Mahābhārata · Adhyāya 6.97
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
6.97.1
ततो दुर्योधनो राजा शकुनिश्चापि सौबलः ।
दुःशासनश्च पुत्रस्ते सूतपुत्रश्च दुर्जयः ॥ ६.९७.१ ॥
Dann kamen König Duryodhana, Śakuni, der Sohn Subalas, dein Sohn Duḥśāsana und der unbesiegbare Wagenlenkersohn Karṇa [zusammen].
6.97.2
समागम्य महाराज मन्त्रं चक्रुर्विवक्षितम् ।
कथं पाण्डुसुताः सङ्ख्ये जेतव्याः सगणा इति ॥ ६.९७.२ ॥
Großer König, zusammengekommen, berieten sie, was sie wünschten: wie die Söhne Pāṇḍus mit ihrem Gefolge im Kampf zu besiegen seien.
6.97.3
ततो दुर्योधनो राजा सर्वांस्तानाह मन्त्रिणः ।
सूतपुत्रं समाभाष्य सौबलं च महाबलम् ॥ ६.९७.३ ॥
Dann sprach König Duryodhana zu allen diesen Ratgebern und wandte sich an den Wagenlenkersohn Karṇa und den mächtigen Sohn Subalas, Śakuni.
6.97.4
द्रोणो भीष्म कृपः शल्यः सौमदत्तिश्च संयुगे ।
न पार्थान्प्रति बाधन्ते न जाने किंनु कारणम् ॥ ६.९७.४ ॥
Droṇa, Bhīṣma, Kṛpa, Śalya und der Sohn Somadattas stellen sich im Kampf den Söhnen Pṛthās nicht entgegen — ich kenne den Grund nicht.
6.97.5
अवध्यमानास्ते चापि क्षपयन्ति बलं मम ।
सोऽस्मि क्षीणबलः कर्ण क्षीणशस्त्रश्च संयुगे ॥ ६.९७.५ ॥
Obwohl sie nicht erschlagen werden, zehren sie meine Kraft auf. Karṇa, ich bin im Kampf an Kraft geschwächt und an Waffen erschöpft.
6.97.6
द्रोणस्य प्रमुखे वीरा हतास्ते भ्रातरो मम ।
भीमसेनेन राधेय मम चैव च पश्यतः ॥ ६.९७.६ ॥
Vor Droṇa wurden meine heldenhaften Brüder erschlagen — von Bhīmasena, o Sohn Rādhās, während ich selbst zusah.
6.97.7
निकृतः पाण्डवैः शूरैरवध्यैर्दैवतैरपि ।
सोऽहं संशयमापन्नः प्रकरिष्ये कथं रणम् ॥ ६.९७.७ ॥
Von den Helden Pāṇḍavas besiegt, die selbst von den Göttern nicht getötet werden können, bin ich nun in Zweifel geraten. Wie soll ich die Schlacht führen?
6.97.8
तमब्रवीन्महाराज सूतपुत्रो नराधिपम् ।
मा शोच भरतश्रेष्ठ करिष्येऽहं प्रियं तव ॥ ६.९७.८ ॥
O großer König, der Sohn des Wagenlenkers sprach zu jenem Herrscher der Menschen: Gräme dich nicht, bester der Bharatas; ich werde tun, was dir lieb ist.
6.97.9
भीष्मः शान्तनवस्तूर्णमपयातु महारणात् ।
निवृत्ते युधि गाङ्गेये न्यस्तशस्त्रे च भारत ॥ ६.९७.९ ॥
Möge Bhīṣma, der Sohn Śantanus, schnell aus der großen Schlacht zurückweichen; wenn der Sohn Gaṅgās sich aus dem Kampf zurückgezogen und seine Waffen niedergelegt hat, o Bhārata.
6.97.10
अहं पार्थान्हनिष्यामि सहितान्सर्वसोमकैः ।
पश्यतो युधि भीष्मस्य शपे सत्येन ते नृप ॥ ६.९७.१० ॥
Während Bhīṣma zusieht, werde ich in der Schlacht die Pārthas samt allen Somakas erschlagen. Ich schwöre es dir bei der Wahrheit, o König.
6.97.11
पाण्डवेषु दयां नित्यं स हि भीष्मः करोति वै ।
अशक्तश्च रणे भीष्मो जेतुमेतान्महारथान् ॥ ६.९७.११ ॥
Dieser Bhīṣma zeigt stets Mitleid mit den Pāṇḍavas; und Bhīṣma ist unfähig, in der Schlacht diese großen Wagenkämpfer zu besiegen.
6.97.12
अभिमानी रणे भीष्मो नित्यं चापि रणप्रियः ।
स कथं पाण्डवान्युद्धे जेष्यते तात संगतान् ॥ ६.९७.१२ ॥
Bhīṣma, stolz im Kampf und stets kriegsbegierig — wie wird er die Pāṇḍavas besiegen, mein lieber Sohn, wenn sie vereint dastehen?
6.97.13
स त्वं शीघ्रमितो गत्वा भीष्मस्य शिबिरं प्रति ।
अनुमान्य गुरुं वृद्धं शस्त्रं न्यासय भारत ॥ ६.९७.१३ ॥
Du, eilig von hier zum Lager Bhīṣmas gehend, nachdem du den alten Lehrer um Erlaubnis gebeten hast, lege die Waffen nieder, o Bhārata.
6.97.14
न्यस्तशस्त्रे ततो भीष्मे निहतान्पश्य पाण्डवान् ।
मयैकेन रणे राजन्ससुहृद्गणबान्धवान् ॥ ६.९७.१४ ॥
Wenn Bhīṣma die Waffen niedergelegt hat, o König, sieh die Pāṇḍavas, von mir allein im Kampf erschlagen, samt ihren Freunden, Verwandten und Verbündeten.
6.97.15
एवमुक्तस्तु कर्णेन पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
अब्रवीद्भ्रातरं तत्र दुःशासनमिदं वचः ॥ ६.९७.१५ ॥
So von Karṇa angesprochen, sprach dein Sohn Duryodhana dort diese Worte zu seinem Bruder Duḥśāsana.
6.97.16
अनुयात्रं यथा सर्वं सज्जीभवति सर्वशः ।
दुःशासन तथा क्षिप्रं सर्वमेवोपपादय ॥ ६.९७.१६ ॥
O Duḥśāsana, bereite alles schnell vor, damit die gesamte Ausrüstung des Heeres vollständig bereit ist.
6.97.17
एवमुक्त्वा ततो राजन्कर्णमाह जनेश्वरः ।
अनुमान्य रणे भीष्ममेषोऽहं द्विपदां वरम् ॥ ६.९७.१७ ॥
So sprechend, o König, sagte jener Herr der Menschen zu Karṇa: "Nachdem ich im Kampf Bhīṣmas Erlaubnis erbeten habe, bin ich, der Beste unter den Menschen, hier."
6.97.18
आगमिष्ये ततः क्षिप्रं त्वत्सकाशमरिन्दम ।
अपक्रान्ते ततो भीष्मे प्रहरिष्यसि संयुगे ॥ ६.९७.१८ ॥
Dann werde ich schnell zu dir kommen, o Bezwinger der Feinde. Wenn Bhīṣma sich zurückgezogen hat, dann wirst du im Kampf zuschlagen.
6.97.19
निष्पपात ततस्तूर्णं पुत्रस्तव विशांपते ।
सहितो भ्रातृभिस्तैस्तु देवैरिव शतक्रतुः ॥ ६.९७.१९ ॥
Da sprang dein Sohn rasch auf, zusammen mit seinen Brüdern, wie Śatakratu (Indra) mit den Göttern.
6.97.20
ततस्तं नृपशार्दूलं शार्दूलसमविक्रमम् ।
आरोपयद्धयं तूर्णं भ्राता दुःशासनस्तदा ॥ ६.९७.२० ॥
Da hob sein Bruder Duḥśāsana den Tiger unter den Königen, dessen Heldenmut dem eines Tigers gleichkam, rasch auf ein Pferd.
6.97.21
अङ्गदी बद्धमुकुटो हस्ताभरणवान्नृप ।
धार्तराष्ट्रो महाराज विबभौ स पथि व्रजन् ॥ ६.९७.२१ ॥
O König, mit Armreifen, mit festgebundener Krone, mit Handschmuck geschmückt, strahlte der Sohn Dhṛtarāṣṭras, großer König, während er die Straße entlangzog.
6.97.22
भण्डीपुष्पनिकाशेन तपनीयनिभेन च ।
अनुलिप्तः परार्द्ध्येन चन्दनेन सुगन्धिना ॥ ६.९७.२२ ॥
Er war mit kostbarem, duftendem Sandelholz gesalbt, das der Bhaṇḍī-Blüte und dem Gold glich.
6.97.23
अरजोम्बरसंवीतः सिंहखेलगतिर्नृप ।
शुशुभे विमलार्चिष्मान्नभसीव दिवाकरः ॥ ६.९७.२३ ॥
O König, in staubfreie Gewänder gehüllt, mit dem spielerischen Gang eines Löwen, strahlte er wie die Sonne mit reinem Glanz am Himmel.
6.97.24
तं प्रयान्तं नरव्याघ्रं भीष्मस्य शिबिरं प्रति ।
अनुजग्मुर्महेष्वासाः सर्वलोकस्य धन्विनः ।
भ्रातरश्च महेष्वासास्त्रिदशा इव वासवम् ॥ ६.९७.२४ ॥
Hinter jenem Tiger unter den Männern, der zum Lager Bhīṣmas zog, folgten die großen Bogenschützen der ganzen Welt und seine Brüder, große Bogenschützen, wie die Götter Vāsava (Indra) folgen.
6.97.25
हयानन्ये समारुह्य गजानन्ये च भारत ।
रथानन्ये नरश्रेष्ठं परिवव्रुः समन्ततः ॥ ६.९७.२५ ॥
O Bhārata, die einen auf Pferden, die anderen auf Elefanten und wieder andere auf Streitwagen umringten jenen Besten der Männer von allen Seiten.
6.97.26
पदातयश्च त्वरिता नखरप्रासयोधिनः ।
परिवव्रुर्महेष्वासं धार्तराष्ट्रं महारथम् ॥ ६.९७.२६ ॥
Eilig kamen die Fußsoldaten, die mit Krallen und Lanzen kämpften, und umringten den großen Bogenschützen, den mächtigen Wagenkämpfer, den Sohn des Dhṛtarāṣṭra.
6.97.27
आत्तशस्त्राश्च सुहृदो रक्षणार्थं महीपतेः ।
प्रादुर्बभूवुः सहिताः शक्रस्येवामरा दिवि ॥ ६.९७.२७ ॥
Bewaffnete Freunde erschienen gemeinsam zum Schutz des Königs, so wie die Unsterblichen im Himmel um Indra erscheinen.
6.97.28
स पूज्यमानः कुरुभिः कौरवाणां महाबलः ।
प्रययौ सदनं राजा गाङ्गेयस्य यशस्विनः ।
अन्वीयमानः सततं सोदरैः परिवारितः ॥ ६.९७.२८ ॥
Von den Kuru geehrt, begab sich jener mächtige König zur Wohnstatt des ruhmreichen Sohnes der Gaṅgā. Seine Brüder folgten ihm unablässig und umringten ihn.
6.97.29
दक्षिणं दक्षिणः काले संभृत्य स्वभुजं तदा ।
हस्तिहस्तोपमं सौम्यं सर्वशत्रुनिबर्हणम् ॥ ६.९७.२९ ॥
Da hob jener geschickte Held zur rechten Zeit seinen rechten Arm, gleich dem Rüssel eines Elefanten, sanft und der Vernichter aller Feinde.
6.97.30
प्रगृह्णन्नञ्जलीन्नॄणामुद्यतान्सर्वतो दिशः ।
शुश्राव मधुरा वाचो नानादेशनिवासिनाम् ॥ ६.९७.३० ॥
Er nahm die von allen Seiten erhobenen gefalteten Hände der Menschen entgegen und hörte die süßen Worte derer, die in vielen Ländern wohnten.
6.97.31
संस्तूयमानः सूतैश्च मागधैश्च महायशाः ।
पूजयानश्च तान्सर्वान्सर्वलोकेश्वरेश्वरः ॥ ६.९७.३१ ॥
Von den Barden und Lobsängern gepriesen, von großem Ruhm, alle von ihnen ehrend, der Herr der Herren aller Welten.
6.97.32
प्रदीपैः काञ्चनैस्तत्र गन्धतैलावसेचितैः ।
परिवव्रुर्महाराजं प्रज्वलद्भिः समन्ततः ॥ ६.९७.३२ ॥
Dort umgaben goldene, mit duftendem Öl besprengte, lodernde Lampen den großen König von allen Seiten.
6.97.33
स तैः परिवृतो राजा प्रदीपैः काञ्चनैर्ज्वलन् ।
शुशुभे चन्द्रमायुक्तो दीप्तैरिव महाग्रहैः ॥ ६.९७.३३ ॥
Von jenen goldenen Lampen umgeben, leuchtete der König, lodernd, wie der Mond, vereint mit hellen großen Planeten.
6.97.34
कञ्चुकोष्णीषिणस्तत्र वेत्रझर्झरपाणयः ।
प्रोत्सारयन्तः शनकैस्तं जनं सर्वतो दिशम् ॥ ६.९७.३४ ॥
Dort, in Tuniken und Turbanen, mit Stöcken und klingelnden Stäben in den Händen, drängten Diener die Menge von allen Seiten sanft zurück.
6.97.35
संप्राप्य तु ततो राजा भीष्मस्य सदनं शुभम् ।
अवतीर्य हयाच्चापि भीष्मं प्राप्य जनेश्वरः ॥ ६.९७.३५ ॥
Dann erreichte der König Bhīṣmas glückverheißende Wohnung, stieg vom Pferd und trat zu Bhīṣma, dem Herrn der Menschen.
6.97.36
अभिवाद्य ततो भीष्मं निषण्णः परमासने ।
काञ्चने सर्वतोभद्रे स्पर्द्ध्यास्तरणसंवृते।
उवाच प्राञ्जलिर्भीष्मं बाष्पकण्ठोऽश्रुलोचनः ॥ ६.९७.३६ ॥
Dann, Bhīṣma ehrerbietig grüßend, auf einem erhabenen Sitz, auf einem goldenen Sarvatobhadra, bedeckt mit begehrten Decken sitzend, mit gefalteten Händen, die Kehle vor Tränen erstickt und die Augen voller Tränen, sprach er zu Bhīṣma.
6.97.37
त्वां वयं हि समाश्रित्य संयुगे शत्रुसूदन ।
उत्सहेम रणे जेतुं सेन्द्रानपि सुरासुरान् ।
किमु पाण्डुसुतान्वीरान्ससुहृद्गणबान्धवान् ॥ ६.९७.३७ ॥
Dir vertrauend, Vernichter der Feinde, könnten wir im Kampf sogar die Götter und Dämonen samt Indra besiegen; wie viel mehr die Helden, die Söhne Pāṇḍus, mit ihren Freunden, Gefolgsleuten und Verwandten.
6.97.38
तस्मादर्हसि गाङ्गेय कृपां कर्तुं मयि प्रभो ।
जहि पाणडुसुतान्वारान्महेन्द्र इव दानवान् ॥ ६.९७.३८ ॥
Daher, Sohn der Gaṅgā, Herr, sollst du mir Mitgefühl erweisen: Erschlage die heldenhaften Söhne Pāṇḍus, wie der große Indra die Dānavas erschlägt.
6.97.39
पूर्वमुक्तं महाबाहो हनिष्यामि ससोमकान् ।
पाञ्चालान्केकयैः सार्धं करूपांश्चेति भारत ॥ ६.९७.३९ ॥
Wie zuvor gesagt, Starkarmiger, werde ich die Somaka, die Pāñcāla zusammen mit den Kekaya und die Karūṣa erschlagen, o Nachkomme Bharatas.
6.97.40
त्वद्वचः सत्यमेवास्तु जहि पार्थान्समागतान् ।
सोमकांश्च महेष्वासान्सत्यवाग्भव भारत ॥ ६.९७.४० ॥
Deine Worte mögen wahr sein: Erschlage die versammelten Söhne Pṛthās und die großen Bogenschützen der Somaka; sei wahrhaftig, o Nachkomme Bharatas.
6.97.41
दयया यदि वा राजन्द्वेष्यभावान्मम प्रभो ।
मन्दभाग्यतया वापि मम रक्षसि पाण्डवान् ॥ ६.९७.४१ ॥
Ob aus Mitleid, o König, oder aus Feindseligkeit gegen mich, o Herr, oder eben durch mein Unglück, du beschützt die Pāṇḍava.
6.97.42
अनुजानीहि समरे कर्णमाहवशोभिनम् ।
स जेष्यति रणे पार्थान्ससुहृद्गणबान्धवान् ॥ ६.९७.४२ ॥
Gewähre Karṇa, dem Zierde des Kampfes, die Erlaubnis; er wird im Krieg die Söhne Pṛthās samt ihren Freunden, Gefolgsleuten und Verwandten besiegen.
6.97.43
स एवमुक्त्वा नृपतिः पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
नोवाच वचनं किंचिद्भीष्मं सत्यपराक्रमम् ॥ ६.९७.४३ ॥
So gesprochen, sagte der König, dein Sohn Duryodhana, nichts zu Bhīṣma, dem Helden von wahrer Tapferkeit.