مهابهاراتا · أدهيايا 6.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.55.1
ततोऽपराह्णभूयिष्ठे तस्मिन्नहनि भारत ।
रथनागाश्वपत्तीनां सादिनां च महाक्षये ॥ ६.५५.१ ॥
ثم، يا بهارata، معظم ذلك اليوم، بعد الظهر، في المذبحة العظيمة للعربات والفيلة والخيل والمشاة والفرسان.
6.55.2
द्रोणपुत्रेण शल्येन कृपेण च महात्मना ।
समसज्जत पाञ्चाल्यस्त्रिभिरैतैर्महारथैः ॥ ६.५५.२ ॥
اشتبك وريث البانشالا مع ابن درونا وشالياه والعظيم كربا، هؤلاء المحاربون الثلاثة العظام على العربات.
6.55.3
स लोकविदितानश्वान्निजघान महाबलः ।
द्रौणेः पाञ्चालदायादः शितैर्दशभिराशुगैः ॥ ६.५५.३ ॥
قتل ذلك الوريث الجبار للبانشالا خيول ابن درونا المشهورة في العالم بعشرة سهام حادة سريعة.
6.55.4
ततः शल्यरथं तूर्णमास्थाय हतवाहनः ।
द्रौणिः पाञ्चालदायादमभ्यवर्षदथेषुभिः ॥ ६.५५.४ ॥
ثم صعد ابن درونا، وقد قُتلت مركبته، بسرعة إلى عربة شالياه وأمطر وريث البانشالا بوابل من السهام.
6.55.5
धृष्टद्युम्नं तु संयुक्तं द्रौणिना वीक्ष्य भारत ।
सौभद्रोऽभ्यपतत्तूर्णं विकिरन्निशिताञ्शरान् ॥ ६.५५.५ ॥
يا بهارata، لما رأى ابن سوبهدرا دهريشتادييومنا مشتبكًا بابن درونا، اندفع مسرعًا ناثرًا السهام الحادة.
6.55.6
स शल्यं प़ञ्चविंशत्या कृपं च नवभिः शरैः ।
अश्वत्थामानमष्टाभिर्विव्याध पुरुषर्षभः ॥ ६.५५.६ ॥
ذلك الثور بين الرجال أصاب شالياه بخمسة وعشرين سهمًا، وكربا بتسعة، وأشفاتهامان بثمانية.
6.55.7
आर्जुनिं तु ततस्तूर्णं द्रौणिर्विव्याध पत्रिणा ।
शल्योऽथ दशभिश्चैव कृपश्च निशितैस्त्रिभिः ॥ ६.५५.७ ॥
ثم أصاب ابن درونا ابن أرجونا بسرعة بسهم؛ وأصابه شَليا بعشرة، وكريبا بثلاثة سهام حادة.
6.55.8
लक्ष्मणस्तव पौत्रस्तु सौभद्रं समवस्थितम् ।
अभ्यवर्तत संहृष्टस्ततो युद्धमवर्तत ॥ ६.५५.८ ॥
تقدّم حفيدك لكشمنا بفرح نحو ابن سوبهدرا الواقف أمامه، فبدأ القتال.
6.55.9
दौर्योधनिः सुसंक्रुद्धः सौभद्रं परवीरहा ।
विव्याध समरे राजंस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.५५.९ ॥
غضب ابن دريودهانا غضبًا شديدًا، فأصاب في القتال ابن سوبهدرا، قاتل الأبطال الأعداء؛ أيها الملك، فصار ذلك عجيبًا.
6.55.10
अभिमन्युः सुसंक्रुद्धो भ्रातरं भरतर्षभ ।
शरैः पञ्चाशतै राजन्क्षिप्रहस्तोऽभ्यविध्यत ॥ ६.५५.१० ॥
غضب أبهيمانيو غضبًا شديدًا، يا ثور البهاراتا، فأصاب قريبه بخمسين سهمًا؛ أيها الملك، ورد عليه ذو اليدين السريعتين.
6.55.11
लक्ष्मणोऽपि पुनस्तस्य धनुश्चिच्छेद पत्रिणा ।
मुष्टिदेशे महाराज ततस्ते चुक्रुशुर्जनाः ॥ ६.५५.११ ॥
وقطع لكشمنا قوسه مرة أخرى بسهم عند موضع القبضة؛ أيها الملك العظيم، فصاح الناس عندئذ.
6.55.12
तद्विहाय धनुश्छिन्नं सौभद्रं परवीरहा ।
अन्यदादत्तवांश्चित्रं कार्मुकं वेगवत्तरम् ॥ ६.५५.१२ ॥
ألقى ابن سوبهدرا، قاتل الأبطال الأعداء، ذلك القوس المكسور، وأخذ قوسًا آخر لامعًا وأسرع.
6.55.13
तौ तत्र समरे युक्तौ कृतप्रतिकृतैषिणौ ।
अन्योन्यं विशिस्वैस्तीक्ष्णैर्जघ्नतुः पुरुषर्षभौ ॥ ६.५५.१३ ॥
اشتبك الاثنان هناك في المعركة، راغبين في الرد على كل ضربة بمثلها، فضرب كل منهما الآخر بسهام حادة — ثورانِ بين الرجال.
6.55.14
ततो दुर्योधनो राज दृष्ट्वा पुत्रं महारथम् ।
पीडितं तव पौत्रेण प्रायात्तत्र प्रजेश्वरः ॥ ६.५५.१४ ॥
فلما رأى الملك دُريودهانا ابنه، الرامي العظيم، مُلحًّا عليه من حفيدك، توجّه إلى هناك — سيّد الشعوب.
6.55.15
सन्निवृत्ते तव सुते सर्व एव जनाधिपाः ।
आर्जुनिं रथवंशेन समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ६.५५.१५ ॥
ولما انسحب ابنك، أحاط جميع سادة الرجال بابن أرجونا من كل جانب بصفّ من العربات.
6.55.16
स तैः परिवृतः शूरैः शूरो युधि सुदुर्जयैः ।
न स्म प्रव्यथते राजन्कृष्णतुल्यपराक्रमः ॥ ६.५५.१६ ॥
يا ملك، ومع أنه محاط بأولئك الأبطال الذين يصعب قهرهم، لم يتزعزع أبدًا في القتال — ذلك البطل الذي كانت بسالته مساوية لبسالة كريشنا.
6.55.17
सौभद्रमथ संसक्तं दृष्ट्वा तत्र धनंजयः ।
अभिदुद्राव वेगेन त्रातुकामः स्वमात्मजम् ॥ ६.५५.१७ ॥
فلما رأى ابن سوبهادرا متورطًا هناك، اندفع دهنانجايا نحوه بسرعة، راغبًا في حماية ابنه.
6.55.18
ततः सरथनागाश्वा भीष्मद्रोणपुरोगमाः ।
अभ्यवर्तन्त राजानः सहिताः सव्यसाचिनम् ॥ ६.५५.१८ ॥
ثم تقدّم الملوك، مع العربات والفيلة والخيل، بقيادة بهيشما ودرونا، نحو سافياساتشين — أرجونا الرامي الماهر بكلتا يديه.
6.55.19
उद्वूतं सहसा भौमं नागाश्वरथपत्तिभिः ।
दिवाकररथं प्राप्य रजस्तीव्रमदृश्यत ॥ ६.५५.१९ ॥
غبار الأرض الذي رفعته فجأة الفيلة والخيول والعربات والمشاة، فبلغ عربة الشمس وظهر كثيفا.
6.55.20
तानि नागसहस्राणि भूमिपालशतानि च ।
तस्य बाणपथं प्राप्य नाभ्यवर्तन्त सर्वशः ॥ ६.५५.२० ॥
تلك الآلاف من الفيلة ومئات الملوك، لما بلغوا مدى سهامه، لم يتقدموا البتة.
6.55.21
प्रणेदुः सर्वभूतानि बभूवुस्तिमिरा दिशः ।
कुरूणां चानयस्तीव्रः समदृश्यत दारुणः ॥ ६.५५.२१ ॥
صرخت جميع الكائنات، وأظلمت الجهات، وظهرت على الكورو نكبة شديدة مرعبة.
6.55.22
नाप्यन्तरिक्षं न दिशो न भूमिर्न च भास्करः ।
प्रजज्ञे भरतश्रेष्ठ सस्त्रसङ्घैः किरीटिनः ॥ ६.५५.२२ ॥
لم يُرَ لا السماء ولا الجهات ولا الأرض ولا الشمس، يا خير البهاراتا، بسبب كثرة أسلحة صاحب التاج.
6.55.23
सादिता रथनागाश्च हताश्वा रथिनो रणे ।
विप्रद्रुतरथाः केचिद्दृश्यन्ते रथयूथपाः ॥ ६.५५.२३ ॥
في المعركة هُدمت العربات والفيلة، وسقط راكبو العربات بعد أن قُتلت خيولهم؛ ويُرى بعض قادة فرق العربات قد تفرقت عرباتهم وهم يفرون.
6.55.24
विरथा रथिनश्चान्ये धावमानाः समन्ततः ।
तत्रतत्रैव दृश्यन्ते सायुधाः साङ्गदैर्भुजैः ॥ ६.५५.२४ ॥
ويُرى آخرون من راكبي العربات، وقد فقدوا عرباتهم، يعدون هنا وهناك من كل جانب، وأذرعهم ظاهرة مسلحة مزينة بالأساور.
6.55.25
हयारोहा हयांस्त्यक्त्वा गजारोहाश्च दन्तिनः ।
अर्जुनस्य भयाद्राजन्समन्ताद्विप्रदुद्रुवुः ॥ ६.५५.२५ ॥
فرّ الفرسان تاركين خيولهم، وراكبو الفيلة والمقاتلون على الفيلة، أيها الملك، في كل اتجاه خوفاً من أرجونا.
6.55.26
रथेभ्यश्च गजेभ्यश्च हयेभ्यश्च नराधिपाः ।
पतिताः पात्यमानाश्च दृश्यन्तेऽर्जुनसायकैः ॥ ६.५५.२६ ॥
وكان يُرى الملوك الساقطون من العربات والفيلة والخيل، والمُسقطون، مصابين بسهام أرجونا.
6.55.27
सगदानुद्यतान्बाहून्सखङ्गांश्च विशांपते ।
सप्रासांश्च सतूणीरान्सशरान्सशरासनान् ॥ ६.५५.२७ ॥
أذرع مرفوعة مع العِصِيّ، ومع السيوف، ومع الرماح، ومع الجعاب، ومع السهام، ومع القِسِيّ، أيها سيد الشعب.
6.55.28
साङ्कुशाकन्सपताकांश्च तत्रतत्रार्जुनो नृणाम् ।
निचकर्त शरैरुग्रै रौद्रं वपुरधारयत् ॥ ६.५५.२८ ॥
ومع المناخس والرايات، هنا وهناك قطع أرجونا الرجال بسهام شديدة، واتخذ جسده هيئة مروعة.
6.55.29
परिघाणां प्रदीप्तानां मुद्गराणां च मारिष ।
प्रासानां भिन्दिपालानां निस्त्रिशानां च संयुगे ॥ ६.५५.२९ ॥
أيها السيد، في معركة العِصِيّ الحديدية المشتعلة والمطارق والرماح والحِراب والسيوف.
6.55.30
परश्वथानां पीक्ष्णानां तोमराणां च भारत ।
वर्मणां चापविद्धानां काञ्चनानां च भूमिप ॥ ६.५५.३० ॥
أيها البهاراتي، من الفؤوس الحادة والرماح، ومن الدروع الذهبية المُسقطة، أيها الملك.
6.55.31
ध्वजानां चर्मणां चैव व्यजनानां च सर्वशः ।
छत्राणां हेमदण्डानां तोमराणां च भारत ॥ ६.५५.३१ ॥
يا بهارata، كانت الرايات والدروع والمراوح والمظلات ذات المقابض الذهبية والرماح متناثرة في كل مكان.
6.55.32
प्रतोदानां च योक्राणां कशानां चैव मारिष ।
राशयः स्मात्र दृश्यन्ते विनिकीर्णा रणक्षितौ ॥ ६.५५.३२ ॥
أيها النبيل، ها هنا في ساحة المعركة تُرى أكوام من المناخس والنيرات والسياط متناثرة.
6.55.33
नासीत्तत्र पुमान्कश्चित्तव सैन्यस्य भारत ।
योऽर्जुनं समरे शूरं प्रत्युद्यायात्कथंचन ॥ ६.५५.३३ ॥
يا بهارata، لم يكن في جيشك رجل واحد يستطيع بأي وجه أن يتقدم لملاقاة الباسل أرجونا في القتال.
6.55.34
यो यो हि समरे पार्थं प्रत्युद्याति विशांपते ।
स सङ्ख्ये विशिखैस्तीक्ष्णैः परलोकाय नीयते ॥ ६.५५.३४ ॥
أيها سيد الشعوب، من يتقدم لملاقاة برتا في القتال يُرسل إلى العالم الآخر بالسهام الحادة.
6.55.35
तेषु विद्रवमाणेषु तव योधेषु सर्वशः ।
अर्जुनो वासुदेवश्च दध्मतुर्वारिजोत्तमौ ॥ ६.५५.३५ ॥
بينما كان جنودك يفرّون في كل اتجاه، نفخ أرجونا وفاسوديفا في صدفتيهما الممتازتين.
6.55.36
तत्पभग्नं बलं दृष्ट्वा पिता देवव्रतस्तव ।
अब्रवीत्समरे शूरं भारद्वाजं स्मयन्निव ॥ ६.५५.३६ ॥
لما رأى جيشك منهزماً، قال أبوك ديفافراتا، كأنه يبتسم، للباسل بهاردفاجا في القتال.
6.55.37
एष पाण्डुसुतो वीर कृष्णेन सहितो बली ।
तथा करोति सैन्यानि यथा कुर्याद्धऩञ्जयः ॥ ६.५५.३७ ॥
هذا البطل القوي ابن باندو، مع كريشنا، يدير الجيوش تماماً كما كان سيفعل دهنانجايا.
6.55.38
न ह्येष समरे शक्यो विजेतुं हि कथंचन ।
यथास्य दृश्यते रूप कालान्तकयमोपमम् ॥ ६.५५.३८ ॥
لا يمكن هزيمته في المعركة بأي حال؛ ويبدو مظهره كالزمن والمُهلِك ويama.
6.55.39
न निवर्तयितुं चापि शक्येयं महती चमूः ।
अन्योन्यप्रेया पश्य द्रवतीयं वरूथिनी ॥ ६.५५.३९ ॥
لا يمكن حتى إعادة هذا الجيش العظيم؛ انظر، هذا الجيش المحبوب بعضه لبعض يفرّ.
6.55.40
एष चास्तं गिरिश्रेष्ठं भानुमान्प्रतिपद्यते ।
चक्षूंषि सर्वलोकस्य संहरन्निव सर्वथा ॥ ६.५५.४० ॥
وها هي الشمس المتألقة تغرب نحو أفضل الجبال، كأنها تسحب أبصار العالم كلها تماماً.
6.55.41
तत्रावहारं संप्राप्तं मन्येऽहं पुरुषर्षभ ।
श्रान्ता भीताश्च नो योधा न योत्स्यन्ति कथंचन ॥ ६.५५.४१ ॥
أيها الثور بين الرجال، أظن أن وقت الانسحاب قد حان؛ محاربونا متعبون وخائفون، ولن يقاتلوا بأي حال.
6.55.42
एवमुक्त्वा ततो भीष्मो द्रोणमाचार्यसत्तमम् ।
अवहारमथो चक्रे तावकानां महारथः ॥ ६.५५.४२ ॥
وبعد أن قال ذلك، خاطب المحارب العظيم بهيشما درونا، أفضل المعلمين، ثم أمر بانسحاب جيشكم.
6.55.43
ततः सरथनागाश्वा जंय प्राप्य समोपकाः ।
पाञ्चालाः पाण्डवाश्चैव प्रणेदुश्च पुनः पुनः ॥ ६.५५.४३ ॥
ثم أخذ البانشالا والبانداڤا، ومعهم العربات والفيلة والخيل، وقد نالوا النصر، يهتفون مرارًا مع أتباعهم.
6.55.44
प्रययुः शिबिरायैव धनञ्जयपुरस्कृताः ।
वादित्रघोषैः संहृष्टा प्रणद्यन्तो महारथाः ॥ ६.५५.४४ ॥
وقد تقدمهم دهنانجايا، مضى الرماة العظام نحو المعسكر، فرحين، يزمجرون على وقع الآلات الموسيقية.
6.55.45
ततोऽवहारः सैन्यानां तव तेषां च भारत ।
अस्तं गच्छति सूर्येऽभूत्सन्ध्याकाले च वर्तति ॥ ६.५५.४५ ॥
ثم، يا سليل بهارتا، عندما غربت الشمس وحلّ الغسق، انسحبت جيوشك وجيوشهم.