ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 6.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.97.1
ततो दुर्योधनो राजा शकुनिश्चापि सौबलः ।
दुःशासनश्च पुत्रस्ते सूतपुत्रश्च दुर्जयः ॥ ६.९७.१ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, ସୌବଳ ଶକୁନି, ଆପଣଙ୍କ ପୁଅ ଦୁଃଶାସନ ଓ ଅଜେୟ ସୂତପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣ [ଏକତ୍ର ହେଲେ]।
6.97.2
समागम्य महाराज मन्त्रं चक्रुर्विवक्षितम् ।
कथं पाण्डुसुताः सङ्ख्ये जेतव्याः सगणा इति ॥ ६.९७.२ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ସେମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଇଚ୍ଛିତ ମନ୍ତ୍ରଣା କଲେ — ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ପରିବାର ସହିତ କିପରି ଜିତିବେ।
6.97.3
ततो दुर्योधनो राजा सर्वांस्तानाह मन्त्रिणः ।
सूतपुत्रं समाभाष्य सौबलं च महाबलम् ॥ ६.९७.३ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ସେହି ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ କହିଲେ — ସୂତପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣ ଓ ମହାବଳୀ ସୌବଳ ଶକୁନିଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି।
6.97.4
द्रोणो भीष्म कृपः शल्यः सौमदत्तिश्च संयुगे ।
न पार्थान्प्रति बाधन्ते न जाने किंनु कारणम् ॥ ६.९७.४ ॥
ଦ୍ରୋଣ, ଭୀଷ୍ମ, କୃପ, ଶଲ୍ୟ ଓ ସୋମଦତ୍ତ ପୁତ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ପାର୍ଥମାନଙ୍କୁ ବାଧା ଦେଉନାହାନ୍ତି — ତାହାର କାରଣ ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ।
6.97.5
अवध्यमानास्ते चापि क्षपयन्ति बलं मम ।
सोऽस्मि क्षीणबलः कर्ण क्षीणशस्त्रश्च संयुगे ॥ ६.९७.५ ॥
ସେମାନେ ମରି ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୋର ବଳ କ୍ଷୟ କରୁଛନ୍ତି। କର୍ଣ୍ଣ, ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ବଳ ହୀନ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଖର୍ଚ୍ଚ ହୋଇଛି।
6.97.6
द्रोणस्य प्रमुखे वीरा हतास्ते भ्रातरो मम ।
भीमसेनेन राधेय मम चैव च पश्यतः ॥ ६.९७.६ ॥
ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମୋର ସେହି ବୀର ଭାଇମାନେ ହତ ହେଲେ — ହେ ରାଧେୟ, ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ମୋ ଆଖି ଆଗରେ।
6.97.7
निकृतः पाण्डवैः शूरैरवध्यैर्दैवतैरपि ।
सोऽहं संशयमापन्नः प्रकरिष्ये कथं रणम् ॥ ६.९७.७ ॥
ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଅବଧ୍ୟ ଶୂର ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପରାଜିତ ହୋଇଛି। ଏବେ ସଂଶୟରେ ପଡ଼ିଥିବା ମୁଁ କିପରି ଯୁଦ୍ଧ କରିବି?
6.97.8
तमब्रवीन्महाराज सूतपुत्रो नराधिपम् ।
मा शोच भरतश्रेष्ठ करिष्येऽहं प्रियं तव ॥ ६.९७.८ ॥
ହେ ମହାରାଜ, ସୂତପୁତ୍ର ସେହି ନରାଧିପଙ୍କୁ କହିଲା— ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୋକ କର ନାହିଁ; ମୁଁ ତୁମର ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି।
6.97.9
भीष्मः शान्तनवस्तूर्णमपयातु महारणात् ।
निवृत्ते युधि गाङ्गेये न्यस्तशस्त्रे च भारत ॥ ६.९७.९ ॥
ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ ଶୀଘ୍ର ସେହି ମହାଯୁଦ୍ଧରୁ ଫେରିଯାଉନ୍ତୁ। ହେ ଭାରତ, ଗାଙ୍ଗେୟ ଯୁଦ୍ଧରୁ ନିବୃତ୍ତ ହୋଇ ଶସ୍ତ୍ର ରଖିଦେଲେ (ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି)।
6.97.10
अहं पार्थान्हनिष्यामि सहितान्सर्वसोमकैः ।
पश्यतो युधि भीष्मस्य शपे सत्येन ते नृप ॥ ६.९७.१० ॥
ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଆଖି ଆଗରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ସୋମକଙ୍କ ସହିତ ପାର୍ଥମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ବଧ କରିବି। ହେ ନୃପ, ସତ୍ୟ ନାମରେ ତୁମକୁ ଶପଥ କରୁଛି।
6.97.11
पाण्डवेषु दयां नित्यं स हि भीष्मः करोति वै ।
अशक्तश्च रणे भीष्मो जेतुमेतान्महारथान् ॥ ६.९७.११ ॥
ସେହି ଭୀଷ୍ମ ସର୍ବଦା ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟା ଦେଖାନ୍ତି। ଆଉ ଭୀଷ୍ମ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏହି ମହାରଥମାନଙ୍କୁ ଜିତିବାରେ ଅସମର୍ଥ।
6.97.12
अभिमानी रणे भीष्मो नित्यं चापि रणप्रियः ।
स कथं पाण्डवान्युद्धे जेष्यते तात संगतान् ॥ ६.९७.१२ ॥
ଭୀଷ୍ମ ଯୁଦ୍ଧରେ ସର୍ବଦା ଅଭିମାନୀ ଏବଂ ସର୍ବଦା ରଣପ୍ରିୟ। ହେ ତାତ, ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା ସେହି ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ କିପରି ଜିତିବେ?
6.97.13
स त्वं शीघ्रमितो गत्वा भीष्मस्य शिबिरं प्रति ।
अनुमान्य गुरुं वृद्धं शस्त्रं न्यासय भारत ॥ ६.९७.१३ ॥
ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଏଠାରୁ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଶିବିରକୁ ଯାଇ, ବୃଦ୍ଧ ଗୁରୁଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ହେ ଭାରତ, ଅସ୍ତ୍ର ରଖ।
6.97.14
न्यस्तशस्त्रे ततो भीष्मे निहतान्पश्य पाण्डवान् ।
मयैकेन रणे राजन्ससुहृद्गणबान्धवान् ॥ ६.९७.१४ ॥
ଭୀଷ୍ମ ଅସ୍ତ୍ର ରଖିବା ପରେ, ହେ ରାଜନ, ରଣରେ ମୋ ଏକାକୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ, ସେମାନଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ଓ ଆତ୍ମୀୟ ସହ ଦେଖ।
6.97.15
एवमुक्तस्तु कर्णेन पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
अब्रवीद्भ्रातरं तत्र दुःशासनमिदं वचः ॥ ६.९७.१५ ॥
କର୍ଣ୍ଣ ଏପରି କହିବା ପରେ, ତୁମ ପୁତ୍ର ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ସେଠାରେ ନିଜ ଭାଇ ଦୁଃଶାସନଙ୍କୁ ଏହି ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
6.97.16
अनुयात्रं यथा सर्वं सज्जीभवति सर्वशः ।
दुःशासन तथा क्षिप्रं सर्वमेवोपपादय ॥ ६.९७.१६ ॥
ହେ ଦୁଃଶାସନ, ସେନାର ସମସ୍ତ ସାଜସରଞ୍ଜାମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବା ପରି, ସବୁ ଶୀଘ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କର।
6.97.17
एवमुक्त्वा ततो राजन्कर्णमाह जनेश्वरः ।
अनुमान्य रणे भीष्ममेषोऽहं द्विपदां वरम् ॥ ६.९७.१७ ॥
ଏପରି କହି, ହେ ରାଜନ, ସେହି ଜନେଶ୍ୱର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ: "ରଣରେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁଁ ଏହା।"
6.97.18
आगमिष्ये ततः क्षिप्रं त्वत्सकाशमरिन्दम ।
अपक्रान्ते ततो भीष्मे प्रहरिष्यसि संयुगे ॥ ६.९७.१८ ॥
ତା'ପରେ ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ତୁମ ନିକଟକୁ ଆସିବି, ହେ ଅରିନ୍ଦମ। ଭୀଷ୍ମ ସରିଗଲେ, ତୁମେ ରଣରେ ପ୍ରହାର କରିବ।
6.97.19
निष्पपात ततस्तूर्णं पुत्रस्तव विशांपते ।
सहितो भ्रातृभिस्तैस्तु देवैरिव शतक्रतुः ॥ ६.९७.१९ ॥
ହେ ପ୍ରଭୁ, ତାପରେ ତୁମ ପୁଅ ଶୀଘ୍ର ଉଠିଲା, ନିଜ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହିତ ଶତକ୍ରତୁ (ଇନ୍ଦ୍ର) ପରି।
6.97.20
ततस्तं नृपशार्दूलं शार्दूलसमविक्रमम् ।
आरोपयद्धयं तूर्णं भ्राता दुःशासनस्तदा ॥ ६.९७.२० ॥
ସେତେବେଳେ ଭାଇ ଦୁଃଶାସନ ବାଘ ସମ ପରାକ୍ରମୀ ସେହି ନୃପଶାର୍ଦ୍ଦୂଳକୁ ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଚଢ଼ାଇଲେ।
6.97.21
अङ्गदी बद्धमुकुटो हस्ताभरणवान्नृप ।
धार्तराष्ट्रो महाराज विबभौ स पथि व्रजन् ॥ ६.९७.२१ ॥
ହେ ନୃପ, ବାହୁବନ୍ଧ ପିନ୍ଧି, ମୁକୁଟ ବାନ୍ଧି, ହାତର ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜ୍ଜିତ ସେହି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ର, ହେ ମହାରାଜ, ପଥରେ ଯାଉଥିବାବେଳେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲେ।
6.97.22
भण्डीपुष्पनिकाशेन तपनीयनिभेन च ।
अनुलिप्तः परार्द्ध्येन चन्दनेन सुगन्धिना ॥ ६.९७.२२ ॥
ଭଣ୍ଡୀ ପୁଷ୍ପ ପରି ଏବଂ ସୁନା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅତି ମୂଲ୍ୟବାନ, ସୁଗନ୍ଧିତ ଚନ୍ଦନରେ ସେ ଲେପିତ ଥିଲେ।
6.97.23
अरजोम्बरसंवीतः सिंहखेलगतिर्नृप ।
शुशुभे विमलार्चिष्मान्नभसीव दिवाकरः ॥ ६.९७.२३ ॥
ହେ ନୃପ, ଧୂଳିହୀନ ବସ୍ତ୍ର ପରିହିତ, ସିଂହର ଖେଳ ପରି ଗତିବିଶିଷ୍ଟ ସେ ଆକାଶରେ ନିର୍ମଳ କିରଣ ସହ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଶୋଭିଲେ।
6.97.24
तं प्रयान्तं नरव्याघ्रं भीष्मस्य शिबिरं प्रति ।
अनुजग्मुर्महेष्वासाः सर्वलोकस्य धन्विनः ।
भ्रातरश्च महेष्वासास्त्रिदशा इव वासवम् ॥ ६.९७.२४ ॥
ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଛାଉଣି ଆଡ଼କୁ ଯାଉଥିବା ସେହି ନରବ୍ୟାଘ୍ରଙ୍କ ପଛେ ଜଗତର ମହାଧନୁର୍ଧରମାନେ ଅନୁସରଣ କଲେ; ଏବଂ ମହାଧନୁର୍ଧର ଭାଇମାନେ ମଧ୍ୟ, ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ବାସବଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।
6.97.25
हयानन्ये समारुह्य गजानन्ये च भारत ।
रथानन्ये नरश्रेष्ठं परिवव्रुः समन्ततः ॥ ६.९७.२५ ॥
ହେ ଭାରତ, କେହି ଘୋଡ଼ା ଉପରେ, କେହି ହାତୀ ଉପରେ ଏବଂ କେହି ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ି ସେହି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ସବୁ ପାଖରୁ ଘେରି ରହିଲେ।
6.97.26
पदातयश्च त्वरिता नखरप्रासयोधिनः ।
परिवव्रुर्महेष्वासं धार्तराष्ट्रं महारथम् ॥ ६.९७.२६ ॥
ନଖ ଓ ବର୍ଚ୍ଛା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ପଦାତିକ ସୈନିକମାନେ ଶୀଘ୍ର ଆସି ସେହି ମହାଧନୁର୍ଧର ମହାରଥୀ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଲେ।
6.97.27
आत्तशस्त्राश्च सुहृदो रक्षणार्थं महीपतेः ।
प्रादुर्बभूवुः सहिताः शक्रस्येवामरा दिवि ॥ ६.९७.२७ ॥
ରାଜାଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଅସ୍ତ୍ର ଧରିଥିବା ସୁହୃଦମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ପ୍ରକଟ ହେଲେ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ଦେବତାମାନେ ଯେପରି ପ୍ରକଟ ହୁଅନ୍ତି।
6.97.28
स पूज्यमानः कुरुभिः कौरवाणां महाबलः ।
प्रययौ सदनं राजा गाङ्गेयस्य यशस्विनः ।
अन्वीयमानः सततं सोदरैः परिवारितः ॥ ६.९७.२८ ॥
କୌରବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ସେହି ମହାବଳୀ ରାଜା ଯଶସ୍ୱୀ ଗାଙ୍ଗେୟଙ୍କ ନିବାସ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ। ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ନିରନ୍ତର ଅନୁସରଣ କରି ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ।
6.97.29
दक्षिणं दक्षिणः काले संभृत्य स्वभुजं तदा ।
हस्तिहस्तोपमं सौम्यं सर्वशत्रुनिबर्हणम् ॥ ६.९७.२९ ॥
ସେତେବେଳେ ସେହି ଦକ୍ଷ ବୀର ଠିକ୍ ସମୟରେ ନିଜ ଡାହାଣ ବାହୁ ଉଠାଇଲେ, ଯାହା ହାତୀ ଶୁଣ୍ଡ ପରି, ସୌମ୍ୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ନାଶକାରୀ ଥିଲା।
6.97.30
प्रगृह्णन्नञ्जलीन्नॄणामुद्यतान्सर्वतो दिशः ।
शुश्राव मधुरा वाचो नानादेशनिवासिनाम् ॥ ६.९७.३० ॥
ସବୁ ଦିଗରୁ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଉଠାଯାଇଥିବା ଅଞ୍ଜଳି ଗ୍ରହଣ କରି ସେ ନାନା ଦେଶବାସୀଙ୍କ ମଧୁର ବାଣୀ ଶୁଣୁଥିଲେ।
6.97.31
संस्तूयमानः सूतैश्च मागधैश्च महायशाः ।
पूजयानश्च तान्सर्वान्सर्वलोकेश्वरेश्वरः ॥ ६.९७.३१ ॥
ସୂତ ଓ ମାଗଧମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ ହେଉଥିବା, ମହାଯଶସ୍ୱୀ, ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁଥିବା, ସର୍ବଲୋକେଶ୍ୱରଙ୍କ ଈଶ୍ୱର।
6.97.32
प्रदीपैः काञ्चनैस्तत्र गन्धतैलावसेचितैः ।
परिवव्रुर्महाराजं प्रज्वलद्भिः समन्ततः ॥ ६.९७.३२ ॥
ସେଠାରେ ସୁଗନ୍ଧ ତେଲରେ ସିଞ୍ଚିତ, ଜଳୁଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଦୀପମାନେ ମହାରାଜଙ୍କୁ ସର୍ବଦିଗରୁ ଘେରି ରହିଲେ।
6.97.33
स तैः परिवृतो राजा प्रदीपैः काञ्चनैर्ज्वलन् ।
शुशुभे चन्द्रमायुक्तो दीप्तैरिव महाग्रहैः ॥ ६.९७.३३ ॥
ସେହି ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରଦୀପମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରିହୋଇ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ରାଜା, ଦୀପ୍ତ ମହାଗ୍ରହମାନଙ୍କ ସହ ଯୁକ୍ତ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଶୋଭିତ ହେଲେ।
6.97.34
कञ्चुकोष्णीषिणस्तत्र वेत्रझर्झरपाणयः ।
प्रोत्सारयन्तः शनकैस्तं जनं सर्वतो दिशम् ॥ ६.९७.३४ ॥
ସେଠାରେ ଅଙ୍ଗରଖା ଓ ପଗଡ଼ି ପିନ୍ଧି, ହାତରେ ବେତ ଓ ଘଣ୍ଟିଯୁକ୍ତ ଯଷ୍ଟି ଧରିଥିବା ଲୋକମାନେ ସେହି ଜନତାକୁ ସର୍ବଦିଗରୁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଠେଲି ହଟାଉଥିଲେ।
6.97.35
संप्राप्य तु ततो राजा भीष्मस्य सदनं शुभम् ।
अवतीर्य हयाच्चापि भीष्मं प्राप्य जनेश्वरः ॥ ६.९७.३५ ॥
ତା'ପରେ ରାଜା ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଶୁଭ ଆବାସରେ ପହଞ୍ଚି, ଘୋଡ଼ାରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ; ସେ ଜନେଶ୍ୱର।
6.97.36
अभिवाद्य ततो भीष्मं निषण्णः परमासने ।
काञ्चने सर्वतोभद्रे स्पर्द्ध्यास्तरणसंवृते।
उवाच प्राञ्जलिर्भीष्मं बाष्पकण्ठोऽश्रुलोचनः ॥ ६.९७.३६ ॥
ତା'ପରେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆସନରେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ସର୍ବତୋଭଦ୍ରରେ, ଇଚ୍ଛିତ ଆସ୍ତରଣରେ ଆବୃତ ଆସନରେ ବସି, କରଯୋଡ଼ି, ରୁଦ୍ଧକଣ୍ଠ ଓ ଲୁହଭରା ଆଖିରେ ସେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ କହିଲେ।
6.97.37
त्वां वयं हि समाश्रित्य संयुगे शत्रुसूदन ।
उत्सहेम रणे जेतुं सेन्द्रानपि सुरासुरान् ।
किमु पाण्डुसुतान्वीरान्ससुहृद्गणबान्धवान् ॥ ६.९७.३७ ॥
ହେ ଶତ୍ରୁସୂଦନ, ଆପଣଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ କରି ଆମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ରସହିତ ଦେବାସୁରମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିପାରିବା; ତେବେ ସୁହୃଦ, ଗଣ ଓ ବାନ୍ଧବଙ୍କ ସହିତ ବୀର ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ କଥା କ'ଣ?
6.97.38
तस्मादर्हसि गाङ्गेय कृपां कर्तुं मयि प्रभो ।
जहि पाणडुसुतान्वारान्महेन्द्र इव दानवान् ॥ ६.९७.३८ ॥
ତେଣୁ ହେ ଗାଙ୍ଗେୟ, ହେ ପ୍ରଭୋ, ମୋ ପ୍ରତି କୃପା କରିବା ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚିତ; ମହେନ୍ଦ୍ର ଯେପରି ଦାନବମାନଙ୍କୁ ବଧ କରନ୍ତି, ସେପରି ବୀର ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ବଧ କରନ୍ତୁ।
6.97.39
पूर्वमुक्तं महाबाहो हनिष्यामि ससोमकान् ।
पाञ्चालान्केकयैः सार्धं करूपांश्चेति भारत ॥ ६.९७.३९ ॥
ହେ ମହାବାହୋ, ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଥିଲା ଯେ ମୁଁ ସୋମକ, ପାଞ୍ଚାଳ, କେକୟ ଓ କରୂଷମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିବି, ହେ ଭାରତ।
6.97.40
त्वद्वचः सत्यमेवास्तु जहि पार्थान्समागतान् ।
सोमकांश्च महेष्वासान्सत्यवाग्भव भारत ॥ ६.९७.४० ॥
ଆପଣଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସତ୍ୟ ହେଉ; ଏକତ୍ରିତ ପାର୍ଥମାନଙ୍କୁ ଓ ମହାଧନୁର୍ଧର ସୋମକମାନଙ୍କୁ ବଧ କରନ୍ତୁ; ହେ ଭାରତ, ସତ୍ୟବାଦୀ ହୁଅନ୍ତୁ।
6.97.41
दयया यदि वा राजन्द्वेष्यभावान्मम प्रभो ।
मन्दभाग्यतया वापि मम रक्षसि पाण्डवान् ॥ ६.९७.४१ ॥
ହେ ରାଜନ, ହେ ପ୍ରଭୋ, ଦୟାବଶତଃ, ମୋ ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷଭାବରୁ, କିମ୍ବା ମୋ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ଆପଣ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
6.97.42
अनुजानीहि समरे कर्णमाहवशोभिनम् ।
स जेष्यति रणे पार्थान्ससुहृद्गणबान्धवान् ॥ ६.९७.४२ ॥
ଯୁଦ୍ଧରେ ଆହବର ଶୋଭା କରୁଥିବା କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତୁ; ସେ ରଣରେ ସୁହୃଦ, ଗଣ ଓ ବାନ୍ଧବଙ୍କ ସହିତ ପାର୍ଥମାନଙ୍କୁ ଜିତିବେ।
6.97.43
स एवमुक्त्वा नृपतिः पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
नोवाच वचनं किंचिद्भीष्मं सत्यपराक्रमम् ॥ ६.९७.४३ ॥
ଏପରି କହି ରାଜା ଆପଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ସତ୍ୟପରାକ୍ରମ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ କିଛି କହିଲେ ନାହିଁ।