ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 6.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.7.1
मेरोरथोत्तरं पार्श्वं पूर्वं चाचक्ष्व संजय ।
निखिलेन महाबुद्धे माल्यवन्तं च पर्वतम् ॥ ६.७.१ ॥
ହେ ସଞ୍ଜୟ, ମେରୁର ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱ ଓ ପୂର୍ବ ଭାଗର ବର୍ଣ୍ଣନା କର। ହେ ମହାବୁଦ୍ଧି, ମାଲ୍ୟବାନ ପର୍ବତର ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣନା କର।
6.7.2
दक्षिणेन तु नीलस्य मेरोः पार्श्वे तथोत्तरे ।
उत्तराः कुरवो राजन्पुण्याः सिद्धनिषेविताः ॥ ६.७.२ ॥
ହେ ରାଜନ, ନୀଳ ପର୍ବତର ଦକ୍ଷିଣରେ ଓ ମେରୁର ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଉତ୍ତର କୁରୁମାନେ ଅଛନ୍ତି; ସେମାନେ ପବିତ୍ର ଓ ସିଦ୍ଧମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ।
6.7.3
तत्र वृक्षा मधुफला नित्यपुष्पफलोपगाः ।
पुष्पाणि च सुगन्धीनि रसवन्ति फलानि च ॥ ६.७.३ ॥
ସେଠାରେ ମଧୁ ପରି ଫଳ ଦେଉଥିବା ବୃକ୍ଷ ଅଛି; ସେମାନେ ସର୍ବଦା ପୁଷ୍ପ ଓ ଫଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ପୁଷ୍ପ ସୁଗନ୍ଧିତ ଓ ଫଳ ରସପୂର୍ଣ୍ଣ।
6.7.4
सर्वकामफलास्तत्र केचिद्वृक्षा जनाधिप ।
अपरे क्षीरिणो नाम वृक्षास्तत्र नराधिप ॥ ६.७.४ ॥
ହେ ଜନାଧିପ, ସେଠାରେ କେତେକ ବୃକ୍ଷ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣକାରୀ ଫଳ ଦିଏ; ଆଉ କ୍ଷୀରୀ ନାମକ ଦୁଗ୍ଧଦାୟୀ ବୃକ୍ଷ ଅନ୍ୟମାନେ ଅଛନ୍ତି, ହେ ନରାଧିପ।
6.7.5
ये क्षरन्ति सदा क्षीरं षड्रसं चामृपोतमम् ।
वस्त्राणि च प्रसूयन्ते फलेष्वाभरणानि च ॥ ६.७.५ ॥
ଯେଉଁମାନେ ସର୍ବଦା ଷଡ୍ରସଯୁକ୍ତ ଅମୃତ ପରି କ୍ଷୀର କ୍ଷରଣ କରନ୍ତି; ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ଫଳରେ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ଜନ୍ମେ।
6.7.6
सर्वा मणिमयी भूमिः सूक्ष्मकाञ्चनवालुका ।
सर्वर्तुसुखसंस्पर्शा निष्पङ्का च जनाधिप ।
पुष्करिष्यः शुभास्तत्र सुखस्पर्शा मनोरमाः ॥ ६.७.६ ॥
ସେଠାର ସମସ୍ତ ଭୂମି ମଣିମୟ, ସୂକ୍ଷ୍ମ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବାଲୁକାମୟ; ସବୁ ଋତୁରେ ସୁଖକର ସ୍ପର୍ଶ ଓ ପଙ୍କହୀନ। ହେ ଜନାଧିପ, ସେଠାରେ ସୁଖସ୍ପର୍ଶ, ମନୋରମ, ଶୁଭ ପଦ୍ମସରୋବର ଅଛି।
6.7.7
देवलोकच्युताः सर्वे जायन्ते तत्र मानवाः ।
शुक्लाभिजनसंयन्नाः सर्वे सुप्रियदर्शनाः ॥ ६.७.७ ॥
ଦେବଲୋକରୁ ଚ୍ୟୁତ ସମସ୍ତେ ସେଠାରେ ମନୁଷ୍ୟ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶୁଭ୍ର ବଂଶରେ ଜାତ ଏବଂ ଅତି ପ୍ରିୟଦର୍ଶନ ହୁଅନ୍ତି।
6.7.8
मिथुनानि च जायन्ते स्त्रियश्चाप्सरसोपमाः ।
तेषां ते क्षीरिणां क्षीरं पिबन्त्यमृतसन्निभम् ॥ ६.७.८ ॥
ସେଠାରେ ଯୋଡ଼ା ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନିଅନ୍ତି ଏବଂ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଅପ୍ସରା ସଦୃଶ ହୁଅନ୍ତି। ସେମାନେ ସେହି କ୍ଷୀରବୃକ୍ଷର କ୍ଷୀର ଅମୃତ ପରି ପାନ କରନ୍ତି।
6.7.9
मिथुनं जायते काले समं तच्च प्रवर्धते ।
तुल्यरूगुणोपेतं समवेषं तथैव च ॥ ६.७.९ ॥
ଯୋଡ଼ା ଯଥାସମୟରେ ଏକତ୍ର ଜନ୍ମ ନିଏ ଏବଂ ଏକତ୍ର ବଢ଼େ। ସେମାନେ ସମାନ ରୂପ ଓ ଗୁଣଯୁକ୍ତ ଏବଂ ସମାନ ବେଶଧାରୀ; ସେପରି ମଧ୍ୟ।
6.7.10
एवमेवानुरूपं च चक्रवाकसमं विभो ।
निरापगाम ते लोका नित्यं मुदितमानसाः ॥ ६.७.१० ॥
ସେହିପରି, ଯଥୋଚିତ ଭାବରେ, ଚକ୍ରବାକ ସଦୃଶ, ହେ ବିଭୋ; ସେହି ଲୋକର ଲୋକେ ସଦା ଆନନ୍ଦିତ ମନ ଓ ଦୁଃଖନଦୀବିହୀନ ହୋଇ ରହନ୍ତି।
6.7.11
दशवर्षसहस्राणि शशवर्षशतानि च ।
जीवन्ति ते महाराज न चान्योन्यं जहत्युत ॥ ६.७.११ ॥
ସେମାନେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଏବଂ ଶହେ ବର୍ଷ ବଞ୍ଚନ୍ତି, ହେ ମହାରାଜ; ଏବଂ ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ତ୍ୟାଗ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
6.7.12
भारुण्डा नाम शकुनास्तीक्ष्णतुण्डा महाबलाः ।
तान्निर्हरन्तीह मृतान्दरीषु प्रक्षिपन्ति च ॥ ६.७.१२ ॥
ଭାରୁଣ୍ଡ ନାମକ ପକ୍ଷୀମାନେ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଠୋଙ୍ଗାବିଶିଷ୍ଟ ଓ ମହାବଳୀ; ସେମାନେ ଏଠାରେ ମୃତକମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଗୁମ୍ଫାରେ ପକାନ୍ତି।
6.7.13
उत्तराः कुरवो राजन्व्याख्यातास्ते समासतः ।
मेरोः पार्श्वमहं पूर्वं वक्ष्याम्यथ यथातथम् ॥ ६.७.१३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଉତ୍ତର କୁରୁମାନଙ୍କୁ ସଂକ୍ଷେପରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି। ବର୍ତ୍ତମାନ ପ୍ରଥମେ ମେରୁର ପାର୍ଶ୍ୱ ଯଥାଯଥ ଭାବେ କହିବି।
6.7.14
तस्य मूर्धाभिषेकस्तु भद्राश्वस्य विशांपते ।
भद्रसालवनं यत्र कालाम्रश्च महाद्रुमः ॥ ६.७.१४ ॥
ହେ ପ୍ରଜାପତି, ସେଠାରେ ହିଁ ଭଦ୍ରାଶ୍ୱଙ୍କର ମୂର୍ଧାଭିଷେକ ହୁଏ; ସେଠାରେ ଭଦ୍ରଶାଳ ବନ ଓ କାଳାମ୍ର ନାମକ ମହାବୃକ୍ଷ ଅଛି।
6.7.15
कालाम्रस्तु महाराज नित्यपुष्पफलः शुभः ।
द्रुमश्च योजनोत्सेधः सिद्धचारणसेवितः ॥ ६.७.१५ ॥
ହେ ମହାରାଜ, କାଳାମ୍ର ବୃକ୍ଷ ସର୍ବଦା ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ ଶୁଭ; ତାହା ଏକ ଯୋଜନ ଉଚ୍ଚ; ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ସେବା କରନ୍ତି।
6.7.16
तत्र ते पुरुषाः श्वेतास्तेजोयुक्ता महाबलाः ।
स्त्रियः कुमुदवर्णाश्च सुन्दर्यः प्रियदर्शनाः ॥ ६.७.१६ ॥
ସେଠାରେ ସେହି ପୁରୁଷମାନେ ଶ୍ୱେତବର୍ଣ୍ଣ, ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ମହାବଳୀ; ସ୍ତ୍ରୀମାନେ କୁମୁଦ ବର୍ଣ୍ଣା, ସୁନ୍ଦରୀ ଓ ଦର୍ଶନପ୍ରିୟା।
6.7.17
चन्द्रप्रभाश्चन्द्रवर्णाः पूर्वचन्द्रनिभाननाः ।
चन्द्रशीतलगात्र्यश्च नृत्तिगीतविशारदाः ॥ ६.७.१७ ॥
ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ପ୍ରଭା ଓ ବର୍ଣ୍ଣ ବିଶିଷ୍ଟ, ପ୍ରଥମ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ମୁଖ ବିଶିଷ୍ଟ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଶୀତଳ ଅଙ୍ଗ ବିଶିଷ୍ଟ ଏବଂ ନୃତ୍ୟଗୀତରେ ନିପୁଣ।
6.7.18
दशवर्षसहस्राणि तत्रायुर्भरतर्षभ ।
कालाम्ररसपीतास्ते नित्यं संस्थितयौवनाः ॥ ६.७.१८ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କର ଆୟୁ ଦଶହଜାର ବର୍ଷ; କାଳାମ୍ରର ରସ ପାନ କରି ସେମାନେ ସର୍ବଦା ଯୌବନରେ ସ୍ଥିର ରୁହନ୍ତି।
6.7.19
दक्षिणेन तु नीलस्य निषधस्योत्तरेण तु ।
सुदर्शनो नाम महाञ्जम्बूवृक्षः सनातनः ॥ ६.७.१९ ॥
ନୀଳ ପର୍ବତର ଦକ୍ଷିଣରେ ଓ ନିଷଧ ପର୍ବତର ଉତ୍ତରରେ ସୁଦର୍ଶନ ନାମକ ମହାନ ଜମ୍ବୁ ବୃକ୍ଷ ଅଛି, ଯାହା ସନାତନ।
6.7.20
सर्वकामफलः पुण्यः सिद्धचारणसेवितः ।
तस्य नाम्ना समाख्यातो जम्बूद्वीपः सनातनः ॥ ६.७.२० ॥
ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଫଳଯୁକ୍ତ, ପୁଣ୍ୟମୟ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ; ତାହାର ନାମରେ ଏହି ସନାତନ ଜମ୍ବୁଦ୍ୱୀପ ଖ୍ୟାତ।
6.7.21
योजनानां सहस्त्रं च शतं च भरतर्षभ ।
उत्सेधो वृक्षराजस्य दिवस्पृङ्भनुजेश्वर ॥ ६.७.२१ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହେ ମନୁଜେଶ୍ୱର, ବୃକ୍ଷରାଜର ଉଚ୍ଚତା ଏକ ହଜାର ଶହେ ଯୋଜନ; ତାହା ଆକାଶକୁ ଛୁଏ।
6.7.22
अरत्नीनां सहस्रं च शतानि दश पञ्च च ।
परिणाहस्तु वृक्षस्य फलानां रसभेदिनाम् ॥ ६.७.२२ ॥
ବୃକ୍ଷର ପରିଧି ଏକ ହଜାର ପନ୍ଦର ଶହ ଅରତ୍ନି; ତାହାର ଫଳଗୁଡ଼ିକ ବିଭିନ୍ନ ରସର।
6.7.23
पतमानानि तान्युर्वी कुर्वन्ति विपुलं स्वनम् ।
मुञ्चन्ति च रसं राजंस्तस्मिन्रजतसन्निभम् ॥ ६.७.२३ ॥
ପଡ଼ୁଥିବା ସେହି ଫଳଗୁଡ଼ିକ ପୃଥିବୀରେ ବଡ଼ ଶବ୍ଦ କରେ; ହେ ରାଜନ, ତହିଁରୁ ରୂପା ପରି ରସ ଝରେ।
6.7.24
तस्या जम्बाः फलरसो नदी भूत्वा जनाधिप ।
मेरुं प्रदक्षिणं कृत्वा संप्रयात्युत्तरान्कुरून् ॥ ६.७.२४ ॥
ସେହି ଜମ୍ବୁର ଫଳରସ ନଦୀ ହୋଇ, ହେ ଜନାଧିପ, ମେରୁକୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରି ଉତ୍ତର କୁରୁ ଆଡ଼େ ବହେ।
6.7.25
तत्र तेषां मनःशान्तिर्न पिपासा जनाधिप ।
तस्मिन्फलरसे पीते न जरा बाधते च तान् ॥ ६.७.२५ ॥
ସେଠାରେ ସେମାନଙ୍କ ମନରେ ଶାନ୍ତି ରହେ, ତୃଷ୍ଣା ନ ଥାଏ, ହେ ଜନାଧିପ। ସେହି ଫଳରସ ପାନ କଲେ ଜରା ସେମାନଙ୍କୁ ପୀଡ଼ା ଦିଏ ନାହିଁ।
6.7.26
तत्र जाम्बूनदं नाम कनकं देवभूषणम् ।
इन्द्रगोपकसंकाशं जायते भास्वरं तु तत् ॥ ६.७.२६ ॥
ସେଠାରେ ଜାମ୍ବୂନଦ ନାମକ ସୁନା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହା ଦେବତାଙ୍କ ଅଳଙ୍କାର। ଇନ୍ଦ୍ରଗୋପ ପୋକ ପରି ଲାଲ୍ ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥାଏ।
6.7.27
तरुणादित्यवर्णाश्च जायन्ते तत्र मानवाः ।
तथा माल्यवतः श्रृङ्गे दृश्यते हव्यवाट् सदा ॥ ६.७.२७ ॥
ସେଠାରେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ବର୍ଣ୍ଣ ଧରି ଜନ୍ମନ୍ତି। ସେହିପରି ମାଲ୍ୟବାନ ଶିଖରରେ ସର୍ବଦା ହବ୍ୟବାଟ୍ ଅଗ୍ନି ଦେଖାଯାଏ।
6.7.28
नाम्ना संवर्तको नाम कालाग्निर्भरतर्षभ ।
तथा माल्यवतः श्रृङ्गे पूर्वपूर्वानुगण्डिका ॥ ६.७.२८ ॥
ସଂବର୍ତ୍ତକ ନାମକ କାଳାଗ୍ନି, ହେ ଭରତର୍ଷଭ। ସେହିପରି ମାଲ୍ୟବାନ ଶିଖରରେ ଗୋଟିଏ ପରେ ଗୋଟିଏ ପୂର୍ବପୂର୍ବ ଅନୁଗଣ୍ଡିକା ଅଛି।
6.7.29
योजनानां सहस्राणि पञ्चषण्माल्यवानथ ।
महारजतसंकाशा जायन्ते तत्र मानवाः ॥ ६.७.२९ ॥
ମାଲ୍ୟବାନ ପର୍ବତ ପାଞ୍ଚ-ଛଅ ହଜାର ଯୋଜନ ବ୍ୟାପିଥାଏ। ସେଠାରେ ମହାରୂପା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଜନ୍ମନ୍ତି।
6.7.30
ब्रह्मलोकच्युताः सर्वे सर्वे सर्वेषु साधवः ।
तपस्तप्यन्ति ते तीव्रं भवन्ति ह्यूर्ध्वरेतसः ।
रक्षणार्थं तु भूतानां प्रविश्यन्ते दिवाकरम् ॥ ६.७.३० ॥
ବ୍ରହ୍ମଲୋକରୁ ଚ୍ୟୁତ ସମସ୍ତେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସାଧୁଗଣ। ସେମାନେ ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି; ଊର୍ଧ୍ୱରେତା ହୁଅନ୍ତି। ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।
6.7.31
षष्टिस्तानि सहस्राणि षष्टिरेव शतानि च ।
अरुणस्याग्रतो यान्ति परिवार्य दिवाकरम् ॥ ६.७.३१ ॥
ଷାଠିଏ ହଜାର ଓ ଷାଠିଏ ଶହ ସେମାନେ ଅରୁଣଙ୍କ ଆଗରେ ଯାଆନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଘେରି।
6.7.32
षष्टिं वर्षसहस्राणि षष्टिमेव शतानि च ।
आदित्यतापतप्तास्ते विशन्ति शशिमण्डलम् ॥ ६.७.३२ ॥
ଷାଠିଏ ହଜାର ବର୍ଷ ଓ ଷାଠିଏ ଶହ ବର୍ଷ, ସୂର୍ଯ୍ୟତାପରେ ତପ୍ତ ହୋଇ ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରମଣ୍ଡଳରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି।