Mahābhārata · Adhyāya 6.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.79.1
ततो दुर्योधनो राजा लोहितायति भास्करे ।
संग्रामरभसो भीमं हन्तुकामोऽभ्यधावत ॥ ६.७९.१ ॥
Entonces el rey Duryodhana, cuando el sol enrojecía, ansioso de batalla y deseando matar a Bhīma, se lanzó contra él.
6.79.2
तमायान्तमभिप्रेक्ष्य नृवीरं दृढवैरिणम् ।
भीमसेनः सुसंक्रुद्ध इदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.७९.२ ॥
Al ver que se acercaba aquel héroe entre los hombres, su firme enemigo, Bhīmasena, muy enfurecido, pronunció estas palabras.
6.79.3
अयं स कालः संप्राप्तो वर्षपूगाभिवाञ्छितः ।
अद्य त्वां निहनिष्यामि यदि नोत्सृजसे रणम् ॥ ६.७९.३ ॥
Ha llegado aquel momento tan deseado durante años. Hoy te mataré, si no abandonas la batalla.
6.79.4
अद्य कुन्त्याः परिक्लेशं वनवासं च कृत्स्नशः ।
द्रौपद्याश्च परिक्लेशं प्रणेष्यामि हते त्वयि ॥ ६.७९.४ ॥
Hoy, cuando seas abatido, pondré fin a todo el sufrimiento de Kuntī y al exilio en el bosque, y al sufrimiento de Draupadī.
6.79.5
यत्पुरा मत्सरीभूत्वा पाण्डवानवमन्यसे ।
तस्य पापस्य गान्धारे पश्य व्यसनमागतम् ॥ ६.७९.५ ॥
Antes, lleno de envidia, despreciaste a los Pāṇḍavas. Oh hijo de Gāndhārī, mira la calamidad de aquel pecado que ha caído sobre ti.
6.79.6
कर्णस्य मतमास्थाय सौबलस्य च यत्पुरा ।
अचिन्त्य पाण्डवान्कामाद्यथेष्टं कृतवानसि ॥ ६.७९.६ ॥
Antes, siguiendo la opinión de Karṇa y de Śakuni, sin tener en cuenta a los Pāṇḍavas, hiciste lo que quisiste por deseo.
6.79.7
याचमानं च यन्मोहाद्दाशार्हमवमन्यसे ।
उलूकस्य समादेशं यद्ददासि च हृष्टवत् ॥ ६.७९.७ ॥
Desprecias por delusión al Dāśārha, que suplicaba, y el mensaje que con alegría diste a Ulūka.
6.79.8
तेन त्वां निहनिष्यामि सानुबन्धं सबान्धवम् ।
शमीकरिष्ये तत्पापं यत्पुरा कृतवानसि ॥ ६.७९.८ ॥
Con eso te mataré junto con tus seguidores y parientes; expiaré el pecado que cometiste antes.
6.79.9
एवमुक्त्वा धनुर्घोरं विकृष्योद्भ्राम्य चासकृत् ।
समाधत्त शरान्घोरान्महाशनिसमप्रभान् ॥ ६.७९.९ ॥
Tras decir esto, tensó su terrible arco, lo hizo girar una y otra vez y colocó flechas terribles, brillantes como grandes rayos.
6.79.10
षड्विंशतिमसं क्रुद्धो मुमोचाशु सुयोधने ।
ज्वलिताग्निशिखाकारान्वज्रकल्पानजिह्मगान् ॥ ६.७९.१० ॥
Airado, disparó rápidamente contra Suyodhana la flecha vigésimo sexta, con forma de llamas ardientes, semejantes a rayos, que volaban en línea recta.
6.79.11
ततोऽस्य कार्मुकं द्वाभ्यां सूतं द्वाभ्यां च विव्यधे ।
चतुर्भिरश्वाञ्जवनाननयद्यमसादनम् ॥ ६.७९.११ ॥
Luego, con dos flechas atravesó su arco, con dos a su auriga, y con cuatro hirió a los veloces caballos y los envió a la morada de Yama.
6.79.12
द्वाभ्यां च सुविकृष्टाभ्यां शराभ्यामरिमर्दनः ।
छत्रं चिच्छेद समरे राज्ञस्तस्य नरोत्तम् ॥ ६.७९.१२ ॥
Y con dos flechas bien tensadas el aplastador de enemigos cortó en la batalla el parasol de aquel rey, oh mejor de los hombres.
6.79.13
षङ्भिश्च तस्य चिच्छेद ज्वलन्तं ध्वजमुत्तमम् ।
छित्त्वा तं च ननादोच्चैस्तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ६.७९.१३ ॥
Con seis flechas derribó su estandarte resplandeciente y excelso, y tras cortarlo rugió con fuerza mientras tu hijo lo miraba.
6.79.14
रथाच्च स ध्वजः श्रीमान्नानारत्नविभूषितात् ।
पपात सहसा भूमौ विद्युञ्जलधरादिव ॥ ६.७९.१४ ॥
Y de aquel carro, adornado con muchas joyas, el espléndido estandarte cayó de repente al suelo, como desde una nube cargada de relámpagos.
6.79.15
ज्वलन्तं सूर्यसंकाशं नागं मणिमयं शुभम् ।
ध्वजं कुरुपतेश्छिन्नं ददृशुः सर्वपार्थिवाः ॥ ६.७९.१५ ॥
Todos los reyes vieron el estandarte del señor de los Kurus, resplandeciente como el sol, hecho de gemas, auspicioso, con emblema de serpiente, derribado.
6.79.16
अथैनं दशभिर्बाणैस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ।
आजघान रणे वीरं स्मयन्निव महारथः ॥ ६.७९.१६ ॥
Entonces aquel gran guerrero de carro hirió en batalla a aquel héroe con diez flechas, como quien aguijonea a un gran elefante, sonriendo mientras lo hacía.
6.79.17
स गाढविद्धो व्यथितो भीमसेनेन संयुगे ।
निषसाद रथोपस्थे मूर्च्छाभिहतचेतनः ॥ ६.७९.१७ ॥
Profundamente herido en batalla por Bhīmasena, angustiado, con la conciencia abatida por el desmayo, se sentó en el suelo del carro.
6.79.18
ततः स राजा सिन्धूनां रथश्रेष्ठो महाबलः ।
दुर्योधनस्य जग्राह पार्ष्णिं स्वपुरुषैर्वृतः ॥ ६.७९.१८ ॥
Entonces aquel rey de los Sindhu, el mejor de los guerreros de carro y poderoso, rodeado de sus hombres, tomó a Duryodhana por el talón.
6.79.19
कृपश्च रथिनां श्रेष्ठस्तव पुत्रमचेतनम् ।
आरोपयद्रथं राजन्दुर्योधनममर्षणम् ॥ ६.७९.१९ ॥
Oh rey, Kṛpa, el mejor de los guerreros en carro, subió a tu hijo inconsciente, el implacable Duryodhana, al carro.
6.79.20
परिवार्य ततो भीमं जेतुकामो जयद्रथः ।
रथैरनेकसाहस्रैर्भीमस्यावारयद्दिशः ॥ ६.७९.२० ॥
Entonces Jayadratha, deseando vencer a Bhīma, lo rodeó y con muchos miles de carros bloqueó todas las direcciones de Bhīma.
6.79.21
धृष्टकेतुस्ततो राजन्नभिमन्युश्च वीर्यवान् ।
केकया द्रौपदेयाश्च तव पुत्रानयोधयन् ॥ ६.७९.२१ ॥
Entonces, oh rey, Dhṛṣṭaketu y el valiente Abhimanyu, los príncipes kekaya y los hijos de Draupadī combatieron contra tus hijos.
6.79.22
चित्रसेनः सुचित्रश्च चित्राङ्गश्चित्रदर्शनः ।
चारुचित्रः सुचारुश्च तथा नन्दोपनन्दकौ ॥ ६.७९.२२ ॥
Citrasena, Sucitra, Citrāṅga, Citradarśana, Cārucitra, Sucāru, y también Nanda y Upananda.
6.79.23
अष्टावेते महेष्वासाः सुकुमारा यशस्विनः ।
अभिमन्युरथं राजन्समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ६.७९.२३ ॥
Estos ocho grandes arqueros, tiernos y famosos, oh rey, rodearon el carro de Abhimanyu por todos lados.
6.79.24
आजघान ततस्तूर्णमभिमन्युर्महामनाः ।
एकैकं पञ्चभिर्बाणैः शितैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.७९.२४ ॥
Entonces el de gran corazón Abhimanyu golpeó rápidamente a cada uno con cinco flechas afiladas de astiles doblados en las junturas.
6.79.25
वज्रमृत्युप्रतीकाशैर्विचित्रायुधनिःसृतैः ।
अमृष्यमाणास्ते सर्वे सौभद्रं रथसत्तमम् ॥ ६.७९.२५ ॥
Incapaces de soportarlo, todos ellos, con flechas disparadas por armas maravillosas, semejantes al rayo y a la muerte, cayeron sobre Saubhadra, el mejor de los aurigas.
6.79.26
ववृषुर्मार्गणैस्तीक्ष्णैर्गिरिं मेरुमिवाम्बुदाः ।
स पीड्यमानः समरे कृतास्त्रो युद्धदुर्मदः ॥ ६.७९.२६ ॥
Como las nubes descargan sobre el monte Meru, así llovieron sobre él flechas afiladas. Acosado en aquella batalla, él, diestro en las armas y embriagado por el furor de la guerra, fue hostigado.
6.79.27
अभिमन्युर्महाराज तावकान्समकम्पयत् ।
यथा देवासुरे युद्धे वज्रपाणिर्महासुरान् ॥ ६.७९.२७ ॥
Oh gran rey, Abhimanyu hizo temblar a todos tus hombres, como Indra, el de la mano del rayo, hace temblar a los grandes asuras en la batalla de dioses y asuras.
6.79.28
विकर्णस्य ततो भल्लान्प्रेषयामास भारत ।
चतुर्दश रथश्रेष्ठो घोरानाशीविषोपमान् ॥ ६.७९.२८ ॥
Entonces, oh Bhārata, el mejor de los aurigas lanzó catorce flechas de punta de media luna contra Vikarṇa: terribles, semejantes a serpientes venenosas.
6.79.29
स तैर्विकर्णस्य रथात्पातयामास वीर्यवान् ।
ध्वजं सूतं हयांश्चैव नृत्यमान इवाहवे ॥ ६.७९.२९ ॥
Con aquellas flechas, el poderoso derribó del carro de Vikarṇa el estandarte, el auriga y los caballos, como si danzara en la batalla.
6.79.30
पुनश्चान्याञ्शरान्पीतानकुण्ठाग्राञ्शिलाशितान् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धो विकर्णाय महाबलः ॥ ६.७९.३० ॥
Entonces, enfurecido, el de gran fuerza lanzó otras flechas contra Vikarṇa: teñidas de amarillo, de puntas no embotadas, afiladas en piedra.
6.79.31
ते विकर्णं समासाद्य कङ्कबर्हिणवाससः ।
भित्त्वा देहं गता भूमिं ज्वलन्त इव पन्नगाः ॥ ६.७९.३१ ॥
Aquellas flechas, emplumadas con plumas de garza y pavo real, alcanzaron a Vikarṇa, atravesaron su cuerpo y cayeron al suelo como serpientes ardientes.
6.79.32
ते शरा हेमपुङ्खाग्रा व्यदृश्यन्त महीतले ।
विकर्णरुधिरक्लिन्ना वमन्त इव शोणितम् ॥ ६.७९.३२ ॥
Aquellas flechas de astiles y puntas doradas se veían en el suelo, empapadas en la sangre de Vikarṇa, como si vomitaran sangre.
6.79.33
विकर्णं वीक्ष्य निर्भिन्नं तस्यैवान्ये सहोदराः ।
अभ्यद्रवन्त समरे सौभद्रप्रमुखान्रथान् ॥ ६.७९.३३ ॥
Al ver a Vikarṇa herido, sus otros hermanos se lanzaron en la batalla contra los carros encabezados por el hijo de Subhadrā.
6.79.34
अभियात्वा तथैवान्यान्रथांस्तान्सूर्यवर्चसः ।
अविध्यन्समरेऽन्योन्यं संरम्भाद्युद्धदुर्मदाः ॥ ६.७९.३४ ॥
Avanzando contra aquellos otros carros, resplandecientes como el sol, se hirieron unos a otros en la batalla, ebrios de orgullo bélico y ardiendo de furia.
6.79.35
दुर्मुखः श्रुतकर्माणं विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः ।
ध्वजमेकेन चिच्छेद सारथिं चास्य सप्तमिः ॥ ६.७९.३५ ॥
Durmukha hirió a Śrutakarman con siete flechas veloces, cortó su estandarte con una y con otras siete abatió a su auriga.
6.79.36
अश्वाञ्जाम्बूनदैर्जालैः प्रच्छन्नान्वातरंहसः ।
जघान षङ्भिरासाद्य सारथिं चाभ्यपातयत् ॥ ६.७९.३६ ॥
Hirió con seis flechas a los caballos, veloces como el viento y cubiertos de redes doradas, luego se acercó y derribó a su auriga.
6.79.37
स हताश्वे रथे तिष्ठञ्श्रुतकर्मा महारथः ।
शक्तिं चिक्षेप संक्रुद्धो महोल्कां ज्वलितामिव ॥ ६.७९.३७ ॥
De pie sobre su carro cuyos caballos habían sido muertos, el gran guerrero Śrutakarman, encolerizado, lanzó una lanza semejante a un gran meteoro ardiente.
6.79.38
सा दुर्मुखस्य विमलं वर्म भित्त्वा यशस्विनः ।
विदार्य प्राविशद्भूभिं दीप्यमाना स्वतेजसा ॥ ६.७९.३८ ॥
Atravesando la reluciente armadura del renombrado Durmukha y desgarrándola, aquella, resplandeciendo con su propio fulgor, penetró en la tierra.
6.79.39
दुर्मुखो विह्वलस्तत्र निषसाद रणे विभो ।
विसंज्ञं प्रेक्ष्य ते सर्वे भ्रातरः पर्यवारयन् ॥ ६.७९.३९ ॥
Allí en la batalla, oh poderoso, Durmukha se sentó, aturdido; al verlo inconsciente, todos sus hermanos lo rodearon.
6.79.40
तं दृष्ट्वा विरथं तत्र सुतसोमो महारथः ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां रथमारोपयत्स्वकम् ॥ ६.७९.४० ॥
Al verlo allí sin carro, el gran guerrero Sutasoma, mientras todos los ejércitos miraban, hizo que subiera a su propio carro.
6.79.41
श्रुतकीर्तिस्तथा वीरो जयत्सेनं सुतं तव ।
अभ्ययात्समरे राजन्हन्तुकामो यशस्विनम् ॥ ६.७९.४१ ॥
Y el héroe Śrutakīrti, deseando matar al renombrado, arremetió en la batalla contra tu hijo Jayatsena, oh rey.
6.79.42
तस्य विक्षिपतश्चापं श्रुतकीर्तेर्महास्वनम् ।
चिच्छेद समरे तूर्णं जयत्सेनः सुतस्तव ॥ ६.७९.४२ ॥
Mientras Śrutakīrti tensaba su arco con un gran estruendo, tu hijo Jayatsena cortó rápidamente aquel arco en la batalla.
6.79.43
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन प्रहसन्निव भारत ।
तं दृष्ट्वा च्छिन्नधन्वानं शतानीकः सहोदरम् ॥ ६.७९.४३ ॥
¡Oh Bhārata! Con una flecha de punta de navaja muy afilada, como riendo, Śatānīka vio el arco de su hermano cortado, y…
6.79.44
अभ्यपद्यत तेजस्वी सिंहवन्निनदन्मुहुः ।
शतानीकस्तु समरे दृढं विस्पार्य कार्मुकम् ॥ ६.७९.४४ ॥
El brillante Śatānīka, rugiendo una y otra vez como un león, avanzó y, en la batalla, tensando firmemente el arco por completo…
6.79.45
विव्याध दशभिस्तूर्णं जयत्सेनं शिलीमुखैः ।
ननाद सुमहानादं प्रभिन्न इव वारणः ॥ ६.७९.४५ ॥
Al instante hirió a Jayatsena con diez flechas-śilīmukha, y lanzó un gran rugido como un elefante en celo.
6.79.46
अथान्येन सुतीक्ष्णेन सर्वावरणभेदिना ।
शतानीको जयत्सेनं विव्याध हृदये भृशम् ॥ ६.७९.४६ ॥
Entonces, con otra flecha muy afilada que atravesaba toda armadura, Śatānīka hirió profundamente a Jayatsena en el corazón.
6.79.47
तथा तस्मिन्वर्तमाने दुष्कर्णो भ्रातुरन्तिके ।
मुमोचास्मैशितान्बाणांस्तीक्ष्णानाशीविषोपमान्
चिच्छेद समरे चापं नाकुलेः क्रोधमूर्च्छितः ॥ ६.७९.४७ ॥
Mientras esto ocurría cerca de su hermano, Duṣkarṇa, cegado por la ira, disparó contra él flechas agudas como serpientes venenosas, y en la batalla cortó el arco del hijo de Nakula.
6.79.48
अथान्यद्धनुरादाय भारसाहमनुत्तमम् ।
समादत्त शरान्घोराञ्शतानीको महाबलः ॥ ६.७९.४८ ॥
Entonces, tomando otro arco, supremo y capaz de soportar gran tensión, el poderoso Śatānīka reunió terribles flechas.
6.79.49
तिष्ठतिष्ठेति चामन्त्र्य दुष्कर्णं भ्रातुरग्रतः ।
मुमोचास्मै शितान्बाणाज्ज्वलितान्पन्नगानिव ॥ ६.७९.४९ ॥
Gritando "¡Detente, detente!" a Duṣkarṇa ante su hermano, le disparó flechas afiladas que ardían como serpientes.
6.79.50
ततोऽस्य धनुरेकेन द्वाभ्यां सूतं च मारिष ।
चिच्छेद समरे तूर्णं तं च विव्याध सप्तभिः ॥ ६.७९.५० ॥
Entonces, con una flecha cortó su arco, con dos a su auriga, oh noble; y de inmediato en la batalla lo hirió a él mismo con siete.
6.79.51
अश्वान्मनोजवांस्तस्य कर्बुरान्वातरंहसः ।
जघान निशितैस्तूर्णं सर्वान्द्वादशभिः शरैः ॥ ६.७९.५१ ॥
Derribó rápidamente a todos sus caballos —veloces como el pensamiento, moteados y rápidos como el viento— con doce flechas afiladas.
6.79.52
अथापरेण भल्लेन सुयुक्तेनाशुपातिना ।
दुष्कर्णं नाकुलिः क्रुद्धो विव्याध हृदये भृशम् ॥ ६.७९.५२ ॥
Entonces el hijo de Nakula, airado, con otro bhalla bien ajustado y de vuelo veloz, hirió con fuerza a Duṣkarṇa en el corazón.
6.79.53
स पपात ततो भूमौ वज्राहत इव द्रुमः ।
दुष्कर्णं व्यथितं दृष्ट्वा पञ्च राजन्महारथाः ॥ ६.७९.५३ ॥
Cayó al suelo como un árbol golpeado por el rayo. Al ver afligido a Duṣkarṇa, oh rey, cinco grandes guerreros de carro...
6.79.54
दिघांसन्तः शतानीकं सर्वतः पर्यवारयन् ।
छाद्यमानं शरव्रतैः शतानीकं यशस्विनम् ॥ ६.७९.५४ ॥
Deseando matar a Śatānīka, lo rodearon por todos lados, y el famoso Śatānīka quedó cubierto por lluvias de flechas.
6.79.55
अभ्यधावन्त संक्रुद्धाः केकयाः पञ्च सोदराः ।
तानभ्यापततः प्रेक्ष्य तव पुत्रा महारथाः ॥ ६.७९.५५ ॥
Los cinco hermanos kekaya, llenos de furia, avanzaron corriendo. Al verlos arremeter contra ellos, tus hijos, grandes guerreros en carro,
6.79.56
प्रत्युद्ययुर्महाराज गजानिव महागजाः ।
दुर्मुखो दुर्जयश्चैव तथा दुर्मर्षणो युवा ॥ ६.७९.५६ ॥
Oh gran rey, como grandes elefantes avanzan al encuentro de elefantes, Durmukha, Durjaya y el joven Durmarṣaṇa avanzaron a enfrentarlos.
6.79.57
शत्रुंजयः सत्रुसहः सर्वे क्रुद्धा यशस्विनः ।
प्रत्युद्याता महाराज केकयान्भ्रातरः समम् ॥ ६.७९.५७ ॥
Oh gran rey, Śatruñjaya, Satrusaha y todos los hermanos, enfurecidos y famosos, avanzaron juntos al encuentro de los kekayas.
6.79.58
रथैर्नगरसंकाशैर्हयैर्युक्तैर्मनोजवैः ।
नानावर्णविचित्राभिः पताकाभिरलङ्कृतैः ॥ ६.७९.५८ ॥
con carros semejantes a ciudades, uncidos a caballos veloces como el pensamiento, adornados con estandartes de muchos colores.
6.79.59
शरचापधरा वीरा विचित्रकवचध्वजाः ।
विविशुस्ते परं सैन्यं सिंहा इव वनाद्वनम् ॥ ६.७९.५९ ॥
Los héroes, portando flechas y arcos, con armaduras y estandartes variados, penetraron en aquel ejército enemigo como leones que pasan de un bosque a otro.
6.79.60
तेषां सुतुमुलं युद्धं व्यतिषक्तरथद्विपम् ।
अवर्तत महारौद्रं निघ्नतामितरेतरम् ॥ ६.७९.६० ॥
Entre ellos se libró una batalla sumamente feroz y terrible, en la que carros y elefantes quedaron enredados, y lucharon golpeándose unos a otros con espantosa furia.
6.79.61
अन्योन्यागस्कृतां राजन्यमराष्ट्रविवर्धनम् ।
मुहूर्तास्तमिते सूर्ये चक्रुर्युद्धं सुदारुणम् ॥ ६.७९.६१ ॥
Oh rey, los reyes que se habían agraviado mutuamente, que aumentaban la ruina de los reinos, libraron una batalla terriblemente feroz un momento después de ponerse el sol.
6.79.62
रथिनः सादिनश्चाथ व्यकीर्यन्त सहस्रशः ।
ततः शान्तनवः क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.७९.६२ ॥
Guerreros de carro y jinetes se dispersaron por miles. Entonces Bhīṣma, hijo de Śantanu, enfurecido, con flechas de puntas curvadas,
6.79.63
नाशयामास सेनां तां भीष्मस्तेषां महात्मनाम् ।
पञ्चालानां च सैन्यानि शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ६.७९.६३ ॥
Bhīṣma aniquiló aquel ejército de aquellos magnánimos y envió con sus flechas las tropas de los Pañcālas a la morada de Yama.
6.79.64
एवं भित्त्वा महेष्वासः पाण्डवानामनीकिनीम् ।
कृत्वाऽवहारं सैन्यानां ययौ स्वशिबिरं नृप ॥ ६.७९.६४ ॥
Así, tras atravesar el ejército de los Pāṇḍavas, aquel gran arquero retiró a las tropas y se dirigió a su propio campamento, oh rey.
6.79.65
नाशयामासतुर्वीरौ धृष्टद्युम्नवृकोदरौ ।
करवाणामनीकानि शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.७९.६५ ॥
Los dos héroes Dhṛṣṭadyumna y Vṛkodara (Bhīma) destruyeron los ejércitos de los Kurus con flechas de puntas curvadas.
6.79.66
धर्मराजोऽपि संप्रेक्ष्य धृष्टद्युम्नवृकोदरौ ।
मूर्ध्नि चैतावुपाघ्राय प्रहृष्टः शिबिरं ययौ ॥ ६.७९.६६ ॥
También el rey Yudhiṣṭhira, el rey del dharma, habiendo mirado a Dhṛṣṭadyumna y a Vṛkodara, besó sus cabezas y, jubiloso, se dirigió al campamento.
6.79.67
अर्जुनो वासुदेवश्च कौरवाणामनीकिनीम् ।
हत्वा विद्राव्य च शरैः शिबिरायैव जग्मतुः ॥ ६.७९.६७ ॥
Arjuna y Vāsudeva, tras abatir al ejército de los Kauravas y dispersarlo con flechas, marcharon hacia el campamento.