มหาภารตะ · อัธยายะ 6.79
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.79.1
ततो दुर्योधनो राजा लोहितायति भास्करे ।
संग्रामरभसो भीमं हन्तुकामोऽभ्यधावत ॥ ६.७९.१ ॥
ครั้นนั้น พระเจ้าทุรโยธน์ เมื่อดวงอาทิตย์กำลังแดงเรื่อ ใคร่จะรบ และปรารถนาจะฆ่าภีมะ จึงพุ่งเข้าใส่ภีมะ
6.79.2
तमायान्तमभिप्रेक्ष्य नृवीरं दृढवैरिणम् ।
भीमसेनः सुसंक्रुद्ध इदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.७९.२ ॥
เมื่อเห็นวีรบุรุษผู้เป็นศัตรูอย่างแน่วแน่กำลังเข้ามา ภีมเสนผู้โกรธจัดจึงกล่าววาจานี้
6.79.3
अयं स कालः संप्राप्तो वर्षपूगाभिवाञ्छितः ।
अद्य त्वां निहनिष्यामि यदि नोत्सृजसे रणम् ॥ ६.७९.३ ॥
บัดนี้ เวลาที่ข้าปรารถนามาหลายปีได้มาถึงแล้ว วันนี้ข้าจะสังหารเจ้า หากเจ้าไม่ยอมละการรบ
6.79.4
अद्य कुन्त्याः परिक्लेशं वनवासं च कृत्स्नशः ।
द्रौपद्याश्च परिक्लेशं प्रणेष्यामि हते त्वयि ॥ ६.७९.४ ॥
วันนี้เมื่อเจ้าถูกฆ่าแล้ว ข้าจะยุติความทุกข์ทั้งหมดของพระนางกุนตี และการเนรเทศในป่า รวมทั้งความทุกข์ของเทราปที
6.79.5
यत्पुरा मत्सरीभूत्वा पाण्डवानवमन्यसे ।
तस्य पापस्य गान्धारे पश्य व्यसनमागतम् ॥ ६.७९.५ ॥
ครั้งก่อน เจ้าเกิดความริษยาแล้วดูหมิ่นปาณฑพ โอ้ พระโอรสของคานธารี จงดูเถิด ความวิบัติจากบาปนั้นได้มาถึงเจ้าแล้ว
6.79.6
कर्णस्य मतमास्थाय सौबलस्य च यत्पुरा ।
अचिन्त्य पाण्डवान्कामाद्यथेष्टं कृतवानसि ॥ ६.७९.६ ॥
ครั้งก่อน เจ้าถือตามความเห็นของกรรณะและของสาวลุ แล้วไม่ใส่ใจปาณฑพ ทำตามใจปรารถนาด้วยความอยาก
6.79.7
याचमानं च यन्मोहाद्दाशार्हमवमन्यसे ।
उलूकस्य समादेशं यद्ददासि च हृष्टवत् ॥ ६.७९.७ ॥
เจ้าดูหมิ่นทาศารหะผู้กำลังขออยู่ด้วยความหลง และยังยินดีส่งข่าวสารให้อุลูกะ
6.79.8
तेन त्वां निहनिष्यामि सानुबन्धं सबान्धवम् ।
शमीकरिष्ये तत्पापं यत्पुरा कृतवानसि ॥ ६.७९.८ ॥
ด้วยเหตุนั้น ข้าจะสังหารเจ้าพร้อมบริวารและญาติพี่น้อง ข้าจะชดใช้บาปที่เจ้าได้ทำไว้ในกาลก่อน
6.79.9
एवमुक्त्वा धनुर्घोरं विकृष्योद्भ्राम्य चासकृत् ।
समाधत्त शरान्घोरान्महाशनिसमप्रभान् ॥ ६.७९.९ ॥
เมื่อกล่าวดังนี้แล้ว เขาดึงคันธนูอันน่ากลัว หมุนไปมาซ้ำแล้วซ้ำอีก และติดลูกศรอันน่าสะพรึงกลัว ที่แสงวาบเหมือนสายฟ้าใหญ่
6.79.10
षड्विंशतिमसं क्रुद्धो मुमोचाशु सुयोधने ।
ज्वलिताग्निशिखाकारान्वज्रकल्पानजिह्मगान् ॥ ६.७९.१० ॥
ด้วยความโกรธ เขาปล่อยลูกศรดอกที่ยี่สิบหกไปยังสุโยธนอย่างรวดเร็ว ลูกศรนั้นมีรูปดุจเปลวไฟที่ลุกโพลง เหมือนสายฟ้า และพุ่งไปอย่างตรง
6.79.11
ततोऽस्य कार्मुकं द्वाभ्यां सूतं द्वाभ्यां च विव्यधे ।
चतुर्भिरश्वाञ्जवनाननयद्यमसादनम् ॥ ६.७९.११ ॥
จากนั้น เขายิงคันธนูของสุโยธนด้วยลูกศรสองดอก ยิงสารถีด้วยสองดอก และยิงม้าอันว่องไวด้วยสี่ดอก ทำให้มันไปสู่ที่อยู่ของยม
6.79.12
द्वाभ्यां च सुविकृष्टाभ्यां शराभ्यामरिमर्दनः ।
छत्रं चिच्छेद समरे राज्ञस्तस्य नरोत्तम् ॥ ६.७९.१२ ॥
และด้วยลูกศรสองดอกที่ง้างไว้อย่างดี ผู้บดขยี้ศัตรูได้ตัดร่มของพระราชานั้นขาดในการรบ โอ้ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่มนุษย์
6.79.13
षङ्भिश्च तस्य चिच्छेद ज्वलन्तं ध्वजमुत्तमम् ।
छित्त्वा तं च ननादोच्चैस्तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ६.७९.१३ ॥
ด้วยลูกศรหกดอก เขาตัดธงอันประเสริฐที่กำลังลุกโชนของพระราชานั้นลง ครั้นตัดแล้วก็คำรามดังลั่น ขณะที่พระโอรสของท่านเฝ้ามองอยู่
6.79.14
रथाच्च स ध्वजः श्रीमान्नानारत्नविभूषितात् ।
पपात सहसा भूमौ विद्युञ्जलधरादिव ॥ ६.७९.१४ ॥
ธงอันรุ่งโรจน์นั้นตกลงจากรถอันประดับด้วยอัญมณีหลากหลาย ร่วงลงสู่พื้นดินทันที ดุจสิ่งที่หล่นจากเมฆที่มีสายฟ้า
6.79.15
ज्वलन्तं सूर्यसंकाशं नागं मणिमयं शुभम् ।
ध्वजं कुरुपतेश्छिन्नं ददृशुः सर्वपार्थिवाः ॥ ६.७९.१५ ॥
บรรดากษัตริย์ทั้งหมดได้เห็นธงของเจ้าแห่งกุรุที่ถูกตัดขาด ธงนั้นลุกโชนดุจดวงอาทิตย์ ทำด้วยอัญมณี เป็นมงคล และมีรูปงูเป็นสัญลักษณ์
6.79.16
अथैनं दशभिर्बाणैस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ।
आजघान रणे वीरं स्मयन्निव महारथः ॥ ६.७९.१६ ॥
ลำดับนั้น นักรบรถศึกผู้ยิ่งใหญ่ ยิงวีรบุรุษผู้นั้นในการรบด้วยลูกศรสิบดอก ดุจผู้ไสช้างใหญ่ด้วยขอ และยิ้มขณะกระทำเช่นนั้น
6.79.17
स गाढविद्धो व्यथितो भीमसेनेन संयुगे ।
निषसाद रथोपस्थे मूर्च्छाभिहतचेतनः ॥ ६.७९.१७ ॥
ภีมเสนยิงเขาอย่างลึกในการรบ เขาเจ็บปวดและสติถูกความสลบครอบงำ จึงนั่งลงบนพื้นรถ
6.79.18
ततः स राजा सिन्धूनां रथश्रेष्ठो महाबलः ।
दुर्योधनस्य जग्राह पार्ष्णिं स्वपुरुषैर्वृतः ॥ ६.७९.१८ ॥
ครั้นนั้น พระราชาแห่งสินธุ ผู้เป็นเลิศในหมู่นักรบรถศึกและมีกำลังมาก มีพลของตนล้อมอยู่ ได้จับส้นเท้าของทุรโยธน์
6.79.19
कृपश्च रथिनां श्रेष्ठस्तव पुत्रमचेतनम् ।
आरोपयद्रथं राजन्दुर्योधनममर्षणम् ॥ ६.७९.१९ ॥
โอ้ พระราชา กฤปะผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่นักรบรถศึก ได้ยกพระโอรสของท่านที่หมดสติ คือทุรโยธน์ผู้ไม่ให้อภัย ขึ้นไปบนรถ
6.79.20
परिवार्य ततो भीमं जेतुकामो जयद्रथः ।
रथैरनेकसाहस्रैर्भीमस्यावारयद्दिशः ॥ ६.७९.२० ॥
ลำดับนั้น ชัยทรถ ผู้ปรารถนาจะเอาชนะภีมะ ได้ล้อมภีมะไว้ และด้วยรถนับพันคัน ได้ปิดกั้นทิศทั้งหมดของภีมะ
6.79.21
धृष्टकेतुस्ततो राजन्नभिमन्युश्च वीर्यवान् ।
केकया द्रौपदेयाश्च तव पुत्रानयोधयन् ॥ ६.७९.२१ ॥
จากนั้น ข้าแต่พระราชา ธฤษฏเกตุและอภิมันยุผู้กล้าหาญ พร้อมด้วยเจ้าชายแห่งเกกัย และบุตรของเทราปที ได้ต่อสู้กับบุตรของพระองค์
6.79.22
चित्रसेनः सुचित्रश्च चित्राङ्गश्चित्रदर्शनः ।
चारुचित्रः सुचारुश्च तथा नन्दोपनन्दकौ ॥ ६.७९.२२ ॥
จิตรเสนะ สุจิตระ จิตรางคะ จิตรทรรศนะ จารุจิตระ สุจารุ และเช่นเดียวกัน นันทะและอุปนันทะ
6.79.23
अष्टावेते महेष्वासाः सुकुमारा यशस्विनः ।
अभिमन्युरथं राजन्समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ६.७९.२३ ॥
นักธนูผู้ยิ่งใหญ่แปดคนนี้ อ่อนโยนและมีชื่อเสียง ข้าแต่พระราชา ได้ล้อมรถศึกของอภิมันยุไว้โดยรอบทุกด้าน
6.79.24
आजघान ततस्तूर्णमभिमन्युर्महामनाः ।
एकैकं पञ्चभिर्बाणैः शितैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.७९.२४ ॥
จากนั้น อภิมันยุผู้มีใจยิ่งใหญ่ ได้รีบยิงแต่ละคนด้วยลูกศรคมห้าดอก ซึ่งมีข้อปลายโค้งงอ
6.79.25
वज्रमृत्युप्रतीकाशैर्विचित्रायुधनिःसृतैः ।
अमृष्यमाणास्ते सर्वे सौभद्रं रथसत्तमम् ॥ ६.७९.२५ ॥
ทุกคนทนไม่ได้ ได้ระดมลูกศรจากอาวุธอันวิจิตร ซึ่งเหมือนสายฟ้าและความตาย พุ่งเข้าใส่เสาวภัทร ผู้เป็นยอดนายสารถีรถศึก
6.79.26
ववृषुर्मार्गणैस्तीक्ष्णैर्गिरिं मेरुमिवाम्बुदाः ।
स पीड्यमानः समरे कृतास्त्रो युद्धदुर्मदः ॥ ६.७९.२६ ॥
ดั่งเมฆฝนที่หลั่งลงบนภูเขาเมรุ พวกเขาก็ระดมลูกศรคมกล้าลงมา เขาถูกรุมกระหน่ำในการรบ แม้จะเชี่ยวชาญอาวุธและเมามันด้วยความบ้าคลั่งของสงคราม
6.79.27
अभिमन्युर्महाराज तावकान्समकम्पयत् ।
यथा देवासुरे युद्धे वज्रपाणिर्महासुरान् ॥ ६.७९.२७ ॥
ข้าแต่มหาราชา อภิมันยุทำให้ทหารของพระองค์ทั้งหมดหวาดหวั่นสั่นสะท้าน ดังพระอินทร์ผู้ถือสายฟ้าทำให้อสูรผู้ยิ่งใหญ่สั่นสะท้าน ในสงครามระหว่างเทพและอสูร
6.79.28
विकर्णस्य ततो भल्लान्प्रेषयामास भारत ।
चतुर्दश रथश्रेष्ठो घोरानाशीविषोपमान् ॥ ६.७९.२८ ॥
จากนั้น ข้าแต่ภารตะ ผู้ยิ่งใหญ่ในหมู่นายสารถีรถศึกได้ส่งลูกศรหัวพระจันทร์เสี้ยวสิบสี่ดอกไปยังวิกรรณะ ลูกศรเหล่านั้นน่าสะพรึงกลัว เหมือนงูพิษ
6.79.29
स तैर्विकर्णस्य रथात्पातयामास वीर्यवान् ।
ध्वजं सूतं हयांश्चैव नृत्यमान इवाहवे ॥ ६.७९.२९ ॥
ด้วยลูกศรเหล่านั้น วีรบุรุษผู้ทรงพลังได้ทำให้ธงรบ สารถี และม้าของวิกรรณะตกลงจากรถศึก ดั่งกำลังร่ายรำอยู่ในสนามรบ
6.79.30
पुनश्चान्याञ्शरान्पीतानकुण्ठाग्राञ्शिलाशितान् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धो विकर्णाय महाबलः ॥ ६.७९.३० ॥
จากนั้น ด้วยความโกรธ วีรบุรุษผู้ทรงพลังได้ส่งลูกศรอีกดอกหนึ่งไปยังวิกรรณะ ลูกศรสีเหลือง ปลายไม่บิ่น ลับด้วยหิน
6.79.31
ते विकर्णं समासाद्य कङ्कबर्हिणवाससः ।
भित्त्वा देहं गता भूमिं ज्वलन्त इव पन्नगाः ॥ ६.७९.३१ ॥
ลูกศรเหล่านั้น ติดขนนกกระเรียนและนกยูง เข้าถึงวิกรรณะ เจาะร่างเขาแล้วตกลงสู่พื้นดิน เหมือนงูที่กำลังลุกไหม้
6.79.32
ते शरा हेमपुङ्खाग्रा व्यदृश्यन्त महीतले ।
विकर्णरुधिरक्लिन्ना वमन्त इव शोणितम् ॥ ६.७९.३२ ॥
ลูกศรที่มีปลายและปลอกทองคำเหล่านั้น ถูกเห็นอยู่บนพื้นดิน ชุ่มไปด้วยโลหิตของวิกรรณะ ดั่งกำลังอาเจียนโลหิต
6.79.33
विकर्णं वीक्ष्य निर्भिन्नं तस्यैवान्ये सहोदराः ।
अभ्यद्रवन्त समरे सौभद्रप्रमुखान्रथान् ॥ ६.७९.३३ ॥
เมื่อเห็นวิกรรณะถูกเจาะทะลุ พี่น้องของเขาคนอื่นๆ ก็พุ่งเข้าสู่สนามรบ มุ่งไปยังรถศึกที่มีเสาวภัทรเป็นหัวหน้า
6.79.34
अभियात्वा तथैवान्यान्रथांस्तान्सूर्यवर्चसः ।
अविध्यन्समरेऽन्योन्यं संरम्भाद्युद्धदुर्मदाः ॥ ६.७९.३४ ॥
พวกเขาพุ่งเข้าหารถศึกอื่นๆ ที่รุ่งโรจน์ดั่งดวงอาทิตย์ ต่างเจาะกันและกันในสนามรบ เมามันด้วยความภาคภูมิแห่งสงครามและลุกโชนด้วยความโกรธ
6.79.35
दुर्मुखः श्रुतकर्माणं विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः ।
ध्वजमेकेन चिच्छेद सारथिं चास्य सप्तमिः ॥ ६.७९.३५ ॥
ทุรมุขเจาะศรุตกรมันด้วยลูกศรเร็วเจ็ดดอก ตัดธงของเขาด้วยดอกหนึ่ง และด้วยลูกศรอีกเจ็ดดอก ตัดสารถีของเขาลง
6.79.36
अश्वाञ्जाम्बूनदैर्जालैः प्रच्छन्नान्वातरंहसः ।
जघान षङ्भिरासाद्य सारथिं चाभ्यपातयत् ॥ ६.७९.३६ ॥
เขายิงม้าที่เร็วดั่งลม ซึ่งคลุมด้วยตาข่ายทอง ด้วยลูกศรหกดอก แล้วเข้าไปใกล้ ทำให้สารถีของเขาล้มลง
6.79.37
स हताश्वे रथे तिष्ठञ्श्रुतकर्मा महारथः ।
शक्तिं चिक्षेप संक्रुद्धो महोल्कां ज्वलितामिव ॥ ६.७९.३७ ॥
ศรุตกรมา มหารถีผู้ยืนอยู่บนรถศึกที่ม้าถูกฆ่าตาย ด้วยความโกรธจัด ได้ขว้างหอกดั่งอุกกาบาตใหญ่ที่กำลังลุกโชน
6.79.38
सा दुर्मुखस्य विमलं वर्म भित्त्वा यशस्विनः ।
विदार्य प्राविशद्भूभिं दीप्यमाना स्वतेजसा ॥ ६.७९.३८ ॥
หอกนั้นทะลุเกราะอันสุกใสของทุรมุขผู้มีชื่อเสียง ฉีกเกราะออก แล้วพุ่งลงสู่พื้นดิน เปล่งประกายด้วยรัศมีของตนเอง
6.79.39
दुर्मुखो विह्वलस्तत्र निषसाद रणे विभो ।
विसंज्ञं प्रेक्ष्य ते सर्वे भ्रातरः पर्यवारयन् ॥ ६.७९.३९ ॥
ทุรมุขนั่งลงในสนามรบอย่างมึนงง ข้าแต่ผู้ทรงอำนาจ เมื่อเห็นเขาหมดสติ พี่น้องทั้งหมดของเขาก็ล้อมเขาไว้
6.79.40
तं दृष्ट्वा विरथं तत्र सुतसोमो महारथः ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां रथमारोपयत्स्वकम् ॥ ६.७९.४० ॥
เมื่อเห็นเขาไร้รถศึกอยู่ตรงนั้น มหารถีสุตโสมะ ต่อหน้ากองทัพทั้งหมดที่กำลังเฝ้าดู ได้ให้เขาขึ้นไปบนรถศึกของตนเอง
6.79.41
श्रुतकीर्तिस्तथा वीरो जयत्सेनं सुतं तव ।
अभ्ययात्समरे राजन्हन्तुकामो यशस्विनम् ॥ ६.७९.४१ ॥
ฝ่ายวีรบุรุษศรุตกีรติ ปรารถนาจะสังหารชายผู้มีชื่อเสียงนั้น จึงพุ่งเข้าใส่ชัยตเสนบุตรของท่านในสนามรบ ข้าแต่พระราชา
6.79.42
तस्य विक्षिपतश्चापं श्रुतकीर्तेर्महास्वनम् ।
चिच्छेद समरे तूर्णं जयत्सेनः सुतस्तव ॥ ६.७९.४२ ॥
ขณะที่ศรุตกีรติดึงคันศรของตนขึ้นพร้อมเสียงดังกึกก้อง ชัยตเสนบุตรของท่านก็ตัดคันศรนั้นได้อย่างรวดเร็วในสนามรบ
6.79.43
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन प्रहसन्निव भारत ।
तं दृष्ट्वा च्छिन्नधन्वानं शतानीकः सहोदरम् ॥ ६.७९.४३ ॥
ข้าแต่ภารตะ ศตานีกะเห็นคันศรของพี่ชายถูกตัดขาด จึงใช้ลูกศรปลายคมกริบชนิดหัวเหมือนใบมีด ทำท่าหัวเราะไปพลาง
6.79.44
अभ्यपद्यत तेजस्वी सिंहवन्निनदन्मुहुः ।
शतानीकस्तु समरे दृढं विस्पार्य कार्मुकम् ॥ ६.७९.४४ ॥
ศตานีกะผู้รุ่งโรจน์ คำรามซ้ำแล้วซ้ำอีกดุจราชสีห์ เข้าประจัญ และในสนามรบนั้นเขาดึงคันศรให้ตึงเต็มที่อย่างมั่นคง
6.79.45
विव्याध दशभिस्तूर्णं जयत्सेनं शिलीमुखैः ।
ननाद सुमहानादं प्रभिन्न इव वारणः ॥ ६.७९.४५ ॥
เขาใช้ลูกศรสิบดอกยิงชัยตเสนอย่างรวดเร็ว และคำรามเสียงดังกึกก้องดุจช้างที่กำลังตกมัน
6.79.46
अथान्येन सुतीक्ष्णेन सर्वावरणभेदिना ।
शतानीको जयत्सेनं विव्याध हृदये भृशम् ॥ ६.७९.४६ ॥
จากนั้น ศตานีกะใช้ลูกศรอีกดอกหนึ่งที่คมกริบยิ่ง ซึ่งทะลุเกราะทุกชนิดได้ ยิงชัยตเสนเข้าที่หัวใจอย่างรุนแรง
6.79.47
तथा तस्मिन्वर्तमाने दुष्कर्णो भ्रातुरन्तिके ।
मुमोचास्मैशितान्बाणांस्तीक्ष्णानाशीविषोपमान्
चिच्छेद समरे चापं नाकुलेः क्रोधमूर्च्छितः ॥ ६.७९.४७ ॥
ขณะที่เหตุการณ์นี้กำลังดำเนินอยู่ใกล้พี่ชาย ทุษกรรณะด้วยความโกรธจัด ได้ปล่อยลูกศรคมกริบดุจงูพิษใส่ศตานีกะ และในสนามรบได้ตัดคันศรของบุตรนกุละ
6.79.48
अथान्यद्धनुरादाय भारसाहमनुत्तमम् ।
समादत्त शरान्घोराञ्शतानीको महाबलः ॥ ६.७९.४८ ॥
จากนั้น ศตานีกะผู้มีพลังมหาศาล หยิบคันศรอีกคันหนึ่งซึ่งประเสริฐที่สุดและรับน้ำหนักได้มาก แล้วเก็บรวบรวมลูกศรอันน่าสะพรึงกลัว
6.79.49
तिष्ठतिष्ठेति चामन्त्र्य दुष्कर्णं भ्रातुरग्रतः ।
मुमोचास्मै शितान्बाणाज्ज्वलितान्पन्नगानिव ॥ ६.७९.४९ ॥
เขาร้องเรียกทุษกรรณะต่อหน้าพี่ชายว่า "หยุดก่อน หยุดก่อน" แล้วยิงลูกศรคมกริบที่ลุกโชนดุจงูใส่เขา
6.79.50
ततोऽस्य धनुरेकेन द्वाभ्यां सूतं च मारिष ।
चिच्छेद समरे तूर्णं तं च विव्याध सप्तभिः ॥ ६.७९.५० ॥
ต่อมา ด้วยลูกศรดอกเดียวเขาตัดคันศรของทุษกรรณะ ด้วยสองดอกตัดสารถี ข้าแต่ผู้ประเสริฐ และในสนามรบเขาใช้ลูกศรเจ็ดดอกยิงทุษกรรณะเองอย่างรวดเร็ว
6.79.51
अश्वान्मनोजवांस्तस्य कर्बुरान्वातरंहसः ।
जघान निशितैस्तूर्णं सर्वान्द्वादशभिः शरैः ॥ ६.७९.५१ ॥
ม้าทั้งหมดของทุษกรรณะ ซึ่งเร็วดุจความคิด มีขนลายจุด และพุ่งไปเร็วดุจลม ถูกศตานีกะฆ่าอย่างรวดเร็วด้วยลูกศรคมกริบสิบสองดอก
6.79.52
अथापरेण भल्लेन सुयुक्तेनाशुपातिना ।
दुष्कर्णं नाकुलिः क्रुद्धो विव्याध हृदये भृशम् ॥ ६.७९.५२ ॥
จากนั้น บุตรนกุละด้วยความโกรธ ได้ใช้ลูกศรภัลละอีกดอกหนึ่งซึ่งประกอบดีและบินเร็ว ยิงทุษกรรณะเข้าที่หัวใจอย่างรุนแรง
6.79.53
स पपात ततो भूमौ वज्राहत इव द्रुमः ।
दुष्कर्णं व्यथितं दृष्ट्वा पञ्च राजन्महारथाः ॥ ६.७९.५३ ॥
ทุษกรรณะล้มลงกับพื้นดุจต้นไม้ที่ถูกสายฟ้าฟาด ข้าแต่พระราชา เมื่อเห็นทุษกรรณะได้รับความทุกข์ทรมาน นักรบรถศึกผู้ยิ่งใหญ่ห้าคน...
6.79.54
दिघांसन्तः शतानीकं सर्वतः पर्यवारयन् ।
छाद्यमानं शरव्रतैः शतानीकं यशस्विनम् ॥ ६.७९.५४ ॥
ปรารถนาจะสังหารศตานีกะ พวกเขาจึงล้อมเขาไว้ทุกด้าน และศตานีกะผู้มีชื่อเสียงก็ถูกลูกศรที่ระดมยิงมาปกคลุมไปทั่วร่าง
6.79.55
अभ्यधावन्त संक्रुद्धाः केकयाः पञ्च सोदराः ।
तानभ्यापततः प्रेक्ष्य तव पुत्रा महारथाः ॥ ६.७९.५५ ॥
พี่น้องเกไกยะทั้งห้าด้วยความโกรธ พุ่งเข้าไป เมื่อทุรโยธน์และนักรบรถศึกผู้ยิ่งใหญ่ของท่านเห็นพวกเขาเข้ามาโจมตี
6.79.56
प्रत्युद्ययुर्महाराज गजानिव महागजाः ।
दुर्मुखो दुर्जयश्चैव तथा दुर्मर्षणो युवा ॥ ६.७९.५६ ॥
ข้าแต่มหาราชา ดุจช้างใหญ่เข้าปะทะช้างใหญ่ ทุรมุข ทุรชัย และทุรมรษณะผู้ยังหนุ่ม ก็เข้าต่อสู้กับพวกเขาเช่นนั้น
6.79.57
शत्रुंजयः सत्रुसहः सर्वे क्रुद्धा यशस्विनः ।
प्रत्युद्याता महाराज केकयान्भ्रातरः समम् ॥ ६.७९.५७ ॥
ข้าแต่มหาราชา ศัตรุญชัย ศัตรุสหะ และพี่น้องผู้มีชื่อเสียงทุกคนซึ่งโกรธจัด ต่างพากันเข้าสู้กับพี่น้องเกไกยะพร้อมกัน
6.79.58
रथैर्नगरसंकाशैर्हयैर्युक्तैर्मनोजवैः ।
नानावर्णविचित्राभिः पताकाभिरलङ्कृतैः ॥ ६.७९.५८ ॥
ด้วยรถศึกที่ดุจเมืองใหญ่ ประดับด้วยม้าซึ่งเร็วดุจความคิด และตกแต่งด้วยธงหลากสีสันหลายแบบ
6.79.59
शरचापधरा वीरा विचित्रकवचध्वजाः ।
विविशुस्ते परं सैन्यं सिंहा इव वनाद्वनम् ॥ ६.७९.५९ ॥
วีรบุรุษผู้ถือลูกศรและคันศร สวมเกราะและมีธงหลากสี ได้เข้าสู่กองทัพข้าศึกนั้น ดุจราชสีห์ที่เข้าจากป่าหนึ่งไปยังอีกป่าหนึ่ง
6.79.60
तेषां सुतुमुलं युद्धं व्यतिषक्तरथद्विपम् ।
अवर्तत महारौद्रं निघ्नतामितरेतरम् ॥ ६.७९.६० ॥
ระหว่างพวกเขาได้เกิดการรบอันดุเดือดยิ่ง รถศึกและช้างพัวพันกันไป และพวกเขาต่อสู้กันอย่างน่าสะพรึงกลัว ฟันกันและกันด้วยความโกรธอันรุนแรง
6.79.61
अन्योन्यागस्कृतां राजन्यमराष्ट्रविवर्धनम् ।
मुहूर्तास्तमिते सूर्ये चक्रुर्युद्धं सुदारुणम् ॥ ६.७९.६१ ॥
ข้าแต่พระราชา กษัตริย์เหล่านั้นต่างทำร้ายซึ่งกันและกัน และทำให้แว่นแคว้นพินาศยิ่งขึ้น เมื่อดวงอาทิตย์ตกลงไปได้เพียงครู่เดียว ก็เริ่มการรบอันโหดร้ายยิ่งนัก
6.79.62
रथिनः सादिनश्चाथ व्यकीर्यन्त सहस्रशः ।
ततः शान्तनवः क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.७९.६२ ॥
รถและทหารม้านับพันถูกกระจัดกระจายไป ครั้งนั้นภีษมะบุตรของศานตนุ โกรธเกรี้ยว ด้วยลูกศรที่มีปลายโค้งงอ
6.79.63
नाशयामास सेनां तां भीष्मस्तेषां महात्मनाम् ।
पञ्चालानां च सैन्यानि शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ६.७९.६३ ॥
ภีษมะทำลายกองทัพของเหล่าวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่นั้น และส่งกองทัพของปัญจาละด้วยลูกศรไปสู่อาณาจักรของพระยม
6.79.64
एवं भित्त्वा महेष्वासः पाण्डवानामनीकिनीम् ।
कृत्वाऽवहारं सैन्यानां ययौ स्वशिबिरं नृप ॥ ६.७९.६४ ॥
ข้าแต่พระราชา นักธนูผู้ยิ่งใหญ่นั้นได้เจาะทะลวงกองทัพของปาณฑพเช่นนี้ แล้วถอนทหารกลับ ก่อนจะไปยังค่ายของตน
6.79.65
नाशयामासतुर्वीरौ धृष्टद्युम्नवृकोदरौ ।
करवाणामनीकानि शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.७९.६५ ॥
วีรบุรุษทั้งสอง ธฤษฏทยุมนและวฤโกทร ทำลายกองทัพของเการพด้วยลูกศรที่มีปลายโค้งงอ
6.79.66
धर्मराजोऽपि संप्रेक्ष्य धृष्टद्युम्नवृकोदरौ ।
मूर्ध्नि चैतावुपाघ्राय प्रहृष्टः शिबिरं ययौ ॥ ६.७९.६६ ॥
พระยุธิษฐิระผู้เป็นธรรมราชาก็ทอดพระเนตรเห็นธฤษฏทยุมนและวฤโกทร ทรงจุมพิตศีรษะของทั้งสอง แล้วเสด็จไปยังค่ายด้วยความปีติยินดี
6.79.67
अर्जुनो वासुदेवश्च कौरवाणामनीकिनीम् ।
हत्वा विद्राव्य च शरैः शिबिरायैव जग्मतुः ॥ ६.७९.६७ ॥
อรชุนและวาสุเทพ หลังจากฟาดฟันกองทัพของเการพและทำให้แตกกระจัดกระจายด้วยลูกศรแล้ว ก็เสด็จไปยังค่ายเช่นกัน