
स हताश्वे रथे तिष्ठन्मद्राधिपतिरायसीम् ।
उत्तरान्तकरीं शक्तिं चिक्षेप भुजगोपमाम् ॥ ६.४७.३८ ॥
குதிரைகள் கொல்லப்பட்ட தேரில் நின்ற மத்ரராஜன், பகைவனை அழிக்கும், பாம்பு போன்ற இரும்பு வேலை எறிந்தான்.
6.47.39
तया भिन्नतनुत्राणः प्रविश्य विपुलं तमः ।
स पपात गजस्कन्धात्परमुक्ताङ्कुशतोमरः ॥ ६.४७.३९ ॥
அதனால் அவனுடைய கவசமும் உடலும் பிளக்கப்பட்டு, பெரும் இருளில் நுழைந்து, அவன் யானையின் தோளிலிருந்து விழுந்தான்; அங்குசமும் வேலும் கைநழுவின.
6.47.40
असिमादाय शल्योऽपि अवप्लुत्य रथोत्तमात् ।
तस्य वारणराजस्य चिच्छेदाथ महाकरम् ॥ ६.४७.४० ॥
வாளை எடுத்துக்கொண்டு சல்லியனும் சிறந்த தேரிலிருந்து குதித்து, அந்த யானைத் தலைவனின் பெரிய துதிக்கையை வெட்டினான்.
6.47.41
भिन्नमर्मा शरशतैश्छिन्नहस्तः सवारणः ।
भीममार्तस्वरं कृत्वा पपात च ममार च ॥ ६.४७.४१ ॥
நூற்றுக்கணக்கான அம்புகளால் உயிர்நிலைகள் துளைக்கப்பட்டு, துதிக்கை அறுந்த அந்த யானை பயங்கரமான வேதனைக் குரலெழுப்பி விழுந்து இறந்தது.
6.47.42
एतदीदृशकं कृत्वा मद्रराजो नराधिप ।
आरुरोह रथं तूर्णं भास्वरं कृतवर्मणः ॥ ६.४७.४२ ॥
மன்னா, இவ்வாறு செய்துவிட்டு மத்ரராஜன் விரைவாக கிருதவர்மனின் ஒளிரும் தேரில் ஏறினான்.
6.47.43
उत्तरं वै हतं दृष्ट्वा वैराटिर्भ्रातरं तदा ।
कृतवर्मणा च सहितं दृष्ट्वा शल्यमवस्थितम् ॥ ६.४७.४३ ॥
உத்தரன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு, அப்போது விராடனின் மகன் தன் சகோதரனையும், கிருதவர்மாவுடன் நின்றிருந்த சல்யனையும் கண்டான்.
6.47.44
श्वेतः क्रोधात्प्रजज्वाल हविषा हव्यवाडिव ।
स विस्फार्य महच्चापं शक्रचापोपमं बली ॥ ६.४७.४४ ॥
சுவேதன் கோபத்தால் நெய்யால் வேள்வித் தீ எரிவது போல் பற்றி எரிந்தான்; அவன் இந்திரதனுசுக்கு ஒப்பான பெரிய வில்லை நாணேற்றி, வலிமையுடையவன்...
6.47.45
अभ्यधावञ्जिघांसन्वै शल्यं मद्राधिपं बली ।
महता रथवंशेन समन्तात्परिवारितः ॥ ६.४७.४५ ॥
கொல்ல விரும்பி அந்த வலியவன் மத்ரநாட்டு அரசன் சல்யனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்; நாற்புறமும் பெரிய தேர்ப்படையால் சூழப்பட்டு.
6.47.46
मुञ्चन्बाणमयं वर्षं प्रायाच्छल्यरथं प्रति ।
तमापतन्तं संप्रेक्ष्य मत्तवारणविक्रमम् ॥ ६.४७.४६ ॥
அம்பு மழையைப் பொழிந்தபடி அவன் சல்யனின் தேரை நோக்கிச் சென்றான்; மதம்பிடித்த யானையின் வீரத்துடன் தன்னை நோக்கி பாய்ந்து வருபவனைக் கண்டு...
6.47.47
तावकानां रथाः सप्त समन्तात्पर्यवारयन् ।
मद्रराजमभीप्सन्तो मृत्योर्दंष्ट्रान्तरं गतम् ॥ ६.४७.४७ ॥
உம் தரப்பின் ஏழு தேர்கள் நாற்புறமும் சூழ்ந்தன; மரணத்தின் கோரைப் பற்களுக்கிடையில் சென்றுவிட்ட மத்ரநாட்டு அரசனைக் காக்க விரும்பி.
6.47.48
बृहद्बलश्च कौसल्यो जयत्सेनश्च मागधः ।
तथा रुक्मरथो राजञ्शल्यपुत्रः प्रतापवान् ॥ ६.४७.४८ ॥
பிருகத்பலனும் கோசல இளவரசனும், ஜயத்சேனன் மகதநாட்டவனும்; அரசே, சல்யனின் வலிமைமிக்க மகன் ருக்மரதனும்.
6.47.49
विन्दानुविन्दावावान्त्यौ काम्भोजश्च सुदक्षिणः ।
बृहत्क्षत्रस्य दायादः सैन्धवश्च जयद्रथः ॥ ६.४७.४९ ॥
அவந்தியின் இரு இளவரசர்களான விந்தனும் அனுவிந்தனும், காம்போஜ அரசன் சுதக்ஷிணனும், பிருஹத்க்ஷத்ரனின் வாரிசும் சிந்துவின் அரசனுமான ஜயத்ரதனும்.
6.47.50
नानावर्णविचित्राणि धनूंषि च महात्मनाम् ।
विस्फारितानि दृश्यन्ते तोयदेष्विव विद्युतः ॥ ६.४७.५० ॥
மகாத்மாக்களின் பல வண்ணங்களில் பொலிந்த வில்கள் நாண் இழுக்கப்பட்டுக் காட்சியளித்தன, மேகங்களில் மின்னல்கள் போல.
6.47.51
ते तु बाणमयं वर्षं श्वेतमूर्धन्यपातयन् ।
निदाघान्तेऽनिलोद्धूता मेघा इव नगे जलम् ॥ ६.४७.५१ ॥
அவர்கள் சுவேதனின் தலையில் அம்புகளின் மழையைப் பொழிந்தனர், கோடையின் முடிவில் காற்றால் அடித்துச் செல்லப்பட்ட மேகங்கள் மலையின்மேல் நீரைப் பொழிவது போல.
6.47.52
ततः क्रुद्धो महेष्वासः सप्तभल्लैः सुतेजनैः ।
धनूंषि तेषामाच्छिद्य ममर्द पृतनापतिः ॥ ६.४७.५२ ॥
அப்போது சினம் கொண்ட பெரும் வில்லாளியான படைத் தலைவன், ஏழு கூர்மையான பல்லங்களால் அவர்களின் வில்களை வெட்டி அவர்களை நசுக்கினான்.
6.47.53
निकृत्तान्येव तानि स्म समदृश्यन्त भारत ।
ततस्ते तु निमेषार्धात्प्रत्यपद्यन्धनूंषि च ॥ ६.४७.५३ ॥
பாரதனே, அந்த வில்கள் வெட்டுண்டவையாகக் காணப்பட்டன; ஆனால் அவர்கள் அரை இமைப்பொழுதில் மீண்டும் வில்களைப் பெற்றனர்.
6.47.54
सप्त चैव पृषत्कांश्च श्वेतस्योपर्यपातयन् ।
ततः पुनरमेयात्मा भल्लैः सप्तभिराशुगैः ।
निचकर्त महाबाहुस्तेषां चापानि धन्विनाम् ॥ ६.४७.५४ ॥
அவர்கள் சுவேதன்மேல் ஏழு பிருஷத்த அம்புகளையும் பொழிந்தனர். பின்னர் அளவற்ற ஆத்மா கொண்ட பெருந்தோள் வீரன், ஏழு விரைந்த பல்லங்களால் அந்த வில்லாளிகளின் வில்களை வெட்டினான்.
6.47.55
ते निकृत्तमहाचापास्त्वरमाणा महारथाः ।
रथशक्तीः परामृश्य विनेदुर्भैरवान्रवान् ॥ ६.४७.५५ ॥
அவர்களின் பெரிய வில்கள் வெட்டப்பட்டிருந்தன; அந்த மகாரதர்கள் விரைந்து ரத-சக்திகளை எடுத்து பயங்கரமாக முழங்கினர்.
6.47.56
अन्वयुर्भरतश्रेष्ठ सप्त श्वेतरथं प्रति ।
ततस्ता ज्वलिताः सप्त महेन्द्राशनिनिःस्वनाः ॥ ६.४७.५६ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, ஏழு பேர் ஸ்வேதனின் ரதத்தை நோக்கிப் பின்தொடர்ந்தனர்; பின்னர் அந்த ஏழு ஒளிர்வோர் இந்திரனின் இடி போன்ற முழக்கத்துடன் சென்றனர்.
6.47.57
अप्राप्ताः सप्तभिर्भल्लैश्चिच्छेद परमास्त्रवित् ।
ततः समादाय शरं सर्वकायविदारणम् ॥ ६.४७.५७ ॥
பரம அஸ்திரங்களை அறிந்தவன், அவர்கள் அருகில் வருவதற்கு முன்பே ஏழு பல்ல அம்புகளால் அவர்களை வெட்டினான்; பின்னர் எல்லா உடல்களையும் பிளக்கும் ஓர் அம்பை எடுத்து...
6.47.58
प्राहिणोद्भरतश्रेष्ठ श्वेतो रुक्मरथं प्रति ।
तस्य देहे निपतितो बाणो वज्रातिगो महान् ॥ ६.४७.५८ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, ஸ்வேதன் ருக்மனின் ரதத்தை நோக்கி அம்பை எய்தான்; அவனது உடலில் வஜ்ரத்தையும் மிஞ்சும் அந்த பெரிய அம்பு விழுந்தது.
6.47.59
ततो रुक्मरथो राजन्सायकेन दृढाहतः ।
निषसाद रथोपस्थे कश्मलं चाविशन्महत् ॥ ६.४७.५९ ॥
பின்னர், அரசே, ருக்மனின் ரதன் அம்பினால் கடுமையாகத் தாக்கப்பட்டு ரதத் தளத்தில் அமர்ந்தான்; அவனுக்குப் பெரும் மயக்கம் வந்தது.
6.47.60
तं विसंज्ञं विमनसं त्वरमाणस्तु सारथिः ।
अपोवाह नसंभ्रान्तः सर्वलोकस्य पश्यतः ॥ ६.४७.६० ॥
மயங்கி மனம் கலங்கிய அவனை, சாரதி விரைந்தும் பதறாமலும் எல்லோரும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் தூக்கிச் சென்றான்.
6.47.61
ततोऽन्यान्षट् समादाय श्वेतो हेमविभूषितान् ।
तेषां षण्मां महाबाहुर्ध्वजशीर्षण्यपातयत् ॥ ६.४७.६१ ॥
பின்னர் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மற்ற ஆறு (அம்புகளை) எடுத்து, அவர்களில் ஆறு கொடிகளின் முனைகளை பெரும்புயவீரன் வெட்டி வீழ்த்தினான்.
6.47.62
हयांश्च तेषां निर्भिद्य सारथींश्च परंतप ।
शरैश्चैतान्समाकीर्य प्रायाच्छल्यरथं प्रति ॥ ६.४७.६२ ॥
பரந்தபா, அவர்களின் குதிரைகளையும் தேரோட்டிகளையும் துளைத்து, இவர்கள் அனைவரையும் அம்புகளால் மூடி, சல்யனின் தேரை நோக்கிச் சென்றான்.
6.47.63
ततो हलहलाशब्दस्तव सैन्येषु भारत ।
दृष्ट्वा सेनापतिं तूर्णं यान्तं शल्यरथं प्रति ॥ ६.४७.६३ ॥
பாரதா, பின்னர் உமது படைகளில் சேனாபதி சல்யனின் தேரை நோக்கி விரைவாகச் செல்வதைக் கண்டு ஹலஹல ஒலி எழுந்தது.
6.47.64
ततो भीष्मं पुरस्कृत्य तव पुत्रो महाबलः ।
वृतस्तु सर्वसैन्येन प्रायाच्छ्वेतरथं प्रति ॥ ६.४७.६४ ॥
பின்னர் வலிமைமிக்க உமது மகன் பீஷ்மனை முன்னிறுத்தி, முழுப் படையால் சூழப்பட்டு, சுவேதனின் தேரை நோக்கிச் சென்றான்.
6.47.65
मृत्योरास्यमनुप्राप्तं मद्रराजममोचयत् ।
ततो युद्धं समभवत्तुमुलं रोमहर्षणम् ॥ ६.४७.६५ ॥
மரணத்தின் வாயை அடைந்த மத்ரராஜனை (சல்யனை) (பீஷ்மர்) விடுவித்தார். பின்னர் மயிர் சிலிர்க்கும் பெரும் போர் மூண்டது.
6.47.66
तावकानां परेषां च व्यतिषक्तरथद्विपम् ।
सौभद्रे भीमसेन च सात्यकौ च महारथे ॥ ६.४७.६६ ॥
உமது படைகளும் பகைவர் படைகளும் தேர்களும் யானைகளும் ஒன்றோடொன்று சிக்கின; சௌபத்ரன் (அபிமன்யு), பீமசேனன், சாத்யகி ஆகிய மகாரதர்களும் அதில் ஈடுபட்டனர்.
6.47.67
कैकेये च विराटे च धृष्टद्युम्ने च पार्षते ।
एतेषु नरसिंहेषु चेदिमत्स्येषु चैव ह ।
ववर्ष शरवर्षाणि कुरुवृद्धः पितामहः ॥ ६.४७.६७ ॥
கைகேயர்களிடமும் விராடனிடமும், திருஷ்டத்யும்னனிடமும் பார்ஷதனிடமும், இந்த நரசிம்மர்களிடமும் சேதிகளிடமும் மத்ஸ்யர்களிடமும் கூட, குருக்களின் மூத்தவரான பிதாமகர் அம்புமழை பொழிந்தார்.