Mahābhārata · Adhyāya 6.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.78.1
ततो दुर्योधनो राजा महोत्प्रत्यागतस्मृतिः ।
शरवर्षैः पुनर्भीमं प्रत्यवारयदच्युतम् ॥ ६.७८.१ ॥
Da hielt König Duryodhana, dessen Besinnung rasch zurückgekehrt war, den unbeirrbaren Bhīma mit einem Pfeilhagel wieder auf.
6.78.2
एकीभूतास्ततश्चैव तव पुत्रा महारथाः ।
समेत्य समरे भीमं योधयामासुरुद्यताः ॥ ६.७८.२ ॥
Da traten eure Söhne, die großen Wagenkämpfer, vereint zusammen, trafen Bhīma im Kampf und kämpften, bereit, gegen ihn.
6.78.3
भीमसेनोऽपि समरे संप्राप्य स्वरथं पुनः ।
समारुह्य महाबाहुर्ययौ येन तवात्मजः ॥ ६.७८.३ ॥
Bhīmasena, der Mächtigarmige, erreichte im Kampf wieder seinen Wagen, bestieg ihn und fuhr dorthin, wo euer Sohn war.
6.78.4
प्रगृह्य च महावेगं परासुकरणं दृढम् ।
सज्यं शरासनं सङ्ख्ये शरैर्विव्याध ते सुतम् ॥ ६.७८.४ ॥
Seinen starken, überaus schnellen und tödlichen Bogen mit gespannter Sehne ergreifend, durchbohrte er im Kampf euren Sohn mit Pfeilen.
6.78.5
ततो दुर्योधनो राजा भीमसेनं महाबलम् ।
नाराचेन सुतीक्ष्णेन भृशं मर्मण्यताडयत् ॥ ६.७८.५ ॥
Da traf König Duryodhana den mächtigen Bhīmasena heftig an einer empfindlichen Stelle mit einem sehr scharfen Nārāca-Pfeil.
6.78.6
सोऽतिविद्धो महेष्वासस्तव पुत्रेण धन्विना ।
क्रोधसंरक्तनयनो वेगेनाक्षिप्य कार्मुकम् ॥ ६.७८.६ ॥
Schwer verwundet von eurem Sohn, dem Bogenschützen, der große Bogenschütze mit zornroten Augen, zog rasch seinen Bogen...
6.78.7
दुर्योधनं त्रिभिर्बाणैर्बाह्वोरुरसि चार्पयत् ।
स तत्र शुशुभे राजा शिखरैर्गिरिराडिव ॥ ६.७८.७ ॥
Mit drei Pfeilen traf er Duryodhana in die Arme und die Brust; dort strahlte der König wie die Gipfel des Königs der Berge.
6.78.8
तौ दष्ट्वा समरे क्रुद्धौ विनिघ्नन्तौ परस्परम् ।
दुर्योधनानुजाः सर्वे शूराः संत्यक्तजीविताः ॥ ६.७८.८ ॥
Als sie die beiden im Kampf zornig aufeinander einschlagen sahen, wurden alle jüngeren Brüder Duryodhanas, Helden, die ihr Leben aufgegeben hatten, [vorwärts getrieben].
6.78.9
संस्मृत्य मन्त्रितं पूर्वं निग्रहे भीमकर्मणः ।
निश्चयं परमं कृत्वा निग्रहीतुं प्रचक्रमुः ॥ ६.७८.९ ॥
Sie erinnerten sich an den früher beschlossenen Rat, den Furchtbar-Handelnden (Bhīma) aufzuhalten, fassten einen festen Entschluss und machten sich daran, ihn aufzuhalten.
6.78.10
तानापतत एवाजौ भीमसेनो महाबलः ।
प्रत्युद्ययौ महाराज गजः प्रतिगजानिव ॥ ६.७८.१० ॥
Als sie im Kampf auf ihn losstürmten, rückte der gewaltige Bhīmasena ihnen entgegen, o großer König, wie ein Elefant gegen feindliche Elefanten vorrückt.
6.78.11
भृशं क्रुद्धश्च तेजस्वी नाराचेन समार्पयत् ।
चित्रसेनं महाराज तव पुत्रं महायशाः ॥ ६.७८.११ ॥
Heftig erzürnt und strahlend traf der hochberühmte Bhīmasena, o großer König, deinen Sohn Citrasena voll mit einem eisernen Pfeil.
6.78.12
तथेतरांस्तव सुतांस्ताडयामास भारत ।
शरैर्बहुविधैः सङ्ख्ये रुक्मपुङ्खैः सुतेजनैः ॥ ६.७८.१२ ॥
Ebenso, o Bhārata, traf er deine anderen Söhne im Kampf mit Pfeilen vieler Art, mit goldenen Federn und gut geschärft.
6.78.13
ततः संप्रेक्ष्य पुत्रैस्ते भीमसेनं समावृतम् ।
अभिमन्युप्रभृतयस्ते द्वदश महारथाः ॥ ६.७८.१३ ॥
Als sie Bhīmasena von deinen Söhnen umzingelt sahen, rückten die zwölf großen Wagenkämpfer unter Abhimanyu vor.
6.78.14
प्रेषिता धर्मराजेन भीमसेनपदानुगाः ।
प्रतिजग्मुर्महाराज तव पुत्रान्महाबलान् ॥ ६.७८.१४ ॥
Von dem König der Rechtschaffenheit gesandt, den Spuren Bhīmasenas folgend, kehrten sie gegen deine mächtigen Söhne zurück, o großer König.
6.78.15
दृष्ट्वा रथस्थांस्ताञ्शूरान्सूर्याग्निसमतेजसः ।
सर्वानेव महेष्वासान्भ्राजमानाञ्श्रिया वृतान् ॥ ६.७८.१५ ॥
Als sie jene Helden auf ihren Wagen stehen sahen, an Glanz der Sonne und dem Feuer gleich, alle große Bogenschützen, strahlend, von Ruhm umgeben,
6.78.16
महाहवे दीष्यमानान्सुवर्णमकुटोञ्ज्वलान् ।
तत्यजुः समरे भीमं तव पुत्रा महाबलाः ॥ ६.७८.१६ ॥
Als sie diese in der großen Schlacht leuchten sahen, strahlend mit goldenen Kronen, verließen deine mächtigen Söhne Bhīma im Kampf.
6.78.17
तान्नामृष्यत कौन्तेयो जीवमाना गता इति ।
अन्वीय च पुनः सर्वांस्तव पुत्रानपीडयत् ॥ ६.७८.१७ ॥
Der Sohn Kuntīs ertrug es nicht, dass sie lebend davongekommen waren; er verfolgte sie und bedrängte alle deine Söhne erneut.
6.78.18
अथाभिमन्युः समरे भीमसेनेन संगतः ।
पार्षतेन च ते सर्वे कैकया द्रौपदीसुताः ॥ ६.७८.१८ ॥
Dann Abhimanyu, im Kampf mit Bhīmasena vereint, zusammen mit dem Sohn Pṛṣatas und allen Kaikeya-Prinzen und den Söhnen Draupadīs.
6.78.19
तादृष्ट्वा समरे क्रुद्धांस्तव सैन्ये महारथाः ।
दुर्योधनप्रभृतयः प्रगृहीतशरासनाः।
भृशमर्श्वैः प्रजवितैः प्रययुर्यत्र ते रथाः ॥ ६.७८.१९ ॥
Als sie die im Kampf Erzürnten sahen, eilten deine großen Wagenkämpfer, angeführt von Duryodhana, mit erhobenen Bogen und rasch angetriebenen Pferden dorthin, wo ihre Wagen waren.
6.78.20
अपराह्णे महाराज प्रावर्तत महारणः ।
तावकानां च बलिनां परेषां चैव भारत ॥ ६.७८.२० ॥
Am Nachmittag, großer König, Nachkomme Bharatas, begann jener gewaltige Kampf zwischen deinen mächtigen Kriegern und den Feinden.
6.78.21
अभिमन्युर्विकर्णस्य हयान्हत्वा महाहवे ।
अथैनं पञ्चविंशत्या क्षुद्रकाणां समार्पयत् ॥ ६.७८.२१ ॥
In der großen Schlacht erschlug Abhimanyu die Pferde Vikarṇas; dann wurde er von fünfundzwanzig der geringeren Krieger angegriffen.
6.78.22
हताश्वं रथमुत्सृज्य विकर्णस्तु महारथः ।
आरुरोह रथं राजंश्चित्रसेनस्य भारत ।
योधयामास समरे तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.७८.२२ ॥
Nachdem er den Wagen verlassen hatte, dessen Pferde erschlagen waren, bestieg der große Wagenkämpfer Vikarṇa, o König, Nachkomme Bharatas, den Wagen Citrasenas und kämpfte im Gefecht; es war wie ein Wunder.
6.78.23
स्थितावेकरथे तौ तु भ्रातरौ कुलवर्धनौ ।
आर्जिनिः शरजालेन च्छादयामास भारत ॥ ६.७८.२३ ॥
Die beiden Brüder, Mehrer der Sippe, standen auf einem Wagen; o Nachkomme Bharatas, der Sohn Arjunas bedeckte sie mit einem Netz aus Pfeilen.
6.78.24
चित्रसेनो विकर्णश्च कार्ष्णिं पञ्चभिरायसैः ।
विव्यधाते न चाकम्पत्कार्ष्णिर्मेरुरिव स्थितः ॥ ६.७८.२४ ॥
Citrasena und Vikarṇa durchbohrten den Sohn Kṛṣṇas mit fünf eisernen Pfeilen, doch der Sohn Kṛṣṇas stand wie der Berg Meru und zitterte nicht.
6.78.25
दुःशासनस्तु समरे केकयान्पञ्च मारिप ।
योधयामास राजेन्द्र तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ६.७८.२५ ॥
Im Kampf kämpfte Duḥśāsana gegen fünf Kekaya-Fürsten, o Herr; es wurde wunderbar, o König der Könige.
6.78.26
द्रौपदेया रणे क्रुद्धा दुर्योधनमवारयन् ।
शरैराशीविषाकारैः पुत्रं तव विशांपते ॥ ६.७८.२६ ॥
Im Kampf hielten die zornigen Söhne Draupadīs Duryodhana auf; mit Pfeilen gleich giftigen Schlangen, o Herr des Volkes, wehrten sie deinen Sohn ab.
6.78.27
पुत्रोऽपि तव दुर्धर्षो द्रौपद्यास्तनयान्रणे ।
सायकैर्निशितै राजन्नाजघान पृथक्पृथक् ॥ ६.७८.२७ ॥
Auch dein Sohn war unbezwingbar; im Kampf, o König, schlug er die Söhne Draupadīs einzeln mit scharfen Pfeilen nieder.
6.78.28
तैश्चापि विद्धः शुशुभे रुधिरेम समुक्षितः ।
गिरिः प्रस्रवणैर्यद्वद्गैरिकादिविमिश्रितैः ॥ ६.७८.२८ ॥
Von ihnen getroffen und mit Blut benetzt, leuchtete er wie ein Berg mit Bächen, vermischt mit rotem Ocker und dergleichen.
6.78.29
भीष्मोऽपि समरे राजन्पाण्डवानामनीकिनीम् ।
कालयामास बलवान्पालः पशुगणानिव ॥ ६.७८.२९ ॥
O König, auch Bhīṣma, im Kampf mächtig, vernichtete das Heer der Pāṇḍavas, wie ein Hirte eine Herde Vieh treibt.
6.78.30
ततो गाण्डीवनिर्घोषः प्रादुरासीद्विशांपते ।
दक्षिणेन वरूथिन्याः पार्थस्यरीन्विनिघ्नतः ॥ ६.७८.३० ॥
Dann, o Herr des Volkes, erhob sich von der rechten Seite des Heeres das Dröhnen von Pārthas Gāṇḍīva, während er seine Feinde niederschlug.
6.78.31
उत्तस्थुः समरे तत्र कबन्धानि समन्ततः ।
कुरूणां चैव सैन्येषु पाण्डवानां च भारत ॥ ६.७८.३१ ॥
O Nachkomme Bharatas, in jener Schlacht erhoben sich ringsum in den Heeren der Kurus und der Pāṇḍavas kopflose Rümpfe.
6.78.32
शोणितोदं शरावर्तं गजद्वीपं हयोर्मिणम् ।
रथनौभिर्नरव्याघ्राः प्रतेरुः सैन्यसागरम् ॥ ६.७८.३२ ॥
Über jenes Meer der Heere — ein Blutstrom, Pfeilstrudel, Elefanteninseln, Pferdewogen — setzten die Tiger unter den Menschen mit Streitwagen als Booten hinüber.
6.78.33
छिन्नहस्ता विकवचा विदेहाश्च नरोत्तमाः ।
दृश्यन्ते पतितास्तत्र शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ६.७८.३३ ॥
Dort sah man Hunderte und Tausende der besten Männer gefallen liegen, die Hände abgeschlagen, ohne Panzer.
6.78.34
निहतैर्मत्तमातङ्गैः शोणितौघपरिप्लुतैः ।
भूर्भाति भरतश्रेष्ठ पर्वतैराचिता यथा ॥ ६.७८.३४ ॥
O Bester der Bharatas, die Erde glänzt, als wäre sie mit Bergen übersät: erschlagene rasende Elefanten, durchtränkt von Blutströmen.
6.78.35
तत्राद्भुतमपश्याम तव तेषां च भारत ।
न तत्रासीत्पुमान्कश्चिद्यो युद्धं नाभिकाङ्क्षति ॥ ६.७८.३५ ॥
O Nachkomme Bharatas, dort sahen wir ein Wunder, auf deiner Seite wie auf ihrer: Es gab dort keinen Mann, der nicht den Kampf begehrt hätte.
6.78.36
एवं युयुधिरे वीराः प्रार्थयाना महद्यशः ।
तावकाः पाण्डवैः सार्धमाकाङ्क्षन्तो जयं युधि ॥ ६.७८.३६ ॥
So kämpften die Helden, nach großem Ruhm strebend: die Deinen kämpften mit den Pāṇḍavas, nach dem Sieg im Kampf verlangend.