Mahābhārata · Adhyāya 6.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.79.1
ततो दुर्योधनो राजा लोहितायति भास्करे ।
संग्रामरभसो भीमं हन्तुकामोऽभ्यधावत ॥ ६.७९.१ ॥
Da stürzte sich König Duryodhana, als die Sonne sich rötete, kampfbegierig und Bhīma töten wollend, auf ihn zu.
6.79.2
तमायान्तमभिप्रेक्ष्य नृवीरं दृढवैरिणम् ।
भीमसेनः सुसंक्रुद्ध इदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.७९.२ ॥
Als Bhīmasena sah, wie sich dieser Heros unter den Menschen, sein unversöhnlicher Feind, näherte, sprach er, aufs Äußerste erzürnt, diese Worte.
6.79.3
अयं स कालः संप्राप्तो वर्षपूगाभिवाञ्छितः ।
अद्य त्वां निहनिष्यामि यदि नोत्सृजसे रणम् ॥ ६.७९.३ ॥
Jener Augenblick, den ich seit vielen Jahren ersehnt habe, ist gekommen. Heute werde ich dich töten, wenn du den Kampf nicht aufgibst.
6.79.4
अद्य कुन्त्याः परिक्लेशं वनवासं च कृत्स्नशः ।
द्रौपद्याश्च परिक्लेशं प्रणेष्यामि हते त्वयि ॥ ६.७९.४ ॥
Heute, wenn du erschlagen bist, werde ich all das Leid Kuntīs und das Waldexil sowie Draupadīs Leid vollständig beenden.
6.79.5
यत्पुरा मत्सरीभूत्वा पाण्डवानवमन्यसे ।
तस्य पापस्य गान्धारे पश्य व्यसनमागतम् ॥ ६.७९.५ ॥
Einst, von Neid erfüllt, hast du die Pāṇḍavas verachtet. O Sohn Gāndhārīs, sieh das Unheil dieser Sünde, das über dich gekommen ist.
6.79.6
कर्णस्य मतमास्थाय सौबलस्य च यत्पुरा ।
अचिन्त्य पाण्डवान्कामाद्यथेष्टं कृतवानसि ॥ ६.७९.६ ॥
Einst, der Meinung Karṇas und Śakunis folgend und die Pāṇḍavas missachtend, hast du aus Begierde getan, was dir gefiel.
6.79.7
याचमानं च यन्मोहाद्दाशार्हमवमन्यसे ।
उलूकस्य समादेशं यद्ददासि च हृष्टवत् ॥ ६.७९.७ ॥
Aus Verblendung verachtest du den Dāśārha, der flehte, und die Botschaft, die du Ulūka freudig gabst.
6.79.8
तेन त्वां निहनिष्यामि सानुबन्धं सबान्धवम् ।
शमीकरिष्ये तत्पापं यत्पुरा कृतवानसि ॥ ६.७९.८ ॥
Dadurch werde ich dich samt deinen Gefolgsleuten und Verwandten töten; ich werde die Sünde sühnen, die du einst begangen hast.
6.79.9
एवमुक्त्वा धनुर्घोरं विकृष्योद्भ्राम्य चासकृत् ।
समाधत्त शरान्घोरान्महाशनिसमप्रभान् ॥ ६.७९.९ ॥
So gesprochen, spannte er den schrecklichen Bogen, schwang ihn immer wieder und legte schreckliche Pfeile an, leuchtend wie große Blitze.
6.79.10
षड्विंशतिमसं क्रुद्धो मुमोचाशु सुयोधने ।
ज्वलिताग्निशिखाकारान्वज्रकल्पानजिह्मगान् ॥ ६.७९.१० ॥
Zornig schoss er rasch auf Suyodhana den sechsundzwanzigsten Pfeil ab, geformt wie lodernde Feuerzungen, Donnerkeilen gleich, geradeaus fliegend.
6.79.11
ततोऽस्य कार्मुकं द्वाभ्यां सूतं द्वाभ्यां च विव्यधे ।
चतुर्भिरश्वाञ्जवनाननयद्यमसादनम् ॥ ६.७९.११ ॥
Dann durchbohrte er mit zwei Pfeilen seinen Bogen, mit zwei seinen Wagenlenker, und mit vieren die schnellen Pferde, die er in Yamas Wohnstätte sandte.
6.79.12
द्वाभ्यां च सुविकृष्टाभ्यां शराभ्यामरिमर्दनः ।
छत्रं चिच्छेद समरे राज्ञस्तस्य नरोत्तम् ॥ ६.७९.१२ ॥
Und mit zwei kräftig gespannten Pfeilen zerschnitt der Feindezermalmer im Kampf den Sonnenschirm jenes Königs, o bester der Männer.
6.79.13
षङ्भिश्च तस्य चिच्छेद ज्वलन्तं ध्वजमुत्तमम् ।
छित्त्वा तं च ननादोच्चैस्तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ६.७९.१३ ॥
Mit sechs Pfeilen zerschlug er sein leuchtendes, herrliches Banner, und nachdem er es zerschnitten hatte, brüllte er laut, während dein Sohn zusah.
6.79.14
रथाच्च स ध्वजः श्रीमान्नानारत्नविभूषितात् ।
पपात सहसा भूमौ विद्युञ्जलधरादिव ॥ ६.७९.१४ ॥
Und von jenem mit vielerlei Juwelen geschmückten Wagen fiel das prächtige Banner plötzlich zu Boden, wie aus einer blitzbeladenen Wolke.
6.79.15
ज्वलन्तं सूर्यसंकाशं नागं मणिमयं शुभम् ।
ध्वजं कुरुपतेश्छिन्नं ददृशुः सर्वपार्थिवाः ॥ ६.७९.१५ ॥
Alle Könige sahen das leuchtende, sonnengleiche, aus Juwelen gefertigte, glückverheißende Banner mit dem Schlangenzeichen des Herrn der Kurus zerschnitten.
6.79.16
अथैनं दशभिर्बाणैस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ।
आजघान रणे वीरं स्मयन्निव महारथः ॥ ६.७९.१६ ॥
Dann traf der große Wagenkämpfer jenen Helden im Kampf mit zehn Pfeilen, wie man einen großen Elefanten mit dem Stachel antreibt, lächelnd dabei.
6.79.17
स गाढविद्धो व्यथितो भीमसेनेन संयुगे ।
निषसाद रथोपस्थे मूर्च्छाभिहतचेतनः ॥ ६.७९.१७ ॥
Tief verwundet im Kampf durch Bhīmasena, verstört, das Bewusstsein von Ohnmacht übermannt, setzte er sich auf den Boden des Wagens.
6.79.18
ततः स राजा सिन्धूनां रथश्रेष्ठो महाबलः ।
दुर्योधनस्य जग्राह पार्ष्णिं स्वपुरुषैर्वृतः ॥ ६.७९.१८ ॥
Dann ergriff jener König der Sindhu, der beste der Wagenkämpfer und mächtig, von seinen Männern umgeben, Duryodhana bei der Ferse.
6.79.19
कृपश्च रथिनां श्रेष्ठस्तव पुत्रमचेतनम् ।
आरोपयद्रथं राजन्दुर्योधनममर्षणम् ॥ ६.७९.१९ ॥
O König, Kṛpa, der Beste unter den Wagenkämpfern, hob deinen bewusstlosen Sohn, den unversöhnlichen Duryodhana, auf den Wagen.
6.79.20
परिवार्य ततो भीमं जेतुकामो जयद्रथः ।
रथैरनेकसाहस्रैर्भीमस्यावारयद्दिशः ॥ ६.७९.२० ॥
Dann umzingelte Jayadratha, der Bhīma besiegen wollte, ihn und versperrte mit vielen tausend Wagen alle Richtungen Bhīmas.
6.79.21
धृष्टकेतुस्ततो राजन्नभिमन्युश्च वीर्यवान् ।
केकया द्रौपदेयाश्च तव पुत्रानयोधयन् ॥ ६.७९.२१ ॥
Dann, o König, kämpften Dhṛṣṭaketu und der tapfere Abhimanyu, die Kekaya-Fürsten und die Söhne Draupadīs gegen deine Söhne.
6.79.22
चित्रसेनः सुचित्रश्च चित्राङ्गश्चित्रदर्शनः ।
चारुचित्रः सुचारुश्च तथा नन्दोपनन्दकौ ॥ ६.७९.२२ ॥
Citrasena, Sucitra, Citrāṅga, Citradarśana, Cārucitra, Sucāru und ebenso Nanda und Upananda.
6.79.23
अष्टावेते महेष्वासाः सुकुमारा यशस्विनः ।
अभिमन्युरथं राजन्समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ६.७९.२३ ॥
Diese acht großen Bogenschützen, jung und berühmt, o König, umringten Abhimanyus Wagen von allen Seiten.
6.79.24
आजघान ततस्तूर्णमभिमन्युर्महामनाः ।
एकैकं पञ्चभिर्बाणैः शितैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.७९.२४ ॥
Dann traf der großherzige Abhimanyu rasch jeden von ihnen mit fünf scharfen Pfeilen, deren Schäfte an den Gelenken gebogen waren.
6.79.25
वज्रमृत्युप्रतीकाशैर्विचित्रायुधनिःसृतैः ।
अमृष्यमाणास्ते सर्वे सौभद्रं रथसत्तमम् ॥ ६.७९.२५ ॥
Unfähig, es zu ertragen, stürzten sie alle mit Pfeilen, die aus wundersamen Waffen geschossen wurden und dem Donnerkeil und dem Tod glichen, auf Saubhadra, den besten Wagenkämpfer, los.
6.79.26
ववृषुर्मार्गणैस्तीक्ष्णैर्गिरिं मेरुमिवाम्बुदाः ।
स पीड्यमानः समरे कृतास्त्रो युद्धदुर्मदः ॥ ६.७९.२६ ॥
Wie Wolken über den Berg Meru ihren Regen ergießen, so ließen sie scharfe Pfeile niederprasseln. Bedrängt in jenem Kampf, er, kundig der Waffen und trunken vom Kampfrausch, wurde er bestürmt.
6.79.27
अभिमन्युर्महाराज तावकान्समकम्पयत् ।
यथा देवासुरे युद्धे वज्रपाणिर्महासुरान् ॥ ६.७९.२७ ॥
O großer König, Abhimanyu ließ alle deine Männer erzittern, so wie Indra, der Donnerkeilträger, die großen Asuras in der Schlacht zwischen Göttern und Asuras erzittern lässt.
6.79.28
विकर्णस्य ततो भल्लान्प्रेषयामास भारत ।
चतुर्दश रथश्रेष्ठो घोरानाशीविषोपमान् ॥ ६.७९.२८ ॥
Dann, o Bhārata, schickte der beste Wagenkämpfer vierzehn halbmondförmige Pfeile gegen Vikarṇa – furchtbar, wie giftige Schlangen.
6.79.29
स तैर्विकर्णस्य रथात्पातयामास वीर्यवान् ।
ध्वजं सूतं हयांश्चैव नृत्यमान इवाहवे ॥ ६.७९.२९ ॥
Mit jenen Pfeilen streckte der Mächtige von Vikarṇas Wagen die Fahne, den Wagenlenker und die Pferde nieder, als tanze er in der Schlacht.
6.79.30
पुनश्चान्याञ्शरान्पीतानकुण्ठाग्राञ्शिलाशितान् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धो विकर्णाय महाबलः ॥ ६.७९.३० ॥
Dann schickte der im Zorn gewaltige andere Pfeile gegen Vikarṇa – gelblich gefärbt, mit unstumpfen Spitzen, auf Stein geschärft.
6.79.31
ते विकर्णं समासाद्य कङ्कबर्हिणवाससः ।
भित्त्वा देहं गता भूमिं ज्वलन्त इव पन्नगाः ॥ ६.७९.३१ ॥
Jene Pfeile, mit Reiher- und Pfauenfedern besetzt, erreichten Vikarṇa, durchbohrten seinen Körper und fielen zu Boden wie brennende Schlangen.
6.79.32
ते शरा हेमपुङ्खाग्रा व्यदृश्यन्त महीतले ।
विकर्णरुधिरक्लिन्ना वमन्त इव शोणितम् ॥ ६.७९.३२ ॥
Jene Pfeile mit goldenen Schäften und Spitzen lagen auf dem Boden, vom Blut Vikarṇas getränkt, als würden sie Blut speien.
6.79.33
विकर्णं वीक्ष्य निर्भिन्नं तस्यैवान्ये सहोदराः ।
अभ्यद्रवन्त समरे सौभद्रप्रमुखान्रथान् ॥ ६.७९.३३ ॥
Als seine anderen Brüder Vikarṇa durchbohrt sahen, stürmten sie im Kampf gegen die Streitwagen unter Führung des Sohnes der Subhadrā.
6.79.34
अभियात्वा तथैवान्यान्रथांस्तान्सूर्यवर्चसः ।
अविध्यन्समरेऽन्योन्यं संरम्भाद्युद्धदुर्मदाः ॥ ६.७९.३४ ॥
Gegen jene anderen Streitwagen, strahlend wie die Sonne, vorrückend, durchbohrten sie einander im Kampf, berauscht vom Kriegsstolz und entflammt vor Zorn.
6.79.35
दुर्मुखः श्रुतकर्माणं विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः ।
ध्वजमेकेन चिच्छेद सारथिं चास्य सप्तमिः ॥ ६.७९.३५ ॥
Durmukha durchbohrte Śrutakarman mit sieben schnellen Pfeilen, zerschnitt mit einem seine Fahne und tötete mit sieben weiteren seinen Wagenlenker.
6.79.36
अश्वाञ्जाम्बूनदैर्जालैः प्रच्छन्नान्वातरंहसः ।
जघान षङ्भिरासाद्य सारथिं चाभ्यपातयत् ॥ ६.७९.३६ ॥
Die Pferde, schnell wie der Wind und mit goldenen Netzen bedeckt, traf er mit sechs Pfeilen; dann näherte er sich und streckte ihren Wagenlenker nieder.
6.79.37
स हताश्वे रथे तिष्ठञ्श्रुतकर्मा महारथः ।
शक्तिं चिक्षेप संक्रुद्धो महोल्कां ज्वलितामिव ॥ ६.७९.३७ ॥
Auf seinem Wagen stehend, dessen Pferde erschlagen waren, schleuderte der große Wagenkämpfer Śrutakarman, zornentbrannt, einen Speer, gleich einem brennenden großen Meteor.
6.79.38
सा दुर्मुखस्य विमलं वर्म भित्त्वा यशस्विनः ।
विदार्य प्राविशद्भूभिं दीप्यमाना स्वतेजसा ॥ ६.७९.३८ ॥
Die glänzende Rüstung des ruhmreichen Durmukha durchbohrend und zerspaltend, drang sie, von eigenem Glanz erstrahlend, in die Erde ein.
6.79.39
दुर्मुखो विह्वलस्तत्र निषसाद रणे विभो ।
विसंज्ञं प्रेक्ष्य ते सर्वे भ्रातरः पर्यवारयन् ॥ ६.७९.३९ ॥
Dort im Kampf, o Mächtiger, setzte sich Durmukha verwirrt nieder; als sie ihn bewusstlos sahen, umringten ihn alle seine Brüder.
6.79.40
तं दृष्ट्वा विरथं तत्र सुतसोमो महारथः ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां रथमारोपयत्स्वकम् ॥ ६.७९.४० ॥
Als er ihn dort ohne Wagen sah, ließ der große Wagenkämpfer Sutasoma, während alle Heere zusahen, ihn auf seinen eigenen Wagen steigen.
6.79.41
श्रुतकीर्तिस्तथा वीरो जयत्सेनं सुतं तव ।
अभ्ययात्समरे राजन्हन्तुकामो यशस्विनम् ॥ ६.७९.४१ ॥
Und der Held Śrutakīrti, der den Ruhmreichen erschlagen wollte, stürzte sich im Kampf auf deinen Sohn Jayatsena, o König.
6.79.42
तस्य विक्षिपतश्चापं श्रुतकीर्तेर्महास्वनम् ।
चिच्छेद समरे तूर्णं जयत्सेनः सुतस्तव ॥ ६.७९.४२ ॥
Als Śrutakīrti seinen Bogen mit lautem Schwirren zurückzog, zerschnitt dein Sohn Jayatsena im Kampf schnell jenen Bogen.
6.79.43
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन प्रहसन्निव भारत ।
तं दृष्ट्वा च्छिन्नधन्वानं शतानीकः सहोदरम् ॥ ६.७९.४३ ॥
O Bhārata, mit einem sehr scharfen Rasiermesserpfeil, gleichsam lachend, sah Śatānīka den Bogen seines Bruders zerschnitten, und…
6.79.44
अभ्यपद्यत तेजस्वी सिंहवन्निनदन्मुहुः ।
शतानीकस्तु समरे दृढं विस्पार्य कार्मुकम् ॥ ६.७९.४४ ॥
Der strahlende Śatānīka, immer wieder wie ein Löwe brüllend, rückte vor und spannte im Kampf fest den Bogen weit aus…
6.79.45
विव्याध दशभिस्तूर्णं जयत्सेनं शिलीमुखैः ।
ननाद सुमहानादं प्रभिन्न इव वारणः ॥ ६.७९.४५ ॥
Schnell durchbohrte er Jayatsena mit zehn Pfeilen, und er brüllte laut wie ein brünstiger Elefant.
6.79.46
अथान्येन सुतीक्ष्णेन सर्वावरणभेदिना ।
शतानीको जयत्सेनं विव्याध हृदये भृशम् ॥ ६.७९.४६ ॥
Dann traf Śatānīka mit einem anderen sehr scharfen Pfeil, der jede Rüstung durchdrang, Jayatsena tief ins Herz.
6.79.47
तथा तस्मिन्वर्तमाने दुष्कर्णो भ्रातुरन्तिके ।
मुमोचास्मैशितान्बाणांस्तीक्ष्णानाशीविषोपमान्
चिच्छेद समरे चापं नाकुलेः क्रोधमूर्च्छितः ॥ ६.७९.४७ ॥
Während dies in der Nähe seines Bruders geschah, schoss Duṣkarṇa, von Zorn übermannt, scharfe Pfeile wie giftige Schlangen auf ihn ab und zerschnitt im Kampf den Bogen des Sohnes Nakulas.
6.79.48
अथान्यद्धनुरादाय भारसाहमनुत्तमम् ।
समादत्त शरान्घोराञ्शतानीको महाबलः ॥ ६.७९.४८ ॥
Dann nahm er einen anderen Bogen, den besten, der große Spannung aushält, und der mächtige Śatānīka ergriff schreckliche Pfeile.
6.79.49
तिष्ठतिष्ठेति चामन्त्र्य दुष्कर्णं भ्रातुरग्रतः ।
मुमोचास्मै शितान्बाणाज्ज्वलितान्पन्नगानिव ॥ ६.७९.४९ ॥
Er rief Duṣkarṇa vor seinem Bruder zu: »Halt, halt!« und schoss scharfe Pfeile auf ihn ab, glühend wie Schlangen.
6.79.50
ततोऽस्य धनुरेकेन द्वाभ्यां सूतं च मारिष ।
चिच्छेद समरे तूर्णं तं च विव्याध सप्तभिः ॥ ६.७९.५० ॥
Dann zerschnitt er mit einem Pfeil seinen Bogen, mit zwei den Wagenlenker, o Edler; und schnell im Kampf durchbohrte er ihn selbst mit sieben.
6.79.51
अश्वान्मनोजवांस्तस्य कर्बुरान्वातरंहसः ।
जघान निशितैस्तूर्णं सर्वान्द्वादशभिः शरैः ॥ ६.७९.५१ ॥
Er erschlug rasch alle seine Pferde — schnell wie der Gedanke, scheckig und flink wie der Wind — mit zwölf scharfen Pfeilen.
6.79.52
अथापरेण भल्लेन सुयुक्तेनाशुपातिना ।
दुष्कर्णं नाकुलिः क्रुद्धो विव्याध हृदये भृशम् ॥ ६.७९.५२ ॥
Da durchbohrte der erzürnte Sohn des Nakula mit einem anderen, gut gefügten, schnell fliegenden Bhalla Duṣkarṇa heftig im Herzen.
6.79.53
स पपात ततो भूमौ वज्राहत इव द्रुमः ।
दुष्कर्णं व्यथितं दृष्ट्वा पञ्च राजन्महारथाः ॥ ६.७९.५३ ॥
Er stürzte zu Boden wie ein vom Blitz getroffener Baum. Als sie Duṣkarṇa bedrängt sahen, o König, fünf große Wagenkrieger...
6.79.54
दिघांसन्तः शतानीकं सर्वतः पर्यवारयन् ।
छाद्यमानं शरव्रतैः शतानीकं यशस्विनम् ॥ ६.७९.५४ ॥
Begierig, Śatānīka zu erschlagen, umzingelten sie ihn von allen Seiten, und der ruhmreiche Śatānīka wurde mit Pfeilsalven bedeckt.
6.79.55
अभ्यधावन्त संक्रुद्धाः केकयाः पञ्च सोदराः ।
तानभ्यापततः प्रेक्ष्य तव पुत्रा महारथाः ॥ ६.७९.५५ ॥
Die fünf Kekaya-Brüder stürmten, voller Zorn, vorwärts. Als deine großen Wagenkämpfer-Söhne sahen, dass sie auf sie losgingen,
6.79.56
प्रत्युद्ययुर्महाराज गजानिव महागजाः ।
दुर्मुखो दुर्जयश्चैव तथा दुर्मर्षणो युवा ॥ ६.७९.५६ ॥
O großer König, wie große Elefanten Elefanten entgegentreten, so traten Durmukha, Durjaya und der junge Durmarṣaṇa ihnen entgegen.
6.79.57
शत्रुंजयः सत्रुसहः सर्वे क्रुद्धा यशस्विनः ।
प्रत्युद्याता महाराज केकयान्भ्रातरः समम् ॥ ६.७९.५७ ॥
O großer König, Śatruñjaya, Satrusaha und alle zornigen, ruhmreichen Brüder traten gemeinsam den Kekayas entgegen.
6.79.58
रथैर्नगरसंकाशैर्हयैर्युक्तैर्मनोजवैः ।
नानावर्णविचित्राभिः पताकाभिरलङ्कृतैः ॥ ६.७९.५८ ॥
mit Wagen, gleich Städten, bespannt mit Pferden so schnell wie der Gedanke, geschmückt mit bunten Bannern vieler Farben.
6.79.59
शरचापधरा वीरा विचित्रकवचध्वजाः ।
विविशुस्ते परं सैन्यं सिंहा इव वनाद्वनम् ॥ ६.७९.५९ ॥
Die Helden, mit Pfeilen und Bogen, mit bunten Rüstungen und Bannern, drangen in jenes feindliche Heer ein, wie Löwen von einem Wald in einen anderen wechseln.
6.79.60
तेषां सुतुमुलं युद्धं व्यतिषक्तरथद्विपम् ।
अवर्तत महारौद्रं निघ्नतामितरेतरम् ॥ ६.७९.६० ॥
Zwischen ihnen entbrannte ein überaus grimmiger und schrecklicher Kampf, in dem Wagen und Elefanten ineinander verstrickt wurden und sie einander mit furchtbarer Wut schlugen.
6.79.61
अन्योन्यागस्कृतां राजन्यमराष्ट्रविवर्धनम् ।
मुहूर्तास्तमिते सूर्ये चक्रुर्युद्धं सुदारुणम् ॥ ६.७९.६१ ॥
O König, die Könige, die einander Unrecht getan hatten und das Verderben der Reiche vermehrten, führten kurz nach Sonnenuntergang einen furchtbaren Kampf.
6.79.62
रथिनः सादिनश्चाथ व्यकीर्यन्त सहस्रशः ।
ततः शान्तनवः क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.७९.६२ ॥
Wagenkämpfer und Reiter wurden zu Tausenden verstreut. Da geriet Bhīṣma, der Sohn Śantanus, in Zorn und schoss mit Pfeilen mit gebogenen Spitzen,
6.79.63
नाशयामास सेनां तां भीष्मस्तेषां महात्मनाम् ।
पञ्चालानां च सैन्यानि शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ६.७९.६३ ॥
Bhīṣma vernichtete jenes Heer der großherzigen Krieger und schickte mit seinen Pfeilen die Truppen der Pañcālas in Yamas Reich.
6.79.64
एवं भित्त्वा महेष्वासः पाण्डवानामनीकिनीम् ।
कृत्वाऽवहारं सैन्यानां ययौ स्वशिबिरं नृप ॥ ६.७९.६४ ॥
So durchbrach jener große Bogenschütze das Heer der Pāṇḍavas, führte die Truppen zurück und ging, o König, in sein eigenes Lager.
6.79.65
नाशयामासतुर्वीरौ धृष्टद्युम्नवृकोदरौ ।
करवाणामनीकानि शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.७९.६५ ॥
Die beiden Helden Dhṛṣṭadyumna und Vṛkodara (Bhīma) vernichteten die Heere der Kurus mit Pfeilen mit gebogenen Spitzen.
6.79.66
धर्मराजोऽपि संप्रेक्ष्य धृष्टद्युम्नवृकोदरौ ।
मूर्ध्नि चैतावुपाघ्राय प्रहृष्टः शिबिरं ययौ ॥ ६.७९.६६ ॥
Auch König Yudhiṣṭhira, der König des Dharma, sah Dhṛṣṭadyumna und Vṛkodara, küsste ihre Häupter und ging erfreut ins Lager.
6.79.67
अर्जुनो वासुदेवश्च कौरवाणामनीकिनीम् ।
हत्वा विद्राव्य च शरैः शिबिरायैव जग्मतुः ॥ ६.७९.६७ ॥
Arjuna und Vāsudeva schlugen das Heer der Kauravas nieder, zerstreuten es mit Pfeilen und zogen dann ins Lager.