મહાભારત · અધ્યાય 6.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.79.1
ततो दुर्योधनो राजा लोहितायति भास्करे ।
संग्रामरभसो भीमं हन्तुकामोऽभ्यधावत ॥ ६.७९.१ ॥
ત્યારે રાજા દુર્યોધન, સૂર્ય લાલ થતો હતો ત્યારે, યુદ્ધના ઉત્સાહથી ભીમને મારવાની ઇચ્છાએ તેના પર દોડી ગયો.
6.79.2
तमायान्तमभिप्रेक्ष्य नृवीरं दृढवैरिणम् ।
भीमसेनः सुसंक्रुद्ध इदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.७९.२ ॥
તેને આવતો જોઈને નરવીર અને દૃઢ શત્રુ એવા તેને ભીમસેન અત્યંત ક્રોધે ભરાઈને આ વચન બોલ્યો.
6.79.3
अयं स कालः संप्राप्तो वर्षपूगाभिवाञ्छितः ।
अद्य त्वां निहनिष्यामि यदि नोत्सृजसे रणम् ॥ ६.७९.३ ॥
વર્ષોથી ઇચ્છેલો તે સમય આવી પહોંચ્યો છે. આજે જો તું યુદ્ધ નહીં છોડે તો હું તને મારી નાખીશ.
6.79.4
अद्य कुन्त्याः परिक्लेशं वनवासं च कृत्स्नशः ।
द्रौपद्याश्च परिक्लेशं प्रणेष्यामि हते त्वयि ॥ ६.७९.४ ॥
આજે તું હણાશે ત્યારે કુંતીનાં સંપૂર્ણ કષ્ટો અને વનવાસ, તથા દ્રૌપદીનું કષ્ટ હું દૂર કરીશ.
6.79.5
यत्पुरा मत्सरीभूत्वा पाण्डवानवमन्यसे ।
तस्य पापस्य गान्धारे पश्य व्यसनमागतम् ॥ ६.७९.५ ॥
પૂર્વે ઈર્ષ્યાથી ભરાઈને તેં પાંડવોનું અપમાન કર્યું હતું. હે ગાંધારીપુત્ર, તે પાપનું આ સંકટ આવ્યું છે, જો.
6.79.6
कर्णस्य मतमास्थाय सौबलस्य च यत्पुरा ।
अचिन्त्य पाण्डवान्कामाद्यथेष्टं कृतवानसि ॥ ६.७९.६ ॥
પૂર્વે કર્ણ અને શકુનિના મતને અનુસરીને, પાંડવોની પરવા ન કરીને, ઇચ્છાથી તને ગમ્યું તેમ તેં કર્યું.
6.79.7
याचमानं च यन्मोहाद्दाशार्हमवमन्यसे ।
उलूकस्य समादेशं यद्ददासि च हृष्टवत् ॥ ६.७९.७ ॥
યાચના કરતા દાશાર્હ (કૃષ્ણ)નું મોહવશ તું અપમાન કરે છે, અને ઉલૂકને તેં હર્ષપૂર્વક આપેલા સંદેશનું પણ.
6.79.8
तेन त्वां निहनिष्यामि सानुबन्धं सबान्धवम् ।
शमीकरिष्ये तत्पापं यत्पुरा कृतवानसि ॥ ६.७९.८ ॥
તેનાથી હું તને તારા અનુચરો અને બાંધવો સહિત હણીશ; પૂર્વે તેં જે પાપ કર્યું હતું તેનું હું પ્રાયશ્ચિત્ત કરીશ.
6.79.9
एवमुक्त्वा धनुर्घोरं विकृष्योद्भ्राम्य चासकृत् ।
समाधत्त शरान्घोरान्महाशनिसमप्रभान् ॥ ६.७९.९ ॥
એમ કહીને તેણે ભયંકર ધનુષ્ય ખેંચ્યું, વારંવાર ફેરવ્યું અને મહાવજ્ર સમાન તેજસ્વી ભયંકર બાણો ચડાવ્યા.
6.79.10
षड्विंशतिमसं क्रुद्धो मुमोचाशु सुयोधने ।
ज्वलिताग्निशिखाकारान्वज्रकल्पानजिह्मगान् ॥ ६.७९.१० ॥
ક્રોધિત થઈને તેણે તરત જ સુયોધન પર છવ્વીસમું બાણ છોડ્યું—સળગતી અગ્નિજ્વાળા જેવા, વજ્ર સમાન, સીધા જનારા બાણો.
6.79.11
ततोऽस्य कार्मुकं द्वाभ्यां सूतं द्वाभ्यां च विव्यधे ।
चतुर्भिरश्वाञ्जवनाननयद्यमसादनम् ॥ ६.७९.११ ॥
પછી તેણે તેનું ધનુષ્ય બે બાણોથી, સારથિને બે બાણોથી વીંધ્યા; ચાર બાણોથી વેગવાન ઘોડાઓને વીંધીને યમલોકમાં મોકલ્યા.
6.79.12
द्वाभ्यां च सुविकृष्टाभ्यां शराभ्यामरिमर्दनः ।
छत्रं चिच्छेद समरे राज्ञस्तस्य नरोत्तम् ॥ ६.७९.१२ ॥
બે સારી રીતે ખેંચેલા બાણોથી શત્રુમર્દને યુદ્ધમાં તે રાજાનું છત્ર કાપ્યું, હે નરોત્તમ.
6.79.13
षङ्भिश्च तस्य चिच्छेद ज्वलन्तं ध्वजमुत्तमम् ।
छित्त्वा तं च ननादोच्चैस्तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ६.७९.१३ ॥
છ બાણોથી તેણે તેનો ઝળહળતો ઉત્તમ ધ્વજ કાપી નાખ્યો. તેને કાપીને તમારા પુત્રના દેખતાં તેણે ઊંચા અવાજે ગર્જના કરી.
6.79.14
रथाच्च स ध्वजः श्रीमान्नानारत्नविभूषितात् ।
पपात सहसा भूमौ विद्युञ्जलधरादिव ॥ ६.७९.१४ ॥
નાના પ્રકારનાં રત્નોથી શણગારેલા તે રથમાંથી તે શ્રીમાન ધ્વજ અચાનક ભૂમિ પર પડ્યો, જેમ વીજળીવાળા મેઘમાંથી પડે.
6.79.15
ज्वलन्तं सूर्यसंकाशं नागं मणिमयं शुभम् ।
ध्वजं कुरुपतेश्छिन्नं ददृशुः सर्वपार्थिवाः ॥ ६.७९.१५ ॥
ઝળહળતો, સૂર્ય જેવો, મણિઓથી બનેલો, શુભ નાગચિહ્નવાળો કુરુપતિનો તે ધ્વજ કપાયેલો સર્વ રાજાઓએ જોયો.
6.79.16
अथैनं दशभिर्बाणैस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ।
आजघान रणे वीरं स्मयन्निव महारथः ॥ ६.७९.१६ ॥
પછી તે મહારથીએ, મહાહાથીને અંકુશથી મારે તેમ, યુદ્ધમાં તે વીરને દસ બાણોથી પ્રહાર કર્યો, જાણે હસતાં હસતાં.
6.79.17
स गाढविद्धो व्यथितो भीमसेनेन संयुगे ।
निषसाद रथोपस्थे मूर्च्छाभिहतचेतनः ॥ ६.७९.१७ ॥
યુદ્ધમાં ભીમસેન દ્વારા ઊંડા ઘાયલ થઈ, પીડિત અને મૂર્છાથી ચેતના ખોઈને તે રથના તળિયે બેસી ગયો.
6.79.18
ततः स राजा सिन्धूनां रथश्रेष्ठो महाबलः ।
दुर्योधनस्य जग्राह पार्ष्णिं स्वपुरुषैर्वृतः ॥ ६.७९.१८ ॥
પછી સિંધુ દેશનો તે રાજા, રથીઓમાં શ્રેષ્ઠ અને મહાબળવાન, પોતાના માણસોથી ઘેરાયેલો, દુર્યોધનની એડી પકડી ગયો.
6.79.19
कृपश्च रथिनां श्रेष्ठस्तव पुत्रमचेतनम् ।
आरोपयद्रथं राजन्दुर्योधनममर्षणम् ॥ ६.७९.१९ ॥
હે રાજન, રથીઓમાં શ્રેષ્ઠ કૃપે બેભાન થયેલા તમારા પુત્ર, અસહિષ્ણુ દુર્યોધનને રથમાં ચઢાવ્યો.
6.79.20
परिवार्य ततो भीमं जेतुकामो जयद्रथः ।
रथैरनेकसाहस्रैर्भीमस्यावारयद्दिशः ॥ ६.७९.२० ॥
પછી ભીમને જીતવાની ઇચ્છાથી જયદ્રથે તેને ઘેરી લીધો અને હજારો રથો વડે ભીમની દિશાઓ રોકી.
6.79.21
धृष्टकेतुस्ततो राजन्नभिमन्युश्च वीर्यवान् ।
केकया द्रौपदेयाश्च तव पुत्रानयोधयन् ॥ ६.७९.२१ ॥
હે રાજન, પછી ધૃષ્ટકેતુ, પરાક્રમી અભિમન્યુ, કેકય રાજકુમારો અને દ્રૌપદીના પુત્રોએ તમારા પુત્રો સાથે યુદ્ધ કર્યું.
6.79.22
चित्रसेनः सुचित्रश्च चित्राङ्गश्चित्रदर्शनः ।
चारुचित्रः सुचारुश्च तथा नन्दोपनन्दकौ ॥ ६.७९.२२ ॥
ચિત્રસેન, સુચિત્ર, ચિત્રાંગ, ચિત્રદર્શન, ચારુચિત્ર, સુચારુ, તેમજ નંદ અને ઉપનંદ.
6.79.23
अष्टावेते महेष्वासाः सुकुमारा यशस्विनः ।
अभिमन्युरथं राजन्समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ६.७९.२३ ॥
હે રાજન, આ આઠ મહાધનુર્ધર, સુકુમાર અને યશસ્વી વીરોએ અભિમન્યુના રથને ચોતરફથી ઘેરી લીધો.
6.79.24
आजघान ततस्तूर्णमभिमन्युर्महामनाः ।
एकैकं पञ्चभिर्बाणैः शितैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.७९.२४ ॥
પછી મહામના અભિમન્યુએ ઝડપથી તેમાંના દરેકને પાંચ-પાંચ તીક્ષ્ણ, વળેલા ગાંઠવાળા બાણો વડે પ્રહાર કર્યો.
6.79.25
वज्रमृत्युप्रतीकाशैर्विचित्रायुधनिःसृतैः ।
अमृष्यमाणास्ते सर्वे सौभद्रं रथसत्तमम् ॥ ६.७९.२५ ॥
વજ્ર અને મૃત્યુ સમાન, વિચિત્ર આયુધોમાંથી છોડેલા બાણોથી, અસહ્ય થઈને તેઓ બધા સૌભદ્ર, તે શ્રેષ્ઠ રથી પર તૂટી પડ્યા.
6.79.26
ववृषुर्मार्गणैस्तीक्ष्णैर्गिरिं मेरुमिवाम्बुदाः ।
स पीड्यमानः समरे कृतास्त्रो युद्धदुर्मदः ॥ ६.७९.२६ ॥
મેરુ પર્વત પર મેઘ વરસે તેમ તેમણે તીક્ષ્ણ બાણોની વર્ષા કરી. શસ્ત્રવિદ્યામાં નિપુણ, યુદ્ધમદથી ઉન્મત્ત એ વીર તે સમરમાં પીડાયો.
6.79.27
अभिमन्युर्महाराज तावकान्समकम्पयत् ।
यथा देवासुरे युद्धे वज्रपाणिर्महासुरान् ॥ ६.७९.२७ ॥
હે મહારાજ, અભિમન્યુએ તમારા યોદ્ધાઓને એકસાથે ધ્રુજાવ્યા; દેવાસુર યુદ્ધમાં વજ્રપાણિ ઇન્દ્રે મહાસુરોને ધ્રુજાવ્યા તેમ.
6.79.28
विकर्णस्य ततो भल्लान्प्रेषयामास भारत ।
चतुर्दश रथश्रेष्ठो घोरानाशीविषोपमान् ॥ ६.७९.२८ ॥
પછી, હે ભારત, તે રથશ્રેષ્ઠે વિકર્ણ પર ચૌદ ભલ્લ બાણ મોકલ્યા; તે ભયંકર, ઝેરી સર્પો સમાન હતા.
6.79.29
स तैर्विकर्णस्य रथात्पातयामास वीर्यवान् ।
ध्वजं सूतं हयांश्चैव नृत्यमान इवाहवे ॥ ६.७९.२९ ॥
તે પરાક્રમીએ તે બાણોથી વિકર્ણના રથ પરથી ધ્વજ, સારથિ અને ઘોડા પાડી દીધા—જાણે યુદ્ધમાં નાચતા હોય તેમ.
6.79.30
पुनश्चान्याञ्शरान्पीतानकुण्ठाग्राञ्शिलाशितान् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धो विकर्णाय महाबलः ॥ ६.७९.३० ॥
ફરીથી, ક્રોધિત એ મહાબળવાને વિકર્ણ પર બીજાં બાણ મોકલ્યાં—પીળાં, બુઠ્ઠા ન થયેલા અગ્રવાળાં, પથ્થર પર ધારદાર કરેલાં.
6.79.31
ते विकर्णं समासाद्य कङ्कबर्हिणवाससः ।
भित्त्वा देहं गता भूमिं ज्वलन्त इव पन्नगाः ॥ ६.७९.३१ ॥
કંક અને મોરપીંછથી યુક્ત તે બાણો વિકર્ણ પાસે પહોંચી, તેના દેહને વીંધીને, સળગતા સર્પોની જેમ ભૂમિ પર પડ્યા.
6.79.32
ते शरा हेमपुङ्खाग्रा व्यदृश्यन्त महीतले ।
विकर्णरुधिरक्लिन्ना वमन्त इव शोणितम् ॥ ६.७९.३२ ॥
સોનેરી પુંખ અને અગ્રભાગવાળા તે બાણો વિકર્ણના રુધિરથી ભીંજાઈ, લોહી ઓકતા હોય તેમ ભૂમિ પર દેખાયા.
6.79.33
विकर्णं वीक्ष्य निर्भिन्नं तस्यैवान्ये सहोदराः ।
अभ्यद्रवन्त समरे सौभद्रप्रमुखान्रथान् ॥ ६.७९.३३ ॥
વિકર્ણને વીંધાયેલો જોઈ તેના બીજા ભાઈઓ યુદ્ધમાં સૌભદ્ર (અભિમન્યુ) આગળ રાખેલા રથો તરફ દોડી ગયા.
6.79.34
अभियात्वा तथैवान्यान्रथांस्तान्सूर्यवर्चसः ।
अविध्यन्समरेऽन्योन्यं संरम्भाद्युद्धदुर्मदाः ॥ ६.७९.३४ ॥
સૂર્ય સમાન તેજસ્વી તે બીજા રથો પર આક્રમણ કરી, યુદ્ધમદથી ઉન્મત્ત તેઓ ક્રોધથી યુદ્ધમાં એકબીજાને બાણોથી વીંધવા લાગ્યા.
6.79.35
दुर्मुखः श्रुतकर्माणं विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः ।
ध्वजमेकेन चिच्छेद सारथिं चास्य सप्तमिः ॥ ६.७९.३५ ॥
દુર્મુખે શ્રુતકર્માને સાત વેગવાન બાણોથી વીંધી, એક બાણથી તેનો ધ્વજ કાપ્યો અને સાત બાણોથી તેના સારથિને પણ કાપ્યો.
6.79.36
अश्वाञ्जाम्बूनदैर्जालैः प्रच्छन्नान्वातरंहसः ।
जघान षङ्भिरासाद्य सारथिं चाभ्यपातयत् ॥ ६.७९.३६ ॥
પવનના વેગવાળા, સોનાની જાળીથી ઢંકાયેલા ઘોડાઓને તેણે છ બાણોથી માર્યા; પાસે જઈ તેના સારથિને પણ પાડી દીધો.
6.79.37
स हताश्वे रथे तिष्ठञ्श्रुतकर्मा महारथः ।
शक्तिं चिक्षेप संक्रुद्धो महोल्कां ज्वलितामिव ॥ ६.७९.३७ ॥
ઘોડા મરાયેલા રથ પર ઊભેલા મહારથી શ્રુતકર્મા ક્રોધે ભરાઈ બળતી મહોલ્કા જેવી શક્તિ ફેંકી.
6.79.38
सा दुर्मुखस्य विमलं वर्म भित्त्वा यशस्विनः ।
विदार्य प्राविशद्भूभिं दीप्यमाना स्वतेजसा ॥ ६.७९.३८ ॥
તે યશસ્વી દુર્મુખના નિર્મળ કવચને ભેદી, ચીરી, પોતાના તેજથી ચમકતી ધરતીમાં પ્રવેશી ગઈ.
6.79.39
दुर्मुखो विह्वलस्तत्र निषसाद रणे विभो ।
विसंज्ञं प्रेक्ष्य ते सर्वे भ्रातरः पर्यवारयन् ॥ ६.७९.३९ ॥
હે પ્રભુ, ત્યાં રણમાં દુર્મુખ વિહ્વળ થઈ બેસી ગયો. તેને બેભાન જોઈ તેના બધા ભાઈઓએ તેને ઘેરી લીધો.
6.79.40
तं दृष्ट्वा विरथं तत्र सुतसोमो महारथः ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां रथमारोपयत्स्वकम् ॥ ६.७९.४० ॥
ત્યાં રથહીન બનેલા તેને જોઈ મહારથી સુતસોમે, સર્વ સેનાઓ જોતી હતી તે સમયે, તેને પોતાના રથ પર ચડાવ્યો.
6.79.41
श्रुतकीर्तिस्तथा वीरो जयत्सेनं सुतं तव ।
अभ्ययात्समरे राजन्हन्तुकामो यशस्विनम् ॥ ६.७९.४१ ॥
હે રાજા, વીર શ્રુતકીર્તિએ પણ યુદ્ધમાં તમારા પુત્ર જયત્સેનને મારવાની ઇચ્છાથી તે યશસ્વી પર ધસી ગયો.
6.79.42
तस्य विक्षिपतश्चापं श्रुतकीर्तेर्महास्वनम् ।
चिच्छेद समरे तूर्णं जयत्सेनः सुतस्तव ॥ ६.७९.४२ ॥
શ્રુતકીર્તિ જ્યારે ધનુષ્ય ખેંચી રહ્યો હતો, ત્યારે તમારા પુત્ર જયત્સેને યુદ્ધમાં ઝડપથી તેનું મહાધ્વનિ કરતું ધનુષ્ય કાપી નાખ્યું.
6.79.43
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन प्रहसन्निव भारत ।
तं दृष्ट्वा च्छिन्नधन्वानं शतानीकः सहोदरम् ॥ ६.७९.४३ ॥
હે ભારત, અતિ તીક્ષ્ણ ક્ષુરપ્ર બાણ વડે હસતા હોય તેમ, પોતાના ભાઈનું ધનુષ્ય કપાયેલું જોઈને શતાનીક —
6.79.44
अभ्यपद्यत तेजस्वी सिंहवन्निनदन्मुहुः ।
शतानीकस्तु समरे दृढं विस्पार्य कार्मुकम् ॥ ६.७९.४४ ॥
તેજસ્વી શતાનીક સિંહની જેમ વારંવાર ગર્જતો આગળ વધ્યો, યુદ્ધમાં ધનુષ્યને દૃઢતાથી પૂરું ખેંચીને —
6.79.45
विव्याध दशभिस्तूर्णं जयत्सेनं शिलीमुखैः ।
ननाद सुमहानादं प्रभिन्न इव वारणः ॥ ६.७९.४५ ॥
તેણે તરત જ દસ શિલીમુખ બાણો વડે જયત્સેનને વીંધ્યો; મદોન્મત્ત હાથીની જેમ મહા ગર્જના કરી.
6.79.46
अथान्येन सुतीक्ष्णेन सर्वावरणभेदिना ।
शतानीको जयत्सेनं विव्याध हृदये भृशम् ॥ ६.७९.४६ ॥
પછી બધા બખ્તરને ભેદી શકે તેવા બીજા અતિ તીક્ષ્ણ બાણથી શતાનીકે જયત્સેનના હૃદયમાં ઊંડો ઘા કર્યો.
6.79.47
तथा तस्मिन्वर्तमाने दुष्कर्णो भ्रातुरन्तिके ।
मुमोचास्मैशितान्बाणांस्तीक्ष्णानाशीविषोपमान्
चिच्छेद समरे चापं नाकुलेः क्रोधमूर्च्छितः ॥ ६.७९.४७ ॥
એ રીતે તેના ભાઈની નજીક આ બની રહ્યું હતું ત્યારે દુષ્કર્ણે તેના પર ઝેરી સર્પ જેવા તીક્ષ્ણ બાણ છોડ્યા; ક્રોધથી મૂર્છિત થઈને યુદ્ધમાં નકુલપુત્રનું ધનુષ્ય કાપ્યું.
6.79.48
अथान्यद्धनुरादाय भारसाहमनुत्तमम् ।
समादत्त शरान्घोराञ्शतानीको महाबलः ॥ ६.७९.४८ ॥
પછી ભાર સહન કરી શકે તેવું બીજું ઉત્તમ ધનુષ્ય લઈને, મહાબળવાન શતાનીકે ભયંકર બાણો ઉપાડ્યા.
6.79.49
तिष्ठतिष्ठेति चामन्त्र्य दुष्कर्णं भ्रातुरग्रतः ।
मुमोचास्मै शितान्बाणाज्ज्वलितान्पन्नगानिव ॥ ६.७९.४९ ॥
"ઊભો રહે, ઊભો રહે" કહીને ભાઈની સામે દુષ્કર્ણને પડકાર્યો, અને તેના પર સળગતા સર્પો જેવા તીક્ષ્ણ બાણ છોડ્યા.
6.79.50
ततोऽस्य धनुरेकेन द्वाभ्यां सूतं च मारिष ।
चिच्छेद समरे तूर्णं तं च विव्याध सप्तभिः ॥ ६.७९.५० ॥
પછી એક બાણથી તેનું ધનુષ્ય, બે બાણથી સારથિ કાપી નાખ્યો, હે માનનીય; અને યુદ્ધમાં તરત જ સાત બાણોથી તેને જ વીંધી નાખ્યો.
6.79.51
अश्वान्मनोजवांस्तस्य कर्बुरान्वातरंहसः ।
जघान निशितैस्तूर्णं सर्वान्द्वादशभिः शरैः ॥ ६.७९.५१ ॥
તેના મનની ગતિ અને પવનના વેગવાળા ચિતકબરા ઘોડાઓને તીક્ષ્ણ બાર બાણોથી તરત જ મારી પાડ્યા — બધાને.
6.79.52
अथापरेण भल्लेन सुयुक्तेनाशुपातिना ।
दुष्कर्णं नाकुलिः क्रुद्धो विव्याध हृदये भृशम् ॥ ६.७९.५२ ॥
પછી ક્રોધે ભરાયેલા નાકુલિએ બીજા સુયોજિત, ઝડપથી ઊડતા ભલ્લથી દુષ્કર્ણના હૃદયમાં ગાઢ ઘા કર્યો.
6.79.53
स पपात ततो भूमौ वज्राहत इव द्रुमः ।
दुष्कर्णं व्यथितं दृष्ट्वा पञ्च राजन्महारथाः ॥ ६.७९.५३ ॥
વજ્રથી ઘવાયેલા વૃક્ષની જેમ તે ભૂમિ પર પડ્યો; હે રાજન, દુષ્કર્ણને વ્યથિત જોઈને પાંચ મહારથીઓ...
6.79.54
दिघांसन्तः शतानीकं सर्वतः पर्यवारयन् ।
छाद्यमानं शरव्रतैः शतानीकं यशस्विनम् ॥ ६.७९.५४ ॥
શતાનીકને મારવાની ઇચ્છાથી તેઓએ ચારેય બાજુથી તેને ઘેરી લીધો; યશસ્વી શતાનીક બાણોની વર્ષાથી ઢંકાવા લાગ્યો.
6.79.55
अभ्यधावन्त संक्रुद्धाः केकयाः पञ्च सोदराः ।
तानभ्यापततः प्रेक्ष्य तव पुत्रा महारथाः ॥ ६.७९.५५ ॥
ક્રોધે ભરાયેલા પાંચ કેકય સગા ભાઈઓ આગળ દોડ્યા. તેમને આક્રમણ કરતા જોઈને આપના મહારથી પુત્રો,
6.79.56
प्रत्युद्ययुर्महाराज गजानिव महागजाः ।
दुर्मुखो दुर्जयश्चैव तथा दुर्मर्षणो युवा ॥ ६.७९.५६ ॥
હે મહારાજ, જેમ મહાગજો ગજોનો સામનો કરે, તેમ દુર્મુખ, દુર્જય અને યુવાન દુર્મર્ષણ આગળ વધ્યા.
6.79.57
शत्रुंजयः सत्रुसहः सर्वे क्रुद्धा यशस्विनः ।
प्रत्युद्याता महाराज केकयान्भ्रातरः समम् ॥ ६.७९.५७ ॥
હે મહારાજ, ક્રોધિત યશસ્વી શત્રુંજય, શત્રુસહ અને સર્વ ભાઈઓ કેકયોને સાથે સામે ગયા.
6.79.58
रथैर्नगरसंकाशैर्हयैर्युक्तैर्मनोजवैः ।
नानावर्णविचित्राभिः पताकाभिरलङ्कृतैः ॥ ६.७९.५८ ॥
નગરો જેવા વિશાળ રથો સાથે, મનની જેમ ઝડપી ઘોડાઓ જોડેલા, અનેક રંગોની વિચિત્ર પતાકાઓથી શણગારેલા.
6.79.59
शरचापधरा वीरा विचित्रकवचध्वजाः ।
विविशुस्ते परं सैन्यं सिंहा इव वनाद्वनम् ॥ ६.७९.५९ ॥
બાણ અને ધનુષ ધરનારા વીરો, વિચિત્ર કવચ અને ધ્વજાઓથી યુક્ત, સિંહો એક વનમાંથી બીજા વનમાં જાય તેમ શત્રુસેનામાં પ્રવેશ્યા.
6.79.60
तेषां सुतुमुलं युद्धं व्यतिषक्तरथद्विपम् ।
अवर्तत महारौद्रं निघ्नतामितरेतरम् ॥ ६.७९.६० ॥
તેમની વચ્ચે અતિ ભયંકર યુદ્ધ થયું; રથો અને હાથીઓ એકબીજામાં ફસાઈ ગયા; એકબીજાને પ્રહાર કરતા તેઓ અત્યંત રૌદ્ર રૂપે લડ્યા.
6.79.61
अन्योन्यागस्कृतां राजन्यमराष्ट्रविवर्धनम् ।
मुहूर्तास्तमिते सूर्ये चक्रुर्युद्धं सुदारुणम् ॥ ६.७९.६१ ॥
હે રાજન, એકબીજાના અપરાધી, રાષ્ટ્રોના વિનાશને વધારનારા રાજાઓએ સૂર્યાસ્ત પછી એક મુહૂર્તે અતિ ભયંકર યુદ્ધ કર્યું.
6.79.62
रथिनः सादिनश्चाथ व्यकीर्यन्त सहस्रशः ।
ततः शान्तनवः क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.७९.६२ ॥
રથીઓ અને અશ્વારોહીઓ હજારોની સંખ્યામાં વિખેરાઈ ગયા. ત્યારે શંતનુના પુત્ર ભીષ્મ ક્રોધિત થઈને વળેલા છેડાવાળા બાણોથી.
6.79.63
नाशयामास सेनां तां भीष्मस्तेषां महात्मनाम् ।
पञ्चालानां च सैन्यानि शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ६.७९.६३ ॥
ભીષ્મે તે મહાત્માઓની સેનાનો નાશ કર્યો; પાંચાલોના સૈન્યોને બાણોથી યમલોક મોકલ્યા.
6.79.64
एवं भित्त्वा महेष्वासः पाण्डवानामनीकिनीम् ।
कृत्वाऽवहारं सैन्यानां ययौ स्वशिबिरं नृप ॥ ६.७९.६४ ॥
આ રીતે તે મહાધનુર્ધરે પાંડવોની સેનાને ભેદી, હે રાજન, સૈન્યોને પાછા વાળીને પોતાના શિબિરમાં ગયા.
6.79.65
नाशयामासतुर्वीरौ धृष्टद्युम्नवृकोदरौ ।
करवाणामनीकानि शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.७९.६५ ॥
વીર ધૃષ્ટદ્યુમ્ન અને વૃકોદર (ભીમ)એ વળેલા છેડાવાળા બાણોથી કૌરવોની સેનાઓનો નાશ કર્યો.
6.79.66
धर्मराजोऽपि संप्रेक्ष्य धृष्टद्युम्नवृकोदरौ ।
मूर्ध्नि चैतावुपाघ्राय प्रहृष्टः शिबिरं ययौ ॥ ६.७९.६६ ॥
ધર્મરાજ યુધિષ્ઠિરે પણ ધૃષ્ટદ્યુમ્ન અને વૃકોદરને જોઈને, તેમના મસ્તક સૂંઘીને, પ્રસન્ન થઈને શિબિરમાં ગયા.
6.79.67
अर्जुनो वासुदेवश्च कौरवाणामनीकिनीम् ।
हत्वा विद्राव्य च शरैः शिबिरायैव जग्मतुः ॥ ६.७९.६७ ॥
અર્જુન અને વાસુદેવ કૌરવોની સેનાને બાણોથી હણીને તથા ભગાડીને છાવણી તરફ ગયા.