Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 6.79

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

6.79.1

ततो दुर्योधनो राजा लोहितायति भास्करे ।
संग्रामरभसो भीमं हन्तुकामोऽभ्यधावत ॥ ६.७९.१ ॥

അപ്പോൾ രാജാവായ ദുര്യോധനൻ, സൂര്യൻ ചുവന്നുതുടങ്ങിയപ്പോൾ, യുദ്ധാവേശത്തോടെ ഭീമനെ കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തിൽ അവനുനേരെ പാഞ്ഞു.

6.79.2

तमायान्तमभिप्रेक्ष्य नृवीरं दृढवैरिणम् ।
भीमसेनः सुसंक्रुद्ध इदं वचनमब्रवीत् ॥ ६.७९.२ ॥

അവൻ വരുന്നത് കണ്ട ഭീമസേനൻ, നരവീരനും ഉറച്ച ശത്രുവുമായ അവനോട് അത്യന്തം കോപിച്ച് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

6.79.3

अयं स कालः संप्राप्तो वर्षपूगाभिवाञ्छितः ।
अद्य त्वां निहनिष्यामि यदि नोत्सृजसे रणम् ॥ ६.७९.३ ॥

വർഷങ്ങളായി ആഗ്രഹിച്ച ആ സമയം വന്നുചേർന്നിരിക്കുന്നു. ഇന്ന് നീ യുദ്ധം ഉപേക്ഷിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ നിന്നെ കൊല്ലും.

6.79.4

अद्य कुन्त्याः परिक्लेशं वनवासं च कृत्स्नशः ।
द्रौपद्याश्च परिक्लेशं प्रणेष्यामि हते त्वयि ॥ ६.७९.४ ॥

ഇന്ന് നീ വധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, കുന്തിയുടെ ദുഃഖങ്ങളും വനവാസവും പൂർണ്ണമായി, ദ്രൗപദിയുടെ ദുഃഖവും ഞാൻ അവസാനിപ്പിക്കും.

6.79.5

यत्पुरा मत्सरीभूत्वा पाण्डवानवमन्यसे ।
तस्य पापस्य गान्धारे पश्य व्यसनमागतम् ॥ ६.७९.५ ॥

മുമ്പ് അസൂയ നിറഞ്ഞ് നീ പാണ്ഡവരെ അവമതിച്ചു. ഗാന്ധാരീപുത്രാ, ആ പാപത്തിന്റെ ദുരിതം ഇപ്പോൾ വന്നെത്തിയത് കാണുക.

6.79.6

कर्णस्य मतमास्थाय सौबलस्य च यत्पुरा ।
अचिन्त्य पाण्डवान्कामाद्यथेष्टं कृतवानसि ॥ ६.७९.६ ॥

മുമ്പ് കർണ്ണന്റെയും ശകുനിയുടെയും അഭിപ്രായം സ്വീകരിച്ച്, പാണ്ഡവരെ ഗണിക്കാതെ, ആഗ്രഹത്താൽ നിനക്കിഷ്ടമുള്ളതുപോലെ നീ ചെയ്തു.

6.79.7

याचमानं च यन्मोहाद्दाशार्हमवमन्यसे ।
उलूकस्य समादेशं यद्ददासि च हृष्टवत् ॥ ६.७९.७ ॥

യാചിച്ചുവന്ന ദാശാർഹനെ മോഹത്താൽ നീ അവമതിക്കുന്നു; ഉലൂകന് നീ സന്തോഷത്തോടെ നൽകിയ സന്ദേശവും.

6.79.8

तेन त्वां निहनिष्यामि सानुबन्धं सबान्धवम् ।
शमीकरिष्ये तत्पापं यत्पुरा कृतवानसि ॥ ६.७९.८ ॥

അതുകൊണ്ട് നിന്നെ അനുചരന്മാരോടും ബന്ധുക്കളോടുംകൂടി ഞാൻ വധിക്കും; മുമ്പ് നീ ചെയ്ത ആ പാപത്തിന് ഞാൻ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യും.

6.79.9

एवमुक्त्वा धनुर्घोरं विकृष्योद्भ्राम्य चासकृत् ।
समाधत्त शरान्घोरान्महाशनिसमप्रभान् ॥ ६.७९.९ ॥

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവൻ ഭയങ്കരമായ വില്ല് വലിച്ച്, പലവട്ടം ചുഴറ്റി, വലിയ ഇടിമിന്നലിന്റെ പ്രഭയുള്ള ഘോര ശരങ്ങൾ തൊടുത്തു.

6.79.10

षड्विंशतिमसं क्रुद्धो मुमोचाशु सुयोधने ।
ज्वलिताग्निशिखाकारान्वज्रकल्पानजिह्मगान् ॥ ६.७९.१० ॥

ക്രുദ്ധനായി അവൻ വേഗം സുയോധനന്റെ നേരെ ഇരുപത്തിയാറാമത്തെ ശരം തൊടുത്തു—ജ്വലിക്കുന്ന തീനാമ്പിന്റെ രൂപമുള്ളവയും വജ്രതുല്യവും നേരെ പായുന്നവയുമായ ശരങ്ങൾ.

6.79.11

ततोऽस्य कार्मुकं द्वाभ्यां सूतं द्वाभ्यां च विव्यधे ।
चतुर्भिरश्वाञ्जवनाननयद्यमसादनम् ॥ ६.७९.११ ॥

പിന്നെ അവന്റെ വില്ലിനെ രണ്ട് ശരങ്ങളാലും സാരഥിയെ രണ്ടിനാലും അവൻ തുളച്ചു; നാല് ശരങ്ങളാൽ വേഗമുള്ള കുതിരകളെ യമലോകത്തേക്ക് അയച്ചു.

6.79.12

द्वाभ्यां च सुविकृष्टाभ्यां शराभ्यामरिमर्दनः ।
छत्रं चिच्छेद समरे राज्ञस्तस्य नरोत्तम् ॥ ६.७९.१२ ॥

രണ്ടു നന്നായി വലിച്ചു വിട്ട ശരങ്ങളാൽ ശത്രുമർദ്ദനൻ യുദ്ധത്തിൽ ആ രാജാവിന്റെ കുട മുറിച്ചു, ഹേ നരോത്തമാ.

6.79.13

षङ्भिश्च तस्य चिच्छेद ज्वलन्तं ध्वजमुत्तमम् ।
छित्त्वा तं च ननादोच्चैस्तव पुत्रस्य पश्यतः ॥ ६.७९.१३ ॥

ആറ് അമ്പുകൾകൊണ്ട് അവന്റെ ജ്വലിക്കുന്ന ഉത്തമമായ ധ്വജം അവൻ മുറിച്ചു. അതു മുറിച്ചശേഷം നിന്റെ പുത്രൻ കാൺകെ അവൻ ഉച്ചത്തിൽ ഗർജിച്ചു.

6.79.14

रथाच्च स ध्वजः श्रीमान्नानारत्नविभूषितात् ।
पपात सहसा भूमौ विद्युञ्जलधरादिव ॥ ६.७९.१४ ॥

നാനാ രത്നങ്ങളാൽ അലംകൃതമായ ആ രഥത്തിൽനിന്ന് ആ പ്രഭാവമുള്ള ധ്വജം പെട്ടെന്ന് നിലത്തു വീണു; മിന്നലുള്ള മേഘത്തിൽനിന്നെന്നപോലെ.

6.79.15

ज्वलन्तं सूर्यसंकाशं नागं मणिमयं शुभम् ।
ध्वजं कुरुपतेश्छिन्नं ददृशुः सर्वपार्थिवाः ॥ ६.७९.१५ ॥

ജ്വലിക്കുന്ന, സൂര്യതുല്യമായ, മണികളാൽ നിർമ്മിതമായ, ശുഭമായ നാഗചിഹ്നമുള്ള കുരുപതിയുടെ ആ ധ്വജം മുറിഞ്ഞുകിടക്കുന്നത് സർവ്വ രാജാക്കന്മാരും കണ്ടു.

6.79.16

अथैनं दशभिर्बाणैस्तोत्रैरिव महाद्विपम् ।
आजघान रणे वीरं स्मयन्निव महारथः ॥ ६.७९.१६ ॥

പിന്നെ ആ മഹാരഥൻ, മഹാഗജത്തെ അങ്കുശംകൊണ്ടെന്നപോലെ, യുദ്ധത്തിൽ ആ വീരനെ പത്ത് അമ്പുകൾകൊണ്ട് അടിച്ചു, പുഞ്ചിരിക്കുന്നവനെപ്പോലെ.

6.79.17

स गाढविद्धो व्यथितो भीमसेनेन संयुगे ।
निषसाद रथोपस्थे मूर्च्छाभिहतचेतनः ॥ ६.७९.१७ ॥

യുദ്ധത്തിൽ ഭീമസേനനാൽ ആഴത്തിൽ മുറിവേറ്റ് വേദനിച്ച് മൂർച്ഛയാൽ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട അവൻ രഥത്തിന്റെ തറയിൽ ഇരുന്നു.

6.79.18

ततः स राजा सिन्धूनां रथश्रेष्ठो महाबलः ।
दुर्योधनस्य जग्राह पार्ष्णिं स्वपुरुषैर्वृतः ॥ ६.७९.१८ ॥

അപ്പോൾ സിന്ധുരാജാവ്, രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും മഹാബലവാനുമായവൻ, സ്വന്തം ആളുകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, ദുര്യോധനന്റെ കുതികാൽ പിടിച്ചു.

6.79.19

कृपश्च रथिनां श्रेष्ठस्तव पुत्रमचेतनम् ।
आरोपयद्रथं राजन्दुर्योधनममर्षणम् ॥ ६.७९.१९ ॥

രാജാവേ, രഥികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ കൃപർ ബോധരഹിതനായ നിന്റെ പുത്രൻ ദുര്യോധനനെ രഥത്തിൽ കയറ്റി.

6.79.20

परिवार्य ततो भीमं जेतुकामो जयद्रथः ।
रथैरनेकसाहस्रैर्भीमस्यावारयद्दिशः ॥ ६.७९.२० ॥

അനന്തരം ഭീമനെ ജയിക്കാനാഗ്രഹിച്ച ജയദ്രഥൻ അവനെ വളഞ്ഞ്, ആയിരക്കണക്കിന് രഥങ്ങളാൽ ഭീമന്റെ ദിശകൾ തടഞ്ഞു.

6.79.21

धृष्टकेतुस्ततो राजन्नभिमन्युश्च वीर्यवान् ।
केकया द्रौपदेयाश्च तव पुत्रानयोधयन् ॥ ६.७९.२१ ॥

രാജാവേ, അനന്തരം ധൃഷ്ടകേതുവും വീര്യവാനായ അഭിമന്യുവും കേകയരും ദ്രൗപദീപുത്രന്മാരും നിന്റെ പുത്രന്മാരോട് യുദ്ധം ചെയ്തു.

6.79.22

चित्रसेनः सुचित्रश्च चित्राङ्गश्चित्रदर्शनः ।
चारुचित्रः सुचारुश्च तथा नन्दोपनन्दकौ ॥ ६.७९.२२ ॥

ചിത്രസേനൻ, സുചിത്രൻ, ചിത്രാംഗൻ, ചിത്രദർശനൻ, ചാരുചിത്രൻ, സുചാരു, അതുപോലെ നന്ദനും ഉപനന്ദനും.

6.79.23

अष्टावेते महेष्वासाः सुकुमारा यशस्विनः ।
अभिमन्युरथं राजन्समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ६.७९.२३ ॥

രാജാവേ, ഈ എട്ടു മഹാധനുർധാരികളും സുകുമാരന്മാരും യശസ്വികളുമായവർ അഭിമന്യുവിന്റെ രഥത്തെ നാലുപാടും വളഞ്ഞു.

6.79.24

आजघान ततस्तूर्णमभिमन्युर्महामनाः ।
एकैकं पञ्चभिर्बाणैः शितैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.७९.२४ ॥

അനന്തരം മഹാമനസ്കനായ അഭിമന്യു വേഗത്തിൽ അവരിൽ ഓരോരുത്തരെയും മൂർച്ചയേറിയ, വളഞ്ഞ മുനകളുള്ള അഞ്ച് അമ്പുകൾ വീതം പ്രഹരിച്ചു.

6.79.25

वज्रमृत्युप्रतीकाशैर्विचित्रायुधनिःसृतैः ।
अमृष्यमाणास्ते सर्वे सौभद्रं रथसत्तमम् ॥ ६.७९.२५ ॥

വജ്രത്തിനും മൃത്യുവിനും തുല്യമായ, വിചിത്രായുധങ്ങളിൽ നിന്ന് തൊടുത്ത അസ്ത്രങ്ങളാൽ, സഹിക്കാനാകാതെ അവരെല്ലാവരും സൗഭദ്രനായ, രഥശ്രേഷ്ഠനെതിരെ പാഞ്ഞടുത്തു.

6.79.26

ववृषुर्मार्गणैस्तीक्ष्णैर्गिरिं मेरुमिवाम्बुदाः ।
स पीड्यमानः समरे कृतास्त्रो युद्धदुर्मदः ॥ ६.७९.२६ ॥

മേരു പർവതത്തിന്മേൽ മേഘങ്ങൾ പെയ്യുന്നതുപോലെ അവർ മൂർച്ചയുള്ള അസ്ത്രങ്ങൾ വർഷിച്ചു. അസ്ത്രവിദ്യയിൽ നിപുണനും യുദ്ധമദത്താൽ ഉന്മത്തനുമായ അവൻ ആ സമരത്തിൽ പീഡിതനായി.

6.79.27

अभिमन्युर्महाराज तावकान्समकम्पयत् ।
यथा देवासुरे युद्धे वज्रपाणिर्महासुरान् ॥ ६.७९.२७ ॥

മഹാരാജാവേ, അഭിമന്യു നിന്റെ വീരന്മാരെ ഒന്നാകെ വിറപ്പിച്ചു; ദേവാസുരയുദ്ധത്തിൽ വജ്രപാണിയായ ഇന്ദ്രൻ മഹാസുരന്മാരെ വിറപ്പിച്ചതുപോലെ.

6.79.28

विकर्णस्य ततो भल्लान्प्रेषयामास भारत ।
चतुर्दश रथश्रेष्ठो घोरानाशीविषोपमान् ॥ ६.७९.२८ ॥

പിന്നെ, ഹേ ഭാരതാ, ആ രഥശ്രേഷ്ഠൻ വികർണന്റെ നേരെ പതിനാലു ഭല്ലാസ്ത്രങ്ങൾ അയച്ചു; അവ ഭയങ്കരങ്ങളും വിഷസർപ്പങ്ങൾക്ക് തുല്യവുമായിരുന്നു.

6.79.29

स तैर्विकर्णस्य रथात्पातयामास वीर्यवान् ।
ध्वजं सूतं हयांश्चैव नृत्यमान इवाहवे ॥ ६.७९.२९ ॥

ആ വീര്യവാൻ ആ അസ്ത്രങ്ങളാൽ വികർണന്റെ രഥത്തിൽ നിന്ന് കൊടിയും സാരഥിയും കുതിരകളും വീഴ്ത്തി—യുദ്ധത്തിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്നതുപോലെ.

6.79.30

पुनश्चान्याञ्शरान्पीतानकुण्ठाग्राञ्शिलाशितान् ।
प्रेषयामास संक्रुद्धो विकर्णाय महाबलः ॥ ६.७९.३० ॥

വീണ്ടും, കോപിതനായ ആ മഹാബലൻ വികർണന്റെ നേരെ മറ്റ് അസ്ത്രങ്ങൾ അയച്ചു—മഞ്ഞനിറമുള്ള, മുനയൊട്ടാത്ത, കല്ലിൽ മൂർച്ചയേറ്റിയ അസ്ത്രങ്ങൾ.

6.79.31

ते विकर्णं समासाद्य कङ्कबर्हिणवाससः ।
भित्त्वा देहं गता भूमिं ज्वलन्त इव पन्नगाः ॥ ६.७९.३१ ॥

കങ്ക-മയിൽപ്പീലി തൂവലുകളുള്ള ആ അമ്പുകൾ വികർണനെ പ്രാപിച്ച് അവന്റെ ശരീരം തുളച്ച്, ജ്വലിക്കുന്ന സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ ഭൂമിയിൽ വീണു.

6.79.32

ते शरा हेमपुङ्खाग्रा व्यदृश्यन्त महीतले ।
विकर्णरुधिरक्लिन्ना वमन्त इव शोणितम् ॥ ६.७९.३२ ॥

സ്വർണ്ണ പുംഖവും അഗ്രവുമുള്ള ആ അമ്പുകൾ വികർണന്റെ രക്തത്തിൽ കുതിർന്ന് രക്തം ഛർദ്ദിക്കുന്നതുപോലെ ഭൂമിയിൽ കാണപ്പെട്ടു.

6.79.33

विकर्णं वीक्ष्य निर्भिन्नं तस्यैवान्ये सहोदराः ।
अभ्यद्रवन्त समरे सौभद्रप्रमुखान्रथान् ॥ ६.७९.३३ ॥

വികർണൻ മുറിവേറ്റതു കണ്ട്, അവന്റെ മറ്റു സഹോദരന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ സൗഭദ്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ രഥങ്ങളെ ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞു.

6.79.34

अभियात्वा तथैवान्यान्रथांस्तान्सूर्यवर्चसः ।
अविध्यन्समरेऽन्योन्यं संरम्भाद्युद्धदुर्मदाः ॥ ६.७९.३४ ॥

സൂര്യതുല്യം പ്രകാശിക്കുന്ന ആ മറ്റു രഥങ്ങളെ ആക്രമിച്ച്, യുദ്ധമദം ബാധിച്ചവർ കോപത്തോടെ യുദ്ധത്തിൽ പരസ്പരം അമ്പെയ്തു.

6.79.35

दुर्मुखः श्रुतकर्माणं विद्ध्वा सप्तभिराशुगैः ।
ध्वजमेकेन चिच्छेद सारथिं चास्य सप्तमिः ॥ ६.७९.३५ ॥

ദുർമുഖൻ ശ്രുതകർമനെ ഏഴ് വേഗമുള്ള അമ്പുകളാൽ തുളച്ച്, ഒരു അമ്പുകൊണ്ട് അവന്റെ കൊടി മുറിച്ചു; ഏഴ് അമ്പുകൊണ്ട് അവന്റെ സാരഥിയെയും വെട്ടി.

6.79.36

अश्वाञ्जाम्बूनदैर्जालैः प्रच्छन्नान्वातरंहसः ।
जघान षङ्भिरासाद्य सारथिं चाभ्यपातयत् ॥ ६.७९.३६ ॥

കാറ്റിന്റെ വേഗമുള്ള, സ്വർണ്ണവലകളാൽ മൂടിയ കുതിരകളെ അവൻ ആറ് അമ്പുകൾകൊണ്ട് അടിച്ചു; അടുത്തെത്തി അവന്റെ സാരഥിയെയും വീഴ്ത്തി.

6.79.37

स हताश्वे रथे तिष्ठञ्श्रुतकर्मा महारथः ।
शक्तिं चिक्षेप संक्रुद्धो महोल्कां ज्वलितामिव ॥ ६.७९.३७ ॥

കുതിരകൾ വീണ രഥത്തിൽ നിന്ന മഹാരഥൻ ശ്രുതകർമ്മൻ, കോപിച്ചുകൊണ്ട് ജ്വലിക്കുന്ന മഹോൽക്ക പോലെ ഒരു ശക്തി എറിഞ്ഞു.

6.79.38

सा दुर्मुखस्य विमलं वर्म भित्त्वा यशस्विनः ।
विदार्य प्राविशद्भूभिं दीप्यमाना स्वतेजसा ॥ ६.७९.३८ ॥

യശസ്വിയായ ദുർമുഖന്റെ നിർമ്മലമായ കവചം തുളച്ച് പിളർന്ന് അത് സ്വന്തം തേജസ്സോടെ ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട് ഭൂമിയിൽ കടന്നു.

6.79.39

दुर्मुखो विह्वलस्तत्र निषसाद रणे विभो ।
विसंज्ञं प्रेक्ष्य ते सर्वे भ्रातरः पर्यवारयन् ॥ ६.७९.३९ ॥

പ്രഭോ, അവിടെ യുദ്ധത്തിൽ ദുർമുഖൻ വിഹ്വലനായി ഇരുന്നു. അവൻ അബോധാവസ്ഥയിലായത് കണ്ട് അവന്റെ സഹോദരന്മാരെല്ലാം അവനെ വളഞ്ഞു.

6.79.40

तं दृष्ट्वा विरथं तत्र सुतसोमो महारथः ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां रथमारोपयत्स्वकम् ॥ ६.७९.४० ॥

അവിടെ രഥമില്ലാതെയായ അവനെ കണ്ട മഹാരഥൻ സുതസോമൻ, എല്ലാ സൈന്യങ്ങളും കാണെ, അവനെ സ്വന്തം രഥത്തിൽ കയറ്റി.

6.79.41

श्रुतकीर्तिस्तथा वीरो जयत्सेनं सुतं तव ।
अभ्ययात्समरे राजन्हन्तुकामो यशस्विनम् ॥ ६.७९.४१ ॥

രാജാവേ, വീരനായ ശ്രുതകീർത്തിയും യുദ്ധത്തിൽ നിന്റെ പുത്രൻ ജയത്സേനനെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ആ യശസ്വിക്ക് നേരെ പാഞ്ഞു.

6.79.42

तस्य विक्षिपतश्चापं श्रुतकीर्तेर्महास्वनम् ।
चिच्छेद समरे तूर्णं जयत्सेनः सुतस्तव ॥ ६.७९.४२ ॥

ശ്രുതകീർത്തി വില്ല് വലിക്കുമ്പോൾ, നിന്റെ പുത്രൻ ജയത്സേനൻ യുദ്ധത്തിൽ വേഗത്തിൽ അവന്റെ മഹാനാദമുള്ള വില്ല് മുറിച്ചു.

6.79.43

क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन प्रहसन्निव भारत ।
तं दृष्ट्वा च्छिन्नधन्वानं शतानीकः सहोदरम् ॥ ६.७९.४३ ॥

ഭാരതാ, അതിതീക്ഷ്ണമായ ക്ഷുരപ്ര ബാണംകൊണ്ട് ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, തന്റെ സഹോദരന്റെ വില്ല് മുറിഞ്ഞത് കണ്ട് ശതാനീകൻ —

6.79.44

अभ्यपद्यत तेजस्वी सिंहवन्निनदन्मुहुः ।
शतानीकस्तु समरे दृढं विस्पार्य कार्मुकम् ॥ ६.७९.४४ ॥

തേജസ്വിയായ ശതാനീകൻ സിംഹംപോലെ പലവട്ടം ഗർജിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നേറി, യുദ്ധത്തിൽ വില്ല് ഉറപ്പോടെ പൂർണ്ണമായി വലിച്ച് —

6.79.45

विव्याध दशभिस्तूर्णं जयत्सेनं शिलीमुखैः ।
ननाद सुमहानादं प्रभिन्न इव वारणः ॥ ६.७९.४५ ॥

അവൻ പെട്ടെന്ന് പത്ത് ശിലീമുഖ ബാണങ്ങൾകൊണ്ട് ജയത്സേനനെ മുറിവേൽപിച്ചു; മദം പിടിച്ച ആനപോലെ മഹാനാദം മുഴക്കി.

6.79.46

अथान्येन सुतीक्ष्णेन सर्वावरणभेदिना ।
शतानीको जयत्सेनं विव्याध हृदये भृशम् ॥ ६.७९.४६ ॥

പിന്നെ എല്ലാ കവചങ്ങളെയും തുളയ്ക്കുന്ന മറ്റൊരു അതിതീക്ഷ്ണ ബാണംകൊണ്ട് ശതാനീകൻ ജയത്സേനന്റെ ഹൃദയത്തിൽ കഠിനമായി മുറിവേൽപിച്ചു.

6.79.47

तथा तस्मिन्वर्तमाने दुष्कर्णो भ्रातुरन्तिके ।
मुमोचास्मैशितान्बाणांस्तीक्ष्णानाशीविषोपमान्
चिच्छेद समरे चापं नाकुलेः क्रोधमूर्च्छितः ॥ ६.७९.४७ ॥

ഇങ്ങനെ സഹോദരന്റെ സമീപം സംഭവിക്കുമ്പോൾ, ദുഷ്കർണൻ അവന്റെ നേർക്ക് വിഷസർപ്പങ്ങൾപോലെ തീക്ഷ്ണമായ ബാണങ്ങൾ തൊടുത്തു; കോപത്താൽ മൂർച്ഛിതനായി യുദ്ധത്തിൽ നകുലപുത്രന്റെ വില്ല് മുറിച്ചു.

6.79.48

अथान्यद्धनुरादाय भारसाहमनुत्तमम् ।
समादत्त शरान्घोराञ्शतानीको महाबलः ॥ ६.७९.४८ ॥

പിന്നെ ഭാരം വഹിക്കാൻ കഴിവുള്ള മറ്റൊരു ഉത്തമ വില്ലെടുത്ത്, മഹാബലനായ ശതാനീകൻ ഘോരമായ ബാണങ്ങൾ കൈക്കൊണ്ടു.

6.79.49

तिष्ठतिष्ठेति चामन्त्र्य दुष्कर्णं भ्रातुरग्रतः ।
मुमोचास्मै शितान्बाणाज्ज्वलितान्पन्नगानिव ॥ ६.७९.४९ ॥

"നിൽക്കൂ, നിൽക്കൂ" എന്നു വിളിച്ച് സഹോദരന്റെ മുന്നിൽവെച്ച് ദുഷ്കർണ്ണനെ വെല്ലുവിളിച്ചു; ജ്വലിക്കുന്ന സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ മൂർച്ചയുള്ള ബാണങ്ങൾ അവന്റെ നേർക്കയച്ചു.

6.79.50

ततोऽस्य धनुरेकेन द्वाभ्यां सूतं च मारिष ।
चिच्छेद समरे तूर्णं तं च विव्याध सप्तभिः ॥ ६.७९.५० ॥

അതിനുശേഷം ഒരു ബാണത്താൽ അവന്റെ വില്ലും, രണ്ടിനാൽ സാരഥിയെയും ഛേദിച്ചു, ഓ മാരിഷാ; യുദ്ധത്തിൽ വേഗത്തിൽ ഏഴു ബാണങ്ങളാൽ അവനെയും മുറിവേൽപ്പിച്ചു.

6.79.51

अश्वान्मनोजवांस्तस्य कर्बुरान्वातरंहसः ।
जघान निशितैस्तूर्णं सर्वान्द्वादशभिः शरैः ॥ ६.७९.५१ ॥

മനോവേഗവും കാറ്റിന്റെ വേഗവുമുള്ള അവന്റെ പുള്ളിക്കുതിരകളെയെല്ലാം മൂർച്ചയുള്ള പന്ത്രണ്ടു ബാണങ്ങളാൽ വേഗത്തിൽ വീഴ്ത്തി.

6.79.52

अथापरेण भल्लेन सुयुक्तेनाशुपातिना ।
दुष्कर्णं नाकुलिः क्रुद्धो विव्याध हृदये भृशम् ॥ ६.७९.५२ ॥

പിന്നെ കോപിച്ച നാകുലി, മറ്റൊരു നന്നായി ഘടിപ്പിച്ച, വേഗത്തിൽ പായുന്ന ഭല്ലംകൊണ്ട് ദുഷ്കർണ്ണന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ആഴത്തിൽ മുറിവേൽപ്പിച്ചു.

6.79.53

स पपात ततो भूमौ वज्राहत इव द्रुमः ।
दुष्कर्णं व्यथितं दृष्ट्वा पञ्च राजन्महारथाः ॥ ६.७९.५३ ॥

ഇടിമിന്നലേറ്റ വൃക്ഷംപോലെ അവൻ നിലത്തുവീണു; ഓ രാജാവേ, ദുഷ്കർണ്ണൻ വേദനിക്കുന്നതു കണ്ട് അഞ്ചു മഹാരഥന്മാർ...

6.79.54

दिघांसन्तः शतानीकं सर्वतः पर्यवारयन् ।
छाद्यमानं शरव्रतैः शतानीकं यशस्विनम् ॥ ६.७९.५४ ॥

ശതാനീകനെ വധിക്കാനാഗ്രഹിച്ച് അവർ എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും അവനെ വളഞ്ഞു; പ്രസിദ്ധനായ ശതാനീകൻ ബാണവർഷത്താൽ മൂടപ്പെട്ടു.

6.79.55

अभ्यधावन्त संक्रुद्धाः केकयाः पञ्च सोदराः ।
तानभ्यापततः प्रेक्ष्य तव पुत्रा महारथाः ॥ ६.७९.५५ ॥

കോപംനിറഞ്ഞ അഞ്ചു കേകയ സഹോദരന്മാർ മുന്നോട്ടു പാഞ്ഞു. അവർ ആക്രമിക്കുന്നത് കണ്ട് നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരായ മഹാരഥന്മാർ,

6.79.56

प्रत्युद्ययुर्महाराज गजानिव महागजाः ।
दुर्मुखो दुर्जयश्चैव तथा दुर्मर्षणो युवा ॥ ६.७९.५६ ॥

മഹാരാജാവേ, മഹാഗജങ്ങൾ ഗജങ്ങളെ നേരിടുന്നതുപോലെ ദുർമുഖനും ദുർജയനും യുവാവായ ദുർമർഷണനും മുന്നോട്ടു ചെന്നു.

6.79.57

शत्रुंजयः सत्रुसहः सर्वे क्रुद्धा यशस्विनः ।
प्रत्युद्याता महाराज केकयान्भ्रातरः समम् ॥ ६.७९.५७ ॥

മഹാരാജാവേ, കോപിച്ച യശസ്വികളായ ശത്രുഞ്ജയനും ശത്രുസഹനും സഹോദരന്മാരെല്ലാവരും ഒന്നിച്ച് കേകയന്മാരെ നേരിട്ടു.

6.79.58

रथैर्नगरसंकाशैर्हयैर्युक्तैर्मनोजवैः ।
नानावर्णविचित्राभिः पताकाभिरलङ्कृतैः ॥ ६.७९.५८ ॥

നഗരങ്ങൾപോലെ വലിയ രഥങ്ങളോടെ, മനസ്സുപോലെ വേഗമുള്ള കുതിരകളെ പൂട്ടി, പല നിറങ്ങളിലുള്ള വിചിത്ര പതാകകളാൽ അലങ്കരിച്ച്.

6.79.59

शरचापधरा वीरा विचित्रकवचध्वजाः ।
विविशुस्ते परं सैन्यं सिंहा इव वनाद्वनम् ॥ ६.७९.५९ ॥

അമ്പും വില്ലും ധരിച്ച വീരന്മാർ, വിചിത്ര കവചങ്ങളും കൊടികളുമായി, സിംഹങ്ങൾ ഒരു കാട്ടിൽനിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്ക് കടക്കുംപോലെ ശത്രുസൈന്യത്തിലേക്ക് കടന്നു.

6.79.60

तेषां सुतुमुलं युद्धं व्यतिषक्तरथद्विपम् ।
अवर्तत महारौद्रं निघ्नतामितरेतरम् ॥ ६.७९.६० ॥

അവർക്കിടയിൽ അതിഭീകരമായ യുദ്ധം നടന്നു; രഥങ്ങളും ആനകളും പരസ്പരം കുരുങ്ങി; അവർ പരസ്പരം പ്രഹരിച്ചുകൊണ്ട് അതിഭയങ്കരമായി പോരാടി.

6.79.61

अन्योन्यागस्कृतां राजन्यमराष्ट्रविवर्धनम् ।
मुहूर्तास्तमिते सूर्ये चक्रुर्युद्धं सुदारुणम् ॥ ६.७९.६१ ॥

ഓ രാജാവേ, പരസ്പരം അപരാധം ചെയ്ത, രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ നാശം വർധിപ്പിച്ച രാജാക്കന്മാർ സൂര്യാസ്തമയത്തിന് ഒരു മുഹൂർത്തത്തിനു ശേഷം അതിഭയങ്കരമായ യുദ്ധം ചെയ്തു.

6.79.62

रथिनः सादिनश्चाथ व्यकीर्यन्त सहस्रशः ।
ततः शान्तनवः क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.७९.६२ ॥

രഥികളും കുതിരപ്പടയാളികളും ആയിരക്കണക്കിന് ചിതറിപ്പോയി. അപ്പോൾ ശന്തനുവിന്റെ പുത്രനായ ഭീഷ്മർ കോപിച്ച്, വളഞ്ഞ മുനകളുള്ള അമ്പുകളാൽ.

6.79.63

नाशयामास सेनां तां भीष्मस्तेषां महात्मनाम् ।
पञ्चालानां च सैन्यानि शरैर्निन्ये यमक्षयम् ॥ ६.७९.६३ ॥

ഭീഷ്മർ ആ മഹാത്മാക്കളുടെ സേനയെ നശിപ്പിച്ചു; പാഞ്ചാലരുടെ സേനകളെ അമ്പുകളാൽ യമലോകത്തിലേക്ക് അയച്ചു.

6.79.64

एवं भित्त्वा महेष्वासः पाण्डवानामनीकिनीम् ।
कृत्वाऽवहारं सैन्यानां ययौ स्वशिबिरं नृप ॥ ६.७९.६४ ॥

ഇങ്ങനെ ആ മഹാധനുർധരൻ പാണ്ഡവസേനയെ ഭേദിച്ച്, ഓ രാജാവേ, സേനകളെ പിൻവലിച്ച് തന്റെ പാളയത്തിലേക്ക് പോയി.

6.79.65

नाशयामासतुर्वीरौ धृष्टद्युम्नवृकोदरौ ।
करवाणामनीकानि शरैः सन्नतपर्वभिः ॥ ६.७९.६५ ॥

വീരന്മാരായ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും വൃകോദരനും (ഭീമനും) വളഞ്ഞ മുനകളുള്ള അമ്പുകളാൽ കൗരവസേനകളെ നശിപ്പിച്ചു.

6.79.66

धर्मराजोऽपि संप्रेक्ष्य धृष्टद्युम्नवृकोदरौ ।
मूर्ध्नि चैतावुपाघ्राय प्रहृष्टः शिबिरं ययौ ॥ ६.७९.६६ ॥

ധർമ്മരാജനായ യുധിഷ്ഠിരനും ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനെയും വൃകോദരനെയും കണ്ട്, അവരുടെ ശിരസ്സുകളിൽ ചുംബിച്ച്, സന്തോഷത്തോടെ പാളയത്തിലേക്ക് പോയി.

6.79.67

अर्जुनो वासुदेवश्च कौरवाणामनीकिनीम् ।
हत्वा विद्राव्य च शरैः शिबिरायैव जग्मतुः ॥ ६.७९.६७ ॥

അർജുനനും വാസുദേവനും കൗരവസേനയെ അമ്പുകളാൽ വധിച്ചു ചിതറിച്ച ശേഷം പാളയത്തിലേക്കു പോയി.