ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 6.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.79.1
ततो दुर्योधनो राजा लोहितायति भास्करे ।
संग्रामरभसो भीमं हन्तुकामोऽभ्यधावत ॥ ६.७९.१ ॥
ଏଥର ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲାଲ ହେଉଥିବା ବେଳେ, ଯୁଦ୍ଧ ଉତ୍ସାହରେ ଭୀମଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ତାଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ।
6.79.2
तमायान्तमभिप्रेक्ष्य नृवीरं दृढवैरिणम् ।
भीमसेनः सुसंक्रुद्ध इदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.७९.२ ॥
ତାକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ନରବୀର ଓ ଦୃଢ଼ ଶତ୍ରୁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଭୀମସେନ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଏହି କଥା କହିଲେ।
6.79.3
अयं स कालः संप्राप्तो वर्षपूगाभिवाञ्छितः ।
अद्य त्वां निहनिष्यामि यदि नोत्सृजसे रणम् ॥ ६.७९.३ ॥
ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ଇଚ୍ଛା କରାଯାଇଥିବା ସେହି ସମୟ ଆସିଛି। ଆଜି ଯଦି ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ିବ ନାହିଁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ବଧ କରିବି।
6.79.4
अद्य कुन्त्याः परिक्लेशं वनवासं च कृत्स्नशः ।
द्रौपद्याश्च परिक्लेशं प्रणेष्यामि हते त्वयि ॥ ६.७९.४ ॥
ଆଜି ତୁମେ ନିହତ ହେଲେ, କୁନ୍ତୀଙ୍କ ସମସ୍ତ କ୍ଲେଶ ଓ ବନବାସ ଏବଂ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ କ୍ଲେଶର ପ୍ରତିଶୋଧ ମୁଁ ନେବି।
6.79.5
यत्पुरा मत्सरीभूत्वा पाण्डवानवमन्यसे ।
तस्य पापस्य गान्धारे पश्य व्यसनमागतम् ॥ ६.७९.५ ॥
ପୂର୍ବେ ମତ୍ସରରେ ଭରି ତୁମେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଥିଲ। ହେ ଗାନ୍ଧାରୀ ପୁତ୍ର, ସେହି ପାପର ଏହି ବିପଦ ଆସିଛି, ଦେଖ।
6.79.6
कर्णस्य मतमास्थाय सौबलस्य च यत्पुरा ।
अचिन्त्य पाण्डवान्कामाद्यथेष्टं कृतवानसि ॥ ६.७९.६ ॥
ପୂର୍ବେ କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶକୁନିଙ୍କ ମତ ଅନୁସରଣ କରି, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରାହ୍ୟ ନକରି, ଇଚ୍ଛାବଶରେ ତୁମେ ଯାହା ଚାହିଁଲ ତାହା କଲ।
6.79.7
याचमानं च यन्मोहाद्दाशार्हमवमन्यसे ।
उलूकस्य समादेशं यद्ददासि च हृष्टवत् ॥ ६.७९.७ ॥
ଯାଚନା କରୁଥିବା ଦାଶାର୍ହଙ୍କୁ (କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ) ମୋହବଶତଃ ତୁମେ ଅପମାନ କରୁଛ, ଏବଂ ଉଲୂକକୁ ତୁମେ ହୃଷ୍ଟ ହୋଇ ଯେଉଁ ସନ୍ଦେଶ ଦେଲ ତାହା।
6.79.8
तेन त्वां निहनिष्यामि सानुबन्धं सबान्धवम् ।
शमीकरिष्ये तत्पापं यत्पुरा कृतवानसि ॥ ६.७९.८ ॥
ତଦ୍ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନୁଚର ଓ ବନ୍ଧୁ ସହିତ ବଧ କରିବି; ପୂର୍ବରେ ତୁମେ ଯେଉଁ ପାପ କରିଥିଲ, ତାହାର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ମୁଁ କରିବି।
6.79.9
एवमुक्त्वा धनुर्घोरं विकृष्योद्भ्राम्य चासकृत् ।
समाधत्त शरान्घोरान्महाशनिसमप्रभान् ॥ ६.७९.९ ॥
ଏହା କହି ସେ ଭୟଙ୍କର ଧନୁ ଟାଣିଲା, ବାରମ୍ବାର ଘୂରାଇଲା ଓ ମହାବଜ୍ର ସମ ଦୀପ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଶର ସଂଯୋଗ କଲା।
6.79.10
षड्विंशतिमसं क्रुद्धो मुमोचाशु सुयोधने ।
ज्वलिताग्निशिखाकारान्वज्रकल्पानजिह्मगान् ॥ ६.७९.१० ॥
କ୍ରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସେ ଶୀଘ୍ର ସୁଯୋଧନ ଉପରେ ଷଡ଼ବିଂଶ ଶର ମୁକ୍ତ କଲା—ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିଶିଖା ଆକୃତିର, ବଜ୍ର ସଦୃଶ, ସିଧାରେ ଗମନକାରୀ ଶର।
6.79.11
ततोऽस्य कार्मुकं द्वाभ्यां सूतं द्वाभ्यां च विव्यधे ।
चतुर्भिरश्वाञ्जवनाननयद्यमसादनम् ॥ ६.७९.११ ॥
ତା'ପରେ ସେ ତାର ଧନୁକୁ ଦୁଇ ଶରରେ, ସାରଥିକୁ ଦୁଇରେ ବିଦ୍ଧ କଲା; ଚାରି ଶରରେ ଦ୍ରୁତ ଅଶ୍ୱଗୁଡ଼ିକୁ ବିଦ୍ଧ କରି ଯମସଦନକୁ ପଠାଇଲା।
6.79.12
द्वाभ्यां च सुविकृष्टाभ्यां शराभ्यामरिमर्दनः ।
छत्रं चिच्छेद समरे राज्ञस्तस्य नरोत्तम् ॥ ६.७९.१२ ॥
ଦୁଇ ସୁଟାଣ ଶରରେ ଶତ୍ରୁମର୍ଦ୍ଦନ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ରାଜାଙ୍କ ଛତ୍ର କାଟିଦେଲା, ହେ ନରୋତ୍ତମ।
6.79.13
षङ्भिश्च तस्य चिच्छेद ज्वलन्तं ध्वजमुत्तमम् ।
छित्त्वा तं च ननादोच्चैस्तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ६.७९.१३ ॥
ଛଅଟି ବାଣରେ ତା'ର ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଉତ୍ତମ ଧ୍ୱଜକୁ ସେ କାଟିଦେଲେ। ତାକୁ କାଟି ସେ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଆଗରେ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଗର୍ଜନ କଲେ।
6.79.14
रथाच्च स ध्वजः श्रीमान्नानारत्नविभूषितात् ।
पपात सहसा भूमौ विद्युञ्जलधरादिव ॥ ६.७९.१४ ॥
ନାନା ରତ୍ନରେ ବିଭୂଷିତ ସେ ରଥରୁ ସେ ଶ୍ରୀମାନ୍ ଧ୍ୱଜ ହଠାତ୍ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା, ବିଦ୍ୟୁତ୍ୟୁକ୍ତ ମେଘରୁ ପଡ଼ିବା ପରି।
6.79.15
ज्वलन्तं सूर्यसंकाशं नागं मणिमयं शुभम् ।
ध्वजं कुरुपतेश्छिन्नं ददृशुः सर्वपार्थिवाः ॥ ६.७९.१५ ॥
ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି, ମଣିମୟ, ଶୁଭ ନାଗଚିହ୍ନଯୁକ୍ତ, କୁରୁପତିଙ୍କ ସେ ଧ୍ୱଜ କଟାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଦେଖିଲେ।
6.79.16
अथैनं दशभिर्बाणैस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ।
आजघान रणे वीरं स्मयन्निव महारथः ॥ ६.७९.१६ ॥
ତା'ପରେ ସେ ମହାରଥୀ, ମହାହାତୀକୁ ଅଙ୍କୁଶରେ ଆଘାତ କଲା ପରି, ରଣରେ ସେ ବୀରକୁ ଦଶ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ, ହସୁଥିବା ପରି।
6.79.17
स गाढविद्धो व्यथितो भीमसेनेन संयुगे ।
निषसाद रथोपस्थे मूर्च्छाभिहतचेतनः ॥ ६.७९.१७ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗଭୀର ଆଘାତପ୍ରାପ୍ତ, ବ୍ୟଥିତ ହୋଇ, ମୂର୍ଚ୍ଛାରେ ଚେତନା ହରାଇ ସେ ରଥର ତଳେ ବସିପଡ଼ିଲେ।
6.79.18
ततः स राजा सिन्धूनां रथश्रेष्ठो महाबलः ।
दुर्योधनस्य जग्राह पार्ष्णिं स्वपुरुषैर्वृतः ॥ ६.७९.१८ ॥
ତା'ପରେ ସିନ୍ଧୁ ଦେଶର ସେ ରାଜା, ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ମହାବଳୀ, ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରି ହୋଇ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ଗୋଇଠି ଧରି ନେଲେ।
6.79.19
कृपश्च रथिनां श्रेष्ठस्तव पुत्रमचेतनम् ।
आरोपयद्रथं राजन्दुर्योधनममर्षणम् ॥ ६.७९.१९ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ରଥୀଶ୍ରେଷ୍ଠ କୃପ ଅଚେତନ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅମର୍ଷୀ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ରଥରେ ଚଢ଼ାଇଲେ।
6.79.20
परिवार्य ततो भीमं जेतुकामो जयद्रथः ।
रथैरनेकसाहस्रैर्भीमस्यावारयद्दिशः ॥ ६.७९.२० ॥
ତା'ପରେ ଭୀମଙ୍କୁ ଜିତିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ଜୟଦ୍ରଥ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ହଜାର ହଜାର ରଥରେ ଭୀମଙ୍କ ଦିଗସବୁ ରୋକିଦେଲେ।
6.79.21
धृष्टकेतुस्ततो राजन्नभिमन्युश्च वीर्यवान् ।
केकया द्रौपदेयाश्च तव पुत्रानयोधयन् ॥ ६.७९.२१ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ତା'ପରେ ଧୃଷ୍ଟକେତୁ, ବୀର୍ଯ୍ୟବାନ ଅଭିମନ୍ୟୁ, କେକୟ ଓ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
6.79.22
चित्रसेनः सुचित्रश्च चित्राङ्गश्चित्रदर्शनः ।
चारुचित्रः सुचारुश्च तथा नन्दोपनन्दकौ ॥ ६.७९.२२ ॥
ଚିତ୍ରସେନ, ସୁଚିତ୍ର, ଚିତ୍ରାଙ୍ଗ, ଚିତ୍ରଦର୍ଶନ, ଚାରୁଚିତ୍ର, ସୁଚାରୁ, ଏବଂ ନନ୍ଦ ଓ ଉପନନ୍ଦ।
6.79.23
अष्टावेते महेष्वासाः सुकुमारा यशस्विनः ।
अभिमन्युरथं राजन्समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ६.७९.२३ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଏହି ଆଠ ମହାଧନୁର୍ଦ୍ଧର, ସୁକୁମାର ଓ ଯଶସ୍ବୀ ଯୋଦ୍ଧା ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ରଥକୁ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରୁ ଘେରି ରଖିଲେ।
6.79.24
आजघान ततस्तूर्णमभिमन्युर्महामनाः ।
एकैकं पञ्चभिर्बाणैः शितैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.७९.२४ ॥
ତା'ପରେ ମହାମନା ଅଭିମନ୍ୟୁ ଶୀଘ୍ର ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚ ପାଞ୍ଚଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ବଙ୍କା ଗଣ୍ଠିଯୁକ୍ତ ବାଣରେ ଆଘାତ କଲେ।
6.79.25
वज्रमृत्युप्रतीकाशैर्विचित्रायुधनिःसृतैः ।
अमृष्यमाणास्ते सर्वे सौभद्रं रथसत्तमम् ॥ ६.७९.२५ ॥
ବଜ୍ର ଓ ମୃତ୍ୟୁ ସମାନ, ବିଚିତ୍ର ଆୟୁଧରୁ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ବାଣରେ, ସହ୍ୟ ନ କରି ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସୌଭଦ୍ର, ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀ ଉପରେ ଝାଁପି ପଡ଼ିଲେ।
6.79.26
ववृषुर्मार्गणैस्तीक्ष्णैर्गिरिं मेरुमिवाम्बुदाः ।
स पीड्यमानः समरे कृतास्त्रो युद्धदुर्मदः ॥ ६.७९.२६ ॥
ମେରୁ ପର୍ବତ ଉପରେ ମେଘ ଯେପରି ବର୍ଷେ, ସେପରି ସେମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ବର୍ଷାଇଲେ। ଅସ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟାରେ ନିପୁଣ, ଯୁଦ୍ଧମଦରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ସେ ବୀର ସେହି ସମରରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଲେ।
6.79.27
अभिमन्युर्महाराज तावकान्समकम्पयत् ।
यथा देवासुरे युद्धे वज्रपाणिर्महासुरान् ॥ ६.७९.२७ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଅଭିମନ୍ୟୁ ଆପଣଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କୁ ଏକାଠି କମ୍ପାଇଲେ; ଦେବାସୁର ଯୁଦ୍ଧରେ ବଜ୍ରପାଣି ଇନ୍ଦ୍ର ମହାସୁରମାନଙ୍କୁ କମ୍ପାଇଥିବା ପରି।
6.79.28
विकर्णस्य ततो भल्लान्प्रेषयामास भारत ।
चतुर्दश रथश्रेष्ठो घोरानाशीविषोपमान् ॥ ६.७९.२८ ॥
ତା'ପରେ, ହେ ଭାରତ, ସେହି ରଥଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିକର୍ଣ୍ଣ ଉପରେ ଚଉଦଟି ଭଲ୍ଲ ବାଣ ପଠାଇଲେ; ସେଗୁଡ଼ିକ ଭୟଙ୍କର, ବିଷଧର ସାପ ପରି ଥିଲା।
6.79.29
स तैर्विकर्णस्य रथात्पातयामास वीर्यवान् ।
ध्वजं सूतं हयांश्चैव नृत्यमान इवाहवे ॥ ६.७९.२९ ॥
ସେହି ପରାକ୍ରମୀ ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକରେ ବିକର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ରଥରୁ ଧ୍ୱଜ, ସାରଥି ଓ ଘୋଡ଼ା ପକାଇ ଦେଲେ—ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ନାଚୁଥିବା ପରି।
6.79.30
पुनश्चान्याञ्शरान्पीतानकुण्ठाग्राञ्शिलाशितान् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धो विकर्णाय महाबलः ॥ ६.७९.३० ॥
ପୁଣି, କ୍ରୁଦ୍ଧ ସେହି ମହାବଳୀ ବିକର୍ଣ୍ଣ ଉପରେ ଅନ୍ୟ ବାଣ ପଠାଇଲେ—ହଳଦିଆ, ଅକୁଣ୍ଠ ଅଗ୍ରଭାଗ ବିଶିଷ୍ଟ, ପଥରରେ ଧାର ଦିଆଯାଇଥିବା ବାଣ।
6.79.31
ते विकर्णं समासाद्य कङ्कबर्हिणवाससः ।
भित्त्वा देहं गता भूमिं ज्वलन्त इव पन्नगाः ॥ ६.७९.३१ ॥
କଙ୍କ ଓ ମୟୂରପୁଚ୍ଛ ପକ୍ଷଯୁକ୍ତ ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକ ବିକର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି, ତାଙ୍କ ଦେହ ବିଦ୍ଧ କରି, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ସର୍ପ ପରି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଲେ।
6.79.32
ते शरा हेमपुङ्खाग्रा व्यदृश्यन्त महीतले ।
विकर्णरुधिरक्लिन्ना वमन्त इव शोणितम् ॥ ६.७९.३२ ॥
ସୁନା ପୁଙ୍ଖ ଓ ଅଗ୍ରଭାଗ ଥିବା ସେହି ବାଣଗୁଡ଼ିକ ବିକର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ରକ୍ତରେ ଭିଜି, ରକ୍ତ ବାନ୍ତି କରୁଥିବା ପରି ଭୂମିରେ ଦେଖାଗଲେ।
6.79.33
विकर्णं वीक्ष्य निर्भिन्नं तस्यैवान्ये सहोदराः ।
अभ्यद्रवन्त समरे सौभद्रप्रमुखान्रथान् ॥ ६.७९.३३ ॥
ବିକର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ ଦେଖି ତାଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଭାଇମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ସୌଭଦ୍ର (ଅଭିମନ୍ୟୁ)ଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖିଥିବା ରଥଗୁଡ଼ିକ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ।
6.79.34
अभियात्वा तथैवान्यान्रथांस्तान्सूर्यवर्चसः ।
अविध्यन्समरेऽन्योन्यं संरम्भाद्युद्धदुर्मदाः ॥ ६.७९.३४ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ ସେହି ଅନ୍ୟ ରଥଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରି, ଯୁଦ୍ଧମଦରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ସେମାନେ କ୍ରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପରସ୍ପରକୁ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
6.79.35
दुर्मुखः श्रुतकर्माणं विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः ।
ध्वजमेकेन चिच्छेद सारथिं चास्य सप्तमिः ॥ ६.७९.३५ ॥
ଦୁର୍ମୁଖ ଶ୍ରୁତକର୍ମାଙ୍କୁ ସାତଟି ଦ୍ରୁତ ବାଣରେ ବିଦ୍ଧ କରି, ଏକ ବାଣରେ ତାଙ୍କ ଧ୍ୱଜ କାଟିଲେ ଏବଂ ସାତଟି ବାଣରେ ତାଙ୍କ ସାରଥିକୁ ମଧ୍ୟ କାଟିଲେ।
6.79.36
अश्वाञ्जाम्बूनदैर्जालैः प्रच्छन्नान्वातरंहसः ।
जघान षङ्भिरासाद्य सारथिं चाभ्यपातयत् ॥ ६.७९.३६ ॥
ପବନ ପରି ବେଗବାନ, ସୁନା ଜାଲରେ ଆବୃତ ଘୋଡ଼ାଗୁଡ଼ିକୁ ସେ ଛଅଟି ବାଣରେ ମାରିଲେ; ନିକଟକୁ ଯାଇ ତାଙ୍କ ସାରଥିକୁ ମଧ୍ୟ ପାତିତ କଲେ।
6.79.37
स हताश्वे रथे तिष्ठञ्श्रुतकर्मा महारथः ।
शक्तिं चिक्षेप संक्रुद्धो महोल्कां ज्वलितामिव ॥ ६.७९.३७ ॥
ଘୋଡ଼ା ମରିଯାଇଥିବା ରଥରେ ଠିଆ ହୋଇଥିବା ମହାରଥୀ ଶ୍ରୁତକର୍ମା କ୍ରୋଧରେ ଜଳୁଥିବା ମହୋଲ୍କା ପରି ଏକ ଶକ୍ତି ନିକ୍ଷେପ କଲେ।
6.79.38
सा दुर्मुखस्य विमलं वर्म भित्त्वा यशस्विनः ।
विदार्य प्राविशद्भूभिं दीप्यमाना स्वतेजसा ॥ ६.७९.३८ ॥
ଯଶସ୍ୱୀ ଦୁର୍ମୁଖଙ୍କ ନିର୍ମଳ କବଚ ଭେଦ କରି, ବିଦାରି ସେ ନିଜ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତ ହୋଇ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରବେଶ କଲା।
6.79.39
दुर्मुखो विह्वलस्तत्र निषसाद रणे विभो ।
विसंज्ञं प्रेक्ष्य ते सर्वे भ्रातरः पर्यवारयन् ॥ ६.७९.३९ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ସେଠାରେ ରଣରେ ଦୁର୍ମୁଖ ବିହ୍ୱଳ ହୋଇ ବସିପଡ଼ିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଅଚେତନ ଦେଖି ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଭାଇ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଗଲେ।
6.79.40
तं दृष्ट्वा विरथं तत्र सुतसोमो महारथः ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां रथमारोपयत्स्वकम् ॥ ६.७९.४० ॥
ସେଠାରେ ରଥହୀନ ହୋଇଥିବା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ମହାରଥୀ ସୁତସୋମ, ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ, ତାଙ୍କୁ ନିଜ ରଥରେ ଚଢ଼ାଇଲେ।
6.79.41
श्रुतकीर्तिस्तथा वीरो जयत्सेनं सुतं तव ।
अभ्ययात्समरे राजन्हन्तुकामो यशस्विनम् ॥ ६.७९.४१ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ବୀର ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତି ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜୟତ୍ସେନଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ସେହି ଯଶସ୍ୱୀ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
6.79.42
तस्य विक्षिपतश्चापं श्रुतकीर्तेर्महास्वनम् ।
चिच्छेद समरे तूर्णं जयत्सेनः सुतस्तव ॥ ६.७९.४२ ॥
ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତି ଯେତେବେଳେ ଧନୁ ଟାଣୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜୟତ୍ସେନ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କର ମହାଶବ୍ଦକାରୀ ଧନୁ କାଟି ପକାଇଲେ।
6.79.43
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन प्रहसन्निव भारत ।
तं दृष्ट्वा च्छिन्नधन्वानं शतानीकः सहोदरम् ॥ ६.७९.४३ ॥
ହେ ଭରତ, ଅତି ତୀକ୍ଷ୍ଣ କ୍ଷୁରପ୍ର ବାଣରେ ହସୁଥିବା ଭଳି, ନିଜ ଭାଇର ଧନୁ ଛିନ୍ନ ଦେଖି ଶତାନୀକ —
6.79.44
अभ्यपद्यत तेजस्वी सिंहवन्निनदन्मुहुः ।
शतानीकस्तु समरे दृढं विस्पार्य कार्मुकम् ॥ ६.७९.४४ ॥
ତେଜସ୍ୱୀ ଶତାନୀକ ସିଂହ ପରି ବାରମ୍ବାର ଗର୍ଜନ କରି ଅଗ୍ରସର ହେଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଧନୁକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଟାଣି —
6.79.45
विव्याध दशभिस्तूर्णं जयत्सेनं शिलीमुखैः ।
ननाद सुमहानादं प्रभिन्न इव वारणः ॥ ६.७९.४५ ॥
ସେ ଶୀଘ୍ର ଦଶଟି ଶିଳୀମୁଖ ବାଣରେ ଜୟତ୍ସେନଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ମଦମତ୍ତ ହାତୀ ପରି ମହା ଗର୍ଜନ କଲେ।
6.79.46
अथान्येन सुतीक्ष्णेन सर्वावरणभेदिना ।
शतानीको जयत्सेनं विव्याध हृदये भृशम् ॥ ६.७९.४६ ॥
ତା'ପରେ ସମସ୍ତ କବଚ ଭେଦକାରୀ ଆଉ ଏକ ଅତି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ଶତାନୀକ ଜୟତ୍ସେନଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଗଭୀର ଆଘାତ କଲେ।
6.79.47
तथा तस्मिन्वर्तमाने दुष्कर्णो भ्रातुरन्तिके ।
मुमोचास्मैशितान्बाणांस्तीक्ष्णानाशीविषोपमान्
चिच्छेद समरे चापं नाकुलेः क्रोधमूर्च्छितः ॥ ६.७९.४७ ॥
ଏପରି ତାଙ୍କ ଭାଇଙ୍କ ପାଖରେ ଘଟୁଥିବାବେଳେ, ଦୁଷ୍କର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କ ଉପରେ ବିଷଧର ସାପ ପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଛାଡ଼ିଲେ; କ୍ରୋଧରେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧରେ ନକୁଳପୁତ୍ରଙ୍କ ଧନୁ କାଟିଦେଲେ।
6.79.48
अथान्यद्धनुरादाय भारसाहमनुत्तमम् ।
समादत्त शरान्घोराञ्शतानीको महाबलः ॥ ६.७९.४८ ॥
ତା'ପରେ ଭାର ସହିବାକୁ ସକ୍ଷମ ଆଉ ଏକ ଉତ୍ତମ ଧନୁ ନେଇ, ମହାବଳୀ ଶତାନୀକ ଭୟଙ୍କର ବାଣ ଧରିଲେ।
6.79.49
तिष्ठतिष्ठेति चामन्त्र्य दुष्कर्णं भ्रातुरग्रतः ।
मुमोचास्मै शितान्बाणाज्ज्वलितान्पन्नगानिव ॥ ६.७९.४९ ॥
"ଠିଆ ହୁଅ, ଠିଆ ହୁଅ" ବୋଲି ଭାଇଙ୍କ ସାମନାରେ ଦୁଷ୍କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି, ତାଙ୍କ ଉପରେ ଜଳନ୍ତା ସାପ ପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ମାରିଲେ।
6.79.50
ततोऽस्य धनुरेकेन द्वाभ्यां सूतं च मारिष ।
चिच्छेद समरे तूर्णं तं च विव्याध सप्तभिः ॥ ६.७९.५० ॥
ତା'ପରେ ଗୋଟିଏ ବାଣରେ ତାଙ୍କ ଧନୁ, ଦୁଇଟିରେ ସାରଥିକୁ କାଟିଦେଲେ, ହେ ମାରିଷ; ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୀଘ୍ର ସାତଟି ବାଣରେ ତାଙ୍କୁ ହିଁ ବିଦ୍ଧ କଲେ।
6.79.51
अश्वान्मनोजवांस्तस्य कर्बुरान्वातरंहसः ।
जघान निशितैस्तूर्णं सर्वान्द्वादशभिः शरैः ॥ ६.७९.५१ ॥
ତାଙ୍କ ମନ ପରି ବେଗବାନ ଓ ପବନ ପରି ଦ୍ରୁତ ଚିତ୍ରିତ ଘୋଡାମାନଙ୍କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାର ବାଣରେ ଶୀଘ୍ର ପାଡ଼ି ଦେଲେ — ସବୁଗୁଡ଼ିକୁ।
6.79.52
अथापरेण भल्लेन सुयुक्तेनाशुपातिना ।
दुष्कर्णं नाकुलिः क्रुद्धो विव्याध हृदये भृशम् ॥ ६.७९.५२ ॥
ତା'ପରେ କ୍ରୋଧିତ ନାକୁଲି ଆଉ ଏକ ଉତ୍ତମରୂପେ ସଜ୍ଜିତ, ଶୀଘ୍ର ଉଡ଼ିଯାଉଥିବା ଭଲ୍ଲରେ ଦୁଷ୍କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଗଭୀର ଆଘାତ କଲେ।
6.79.53
स पपात ततो भूमौ वज्राहत इव द्रुमः ।
दुष्कर्णं व्यथितं दृष्ट्वा पञ्च राजन्महारथाः ॥ ६.७९.५३ ॥
ବଜ୍ରାହତ ବୃକ୍ଷ ପରି ସେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ; ହେ ରାଜନ, ଦୁଷ୍କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ବ୍ୟଥିତ ଦେଖି ପାଞ୍ଚ ମହାରଥୀ...
6.79.54
दिघांसन्तः शतानीकं सर्वतः पर्यवारयन् ।
छाद्यमानं शरव्रतैः शतानीकं यशस्विनम् ॥ ६.७९.५४ ॥
ଶତାନୀକଙ୍କୁ ବଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ସେମାନେ ସବୁ ଦିଗରୁ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଦେଲେ; ଯଶସ୍ୱୀ ଶତାନୀକ ବାଣବର୍ଷଣରେ ଆବୃତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ।
6.79.55
अभ्यधावन्त संक्रुद्धाः केकयाः पञ्च सोदराः ।
तानभ्यापततः प्रेक्ष्य तव पुत्रा महारथाः ॥ ६.७९.५५ ॥
କ୍ରୋଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ପାଞ୍ଚ କେକୟ ସହୋଦର ଆଗକୁ ଧାଇଁଲେ। ସେମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ଆପଣଙ୍କ ମହାରଥୀ ପୁତ୍ରମାନେ,
6.79.56
प्रत्युद्ययुर्महाराज गजानिव महागजाः ।
दुर्मुखो दुर्जयश्चैव तथा दुर्मर्षणो युवा ॥ ६.७९.५६ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ଯେପରି ମହାଗଜମାନେ ଗଜମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଅନ୍ତି, ସେପରି ଦୁର୍ମୁଖ, ଦୁର୍ଜୟ ଏବଂ ଯୁବକ ଦୁର୍ମର୍ଷଣ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
6.79.57
शत्रुंजयः सत्रुसहः सर्वे क्रुद्धा यशस्विनः ।
प्रत्युद्याता महाराज केकयान्भ्रातरः समम् ॥ ६.७९.५७ ॥
ହେ ମହାରାଜ, କ୍ରୁଦ୍ଧ ଯଶସ୍ୱୀ ଶତ୍ରୁଞ୍ଜୟ, ଶତ୍ରୁସହ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ କେକୟମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ।
6.79.58
रथैर्नगरसंकाशैर्हयैर्युक्तैर्मनोजवैः ।
नानावर्णविचित्राभिः पताकाभिरलङ्कृतैः ॥ ६.७९.५८ ॥
ନଗର ସଦୃଶ ବିଶାଳ ରଥ ସହିତ, ମନ ପରି ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ି, ନାନା ବର୍ଣ୍ଣର ବିଚିତ୍ର ପତାକାରେ ଅଳଙ୍କୃତ ହୋଇ।
6.79.59
शरचापधरा वीरा विचित्रकवचध्वजाः ।
विविशुस्ते परं सैन्यं सिंहा इव वनाद्वनम् ॥ ६.७९.५९ ॥
ଶର ଓ ଧନୁ ଧରିଥିବା ବୀରମାନେ, ବିଚିତ୍ର କବଚ ଓ ଧ୍ୱଜାରେ ସଜ୍ଜିତ ହୋଇ, ସିଂହମାନେ ଏକ ବନରୁ ଅନ୍ୟ ବନକୁ ଯେପରି ପଶନ୍ତି, ସେପରି ଶତ୍ରୁସେନାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
6.79.60
तेषां सुतुमुलं युद्धं व्यतिषक्तरथद्विपम् ।
अवर्तत महारौद्रं निघ्नतामितरेतरम् ॥ ६.७९.६० ॥
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ରଥ ଓ ହାତୀ ପରସ୍ପର ସହିତ ଜଡ଼ିତ ହେଲେ; ଏକମାନେ ଅନ୍ୟକୁ ଆଘାତ କରି ଅତି ରୌଦ୍ର ରୂପରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
6.79.61
अन्योन्यागस्कृतां राजन्यमराष्ट्रविवर्धनम् ।
मुहूर्तास्तमिते सूर्ये चक्रुर्युद्धं सुदारुणम् ॥ ६.७९.६१ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ପରସ୍ପରର ଅପରାଧୀ, ରାଷ୍ଟ୍ର ବିନାଶ ବଢ଼ାଉଥିବା ରାଜାମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତର ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପରେ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
6.79.62
रथिनः सादिनश्चाथ व्यकीर्यन्त सहस्रशः ।
ततः शान्तनवः क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.७९.६२ ॥
ରଥୀ ଓ ଅଶ୍ୱାରୋହୀମାନେ ହଜାର ହଜାର ସଂଖ୍ୟାରେ ବିଖଣ୍ଡିତ ହେଲେ। ତାପରେ ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ନତ ଅଗ୍ରଭାଗ ବାଣ ଦ୍ୱାରା।
6.79.63
नाशयामास सेनां तां भीष्मस्तेषां महात्मनाम् ।
पञ्चालानां च सैन्यानि शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ६.७९.६३ ॥
ଭୀଷ୍ମ ସେହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ସେନା ବିନାଶ କଲେ; ପାଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କ ସୈନ୍ୟଙ୍କୁ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଲେ।
6.79.64
एवं भित्त्वा महेष्वासः पाण्डवानामनीकिनीम् ।
कृत्वाऽवहारं सैन्यानां ययौ स्वशिबिरं नृप ॥ ६.७९.६४ ॥
ଏହିପରି ସେ ମହାଧନୁର୍ଧର ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସେନାକୁ ଭେଦ କରି, ହେ ନୃପ, ସୈନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ପଛକୁ ନେଇ ନିଜ ଶିବିରକୁ ଗଲେ।
6.79.65
नाशयामासतुर्वीरौ धृष्टद्युम्नवृकोदरौ ।
करवाणामनीकानि शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.७९.६५ ॥
ବୀର ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ବୃକୋଦର (ଭୀମ) ନତ ଅଗ୍ରଭାଗ ବାଣ ଦ୍ୱାରା କୌରବ ସେନା ବିନାଶ କଲେ।
6.79.66
धर्मराजोऽपि संप्रेक्ष्य धृष्टद्युम्नवृकोदरौ ।
मूर्ध्नि चैतावुपाघ्राय प्रहृष्टः शिबिरं ययौ ॥ ६.७९.६६ ॥
ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ମଧ୍ୟ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ବୃକୋଦରଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେମାନଙ୍କ ମସ୍ତକ ଆଘ୍ରାଣ କରି, ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଶିବିରକୁ ଗଲେ।
6.79.67
अर्जुनो वासुदेवश्च कौरवाणामनीकिनीम् ।
हत्वा विद्राव्य च शरैः शिबिरायैव जग्मतुः ॥ ६.७९.६७ ॥
ଅର୍ଜୁନ ଓ ବାସୁଦେବ କୌରବ ସେନାକୁ ବାଣରେ ବଧ କରି ଓ ପଳାଇ ଦେଇ ଶିବିରକୁ ଚାଲିଗଲେ।