மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 6.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.7.1
मेरोरथोत्तरं पार्श्वं पूर्वं चाचक्ष्व संजय ।
निखिलेन महाबुद्धे माल्यवन्तं च पर्वतम् ॥ ६.७.१ ॥
சஞ்சயா, மேருவின் வடக்குப் பக்கத்தையும் முன்பக்கத்தையும் சொல். மகாபுத்திமானே, மால்யவான் மலையையும் முழுமையாகச் சொல்.
6.7.2
दक्षिणेन तु नीलस्य मेरोः पार्श्वे तथोत्तरे ।
उत्तराः कुरवो राजन्पुण्याः सिद्धनिषेविताः ॥ ६.७.२ ॥
அரசே, நீல மலைக்கு தெற்கிலும் மேருவின் வடக்குப் பக்கத்திலும் உத்தர குருக்கள் உள்ளனர்; அவர்கள் புனிதர்கள், சித்தர்களால் சேவிக்கப்படுபவர்கள்.
6.7.3
तत्र वृक्षा मधुफला नित्यपुष्पफलोपगाः ।
पुष्पाणि च सुगन्धीनि रसवन्ति फलानि च ॥ ६.७.३ ॥
அங்கே தேன் போன்ற பழங்கள் தரும் மரங்கள் உள்ளன; அவை எப்போதும் மலர்களும் கனிகளும் நிறைந்தவை. மலர்கள் நறுமணமுள்ளவை, கனிகள் சாறு நிறைந்தவை.
6.7.4
सर्वकामफलास्तत्र केचिद्वृक्षा जनाधिप ।
अपरे क्षीरिणो नाम वृक्षास्तत्र नराधिप ॥ ६.७.४ ॥
மக்களின் தலைவரே, அங்கே சில மரங்கள் எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும் கனிகளைத் தருகின்றன; மற்றவை க்ஷீரி என்று பெயர் பெற்ற பால் தரும் மரங்கள், மன்னா.
6.7.5
ये क्षरन्ति सदा क्षीरं षड्रसं चामृपोतमम् ।
वस्त्राणि च प्रसूयन्ते फलेष्वाभरणानि च ॥ ६.७.५ ॥
எப்போதும் ஆறு சுவையுள்ள அமிர்தம் போன்ற பாலைச் சொரிபவை; அவற்றின் கனிகளில் ஆடைகளும் ஆபரணங்களும் விளைகின்றன.
6.7.6
सर्वा मणिमयी भूमिः सूक्ष्मकाञ्चनवालुका ।
सर्वर्तुसुखसंस्पर्शा निष्पङ्का च जनाधिप ।
पुष्करिष्यः शुभास्तत्र सुखस्पर्शा मनोरमाः ॥ ६.७.६ ॥
அங்குள்ள எல்லா நிலமும் மணிகளால் ஆனது, நுண்ணிய பொன் மணலுடையது; எல்லாப் பருவங்களிலும் இனிய தொடுகையுடையது, சேறற்றது. மக்களின் தலைவரே, அங்கு இனிய தொடுகையுள்ள, மனம் கவரும் அழகிய தாமரைக் குளங்கள் உள்ளன.
6.7.7
देवलोकच्युताः सर्वे जायन्ते तत्र मानवाः ।
शुक्लाभिजनसंयन्नाः सर्वे सुप्रियदर्शनाः ॥ ६.७.७ ॥
தேவலோகத்திலிருந்து வீழ்ந்தவர்களான அனைவரும் அங்கே மனிதர்களாகப் பிறக்கிறார்கள். அவர்கள் அனைவரும் தூய குலத்தில் பிறந்தவர்கள், மிக இனிய தோற்றமுடையவர்கள்.
6.7.8
मिथुनानि च जायन्ते स्त्रियश्चाप्सरसोपमाः ।
तेषां ते क्षीरिणां क्षीरं पिबन्त्यमृतसन्निभम् ॥ ६.७.८ ॥
அங்கே இரட்டையர்களும் பிறக்கின்றனர்; பெண்கள் அப்சரஸ்களுக்கு ஒப்பானவர்கள். அந்த பால்தரும் மரங்களின் பாலை அவர்கள் அமுதம் போன்றதாகப் பருகுகின்றனர்.
6.7.9
मिथुनं जायते काले समं तच्च प्रवर्धते ।
तुल्यरूगुणोपेतं समवेषं तथैव च ॥ ६.७.९ ॥
இரட்டைஜோடி காலத்தில் ஒன்றாகப் பிறந்து ஒன்றாக வளர்கிறது. அது சம அழகும் குணமும் கொண்டது; சம உடையும் அணிந்தது; அவ்வாறே.
6.7.10
एवमेवानुरूपं च चक्रवाकसमं विभो ।
निरापगाम ते लोका नित्यं मुदितमानसाः ॥ ६.७.१० ॥
அதுபோலவே, பொருத்தமாக, சக்ரவாகத்தைப் போல, ஓ வல்லவனே; அந்த மக்கள் எப்போதும் மகிழ்ந்த மனமுடையவர்களாய், துயர் ஆறு இல்லாதவர்களாய் இருக்கின்றனர்.
6.7.11
दशवर्षसहस्राणि शशवर्षशतानि च ।
जीवन्ति ते महाराज न चान्योन्यं जहत्युत ॥ ६.७.११ ॥
அவர்கள் பத்தாயிரம் ஆண்டுகளும் நூறு ஆண்டுகளும் வாழ்கின்றனர், ஓ மகாராஜா; ஒருவரையொருவர் அவர்கள் கைவிடுவதில்லை.
6.7.12
भारुण्डा नाम शकुनास्तीक्ष्णतुण्डा महाबलाः ।
तान्निर्हरन्तीह मृतान्दरीषु प्रक्षिपन्ति च ॥ ६.७.१२ ॥
பாருண்டம் எனப் பெயரிய பறவைகள், கூரிய அலகும் மிகுந்த வலிமையும் கொண்டவை; இங்கே இறந்தவர்களை எடுத்துச் சென்று குகைகளில் வீசுகின்றன.
6.7.13
उत्तराः कुरवो राजन्व्याख्यातास्ते समासतः ।
मेरोः पार्श्वमहं पूर्वं वक्ष्याम्यथ यथातथम् ॥ ६.७.१३ ॥
அரசே, வடக்கு குருக்களை சுருக்கமாக விவரித்துவிட்டேன். இப்போது முதலில் மேருவின் பக்கத்தை உள்ளபடி கூறுவேன்.
6.7.14
तस्य मूर्धाभिषेकस्तु भद्राश्वस्य विशांपते ।
भद्रसालवनं यत्र कालाम्रश्च महाद्रुमः ॥ ६.७.१४ ॥
மக்களின் தலைவரே, அங்குதான் பத்ராஷ்வனின் முடிசூட்டு நடக்கிறது; அங்கே பத்ரசால வனமும் காலாம்ர என்ற பெரிய மரமும் உள்ளன.
6.7.15
कालाम्रस्तु महाराज नित्यपुष्पफलः शुभः ।
द्रुमश्च योजनोत्सेधः सिद्धचारणसेवितः ॥ ६.७.१५ ॥
மகாராஜாவே, காலாம்ர மரம் எப்போதும் மலரும் கனியும் கொண்ட சுபமானது; ஒரு யோஜனை உயரமுடையது; சித்தர்களும் சாரணர்களும் அதைச் சேவிக்கின்றனர்.
6.7.16
तत्र ते पुरुषाः श्वेतास्तेजोयुक्ता महाबलाः ।
स्त्रियः कुमुदवर्णाश्च सुन्दर्यः प्रियदर्शनाः ॥ ६.७.१६ ॥
அங்கே அந்த ஆடவர் வெண்மையும் தேஜஸும் மகாபலமும் உடையவர்; பெண்கள் குமுத மலர் நிறமும் அழகும் கண்ணுக்கினிய தோற்றமும் உடையவர்.
6.7.17
चन्द्रप्रभाश्चन्द्रवर्णाः पूर्वचन्द्रनिभाननाः ।
चन्द्रशीतलगात्र्यश्च नृत्तिगीतविशारदाः ॥ ६.७.१७ ॥
அவர்கள் சந்திரனைப் போன்ற ஒளியும் நிறமும் கொண்டவர்; முதல் பிறைச் சந்திரனைப் போன்ற முகமுடையவர்; சந்திரனைப்போல் குளிர்ந்த உடலுடையவர்; நடனத்திலும் பாடலிலும் வல்லவர்.
6.7.18
दशवर्षसहस्राणि तत्रायुर्भरतर्षभ ।
कालाम्ररसपीतास्ते नित्यं संस्थितयौवनाः ॥ ६.७.१८ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவரே, அங்கே அவர்களின் ஆயுள் பத்தாயிரம் ஆண்டுகள்; காலாம்ர சாற்றைப் பருகுவதால் அவர்கள் எப்போதும் இளமையில் நிலைத்திருப்பர்.
6.7.19
दक्षिणेन तु नीलस्य निषधस्योत्तरेण तु ।
सुदर्शनो नाम महाञ्जम्बूवृक्षः सनातनः ॥ ६.७.१९ ॥
நீல மலையின் தெற்கிலும் நிஷத மலையின் வடக்கிலும் சுதர்சனம் என்ற பெரிய ஜம்பு மரம் உள்ளது; அது நித்தியமானது.
6.7.20
सर्वकामफलः पुण्यः सिद्धचारणसेवितः ।
तस्य नाम्ना समाख्यातो जम्बूद्वीपः सनातनः ॥ ६.७.२० ॥
எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும் கனிகளைத் தருவது, புனிதமானது, சித்தர்களாலும் சாரணர்களாலும் சேவிக்கப்படுவது; அதன் பெயராலேயே இந்த நித்திய ஜம்புத்வீபம் அழைக்கப்படுகிறது.
6.7.21
योजनानां सहस्त्रं च शतं च भरतर्षभ ।
उत्सेधो वृक्षराजस्य दिवस्पृङ्भनुजेश्वर ॥ ६.७.२१ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, மனிதர்களின் தலைவனே, மரங்களின் அரசனின் உயரம் ஆயிரத்து நூறு யோசனைகள்; அது வானைத் தொடுகிறது.
6.7.22
अरत्नीनां सहस्रं च शतानि दश पञ्च च ।
परिणाहस्तु वृक्षस्य फलानां रसभेदिनाम् ॥ ६.७.२२ ॥
மரத்தின் சுற்றளவு ஆயிரத்து ஐந்நூறு அரத்தினிகள்; அதன் கனிகள் வெவ்வேறு சுவைகளைக் கொண்டவை.
6.7.23
पतमानानि तान्युर्वी कुर्वन्ति विपुलं स्वनम् ।
मुञ्चन्ति च रसं राजंस्तस्मिन्रजतसन्निभम् ॥ ६.७.२३ ॥
விழும் அந்தக் கனிகள் பூமியில் பெரும் ஒலியை எழுப்புகின்றன; ராஜனே, அவற்றிலிருந்து வெள்ளி போன்ற சாறு வடிகிறது.
6.7.24
तस्या जम्बाः फलरसो नदी भूत्वा जनाधिप ।
मेरुं प्रदक्षिणं कृत्वा संप्रयात्युत्तरान्कुरून् ॥ ६.७.२४ ॥
அந்த ஜம்பு மரத்தின் கனிச் சாறு ஆறாகி, மக்களின் தலைவனே, மேருவை வலம் வந்து வடக்கு குருக்களை நோக்கிப் பாய்கிறது.
6.7.25
तत्र तेषां मनःशान्तिर्न पिपासा जनाधिप ।
तस्मिन्फलरसे पीते न जरा बाधते च तान् ॥ ६.७.२५ ॥
அங்கே அவர்களுக்கு மனச் சாந்தி உண்டு; தாகம் இல்லை, ஜனாதிபரே. அந்தப் பழ-ரசத்தைப் பருகியதும் முதுமை அவர்களை வருத்துவதில்லை.
6.7.26
तत्र जाम्बूनदं नाम कनकं देवभूषणम् ।
इन्द्रगोपकसंकाशं जायते भास्वरं तु तत् ॥ ६.७.२६ ॥
அங்கே ஜாம்பூநதம் என்ற பெயருடைய பொன் உண்டாகிறது; அது தேவர்களின் அணிகலன். இந்திரகோபப் பூச்சியைப் போல் சிவந்து ஒளிர்கிறது.
6.7.27
तरुणादित्यवर्णाश्च जायन्ते तत्र मानवाः ।
तथा माल्यवतः श्रृङ्गे दृश्यते हव्यवाट् सदा ॥ ६.७.२७ ॥
அங்கே மனிதர்கள் உதிக்கும் இளஞ்சூரியனின் நிறத்தவராகப் பிறக்கின்றனர். அதுபோல் மால்யவத் சிகரத்தில் எப்போதும் ஹவ்யவாட் அக்கினி காணப்படுகிறது.
6.7.28
नाम्ना संवर्तको नाम कालाग्निर्भरतर्षभ ।
तथा माल्यवतः श्रृङ्गे पूर्वपूर्वानुगण्डिका ॥ ६.७.२८ ॥
பெயரால் சம்வர்தகன் என்ற காலாக்னி, பரதர்களில் காளையே. அதுபோல் மால்யவத் சிகரத்தில் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக முந்தைய முந்தைய மலைத்தொடர்கள் உள்ளன.
6.7.29
योजनानां सहस्राणि पञ्चषण्माल्यवानथ ।
महारजतसंकाशा जायन्ते तत्र मानवाः ॥ ६.७.२९ ॥
மால்யவான் மலை ஐந்தாறு ஆயிரம் யோஜனை பரவியுள்ளது. அங்கே பெரும் வெள்ளியைப் போல் ஒளிரும் மனிதர்கள் பிறக்கின்றனர்.
6.7.30
ब्रह्मलोकच्युताः सर्वे सर्वे सर्वेषु साधवः ।
तपस्तप्यन्ति ते तीव्रं भवन्ति ह्यूर्ध्वरेतसः ।
रक्षणार्थं तु भूतानां प्रविश्यन्ते दिवाकरम् ॥ ६.७.३० ॥
பிரம்மலோகத்திலிருந்து வீழ்ந்த அனைவரும், அனைவருள்ளும் நல்லோர். அவர்கள் கடுமையாகத் தவம் புரிகிறார்கள்; ஊர்த்வரேதஸ்களாகின்றனர். உயிர்களைக் காக்கும் பொருட்டு சூரியனுள் புகுகின்றனர்.
6.7.31
षष्टिस्तानि सहस्राणि षष्टिरेव शतानि च ।
अरुणस्याग्रतो यान्ति परिवार्य दिवाकरम् ॥ ६.७.३१ ॥
அறுபதாயிரமும் அறுபது நூறுமாக இருந்தவர்கள் அவர்கள். அருணனுக்கு முன்னே சென்று சூரியனைச் சூழ்ந்து செல்கின்றனர்.
6.7.32
षष्टिं वर्षसहस्राणि षष्टिमेव शतानि च ।
आदित्यतापतप्तास्ते विशन्ति शशिमण्डलम् ॥ ६.७.३२ ॥
அறுபதாயிரம் ஆண்டுகளும் அறுபது நூறு ஆண்டுகளும், சூரியனின் வெப்பத்தால் தகிக்கப்பட்டு, அவர்கள் சந்திரமண்டலத்தில் நுழைகின்றனர்.