Mahābhārata · Adhyāya 6.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.7.1
मेरोरथोत्तरं पार्श्वं पूर्वं चाचक्ष्व संजय ।
निखिलेन महाबुद्धे माल्यवन्तं च पर्वतम् ॥ ६.७.१ ॥
O Sañjaya, beschreibe die nördliche Seite und den vorderen Teil des Meru, und, o Mann großer Weisheit, beschreibe vollständig den Berg Mālyavat.
6.7.2
दक्षिणेन तु नीलस्य मेरोः पार्श्वे तथोत्तरे ।
उत्तराः कुरवो राजन्पुण्याः सिद्धनिषेविताः ॥ ६.७.२ ॥
O König, südlich des Nīla und auf der Nordseite des Meru liegen die Uttara Kurus, heilig und von den Vollendeten besucht.
6.7.3
तत्र वृक्षा मधुफला नित्यपुष्पफलोपगाः ।
पुष्पाणि च सुगन्धीनि रसवन्ति फलानि च ॥ ६.७.३ ॥
Dort gibt es Bäume mit honigsüßen Früchten, stets voller Blüten und Früchte; die Blüten sind duftend und die Früchte saftig.
6.7.4
सर्वकामफलास्तत्र केचिद्वृक्षा जनाधिप ।
अपरे क्षीरिणो नाम वृक्षास्तत्र नराधिप ॥ ६.७.४ ॥
Dort tragen manche Bäume Früchte, die jeden Wunsch erfüllen, und andere, o Herr der Menschen, heißen Kṣīriṇ, die milchspendenden Bäume.
6.7.5
ये क्षरन्ति सदा क्षीरं षड्रसं चामृपोतमम् ।
वस्त्राणि च प्रसूयन्ते फलेष्वाभरणानि च ॥ ६.७.५ ॥
Sie fließen stets mit Milch von sechs Geschmacksrichtungen, wie Nektar, und aus ihren Früchten entstehen Gewänder und Schmuck.
6.7.6
सर्वा मणिमयी भूमिः सूक्ष्मकाञ्चनवालुका ।
सर्वर्तुसुखसंस्पर्शा निष्पङ्का च जनाधिप ।
पुष्करिष्यः शुभास्तत्र सुखस्पर्शा मनोरमाः ॥ ६.७.६ ॥
Der ganze Boden dort ist aus Edelsteinen gemacht, mit feinem Goldsand, in jeder Jahreszeit angenehm zu berühren und frei von Schlamm; und dort, o Herr der Menschen, gibt es schöne Lotusteiche, angenehm zu berühren und dem Geist erfreulich.
6.7.7
देवलोकच्युताः सर्वे जायन्ते तत्र मानवाः ।
शुक्लाभिजनसंयन्नाः सर्वे सुप्रियदर्शनाः ॥ ६.७.७ ॥
Von der Welt der Götter herabgefallen, werden dort alle als Menschen geboren; alle sind von leuchtender Abstammung und überaus angenehm anzusehen.
6.7.8
मिथुनानि च जायन्ते स्त्रियश्चाप्सरसोपमाः ।
तेषां ते क्षीरिणां क्षीरं पिबन्त्यमृतसन्निभम् ॥ ६.७.८ ॥
Dort werden auch Zwillingspaare geboren, und die Frauen gleichen Apsarasen; sie trinken die Milch jener milchspendenden Bäume, die dem Nektar gleicht.
6.7.9
मिथुनं जायते काले समं तच्च प्रवर्धते ।
तुल्यरूगुणोपेतं समवेषं तथैव च ॥ ६.७.९ ॥
Das Zwillingspaar wird zur rechten Zeit gemeinsam geboren und wächst gemeinsam auf; sie besitzen gleiche Gestalt und Eigenschaften und tragen gleiche Kleidung, und ebenso.
6.7.10
एवमेवानुरूपं च चक्रवाकसमं विभो ।
निरापगाम ते लोका नित्यं मुदितमानसाः ॥ ६.७.१० ॥
Ebenso, angemessen, und wie die Brahmanengänse, o Mächtiger; jene Völker sind stets fröhlichen Geistes und frei vom Strom des Kummers.
6.7.11
दशवर्षसहस्राणि शशवर्षशतानि च ।
जीवन्ति ते महाराज न चान्योन्यं जहत्युत ॥ ६.७.११ ॥
Sie leben zehntausend Jahre und hundert Jahre, o großer König, und sie verlassen einander nicht.
6.7.12
भारुण्डा नाम शकुनास्तीक्ष्णतुण्डा महाबलाः ।
तान्निर्हरन्तीह मृतान्दरीषु प्रक्षिपन्ति च ॥ ६.७.१२ ॥
Vögel namens Bhāruṇḍa, mit scharfen Schnäbeln und sehr stark, tragen die Toten von hier fort und werfen sie in Höhlen.
6.7.13
उत्तराः कुरवो राजन्व्याख्यातास्ते समासतः ।
मेरोः पार्श्वमहं पूर्वं वक्ष्याम्यथ यथातथम् ॥ ६.७.१३ ॥
O König, die nördlichen Kurus habe ich kurz beschrieben. Nun werde ich zuerst die Seite des Meru genau so schildern, wie sie ist.
6.7.14
तस्य मूर्धाभिषेकस्तु भद्राश्वस्य विशांपते ।
भद्रसालवनं यत्र कालाम्रश्च महाद्रुमः ॥ ६.७.१४ ॥
O Herr der Menschen, dort findet die Salbung des Hauptes Bhadrāśvas statt, wo der Bhadrasāla-Wald und der große Baum namens Kālāmra stehen.
6.7.15
कालाम्रस्तु महाराज नित्यपुष्पफलः शुभः ।
द्रुमश्च योजनोत्सेधः सिद्धचारणसेवितः ॥ ६.७.१५ ॥
O großer König, der Kālāmra ist ein glückverheißender Baum, stets in Blüte und Frucht; er ist ein Yojana hoch und wird von Siddhas und Cāraṇas umsorgt.
6.7.16
तत्र ते पुरुषाः श्वेतास्तेजोयुक्ता महाबलाः ।
स्त्रियः कुमुदवर्णाश्च सुन्दर्यः प्रियदर्शनाः ॥ ६.७.१६ ॥
Dort sind die Männer weiß, strahlend und von großer Kraft; die Frauen haben die Farbe der Lotusblüte, sind schön und ein Anblick der Freude.
6.7.17
चन्द्रप्रभाश्चन्द्रवर्णाः पूर्वचन्द्रनिभाननाः ।
चन्द्रशीतलगात्र्यश्च नृत्तिगीतविशारदाः ॥ ६.७.१७ ॥
Sie sind mondhell und mondfarben, mit Gesichtern wie der junge Mond und Gliedern kühl wie der Mond, geübt in Tanz und Gesang.
6.7.18
दशवर्षसहस्राणि तत्रायुर्भरतर्षभ ।
कालाम्ररसपीतास्ते नित्यं संस्थितयौवनाः ॥ ६.७.१८ ॥
O Stier der Bharatas, dort währt ihr Leben zehntausend Jahre; vom Saft des Kālāmra trinkend, verweilen sie stets in der Jugend.
6.7.19
दक्षिणेन तु नीलस्य निषधस्योत्तरेण तु ।
सुदर्शनो नाम महाञ्जम्बूवृक्षः सनातनः ॥ ६.७.१९ ॥
Südlich des Nīla und nördlich des Niṣadha steht der große Jambu-Baum namens Sudarśana, der ewig ist.
6.7.20
सर्वकामफलः पुण्यः सिद्धचारणसेवितः ।
तस्य नाम्ना समाख्यातो जम्बूद्वीपः सनातनः ॥ ६.७.२० ॥
Mit Früchten, die jeden Wunsch erfüllen, heilig, von Siddhas und Cāraṇas verehrt; nach ihm heißt diese ewige Insel Jambudvīpa.
6.7.21
योजनानां सहस्त्रं च शतं च भरतर्षभ ।
उत्सेधो वृक्षराजस्य दिवस्पृङ्भनुजेश्वर ॥ ६.७.२१ ॥
O Stier der Bharatas, Herr der Menschen, die Höhe dieses Baumkönigs beträgt tausend und hundert Yojanas; er berührt den Himmel.
6.7.22
अरत्नीनां सहस्रं च शतानि दश पञ्च च ।
परिणाहस्तु वृक्षस्य फलानां रसभेदिनाम् ॥ ६.७.२२ ॥
Der Umfang des Baumes beträgt eintausendfünfhundert Aratnis; seine Früchte haben unterschiedliche Säfte.
6.7.23
पतमानानि तान्युर्वी कुर्वन्ति विपुलं स्वनम् ।
मुञ्चन्ति च रसं राजंस्तस्मिन्रजतसन्निभम् ॥ ६.७.२३ ॥
Beim Fallen erzeugen sie ein gewaltiges Getöse auf der Erde, und, o König, sie geben einen Saft ab, der Silber gleicht.
6.7.24
तस्या जम्बाः फलरसो नदी भूत्वा जनाधिप ।
मेरुं प्रदक्षिणं कृत्वा संप्रयात्युत्तरान्कुरून् ॥ ६.७.२४ ॥
Der Saft der Früchte dieses Jambu wird zu einem Fluss, o Herr der Menschen; er umkreist den Meru im Uhrzeigersinn und fließt den Nördlichen Kurus entgegen.
6.7.25
तत्र तेषां मनःशान्तिर्न पिपासा जनाधिप ।
तस्मिन्फलरसे पीते न जरा बाधते च तान् ॥ ६.७.२५ ॥
Dort haben sie Seelenfrieden und keinen Durst, o Herr der Menschen. Wenn sie jenen Fruchtsaft getrunken haben, quält sie das Alter nicht.
6.7.26
तत्र जाम्बूनदं नाम कनकं देवभूषणम् ।
इन्द्रगोपकसंकाशं जायते भास्वरं तु तत् ॥ ६.७.२६ ॥
Dort entsteht ein Gold namens Jāmbūnada, der Schmuck der Götter; es ist strahlend, dem roten Käfer Indragopa gleich.
6.7.27
तरुणादित्यवर्णाश्च जायन्ते तत्र मानवाः ।
तथा माल्यवतः श्रृङ्गे दृश्यते हव्यवाट् सदा ॥ ६.७.२७ ॥
Dort werden die Menschen mit der Farbe der jungen Sonne geboren; ebenso sieht man auf dem Gipfel des Mālyavat stets das Feuer Havyavāṭ.
6.7.28
नाम्ना संवर्तको नाम कालाग्निर्भरतर्षभ ।
तथा माल्यवतः श्रृङ्गे पूर्वपूर्वानुगण्डिका ॥ ६.७.२८ ॥
Ein Feuer namens Saṃvartaka, das Feuer der Zeit, o Stier der Bharatas; ebenso gibt es auf dem Gipfel des Mālyavat Grate, einer hinter dem anderen.
6.7.29
योजनानां सहस्राणि पञ्चषण्माल्यवानथ ।
महारजतसंकाशा जायन्ते तत्र मानवाः ॥ ६.७.२९ ॥
Der Mālyavat erstreckt sich über fünf- oder sechstausend Yojanas; dort werden Menschen geboren, die wie großes Silber glänzen.
6.7.30
ब्रह्मलोकच्युताः सर्वे सर्वे सर्वेषु साधवः ।
तपस्तप्यन्ति ते तीव्रं भवन्ति ह्यूर्ध्वरेतसः ।
रक्षणार्थं तु भूतानां प्रविश्यन्ते दिवाकरम् ॥ ६.७.३० ॥
Alle, aus der Welt Brahmās gefallen, sind unter den Tugendhaften tugendhaft; sie üben strenge Askese und werden ūrdhvaretas. Zum Schutz der Wesen treten sie in die Sonne ein.
6.7.31
षष्टिस्तानि सहस्राणि षष्टिरेव शतानि च ।
अरुणस्याग्रतो यान्ति परिवार्य दिवाकरम् ॥ ६.७.३१ ॥
Sechzigtausend und auch sechzig Hunderte gehen vor Aruṇa einher und umgeben die Sonne.
6.7.32
षष्टिं वर्षसहस्राणि षष्टिमेव शतानि च ।
आदित्यतापतप्तास्ते विशन्ति शशिमण्डलम् ॥ ६.७.३२ ॥
Sechzigtausend Jahre und auch sechzig Hunderte von Jahren, von der Glut der Sonne versengt, treten sie in die Mondscheibe ein.