மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.55.1
ततोऽपराह्णभूयिष्ठे तस्मिन्नहनि भारत ।
रथनागाश्वपत्तीनां सादिनां च महाक्षये ॥ ६.५५.१ ॥
அப்போது பாரதனே, அந்நாளின் பெரும்பகுதி பிற்பகலில், தேர், யானை, குதிரை, காலாட்படை, குதிரைவீரர் ஆகியோரின் பெரும் அழிவில் இருந்தது.
6.55.2
द्रोणपुत्रेण शल्येन कृपेण च महात्मना ।
समसज्जत पाञ्चाल्यस्त्रिभिरैतैर्महारथैः ॥ ६.५५.२ ॥
துரோணனின் மகனையும், சல்யனையும், மகாத்மா கிருபனையும் பாஞ்சால வாரிசு எதிர்கொண்டான்; அந்த மூன்று மாபெரும் தேர்வீரர்களுடன்.
6.55.3
स लोकविदितानश्वान्निजघान महाबलः ।
द्रौणेः पाञ्चालदायादः शितैर्दशभिराशुगैः ॥ ६.५५.३ ॥
அந்த மாபலம் வாய்ந்த பாஞ்சால வாரிசு, துரோணன் மகனின் உலகப் புகழ்பெற்ற குதிரைகளை பத்து கூர்மையான விரைவு அம்புகளால் கொன்றான்.
6.55.4
ततः शल्यरथं तूर्णमास्थाय हतवाहनः ।
द्रौणिः पाञ्चालदायादमभ्यवर्षदथेषुभिः ॥ ६.५५.४ ॥
பின்னர் வாகனம் இழந்த துரோணன் மகன், விரைவாக சல்யனின் தேரில் ஏறி பாஞ்சால வாரிசின் மீது அம்புகளை மழையாகப் பொழிந்தான்.
6.55.5
धृष्टद्युम्नं तु संयुक्तं द्रौणिना वीक्ष्य भारत ।
सौभद्रोऽभ्यपतत्तूर्णं विकिरन्निशिताञ्शरान् ॥ ६.५५.५ ॥
பாரதனே, துரோணன் மகனுடன் போரிட்ட திருஷ்டத்யும்னனைக் கண்ட சௌபத்ரன் கூரிய அம்புகளைச் சிதறியபடி விரைவாகப் பாய்ந்தான்.
6.55.6
स शल्यं प़ञ्चविंशत्या कृपं च नवभिः शरैः ।
अश्वत्थामानमष्टाभिर्विव्याध पुरुषर्षभः ॥ ६.५५.६ ॥
அந்த மனிதருள் காளை சல்யனை இருபத்தைந்து அம்புகளாலும், கிருபனை ஒன்பது அம்புகளாலும், அஸ்வத்தாமனை எட்டு அம்புகளாலும் துளைத்தான்.
6.55.7
आर्जुनिं तु ततस्तूर्णं द्रौणिर्विव्याध पत्रिणा ।
शल्योऽथ दशभिश्चैव कृपश्च निशितैस्त्रिभिः ॥ ६.५५.७ ॥
பின்னர் துரோணரின் மகன் அர்ஜுனரின் மகனை உடனே ஓர் அம்பால் துளைத்தான். சல்யன் பத்தாலும், கிருபரும் கூரிய மூன்றாலும் (அவனைத் துளைத்தனர்).
6.55.8
लक्ष्मणस्तव पौत्रस्तु सौभद्रं समवस्थितम् ।
अभ्यवर्तत संहृष्टस्ततो युद्धमवर्तत ॥ ६.५५.८ ॥
உமது பேரன் லக்ஷ்மணன் மகிழ்ச்சியுடன் எதிரில் நின்ற சுபத்திரையின் மகனை நோக்கி முன்னேறினான்; பின்னர் போர் தொடங்கியது.
6.55.9
दौर्योधनिः सुसंक्रुद्धः सौभद्रं परवीरहा ।
विव्याध समरे राजंस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.५५.९ ॥
துரியோதனனின் மகன் மிகுந்த கோபத்துடன், பகைவீரர்களை அழிப்பவனாகிய சுபத்திரையின் மகனை போரில் துளைத்தான்; அரசே, அது அற்புதம் போலிருந்தது.
6.55.10
अभिमन्युः सुसंक्रुद्धो भ्रातरं भरतर्षभ ।
शरैः पञ्चाशतै राजन्क्षिप्रहस्तोऽभ्यविध्यत ॥ ६.५५.१० ॥
அபிமன்யு மிகுந்த கோபத்துடன், பரதர்களில் சிறந்தவரே, தன் சகோதரனைப் ஐம்பது அம்புகளால் துளைத்தான்; அரசே, விரைந்த கரங்களுடையவன் தாக்கினான்.
6.55.11
लक्ष्मणोऽपि पुनस्तस्य धनुश्चिच्छेद पत्रिणा ।
मुष्टिदेशे महाराज ततस्ते चुक्रुशुर्जनाः ॥ ६.५५.११ ॥
லக்ஷ்மணனும் மீண்டும் அவனது வில்லை அம்பால் பிடியின் இடத்தில் வெட்டினான்; மகாராஜாவே, அப்போது மக்கள் கூச்சலிட்டனர்.
6.55.12
तद्विहाय धनुश्छिन्नं सौभद्रं परवीरहा ।
अन्यदादत्तवांश्चित्रं कार्मुकं वेगवत्तरम् ॥ ६.५५.१२ ॥
வெட்டுண்ட அந்த வில்லைக் கைவிட்டு, பகைவீரர்களை அழிப்பவனாகிய சுபத்திரையின் மகன் மற்றொரு ஒளிரும், மிக விரைவான வில்லை எடுத்துக்கொண்டான்.
6.55.13
तौ तत्र समरे युक्तौ कृतप्रतिकृतैषिणौ ।
अन्योन्यं विशिस्वैस्तीक्ष्णैर्जघ्नतुः पुरुषर्षभौ ॥ ६.५५.१३ ॥
போரில் ஈடுபட்ட அவ்விருவரும், ஒருவருக்கொருவர் பதிலடி கொடுக்க விரும்பி, கூரிய அம்புகளால் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினர்; அவர்கள் மனிதர்களில் காளைகளைப் போன்ற வீரர்கள்.
6.55.14
ततो दुर्योधनो राज दृष्ट्वा पुत्रं महारथम् ।
पीडितं तव पौत्रेण प्रायात्तत्र प्रजेश्वरः ॥ ६.५५.१४ ॥
அப்போது மன்னன் துரியோதனன், உமது பேரனால் துன்புறுத்தப்பட்ட தன் மகாரதி மகனைக் கண்டு, அங்கே சென்றான்; அவன் மக்களின் தலைவன்.
6.55.15
सन्निवृत्ते तव सुते सर्व एव जनाधिपाः ।
आर्जुनिं रथवंशेन समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ६.५५.१५ ॥
உமது மகன் திரும்பிய பின், அனைத்து மன்னர்களும் தேர்களின் வரிசையால் அர்ஜுனனின் மகனை நாலாபுறமும் சூழ்ந்து கொண்டனர்.
6.55.16
स तैः परिवृतः शूरैः शूरो युधि सुदुर्जयैः ।
न स्म प्रव्यथते राजन्कृष्णतुल्यपराक्रमः ॥ ६.५५.१६ ॥
அரசே! அடக்க முடியாத அந்த வீரர்களால் சூழப்பட்டும், கிருஷ்ணனுக்கு நிகரான வீரியம் கொண்ட அந்த வீரன் போரில் சிறிதும் நடுங்கவில்லை.
6.55.17
सौभद्रमथ संसक्तं दृष्ट्वा तत्र धनंजयः ।
अभिदुद्राव वेगेन त्रातुकामः स्वमात्मजम् ॥ ६.५५.१७ ॥
அங்கே சௌபத்ரன் சிக்கிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்ட தனஞ்சயன், தன் மகனைக் காக்க விரும்பி, வேகமாக அவனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
6.55.18
ततः सरथनागाश्वा भीष्मद्रोणपुरोगमाः ।
अभ्यवर्तन्त राजानः सहिताः सव्यसाचिनम् ॥ ६.५५.१८ ॥
பின்னர், தேர்கள், யானைகள், குதிரைகளுடன், பீஷ்மரும் துரோணரும் தலைமையில் அரசர்கள் ஒன்றுகூடி சவ்யசாசியான அர்ஜுனனை நோக்கி முன்னேறினர்.
6.55.19
उद्वूतं सहसा भौमं नागाश्वरथपत्तिभिः ।
दिवाकररथं प्राप्य रजस्तीव्रमदृश्यत ॥ ६.५५.१९ ॥
யானைகள், குதிரைகள், தேர்கள், காலாட்படை ஆகியவற்றால் திடீரென எழுந்த நிலத்தின் தூசி சூரியனின் தேர்வரை சென்று அடர்ந்து தெரிந்தது.
6.55.20
तानि नागसहस्राणि भूमिपालशतानि च ।
तस्य बाणपथं प्राप्य नाभ्यवर्तन्त सर्वशः ॥ ६.५५.२० ॥
அந்த ஆயிரக்கணக்கான யானைகளும் நூற்றுக்கணக்கான அரசர்களும் அவனுடைய அம்பு எல்லையை அடைந்தபோது எவ்வகையிலும் முன்னேறவில்லை.
6.55.21
प्रणेदुः सर्वभूतानि बभूवुस्तिमिरा दिशः ।
कुरूणां चानयस्तीव्रः समदृश्यत दारुणः ॥ ६.५५.२१ ॥
எல்லா உயிரினங்களும் கதறின; திசைகள் இருளடைந்தன; குருக்களுக்கு கொடிய பேரழிவு தோன்றியது.
6.55.22
नाप्यन्तरिक्षं न दिशो न भूमिर्न च भास्करः ।
प्रजज्ञे भरतश्रेष्ठ सस्त्रसङ्घैः किरीटिनः ॥ ६.५५.२२ ॥
பரதசிரேஷ்டா! கிரீடதாரியான அர்ஜுனனின் ஆயுதக் குவியல்களால் வானமோ திசைகளோ நிலமோ சூரியனோ தெரியவில்லை.
6.55.23
सादिता रथनागाश्च हताश्वा रथिनो रणे ।
विप्रद्रुतरथाः केचिद्दृश्यन्ते रथयूथपाः ॥ ६.५५.२३ ॥
போரில் தேர்களும் யானைகளும் அழிக்கப்பட்டன; குதிரைகள் கொல்லப்பட்ட தேர்வீரர்கள் வீழ்ந்தனர்; சில தேர்த்தலைவர்கள் தேர்கள் சிதறி ஓடியவர்களாகக் காணப்படுகின்றனர்.
6.55.24
विरथा रथिनश्चान्ये धावमानाः समन्ततः ।
तत्रतत्रैव दृश्यन्ते सायुधाः साङ्गदैर्भुजैः ॥ ६.५५.२४ ॥
தேரிழந்த பிற தேர்வீரர்களும் நாற்புறமும் ஓடுவது எங்கும் காணப்படுகிறது; ஆயுதங்களுடனும் தோள்வளைகளுடனும் அவர்களின் கைகள் தெரிகின்றன.
6.55.25
हयारोहा हयांस्त्यक्त्वा गजारोहाश्च दन्तिनः ।
अर्जुनस्य भयाद्राजन्समन्ताद्विप्रदुद्रुवुः ॥ ६.५५.२५ ॥
குதிரை வீரர்கள் குதிரைகளை விட்டுவிட்டும், யானை வீரர்களும் யானை வீரர்களும் ஓ அரசே, அர்ஜுனனின் பயத்தால் எல்லாப் பக்கங்களிலும் சிதறி ஓடினர்.
6.55.26
रथेभ्यश्च गजेभ्यश्च हयेभ्यश्च नराधिपाः ।
पतिताः पात्यमानाश्च दृश्यन्तेऽर्जुनसायकैः ॥ ६.५५.२६ ॥
தேர்களிலிருந்தும், யானைகளிலிருந்தும், குதிரைகளிலிருந்தும் விழுந்தவர்களும், வீழ்த்தப்பட்டுக் கொண்டிருந்த மன்னர்களும் அர்ஜுனனின் அம்புகளால் காணப்பட்டனர்.
6.55.27
सगदानुद्यतान्बाहून्सखङ्गांश्च विशांपते ।
सप्रासांश्च सतूणीरान्सशरान्सशरासनान् ॥ ६.५५.२७ ॥
ஓ மக்கள் தலைவனே, கதைகளுடன் உயர்த்தப்பட்ட கரங்கள், வாள்களுடன், ஈட்டிகளுடன், அம்பறாத்தூணிகளுடன், அம்புகளுடன், வில்லுடன்.
6.55.28
साङ्कुशाकन्सपताकांश्च तत्रतत्रार्जुनो नृणाम् ।
निचकर्त शरैरुग्रै रौद्रं वपुरधारयत् ॥ ६.५५.२८ ॥
அங்குசங்களுடனும் கொடிகளுடனும், இங்கும் அங்கும், அர்ஜுனன் மனிதர்களை கடுமையான அம்புகளால் வெட்டினான்; அவனது உடல் பயங்கரமாகத் தோன்றியது.
6.55.29
परिघाणां प्रदीप्तानां मुद्गराणां च मारिष ।
प्रासानां भिन्दिपालानां निस्त्रिशानां च संयुगे ॥ ६.५५.२९ ॥
ஓ மாரிஷனே, ஒளிரும் இரும்புத் தடிகள், கதைகள், ஈட்டிகள், பிந்திபாலங்கள், வாள்கள் ஆகியவற்றின் போரில்.
6.55.30
परश्वथानां पीक्ष्णानां तोमराणां च भारत ।
वर्मणां चापविद्धानां काञ्चनानां च भूमिप ॥ ६.५५.३० ॥
ஓ பாரதா, கூர்மையான மழுக்களும் தோமரங்களும், மற்றும் பொன் கவசங்கள் வீழ்த்தப்பட்டவை; ஓ மன்னனே.
6.55.31
ध्वजानां चर्मणां चैव व्यजनानां च सर्वशः ।
छत्राणां हेमदण्डानां तोमराणां च भारत ॥ ६.५५.३१ ॥
பாரதா, கொடிகள், கேடயங்கள், விசிறிகள், பொன் கைப்பிடியுள்ள குடைகள், தோமரங்கள் ஆகியவை எங்கும் சிதறிக் கிடந்தன.
6.55.32
प्रतोदानां च योक्राणां कशानां चैव मारिष ।
राशयः स्मात्र दृश्यन्ते विनिकीर्णा रणक्षितौ ॥ ६.५५.३२ ॥
மாரிஷா, இங்கே போர்க்களத்தில் அங்குசங்கள், நுகத்தடிகள், சாட்டைகளின் குவியல்கள் சிதறிக் கிடப்பது காணப்படுகிறது.
6.55.33
नासीत्तत्र पुमान्कश्चित्तव सैन्यस्य भारत ।
योऽर्जुनं समरे शूरं प्रत्युद्यायात्कथंचन ॥ ६.५५.३३ ॥
பாரதா, உன் படையில் போரில் வீரனான அர்ஜுனனை எவ்வகையிலும் எதிர்த்துச் செல்லக்கூடிய ஒரு மனிதனும் அங்கு இல்லை.
6.55.34
यो यो हि समरे पार्थं प्रत्युद्याति विशांपते ।
स सङ्ख्ये विशिखैस्तीक्ष्णैः परलोकाय नीयते ॥ ६.५५.३४ ॥
மக்களின் அரசே, போரில் பார்த்தனை எதிர்த்து முன்செல்பவன் எவனோ, அவன் கூரிய அம்புகளால் மறுலோகத்திற்கு அனுப்பப்படுகிறான்.
6.55.35
तेषु विद्रवमाणेषु तव योधेषु सर्वशः ।
अर्जुनो वासुदेवश्च दध्मतुर्वारिजोत्तमौ ॥ ६.५५.३५ ॥
உன் வீரர்கள் எங்கும் சிதறி ஓடுகையில், அர்ஜுனனும் வாசுதேவனும் சிறந்த இரண்டு சங்குகளை ஊதினர்.
6.55.36
तत्पभग्नं बलं दृष्ट्वा पिता देवव्रतस्तव ।
अब्रवीत्समरे शूरं भारद्वाजं स्मयन्निव ॥ ६.५५.३६ ॥
உன் படை சிதறியதைக் கண்ட உன் தந்தை தேவவ்ரதன், போரில் வீரனான பாரத்வாஜரிடம் புன்னகைத்தவாறு கூறினார்.
6.55.37
एष पाण्डुसुतो वीर कृष्णेन सहितो बली ।
तथा करोति सैन्यानि यथा कुर्याद्धऩञ्जयः ॥ ६.५५.३७ ॥
கிருஷ்ணருடன் கூடிய இந்த பாண்டு மகன் வீரனும் பலவானுமானவன், தனஞ்சயன் (அர்ஜுனன்) செய்வது போலவே படைகளை இவ்வாறு செய்கிறான்.
6.55.38
न ह्येष समरे शक्यो विजेतुं हि कथंचन ।
यथास्य दृश्यते रूप कालान्तकयमोपमम् ॥ ६.५५.३८ ॥
போரில் இவனை எந்த வகையிலும் வெல்வது இயலாது; இவனுடைய தோற்றம் காலனும் அந்தகனும் யமனும் போலத் தெரிகிறது.
6.55.39
न निवर्तयितुं चापि शक्येयं महती चमूः ।
अन्योन्यप्रेया पश्य द्रवतीयं वरूथिनी ॥ ६.५५.३९ ॥
இந்தப் பெரும் படையைத் திருப்பிவிடவும் இயலாது. பார், ஒருவரையொருவர் நேசிக்கும் இந்தப் படை ஓடுகிறது.
6.55.40
एष चास्तं गिरिश्रेष्ठं भानुमान्प्रतिपद्यते ।
चक्षूंषि सर्वलोकस्य संहरन्निव सर्वथा ॥ ६.५५.४० ॥
இதோ, ஒளிமிக்க சூரியன் மலைகளில் சிறந்ததை நோக்கி அஸ்தமிக்கிறான்; உலகம் முழுவதன் கண்களையும் முற்றிலும் எடுத்துக்கொள்வது போல.
6.55.41
तत्रावहारं संप्राप्तं मन्येऽहं पुरुषर्षभ ।
श्रान्ता भीताश्च नो योधा न योत्स्यन्ति कथंचन ॥ ६.५५.४१ ॥
புருஷரிஷபனே, இப்போது போர் நிறுத்தத்திற்கான நேரம் வந்துவிட்டதென நான் நினைக்கிறேன்; நம் வீரர்கள் களைத்தும் அஞ்சியும் இருக்கிறார்கள், அவர்கள் எந்த வகையிலும் போரிடமாட்டார்கள்.
6.55.42
एवमुक्त्वा ततो भीष्मो द्रोणमाचार्यसत्तमम् ।
अवहारमथो चक्रे तावकानां महारथः ॥ ६.५५.४२ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, மகாரதனான பீஷ்மன் ஆசார்யர்களில் சிறந்த த்ரோணரிடம், பின்னர் உங்கள் படைகளைப் பின்வாங்கச் செய்தான்.
6.55.43
ततः सरथनागाश्वा जंय प्राप्य समोपकाः ।
पाञ्चालाः पाण्डवाश्चैव प्रणेदुश्च पुनः पुनः ॥ ६.५५.४३ ॥
பின்னர் தேர்கள், யானைகள், குதிரைகளுடன் வெற்றியடைந்த பாஞ்சாலர்களும் பாண்டவர்களும் அவர்களின் ஏவலர்களுடன் மீண்டும் மீண்டும் முழங்கினர்.
6.55.44
प्रययुः शिबिरायैव धनञ्जयपुरस्कृताः ।
वादित्रघोषैः संहृष्टा प्रणद्यन्तो महारथाः ॥ ६.५५.४४ ॥
தனஞ்சயனை முன்னிட்டு, இசைக்கருவிகளின் ஒலியுடன் மகிழ்ந்து முழங்கிய பெரும் தேர்வீரர்கள் பாசறையை நோக்கிச் சென்றனர்.
6.55.45
ततोऽवहारः सैन्यानां तव तेषां च भारत ।
अस्तं गच्छति सूर्येऽभूत्सन्ध्याकाले च वर्तति ॥ ६.५५.४५ ॥
பின்னர், ஓ பரதா, சூரியன் அஸ்தமிக்கும் போது, அந்தி வேளையில் உம் படைகளும் அவர்களின் படைகளும் பின்வாங்கின.